Opwindend.Net
Datum: 09-08-2018
Stemmen: 86x
Cijfer: 8.7
Gelezen: 15138x
Lengte: Zeer Lang
Oude Herinneringen, Nieuwe Gevoelens
Door Noor - Mijn Profiel Pagina

Dag lieve schatten, ik ben er eindelijk weer met een nieuw verhaal! Na het afronden van Noor en Silvy heb ik een tijdje rust genomen maar de schrijfkriebel kwam weer terug en nu is een eerste deel klaar om met jullie te delen. Net zoals bij mijn vorige verhalen is het een lang verhaal en nog meer langzaam opbouwend dan anders. Emoties en gevoelens hebben een hoofdrol en zulke verhalen zijn niet voor iedereen, dat begrijp ik maar al te goed. Neem er dus je tijd voor en als je er van genoten hebt dan nodig ik je zeker uit om mijn vorige verhalenreeks ook eens te lezen als je dat nog niet hebt gedaan.

Het verhaal is zeker niet af na dit eerste deel en alle suggesties of opmerkingen zijn nog steeds welkom in de commentaren of via een mailtje. Ik kijk al uit naar wat jullie er van vonden en dan nu veel leesplezier met het eerste deel.

Dikke knuffel en kus van Noor


“Wat een rommel!” zuchtte Hanna terwijl ze de zoveelste doos in de woonkamer neerzette. Ze keek naar de stapels dozen die er al stonden en schudde met haar hoofd. Dit kreeg ze nooit op tijd gedaan. Het was ondertussen drie jaar geleden dat Mark, haar man en de papa van Lien en Stijn, in een stom ongeval was gestorven en sindsdien hadden Hanna en de kinderen geprobeerd om samen een nieuw leven op te bouwen. En volgende week namen ze de laatste stap. Dan verhuisden ze naar een appartement in het centrum van de stad en lieten ze dit huis hier op de buiten achter zich, samen met al die mooie maar ook pijnlijke herinneringen aan Mark. Maar dat maakte dat het nu de hoogste tijd was om al hun spullen te sorteren en alles wat mee ging naar hun nieuwe leven in te pakken in de stapels verhuisdozen die klaar lagen.

Hanna vervloekte zichzelf dat ze het inpakken zo lang had uitgesteld maar dat maakte de hoop dozen overal in het huis natuurlijk niet kleiner. Lien, ondertussen al 18, was met Silke, haar beste vriendin, naar de stad om te winkelen en om het appartement te laten zien. En Stijn, die zat op zijn studentenkamer vlakbij de universiteit waar hij nu al een aantal jaren studeerde voor bio ingenieur. Hij kwam overmorgen naar huis om zijn eigen spullen klaar te zetten voor de verhuis.
Er zat dus niets anders op dan alleen te beginnen met opruimen en inpakken en daarom had Hanna voor de komende paar dagen verlof genomen en was ze vandaag vol goede moed de zolder op getrokken! In het begin was het vlot gegaan en ze had al een aantal zakken met oude kleren klaar staan voor spullenhulp en ook verschillende dozen oud papier en tijdschriften stonden in de garage te wachten om weg te brengen. Maar hoe verder ze op de propvolle zolder doordrong, hoe moeilijker ze het vond om dingen weg te gooien. Soms waren het spullen die van Mark waren geweest, soms waren het knutselwerkjes van de kinderen, maar alles had zo’n emotionele waarde dat Hanna al meermaals met tranen in de ogen had staan kijken naar een zoveelste doos vol herinneringen.

“Wat houdt een mens toch allemaal bij?” mompelde Hanna voor misschien wel een honderdste keer, rommelend in een volgende doos. Maar dan liet ze zich met een zucht zakken tussen de openstaande dozen en zakken. “Het is hopeloos! Ik krijg dit nooit opgeruimd voor de verhuizers komen. En…. Waar blijft Lien eigenlijk?” mopperde ze terwijl ze op haar horloge keek. Ze had met Lien afgesproken dat ze samen de slaapkamers zouden doen als ze terug was van het appartement maar Lien bleef langer weg dan Hanna had verwacht en eigenlijk had ze graag ook wat hulp hier op de zolder gehad!

Zittend tussen de stapels dozen op de zoldervloer trok Hanna een doos die naast haar stond wat dichterbij en gluurde er even maar ze trok onmiddellijk een vies gezicht. Het was weer een doos vol oude tijdschriften en ze waren duidelijk nat geweest want ze waren gerimpeld en er kwam een muffe stank uit de doos naar boven. “Deze kan ook meteen weg!” mompelde Hanna terwijl ze kreunend rechtstond en de doos voor zich uit duwde naar de zoldertrap. Plots kriebelde haar neus van al het stof in de lucht op de vuile zolder waardoor ze hard moest niezen. Het gebeurde allemaal zo onverwacht dat ze haar evenwicht verloor en met een plof tussen de stapels dozen op haar billen neer viel. Samen met haar vielen ook een paar stapels dozen om en de inhoud scheurde door hun kartonnen omhulsels heen waarna de zoldervloer vol lag met vergeten spullen en herinneringen. Hanna bleef even zitten om te bekomen maar dan keek ze om zich heen naar de ravage die ze had veroorzaakt. Tussen al de rommel viel haar oog plots op een dikke, dichtgebonden map waar een foto half uitstak.
“Wat hebben we hier?” mompelde Hanna en nieuwsgierig trok ze de map uit de rommel. Voorzichtig prulde ze wat aan de punt van de foto waarop die helemaal uit de map gleed. De foto was verkleurd door de ouderdom en nog in zo’n gek formaat, niet zo breed als de foto’s tegenwoordig waren, maar meer een vierkantje.
“Oh mijn god!” mompelde Hanna en keek met grote ogen naar de twee jonge meisjes die breed glimlachend naast elkaar op de foto stonden. Ze droegen allebei een ouderwets badpak, de één met een bloemetjesmotief, de ander een egaal diepblauw, en ieder had een gekke badmuts op. De foto was ergens aan zee genomen want de meisjes stonden in het zand en de schuimende golven van de Noordzee vulden de achtergrond. Op de achterkant stond iets geschreven. De inkt was half uitgelopen en vervaagt maar met een beetje moeite kon je twee namen lezen. Hanna en Nellie. Er stond nog wat anders onder geschreven maar dat was nog moeilijker te ontcijferen. Met de foto in haar hand liep Hanna naar het zolderraam en keek geconcentreerd naar de vervagende inktkrullen. “Wat staat daar nu toch?!” mopperde Hanna maar dan werden haar ogen plots groot. “Oh mijn god! Hoe kon ik dat vergeten?!” Heel vaag maar nog net leesbaar stond er Voor eeuwig de jouwe Hanna!
“Oh Nellie….” mompelde Hanna. “Hoe heb ik dit kunnen vergeten?” Met de foto nog steeds in haar hand ging ze weer ging zitten om niet nog een keer om te vallen. Het was dan wel lang geleden maar toch…. Hoe had ze Nellie kunnen vergeten???

“Kom je nog mee of durf je niet, angsthaas?!” Het meisje stond met haar handen in haar zij en keek naar haar vriendinnetje die nog op de badhanddoek zat. Ze had dieprode krullen, een gezicht vol sproetjes en een guitige glimlach op haar lippen. Met haar volle 16 jaar was Nellie een speciale verschijning! Ze gedroeg zich soms nog net zo uitgelaten als een klein kind maar ze kon even goed met haar ogen staan blinken en verleidelijk doen om haar zin te krijgen van de jongens van de klas. En dat lukte haar elke keer weer! Zeker nu ze allebei ouder werden en van kind langzaam aan veranderden in jonge vrouwen!
Hanna was veel braver dan haar vriendin en eerder verlegen als het op jongens aankwam maar dat maakte voor Nellie niets uit. Ze waren vriendinnen door dik en dun en ze sleurde Hanna steeds weer mee in een nieuw, wild avontuur.

Hanna glimlachte even en streek met een vinger over de oude foto. Het was jaren geleden dat ze nog aan Nellie had gedacht. Nellie, met haar stralende ogen en eeuwige enthousiasme, die haar tienerhartje plots had sneller doen kloppen…. Nellie, met wie ze een zalige zomer aan zee had doorgebracht, logerend bij de grootouders van Hanna die daar ieder jaar twee maanden naar toe trokken. Nellie…. Hoe had ze haar kunnen vergeten? Maar het was dan ook allemaal al zo lang geleden, ze was toen nog een heel ander iemand geweest, nog op zoek naar zichzelf en….
Starend naar de foto gleden de jaren weg, terug naar die eeuwige zomer aan zee.

“Echt Hanna, kom je nu nog mee naar het water of moet ik je weer meesleuren?” Nellie stond met haar handen in haar zij en keek Hanna met haar fonkelende ogen aan. “Oké, oké! Ik kom al mee…. Maar niet te diep hé Nell, ik heb het niet zo op die grote golven.”
“Neenee, je moet niet bang zijn. En trouwens, ik blijf de hele tijd dicht bij je hoor!” lachte Nellie en ze greep Hanna's hand waarop de meisjes samen naar het water holden. Ze waren nu al twee hele weken hier aan de zee, samen met Hanna’s grootouders die zoals elk jaar een appartementje huurden tijdens de zomermaanden. Hanna had aan Nellie gevraagd of ze met haar mee wilde gaan en natuurlijk had die ja gezegd. Nellie en Hanna waren onafscheidelijk! “Jullie zijn net een Siamese tweeling!” had Hanna’s papa al lachend gezegd maar daar trokken de meisjes zich niets van aan.
Het was echt prachtig zomerweer en ze waren bijna heel de dag op het strand te vinden, genietend van de zon en het water. Alleen had Hanna het niet zo begrepen op de grote golven van de zee en bleef ze dus liever wat aan de rand van het water maar dat was niet naar Nellies zin. Ze sleurde haar vriendin elke keer weer dieper het water in.
Na zeker een uur in het water hebben liggen te spetteren, spelen en genieten liepen ze terug naar hun handdoeken. Met een plof liet Nellie zich neervallen en keek naar haar vriendin die het water nog uit haar lange haren wrong. “Weet je dat je knap bent Hanna?” vroeg ze plots terwijl ze Hanna recht in de ogen keek. Die kleurde meteen zo rood als een tomaat en wist niet wat zeggen. Snel ging ze op haar handdoek zitten en mompelde “Zoiets zeg je toch niet tegen je vriendin, Nellie!”
“En waarom niet? Je bent knap Hanna! Ik meen het en dat mag je weten! De hele wereld mag het weten!” zei Nellie waarop ze weer recht stond en met luide stem over het strand riep “Hanna is een knappe meid en mijn beste vriendin!”
Hanna sleurde haar terug op de handdoek en mopperde dat ze zich niet moest aanstellen maar Nellie glimlachte alleen maar en wees naar het bijna lege strand. “Maak je toch niet zo druk Hanna, er is hier niemand die het kan horen.”
Hanna keek rond zich en zag inderdaad niemand in de buurt. Alleen aan de rand van de duinen zat een jongen voor zich uit te staren maar hij had blijkbaar niets gehoord. Nog steeds een beetje boos keek Hanna haar vriendin aan. “Je weet dat ik niet hou van al die aandacht Nell, ik word er verlegen van.” Nellie kwam vlak naast Hanna zitten en nam haar handen vast. “Ik weet het, sorry…. Maar ik meende wel wat ik zei hoor, je bent een knappe meid Hanna! Als je wat meer naar de jongens zou kijken dan wist je dat zelf ook wel, ze kijken je allemaal na als je langs hen doorloopt op school.”
“Laat het nu zijn Nell, of ik spreek de hele dag niet meer met je!” zei Hanna met nog steeds tomaat rode kaken maar diep vanbinnen genoot ze van de opmerkingen van Nellie.

Het was al laat op de avond en oma en opa waren al lang gaan slapen toen Hanna en Nellie ook eindelijk naar hun slaapkamertje gingen. Het was er maar klein en er stond enkel een tweepersoonsbed en een kleerkast maar meer hadden ze ook niet nodig. “Pfft! Wat is het hier warm vandaag!” fluisterde Nellie toen ze de kamer binnen stapten. Het werd elke dag wat warmer op hun kamertje maar er was niet veel aan te doen! Het enige, kleine venstertje dat de kamer rijk was keek uit op een binnenkoertje waar het nog veel heter was dus dat open zetten zou niets helpen. Hanna keek even rond maar trok dan haar schouders op. “We hebben niet veel keus Nell, dus laten we maar gaan slapen. Als we enkel dat dunne laken gebruiken zal het nog wel meevallen denk ik.” zei ze waarop ze zich neerlegde en het laken losjes op zich liet neerdalen. Nellie keek nog even twijfelend naar haar vriendin maar kroop dan ook in bed. Het werd stil in de kamer maar van slapen kwam niet veel. Nellie draaide rond en rond, puffend en blazend, dan weer met het laken wapperend tot ze uiteindelijk, na wat voor Hanna een eeuwigheid leek, het laken van zich afgooide en uit het bed kroop. “Zo kan ik echt niet slapen Hanna! Het is véél en véél te warm in dat bed!” mopperde ze waarop ze de rand van haar nachtkleedje vast nam en het in een vloeiende beweging over haar hoofd uittrok. Hanna keek met open mond naar haar vriendin die daar nu met enkel nog een slip aan voor haar stond. Het vage maanlicht dat door het kleine venstertje naar binnen viel scheen op Nellies naakte lijfje en deed de witte huid van haar borstjes haast oplichten. De twee weken zon en zee hadden armen en benen mooi bruin gekleurd maar de plekken die steeds bedekt werden door badpak of bikini waren nog maagdelijk wit.
“Zo! Dat is veel beter!” lachte Nellie terwijl ze weer het bed in kroop. Hanna draaide zich snel om en bleef zo liggen tot Nellie ook onder het laken lag. “Hmmm, dat is lekker fris! Je moet ook je nachtkleed uitdoen Hanna! Dit is écht veel beter!” Hanna bewoog niet en mompelde enkel “Nee dankje, ik vind het goed zo. Slaap lekker!” Nellie keek haar vriendin verbaasd aan maar haalde dan haar schouders op en gaf Hanna nog een kus op haar hoofd om dan ook haar ogen dicht te doen. “Slaap lekker Han!” zei ze nog en was even later diep in slaap.

Uren later lag Hanna nog steeds wakker en staarde naar het plafond. Wat scheelde er toch met haar? Zij en Nellie waren nu al jaren beste vriendinnen en hadden elkaar al wel meer naakt gezien maar vandaag had ze zo’n raar gevoel gehad toen ze naar de blote borsten van Nellie had gekeken. Haar hart was plots veel sneller gaan kloppen en ze had geen woord kunnen zeggen. Ook die bijna onbeheersbare drang om die zachte, bleke, ronde vormen te strelen en te zoenen had haar totaal overrompeld en bijna had ze het gedaan. Maar dat was fout! Zoiets deed je niet! En zeker niet met je beste vriendin! Maar…. waarom had ze zich dan zo gevoeld? Wat was er vandaag anders geweest dan al die vorige keren? Zelfs nu, terwijl Nellie heerlijk lag te slapen, was er een klein stemmetje in Hanna's hoofd dat haar uitdaagde om het laken wat weg te trekken en zo die heerlijke, verboden vruchten weer te zien. Maar Hanna ging niet toegeven aan die verleiding en met haar handen tot vuisten geknepen hield ze haar armen stijf tegen haar eigen lijfje aangedrukt.
“Oh Nell, wat scheelt er toch met mij?” mompelde Hanna terwijl ze naar het ontspannen gezicht van haar vriendin keek. Haar hand bewoog plots als vanzelf en zweefde boven de wilde krullen van Nellie maar dan mompelde die iets onverstaanbaars en draaide wat op haar zij. Het laken gleed wat opzij en liet steeds meer van het blote lichaam van Nellie zien. Hanna’s ogen bleven gefixeerd op het naakte lijfje naast haar en er ging een rilling door haar heen. “Oh Nell! Wat ben je mooi….’” zuchtte ze.

“Mam?! Maaaaam?! Mam, waar ben je?”
Met een schok was Hanna terug op de zolder, zittend tussen dozen vol lang vergeten herinneringen. “Mama! Ik ben thuis! Waar zit je?” Het was Lien die aan de trap stond te roepen.
“Ik ben hier, op zolder!” antwoordde Hanna en ze stond snel op, het stof van zich af kloppend. Even later verscheen het hoofd van Lien in het trapgat en ze keek even rond. “Hier is ook nog wel wat werk precies!” zei ze en keek Hanna aan. “Gaat het mam?”
“Tuurlijk schat! Waarom zou het niet gaan?”
Lien stond nu voor haar moeder en keek een beetje bezorgd. “Je lijkt wat nerveus, wat stressy of zo mam. Maak je je zorgen over de verhuis? Dat komt wel in orde hoor. Ik zal nu al wat helpen en morgen is Stijn weer thuis en dan moet die ook maar helpen. Zoveel spullen om in te pakken heeft hij toch niet meer op zijn kamer staan.”
Hanna glimlachte even en knikte dan. “Je hebt gelijk schat! Het komt allemaal wel in orde! Kom, dan gaan we eerst jouw kamer doen. De zolder kan tot morgen wachten!” Samen met Lien liep Hanna naar beneden maar net voordat ze de trap afliep keek ze nog eenmaal achter zich. Daar, tussen al die dozen en zakken, lag de foto van Nellie. Weer ging er een rilling door Hanna heen maar dan schudde ze het hoofd en liep de trap af. Ze had nu geen tijd voor het verleden, de toekomst wachtte!

“Dit is de laatste mam! Waar wil je hem hebben?” vroeg Stijn met de zoveelste verhuisdoos in zijn handen. “Wat staat er op de doos?” vroeg Hanna.
“Euh…. Varia!”
“Zet ze dan maar in mijn kamer. Ik kijk straks wel wat er juist mee moet gebeuren.”
“Komt in orde mam!” antwoordde Stijn en hij liep naar de slaapkamer die Hanna voor zichzelf had gekozen. Het appartement had drie slaapkamers, één grote en twee wat kleinere. Hanna had de grote genomen en Lien en Stijn hadden ieder één van de kleinere kamers. Verder was er een ruime woonkamer met open keuken, een badkamer met douche en een apart toilet op de gang. Het was duidelijk kleiner dan hun huis op de buiten, maar het was gezellig en als al hun spulletjes een plaatsje hadden werd dit zeker een nieuwe start, een nieuwe thuis voor haar en de kinderen bedacht Hanna. Die werden trouwens ook groter en binnen een aantal jaren zouden ze niet meer hier bij hun mama wonen en dan was het appartement zeker groot genoeg voor haar alleen. Met een tevreden zucht ging Hanna zitten en keek om zich heen. Ze hadden hard gewerkt en de meeste dozen waren al uitgepakt. Lien was haar kamer aan het opruimen en Stijn kwam naast haar zitten met zijn telefoon in de hand. “Ben je moe mam?” vroeg hij en legde een arm om haar heen. “Het gaat wel lieverd. Ben je blij met je kamer?”
“Ja hoor, zoveel plaats heb ik toch niet nodig. Of Lien alles naar haar zin ingericht krijgt is nog wat anders!” Stijn lachte breed en gaf zijn moeder dan een zoen op de wang. “Ik ga nog even naar Sarah, oké?”
“Doe maar jongen. Maar voorzichtig en niet te laat hé!”
“Komt in orde! Tot Straks!” Stijn zwaaide nog even en liep dan naar de voordeur die even later weer in het slot viel. “Dan zal ik nog maar wat gaan opruimen.” zei Hanna tegen zichzelf, stond op uit de zetel en liep naar haar kamer.

Een zonnestraaltje kriebelde over Hanna's gezicht en maakte haar wakker. Ze was pas tegen de ochtend in slaap gevallen en voelde zich nog doodmoe. Met tegenzin deed ze één oog een heel klein beetje open en keek recht in het stralende gezicht van Nellie. “Ben je eindelijk wakker slaapkop?” vroeg die enthousiast waarop Hanna kreunend weer onder het laken verdween. Maar Nellie trok het van haar af en gooide het over de rand van het bed. “Kom Hanna, het is tijd om op te staan hoor! Oma is al komen kijken en het ontbijt staat al klaar.”
Hanna keek naar de wekker naast het bed en zag dat het al negen uur voorbij was. Het was écht tijd om op te staan! Met wat moeite kreeg ze haar ogen open en keek naar Nellie die door de kamer liep. Ze had nog steeds alleen maar haar slipje aan en rommelde wat in de kleerkast. Dan draaide ze zich om en liet een gebloemd jurkje zien. “Wat denk je? Is dit goed voor vandaag? Het zou wat minder warm worden en ik dacht dat we wat konden gaan wandelen. Misschien eens het dorpje gaan verkennen?” Terwijl ze praatte zwaaide Nellie met het jurkje heen en weer waardoor haar blote lijfje steeds weer zichtbaar werd voor Hanna. Die kon haar ogen niet van Nellie af houden en voelde opnieuw die rilling door zich heen gaan. Nellie was zich nergens van bewust en bleef vrolijk verder praten. Uiteindelijk kreeg Hanna haar stem weer wat onder controle en ze zei snel “Doe het maar aan Nell, dan zal ik me ook klaarmaken en kunnen we gaan ontbijten.” Nellie keek haar vriendin even verbaasd aan en leek wat te willen zeggen maar dan draaide ze zich om, deed een bh aan en liet het jurkje over zich heen glijden. “Klaar!” zei ze stralend en ze wenkte Hanna. “Vooruit, nu is het jouw beurt! En maak een beetje voort, ik heb honger!” Hanna kwam uit het bed, deed snel haar nachtkleedje uit en haar kleren van de vorige dag weer aan. “Zo, we kunnen gaan eten.” zei ze en zonder Nellie aan te kijken liep ze al naar de deur maar Nellie greep haar bij de arm en keek haar aan. “Is alles in orde Han? Je doet…. raar, vind ik.”
Hanna kreeg een kleur op haar wangen maar zei zo vrolijk als ze maar kon “Tuurlijk is alles in orde! Kom nu mee, je had toch honger?!”
“Ik meen het Hanna, je zou het mij toch zeggen als er wat was, hé?”
“Ja ja, natuurlijk zou ik dat doen! Kom nu maar mee, er is écht niets aan de hand!”
Hanna deed de deur open en Nellie volgde haar naar de ontbijttafel maar de rest van de ochtend keek ze Hanna af en toe indringend aan, alsof ze zocht naar een verklaring voor het rare gedrag van haar vriendin. En Hanna, die was er zeker van dat iedereen aan haar zag wat er aan de hand was.

“Oh Nellie! Hoe onwetend waren we toen allebei…. Wat wij hadden was zo speciaal….” mompelde Hanna terwijl ze op haar bed in haar nieuwe slaapkamer zat. De laatste dozen waren opgeruimd en nu zat ze met een verzameling foto's rond zich uitgespreid op het bed. Het waren oude foto's, sommige met Nellie, andere met haar ouders, maar allemaal maakten ze gevoelens los die ze al heel lang geleden had opgeborgen. Hanna voelde zich er vreemd bij, alsof er een vergeten deel van haar leven plots weer naar boven was gekomen. Met een vinger streelde ze over een grote foto van haar en Nellie. Het was een kerstfoto en ze droegen allebei een rode muts vol sterren op het hoofd. Nellie had haar arm rond Hanna's nek geslagen en ze straalden allebei van blijdschap. Hoe anders zou hun leven geweest zijn als ze nu jong waren in plaats van zoveel jaren geleden bedacht Hanna en er gleed een traan langzaam over haar wang. Dan ging plots de deur open en Lien keek naar binnen. “Hey mama, wat ben je aan’t doen? Oh, foto's! Mag ik eens kijken?” Enthousiast kwam Lien naast Hanna op het bed zitten en nam een foto van de hoop. “Ben jij dit mam? Wat een gekke kleren droeg je toen.” Lien nam de ene foto na de andere van het bed en grinnikte soms net te luid. Dan nam ze de foto van Nellie en haar mama op het strand op en keek aandachtig. “Wie is dat meisje eigenlijk mam? Je staat regelmatig met haar op de foto maar ik ken haar niet. Is het iemand van school?”
Hanna slikte met moeite de krop in haar keel weg en mompelde “Dat is Nellie, ze was mijn beste vriendin….” Lien keek haar aan en Hanna glimlachte snel naar haar dochter en hoopte maar dat ze niets merkte. Al die lang vergeten gevoelens voor Nellie kwamen weer naar boven en overspoelden Hanna bijna.
“Waarom heb je nooit over haar verteld?” vroeg Lien en keek ondertussen naar de verschillende foto's van haar mama met Nellie. “Jullie hadden precies veel lol samen, je staat op elke foto te stralen mam! Hebben jullie geen contact meer met elkaar of zo? Is er iets gebeurd dat je haar niet meer ziet? Als ze je beste vriendin was dan wil je toch contact houden. Silke en ik blijven altijd vriendinnen, dat staat vast! Ik kan gewoon niet zonder haar!”
Hanna moest even slikken om de tranen die opkwamen weg te houden en pakte dan haar dochter stevig vast in een liefdevolle knuffel. “Ik ben blij dat je zo’n goede vriendin hebt als Silke lieverd! Vrienden zijn belangrijk, dat heb ik ook op de harde manier geleerd. En wat Nellie betreft, dat is allemaal al lang geleden en het heeft geen zin om dat weer op te graven. We zijn uit elkaar gegroeid, meer is het niet.” Hanna streelde even door de lange haren van Lien en gaf haar dan een zoen op het voorhoofd. “We kunnen beter het verleden laten rusten lieverd, wat toen was komt niet meer terug!”
Lien keek haar moeder aan maar zei niks. Ze keek nog eens naar de foto's die overal op het bed lagen waarop haar mama met een ondeugend kijkende vriendin stralend stond te poseren. Ze wou wat zeggen maar bedacht zich dan weer, gaf Hanna een knuffel en liep naar de slaapkamerdeur. “Ik ga nog wat chatten met Silke. Slaap lekker mam!”
“Slaap lekker schat! Tot morgen!”
Met een zachte klik viel de deur dicht en zat Hanna weer alleen met haar herinneringen aan Nellie en die heerlijke zomer die nooit leek te eindigen.

“Mam! Ik ben weg hé! Tot morgen, je moet niet opblijven hoor!” Lien stond aan de deur en keek even de woonkamer binnen. Hanna moest lachen. “Ik blijf zoals altijd wakker tot je terug thuis bent lieverd! Anders kan ik toch niet slapen, dat weet je! En als je bij Silke of zo blijft slapen, bel dan even, dan moet ik mij geen zorgen maken.”
“Zal ik doen mam, maar het is gewoon een feestje bij Katia voor haar verjaardag. Er zal niet veel gebeuren hoor!”
“Amuseer je dan maar lieverd en tot vannacht.” Lien wierp nog een kusje naar haar moeder en verdween dan in de gang. Hanna nestelde zich in de zetel en nam een dekentje voor over haar benen. Stijn was naar Sarah maar kwam straks wel thuis slapen en Lien zou zich wel amuseren op dat feestje. Tijd dus voor een leuke oude film! Hanna nam Dirty dancing uit de dvd kast en stopte hem in de speler. Met een lekker wijntje in de hand drukte ze op Play en zakte weg in een nostalgisch romantisch sfeertje.

Het was al laat in de nacht toen Hanna weer wakker schrok. Ze was op de zetel in slaap gevallen en voelde zich nu zo stijf als een houten plank. Er klonk gestommel in de gang en ze keek naar de deur. Daar verscheen even later Lien die op haar tenen naar binnen sloop. Ze keek even naar de zetel en leek verwonderd dat Hanna er nog lag. “Hey mam. Wat doe jij nog hier? Ik heb je toch een berichtje gestuurd dat ik bij Silke bleef, heb je dat dan niet gehad?”
Hanna keek even op haar telefoon en schudde dan haar hoofd. “Sorry schatje, ik moet in slaap gevallen zijn. Ik werd net wakker toen jij binnen kwam. Was het dan niet leuk bij Silke? Nee, laat maar voor morgen, ik ga mijn bed in en probeer nog wat te slapen voor het ochtend is.”
Hanna kwam moeizaam uit de zetel, liep naar Lien toe en gaf haar nog een nachtzoen op het hoofd en verdween daarna in haar kamer. Lien deed de lichten uit en liep dan naar haar eigen kamer maar ging eerst nog snel de badkamer in. Toen ze wat later terug naar buiten kwam had ze enkel nog een slipje aan en liep ze op haar tenen naar haar kamer. Dan keerde de rust terug in het appartement en langzaam veranderde het diepe donker van de nacht in de aarzelende schemering van de ochtend.

Stijn zat in z’n eentje aan de tafel te ontbijten toen Lien met bijna dichtgeknepen ogen de woonkamer in slofte. Ze was duidelijk nog niet lang wakker en reageerde amper op Stijns uitgelaten “Goeiemorgen zusje!”
Ze liet zich in de zetel vallen en bleef daar stil liggen terwijl Stijn verder ontbeet en daarna de tafel afruimde. Hij nam nog een verse tas koffie en ging dan naast zijn zus in de zetel zitten. “En? Leuk feestje geweest gisteren?” Lien keek hem zwijgend aan, pakte de tas uit zijn handen en nam een grote slok. De koffie was nog heet en ze verbrandde haar tong een beetje. “Verdomme, da’s heet jong!” gromde ze naar Stijn maar die lachte alleen maar en nam de tas weer van haar over. “Zwaar feestje geweest Lientje? Je hebt je toch niet teveel gedronken hé? Dat doe je anders nooit! Kom, vertel eens, wat is er allemaal gebeurd?”
Lien haalde haar schouders op en mompelde “Niks speciaals…. Het feestje was niet echt…. geweldig. Ik…. Laat maar!”
Stijn keek zijn zus aan met zijn indringende ogen. Ze reageerde anders, niet uitbundig zoals ze normaal deed na een avondje feesten. Normaal als Lien terugkwam van een feestje kon ze niet zwijgen over wat ze allemaal had gehoord. Alle roddels en wie er met wie had staan kussen, wie nog een koppeltje was en wie met vlammende ruzie naar huis was gegaan…. En nu? Niets! Het was zo vreemd dat Stijn echt nieuwsgierig werd. “Vertel nu eens wat Lien! Is er iets gebeurd gisteren?”
“Het feestje was…. raar!” antwoordde Lien zonder Stijn aan te kijken. “Ik…. Je mag niks tegen mama vertellen hé, beloofd?!”
“Beloofd!” Wat was er op dat feestje gebeurd? vroeg Stijn zich af. Zo had Lien nog nooit gedaan. Ze hadden nooit geheimen voor hun moeder! Nu ja, bijna nooit….
“Oké! Het begon allemaal heel normaal, zoals altijd als we naar een feestje gaan. Ik was tot bij Silke gefietst en samen reden we door tot bij Katia's thuis….”

Lien en Silke kwamen aan bij het huis van Katia toen het feestje blijkbaar al in volle gang was. Er stonden fietsen en auto's overal langs de straat geparkeerd en je hoorde de luide muziek tot buiten. “Het ziet er naar uit dat het toch niet zo’n rustig feestje wordt als we hadden verwacht!” zei Lien al lachend tegen Silke toen ze aanbelden. Katia deed de deur open en riep uitgelaten “Daar zijn jullie eindelijk! Kom lieve schatten van me, kom binnen en neem iets te drinken!” Silke en Lien keken elkaar aan, duidelijk verrast dat Katia blijkbaar al goed onderweg was om zat te worden. Oké, ze hadden allemaal wel eens wat teveel gedronken, maar het feestje was nog maar net bezig en Katia had duidelijk al genoeg gehad. Ze volgden haar door de hal en kwamen in een drukke woonkamer terecht waar verschillende mensen aan het dansen waren op de veel te luide muziek. Aan de grote schuifdeur naar het terras stond een tafel vol met flessen drank en bekers die vlot werden gevuld en even snel weer leeg gedronken. Katia verdween tussen de rest van de feestvierders en Lien nam een flesje water van de tafel. “Wie zijn al die mensen?” vroeg Silke zachtjes terwijl ze rond keek. Lien haalde haar schouders op. “Ik weet het niet. Ik dacht dat het een feestje voor ons, haar vrienden was. Blijkbaar heeft ze nog andere vrienden die wij niet kennen….” Een deel van de feestvierders herkende ze vanop school, maar een deel was duidelijk ouder! Het was druk en er werd veel gedronken waardoor de meeste mensen duidelijk zat waren. De hele situatie maakte dat Lien niet langer binnen wou blijven dus nam ze Silke bij de hand en trok haar mee naar buiten. Op het terras was het ook nog druk maar in een hoekje zagen ze de rest van hun vriendengroepje zitten dus liepen Lien en Silke naar hen toe. Er werd plaats gemaakt en daarna druk gebabbeld over het feestje.

De avond ging langzaam verder en de alcohol bleef stromen. Katia leek zich geweldig te amuseren maar de rest van het vriendenclubje had er duidelijk de pest in. Dit was niet wat ze hadden verwacht van het feestje en toen een paar van de oudere mannen, die duidelijk teveel hadden gedronken, de meisjes van de groep begonnen lastig te vallen besloten ze dat het tijd was om te vertrekken. Silke deed nog een poging om Katia in de drukte te vinden maar uiteindelijk gaf ze het op en samen met Lien verliet ze het verjaardagsfeestje dat steeds meer in een zuipfestijn veranderde. De rest van hun vrienden waren ondertussen al vertrokken en ook Lien stond klaar bij haar fiets toen Silke hard vloekte. “Wat scheelt er?”
“Mijn banden zijn allebei plat! Fuck! Wat doen we nu?”
Lien keek even naar Silke’s fiets maar er was niets meer aan te doen. Beide banden waren lek en ze hadden niets bij om het te repareren.
“Ik kan je achterop nemen? Dan komen we morgen je fiets halen als het weer licht is.”
Silke zuchtte maar er zat niets anders op en even later reden twee vriendinnen samen op Liens fiets naar het huis van Silke. Het was fris geworden en Lien trapte stevig door om snel bij Silke’s thuis te zijn. Silke sloeg haar armen rond haar vriendin en hield zich zo stevig vast maar bij Lien ging er een rare kriebel doorheen haar lijfje. Ze genoot van de warme handen van Silke die op haar buik lagen en voelde hoe Silke haar hoofd tegen haar rug legde. Ze ging helemaal op in het gevoel en lette daardoor niet goed op waar ze reed maar een putje in de weg schrok haar wakker. Silke had niets gemerkt en zwijgend fietsten ze verder door de donkere nacht.

“We zijn er!” zei Lien zachtjes toen ze voor Silke’s huis stopte. Die stapte van de fiets en zocht naar haar sleutel. “Kom je nog even mee naar binnen? Dan kan je wat opwarmen. Het is echt koud geworden hé!” Lien knikte en zette haar fiets tegen de muur om dan samen met Silke naar binnen te gaan. Het was donker in het huis maar Silke deed een klein lampje aan in de woonkamer en liep dan door naar de keuken. “Wil je ook nog wat drinken?”
“Ja, doe maar een colaatje voor mij!”
“Zero zeker?”
“Altijd! Je kent mij hé!”
Silke kwam terug uit de keuken met twee blikjes in haar handen. “Tuurlijk ken ik je, gekkie! Hier, drink maar!” Ze dronken allebei een paar slokken en Silke ging in de zetel zitten. Lien volgde haar en rilde even toen de warmte van de kamer door haar heen trok. Het was buiten inderdaad flink afgekoeld en ze had het frisser gekregen dan ze had gemerkt. Silke keek Lien even aan, nam dan een dekentje en kroop wat dichter naar haar toe waarna ze het dekentje over hen beiden uitspreidde. “Zo, dat is beter hè?”
Lien knikte en voelde zich al snel warmer worden. Ze bespraken nog even de avond en het feestje maar al snel ging het over het nieuwe koppeltje van de klas en hoe ze niet van elkaar konden afblijven. Elke pauze zaten ze ergens stil in een hoekje te zoenen en elkaar met puppy oogjes aan te kijken. “Ik vraag me af hoelang het duurt voordat hij haar het bed ingepraat krijgt!” zei Silke met twinkelende ogen. Zoals altijd was Silke degene die het onderwerp naar seks bracht. Ook al was ze nog maar één keer met een jongen naar bed geweest, ze had al wel een aantal vriendjes gehad en vond dan ook dat ze een expert was op liefde en seks. Lien, die veel braver was dan haar vriendin, had een enkele keer gezoend met een jongen van de klas maar verder kwam het niet. Het voelde op de een of andere manier niet…. juist aan.

“Vertel eens Lien, met wie zou jij wel eens in bed willen belanden?” vroeg Silke plots en keek met een ondeugende glimlach op de lippen naar haar beste vriendin. Die voelde haar kaken rood worden en boog haar hoofd wat naar beneden. “Ik…. Ik weet het niet Sil…. Zoiets moet goed voelen, niet zomaar random met iemand…. Ik ben ver…. Ik bedoel, ik wil verliefd zijn voordat ik in bed…. Voordat ik Het wil doen! Zomaar seks omdat iedereen het doet, dat is niks voor mij….”
Silke schoot in de lach en kroop nog wat dichter tegen Lien aan. “Zotteke! Ik vraag ook niet om het nu te doen hé! Ik wou gewoon maar weten wie je wel ziet zitten, weet je wel?”
Lien wist zich geen blijf en dronk daarom maar even aan haar blikje. De stilte werd drukkend en Silke stopte met lachen. “Hey, Lientje! Het was maar een grapje hoor! Gaat het wel met je? Wat scheelt er? En…. Wat bedoelde je met Ik ben….??”
Lien schudde haar hoofd en keek weer naar Silke. “Niks! Het is niks, Sil…. Ik…. Nee, het is niks.”
“Hooo, wacht even! Je doet raar Lien! Wat scheelt er? Je weet dat je mij alles kan vertellen.”
“Ja, dat weet ik Sil, dat weet ik…. Echt, geloof me nu, er is niks aan de hand!” Lien probeerde zo overtuigend mogelijk te klinken maar diep vanbinnen kolkten gevoelens van angst, twijfel en verlangen door haar lijfje. Silke zat heerlijk warm tegen haar aan en ze rook de zachte geur van haar parfum die als een bedwelmende waas rond haar hing. Silke’s ogen, die haar zo intens aankeken, leken wel te stralen als de sterren aan de hemel en Lien voelde zich steeds dieper wegzakken in die blik. Ze keken elkaar aan, zwijgend en opgaand in het moment dat zich rond hen vormde als een zeepbel waarin de tijd bleef stilstaan. Diep vanbinnen kwam er een gedachte in Lien naar boven en zonder te beseffen wat ze deed boog ze dichter naar Silke. Heel zacht, haast amper voelbaar, raakten haar lippen die van Silke aan en gaf Lien voor het eerst toe aan die verwarrende gedachten die nu al maanden door haar hoofd spookten. Ze kuste haar beste vriendin zacht, teder en liefdevol op de lippen en genoot intens! Het voelde alsof ze opsteeg en samen met Silke de stralende sterrenhemel die in haar ogen weerspiegelt werd indook, omarmt door eeuwigdurende pure liefde en zaligheid! En toen spatte de bel uit elkaar in duizenden kleine stukjes van wegvluchtende gevoelens en alsof ze geraakt was door een voorbij stormende trein werd Lien met een smak uit haar droom naar de werkelijkheid terug geslagen.

Silke schrok van de kus en trok zich weg na een paar seconden. Ze keek naar Lien maar wist niet wat zeggen. Het had haar verrast, die zachte lippen voelen strelen en vanuit het diepste van haar hart raasden gevoelens naar boven die verwarrend en heerlijk tegelijk waren. Het waren gevoelens die ze had weggestoken maar die haar nu overrompelden en smeekten om meer! Maar het moment was voorbij en een pijnlijke stilte ontstond waarin geen van beiden wist wat te zeggen. Lien kreeg een kleur van schaamte op haar wangen en kon niet snel genoeg uit de zetel komen, nam haar fietssleutel van de tafel en liep naar de deur. Silke had een paar tellen nodig om te beseffen wat er nu juist allemaal was gebeurd maar liep dan haar vriendin achterna. “Lien, wacht! Wat…. Moeten we hier niet over praten? Lien! Wacht nu toch even!”
Maar Lien schudde haar hoofd en liep naar haar fiets. “Sorry! Sorry Sil…. Ik…. Sorry!” Ze sprong op haar fiets en trapte zo hard ze kon de donkere nacht in. Tranen liepen over haar wangen en zonder om te kijken reed ze in een rotvaart weg van Silke. Zo kwam het dat ze niet zag dat Silke haar nakeek en dat er ook bij haar een traan over haar kaak liep maar dat haar ogen ondertussen schitterden van verlangen.

“En toen ben ik gaan slapen.” eindigde Lien haar verhaal. Stijn zat haar stil aan te kijken, niet goed wetend wat hij moest zeggen. “Dat euh…. dat was een heel verhaal zusje. Ik euhm…. Hoe gaat het nu verder gaan?”
“Dat weet ik toch ook niet Stijn! Silke gaat me nooit meer willen zien, dat is zeker! Ik….” Tranen liepen weer over Liens gezicht en met wanhoop keek ze naar Stijn. Die nam haar in zijn armen en gaf haar een warme knuffel. “Het komt wel goed Lien, echt wel! Silke en jij zijn al zolang vriendinnen! Jullie kunnen hierover praten, het oplossen en dan ga je weer verder.”
“Denk je?”
“Ja, natuurlijk! Of…. wil je dat niet misschien? Wat wil jij eigenlijk?”
Lien keek haar broer aan. “Ik weet het niet Stijn, ik weet het echt niet! Waarom heb ik het gedaan? Waarom moest ik haar zomaar, totaal onverwacht en zonder aanleiding kussen?”
“Kussen? Wie heb je gekust?” klonk het plots achter hen. Hanna stond aan de eettafel en keek naar haar zoon en dochter die haar niet eens hadden horen binnenkomen. “Wel, wie heb je gekust Lien? Ken ik hem of mag je oude mama het nog niet weten?” Hanna glimlachte terwijl ze het zei maar keek toch wat bezorgd. Lien schudde haar hoofd terwijl ze de tranen wegveegde.
“Het was niemand mama, echt waar! Gewoon een jongen op het feestje…. Maar hij was niet geïnteresseerd in mij dus….”
“Oh schat toch! Kom hier lieverd, kom in mijn armen!” En met open armen liep Hanna naar Lien toe, haar stevig vast nemend voor een lange, liefdevolle knuffel. “Hij is de stommerik door jou niet te willen schat! En geloof mij, je komt de juiste nog wel tegen, echt waar!”
Lien zei niet maar huilde zachtjes in de armen van haar moeder. Stijn kwam naast hen staan en legde zijn armen rond zijn zusje en mama, hen beiden knuffelend met een innige liefde.

Hanna was net bezig met de ontbijtspullen op te ruimen toen er gebeld werd. Haar handen afdrogend liep ze de gang in en deed open. Het was Silke die aangebeld had. “Hey Silke! Leuk om je weer te zien! Kom binnen, ik zal Lien gaan roepen.” Silke stapte de gang in maar zei niets. Hanna merkte het echter niet en liep voorop de woonkamer in. “Ik ben blij dat je er bent Silke, want Lien is er nog niet goed van hoor!”
“Euh, waarvan mevrouw?”
“Wel, van die kus hé! Ze heeft deze morgen nog staan huilen, ze zal de steun van haar beste vriendin zeker kunnen gebruiken.”
Silke keek Hanna met grote ogen aan. “Heeft…. Heeft Lien het verteld?”
“Ja, natuurlijk! Ze vond het erg hoor! Weet jij toevallig wie die jongen was die ze heeft gekust?”
“Euh…. Ik…. Jongen? Euh…. Nee! Nee, die ken ik niet! Het was gewoon iemand die we op het feestje zijn tegen gekomen….”
“Ach ja, het zal wel weer over gaan. Ga anders maar naar haar kamer Silke, het is de derde deur rechts.”
“Dankuwel mevrouw!” mompelde Silke terwijl ze snel de gang inliep. Bij Liens deur bleef ze even staan en klopten dan zachtjes aan. “Lien, ik ben het! Silke!”
De deur ging een klein beetje open en Liens betraande ogen keken naar haar beste vriendin.
“Je bent hier!” fluisterde ze. “Je bent echt hier!”
Tot zover het eerste deel! Ik hoop dat jullie er van genoten hebben! Aan een volgend deel wordt gewerkt maar met de vakantie en de hitte duurt het allemaal wat langer dus moet ik om een beetje geduld vragen. Tot snel lieve schatten!

Dikke knuffel van Noor X

Bezoek ook eens mijn profiel pagina om meer over mij te weten te komen, een overzicht te zien van mijn al mijn verhalen of om een berichtje voor me achter te laten! Ook kun je je hier aanmelden om direct een mailtje te ontvangen als ik een nieuw verhaal heb geplaatst!
Schrijf Een Reactie
Lees Reacties (10)
DE 15 NIEUWSTE "Tieners" VERHALEN
:: Op Het Platteland... - 4Door: Nighthawk
Gelezen: 10626x
Reacties: 3
Lengte: Gemiddeld
Tags:
12-08
8.7
:: Wat Een Zomer!Door: SML1995
Gelezen: 12374x
Reacties: 4
Lengte: Gemiddeld
Tags: Vrienden, Feest, Liefdevol, Vervolg
12-08
8.9
:: Oude Herinneringen, Nieuwe...Door: Noor
Gelezen: 15138x
Reacties: 10
Lengte: Zeer Lang
Tags:
09-08
8.7
:: Getinte Sletjes - 8Door: Muis
Gelezen: 9665x
Reacties: 2
Lengte: Lang
Tags: Marokkaans, Sperma, Hoertjes, Prostitutie
08-08
9.1
:: Zo Vader Zo ZoonDoor: Koosje Meinders
Gelezen: 17552x
Reacties: 5
Lengte: Lang
Tags: Sauna, Pijpen, Grote Pik, Zachte Borsten
08-08
8.7
:: Dit Had Ik... - 1Door: Uitje
Gelezen: 14646x
Reacties: 0
Lengte: Gemiddeld
Tags:
07-08
8.3
:: IbizaDoor: Sportdude
Gelezen: 12409x
Reacties: 3
Lengte: Gemiddeld
Tags: Vreemdgaan, Vakantie
07-08
7.7
:: Onverwacht BezoekDoor: Niels
Gelezen: 7129x
Reacties: 3
Lengte: Gemiddeld
Tags: Bikini, Tiener, Onbekende
07-08
6.7
:: Op Het Platteland... - 3Door: Nighthawk
Gelezen: 17151x
Reacties: 5
Lengte: Lang
Tags:
06-08
9.0
:: DedemsvariaDoor: Sportdude
Gelezen: 7979x
Reacties: 7
Lengte: Gemiddeld
Tags: Sletje, Maagd, Ontmaagd, Zaad
06-08
7.6
:: Hunkerend PoesjeDoor: Unleashed
Gelezen: 10479x
Reacties: 4
Lengte: Kort
Tags: Overgave, Anaal, Pijpen
06-08
7.8
:: Het Volleybalteam - 26Door: Badjas
Gelezen: 10458x
Reacties: 4
Lengte: Lang
Tags:
06-08
9.1
:: De OperaDoor: CarolM
Gelezen: 12589x
Reacties: 6
Lengte: Lang
Tags: Vakantie, Neuken, Strand, Beffen, Pijpen, Doggy, Cowgirl, Latina,
04-08
8.9
:: Reis Naar Londen - 3Door: RV
Gelezen: 10417x
Reacties: 1
Lengte: Gemiddeld
Tags: School, Reis, Londen
04-08
8.4
:: Reis Naar Londen - 2Door: RV
Gelezen: 13257x
Reacties: 0
Lengte: Gemiddeld
Tags: School, Reis, Londen
03-08
8.6
Algemene Voorwaarden -  Contact -  FAQ -  Inloggen -  RSS Feeds -  Webmasters
Opwindend.Net Mobiel -  Opwindend.Net Webcams -  Opwindend.Net Twitter -  Opwindend.Net Webshop

Copyright 2000 - 2018 Opwindend.Net / Bezoekers Online: 787