Martje - 10-02-22 @ 21:27

Wat heb jij mij weer weten te raken met dit hoofdstuk , weer zat ik zo in het verhaal en de personages verdiept dat de tranen over mijn wangen liepen. Géén woorden voor zo mooi . Dank je wel en ga zo door en schaar je onder de beste schrijver van dit genre

Quillaume - 23-12-21 @ 00:02

O, Raf, wat mooi. Met Pepijn samen naar je broer om de gevoelens niet te onderdrukken. Wat ontroerend mooi geschreven.