en een 4de, en een 5de...

Goed geschreven. Ook zoals altijd zonder spelfouten. Dat is sowieso al plus. Dank je wel.

Weer een waanzinnig mooi geschreven verhaal, dat kan er maar 1, en dat ben jij Zazie.

Dank je

Rick

Een mooi 1e deel. Zal vast en zeker een mooie reeks worden...

“Het lelijke eendje” in een “Romeo en Julia”-uitvoering.
Dat liefde verschillen overstijgt, weten we al lang. Maar in een Zazie-verhaal is het allemaal net een tikkeltje mooier, een beetje opwindender, en veel spannender.
Ik ga ervan uit dat er nog enkele struikelblokken op hun weg zullen liggen, maar dat maakt het enkel nog leuker. Ik tel de dagen af naar het vervolg.

Opnieuw een prachtig verhaal van jouw hand. Een verhaal zoals alleen jij kunt schrijven, magnifiek gewoon! Ik kijk nu al uit naar het tweede deel.

Hallo Zazie.

Wat brengt jouw verhalen weer tot de verbeelding. Wow.
Ik heb erg genoten van dit verhaal.
Natuurlijk weet je dat het goed komt op het einde.
Maar toch komt die traan te voorschijn.
Super goed gedaan.

Groetjes Sebastiaan

Toeverlaat moet zijn topverhaal

Wat een toeverlaat. Moest er bijna van grienen zo mooi en realistisch!

Weet je wat me zo aantrekt in je verhalen (los van het feit dat ze zo immens mooi geschreven zijn, dat ze mijn verbeelding aanscherpen, dat ze me met momenten retegeil maken)?
Het is de herkenbaarheid.

Begrijp me niet verkeerd, ik ben geen countryster, fotograaf, schilder, cameraman, zonnekoning, …
Je personages zijn zoekende. Actief op zoek naar geluk, hoewel het soms passief lijkt. Steeds weer laat je hen op een of andere manier thuiskomen.
Ze geven hoop.

Je slaagt er ook steeds weer in om mezelf (voor de duur van de reeks) verliefd te laten worden op je personages. Omdat ze vanbinnen steeds zulke mooie mensen zijn. Soms met een rugzak, soms met een hoek af, maar steeds met het hart op de juiste plaats.

Ook nu weer. Heerlijk, Zazie!