Je hoort wel 's zeggen: alle liefde is eigenliefde. Daar zit, als je het niet alleen maar cynisch opvat, een kern van waarheid in. Goed zijn maakt dat je je goed voelt. Wederkerigheid. Van dat principe is dit verhaal een mooi voorbeeld. Of het ook praktisch erg realistisch is, betwijfel ik, maar het is in ieder geval een verhaal met een sfeer waar ik blij van word. En het ziet ernaaruit dat die buurman en buurvrouw ook blij worden. Ik ga gauw naar deel twee.
Geile groetjes, Gerrit Tonner

Ik heb de eerste drie delen achter elkaar gelezen, en ik stel vast dat dit een briljante setting is. Als fictie geloofwaardig, met een wereld aan lijntjes die nog uitgewerkt kunnen worden.
Als man zou ik misschien geneigd zijn me vooral te identificeren met bofkont Evert, en dat zal vast ook lukken, maar ik ben stikjaloers op onze heldin. Ga ik eindelijk 's voelen hoe het is om als vrouw vereerd, bemind, verkend en gebruikt te worden.
Maar Jelle, je moet nu wel heel hoge verwachtingen gaan waar maken! Intussen houd ik dan mijn hand in de aanslag...

Het idee is goed, en die moeder mag ik wel. Maar wat sneu voor de dochter dat die vader zo'n vreugdeloze egocentrist is.

Hè Bert, dit is gewoon 'live' geschreven, wat kan jou die spelling schelen? En wat ontbrekende woordjes...
Je lijkt een beetje op een figuur uit een verhaal van Harry Mulisch: 'E. was iemand die niet kon vrijen als er een kreuk in het laken zat.'

Pamela, ga lekker door zo, je voegt vreugde toe aan deze wereld. Dat kunnen we wel gebruiken...

Nou niet om het een of ander, maar ik ben verrekte nieuwsgierig Henk en Jan, hoe jullie 'romantisch' definiëren als jullie dit verhaal niet romantisch vinden. Ik lees net alle afleveringen achtereen met stijgende bewondering (en dito lokale bloeddruk)... Ze zijn alle drie geil maar het is ook duidelijk dat ze een soort van 'liefde' naar elkaar voelen. Om te variëren op een beroemd vers uit de Duitse romantiek: Ich weiss nicht was soll es bedeuten dass ich so heissgeil bin.
Chapeau Chantum25! 😍