Yes, I know, dear Stanzie. Maar zoals je al weet en later ook nog zult lezen: bij Jan is er nog steeds die weerstand en een terughoudendheid tegenover zijn liefde waarin hij nog teveel lust merkt en dat komt omdat hij Anouk in de eerste plaats (en eigenlijk altijd) als zijn dochter ziet en niet als een vrouw, als de vrouw die hem bemint (althans in deze fase van haar leven). Maar psychologisch gezien is het ook normaal dat Anouk, die zich twee jaar lang ideaalbeelden heeft gemaakt over vrijen met haar vader, nu 'infantiliseert', zich kind gaat wanen van de man die daar ineens naakt bij haar ligt - de eerste man die ze zo ziet en haar aarzelende start is dus wel het beschrijven waard. Het gaat hier niet om een koppel neukers, maar om twee mensen die elkaar oprecht graag zien en daar komt nu de dimensie 'seks' bij, in wezen een banale handeling, tenzij ze uit liefde gebeurt.

Om een of andere reden kan ik geen cijfer geven. Als ik kon, zou het een 9.5 zijn. Dat kan voor het volgende hoofdstuk best een 10 worden.

Beste Stanzie, je geduld zal beloond worden in het volgende hoofdstuk. Dat kan niet anders meer. En voor de rest: leve de liefde!

Na 'TABOE' helemaal gelezen te hebben, ben ik best wel onder de indruk. Ik vind de waardering van de lezers af en toe wel ondermaats. Blijkbaar zijn er nog heel veel lezers waar alles expliciet, open en bloot, moet voor gebeuren. Net als u (en nog een aantal andere auteurs hier) vind ik het belangrijker de personages zo goed mogelijk te schetsen zodat we weten WAAROM ze doen wat ze doen, vaak kunnen ze niet anders. Liefde gaat zo vaak langs kronkelige wegen, maar wat is er op een rechte baan avontuurlijk?

Het is maar wat je zelf 'fout' noemt. Het gaat hier wel over twee volwassen mensen die bewust die keuze maken en er ook van genieten. Dat de vader schuldgevoelens heeft, kan ik begrijpen, maar of dat nodig is, geloof ik niet. Zelf zou ik nooit mijn dochter bevruchten (zo ik die al had en zo ze dat dan zou willen) omwille van de risico's op degeneratie. Ik vind ook het wel heel snel gaat, in werkelijkheid gaat aan een incestueuze verhouding toch wel een periode vooraf met veel twijfels, angst en onweerstaanbare zin.

Hoi Indigo,
ik begrijp wat je bedoelt hoor, maar mijn verhalen hebben niet de bedoeling alleen maar hete, woeste en/of pornografische scènes te beschrijven. 'Alex, Anna en ik' gaat in grote lijnen over wat mijn huidige vriendin (in het verhaal Sandra) heeft meegemaakt, al is niet alles perfect zo gebeurd, er is 'een verhaal' van gemaakt. Voor mijn vriendin was het wel noodzakelijk dat in het verhaal haar verering (aanbidding bijna) voor haar broer tot uiting zou komen. De figuur van Freek in het verhaal is grotendeels verzonnen, daar heeft Sandra in het verhaal wel seks mee maar in werkelijkheid heeft mijn vriendin nooit met hem geneukt.
Ik heb het eerste hoofdstuk van je verhaal over Paula en haar zoon gelezen en vind dat echt wel goed. Alleen heb ik last om zo'n lang verhaal op het scherm te lezen. Ik hou liever van verhalen die in kortere hoofdstukken opgedeeld zijn, maar dat is een persoonlijke mening en ik weet dat het soms moeilijk is om op te houden met schrijven.
Veel succes!

Beste Stanzie, ik heb net het eerste hoofdstuk van TABOE gelezen en zal zeker alle volgende met belangstelling en plezier verder lezen. Heel mooi, heel langzaam, daar hou ik echt van.
Ik las ook je profielpagina met hoe je het schrijven van erotische verhalen ziet en daar kan ik me helemaal mee akkoord verklaren.
Zelf ben ik hier nieuw, maar er zitten al heel wat nieuwe hoofdstukken bij mijn twee verhalen in de pijplijn, die zullen eerstdaags zeker op deze site verschijnen.
Ik wens je het allerbeste toe en hoop nog heel wat van jou te kunnen lezen.

Aan de schrijfstijl is nog wat werk maar het verhaal zelf overtuigt me. Daarvoor alleen al een 10 van mij.

Het vervolg komt er spoedig aan - vijf volgende hoofdstukken reeds doorgestuurd maar blijkbaar nog altijd niet gepubliceerd. Liefhebbers van expliciete, harde seksscènes zullen mijn verhalen minder goed vinden, dat weet ik. Omdat al mijn verhalen gaan over mensen en situaties die ik zelf heb gekend/meegemaakt of van anderen naar waarheid heb horen vertellen, spiegelen mijn verhalen veel meer de werkelijkheid af dan dat de fantasie er een loopje mee neemt. 'Normaal is al gek genoeg', zegt men en zo is dat.