Je bent met recht een woordenkunstenaar, fantastisch.

Ik kijk uit naar waar deze geladen situatie uitkomt.

Ferdi

De reactie van Oelewapper is nauwelijks te overtreffen, net zo mooi als zijn verhalen.

Maar inderdaad het verhaal voelt alsof je er bij bent en voelt waar Jaques mee worstelt. Erg mooi en tegelijk ook verdrietig dat het zo uit het leven gegrepen is wat Rachel overkomt.

Ik ga nu snel het volgende deel lezen.

Dank je wel tot zover.
Ferdi

Wow ...
Wat n verhaal!
Realistisch; ik zou, in 1e instantie, eens rationeel met Hanna praten. Als t gevoel, bij beiden, al niet meer klopt, kan er ook normaal over gesproken worden. Ik vermoed dat Rachel al lang eiglk van m houdt.
Maar zoals jij t schrijft, maakt t veel boeiender!
Ga aub vlug verder!!!

Mooi verhaal goed geschreven, ben benieuwd naar het vervolg tot dan

Wauw!
De sfeerschepping in dit verhaal is prachtig. Ik voel letterlijk de eenzaamheid, de vervreemding, samen met de twijfel en de hoop die slechts in een zachte ontastbare nevel over ons heen glijdt.
Ik kijk uit naar het vervolg.

Pfff heftig hoor zoals het er nu aan toe gaat , en je krijgt er nog 4 vrouwen bij . Ben benieuwd hoe dit uit gaat pakken . Maarrr ik vind het een heel mooi verhaal

Amaai, en dat allemaal met de komst van nog 4 vrouwen in het vooruitzicht. Aan één dag van bezinning gaat hij niet genoeg hebben. Wat bouw je dit weer opwindend op Jefferson.

Pfff heftig verhaal nu zeg het is wel spannend . Maar ben toch benieuwd hoe het verder gaat

Beste Jefferson,

Je weet je hoofdpersoon weer op jouw typische wijze als onzekere twijfelaar neer te zetten, op of over het randje van irritant. Als het echt zo klikt met Emily, waarom dan nog de deur open zetten naar Jessica. Als hij Jessica zo makkelijk gelijkwaardig naast Emily toelaat, waarom zou een wereldwijs type als Emily niet onmiddellijk haar biezen pakken?

Toch maakt juist die twijfel waarom ik jouw verhalen blijf lezen, je weet nooit welke emotionele kronkelweg om de hoek ligt.

Ik ben benieuwd waar dit verder naar toe gaat.

Gr. Douwe

Hallo Jefferson,

man o man, het is heerlijk om te zien met welke panache jij verhalen kunt vertellen.

Zelf ben ik een groot liefhebber van literatuur, deze verhalenreeks doet niet onder voor de literaire meesterwerken die ik heb gelezen. Hoe jij situaties, gevoelens en andere dingen beschrijft nijgt naar pure poëzie. Jouw schrijfstijl is er een om jaloers op te worden, het is fascinerend hoe jij mij meezuigt in het verhaal. Er zijn heel veel superlatieven te bedenken waarmee ik jouw schrijfwerk zou kunnen omschrijven, maar er steekt er één met kop en schouders bovenuit, en dat is meesterlijk. Dit laatste verhaal in deze reeks is alweer meer dan een 10 waard. Ga zo door, alsjeblieft.

Wanneer ik jouw verhalen vergelijk met de mijne voel ik mij nederig en onkundig tegelijk ten opzichte van jou. Ik hoop ooit zo mooi verhalen te kunnen schrijven, als jij doet, en ik tracht dan ook zoveel mogelijk van jouw schrijfkunst te leren, om dit dan weer toe te passen in mijn eigen verhalen. Als leergierig persoon ben ik altijd op zoek naar nieuwe ervaringen die mijn leven kunnen verrijken, en het lezen van deze verhalenreeks is zeker een ervaring die ik lang zal koesteren.

Mocht je ooit besluiten deze verhalenreeks in boekvorm uit te geven, zal ik zeker een van de eersten zijn die een exemplaar hiervan zal kopen.

Met vriendelijke groet en nederigheid. Tony.