Ik vond het een geweldig verhaal, met een aantal hele geile en goed beschreven hoofdstukken. Een groot minpunt is wel dat deel 1 in 2020 geplaatst iscen het laatste deel 6 jaar later. Dat is wel heel erg jammer. Dus ik ben blij dat ik niet in 2020 ben begonnen. Maar goed geschreven hoor.

Hoezo 'Stepsister'..? ... een zekere scepsis bij dit idee, dat is wat hieronder had moeten staan... lang leve de automatische woordkeuze...

Met dit verhaal bewandel je beslist geen platgetreden paden, en aanvankelijk had ik een zekere stepsister bij dit idee, maar nu de chatgroep concreet wordt, heb je me helemaal om. De bedscene is, uit noodzaak, zo anders maar dan nog gaat jou dit goed af. Zo liefdevol en teder... Maar evengoed blijft er dat rauwe fysieke verlangen naar haar stiefzoon. Benieuwd wat die challenge met de andere dames in de stiefmoeder-chat gaat geven ben ik alvast wel. Zoals je haar 'gelijkgezinden' in dat groepje hier hebt geschetst, belooft dat vonken te zullen geven...

Ik vind het een te lange opbouw. Ik begrijp je bedoeling en waardeer de verwoording ervan maar stel wat meer actie op prijs. Ben benieuwd naar het vervolg.
Succes
Steef

Rick het was lang geduurd voordat deze serie Liam van jou afgeschreven maar deze de complimenten je hebt er een heel mooi einde aan gemaakt weer zo’n gewoonlijk een dikke 10 en ben benieuwd naar jouw volgende verhaal. 🫶👊

Lieve Stanzie.


Wauw meiden, wat een ontzettend mooi, eerlijk en intens verhaal! 😍 Ik heb het in één adem uitgelezen en kreeg er serieuze kippenvel van. Karin, je schrijft zó herkenbaar en levendig dat ik het gevoel had dat ik er zelf bij zat.
De manier waarop je de tweestrijd beschrijft is hartverscheurend mooi: de diepe liefde en tederheid voor Harry, de intimiteit die jullie opnieuw hebben gevonden, maar tegelijk dat allesverterende, brandende verlangen naar Tom. Die scène in bed met Harry was zo liefdevol en kwetsbaar, en toch voel je daarna die onweerstaanbare trek naar de rauwe energie van je stiefzoon. Het is zó herkenbaar.
Ik heb in het begin zelf vreselijk geworsteld met mijn gevoelens voor mijn eigen zoon. De schaamte was overweldigend, de schuldgevoelens hielden me nachten wakker, en ik heb mezelf talloze keren proberen wijs te maken dat het wel zou overgaan of dat ik gewoon gek aan het worden was. Ik durfde er met niemand over te praten en voelde me vaak alleen en slecht. Daarom raakt jouw verhaal me extra hard. Het is zo dapper dat je dit allemaal durft te delen.
En wat een fijne groep hebben jullie hier gecreëerd! Monique, Linda, Annelies, Sandra, Noortje en Jaklin — jullie verhalen en foto’s maken het zo levendig en echt. Iedereen brengt haar eigen struggles, twijfels en verlangens mee, en toch voelen we ons hier veilig en begrepen. Geen oordeel, alleen herkenning en steun. Dat is goud waard.
Jullie zijn stuk voor stuk sterke, passievolle vrouwen die eerlijk durven te zijn tegenover zichzelf. Dat is al een enorme stap. Gun jezelf die gevoelens, veroordeel ze niet te hard, en neem de tijd om te ontdekken wat goed voelt voor jou. Het is inderdaad een emotionele achtbaan, maar het is ook bevrijdend om dit eindelijk niet meer helemaal alleen te hoeven dragen.
Ik ben ontzettend benieuwd naar hoe het verder gaat bij jullie allemaal. Updates, nieuwe verhalen, kleine stapjes, overwinningen… ik lees het allemaal graag mee!
Jullie hebben er in ieder geval één grote fan bij gekregen ❤️
Liefs en een warme knuffel,
Anita

Weer een leuk deel. Ik vond de chatberichten het leukste om te lezen. Het was alsof ik zelf ook in de chat zat. Ga zo door!

Een 10, wat anders? :)

Zo mooi en liefdevol hoe je hier Karin en Harry in woorden en daden de andere, nieuwe invulling van hun momenten van intiem samenzijn laat ontdekken. Ik kreeg zowaar een krop in de keel, juist omdat ik weet dat voor koppels die ongewild in deze situatie verzeild geraken het vaak heel erg moeilijk is om daarin een weg te vinden die goed voelt voor allebei de partners... Je bespeelt hier de juiste snaren, Stanzie. Zo realistisch en net daarom zo mooi..!

Mooie intrigerende opbouw met herkenbare gevoelens.
Dit vraagt om meer,ja

Nu al benieuwd waar die gevaarlijke dans allemaal toe zal leiden, maar dat ze haar man niet opgeeft en hem weet te overtuigen om mee te gaan in de zoektocht naar een andere invulling van hun seksualiteit verdient respect en zoals jij dat hier zo mooi hebt weten te verwoorden ontroerde me het relaas van hun liefdevolle intimiteit mij nogal... Ondertussen leren we de gelijkgezinde dames kennen via de chatbox en tegelijk wordt het al een beetje duidelijk welke richting die challenge uit zal gaan... Wordt het dansen op een slappe koord voor Karin en de andere stiefmoeders? De tijd zal het uitwijzen maar ondertussen ben jij wel weer een ongelooflijk boeiend verhaal aan het uitrollen, Stanzie. Doe vooral zo voort..!