Voorwoord

Deze nieuwe serie start zo'n 5 jaar na de vorige serie (Een Nieuwe Realiteit). De hoofdpersonage uit de vorige serie komen hier ook weer in terug. In principe kan je het prima lezen zonder eerst die vorige serie te lezen, maar het helpt wel om de personages beter te leren kennen.

In de nieuwe serie maak je kennis met Fleur en Maartje die te maken krijgen met een aardige verandering in hun tot nu toe simpele en onschuldige leven.

Het eerste verhaal is vooral een introductie voor wat komen gaat.

Veel leesplezier en hopelijk veel positieve respons en/of ideeën!

Hoe het begon

“Hier moet het ergens zijn”. Fleur en Maartje lopen een smal straatje in. Je zou het bijna een steegje kunnen noemen. Beiden wonen sinds kort op kamers in de “grote” stad. Heel wat anders dan het dorpje waar ze ooit zijn opgegroeid. Ze kennen elkaar al bijna hun hele leven. Al sinds de eerste speelafspraakjes op de kleuterschool waren ze onafscheidelijk.

Op de basisschool zaten ze altijd naast elkaar, totdat de meester of juf hun geklets zat was. Maar lang hield dat niet stand en vaak binnen een dag zaten ze als een soort Siamese tweeling weer naast elkaar. Ze gingen samen op atletiek, haalden samen hun zwemdiploma en gingen iedere zondag samen trouw naar de kerk en de daarbij behorende club.

Altijd waren ze bij elkaar. Hun ouders waren ook goede vrienden van elkaar geworden. Ze gingen zelfs regelmatig met elkaar op vakantie. De meiden sliepen sinds ze op het vwo zaten bijna net zo vaak thuis als bij de ander. Inmiddels zijn ze jonge vrouwen van net 18 jaar en hebben sinds een half jaar hun vwo-diploma op zak.

Nu waren ze echte studentes in de “grote” stad. Ze hadden een leuke hospita, die na de eerste weken al door had dat ze van deze meiden weinig te vrezen had. Ze deelden samen een kamertje met een tweepersoonsbed, twee bureautjes, een bankje, tafel en een wastafeltje. De douche en toilet waren naast hun kamer op de gang en ze deelden die net als de keuken met hun hospita.

Al in de eerste week liep hun hospita de badkamer in, wenste haar een goede morgen terwijl Fleur net aan het douchen was. Ze trok zonder blikken of blozen haar nachthemd wat omhoog en onderbroek naar beneden en ging op de wc zitten. Fleur schrok zich rot. Een vreemde die haar naakt zag en zelf gewoon zonder gêne haar broek naar beneden trok om haar behoefte te doen. Alleen Maartje had in de afgelopen jaren haar bloot gezien.

Zij zagen elkaar al bloot sinds hun vijfde of zesde. Dat was vaak onvermijdelijk door de zwemles en het douchen na het sporten en ook geen probleem. Maar hun ouders en zeker hun twee oudere broers mochten hun echt niet in hun blootje zien vanaf het moment dat hun lichaam begon te veranderen. Samen zagen ze elkaars lichaam veranderen, de borstjes die langzaam groeiden, de eerste haartjes onder hun oksels en op hun heuveltje. Alles deelden, vergeleken en wisten ze van elkaar.

Na een paar weken begon het normaal te worden. De meiden en hun hospita liepen nu zonder gêne met of zonder handdoek naar de badkamer en dachten er niet meer over na. De hospita gaf aan dat ze rond de winter altijd naar Spanje vertrok en hun het huis toevertrouwde. Als er wat was, moesten ze haar maar bellen of appen. De meiden vonden het stiekem fantastisch. Een heel huis voor zichzelf aan de rand van het stadspark. Hoe luxe kan je het hebben als studentes.

In de afgelopen 2 jaar hadden ze ook het genot van hun klitje ontdekt. Samen speelden ze met zichzelf en elkaar. Schaamte kenden ze onder elkaar niet. Toen Maartje op haar 14e met atletiek beide armen had gebroken was het alleen Fleur die haar mocht helpen met douchen, aankleden en naar de wc gaan. Want met twee armen in het gips kon ze nog geeneens haar eigen kutje of billen afvegen of haar tampon verwisselen. Andersom mocht Maartje het later ook een dag bij Fleur doen als een soort compensatie. De meiden hadden er de grootste lol om.

Vorige week liepen ze samen door de stad. Twee jonge vrouwen van rond de 25 hadden hun aangesproken voor een kort interview. Ze stelden zich voor als Anna en Saskia. Fleur en Maartje bekijken hun van top tot teen. Beide vrouwen hebben een kort stretch topje aan zonder bh. Hun tepelpiercings zijn overduidelijk zichtbaar. Daaronder hebben ze een latex rokje aan dat qua hoogte eerder een brede sjaal dan een rokje kan worden genoemd. Er bestaat geen twijfel dat ze sliploos door het leven gaan, want het latex geeft geen enkele indicatie van het tegendeel. Als laatste dragen ze hoge pumps, met zwarte riemen gevlochten over hun onderbenen.

Na de eerste vragen over hoe oud ze waren en of ze hier studeerden ging het al snel over seks. “Nou, daar hebben we echt nog geen ervaring mee”, zeiden ze met rode hoofden. “Zelfs niet met elkaar of met een speeltje?" vroeg een van de dames? Zonder te veel te verklappen gaven ze aan dat ze nog nooit een seksspeeltje hadden gebruikt. Zelfs niet vastgehouden.

Dat kon echt niet volgens de dame en toverde uit haar tas twee kaartjes met een waardebon voor een my-first-toy van een seksshop. “Kom maar eens langs, ik weet zeker dat het dan niet de laatste keer zal zijn”, zei ze met een knipoog. De meiden namen het aarzelend, met vuurrode hoofden aan en lieten de kaartjes snel in hun tasjes verdwijnen.

Ze bedanken de dames en al giechelend liepen ze snel verder. 's Avonds in bed begon Maartje er voorzichtig over. “Hey Fleur, zouden we misschien…”; Fleur vulde haar zin al aan, zoals ze wel vaker deed. Ik dacht precies hetzelfde, maar dat moet wel echt ons geheimpje blijven. No way dat onze ouders dit te weten mogen komen. Maartje kleurde gelijk bij de gedachte van de seksshop en schudde hevig haar hoofd. Alleen het idee al. Ze zouden ons gelijk naar meneer de pastoor sturen voor een uitgebreid gesprek.

Ze kenden de straat zo niet, maar google maps hielp hen goed op weg. De recensies waren erg goed maar soms wel wat bijzonder. Ze lazen een review over de populaire try-out Tuesday van 8 tot middernacht. Wat hadden die meiden trouwens een bijzonder tattoo hè. Het leken wel 5 vuisten en een hondenpoot. Ik snap de combinatie nog niet echt, maar het zal voor hun wel een speciale betekenis hebben.

“Je gaat die dingen daar toch niet proberen, toch?”, vroeg Maartje zonder een antwoord af te wachten. Laten we maar wat eerder gaan, misschien is het dan nog wat rustiger. En zo liepen ze op dinsdag, klokslag 6 uur ‘s avonds door de stad. “Hier moet het ergens zijn”. Fleur en Maartje lopen een smal straatje in. “Gaan we dit echt doen?”, de meiden keken elkaar met rode oortjes aan en durfden geeneens te giechelen, zoals ze normaal altijd wel deden. Beiden knikten en openden de deur.

Achter de balie stond de man van achter in de 40. Goedemiddag, uhh, avond alweer dames. Kan ik jullie helpen of kijken jullie eerst zelf even rond? Fleur bedankt en antwoordt snel dat ze eerst even rond zouden kijken. Okay, als er wat is dan hoor ik het wel hoor. Oh, en voor de try-out moeten jullie nog even 2 uurtjes geduld hebben. De meiden lopen door de winkel en komen ogen te kort. Overal waar ze kijken liggen seksboekjes, video’s, dildos, vibrators, weinig verhullende kleding, maar ook zweepjes, rubberen pakken, klemmetjes, hand- en enkelboeien en nog veel meer dingen die ze geeneens thuis kunnen brengen.

Ze besluiten eerst bij de vibrators en dildo’s te kijken. Ze zien lipstick modelletjes, maar ook enorme paardenlullen, inktvis tentakels, nep vuisten, vibrators met een uitsteekseltje voor de clitoris, dubbelzijdige dildos voor twee personen die je ook dubbel kan vouwen om zowel je kutje als kontje te vullen. Ook zien ze Satisfyers en tientallen butt plugs liggen in alle groottes, soms zelfs onrealistisch groot. “Dan past toch nooit” fluistert Fleur.

De baliemedewerker staat zonder dat ze het doorhebben ineens achter hen. “Al wat moois gevonden, meiden?”. De meiden stotteren dat ze het nog niet weten en het hun eerste keer is. “Schroom je niet om wat te vragen hoor!”, ik heb echt alles al meegemaakt en geen vraag is raar of gek hier. De meiden knikken voorzichtig. Ze lopen tussen alle lingeriesetjes, tuigjes en handboeien door en zien de man weer naar de balie lopen. “Ik heb al wel wat dingen gezien die ik wel wil proberen”, fluistert Maartje zacht. Maar no way dat ik dat met die man wil delen.

Fleur snapt haar opmerking. Ze zag Maartje al wat langer met die dubbelzijdige dildo in de handen. Zou ze dat echt met haar willen proberen? “Kunnen we niet wat standaards afrekenen en wat anders mee smokkelen?”, fluistert Fleur nu. Stelen? Dat hebben we nog nooit gedaan. Nee, maar ik heb maar 50 euro aan cash mee. Nooit gedacht dat die dingen zo duur zouden zijn. Als we hier gaan pinnen dan zien onze ouders dat misschien op de rekening staan. En dan hebben we wat uit te leggen.

De meiden staan in dubio. Het druist erg tegen hun geloof in, maar aan de andere kant staat hun geloof waarschijnlijk eigenlijk niets toe uit deze winkel. Ze drukken wat klemmetjes met vibratie mogelijkheid, een setje met een blinddoek, handboeien, enkelboeien, ball gag en een flogger in hun tasjes. Niemand lijkt iets door te hebben in de verder rustige winkel. In hun roes pakken ze ook twee tril-eitjes met afstandsbediening.

Butt plugs durven ze niet te pakken. Maar ze kunnen ook niet met lege handen bij de kassa komen. In hun weg daar naartoe grijpt Maartje willekeurig een lange dubbele dildo. Fleur proest het uit. Kunnen we samen aan de slag!? Fleur heeft een Satisfyer gevonden, een setje veren om mee te strelen en een setje klemmetjes met een soort elastiek. Hun tasjes staan bol van de spullen als ze bij de kassa aankomen. Met rode oren leggen ze de dubbele dildo samen met de andere spullen op de balie.

Was dat alles, dames? De meiden kijken elkaar aan en weten niet wat ze moeten zeggen. Uhh, ja meneer. De man rekent alles af. Maartje geeft de 2 waardebonnen, betaald met de 50 euro en de man stopt hun spullen in een tasje zonder opdruk en geeft hun nog twee gratis vingertop vibratortjes. Samen lopen ze zenuwachtig naar de deur. Vlak voordat ze de deur openen begint het alarm-poortje te loeien. Maartje wil de deur nog openen, maar die is automatisch op slot gegaan. “Volgens mij zijn jullie wat vergeten meiden”, snauwt de man achter de balie. Fleur en Maartje proberen het geeneens te ontkennen en barsten in tranen uit.

Betrapt!

Je kan wel gaan huilen, maar daar trap ik echt niet meer in. Zoals ik eerder al zei: “ik heb echt alles al meegemaakt”. Jullie hebben twee keuzes en hij wijst naar een bordje op de voordeur. Bij diefstal betaal je het gestolen bedrag x 25 of we lichten de politie in. De meiden schrikken zich wild. De politie? Als hun ouders horen dat ze iets gestolen hebben en dan ook nog deze voorwerpen in een seksshop dan zijn de gevolgen niet te overzien. Maar het alternatief is ook niet mals.

Geen idee voor hoeveel ze gestolen hebben, maar zoveel geld hebben ze als studentes niet en zo’n grote uitgave zien hun ouders vast op de rekening. “Nee meneer, alstublieft geen politie”, smeken de meiden. “Kom eerst maar eens mee naar de balie, dan gaan we eens haarfijn uitzoeken wat jullie probeerden te stelen”, zucht de man. Daar aangekomen moeten de meiden hun tasjes leegmaken. Dat is een aardige buit meiden, nu nog de rest controleren. Fleur geeft gelijk aan dat dit echt alles is, maar de man negeert haar.

Kleding uit meiden. “Wat?, Echt niet, pervert!” roepen Fleur en Maartje in koor. “Ook goed”, antwoordt de man en pakt rustig de telefoon. Zodra de politie opneemt ben je te laat en hij begint het nummer in te toetsen. Wanhopig kijken de meiden elkaar aan. “Okay, okay, als je daar opgewonden van raakt, maar geen politie”, snikt Maartje. Moet dit hier? Heb je geen kleedhokje of kamertje? De man schudt zijn hoofd. Gewoon hier meiden. De deur is op slot en er zijn geen andere klanten.

De meiden trekken langzaam hun jasjes en jurkjes uit en staan nu in hun slipjes en bh’s voor de man. De man controleert de kledingstukken één voor één en legt ze achter hem op de balie. Sokken, schoenen en ondergoed ook uit. Ja maar, probeert Maartje nog even tegen beter weten in, maar maakt haar bh-tje los. Met de handen voor haar borsten overhandigt ze hem aan de man die hem kort controleert en bij de andere kleding op de balie legt. Ook Fleur geeft met een rood hoofd en haar arm voor haar borsten haar bh af.

Slipjes, gebiedt de man. En doe niet zo moeilijk. Ik zie al meer dan 5 jaar lang dagelijks naakte vrouwen, dus niets nieuws voor mij. Nee, maar voor ons wel, snauwt Fleur. Het is je eigen keuze meisje. Ik heb je niet gevraagd om mijn spullen te stelen en we kunnen ook gewoon de politie bellen. Het staat overal duidelijk aangegeven en hij wijst naar een sticker op de voordeur, balie en nog wat plekken in de winkel. Fleur kan hem stiekem alleen maar gelijk geven en doet onder protest haar slipje uit en geeft hem samen met haar sokjes en schoenen aan de man.

De man legt de spullen zonder het te bekijken op de balie. Ook Maartje geeft haar laatste kledingstukken af. De meiden staan nu poedelnaakt voor de man en houden hun handen en armen van hun borsten en kutjes. De man antwoordt nu rustig dat ze moeten omkeren, voorover moeten bukken en hun billen moeten spreiden. Geloof me, meiden, ik heb echt alle verstopplekken meegemaakt.

Beschaamt keren de meiden zich om, kijken elkaar even aan, bukken voorover en trekken hun billen wat uit elkaar zodat de man vol zicht heeft op hun kutjes en sterretjes. “Kan je het zien pervert!”, snauwt Maartje. Ja hoor, prima zicht en volgens mij niets verborgen. Het ziet er daar veel te droog uit om iets naar binnen te hebben gedrukt. En stop nu eens met boos op mij zijn. Ik probeer jullie binnen de regels van de winkel uit handen van de politie te houden hè!

Okay, jullie mogen je omkeren. Snel draaien de meiden om en houden de armen en handen weer beschermend voor hun intieme delen. De man kan een lach nog net onderdrukken. Nog geen 10 tellen geleden had hij vol zicht op hun gaatjes en nu proberen ze die weer te verbergen. Laten we maar eens het bedrag bepalen, zegt hij en begint de bedragen van de artikelen op een rekenmachine in te toetsen. “Mogen we onze kleding weer terug?”, probeert Maartje nog even, maar ook nu negeert de man haar.

Ik kom uit op 179.50 euro. Dat keer 25 is 4487.50 euro, dus per persoon 2243.75 euro. “Betalen jullie met pin of cash?”, zegt hij terwijl hij het antwoord al weet. "Zoveel!, maar meneer…”, hakkelt Fleur. “Dat redden we zelfs niet in een paar maanden”, snikt Maartje. Misschien kunnen jullie ouders bijspringen of een vriend of vriendin? Anders ben ik echt genoodzaakt om… Nee, geen politie, alstublieft meneer en ook geen familie of vrienden. Maartje denkt nog even aan hun hospita, maar die zit nu ook in Spanje.

Jullie krijgen tot morgen de tijd om het geld te regelen, maar eerst zorg ik ervoor dat jullie zeker terugkomen. Hij pakt achter de balie een bordje met daarop de tekst: Winkeldief. Hij schrijft er met stift de datum op. Houdt dit voor je buik terwijl ik een foto maak. Op die manier weet ik zeker dat jullie terugkomen. “Kijk recht in de camera”, flits! “En nu van opzij”, flits! Fleur staat nu full frontal en en profil op de foto. Ook van Maartje maakt hij dezelfde foto’s. Wees gerust, niemand krijgt deze foto’s te zien.

Maar als jullie morgen niet betaald hebben, dan komen ze hier voor de ruiten te hangen. Maartje valt bijna flauw bij de gedachte en protesteert hevig. Wij kunnen nooit… De telefoon gaat en de man houdt zijn vinger voor zijn mond dat ze stil moet zijn. Ja, ja, wat?… fuck… dat meen je niet… arme meid… en nu?... nog geen anderhalf uur voor de eerste gasten… Misschien een idee… De meiden krijgen slechts flarden van het gesprek mee. “Een ogenblik, ik stel het nu voor”, zegt de man en zet de microfoon op mute.

Ons try-outmodel is helaas verhinderd. Ik betaal jullie 250 euro per uur als jullie haar plaats innemen vanavond. Gezien jullie situatie en seksspeeltjes die jullie hadden gestolen denk ik dat dit een heel aantrekkelijk aanbod is. De meiden zijn overdonderd en willen eerst weten wat het inhoudt. “We hebben nog nooit speeltjes gebruikt en wat gaat er precies gebeuren?”, vraagt

Maartje voorzichtig. “Details volgen later". "Ja of nee?”, zegt de man kortaf.

De meiden weten het niet meer en kijken elkaar paniekerig aan. “500 euro per uur?”, vragen ze voorzichtig. De man lacht, gaan jullie nu echt onderhandelen? Vooruit, omdat jullie vast in trek vallen en ik verlegen zit om vervanging maak ik er 350 euro per persoon per uur van, en dat is mijn laatste bod. “Uhh, doen?”, zegt Maartje op een bijna vragende toon, terwijl ze Fleur aankijkt. De Man merkt op dat bij goed gedrag de gasten vaak ook wel fooi geven. De meiden knikken voorzichtig bevestigend.

Goed, ze doen het… maagdjes op elk gebied… ja, echt groen als het gras van de boerderij waar ze vandaan komen… zie je straks… De man hangt op. Goed, jullie dienen vanavond als proefpersonen om seksspeeltjes op uit te proberen. De mensen die vanavond langskomen variëren van nauwelijks ervaring tot erg veel ervaring. Die laatste groep geilt er vooral op om het effect van de speeltjes op de proefpersonen te zien. Voordat de meiden kunnen reageren, vervolgt de man zijn verhaal.

Jullie krijgen een lederen masker op, zodat jullie hoofd onherkenbaar is voor mijn klanten. We beginnen rustig, maar gedurende en vooral aan het einde van de sessie kunnen sommige gasten wat overenthousiast worden. Jullie stopwoord is “rood”, maar gebruik dat alleen in het uiterste noodgeval. Niet vanwege schaamte of ander ongemak. We stoppen dan direct en ik betaal je dan naar rato. Schroom niet om tijdens de sessies te kreunen, krijsen of gillen van pijn en/of genot. Je zal merken dat dit erg dicht bij elkaar ligt. Maar als ik zeg dat je stil moet zijn, dan ben je stil.

De man legt nog veel meer uit, maar het duizelt de meiden en flitst aan hun voorbij. Als een stel zombies knikken ze af en toe hun hoofd alsof ze het nog echt meekrijgen. Hun armen zitten inmiddels niet meer krampachtig voor hun naakte lichamen. Ik ben trouwens Hans, horen ze ineens. En wie zijn jullie? De meiden stellen zich voor. Jullie kunnen echt een leuk zakcentje verdienen en als jullie bevallen dan mogen jullie zeker vaker langskomen...