Door: Hein_69
Datum: 03-03-2026 | Cijfer: 9.1 | Gelezen: 1592
Lengte: Gemiddeld | Leestijd: 12 minuten | Lezers Online: 3
Trefwoord(en): Bed And Breakfast, Italië, Wielrennen,
Lengte: Gemiddeld | Leestijd: 12 minuten | Lezers Online: 3
Trefwoord(en): Bed And Breakfast, Italië, Wielrennen,
Zestien jaar was ze nu. Oud genoeg om zelf te trappen, maar nog jong genoeg om hem nodig te hebben aan de startlijn. Zijn dochter stond al in de gang, helm onder haar arm, wielerschoenen losjes bungelend aan haar rugzak. Twee vriendinnen wachtten buiten, hun fietsen tegen de muur geleund alsof ze elk moment Italië in konden rollen. Dirk ging met een aantal jeugdleden van hun plaatselijk wielrenclub, op een soort uitwisseling naar een clubje in Italië.
Italië ontving hen met zon die anders scheen dan thuis—warmer, zachter, alsof alles er net iets langzamer mocht gaan. De B&B waar ze zouden blijven met een deel van de club, lag aan de rand van een dorpje, tussen olijfbomen en wijngaarden. Oude stenen muren, blauwe luiken, en een binnenplaats waar fietsen tegen elkaar stonden alsof ze al jaren vrienden waren.
De eigenaresse bleek een alleenstaande moeder te zijn. Ze heette Lucia, sprak met haar handen en lachte met haar hele gezicht. Haar dochter, Sofia, was bijna net zo oud als die van hem—ook wielrenster. Smal, gespierd, met knieën vol littekens die verhalen vertelden zonder woorden.
Vanaf de eerste avond klikte het. De meiden vergeleken routes op hun telefoons, wisselden bidons en grapjes uit, en verdwenen daarna samen naar buiten om “even los te rijden”. Dirk keek hen na, voelde dat bekende mengsel van trots en lichte onrust. Lucia schonk twee glazen wijn in en ging tegenover hem zitten.
“Het is altijd spannend,” zei ze, alsof ze zijn gedachten las. “Ze gaan sneller dan wij kunnen bijhouden.”
De dagen kregen een ritme. Ochtenden begonnen vroeg, met klikpedalen op de keien en geroep dat weerkaatste tegen de huizen. De meiden in hun strakke pakken, die niet veel aan de fantasie overlieten, reden de heuvels in, zweet en zon op hun gezichten, terwijl beneden in het dorp Dirk en Lucia koffie dronken en verhalen deelden. Over opvoeden in je eentje. Over loslaten terwijl je nog vast wilt houden. Over hoe sport soms de enige taal is die pubers écht spreken.
’s Middags kwamen de meiden terug, stoffig en hongerig, ritsen los zodat hun kleine jonge borstjes wat zichtbaarder werden, vol verhalen over steile beklimmingen en snelle afdalingen. Op een middag bleven de meiden langer weg dan gepland. Een extra lus, een nieuwe klim die “te mooi was om te laten liggen”. Dirk en Lucia zaten samen op het lage muurtje bij de B&B, twee kopjes espresso tussen hen in. Er viel een stilte die niet ongemakkelijk was.
“Weet je,” zei Lucia uiteindelijk, terwijl ze haar blik op de heuvels hield, “ik dacht lang dat alles om haar moest draaien. En dat is ook zo. Maar ergens onderweg vergat ik dat ik zelf ook nog bestond.” Dirk knikte. Dat gevoel kende hij. Het leven dat smaller wordt zonder dat je het doorhebt, totdat je ineens merkt dat er weer ruimte is.
Vanaf dat moment werd hun samenzijn vanzelfsprekender. Samen boodschappen doen in het dorp. ’s Avonds nog even blijven hangen nadat de meiden naar hun kamers waren verdwenen. Kleine gesprekken die groter werden. Over gemiste kansen, over liefde die ooit vanzelfsprekend leek, over hoe spannend het is om opnieuw te beginnen terwijl je eigenlijk dacht dat dat hoofdstuk gesloten was.
De dochters zagen het eerder dan zijzelf. Blikken die iets langer bleven hangen. Gelach dat net iets te zacht was. Op een ochtend, toen hij zijn dochter hielp met haar fiets, zei ze achteloos: “Lucia mag je wel, hè.” Hij antwoordde niet meteen. Ze grijnsde. “Geeft niet hoor. Ik vind haar leuk.”
Die avond zaten hij en Lucia samen op de binnenplaats. De lucht was warm, de sterren helder. Hij vertelde haar wat zijn dochter had gezegd. Lucia lachte, een beetje verlegen, een beetje opgelucht. “Kinderen hebben vaak beter zicht dan wij,” zei ze. Hij voelde de aarzeling—die oude reflex om voorzichtig te zijn. Maar ook het verlangen om niet altijd op de rem te staan. Toen hij haar hand pakte, deed ze niets om die weg te trekken. Ze kneep zachtjes terug.
Daar bleef het die avond bij, Dirk kroop met een kleine glimlach om zijn gezicht zijn bed in. Ook Lucia was nadat ze alles had opgeruimd en afgesloten haar koude bed ingekropen. De volgende ochtend vertrokken de meisjes weer op hun fietsen voor een lange trainingsrit. En toen volgde er een telefoontje dat geen enkele ouder wil krijgen. Marleen aan de telefoon, hard snikkend vertelde zijn dochter dat ze hard onderuit was gegaan en door een ambulance was opgehaald. Dirk zei dat hij meteen naar het ziekenhuis zou komen. Hij vertelde snel aan Lucia wat er was. Zij aarzelde geen moment en zei dat hij bij haar moest instappen en dat zij hem wel naar het ziekenhuis zou brengen.
Aangekomen bij het ziekenhuis snelde Dirk naar binnen om te vragen waar zijn dochter lag. Binnen enkele minuten zat hij naast haar bed waar ook de Camilla, de dochter van Lucia met een bedremmeld gezicht naast het bed zat. Camilla vertelde dat ze tijdens een afdaling elkaar wat hadden uitgedaagd om harder te gaan en in een bocht was dit niet goed gegaan waardoor Marleen onderuit was gegaan en over de vangrails was gevallen, gelukkig niet diep maar wel zo gevallen dat beide armen gebroken waren.
Dirk had natuurlijk al gezien dat beide armen in het gips zaten, dat zal wel lastig worden de komende tijd dacht hij als pragmaticus. Na veel papierwerk mochten Lucia en Dirk de meisjes mee naar huisnemen. Lucia nam direct de moederrol over van Dirk en hielp Marleen de auto in en zorgde dat haar armen goed ondersteund werden. Camilla kroop naast Marleen achterin de auto, terwijl Dirk de fiets van Camilla op drager zette en ook de zwaar beschadigde fiets van Marleen, zo goed als het kon ook vastmaakte.
Aangekomen bij de B&B hielp Lucia Marleen uit de auto en begeleide haar naar de badkamer om haar wat op te frissen. Marleen kon met haar armen bijna niets zelf, Lucia hielp Marleen daarom uit haar fietsbroek die behoorlijk gehavend was. Marleen droeg zoals de meeste wielrensters niets onder haar fietsbroek. Ze moest daarom wel even slikken dat Lucia haar nu meteen zo naakt zag. Marleen had een mooie tiener venusheuvel, ze scheerde het nooit helemaal kaal maar liet een mooi dun streepje staan, dat vond ze zelf het mooist.
Lucia liet haar op een handdoek zitten en knipte de restanten van haar wielrenshirt weg. Ook haar sport bh was gehavend en moest het ontgelden. Kordaat knipte Lucia deze ook af en begon voorzichtig met een washandje haar benen schoon te maken. De liefdevolle verzorging deed Marleen even haar ogen sluiten en vergeten dat ze naakt met twee gipsarmen gewassen werd door iemand die ze net kenden. Doordat er af-en-toe een fris windje door het badkamerraampje kwam, werden de kleine tepeltjes van Marleen snel stijf. De tepels van Marleen waren altijd gevoelig, zo gevoelig zelfs dat ze al bijna een orgasme kreeg als ze er een beetje me speelde. Marleen voelde dat haar tepels stijf werden en ondanks de pijn in haar armen, merkte ze dat haar lipjes begonnen te tintelen.
Ook Camilla kwam de badkamer binnen, Camilla was een echt Italiaans meisjes, niet erg lang, wel lang donker haar en borsten die nog te klein waren voor een b-cup. Ze zag er wel sportief uit in haar witte wielrenbroek, die iets te veel van haar kruisje liet zien. Lucia had daar wel eens een opmerking over gemaakt maar zo puberaal als ze was, had Camilla als reactie de broek nog wat hoger opgehesen. Lucia had toen maar besloten er geen opmerkingen meer over te maken. Vandaag had ze boven haar witte broek een licht blauw shirt zonder mouwtjes aangedaan. Door haar shirt heen zag Lucia dat haar dochter geen bh droeg maar dat Camilla's tepels daardoor wel door de stof heen prikte. Ze had ook gezien dat Dirk dat ook opgemerkt had.
Camilla gleed uit haar broek en deed haar shirt ook uit en deed deze in de was mand die dicht bij Marleen stond. Marleen vond het een ietwat ongemakkelijke situatie, zij zat daar naakt en nu kwam Camilla ook naakt dicht bij haar. Camilla wreef met haar hand door de blonde haren van Marleen en vroeg hoe het ging. Marleen knikte en deed onbewust haar hoofd omlaag en keek zodoende vol naar het jonge kutje van Camilla. Camilla scheerde haar heuveltje nog niet, merkte Marleen op.
Camilla liep naar de douche en begon al het stof en zweet van haar lijf af te spoelen. Onbewust liet ze de douchekop iets langer bij haar schaamstreek rusten, Marleen keek door de glazen douchwand toe hoe Camilla haar vagina onbedoeld lang aan het schoonspoelen was. Ze merkte dat haar dit niet onberoerd liet.
Lucia droogde Marleen voorzichtig af en hielp haar in wat kleding die makkelijk aankon. Het was gelukkig warm dus een bikini topje was wel praktisch. Lucia hielp haar ook in haar slipje en korte broek. Intussen was Camilla klaar met douchen en droogde zich ook af. Camilla trok een strak licht blauw topje aan en een korte afgeknipte spijkerbroek. Haar bruine benen en armen stonden prachtig bij deze outfit. Dirk zag de meisjes samen naar het terras komen. De schrik van alles was verdwenen en ze begonnen al met stoere verhalen te vertellen. Op het terras stonden 4 ligstoelen. Dirk en Marleen zaten aan de ene kant en Camilla en Lucia zaten tegenover heen. Tussen de ligstoelen had Lucia tafeltjes gezet met grote kannen citroenlimonade. Zo zaten ze met een koud glaslimonade de belevenis van de dag na te praten en te denken hoe het verder moest met Marleen en haar twee armen. Als een boer met kiespijn vroeg Marleen zich af hoe ze naar het toilet moest. Camilla bood aan om haar te helpen. Dat was voor Dirk wel een opluchting want hij zag er wel tegen op om zijn puberdochter te verzorgen.
Door alle emoties en de zon werden ze allemaal wat stiller en langzaam vielen ze een-voor-een in slaap in hun ligstoelen. Na een minuut of twintig was het Dirk die al eerste zijn ogen weer opendeed. Hij keek naar Lucia en Camilla die tegenover hem lagen te slapen. De benen van Camilla waren aan weerzijde van het ligbed gegleden, waardoor ze nogal wijdbeens tegenover Dirk lag. Haar korte broekje was ook wat verschoven waardoor een lipje zichtbaar werd. Dirk vermaande zich om ernaar te kijken, dit was een jong meisje, de gedachte die hij had, mocht niet.
Ook Lucia lag wat minder charmant in haar ligstoel. Haar topje was wat opgekropen en zodoende had Dirk zicht op de onderzijde van haar donkerblauwe BH. Dirk sloot zijn ogen en begon een beetje te fantaseren over Lucia. Hij voelde zijn lid wat zwaarder worden, hetgeen in zijn korte broek langzaam zichtbaar werd. Dirk hoorde een klein kuchje en deed zijn ogen weer open. Lucia keek hem aan en gaf hem een knipoog. Ze stond langzaam op en wees in het voorbijgaan naar zijn broek. Dirk kreeg een knalrood hoofd. Hierdoor moest glimlachen en wenkte hem om haar te volgen.
Marleen en Camilla lagen nog in een heerlijk middagdutje terwijl Lucia, Dirk bij de hand nam en hem de B&B inleidde.
Italië ontving hen met zon die anders scheen dan thuis—warmer, zachter, alsof alles er net iets langzamer mocht gaan. De B&B waar ze zouden blijven met een deel van de club, lag aan de rand van een dorpje, tussen olijfbomen en wijngaarden. Oude stenen muren, blauwe luiken, en een binnenplaats waar fietsen tegen elkaar stonden alsof ze al jaren vrienden waren.
De eigenaresse bleek een alleenstaande moeder te zijn. Ze heette Lucia, sprak met haar handen en lachte met haar hele gezicht. Haar dochter, Sofia, was bijna net zo oud als die van hem—ook wielrenster. Smal, gespierd, met knieën vol littekens die verhalen vertelden zonder woorden.
Vanaf de eerste avond klikte het. De meiden vergeleken routes op hun telefoons, wisselden bidons en grapjes uit, en verdwenen daarna samen naar buiten om “even los te rijden”. Dirk keek hen na, voelde dat bekende mengsel van trots en lichte onrust. Lucia schonk twee glazen wijn in en ging tegenover hem zitten.
“Het is altijd spannend,” zei ze, alsof ze zijn gedachten las. “Ze gaan sneller dan wij kunnen bijhouden.”
De dagen kregen een ritme. Ochtenden begonnen vroeg, met klikpedalen op de keien en geroep dat weerkaatste tegen de huizen. De meiden in hun strakke pakken, die niet veel aan de fantasie overlieten, reden de heuvels in, zweet en zon op hun gezichten, terwijl beneden in het dorp Dirk en Lucia koffie dronken en verhalen deelden. Over opvoeden in je eentje. Over loslaten terwijl je nog vast wilt houden. Over hoe sport soms de enige taal is die pubers écht spreken.
’s Middags kwamen de meiden terug, stoffig en hongerig, ritsen los zodat hun kleine jonge borstjes wat zichtbaarder werden, vol verhalen over steile beklimmingen en snelle afdalingen. Op een middag bleven de meiden langer weg dan gepland. Een extra lus, een nieuwe klim die “te mooi was om te laten liggen”. Dirk en Lucia zaten samen op het lage muurtje bij de B&B, twee kopjes espresso tussen hen in. Er viel een stilte die niet ongemakkelijk was.
“Weet je,” zei Lucia uiteindelijk, terwijl ze haar blik op de heuvels hield, “ik dacht lang dat alles om haar moest draaien. En dat is ook zo. Maar ergens onderweg vergat ik dat ik zelf ook nog bestond.” Dirk knikte. Dat gevoel kende hij. Het leven dat smaller wordt zonder dat je het doorhebt, totdat je ineens merkt dat er weer ruimte is.
Vanaf dat moment werd hun samenzijn vanzelfsprekender. Samen boodschappen doen in het dorp. ’s Avonds nog even blijven hangen nadat de meiden naar hun kamers waren verdwenen. Kleine gesprekken die groter werden. Over gemiste kansen, over liefde die ooit vanzelfsprekend leek, over hoe spannend het is om opnieuw te beginnen terwijl je eigenlijk dacht dat dat hoofdstuk gesloten was.
De dochters zagen het eerder dan zijzelf. Blikken die iets langer bleven hangen. Gelach dat net iets te zacht was. Op een ochtend, toen hij zijn dochter hielp met haar fiets, zei ze achteloos: “Lucia mag je wel, hè.” Hij antwoordde niet meteen. Ze grijnsde. “Geeft niet hoor. Ik vind haar leuk.”
Die avond zaten hij en Lucia samen op de binnenplaats. De lucht was warm, de sterren helder. Hij vertelde haar wat zijn dochter had gezegd. Lucia lachte, een beetje verlegen, een beetje opgelucht. “Kinderen hebben vaak beter zicht dan wij,” zei ze. Hij voelde de aarzeling—die oude reflex om voorzichtig te zijn. Maar ook het verlangen om niet altijd op de rem te staan. Toen hij haar hand pakte, deed ze niets om die weg te trekken. Ze kneep zachtjes terug.
Daar bleef het die avond bij, Dirk kroop met een kleine glimlach om zijn gezicht zijn bed in. Ook Lucia was nadat ze alles had opgeruimd en afgesloten haar koude bed ingekropen. De volgende ochtend vertrokken de meisjes weer op hun fietsen voor een lange trainingsrit. En toen volgde er een telefoontje dat geen enkele ouder wil krijgen. Marleen aan de telefoon, hard snikkend vertelde zijn dochter dat ze hard onderuit was gegaan en door een ambulance was opgehaald. Dirk zei dat hij meteen naar het ziekenhuis zou komen. Hij vertelde snel aan Lucia wat er was. Zij aarzelde geen moment en zei dat hij bij haar moest instappen en dat zij hem wel naar het ziekenhuis zou brengen.
Aangekomen bij het ziekenhuis snelde Dirk naar binnen om te vragen waar zijn dochter lag. Binnen enkele minuten zat hij naast haar bed waar ook de Camilla, de dochter van Lucia met een bedremmeld gezicht naast het bed zat. Camilla vertelde dat ze tijdens een afdaling elkaar wat hadden uitgedaagd om harder te gaan en in een bocht was dit niet goed gegaan waardoor Marleen onderuit was gegaan en over de vangrails was gevallen, gelukkig niet diep maar wel zo gevallen dat beide armen gebroken waren.
Dirk had natuurlijk al gezien dat beide armen in het gips zaten, dat zal wel lastig worden de komende tijd dacht hij als pragmaticus. Na veel papierwerk mochten Lucia en Dirk de meisjes mee naar huisnemen. Lucia nam direct de moederrol over van Dirk en hielp Marleen de auto in en zorgde dat haar armen goed ondersteund werden. Camilla kroop naast Marleen achterin de auto, terwijl Dirk de fiets van Camilla op drager zette en ook de zwaar beschadigde fiets van Marleen, zo goed als het kon ook vastmaakte.
Aangekomen bij de B&B hielp Lucia Marleen uit de auto en begeleide haar naar de badkamer om haar wat op te frissen. Marleen kon met haar armen bijna niets zelf, Lucia hielp Marleen daarom uit haar fietsbroek die behoorlijk gehavend was. Marleen droeg zoals de meeste wielrensters niets onder haar fietsbroek. Ze moest daarom wel even slikken dat Lucia haar nu meteen zo naakt zag. Marleen had een mooie tiener venusheuvel, ze scheerde het nooit helemaal kaal maar liet een mooi dun streepje staan, dat vond ze zelf het mooist.
Lucia liet haar op een handdoek zitten en knipte de restanten van haar wielrenshirt weg. Ook haar sport bh was gehavend en moest het ontgelden. Kordaat knipte Lucia deze ook af en begon voorzichtig met een washandje haar benen schoon te maken. De liefdevolle verzorging deed Marleen even haar ogen sluiten en vergeten dat ze naakt met twee gipsarmen gewassen werd door iemand die ze net kenden. Doordat er af-en-toe een fris windje door het badkamerraampje kwam, werden de kleine tepeltjes van Marleen snel stijf. De tepels van Marleen waren altijd gevoelig, zo gevoelig zelfs dat ze al bijna een orgasme kreeg als ze er een beetje me speelde. Marleen voelde dat haar tepels stijf werden en ondanks de pijn in haar armen, merkte ze dat haar lipjes begonnen te tintelen.
Ook Camilla kwam de badkamer binnen, Camilla was een echt Italiaans meisjes, niet erg lang, wel lang donker haar en borsten die nog te klein waren voor een b-cup. Ze zag er wel sportief uit in haar witte wielrenbroek, die iets te veel van haar kruisje liet zien. Lucia had daar wel eens een opmerking over gemaakt maar zo puberaal als ze was, had Camilla als reactie de broek nog wat hoger opgehesen. Lucia had toen maar besloten er geen opmerkingen meer over te maken. Vandaag had ze boven haar witte broek een licht blauw shirt zonder mouwtjes aangedaan. Door haar shirt heen zag Lucia dat haar dochter geen bh droeg maar dat Camilla's tepels daardoor wel door de stof heen prikte. Ze had ook gezien dat Dirk dat ook opgemerkt had.
Camilla gleed uit haar broek en deed haar shirt ook uit en deed deze in de was mand die dicht bij Marleen stond. Marleen vond het een ietwat ongemakkelijke situatie, zij zat daar naakt en nu kwam Camilla ook naakt dicht bij haar. Camilla wreef met haar hand door de blonde haren van Marleen en vroeg hoe het ging. Marleen knikte en deed onbewust haar hoofd omlaag en keek zodoende vol naar het jonge kutje van Camilla. Camilla scheerde haar heuveltje nog niet, merkte Marleen op.
Camilla liep naar de douche en begon al het stof en zweet van haar lijf af te spoelen. Onbewust liet ze de douchekop iets langer bij haar schaamstreek rusten, Marleen keek door de glazen douchwand toe hoe Camilla haar vagina onbedoeld lang aan het schoonspoelen was. Ze merkte dat haar dit niet onberoerd liet.
Lucia droogde Marleen voorzichtig af en hielp haar in wat kleding die makkelijk aankon. Het was gelukkig warm dus een bikini topje was wel praktisch. Lucia hielp haar ook in haar slipje en korte broek. Intussen was Camilla klaar met douchen en droogde zich ook af. Camilla trok een strak licht blauw topje aan en een korte afgeknipte spijkerbroek. Haar bruine benen en armen stonden prachtig bij deze outfit. Dirk zag de meisjes samen naar het terras komen. De schrik van alles was verdwenen en ze begonnen al met stoere verhalen te vertellen. Op het terras stonden 4 ligstoelen. Dirk en Marleen zaten aan de ene kant en Camilla en Lucia zaten tegenover heen. Tussen de ligstoelen had Lucia tafeltjes gezet met grote kannen citroenlimonade. Zo zaten ze met een koud glaslimonade de belevenis van de dag na te praten en te denken hoe het verder moest met Marleen en haar twee armen. Als een boer met kiespijn vroeg Marleen zich af hoe ze naar het toilet moest. Camilla bood aan om haar te helpen. Dat was voor Dirk wel een opluchting want hij zag er wel tegen op om zijn puberdochter te verzorgen.
Door alle emoties en de zon werden ze allemaal wat stiller en langzaam vielen ze een-voor-een in slaap in hun ligstoelen. Na een minuut of twintig was het Dirk die al eerste zijn ogen weer opendeed. Hij keek naar Lucia en Camilla die tegenover hem lagen te slapen. De benen van Camilla waren aan weerzijde van het ligbed gegleden, waardoor ze nogal wijdbeens tegenover Dirk lag. Haar korte broekje was ook wat verschoven waardoor een lipje zichtbaar werd. Dirk vermaande zich om ernaar te kijken, dit was een jong meisje, de gedachte die hij had, mocht niet.
Ook Lucia lag wat minder charmant in haar ligstoel. Haar topje was wat opgekropen en zodoende had Dirk zicht op de onderzijde van haar donkerblauwe BH. Dirk sloot zijn ogen en begon een beetje te fantaseren over Lucia. Hij voelde zijn lid wat zwaarder worden, hetgeen in zijn korte broek langzaam zichtbaar werd. Dirk hoorde een klein kuchje en deed zijn ogen weer open. Lucia keek hem aan en gaf hem een knipoog. Ze stond langzaam op en wees in het voorbijgaan naar zijn broek. Dirk kreeg een knalrood hoofd. Hierdoor moest glimlachen en wenkte hem om haar te volgen.
Marleen en Camilla lagen nog in een heerlijk middagdutje terwijl Lucia, Dirk bij de hand nam en hem de B&B inleidde.
Ontdek meer over mij op mijn profiel pagina, bekijk mijn verhalen, laat een berichtje achter of schrijf je in om een mail te ontvangen bij nieuwe verhalen!
Hoi, ik ben Janelle, 34 jaar. Laat je meeslepen door spanning en nieuwsgierigheid... Op mijn prive pagina ontdek je de volgende hoofdstukken, intenser en persoonlijker...
Geef dit verhaal een cijfer:
5
6
7
8
9
10
Jacq (29)
Velysha (46)
Photonic (48)