Door: Karin
Datum: 06-04-2026 | Cijfer: 8.8 | Gelezen: 1006
Lengte: Gemiddeld | Leestijd: 13 minuten | Lezers Online: 22
Trefwoord(en): Kaal, Naakt, Schaamhaar, Scheren,
Lengte: Gemiddeld | Leestijd: 13 minuten | Lezers Online: 22
Trefwoord(en): Kaal, Naakt, Schaamhaar, Scheren,
De middagzon viel schuin door het keukenraam, waar een halfvolle kop thee al uren stond af te koelen. Lise zat
aan tafel, haar vingers speelden met de hoek van haar telefoon, het scherm nog open op het artikel dat ze voor
de derde keer die dag herlas. "Elke vrouw zou eens in haar leven kaalgeschoren moeten zijn. Het is bevrijdend.
Sensueel. Een hergeboorte." De woorden brandden zich in haar gedachten, als een uitdaging die ze niet kon
negeren. Haar duim gleed over het beeld van een vrouw met een gladde schedel, de lijnen van haar kaakbeen
scherper, haar hals langer, haar blik verdwaasd. Lise voelde hoe haar ademhaling iets sneller ging, hoe er een
warmte tussen haar dijen ontstond die niets met de temperatuur in de kamer te maken had.
Ze was bijna dertig. Dertig. Een leeftijd waar je dingen deed, niet alleen maar over fantaseerde terwijl je onder
de douche stond, je vingers tussen je benen, je andere hand tegen de tegels gedrukt. De gedachte alleen
al—haar donkere, krullende haar dat in plukken op de grond viel, de koelte van metaal tegen haar
hoofdhuid—deed haar huid prikken. Maar de kapper? Onmogelijk. Ze kon zich niet voorstellen hoe ze daar zou
zitten, tussen de vrouwen die alleen maar een knipbeurt wilden, terwijl zij zich zou moeten blootgeven aan die
onbekende handen, die onpersoonlijke blik. De kans dat ze nat zou worden van de opwinding.Nee.
Dit moest intiem zijn. Veilig. Alleen van haar.
De sleutel draaide in het slot en Lise schoot overeind, alsof ze betrapt was. Marit kwam binnen, haar jas nog half
open, een plastic tasje met verse baguettes in haar hand. "Je hebt niet eens de deur op slot gedaan," zei ze,
terwijl ze het tasje op het aanrecht liet vallen. Haar blik gleed over Lise’s gezicht, bleef hangen bij de manier
waarop ze haar onderlip tussen haar tanden had geklemd. "Wat is er?"
Lise aarzelde. Haar vingers klemden zich om de telefoon, de hoeken sneden in haar handpalm. "Ik… ik las iets.
Over kaalscheren."
Marit trok een wenkbrauw op, terwijl ze de kraan open draaide en haar handen waste. Het water stroomde over
haar polsen, haar ring glinsterde onder de tl-buizen. "En?"
"En ik wil het doen." De woorden kwamen er sneller uit dan ze had bedoeld, alsof ze bang was dat ze anders zou
terugkrabbelen. "Maar niet bij de kapper. Ik wil dat jij het doet."
Marit draaide de kraan dicht en droogde haar handen af aan de handdoek, langzaam, alsof ze elk gebaar wilde
laten tellen. Toen ze zich omdraaide, leunde ze tegen het aanrecht, haar armen over elkaar, haar blik donker en
geamuseerd. "Je bent serieus."
Lise knikte. Ze voelde hoe haar wangen warm werden, maar ze hield Marits blik vast. "Ik ben bijna dertig. Ik wil…
ik wil weten hoe het voelt."
Marit duwde zich af van het aanrecht en liep naar haar toe, haar hakken klikten zacht op de tegelvloer. Ze pakte
Lise’s kin tussen duim en wijsvinger, tilde haar gezicht op zodat ze haar recht in de ogen kon kijken. "Je weet
wat ik daarvoor terug wil, hé?"
Lise slikte. Ze kende die blik. Die honger. "En... je mag me helemaal scheren."
Een glimlach trok aan Marits mondhoeken. "Alles. Mijn hoofd. Benen. Armen." Haar duim gleed over Lise’s onderlip,
drukte zacht naar binnen. "En dat mooie, krullende bosje tussen je benen dat je altijd zo trots laat zien?"
De hitte schoot door Lise heen, rechtstreeks naar haar onderbuik. Ze had nog nooit iets met haar schaamhaar
gedaan—nooit geschoren, nooit bijgeknipt. Het was wild, donker, een deel van haar dat ze altijd als haar had
gezien. En nu wilde Marit ook dat wegscheren. De gedachte alleen al deed haar knieën zwak worden.
"Morgen," zei Marit, terwijl ze haar hand liet zakken, haar vingers over Lise’s hals lieten glijden, voordat ze zich
omdraaide. "Morgenavond. Dan heb ik tijd. En jij hebt tijd om na te denken over wat je echt wil." Ze pakte de
baguettes en liep naar de woonkamer, haar heupen wiegden net iets te opzettelijk.
Lise bleef achter in de keuken, haar handen trilden lichtjes. Ze keek naar haar spiegelbeeld in het raam—haar
donkere krullen die over haar schouders vielen, de manier waarop ze haar lippen op elkaar perste. Morgen. Dan
zou het gebeuren. Dan zou Marit haar handen over haar hoofd laten gaan, de tondeuse en het scheermes tegen haar huid
drukken, en stukje bij beetje zou Lise's haar verdwijnen, om plaats te maken voor iets nieuws.
De volgende avond was het appartement gevuld met de geur van kaarsen en de zachte klanken van jazz die uit
de speakers dreven. Lise had zichzelf voor de spiegel bestudeerd, haar vingers door haar haar gehaald, alsof ze
afscheid nam. Ze droeg een wijde, dunne jurk die tot halverwege haar dijen viel, de stof zo dun dat Marit’s blik
meteen naar de donkere driehoek tussen haar benen zou gaan als ze binnenkwam. Ze had haar benen niet geschoren.
Niet aangeraakt. Ze wilde dat Marit alles zou doen.
Marit kwam binnen met een tas die ze op de salontafel liet vallen. "Alles wat we nodig hebben," zei ze, terwijl ze
haar jas uittrok. Haar blik gleed over Lise’s lichaam, bleef hangen bij de manier waarop de jurk aan haar borsten
plakte, de tepels die al hard waren onder de stof. "Je ziet er zenuwachtig uit."
"Ik ben zenuwachtig," gaf Lise toe. Haar stem klonk schor.
Marit liep naar haar toe, haar vingers gleden onder Lise’s kin, tilden haar gezicht op. "Maar je wil het nog steeds."
Lise knikte. "Ja."
"Goed." Marit’s mondhoek krulde omhoog. "Dan eerst je haar er maar af. Ga maar zitten. Dan scheer ik je koppie mooi kaal"
De keukenstoel kraakte toen Lise ging zitten, haar handen klemden zich om de zitting. Marit trok een handdoek
uit de tas en legde die om Lise’s schouders, knoopte hem vast bij haar hals. Haar vingers streelden even over
Lise’s sleutelbeen, voordat ze een kam pakte en voorzichtig door Lise’s krullen begon te halen. "Mooi haar,"
mompelde ze. "Zonde dat het eraf gaat."
Lise sloot haar ogen toen de kam door haar haar trok, de tanden tegen haar hoofdhuid krabden. Ze voelde hoe
Marit’s adem warm tegen haar oor blies toen ze zich vooroverboog om een pluk haar tussen haar vingers te
nemen. "Maar je wil het echt, hé? Je wil dat ik het allemaal wegscheer."
"Ja," fluisterde Lise.
Marit liet de kam vallen en pakte het tondeuse dat ze al klaar had liggen. Het zoemende geluid vulde de keuken,
een laag, constant gezoem dat rechtstreeks naar Lise’s onderbuik trok. Ze voelde hoe Marit’s vingers haar haar
bij haar slaap optilden, hoe de koele metalen kop van de tondeuse tegen haar huid werd gedrukt.
"Adem," beval Marit.
Lise haalde diep adem, net op het moment dat de tondeuse omhoog bewoog. Een rilling trok door haar hele
lichaam toen de eerste pluk haar losliet en op de handdoek viel. Het geluid was onwerkelijk—een zacht,
ritmisch snorren, onderbroken door het vallen van haar op de stof. Marit werkte methodisch, van voren naar
achteren, haar vingers duwden Lise’s hoofd zachtjes in de juiste positie, haar nagels krabden lichtjes over Lise’s
hoofdhuid alsof ze wilde testen hoe gevoelig ze al was.
"God, je bent al nat, hé?" Marit’s stem was laag, haar mond dicht bij Lise’s oor. "Voel maar."
Lise’s handen schoten naar haar dijen, voelden hoe de dunne stof van haar jurk aan haar huid plakte. Ze was
doorweekt. Het was obscuur, hoe opgewonden ze was door alleen maar het geluid, de sensatie van haar haar
dat verdween. Marit’s vingers gleden over haar gladgeschoren schedel, de nagels krabden zachtjes, en Lise
kreunde, haar heupen schokten omhoog van de stoel.
"Nog niet," waarschuwde Marit, terwijl ze de tondeuse uitzette. "Eerst zeep ik je nog in en scheer het verder kaal. Dan mag je komen."
Lise’s ademhaling was onregelmatig, haar borsten gingen snel op en neer onder de jurk. Marit veegde de losse
haartjes van haar schouders en liep om haar heen, haar handen gleden over Lise’s blote armen. "Armen omhoog."
Lise gehoorzaamde, haar huid prikte toen Marit het scheermes pakte en het onder warm water hield. Het
metaal glinsterde in het licht van de keukenlamp. Marit trok Lise’s jurk omhoog, tot boven haar borsten, en
duwde haar terug in de stoel. "Blijf stil."
Het scheermes gleed over Lise’s oksel, de koelte van het water en de scherpe rand die elk haartje wegsneed.
Lise’s vingers klemden zich om de stoel, haar nagels groeven in het hout. Marit werkte langzaam, alsof ze genoot
van elk stukje huid dat ze blootlegde. Toen ze klaar was, blies ze zacht over Lise’s oksel, en Lise huiverde, haar
tepels werden nog harder.
"Ben je klaar voor de rest?" Marit’s stem was een fluistering, haar hand gleed over Lise’s buik, duwde de jurk
verder omhoog tot hij rond haar middel lag.
Lise knikte, haar keel was te droog om te praten.
Marit knielde voor haar neer, haar handen gleden onder Lise’s billen, tilden haar iets op zodat ze de jurk
helemaal uit kon trekken. Lise zat nu naakt op de stoel, alleen de handdoek nog om haar schouders, haar benen
licht gespreid. Marit’s blik gleed over haar lichaam, bleef hangen bij het donkere, krullende haar tussen haar
benen.
"Mooi," zei ze, terwijl ze het scheermes weer oppakte. "Maar dat gaat eraf."
Lise’s adem stokte toen Marit haar linkerbeen optilde en op haar schouder legde, haar huid blootstellend. Het
scheermes gleed over haar scheenbeen, het water droop over Lise’s huid, gevolgd door de scherpe rand die elk
haartje wegsneed. Marit werkte van haar enkel omhoog, haar andere hand hield Lise’s been stevig vast, alsof ze
wilde voorkomen dat ze zou bewegen. Toen ze bij Lise’s dijbeen kwam, duwde ze haar vingers in de zachte huid,
masseerde ze even voordat ze verder ging.
"Marit," kreunde Lise, haar heupen bewogen onwillekeurig.
"Stil," beval Marit, terwijl ze Lise’s been van haar schouder haalde en het andere optilde. Haar mond was maar
een paar centimeter van Lise’s kern vandaan, haar adem warm tegen de natte huid. "Je hebt nog niet eens het
beste deel gehad."
Lise’s vingers groeven in de handdoek toen Marit het scheermes uitzette en het opzij legde. Haar handen gleden
over Lise’s dijen, duwden ze verder uit elkaar. "Kijk naar me," zei ze.
Lise opende haar ogen, keek recht in Marit’s donkere blik terwijl ze haar vingers door het krullende haar tussen
Lise’s benen haalde. "Zo mooi. Zo jouw." Ze trok zachtjes, net genoeg om een steek van pijn door Lise heen te
laten gaan. "Maar ik ga het allemaal wegscheren. Elk haartje. Tot je kaal bent. Glad. Als een baby."
Lise’s ademhaling was een serie korte, scherpe stoten.
Marit pakte de tondeuse en niet veel later vielen de krulletjes op de grond.
De scheerkwast met geurende zeep draaide rondjes over haar heuveltje en lipjes gevolgd door het scheermes.
Marit liet het water overLise’s schaambeen lopen, de druppels mengden zich met het vocht dat al tussen haar benen glinsterde.
Toen drukte ze de scheermes tegen Lise’s huid, net boven haar clitoris, en schoof langzaam omlaag.
Het eerste haartje dat losliet voelde als een elektrische schok. Lise’s rug boog, haar handen schoten naar Marit’s
hoofd, haar vingers verstrengelden zich in Marit’s haar. "Fuck—"
"Stil," herhaalde Marit, maar haar stem was nu hees, haar eigen ademhaling onregelmatig. Ze werkte voorzichtig,
elke beweging van het scheermes gevolgd door een zacht, nat geluid, het water en Lise’s eigen opwinding die
over haar huid liepen. Toen ze klaar was, veegde ze met haar duim over Lise’s gladde huid, van haar navel naar
haar clitoris, en weer terug.
"Kijk," zei ze, terwijl ze Lise’s heupen optilde, haar dichter naar de rand van de stoel trok. "Je bent perfect. Glad.
Kaal. Van mij."
Lise keek omlaag, zag hoe haar huid glansde onder het keukenlicht, hoe elke lijn, elke plooi nu zichtbaar was.
Marit’s vingers gleden over haar, twee vingers drongen langzaam in haar binnen, terwijl haar duim cirkels maakte
over Lise’s clitoris.
"Kom voor me," beval Marit, haar mond dicht bij Lise’s oor. "Laat me zien hoe graag je dit wilde."
Lise’s lichaam gehoorzaamde onmiddellijk, haar spieren trokken samen, haar rug boog toen het orgasme door
haar heen sloeg, haar vingers klemden zich om Marit’s pols. Marit’s naam ontsnapte aan haar lippen als een
gebed, haar lichaam trilde na terwijl Marit haar vasthield, haar vingers diep in haar, haar andere hand op Lise’s
gladde hoofd.
Toen het voorbij was, liet Marit haar voorzichtig zakken, haar handen gleden over Lise’s huid alsof ze haar wilde
geruststellen. "Mooi," zei ze zacht, terwijl ze Lise’s gezicht naar zich toe draaide en haar kuste, langzaam, alsof ze
alle tijd van de wereld hadden. "Je bent prachtig". Wordt vervolgd..
aan tafel, haar vingers speelden met de hoek van haar telefoon, het scherm nog open op het artikel dat ze voor
de derde keer die dag herlas. "Elke vrouw zou eens in haar leven kaalgeschoren moeten zijn. Het is bevrijdend.
Sensueel. Een hergeboorte." De woorden brandden zich in haar gedachten, als een uitdaging die ze niet kon
negeren. Haar duim gleed over het beeld van een vrouw met een gladde schedel, de lijnen van haar kaakbeen
scherper, haar hals langer, haar blik verdwaasd. Lise voelde hoe haar ademhaling iets sneller ging, hoe er een
warmte tussen haar dijen ontstond die niets met de temperatuur in de kamer te maken had.
Ze was bijna dertig. Dertig. Een leeftijd waar je dingen deed, niet alleen maar over fantaseerde terwijl je onder
de douche stond, je vingers tussen je benen, je andere hand tegen de tegels gedrukt. De gedachte alleen
al—haar donkere, krullende haar dat in plukken op de grond viel, de koelte van metaal tegen haar
hoofdhuid—deed haar huid prikken. Maar de kapper? Onmogelijk. Ze kon zich niet voorstellen hoe ze daar zou
zitten, tussen de vrouwen die alleen maar een knipbeurt wilden, terwijl zij zich zou moeten blootgeven aan die
onbekende handen, die onpersoonlijke blik. De kans dat ze nat zou worden van de opwinding.Nee.
Dit moest intiem zijn. Veilig. Alleen van haar.
De sleutel draaide in het slot en Lise schoot overeind, alsof ze betrapt was. Marit kwam binnen, haar jas nog half
open, een plastic tasje met verse baguettes in haar hand. "Je hebt niet eens de deur op slot gedaan," zei ze,
terwijl ze het tasje op het aanrecht liet vallen. Haar blik gleed over Lise’s gezicht, bleef hangen bij de manier
waarop ze haar onderlip tussen haar tanden had geklemd. "Wat is er?"
Lise aarzelde. Haar vingers klemden zich om de telefoon, de hoeken sneden in haar handpalm. "Ik… ik las iets.
Over kaalscheren."
Marit trok een wenkbrauw op, terwijl ze de kraan open draaide en haar handen waste. Het water stroomde over
haar polsen, haar ring glinsterde onder de tl-buizen. "En?"
"En ik wil het doen." De woorden kwamen er sneller uit dan ze had bedoeld, alsof ze bang was dat ze anders zou
terugkrabbelen. "Maar niet bij de kapper. Ik wil dat jij het doet."
Marit draaide de kraan dicht en droogde haar handen af aan de handdoek, langzaam, alsof ze elk gebaar wilde
laten tellen. Toen ze zich omdraaide, leunde ze tegen het aanrecht, haar armen over elkaar, haar blik donker en
geamuseerd. "Je bent serieus."
Lise knikte. Ze voelde hoe haar wangen warm werden, maar ze hield Marits blik vast. "Ik ben bijna dertig. Ik wil…
ik wil weten hoe het voelt."
Marit duwde zich af van het aanrecht en liep naar haar toe, haar hakken klikten zacht op de tegelvloer. Ze pakte
Lise’s kin tussen duim en wijsvinger, tilde haar gezicht op zodat ze haar recht in de ogen kon kijken. "Je weet
wat ik daarvoor terug wil, hé?"
Lise slikte. Ze kende die blik. Die honger. "En... je mag me helemaal scheren."
Een glimlach trok aan Marits mondhoeken. "Alles. Mijn hoofd. Benen. Armen." Haar duim gleed over Lise’s onderlip,
drukte zacht naar binnen. "En dat mooie, krullende bosje tussen je benen dat je altijd zo trots laat zien?"
De hitte schoot door Lise heen, rechtstreeks naar haar onderbuik. Ze had nog nooit iets met haar schaamhaar
gedaan—nooit geschoren, nooit bijgeknipt. Het was wild, donker, een deel van haar dat ze altijd als haar had
gezien. En nu wilde Marit ook dat wegscheren. De gedachte alleen al deed haar knieën zwak worden.
"Morgen," zei Marit, terwijl ze haar hand liet zakken, haar vingers over Lise’s hals lieten glijden, voordat ze zich
omdraaide. "Morgenavond. Dan heb ik tijd. En jij hebt tijd om na te denken over wat je echt wil." Ze pakte de
baguettes en liep naar de woonkamer, haar heupen wiegden net iets te opzettelijk.
Lise bleef achter in de keuken, haar handen trilden lichtjes. Ze keek naar haar spiegelbeeld in het raam—haar
donkere krullen die over haar schouders vielen, de manier waarop ze haar lippen op elkaar perste. Morgen. Dan
zou het gebeuren. Dan zou Marit haar handen over haar hoofd laten gaan, de tondeuse en het scheermes tegen haar huid
drukken, en stukje bij beetje zou Lise's haar verdwijnen, om plaats te maken voor iets nieuws.
De volgende avond was het appartement gevuld met de geur van kaarsen en de zachte klanken van jazz die uit
de speakers dreven. Lise had zichzelf voor de spiegel bestudeerd, haar vingers door haar haar gehaald, alsof ze
afscheid nam. Ze droeg een wijde, dunne jurk die tot halverwege haar dijen viel, de stof zo dun dat Marit’s blik
meteen naar de donkere driehoek tussen haar benen zou gaan als ze binnenkwam. Ze had haar benen niet geschoren.
Niet aangeraakt. Ze wilde dat Marit alles zou doen.
Marit kwam binnen met een tas die ze op de salontafel liet vallen. "Alles wat we nodig hebben," zei ze, terwijl ze
haar jas uittrok. Haar blik gleed over Lise’s lichaam, bleef hangen bij de manier waarop de jurk aan haar borsten
plakte, de tepels die al hard waren onder de stof. "Je ziet er zenuwachtig uit."
"Ik ben zenuwachtig," gaf Lise toe. Haar stem klonk schor.
Marit liep naar haar toe, haar vingers gleden onder Lise’s kin, tilden haar gezicht op. "Maar je wil het nog steeds."
Lise knikte. "Ja."
"Goed." Marit’s mondhoek krulde omhoog. "Dan eerst je haar er maar af. Ga maar zitten. Dan scheer ik je koppie mooi kaal"
De keukenstoel kraakte toen Lise ging zitten, haar handen klemden zich om de zitting. Marit trok een handdoek
uit de tas en legde die om Lise’s schouders, knoopte hem vast bij haar hals. Haar vingers streelden even over
Lise’s sleutelbeen, voordat ze een kam pakte en voorzichtig door Lise’s krullen begon te halen. "Mooi haar,"
mompelde ze. "Zonde dat het eraf gaat."
Lise sloot haar ogen toen de kam door haar haar trok, de tanden tegen haar hoofdhuid krabden. Ze voelde hoe
Marit’s adem warm tegen haar oor blies toen ze zich vooroverboog om een pluk haar tussen haar vingers te
nemen. "Maar je wil het echt, hé? Je wil dat ik het allemaal wegscheer."
"Ja," fluisterde Lise.
Marit liet de kam vallen en pakte het tondeuse dat ze al klaar had liggen. Het zoemende geluid vulde de keuken,
een laag, constant gezoem dat rechtstreeks naar Lise’s onderbuik trok. Ze voelde hoe Marit’s vingers haar haar
bij haar slaap optilden, hoe de koele metalen kop van de tondeuse tegen haar huid werd gedrukt.
"Adem," beval Marit.
Lise haalde diep adem, net op het moment dat de tondeuse omhoog bewoog. Een rilling trok door haar hele
lichaam toen de eerste pluk haar losliet en op de handdoek viel. Het geluid was onwerkelijk—een zacht,
ritmisch snorren, onderbroken door het vallen van haar op de stof. Marit werkte methodisch, van voren naar
achteren, haar vingers duwden Lise’s hoofd zachtjes in de juiste positie, haar nagels krabden lichtjes over Lise’s
hoofdhuid alsof ze wilde testen hoe gevoelig ze al was.
"God, je bent al nat, hé?" Marit’s stem was laag, haar mond dicht bij Lise’s oor. "Voel maar."
Lise’s handen schoten naar haar dijen, voelden hoe de dunne stof van haar jurk aan haar huid plakte. Ze was
doorweekt. Het was obscuur, hoe opgewonden ze was door alleen maar het geluid, de sensatie van haar haar
dat verdween. Marit’s vingers gleden over haar gladgeschoren schedel, de nagels krabden zachtjes, en Lise
kreunde, haar heupen schokten omhoog van de stoel.
"Nog niet," waarschuwde Marit, terwijl ze de tondeuse uitzette. "Eerst zeep ik je nog in en scheer het verder kaal. Dan mag je komen."
Lise’s ademhaling was onregelmatig, haar borsten gingen snel op en neer onder de jurk. Marit veegde de losse
haartjes van haar schouders en liep om haar heen, haar handen gleden over Lise’s blote armen. "Armen omhoog."
Lise gehoorzaamde, haar huid prikte toen Marit het scheermes pakte en het onder warm water hield. Het
metaal glinsterde in het licht van de keukenlamp. Marit trok Lise’s jurk omhoog, tot boven haar borsten, en
duwde haar terug in de stoel. "Blijf stil."
Het scheermes gleed over Lise’s oksel, de koelte van het water en de scherpe rand die elk haartje wegsneed.
Lise’s vingers klemden zich om de stoel, haar nagels groeven in het hout. Marit werkte langzaam, alsof ze genoot
van elk stukje huid dat ze blootlegde. Toen ze klaar was, blies ze zacht over Lise’s oksel, en Lise huiverde, haar
tepels werden nog harder.
"Ben je klaar voor de rest?" Marit’s stem was een fluistering, haar hand gleed over Lise’s buik, duwde de jurk
verder omhoog tot hij rond haar middel lag.
Lise knikte, haar keel was te droog om te praten.
Marit knielde voor haar neer, haar handen gleden onder Lise’s billen, tilden haar iets op zodat ze de jurk
helemaal uit kon trekken. Lise zat nu naakt op de stoel, alleen de handdoek nog om haar schouders, haar benen
licht gespreid. Marit’s blik gleed over haar lichaam, bleef hangen bij het donkere, krullende haar tussen haar
benen.
"Mooi," zei ze, terwijl ze het scheermes weer oppakte. "Maar dat gaat eraf."
Lise’s adem stokte toen Marit haar linkerbeen optilde en op haar schouder legde, haar huid blootstellend. Het
scheermes gleed over haar scheenbeen, het water droop over Lise’s huid, gevolgd door de scherpe rand die elk
haartje wegsneed. Marit werkte van haar enkel omhoog, haar andere hand hield Lise’s been stevig vast, alsof ze
wilde voorkomen dat ze zou bewegen. Toen ze bij Lise’s dijbeen kwam, duwde ze haar vingers in de zachte huid,
masseerde ze even voordat ze verder ging.
"Marit," kreunde Lise, haar heupen bewogen onwillekeurig.
"Stil," beval Marit, terwijl ze Lise’s been van haar schouder haalde en het andere optilde. Haar mond was maar
een paar centimeter van Lise’s kern vandaan, haar adem warm tegen de natte huid. "Je hebt nog niet eens het
beste deel gehad."
Lise’s vingers groeven in de handdoek toen Marit het scheermes uitzette en het opzij legde. Haar handen gleden
over Lise’s dijen, duwden ze verder uit elkaar. "Kijk naar me," zei ze.
Lise opende haar ogen, keek recht in Marit’s donkere blik terwijl ze haar vingers door het krullende haar tussen
Lise’s benen haalde. "Zo mooi. Zo jouw." Ze trok zachtjes, net genoeg om een steek van pijn door Lise heen te
laten gaan. "Maar ik ga het allemaal wegscheren. Elk haartje. Tot je kaal bent. Glad. Als een baby."
Lise’s ademhaling was een serie korte, scherpe stoten.
Marit pakte de tondeuse en niet veel later vielen de krulletjes op de grond.
De scheerkwast met geurende zeep draaide rondjes over haar heuveltje en lipjes gevolgd door het scheermes.
Marit liet het water overLise’s schaambeen lopen, de druppels mengden zich met het vocht dat al tussen haar benen glinsterde.
Toen drukte ze de scheermes tegen Lise’s huid, net boven haar clitoris, en schoof langzaam omlaag.
Het eerste haartje dat losliet voelde als een elektrische schok. Lise’s rug boog, haar handen schoten naar Marit’s
hoofd, haar vingers verstrengelden zich in Marit’s haar. "Fuck—"
"Stil," herhaalde Marit, maar haar stem was nu hees, haar eigen ademhaling onregelmatig. Ze werkte voorzichtig,
elke beweging van het scheermes gevolgd door een zacht, nat geluid, het water en Lise’s eigen opwinding die
over haar huid liepen. Toen ze klaar was, veegde ze met haar duim over Lise’s gladde huid, van haar navel naar
haar clitoris, en weer terug.
"Kijk," zei ze, terwijl ze Lise’s heupen optilde, haar dichter naar de rand van de stoel trok. "Je bent perfect. Glad.
Kaal. Van mij."
Lise keek omlaag, zag hoe haar huid glansde onder het keukenlicht, hoe elke lijn, elke plooi nu zichtbaar was.
Marit’s vingers gleden over haar, twee vingers drongen langzaam in haar binnen, terwijl haar duim cirkels maakte
over Lise’s clitoris.
"Kom voor me," beval Marit, haar mond dicht bij Lise’s oor. "Laat me zien hoe graag je dit wilde."
Lise’s lichaam gehoorzaamde onmiddellijk, haar spieren trokken samen, haar rug boog toen het orgasme door
haar heen sloeg, haar vingers klemden zich om Marit’s pols. Marit’s naam ontsnapte aan haar lippen als een
gebed, haar lichaam trilde na terwijl Marit haar vasthield, haar vingers diep in haar, haar andere hand op Lise’s
gladde hoofd.
Toen het voorbij was, liet Marit haar voorzichtig zakken, haar handen gleden over Lise’s huid alsof ze haar wilde
geruststellen. "Mooi," zei ze zacht, terwijl ze Lise’s gezicht naar zich toe draaide en haar kuste, langzaam, alsof ze
alle tijd van de wereld hadden. "Je bent prachtig". Wordt vervolgd..
Geef dit verhaal een cijfer:
5
6
7
8
9
10

Ontdek meer over mij op mijn profiel pagina, bekijk mijn verhalen, laat een berichtje achter of schrijf je in om een mail te ontvangen bij nieuwe verhalen!
