Lekker Anoniem Webcammen!
Donkere Modus
Door: Leen
Datum: 23-01-2026 | Cijfer: 9 | Gelezen: 2930
Lengte: Lang | Leestijd: 26 minuten | Lezers Online: 1
Leen Leen - 28-01-26 @ 09:37
👍+6
@Peter Jammer genoeg niet verzonnen
Peter22773 Peter22773 - 27-01-26 @ 22:57
👍+2
Dag Leen,
even ben ik helemaal in verwarring; is wat jij schreef jouzelf allemaal overkomen en zo ja hoe verschrikkelijk moet dat geweest zijn en de schaduwen zullen jou dan ook nog heel vaak volgen of latent aanwezig zijn. Als het een helemaal verzonnen verhaal is lijkt het meer op een college tijdens je opleiding psychologie waarin jij uiteenzet hoe het zit met vrije keuze en je "IK ".
In ieder geval geweldig geschreven, maar een aarzeling hoe de lezer dit verhaal moet/kan lezen.
Als het jou overkomen is vind ik dat verschrikkelijk en ook ik ken dit verschijnsel niet zo extreem als bij jou (als het verhaal waar is) ,maar toch.
Hetzelde zie je bij mensen die in een gewelddadig gezin opgroeien of waar drankmisbruik een grote rol speelt.
Zij kiezen een partner met dezelfde problemen omdat het zo "vertrouwd" voelt vanuit de eigen ervaring.
Het beeld van jou vervaagd met dit verhaal en ik wil toch graafg weten of het verzonnen is of dat het jou is overkomen. In de inleiding laat jij daar niets over los.
warme groet, peter
Marco11576 Marco11576 - 27-01-26 @ 07:43
👍+2
Whooo wat kan ik zeggen na deze 2 delen gelezen te hebben... Dank voor het inzicht wat jij mijn gegeven hebt hoe dit werkt voor de personen die daar in zitten, die dit dagelijks mee maken of die dat hebben mee gemaakt. Wist dat de wereld gemeen, wreed en hardt kan zijn voor mensen, maar had feen enkel benul dat je zo gevangen kan of kon zijn door je eigen lichaam, waardoor je dus bevriest en dus in zo situatie doelbewust blijft zitten.

Mijn dank daarvoor Leen en een veel grote dank dat jij ons dit inzicht heb gegeven en jij je zelf zo open en kwetsbaar open steld naar ons.i
xPlor60 xPlor60 - 23-01-26 @ 23:34
👍+5
Hoe kan je het woord “mooi” gebruiken in een reactie op zo’n verhaal? En toch moet het, want dat is het ook. De gruwel vindt een weg in fraseringen, metaforen, adjectieven die de esthetiek die ik ondertussen een beetje heb leren kennen tot grootse hoogtes voeren.
Hoe kan je de stilte waartoe de tekst je dwingt doorbreken om te vertellen hoe noodzakelijk ze is om een begin van begrijpen een kans te geven. Een begin dat niet weet waar het heen moet omdat begrijpen geen kans maakt. Gruwel laat zich niet begrijpen.
Ik lees en in mijn hoofd vormen zich beelden die volslagen ontoereikend zijn.
Ik lees en voel woede die zich traag verplaatst van het monster naar mezelf omdat ik ontoereikend blijf. Een gevoel dat zich alleen laat temperen door het besef dat de pijn in het verhaal niets heeft aan mijn zijn.
Ik lees en zie pas later in dat dit het enige is wat ik behoor te doen. Lezen.
Jano Jano - 23-01-26 @ 01:34
👍+8
Diep diep respect dat je dit wil - en durft te delen.