Hen3 - 02-03-26 @ 15:22

In 1 woord, geweldig!

Tdid - 19-02-26 @ 11:54

PRACHTIG!

Kristof - 15-02-26 @ 13:48

Oh Leen ik voel me precies zoals jij het beschrijft na het lezen van dit hartverwarmend mooie verhaal. Kut Valentijn stuurde ik gisteren nog naar een collega eenzaat/vriend . Jouw verhalen laten me weer wat beter voelen . Dankjewel Leen .

Jano - 15-02-26 @ 11:45

Wat een prachtig verhaal zeg! Beeldend geschreven, met oog voor detail: het gure weer buiten, de behaaglijke warmte van de “Koffie en Boon” en “De ondraaglijke lichtheid van het bestaan” van Milan Kundera als het favoriete boek op de schoot van Elise, waarin ze niet leest omdat ze wegdroomt naar Arthur.
Jawel hoor Leen, de melancholie komt over! Vanaf het eerste begin.

Quillaume - 14-02-26 @ 22:52

De ontroering is overgekomen. De onhandigheid als kenmerk van ontluikende gevoelens is er ook. Een prachtig verhaal.

Surcouf - 14-02-26 @ 20:30

Een oprecht en mooi verhaal. De zeer persoonlijke epiloog maakt het verhaal des te interessanter.
Al na een paar zinnen greep het verhaal me, om me nooit meer los te laten.
Chapeau.

Getrouwde Vijftiger - 14-02-26 @ 10:24

Wat een prachtig nawoord Leen. Ook voor jou een mooie Valentijn. Ondanks het smerige weer. Of misschien zelfs wel dankzij datzelfde smerige weer. Toeval kan ten slotte mooie wendingen met zich meebrengen.
En ja, het verhaaltje zelf heb ik in één ruk uitgelezen. Dank voor de glimlach die nu rond mijn lippen zweeft.