Lieve Anita, ik " kende" jou helemaal niet en voor zover ik weet had ik ook nog nooit iets van jou gelezen, maar na jouw lange, lieve reactie onder mijn verhaal ben ik maar eens op verkenning gegaan naar de vrouw die me zo een heerlijke reactie gunde. Ik las eerst je profieltekst, daarna je allereerste én je laatste twee inzendingen hier op onze geliefde site. Ik ben onder de indruk kan ik wel zeggen. Allereerst door de vorderingen die je als schrijfster ondertussen maakte, maar eigenlijk nog meer door de manier waarop jij in je dagelijkse leven en in jouw verhalen die 'pondjes meer' aanvaardt en omarmt... En hoe je daar ook nog eens voor uitkomt det jij inmiddels de grote liefde vond bij jouw zoon... Hoe jij de intimiteiten met je zoon beschrijft, zo respectvol en lief, dat doet iets me, meer dan je zou denken zelfs... Natuurlijk, een relatie met je eigen kind is niet alledaags en voor veel mensen 'het taboe nummer één', maar als het er daar bij jullie nog maar half zo liefdevol aan toegaat zoals jouw verhalen doen vermoeden, dan wens ik niet te oordelen en al helemaal niet te veroordelen. Ik wens jouw en Erik alle liefs toe en dat in lengten van dagen... En ik rond af met de belofte dat ik de komende tijd nog meer van jouw verhalen zal lezen. xxx, Stanzie

De 'verteller' Westy kent mijns inziens zijn gelijke niet en dat levert alweer een mooi en boeiend hoofstuk op. Mooi afgerond met dat dubbele slaapkamer gebeuren... Al had ik ergens in het laatavond gesprek wel iets meer 'inkijk' verwacht of er in de komende dagen geswingd gaat worden of juist niet. Ik gok erop dat Mark er wel voor open staat dat zijn Sanne seks zal hebben met Vince... Want laat ons eerlijk zijn, dat is de vraag die jouw lezers na dit deel helemaal bezig houdt. Ik gok erop dat Sanne - met de hulp van Kaitlyn - het zodanig zal sturen dat het een éénkamer gebeuren gaat worden, zodat niemand zich buitengesloten of min of meer bedrogen moet voelen. Of ik gelijk krijg zal nog moeten blijken en uiteraard is het alleen de schrijver die daarover beslist. Geduld is een mooie deugd,... Ach, ik heb van dit deel weer genoten, mijn welgemeende complimenten en uiteraard alweer een 10

'Dunne muren' vond ik al geweldig maar hiermee overtref je jezelf nog. Fantastisch goed geschreven relaas van een wraakoefening die heel anders uitdraait dan verwacht. Prachtig en een dikke 10 meer dan waard.

"Maak haar maar verslaafd..." Hoeveel 'toestemming' heeft Lucas nog nodig om te begrijpen dat Kamila altijd heeft geweten dat dit moment er ooit zat aan te komen... Man man man, wat ben jij toch een kei in het 'woord-plaveien' van de weg naar het moment dat Eke toegeeft aan iets wat ze in mijn aanvoelen diep van binnen al heel lang wil. Meesterlijk verteld!

@ Ron: Alle begrip, Ron... en mijn welgemeende excuses dat ik met dat 'probleem' in dit verhaal geen rekening hield... Misschien helpt het jou een beetje als ik je - zonder in detail te treden - vertel dat 'hier' onze kinderwens allesbehalve van een leien dakje is gelopen. Maar... Hier en daar gaat 'zwanger geraken' echt wel vanzelf. Mijn beste vriendin bijvoorbeeld... Bij wijze van spreken moest haar man zijn broek nog maar op de bedspon hangen en ze was alweer zwanger. Dat bestaat dus ook, maar helaas is dat niet voor iedereen weggelegd.

@ Westy: bedankt voor het melden van het foutje, is aangepast

Wat een lekker vaarjaardagscadeautje wat Mandy uitzocht! Het nieuw leven ten huize Anna en Lotte sneeuwt er zowaar een beetje bij onder, maar ja, de mooie klik die ze allebei ervaren en de voor Danny geweldige 'troeven' die de escortdame kan uitspelen, maken dat dan weer logisch... Als het aan mij lag dan boeken ze die meid snel nog eens vooraleer ze stopt. De 'kostprijs' lijkt mij nogal mee te vallen voor en hele nacht, dat zou geen struikelblok mogen zijn... 🤣

Mooi hoe je de lijn van deel 11 moeiteloos doortrekt naar een verrassend maar een liefdevol slotakkoord. Mijn complimenten, Anita!
Weet je, soms je een verhaal tegen waarvan je denkt: 'Dit had ik (zonder de pretentie jou ooit te kunnen overtreffen hoor) zelf willen schrijven.'... Dit om maar te zeggen hoe fantastisch goed geschreven ik dit "Tuinfeest" vind... 😍

Zo mooi hoe je dit alles , wat voor veel mensen een taboe nummer één is, zo onwijs mooi weer te verwoorden... Met gevoel, respect en zoveel bijna tastbare liefde... Dit smaakt absoluut naar meer en dus ga ik snel naar deel 2, echter niet voordat ik een meer dan verdiende 10 hebt achtergelaten.

Getver... Ik had me een ander soort weddingcrash voorgesteld toen ik je ondertitel las. Eke was altijd al bijzonder voor Lucas, maar dat het zo intens diep zat had ik niet echt door. Dat Die trouwt raakt hem zoveel dieper en eigenlijk is het dus hij die crasht. Ja, Lucas heeft troost nodig begrijp ik... Wie zijn daar beter voor geplaatst dan de 2 dames die nu onder het dekbed verdwijnen... Ergens vind ik het jammer dat je ons aan het einde van dit emotionele deel niet eventjes meeneemt naar de troostende conventie die Kamila en Elise onder het beddengoed ongetwijfeld in gang zetten... Maar dan nog speelt die film zich in mijn hoofd zo ook wel af. Prachtig staaltje schrijfwerk alweer, Jefferson!