Je beschrijft 3 klanten, 3 soorten mannen, 3 verlangens.

Je geniet van alle drie. Zeg je. Schrijf je. Telkens anders. Dat maakt dat dit echt wel je ding is. Je geeft hen het gevoel speciaal te zijn. En ondertussen geniet je ervan.

Toch een vraagje: Paul zonder condoom en Kenneth, die daarna komt, met? Hun keuze of de jouwe?

Bijzondere verhalen. Graag las ik nog meer over je eigen genot.

“Seks is fijn, het is het feestje van twee lijven, het is denk ik als in het paradijs om in een verwelkomend meisjeskutje te zijn, maar er hoort wel bij dat ik het meisje echt leuk vind, dat heb ik nu wel geleerd.”

“Dat was dus weer het kutjesparadijs, het ultieme gevoel van een soort van thuiskomen, alsof ik daar eigenlijk altijd hoor te zijn.”

“In die stilte … vergaven we elkaar en gaven elkaar wat er te geven is.”

Dit zijn drie voorbeelden die perfect aanduiden waarom ik zo dol ben op je verhalen. De beelden die je gebruikt, zijn helder en verfrissend, maar ze roepen ook een warm gevoel in me op. En als taalliefhebber doen ze me kirren van genot. Elk woord proef ik om dan de hele zin te herlezen.
Elke zin is als een Legoblokje waarmee jij, los van de handleiding, je eigen wereld bouwt waarin de lezer getuige mag zijn van mooie, lieve en ondeugende avonturen.

En nu is Lou’tje terug. En ik besef: Lou’tje en Bella, jij bent het, Zazie, jij bent het paradijs.

In dit verhaal vlecht je verlangen, lust en passie door elkaar. Het leidt tot een genot dat niet enkel voor jullie, maar ook voor ons, lezers, een waarachtig opwindend gebeuren is.
Geen grootsprakerigheid. Gewoon onvervalst plezierig genieten!

“Ik vond het zo fijn dat papa van mij genoot en ik van hem.”

Deze zin vat de hele reeks samen. Bij de vorige delen had ik vooral aandacht voor de inhoud. De heel geile inhoud.

Dringend tijd om de loftrompet boven te halen over je vertelkunst en je schrijfstijl. Je schrijft schijnbaar moeiteloos. Dat is een kunst: zo schrijven dat het allemaal natuurlijk lijkt: de gedachten, gewaarwordingen, emoties, gevoelens. Ze vloeien vlot in elkaar over. Tel daar de opwindende verwoording van de intieme scenes bij, en je weet waarom ik elk deel van deze reeks een 10 gaf.

Stap voor stap worden de grenzen afgetast en voorzichtig verlegd. Twee woorden staan centraal: vertrouwen en gunnen.

Het vertrouwen in elkaar is optimaal. Geen geheimen. Alles kan en mag gezegd worden. Vooral het gevoel voor elkaar. Dit is een ware verademing. Ik ben er jaloers op.

Ze gunnen elkaar genot, waardoor ze beiden genieten. Net doordat ze voor het genot van de ander gaan, voelt het ook intenser. Vooral voor ons lezers.

Heerlijk!

De wisselwerking tussen beiden is zo ongelofelijk heerlijk. De “ervaren” vader krijgt de kans om die dingen te doen die vroeger niet konden. De “nieuwsgierig verlangende” dochter leert zelf bij ondanks eerdere ervaringen.
Wat het allemaal nog opwindender maakt, is de liefdevolle omgang met elkaar. Zoals jij dit vertelt, kan je niet anders dan het hen te gunnen. En om zelf naar dit soort intimiteit met een ander te verlangen.

Misschien een kortere aflevering maar daarom niet minder belangrijk. Een nieuw besef dringt tot Veerle door. Een besef die haar een knop in haar hoofd doet omdraaien, waardoor een nieuwe mindset ontstaat.
Nu enkel de durf nog.

Ik kan het enkel blijven herhalen: dit is een heerlijke reeks!

Barteljoris: dat bedoel ik net. Voor Sylvia ben je duidelijk meer dan een klant. Je bent iemand die ze vertrouwt om een jonge vrouw met een slechte ervaring te helpen.
Dat feit alleen al zegt zoveel over jou als mens.

Je zegt enkel neer te schrijven wat er is gebeurd. Ik lees veel meer tussen de regels.
Bij vorige reacties ging het er al over dat deze vrouwen hun werk doen en complimenten geven als klantenbinding. Ik denk dat er in jouw geval toch veel gemeend is.
Mijn complimenten zijn dat in elk geval.

Prachtig einde van een heerlijk spannende reeks.

Hoewel… het slotakkoord proeft even bitter. Plots verdwijnt alles uit de fantasiesfeer en besef je weer dat dit echt gebeurd is. Dat heeft een dubbel gevolg. Het verhaal wordt des te opwindender, maar je vraagt je ook af: wat als…
Dank je om dit met ons te delen. Ik heb ervan genoten.

Prachtig!
3 personages van vlees en bloed. Elk heeft haar eigen bagage, en haar eigen reden om mee te doen aan de film.
Tegelijk weet je de nieuwsgierigheid van de lezer op te wekken.

Hopelijk moeten we niet te lang wachten op het vervolg.