Een deel volledig gewijd aan de seks. En aan de overgave.
Liza heeft zich geout. Ze is verknocht. Ze kan niet meer zonder. Afgaande op jouw beschrijving is dat logisch.

En Rob... daarvoor zullen we moeten wachten op het volgende deel.

Damn, Liza, jij kan schrijven!!!

Ik ben overdonderd.

Dit verhaal is een volledig relaas van twee zoekende mensen, elk met hun eigen bagage, die elkaar vinden op een onverwacht moment. Een moment met als gevolg een sprankeltje verlangen.

En we weten allemaal wat er gebeurt met verlangens. Ze groeien en bloeien tot ze ons denken volledig overheersen. Tot we stoppen met te ontkennen dat het er is en eindelijk durven toegeven aan dat verzengende gevoel.

En dan is er de stap in het duister. Iemand mort hem nemen. En als alles goed gaat, kan je enkel hopen dat het zo mooi en opwindend is als jij in dit verhaal beschrijft, Stanzie!

Dit is literatuur. Met hoofdletter L!
Dus vraag ik me af: waarom slechts 8.0???

Het surrealistische van deze reeks vind ik geweldig. Het zorgt ervoor dat alles kan en er geen zekerheden zijn. Elk deel creëert aan het eind een verwachting in mijn hoofd die bij het volgende verhaal totaal anders uitdraait.
Heerlijk!

Gezien de rustige opbouw en de meerdere personages ga ik er even van uit dat dit verhaal een vervolg krijgt. Of dat hoop ik althans, want het biedt heel veel mogelijkheden.

Dit deel vind ik in elk geval al een leuke en opwindende start.

De dreiging begint waarheid te worden.

Het innerlijke gevecht is zo fantastisch beschreven dat je als lezer tegelijk de ongelofelijke geilheid als de machteloosheid voelt dat je niets nog in handen hebt.
Ik kijk enorm uit naar het vervolg... en toch ook niet.

Ik gaf voor elk deel van deze mindfuck een dikke 10.

“De top van mijn penis is zeer gevoelig.” 😂

Heerlijk verhaal. Weet je wat het leuke is aan een fantasie? Alles kan en alles mag! In je hoofd gelden de huidige normen en wetten niet. En wat het belangrijkste is: Diana heeft genoten. Net als ik!

Bij het vorige deel schreef ik: “Volgende week zit ik een weekendje in Centerparcs. Ik weer nu al dat mijn ogen zullen uitkijken naar een Liza. Mijn oren zullen gespitst luisteren of ze niets horen in het kleedhokje naast me.“

Liza, waar was je? Ik heb je gemist. Nu weet ik waarom. Je liep aan de andere kant van het park in de armen van een lul. 😁

Heerlijk serie, Liza. Mag Liza volgende keer eens de touwtjes in handen hebben? Na de douchescene weet ik dat ze er klaar voor is. En ze verdient het. Geen lichte dwang meer, maar eigen keuze! Toch?

Tja, ik heb er zelf om gevraagd. Ik was er zeker van dat dit er zat aan te komen. Ik wou het zeker weten.

Twee winnaars - één verliezer.
Toch als het op gevoel aankomt.

Of tover je in een volgend deel nog een konijn uit je hoed? Ik blijf hopen dat ook Rob het geluk vindt. Op wat voor manier dan ook.

Je speelt met onze gevoelens. Zoals het nu loopt, ziet het ernaar uit dat er een gewoon een groepsgebeuren aankomt.
De titel en de uitgesproken onzekerheden blijven echter een donkere schaduw over het ongelofelijk opwindend vertelde verhaal werpen.

Wat (o.a.) zo fantastisch is aan jouw verhalen, dat is dat de personages zo realistisch zijn. Ze maken een transformatie mee, een evolutie. Ze ontdekken hun ware ik.
En steeds zijn ze liefdevol en gunnend. En verdomd sexy! Ik gok erop dat dit een weerspiegeling van de schrijfster in haar personages is.

Wedden dat Zazie ook een lekker poepeke heeft? 😊 Zalig dat je er wat Vlaams in hebt verwerkt.