“Waarom voelde ik me helemaal niet schuldig?”

Terechte vraag. Omdat je je niet kan voorstellen dat dit genot fout kan zijn? Omdat je in je hoofd vrij bent en niet gebonden door verwachtingen van de maatschappij?

De enige reden om je schuldig te voelen is om je gebrek aan openheid naar Ben toe. En waarschijnlijk zwijg je net om hem niet te kwetsen.

Door het spel van Laura is de doos van Pandora geopend. Wat oorspronkelijk een geil idee was, begint een eigen leven te leiden. Hoe ver zal Laura hier in mee willen gaan? Of is dit een groots opgezet plan van beide dames?
In elk geval is er nu een zaadje geplant dat ruimschoots voldoende water krijgt om snel uit te kunnen schieten.

Laat deel 3 maar komen!

Twee reeksen heeft Nick Schrijvers voor je geschreven, waarvan eentje een regelrechte hit op deze site was.
En dan lees ik dit verhaal, en ik denk: die meid heeft geen ghostwriter nodig. Die kan zelf prachtig schrijven.

Ik was helemaal mee in je verhaal. Je nieuwsgierigheid en verlangen werden heel mooi en opwindend verwoord.
Hopelijk mogen we nog veel meer van jou lezen, ditmaal in je eigen woorden.

De tijd was rijp. Geen spelletjes meer. Het hoge woord is eruit. De opleiding kan beginnen.

Weer een fantastisch deel!

Dit vervolg moet geen seconde onderdoen voor het eerste deel.
Het teasende spel tijdens de telefoontjes is heel spannend geschreven.

Ik wacht deel 3 af. Last het niet te lang duren.

De jongens zijn er als de kippen bij om te genieten van de looks van mevrouw De Haan. Zoals je haar beschrijft, snap ik waarom.
Prachtig verhaal. Ga in het volgende deel niet te snel. Laat ons hunkeren naar genot.

Lieve, geile Floor

Met je gouden pen (zou die net dezelfde kleur hebben als die van plas in je verhaal?) beschrijf je weer een opwindende scene waar we als toeschouwer van op de eerste rij alles mogen beleven.
En plots keek ik niet meer en waande ik me Pim en dan weer Floris. In mijn hoofd bezorgde ik je het zinderende genot dat je zo heerlijk weet te verwoorden.

Niet veel schrijvers kunnen dit. Jij bent er eentje van.

Het schuldgevoel is ergens aanwezig. Toch laat je je door je lichaam leiden. Alsof het aanvoelt dat monogamie een uitvinding van de mens is om genot te kanaliseren.
Wat is er zonde? Genot geven of jezelf loochenen?

Weer een heerlijk verhaal!

Hoewel je er zelf niet zo’n punt van lijkt te maken, is het gedrag van de examinator ontoelaatbaar. Dat je een goddelijke vrouw bent, daar twijfel ik niet aan. Maar vanuit zijn machtspositie is dit not done.
Maar jij troost ook dit soort mannen. Je neemt je roeping serieus.

Subliem!

In tegenstelling tot veel meester-verhalen is het duidelijk dat je weet waar je mee bezig bent. Niets gebeurt zonder reden. Je cijfert jezelf en de schoft in je weg. Tijdelijk. Om haar te laten genieten. Om haar voor te bereiden op groter genot. Om haar te kneden tot het beeld dat in haar zit en dat ze wil zijn.

Het niveau van je verhalen is heel hoog. Dit verhaal gaat voor mij nog een stap verder omdat het de evolutie door het getergde verlangen zo nauwgezet omschrijft.
Gezonde jaloezie voel ik.
Een 10 is het minste dat ik kon geven.