De cirkel is rond.

Ik zal het beestje bij de naam noemen. Je nam ons 10 delen lang mee op een heerlijk avontuur vol stiekeme taboelichamelijkheid. Je slaagde er wonderbaarlijk in om de boog steeds gespannen te houden. De ontlading in dit deel is fantastisch. De pijl is nu gelanceerd. Het doel is duidelijk: ongecompliceerde zalige seks voor onze hoofdpersonages.
Je eindigt met de woorden "wordt vervolgd..." Dit prikkelt mijn fantasie. Ga je de spanning er genoeg kunnen inhouden? Enkel beschrijvingen van de neuksessies kan leuk zijn, maar ik hoop op nieuwe verrassingen. Nieuwe spanning.

CT: verras ons alsjeblieft! 😊

Ik weet het. Het moet "jouw rekening zijn". 😊

@huib12: Je hebt gelijk. De reacties van Diana zijn volgens mij ook steeds doordacht en relevant. Ze geeft een mening over het verhaal die aantoont dat ze wel degelijk nadenkt over het verhaal en de situatie daarvan. Dit in tegenstelling toch sommige anderen die gewoon maar gif spuien, om een reden die ik totaal niet snap. Maaike A. kan immers heel goed schrijven. Het enige dat ik jammer vind, is dat ze consequent blijft spreken over "De narcistische hoofdpersoon/auteur". Voor mij ontkracht dit de zinnige dingen die ze over het verhaal zegt een beetje.
Wat jammer is.

Ik vermoed dat je o.a. naar mij verwijst als je het over "de dweepers" (sic) hebt. De neerbuigende toon laat ik voor jou rekening. Als je mij een dweper noemt van de de schrijfkunst van Maaike A., dan klopt dit.
Heb ik mijn bedenkingen bij het verloop van het verhaal? Vast en zeker. Het minste dat je echter kan zeggen, is dat het verhaal aantoont dat relaties niet vanzelfsprekend zijn en verlopen zoals in sprookjes. Net als in het echte leven. Vrouwen die mishandeld worden, blijven bij hun man. Mannen die bedrogen zijn, blijven bij hun vrouw. Of ze gaan uit elkaar, al dan niet met vechtscheidingen. Het leven zoals het echt is.

De vragen die gesteld worden bij het gedrag van de hoofdpersonages, dat in de reacties grondig wordt ontleed, zijn terechte vragen. Als het gaat om echte mensen. Voor zover ik weet, is Borderline nog steeds een fictief verhaal. Een verhaal dat intense gevoelens oproept bij sommigen. Het verloop van het verhaal laat ik echter over aan de schrijfster. Enkel zij bepaalt dit.

Een prachtig verhaal waarin een intens verlangen de verbeelding overneemt.
Wat het extra mooi maakt, is dat je niet van een ideaalbeeld uitgaat. Je beschrijft een vrouw die niet de perfecte maten heeft en die niet supercharmant is. Toch maak je haar onweerstaanbaar.

En natuurlijk was er het onverwachte einde. Mooi!

Na het eerste deel had ik het gevoel dat dit net iets te surrealistisch was voor mij.

Wat je in dit deel doet, doet me van gedachten veranderen. Het hernemen van dezelfde situatie vanuit een ander standpunt, geeft een leuk effect. Het idee van het nachthemd geeft er een kinky trekje aan. Met de laatste zin leg je de link met het eerste deel en geef je ons een vooruitblik naar het vervolg.

Mijn aandacht is getrokken.

Prachtige opbouw van opwinding die stap voor stap het denken uitschakelt en de totale overgave aan lust laat overwinnen.

Bram, het maakt me eerlijk gezegd totaal niets uit hoe dit verhaal verder gaat. Als het maar verder gaat. Ik vind dit top. Het familielijden door de moeder geeft er een realistische touch aan, die ook een verklaring geeft aan het losbandige gedrag van Tina. Het vergroot de verwarring bij Ike. Hij zoekt zijn weg tussen tegenstrijdige gevoelens die hem heen en weer doen slingeren.

Brams feestje is een beetje too much naar mijn smaak, maar na dit eerste deel voel ik weer de spannende sensatie van de talloze verrassende mogelijkheden die ik ook in je rijlessenreeks zo fijn vond.

Houd wel het vleugje realisme in de gaten. Een hoofdpersonage dat alles neukt wat los- of vastzit, zou in deze reeks wat jammer zijn. Vind ik.

Janneke, je fantasie is fout, zo lekker fout. Maar o zo begrijpelijk.

Tommy, je weet het zo opwindend te verwoorden dat het niet uitmaakt of het fout is of niet. Je bouwt de spanning zo langzaam op dat je er golf na golf door overspoeld wordt. Moeder en zoon hebben elkaar opgemerkt. Ze verlangen naar elkaar. Hun respectievelijke moedigen enkel aan.
Ik kijk uit naar het vervolg. Ik weet wat er aan zit te komen. Hopelijk geef je ons eenzelfde beleving van gedachten en gevoelens.

Dit verhaal gaat plots een heel andere kant op. Waar de verwardheid bij Robert en Marloes een intiem moment creëerde, waar Karen gretig mee op ingegaan is, wordt het nu allemaal onschuldiger. Het eerste seksueel contact met Arend kan je nog zien als het gevolg van een gezamenlijke geilheid.

Het einde toont echter een minder onschuldige en harde kant.
Ik ben heel nieuwsgierig naar het vervolg.

Ik houd van dit soort verhalen waarin mensen zich openstellen voor ongecompliceerd genot. Het valse-slaapelement maakt het allemaal nog wat opwindender.

Ik hoop dat er een vervolg komt.