De Rode Bloem

Mijn man, Mark, en ik zouden samen met William en Irma onze gezamenlijke vrienden Remco en Miranda helpen met de herindeling van hun woonkamer. Ze waren pas verhuisd, maar een echte indeling van de woonkamer was er nog niet gemaakt. Alle spullen waren eigenlijk gewoon willekeurig in de woonkamer neergezet, omdat het heel slecht weer was tijdens de verhuizing zelf. En vandaag zouden we met z’n allen dus de definitieve indeling gaan verzorgen. Na afloop dan gezellig met z’n zessen gourmetten en wat drinken.
Wie had ooit kunnen bedenken dat slechts de aanwezigheid van 1 enkele bloem alles volledig overhoop zou kunnen gooien, waarbij mensen – vrienden van elkaar – dingen zouden doen die ze nooit voor mogelijk hadden gehouden?

Ik had gemakkelijk kleding aangetrokken: mijn favoriete, strakke blauwe jeans, een groen T-shirt en witte sneakers. Mijn lange haren had ik voor het gemak in een hoge, nette paardenstaart gevlochten. Het echte sjouwwerk lieten we over aan de mannen, maar ik gaf ze dan wel advies over wat waar moest komen te staan. Ik was meer de mentale steun op dit moment voor de mannen, vooral omdat Irma en Miranda nog even boodschappen voor het gourmetten waren doen.

De drie mannen begaven zich naar de grote zware hoekbank van Remco en Irma toen ik de bloem half op het lage tafeltje zag liggen. Geen idee wat voor een bloem het was, maar het was een mooie felrode bloem, al lag hij er nu maar wat zielig bij op het tafeltje. Mijn app herkende de bloem ook niet. De mannen tilden de zware hoekbank op en volgden mijn aanwijzingen op. Ik keek weer nieuwsgierig naar de vreemde bloem. De bloem zelf was groot en oogde agressief met een bloedrode bloemkop waar vanuit het midden een dikke, transparante vloeistof op het tafeltje lekte. Ik voelde aan de aarde en deze was vochtig. Dus waarschijnlijk had deze bloem geen dorst. Nee, waarschijnlijk was de bloemknop gewoon zo zwaar, dat de stengel doorboog naar de tafel. Ik opende de vitrage was, zodat er wat licht op de bloem viel. Het was net alsof de bloem vrijwel meteen op de binnenvallende zonnestralen reageerde, zoals waterlelies ook kunnen doen. De mannen hadden de bank opgetilde en draaiden deze toen ik de bloem in mijn ooghoek onverwachts omhoog zag komen. Pssst! Een krachtige, dikke straal van warme, kleverige vloeistof uit de dikke kern van de bloem schoot door de lucht en raakte mijn hals. Het leek niet willekeurig te zijn gebeurd, maar gericht, zoals een schuttersvis een vlieg uit de lucht kan schieten. Om welke reden dan ook had deze bloem het kennelijk op mij voorzien, en had de nectar doelgericht op mij afgevuurd. De dikke glazige nectar liep langzaam van mijn nek en hals omlaag. Ik voelde het ook in mijn haren kleven en het maakte de hals van mijn T-shirt nat. De vloeistof voelde vreemd aan. Heel erg kleverig en het was net alsof mijn huid het direct opnam toen het ermee in aanraking kwam. Toen dat gebeurde voelde ik meteen een krachtige schok door mijn hele lichaam, alsof tegen schrikdraad aanliep. Mijn wangen gloeiden, mijn huid tintelde overal, maar het hevigst waar de substantie van de bloem in direct contact met mijn huid was gekomen. “Aah...”, gromde ik kort en onverstaanbaar. Dit was beslist geen allergische reactie van mijn lichaam op de nectar van de bloem. Ik voelde mijn gezicht rood en heet worden en ik werd overvallen door een onverklaarbaar, maar aangenaam, gevoel van warmte. Het gevoel liet zich nog het best omschrijven zoals ik mij voelde wanneer ik iets te veel had gedronken en geil was. Maar we waren nu aan het werk en de borrels zouden vanavond pas op tafel komen. Dus dat was het niet, al voelde het wel zoals dat. Binnen slechts een paar tellen zwol de golf van warmte die door mijn lichaam trok aan. Het stroomde van mijn nek naar mijn rug en ontplofte even later tussen mijn benen. Een paar seconden later beheerste dat gevoel mijn kutje. Het voelde alsof mijn schaamlippen heter werden en gevoeliger, alsof al het bloed zich daar concentreerde en ze begonnen op te zwellen en natter werden. Nog voordat ik het goed en wel doorhad, nam het gevoel mijn klit over. Alsof dat genotsknopje opeens zomaar intens begon te trillen. Het leek wel alsof ieder uiteinde van elke zenuw in mijn lichaam in directe verbinding met mijn clitoris stond, want ik voelde iedere beweging van mijn lichaam. Ieder trilling in mijn lichaam voelde ik daar. Iedere ademhaling voelde ik ook daar. Mijn kleding voelde ik daar ook. Al mijn kleding. De gladde zachte stof van mijn string spande zich over mijn heuveltje en leek nu ook meer moeite te hebben om mijn schaamlippen te kunnen bedekken. En mijn klit leek wel wanhopig tegen het kruis van mijn string aan te bonken. Zo voelde het ten minste. Ik vermoedde dat ik zelfs vochtig begon te worden, zoals ik dat ook werd wanneer Mark en ik een heerlijk voorspel hadden in bed.
"Verdomme... wat is dat...", wist ik fluisterend uit te brengen, langzaam maar diep ademend. Het gevoel nam nog steeds toe, mijn huid tintelde niet langer, maar brandde nu. Mijn tepels waren stijf. Zo stijf zelfs dat het pijnlijk werd nu ze zichtbaar door mijn dunne beha en T-shirt prikten. Mijn ademhaling werd dieper, intens en onregelmatig.

Ik probeerde me te verplaatsen. Ik moest even zitten. Maar elke beweging versterkte de druk en maakte het gevoel van de strakke stof van mijn jeans die tegen mijn gevoelige en opgezwollen klit schuurde, juist alleen maar erger. Het intense gevoel liet me al bijna bezwijken. Nog iets heviger en ik zou niet meer kunnen staan. Mijn knieën zouden het dan begeven en ik zou op de grond vallen. Ik leunde met mijn rug tegen de muur, happend naar lucht. Mijn ene hand drukte tegen mijn onderbuik en de andere hand lag op mijn borst, alsof ze ik de stijve tepels wilde verbergen voor de drie mannen. Het wakkerde het vuur alleen maar aan. Iedere aanraking werd me teveel. Zelfs mijn eigen aanraking kon ik nu niet meer verdragen. Mijn kutje begon hevig te pulseren, alsof ik ieder moment kon klaarkomen. Ik voelde het samen te trekken, ritmisch en ongecontroleerd, alsof haar lichaam hunkerde naar iets hards en grofs. Dit gevoel was heviger en intenser dan het meest geile moment dat ik me kon herinneren. Met de hoek van de bank in de lucht zie ik Remco naar me kijken. Meteen wordt mijn gezicht nog roder. Ik kijk glazig uit mijn ogen, terug naar Remco. Ik kan er niets tegen doen, me er totaal niet tegen verzetten. Mijn ademhaling wordt nog dieper en onregelmatiger. Mijn borsten bewegen hevig op en neer bij iedere ademhaling, onrustig onder de stof van mijn T-shirt en beha. De ademhaling is zelfs pijnlijk niet. Niet van binnenuit, maar van buitenaf, omdat mijn tepels zo ongekend gevoelig zijn nu dat de wrijving van de gespannen stof mijn tepels laat branden. Ik pers mijn benen samen. Eerst mijn enkels, kuiten en knieën, maar dan ook mijn bovenbenen. Ik sta te trillen en licht te schokken op mijn benen. Ik pers ze nog stijver tegen elkaar, in de hoop dat de jeuk zal verdwijnen. Maar het helpt niet. Het maakt het alleen nog maar erger. “Gaat het met je Steph”, hoor ik Remco in de verte aan me vragen. Ik ben niet eens meer in staat om te antwoorden. Alles wat er nog is, is dit ongekend intense gevoel dat als een brandende orkaan door mijn lichaam raast. Remco kijkt met grote verbaasde ogen naar me. Dan verschijnt er langzaam een lach rond zijn mond.
“Wat is dit? Wat gebeurt er met me?”, weet ik nog hijgerig uit te brengen als ik langzaam in elkaar zak. Achterover leunend tegen de muur zak ik met mijn billen naar de grond. De wrijving tegen het behang achter me, trekt in T-shirt uit mijn spijkerbroek. Ik kan niet meer, het gevoel is te overweldigend. Ik heb geen controle meer over mijn benen, die zwak aanvoelen. Spartelend en schokkend liggen ze vooruitgestoken op de houten vloer waar ik op zit. Mijn benen zijn licht gespreid en het is net alsof ik een epileptische aanval heb. “Jezus schat. Gaat het?”, roept mijn man verbaasd als hij me ziet zitten. William kijkt nu ook om naar mij. “Nee”, wil ik roepen, “Ja”, denk ik tegelijk, want het gevoel is ongekend waanzinnig. Maar ik krijg geen woord over mijn lippen. Het enige wat ik nog kan is mijn hand heel stevig in mijn kruis drukken in de hoop dat het zal stoppen. Het gloeit tussen mijn benen. Heet en vochtig. Verlangend. Hunkerend. Ik wil mijn hand weghalen, maar het lukt me niet meer. Het enige waar ik nog toe in staat ben, is het slaken van een langgerekte donkere kreun van puur genot. Deze minimale aanraking van mezelf was genoeg om me te laten klaarkomen. Gewoon zittend op de vloer, voor de ogen van mijn man en twee van onze vrienden.
Ik heb er verder geen enkele verklaring voor, maar dit moet toch haast wel door die bloem komen.