
Mirte - 28-05-26 @ 14:29
Elke namiddag na schooltijd spreken we af, Louise en ik. We zoeken een rustig plekje om lekker te zoenen en elkaars lichaam te strelen. De enige die afweet van mijn geaardheid is mijn tweelingzus. Niet dat ik het haar gezegd heb toen ik een jaar geleden een relatie ben aangegaan met Louise, maar tweelingen voelen dat nu eenmaal van elkaar. Zo was ik ook de eerste die in de gaten kreeg dat mijn zus verliefd was. Haar inmiddels ex vriendje Bas was een aardige, verlegen jong en misschien net daarom iets te lief voor mijn losbandige zuster. Ik weet dat zijn experimenteert met zowel jongens als meisjes en zelfs een keertje gevreeën heeft met een lerares, ook oudere mannen en vrouwen staan bij haar op het menu. Ik persoonlijk ben wat rustiger. Mijn zus en ik delen zo goed als alles met elkaar en ook met onze moeder. Sinds pap ervandoor is gegaan, staat ze alleen in voor onze opvoeding en dit heeft ze altijd met hart en ziel gedaan. Het is nog steeds een prachtige vrouw en wij vragen ons allebei af waarom ze in al die jaren nooit een nieuwe liefde heeft gevonden, maar telkens als ik ernaar vraag, geeft ze als antwoord dat ze gelukkig is met ons drietjes.Mijn zus en ik lijken dus als twee druppels water op elkaar. Het enige fysieke kenmerk waarmee je ons uit elkaar zou kunnen halen, is de moedervlek die ik heb op mijn rechterheup. Niemand ziet het verschil en vandaag schrok ik me een hoedje toen ik op zoek ging naar Louise. Ik trof haar aan achter de fietsenstalling van onze school en zag haar zoenen met iemand anders. Kwaad sloop ik wat dichterbij en toen herkende ik haar...


