Angela - 07-08-26 @ 10:19
Voldaan van het lesbische triootje met Alice en de mooie Griekse Selina achterin de bestelbus van Dimitros, lig ik tegen Alice aan in het eigenlijk veel te smalle bed. Maar liever samen met haar in een te klein bed, dan in mijn eentje in een heel groot bed. Alice ligt om me heen gevouwen, streelt mijn lange bruine krullen en kust mijn hals, nek, wang en schouder. Het voelt prettig en beslist als meer dan gewoon maar een leuk tussendoortje.
Dan komt ze opeens met een bizar idee aanzetten. Of het een idee is om Elfriede en Selina ook te vragen voor het nieuwe archeologische programma? Drie aantrekkelijke vrouwelijke professoren en een leuke nieuwsgierige studente? Geen kunstmatig in elkaar geknutselde mooie actrices die zich voordoen als professor, maar echte beauties met brains. En na ons avontuurtje eerder deze avond in de bestelbus van Dimitros, is Selina alleen maar in mijn aanzien gestegen. “Misschien kunnen we Dimitros zo gek krijgen dat hij mee reist als onze chauffeur”, stelt ze zelfs voor. Die arme Griek krijgt dan nog heel wat meer ritjes voor z’n kiezen dan ons alleen maar van A naar B chauffeuren…
Al denk ik niet dat Dimitros mee zou kunnen, in verband met de Taveerne. Tenzij de opnames misschien buiten het toeristische seizoen vallen. Maar daar hebben wij geen zeggenschap over.
“Was dit jouw idee, van Alice Bonnema, of was dit het idee van het Beest van Leeuwarden?”, vraag ik haar als ik nog lig na te hijgen van een spontane maar zeer heftige vrijpartij met Alice. “Misschien wel beiden”, lacht Alice en ik proef mijn sappen in haar gezicht als ik haar even kus.
De volgende ochtend gooit Alice haar idee (of dat van het Beest van Leeuwarden) in de groep en Selina en Elfriede voelen er wel wat voor. Ann is iets minder enthousiast, maar dat is eigenlijk alleen maar vanwege het budget. Maar Selina zegt dat de universiteiten gewoon hun salarissen kunnen betalen, dus dat al niet ten kosten gaat van het budget. En we kunnen natuurlijk gewoon een goedkoop appartementje met elkaar delen op locatie, desnoods (graag dus!) ook met Dimitros, mocht hij mee gaan.
Ann zegt toe om het voorstel voor te leggen bij National Geographic en zal er nog op terugkomen als ze meer weet. Nu gaan wij daar niet op wachten en besluiten alvast om Dimitros te gaan polsen voor dit idee.
Dan rijden Alice en ik met Elfriede mee naar de taveerne van Dimitros. Elfriede vraagt naar Dimitros niet verrassend treffen we hem aan achterin zijn bestelbus. Met drie Duitse studentes. De onvermoeibare Griekse adonis heeft met die drie jonge meiden gerealiseerd wat Selina, Alice en ik gisteren ook graag met hem hadden willen zien gebeuren. Hij is net klaar (zijn pik waarschijnlijk er nog klaar voor) en neemt afscheid van de drie meisjes. Een beetje beschaamd kijken ze naar Elfriede, hun professor. “Je kan zeggen van Dimitros wat je wilt, maar niet dat hij kieskeurig is qua leeftijd of uiterlijke kenmerken”, lach ik tegen Alice als de die meisjes van mijn leeftijd vertrekken.
Dan neemt Elfriede hem meteen apart. Misschien denkt hij eerst nog heel even dat ze nu als de professor spreekt en ze het niet vindt kunnen dat haar studentes en hij het met elkaar doen. Maar ik krijg al snel de indruk dat dit gedrag haar totaal niet stoort.
Alice en ik hebben al een drankje op als Elfriede uiteindelijk enigszins verhit uit de bestelbus gekropen. "En?", is het eerste dat ik haar vraag. Elfriede slikt even. Waarschijnlijk nog het laatste deel van zijn zaadlozing. “That stud is amazing”, lacht ze smalend, “he just came three times with those students of mine, and still he had plenty left for me for a decent lunch”.
“What Angie meant was, is he willing and able to join us for the tv show?”, dringt Alice aan. “Oh yeah, he is willing… Good Lord, is he willing. But it all depends on when, because of his work here”, legt ze uit. Ja, daar was ik al bang voor natuurlijk. Maar dat is uiteindelijk helemaal aan Ann en haar team.
Ik kijk even op de klok. Drie uur ‘s middags. En Dimitros is dus in elk geval al minstens vier keer klaargekomen. Van wat we weten… Drie keer bij de Duitste studentes van de uni van Elfriede en vervolgens nog bij de professor zelf.
Zo’n man moet je er dan toch gewoon bij willen hebben? Ik ben misschien zelfs wel een beetje jaloers op Elfriede. Want hoewel ik echt niets te klagen heb bij Alice, kan ik een goeie pik echt wel waarderen op z’n tijd. En de beste pik van de hele omgeving zit in de broek van de lekkere Griekse eigenaar van de Taveerne waar we allemaal zo graag komen.
“Guess you’re not keen on sharing Dimitros, right?”, vraag ik Elfriede als we terug naar ons kamp gaan. “If it’s up to me, then no… “, zegt Elfriede gewoon heel eerlijk, “Dimitros probably has the best cock I’ve ever come across with. And I know it’s just a temporarily fling and it won’t last. But until then, I do whatever I can to have me pleased by that man. After all these years, I think I’ve deserved that”. En daar heeft ze natuurlijk volkomen gelijk in. Een man als Dimitros, met zo’n lul en zulk uithoudingsvermogen, vraagt er gewoon om om keer op keer behaagd te worden. En welk poesje dat geluk dan heeft, dat zal Dimitros verder een zorg zijn. De man leeft hier als een god in Frankrijk. Nou ja, in Griekenland dan. En als God van de Liefde zelfs, Eros.
“Hé schat, wat Dimitros je niet geeft, kan ik je ook geven”, zucht Alice in mijn nek. Ik knik, al weten we allebei dat het niet helemaal hetzelfde is.
“But I don’t own Dimitros. We like to fuck each other, but we’re not in love with each other. At least I know I’m not. And given the many pussies he fucked since our first date, neither is he. We both just love to fuck around. But if any of you want a piece of him, be my guest. I don’t wanna share him, but I won’t forbid him seeing other women besides me”, legt Elfriede uit. Alsof ze opeens de barmhartige en begripvolle vrouw is. Ze weet natuurlijk dondersgoed dat een man als Dimitros zich totaal niets laat opleggen door een vrouw, hoe mooi en verleidelijk ze ook zal zijn. En hij kan het zich veroorloven, want er zullen altijd genoeg vrouwen blijven die maar wat graag hun hart door hem laten veroveren om het vervolgens door hem te laten breken. Maar wel pas als ook hun seksuele zelfbewustzijn gebroken is, eerder niet.
Die avond brengen Alice en ik door bij onze tent, gezellig met enkele andere studenten. Over een dag of twee zullen de opgravingen zo ver zijn dat we de tempel veilig zullen kunnen binnengaan. Dan pas begint het echte werk voor ons. Elfriede zien we nog net wegrijden in haar Jeep. Die gaat natuurlijk weer terug naar Dimitros voor een wip.
“Hé, je bent toch niet jaloers, of wel?”, lacht Alice als ze ziet hoe intens ik de Jeep van Elfriede nakijk. “Nee, niet jaloers. Maar wel geil. Ik had hem eerder dan zij, maar ze claimt hem nu zoveel, dat ‘ie amper nog tijd voor mij heeft”, nip ik wat mopperend aan mijn flesje Mythos. “Ik heb alle tijd voor je hoor. En ik weet echt wel raad met dat geile gevoel van je”, lacht Alice.
Alle studenten zijn inmiddels terug naar hun eigen tent en alleen Alice en ik zitten nog voor haar tent. Ik trek mijn benen over de armleuningen van mijn vouwstoeltje, til mijn jurkje omhoog en schuif mijn string aan de kant. “Laat dan maar zien hoeveel tijd je voor me hebt en wat je met mijn geile gevoel zou doen”, lach ik tegen haar. Alice kijkt verbaasd. “Wat? Hier?”, vraagt ze. Ik knik. “Die laadruimte van Dimitros bestelbus, de Landrover of het veldbedje gaan snel vervelen hoor”, zeg ik haar alleen maar. Ze weet dat ik het meen en dat ze maar beter goed haar best kan doen. En dat doet ze. Haar tong, haar vingers, haar lippen en haar tanden. Geen plekje slaan ze over. Alice zuigt en kauwt op mijn kut, haar vingers plukken krachtig aan mijn liezen en verdwijnen met roterende bewegingen in mijn kutje. En later ook nog even in kontje. Met haar techniek brengt ze me in hogere sferen en ik drink snel mijn flesje Mythos leeg. “Aaaahhh Jezus… Fuck fuck, lekker ding”, grom ik tegen Alice als ze me laat klaarkomen. “Hier gebruik die ook even”, zeg ik nog niet eens bekomen van dit heerlijke gevoel als ik Alice het lege bierflesje geef. Verbaasd kijkt ze me aan. “Wat? Dacht je dat alleen in Leeuwarden een beest woonde?”, hijg ik er trek mijn gezwollen schaamlippen verder van elkaar voor Alice.