Angela - 26-08-26 @ 16:52

Hier heb ik echt heel lang naar uitgekeken. Een paar weken genieten in de zon in Zuid Frankrijk. Zon, wijn en mijn held. Wat kan ik nog meer wensen. Zoals altijd rijdt hij me naar de zon toe, naar de camping die ik geregeld heb voor ons tweetjes. En na tien jaar weet ik precies wat hij wil. Ruimte, beetje vertier, leuke dorpjes en zon. Want als je in de bouw zit moet je wel kunnen genieten van je spaarzame vakantie.
Rijden is voor mijn Robin in veel opzichten geen straf, dus hij stuurt ons in een heerlijk tempo in de nacht naar het zuiden, waar we nu voor de derde keer op deze camping staan. Dus als ik binnen kom bij de receptie word ik hartelijk begroet door een van de jongens achter de balie. Ik herken hem nu ook van de vorige twee jaren dat we hier stonden. Hij is gegroeid, ik schat hem nu zo'n 18. De zoon van de eigenaren, en zeker een prettig welkom om hem hier te zien. Hij weet precies te vertellen waar we staan en met veel gevoel voor gastvrijheid helpt hij me snel met inchecken. Met een knipoog.

Als ik de deur van de receptie weer uitloop voel ik zijn ogen prikken in mijn rug. Ik moet glimlachen als ik me nog even omdraai en hij snel een andere kant op kijkt. Vlot en soepel zet Robin de caravan neer en richten we onze plek in. Ondertussen maak ik al even kennis met wat buren, Fransen, Engelsen en een paar Hollanders. Leuke mensen om de komende tijd op een veldje te staan schat ik in. Als alles staat waar het moet staan heb ik wel even behoefte me om te kleden, want de temperatuur en zon stand vraagt meer om een bikikni dan de short en t shirt dat ik nu draag. Het liefst heb ik zo min mogelijk aan in de zomer. En Robin is het daar altijd roerend mee eens. Robin maakt zijn reputatie direct waar wanneer ik gebukt sta om iets uit een kastje ver weg te pakkken. Zijn hand voel ik op mijn bil neerkomen en zijn vingers kneden direct diep in mijn volle bil. Lachend "Niet nu Robin, straks mag je" knipoog ik naar hem. Het liefst had ie me nu direct laten voelen dat ie geil is, maar dat laat ik niet toe voor ik goed en wel gedouched heb. Heb een hele nacht in die auto zitten zweten.

De lieverd schenkt een koud wijntje voor me in en op de riante stoelen genieten we van de eerste uurtjes op de camping. We bekijken wat voor mensen er allemaal staan, zien sommige pubers verdacht vaak even langs lopen en kunnen lachen over hoe sommige vrouwen toch wat moeilijk niet proberen te kijken naar ons als nieuwe gasten. Na een uurtje stelt Robin voor om even te gaan douchen, dan zijn we op tijd voor onze reservering in een dorpje verderop om te eten. Samen lopen we naar het sanitairgebouw en waar ik aanstalten maak om naar de dameskant te gaan, stelt hij voor samen even te douchen. De knipoog en bijt in mijn nek zeggen me genoeg, dat de nood hoog is. En dus laat ik me zonder tegenstribbelen de mannendouche in duwen. Sneller dan het licht staat Robin naakt voor me, zijn penis half hard mijn kant op wijzend. En aangezien mijn kleding weinig moeite kost om uit te trekken staan we al snel samen onder de warmwaterstraal. Robin toont trots zijn dikke pik, oversized met zijn volle ballen eronder. En zijn handen kneden mijn volle borsten waarbij hij me zo opwind dat mijn tepels hard en gevoelig zijn. Hij kneed ze, likt ze en neemt ze even in zijn mond. Ik hoor de mensen die aan het afwassen zijn en weet dat ik niet te luidruchtig mag zijn hier. Dus laat ik me snel zakken om zijn zalige klopppende pik in mijn mond te nemen en dit avontuurtje niet te lang te laten duren. Ik pijp hem even heerlijk diep, trek dan zijn pik af tot hij bijna zover is. "Niet in mijn haar schat" waarschuw ik Robin, want ik heb geen zin nu mijn haar te wassen vlak voor we gaan dineren. Hij weet wat de consequenties zijn (geen sex vannacht) als ie zich niet gedraagd dus knikt hij als een braaf jongetje. Dan trekt ie zijn pik hard af en met een diepe "Ik kom" spuit hij zijn warme sperma over mijn tieten heen. Heerlijk geil als hij dit doet, hij weet dat ik hier van hou. Als een soort beloning voelt dit.

Er is nog net genoeg douchetijd om ons even af te spoelen en an heel snel houdt de waterstraal op. Gewikkeld in een lange badhanddoek loop, en Robin aangekleed in een sportieve short, lopen we samen de mannenruimte uit. Dat er drie jonge mannen zich klaar stonden te maken om uit te gaan deerde me niet. Ze keken wel even op toen ze ons uit het krappe hokje zagen komen. Onderweg naar de caravan vroeg Robin me mijn zwarte jurkje aan te trekken. Hij is er dol op dus dat kan ik hem niet weigeren.

Gekleed en wel voor de avond zitten we in de auto en rijden de camping af. De warmte is heerlijk en dragelijk, ik geniet van deze eerste vakantieavond. Met Robin zijn hand op mijn dij rijden we rustig naar het franse dorpje, herkennen de omgeving en genieten van de avond. De lust van Robin is nog niet gestild, hij schuift zijn hand wat verder tussen mijn benen en ik geef hem graag de ruimte. Als hij merkt dat ik een string draag. Dat is niet altijd zo dus is ie teleurgesteld. "Je moet op de weg letten schat, de bochten zijn hier scherp."

Op een prachtig terras bij een klein restaurantje genieten we van het eten, de mooie avond en elkaar. Een geweldige kok heeft een zalig zomers diner verzorgd, en komt na afloop nog even dag zeggen, we komen hier ook al wat vaker. Ook de wijn is heerlijk en laat ik me goed smaken. Robin zie ik steeds blijer kijken, want hij weet dat de komende nacht spetterend kan worden. We zitten met enkel fransen op het terras dus ongegeneerd laat hij me weten dat mijn tepels goed te zien zijn in het strakke jurkje dat ik draag. Hij weet me op die manier op te geilen en plots voor het dessert geeft hij me de opdracht dat hij mijn string wil hebben. Dus gedwee loop ik naar het toilet, en vijf minuten later geef ik mijn string, vochtig, in mijn hand over aan mijn liefde.

Pascal - 26-08-26 @ 23:16

Pfoeee.. Het is al een warme dag. Maar de knappe vrouw die zojuist hier binnen liep laat mijn interne temperatuur nog verder stijgen. Laat staan dat het lid in mijn broek ook aan het steigeren was achter de balie toen ik haar incheckte. Ze heet Angela zag ik zojuist op het reserveringsformulier. Gelukkig heeft ze dat niet kunnen zien, denk ik. Ik had vanmorgen echt geen zin toen mijn moeder me vertelde dat ik vandaag de receptie van onze camping moest bemannen. Saaie mensen, gemaakt vrolijk doen, terwijl ik zelf ook vakantie heb. Als 18 jarige wil ik naar Spanje, Kreta of Bulgarije om achter de meiden aan te gaan. Maar dit maakt veel goed. Haar lippen zo mooi vol, haar haren leuk, mooie Make-up allenaal heel nice. Maar goddd wat een tieten lagen er net op de balie!! Ik heb het vaak in de zoekbalk ingetikt op pornhub, maar heb zulke tieten nog nooit in het echt gezien. Wat zou ik er graag heerlijk vieze dingen mee doen. Ik wens haar een fijn verblijf en ze geeft mij een knipoog wanneer ze mij bedankt. Een warme steek gaat door mijn buik en bekijk haar als ze wegloopt. Nou die billen daar kan ik ook wel wat mee.. Veldje H, plek 141, daar zal ik komende weken wel eens langs lopen..

Robin - 27-08-26 @ 00:03

Ondanks dat ik voor dit heerlijke diner nog gespoten heb ben ik nog steeds geil. Ondanks ons drukke leven doen we het vrijwel dagelijks, en anders zeker om de dag. Maar meer dan eens per dag gebeurd ook regelmatig. We zullen het er nu maar op houden dat toen straks alleen even de ergste druk van de ketel is gehaald. Maar Angela zit er ook zo ontzettend knap en lekker bij. Haar strakke zwarte jurkje aan, met diepe inkijk, iets waar de ober ook al goedkeurend naar zat te kijken, en haar hakken maken het geheel af. Hoewel het me straks in de auto even meeviel, of tegenviel, dat ze dit keer wel een string aan heeft.

En nu we zitten te wachten op het dessert, maak in een een restaurant vol met Fransen duidelijk dat ze deze uit moet doen. Alvast de spanning opbouwen voor straks in de caravan. Wanneer ze opstaat en wegloopt met haar draaiende billen bekijk ik haar nog eens van top tot teen. Wat ziet ze er toch weer heerlijk uit. Ik bedenk me hoe ik haar straks wil nemen, eerst tussen haar tieten, of toch in haar mond? Maar sowieso is zij eerst aan de beurt om verwend te worden.. Wanneer ze terug komt doet ze alsof ze mij een hand geeft en propt haar slipje in mijn hand. Deze is gewoon vochtig! Ik kijk haar geil aan als ze gaat zitten. “Hopelijk komt het dessert snel” zeg ik en ze lacht. Het dessert smaakt heerlijk en als we ons likeurtje dat door de eigenaar aangeboden hebben gekregen op is, vragen we de rekening en gaan we. Al op de parkeerplaats zoenen we alsof ze pas verliefd zijn en mijn handen gaan over haar jurkje over haar billen. Ik druk haar even tegen de auto en onze tongen raken elkaar buiten onze mond. Een hand onder haar kin, de andere gaat opzoek naar de vochtige plek. Heel even schiet mijn hand onder haar jurkje waarop ik een goedkeurende kreun hoor. Ik voel dat ze aardig vochtig is. Mijn vinger glijdt door haar lippen over haar clitje terwijl we innig tongzoenen en ik haar met de andere hand met haar schouder tegen de auto blijf drukken alsof ze even klem staat. Ik wrijf een paar keer stevig over haar clit en laat mijn middelvinger dan even in haar kutje glijden. “Ohhh” kreunt ze. Dan ga ik uit haar, “we gaan rijden” zeg ik en laat haar los en open voor haar de deur. Ze stapt in en ik loop om de auto en stap ook in. Tijdens het rijden terug naar de camping wrijft zij over mijn broek en ik voel soms aan haar borsten en even tussen haar benen.

We rijden de slagboom door en parkeren uiteindelijk naast onze caravan. Het is al rustig op het veldje. “Ik zal me proberen in te houden qua geluid” zegt Angela. Ik vind het altijd zo geil als ze hard kreunt, of soms schreeuwt van genot of me met woorden aanmoedigt wat ik moet doen, maar in de kunststof caravan is dat anders dan thuis. “Of heb je daar iets voor om mij mijn mond te laten houden” zegt ze uitdagend. “Ik heb daar sowieso iets voor” zeg ik. “Of heb jij dat rode balletje met dat zwarte riempje voor in je mond toevallig meegenomen zoals laatst” vraag ik ondeugend..

Pascal - 02-09-26 @ 13:59

Eindelijk ben ik klaar bij die klote receptie voor vandaag. Al die gestresste mensen die voor de aankomsttijd al op hun kampeerplek willen zijn en ik ze dan maar uitleg dat er nog gemaaid moet worden. Het is al aardig schemerig wanneer ik de deur op slot doe. Ik ga zo naar een vriend, even gamen. Maar ik loop toch snel even naar veldje H en specifiek plek 141. Gewoon om even te kijken of ik die lekkere vrouw van vanmiddag nog zie..

Ik zie de G-klasse en caravan staan maar in de caravan zit alles potdicht. Zouden ze thuis zijn…?

Ilona - 19-09-26 @ 04:11

Ik liep over het grindpad, waarbij mijn slippers zachtjes krakten onder mijn voeten. In mijn armen klemde ik een plastic tas met verse broodjes, een pot jam en een fles koude limonade. De zon stond hoog boven de camping en zorgde voor een loom, bijna stilstaand gevoel in de lucht. Na mijn scheiding was dit mijn eerste echte vakantie alleen, en de rust van deze plek deed me goed. Ik genoot van de anonimiteit van het vakantiepark, waar niemand wist wie ik was of wat mijn verhaal was.

Terwijl ik richting mijn gehuurde caravan liep, merkte ik dat ik mijn schouders voor het eerst in maanden echt ontspande. Ik ben een slanke vrouw van veertig, blond haar dat ik vandaag in een simpele staart had gebonden, en met mijn 1 meter 70 steek ik over de meeste mensen hier een klein beetje uit. Er was iets bevrijdends aan het feit dat ik alleen verantwoordelijk was voor mijn eigen planning en dat er niemand was die klaagde over de keuze van het ontbijt.

Toen ik de bocht omging naar mijn plekje, zag ik iemand staan. Het was een jongen, waarschijnlijk een student die hier in de zomer bijwerkte. Ik herkende hem direct; hij had me eerder die dag geholpen bij de receptie met het inchecken en het uitleggen van de faciliteiten. Hij was beleefd en glimlachend, maar nu zag hij er anders uit. Hij stond niet stil.

Hij bewoog zich niet in een rechte lijn, maar in een vreemde, cirkelvormige beweging om een caravan die net een paar meter van de mijne stond. Het was bijna hypnotiserend om te zien; hij cirkelde als een roofvogel die een prooi observeert, stapje voor stapje, terwijl hij zijn hoofd schuin hield. Op bepaalde momenten stopte hij abrupt en leunde hij met zijn oor richting de aluminium wand, alsof hij probeerde een specifiek geluid binnen te vangen. Hij luisterde met een concentratie die grensde aan obsessie, zijn ademhaling bijna stil, wachtend op een teken van leven of een specifiek geluid van binnenuit.

Ik bleef een moment staan, verward door zijn gedrag. Waarom zou een medewerker van de receptie zo'n vreemde ronde maken? Er was geen logische reden voor hem om daar zo tactisch te manoeuvreren. Hij zag er niet uit als iemand die zijn werk deed, maar eerder als iemand die een geheim probeerde te ontdekken. De manier waarop hij zijn lichaam iets naar achteren boog om niet in het zichtveld van de ramen te komen, maakte het geheel nog mysterieuzer.

"Hoi! Alles goed?" riep ik, terwijl ik mijn tas steviger vast hield.

De jongen schrok zichtbaar. Hij sprong bijna een halve meter in de lucht en draaide zich razendsnel om, waarbij hij bijna over zijn eigen voeten struikelde. De serene, bijna spionagematige focus was in één klap verdwenen en maakte plaats voor een paniekerige glimlach. Hij wreef onhandig over zijn nek en keek snel naar de caravan waar hij zojuist nog zo aandachtig naar had geluisterd.

Ilona - 20-09-26 @ 17:20

"Ziet eruit dat het een zware tas is," zei hij, terwijl hij probeerde zijn ademhaling weer onder controle te krijgen. Hij herstelde zich snel, zijn paniek veranderde in een soort onhandige charme. "Zal ik die voor u dragen?"

Ik glimlachte en keek naar de plastic tas die in mijn arm klemde. De fles limonade was inderdaad zwaar, maar het was niet alsof ik een marathon aan boodschappen had gedaan. Toch was er iets aan zijn plotselinge behulpzaamheid dat me deed lachen; de contrast tussen die mysterieuze 'spion' en deze behulpzame jongen was bijna komisch. "Nou ja, omdat je het zo lief vraagt," zei ik en reikte hem de tas aan.

Hij nam de tas over met een blik van opluchting, alsof het aanbieden van hulp een veilige ontsnappingsroute was uit de vreemde situatie waarin hij zich bevond. Terwijl we naast elkaar richting mijn caravan liepen, begon hij onbevangen te kletsen. Hij heette Pascal en, zoals bleek uit zijn verhalen, was hij niet zomaar een seizoenswerker. Hij was de zoon van de eigenaresse van de camping. "Mijn moeder is een perfectionist," vertelde hij met een geamuseerde zucht, terwijl hij een plukje haar uit zijn voorhoofd streek. "Ik had eigenlijk vakantie , maar ze wist me te overtuigen dat de receptie vandaag echt op mij rekende. Dus daar zit ik dan, tussen de brochures en de sleutels, terwijl ik eigenlijk aan het strand had willen liggen."

Het gesprek vloeide op een natuurlijke manier over in meer persoonlijke zaken. Ik vertelde hem, bijna zonder erbij na te denken, dat ik hier was om een beetje rust te vinden na een pittige scheiding. Er was iets aan zijn openlijke, bijna naïeve vriendelijkheid dat het makkelijk maakte om eerlijk te zijn. Hij luisterde oprecht, zonder dat het ongemakkelijk werd, en vroeg me hoe het voelde om voor het eerst weer echt 'alleen' te zijn. We praatten over zijn studie psychologie en hoe hij probeerde te begrijpen waarom mensen deden wat ze deden, wat me deed denken aan zijn vreemde gedrag bij die andere caravan. Ik hield het echter voor me; ik wilde hem niet direct beschuldigen van gluren, ook al was zijn 'onderzoek' nog steeds een raadsel.

De wandeling naar mijn perceel, dat een paar kavels verderop lag, voelde korter dan normaal. De spanning van mijn eerste ontmoeting met hem was volledig verdwenen en maakte plaats voor een aangename kameraadschap. We lachten om de kleine absurditeiten van het campingsleven—de overdreven grote luchtbedden en de strijd om de beste plek in de schaduw. Ondanks dat ik hierheen was gekomen voor de stilte, merkte ik dat ik het gezelschap van deze energieke jongen waardeerde. Het was een ontspannen ritme, een traag tempo dat perfect paste bij de loomheid van de middag.

Toen we bij mijn caravan aankwamen, zette hij de tas voorzichtig op de kleine plastic tafel bij de ingang. Hij keek me aan met een blik die ergens tussen nieuwsgierigheid en bewondering in zat. "Het is fijn dat u hier bent, Ilona," zei hij zacht. "De meeste mensen die hier komen zijn... nou ja, een beetje stijf. U brengt een andere energie mee." Hij glimlachte, en voor het eerst zag ik een sprankje van diezelfde intensiteit in zijn ogen die ik eerder had gezien toen hij bij die andere caravan stond, maar nu was het niet mysterieus, maar warm.

"En wat zijn jouw plannen voor de rest van de dag?" vroeg ik, terwijl ik de plastic tas van de tafel pakte en hem een nieuwsgierige blik wierp. De zon scheen nog steeds fel, maar er zat een licht briesje in de lucht dat de hitte net draagbaar maakte. Pascal leunde nonchalant tegen de rand van de caravan, zijn houding nu volledig ontspannen, alsof de spanning van zijn eerdere 'spionagemissie' volledig was weggeëbd.

"Eigenlijk," begon hij met een ondeugende glinstering in zijn ogen, "had ik een heel strikt schema gepland voor de middag. Maar dat schema bestaat voornamelijk uit een headset opzetten en mezelf verliezen in een virtuele wereld." Hij vertelde me enthousiast dat hij een afspraak had met een vriend om wat uren te 'grinden' in Grand Theft Auto 5. Hij begon met een passie te vertellen over de heist-missies, de complexe dynamiek van de online wereld en hoe ze probeerden een crimineel imperium op te bouwen in een stad die verdacht veel op Los Angeles leek.

Ik keek hem een beetje glazig aan terwijl hij uitlegde hoe je een auto kon stelen terwijl de eigenaar nog in de deur stapte. "Ik heb er wel eens van gehoord," gaf ik toe, terwijl ik mijn broodjes uit de tas haalde, "maar het klinkt me allemaal nogal gewelddadig. Al die schietpartijen en chaos... Is dat niet een beetje veel voor een rustige middag?" Ik lachte, maar ik meende het. Na alle stress van de afgelopen jaren in mijn huwelijk was 'chaos' het laatste waar ik behoefte aan had; ik zocht juist de serene stilte van de natuur, niet de digitale herrie van een virtuele megastad.

Pascal grinnikte en schudde zijn hoofd, alsof hij een onschuldig geheim wilde delen. "Het is meer een soort digitale therapie, Ilona. Je laat alle frustraties van de echte wereld achter je door ze simpelweg in een spelletje te kanaliseren." Hij stapte iets weg van de caravan en keek over zijn schouder naar de plek waar hij eerder zo mysterieus had rondgesluर्fd. De glimlach op zijn gezicht werd breder, alsof hij wist dat ik nog steeds dacht aan zijn vreemde gedrag. "En geloof me, in de echte wereld is het meestal veel saaier dan in GTA."

We bleven nog een moment zo staan, genietend van de lichte bries die door de caravans waaide. Er was iets verfrissendends aan zijn eerlijkheid; hij probeerde zichzelf niet mooier voor te doen dan hij was, ook al was hij de zoon van de eigenaar. Ik voelde me op mijn gemak bij hem, een gevoel dat ik in geen jaren had ervaren bij iemand die ik net had ontmoet. Het was alsof de muren die ik om mezelf heen had gebouwd tijdens de scheiding heel langzaam begonnen af te brokkelen, simpelweg door een gesprek over een videogame en een tas met boodschappen.

"Zeg, Ilona," begon hij, terwijl hij zijn kin over zijn schouder liet rusten tegen de aluminium wand van mijn caravan. "Nu je het toch hebt," zei hij met een ondeugende glimlach, "en je bent hier alleen... heb je ooit overwogen om mee te gamen?"

Ik staarde hem een moment lang sprakeloos aan. Ik knipperde een paar keer met mijn ogen, half verwachtend dat hij een grapje maakte. "Meegamen?" herhaalde ik, terwijl ik mijn broodjes bijna liet vallen. Ik keek naar hem—een jongen die waarschijnlijk nog geen baardgroei had die serieus genomen kon worden, tweemaal jonger dan ik—en toen terug naar mezelf. Ik was een veertigjarige vrouw die op vakantie was om haar zinnen te zuiveren, niet om in een virtuele wereld auto's te stelen. Toch was er iets in zijn blik, een soort uitdagende nieuwsgierigheid, dat me deed glimlachen. Het was zo absurd dat het bijna onmogelijk was om 'nee' te zeggen.

"Nou," zei ik, terwijl ik mijn kin omhoog hield, "ik heb sinds de GameBoy in de jaren negentig niet meer echt iets vastgehouden dat een controller heette, maar vooruit. Laten we kijken of ik nog een beetje hand-oogcoördinatie heb."

Pascal straalde. Hij leek oprecht enthousiast dat ik niet direct had gelachen om het idee. Hij wuifde energiek in mijn richting, alsof hij me uitnodigde voor een groot avontuur. "Het is echt makkelijker dan het klinkt. Je hoeft niet direct de grote criminele kopstukken van Los Santos te worden; we kunnen beginnen met iets simpels. Mijn setup staat al klaar in de receptie-unit, we hebben daar een aparte lounge voor de medewerkers. Kom je mee?"

Pascal - 21-09-26 @ 16:27

Mijn droom is altijd al dat ik een keer met een MILF sex kan hebben. Hoewel ik natuurlijk niet weet of deze vrouw, heeft ze zich eigenlijk wel voorgesteld bedenk ik me, niet weet of ze kinderen heeft kan ze wel door voor een lekkere mooie MILF. Ik heb diverse fantasieën. Dat ik onderdanig tussen haar binnen zit, zij achter mij en dat ze mij hard aftrekt, of dat ik juist dominant ben en haar neuk terwijl ze voorover in de wasmachine vastzit.

Ze steekt ineens haar hand uit, “”nou waarom ook niet” zegt ze en maakt aanstalten om met mij mee te lopen. “Ilona” aangenaam zegt . Ik stel me voor als Pascal en kijk haar in haar mooie maar ondeugende ogen. Ik kan me eigenlijk niet voorstellen dat deze dame ondeugend is want ze komt netjes en correct over. Maar hopelijk stille wateren diepe gronden. Waarschijnlijk blijft het bij een potje gamen en niet bij een potje.. maar als het wel gebeurd hoop ik dat er meer gebeurd dan met die meiden van mijn leeftijd. Die liggen voornamelijk stil en het hoogtepunt van geile praat dat eruit komt is: “zal ik je hoofd geven” wat staat voor een korte maar matige pijpbeurt.. Ilona loopt achter me aan nadat ze de caravan op slot heeft gedaan.