Geschreven Liefde | Erotisch Sexverhaal op Opwindend.Net

Als baas van een grote uitgeverij heb je massa's verantwoordelijkheden, gelukkig kan ik rekenen op een sterk team en de schrijvers en schrijfsters die zich bij mij aanbieden zijn ook niet de eerste de beste. Mijn overgrootvader heeft Aurora Books opgericht en al vier generaties is deze uitgeverij in handen van onze familie, al ben ik de eerste vrouwelijke directeur. Ik heb dan wel drie oudere broers, maar toch besloot mijn vader toen hij ziek werd de zaak aan zijn enige dochter over te dragen. Een hele eer, al moet ik zeggen dat er meer bij kwam kijken dan ik op het eerste zicht dacht. Maar nu ben ik al bijna tien jaar bezig en de zaken lopen gesmeerd. Op privé vlak heb ik een relatie met Sara, een knappe journaliste die een paar jaartjes jonger is dan ik. We zijn al een stel van de tijd voor ik de functie van directeur van Aurora Books op mij had genomen. Voor die tijd was onze relatie één en al passie. We vreeën haast elke nacht en overdag deden we geregeld aan telefoonseks. Ook gaven we elkaar opdrachtjes om elkaar op die manier op te winden tegen dat we 's avonds in bed lagen. Deze passie was ook nog aanwezig na mijn overstap naar Aurora Books, maar terwijl de jaren vorderden begon ook onze genegenheid naar elkaar toe plaats te maken voor ergernis. We zagen elkaar steeds minder en als we elkaar zagen kregen we ruzie. Het grootste slachtoffer daarvan was Lotte, onze nu 17-jarige dochter. We hebben haar geadopteerd toen ze 6 jaar oud was. Het was de dochter van een schoolvriendin van mij, maar zij en haar man kwamen om in een tragisch auto-ongeval en na een moeilijke procedure wisten Sara en ik erin te slagen om Lotte bij ons te krijgen. Ik ben momenteel trouwens 53 jaar en Sara is er 47. Lotte zit volop in haar puberteit en door de ruzies tussen Sara en mij en vooral onze afwezigheid door het vele werk, sluit ze zich steeds meer af en weten we nauwelijks iets van haar doen en laten.

De frustraties tussen Sara en mij waren al even bezig, maar twee jaar terug werden ze nog aangewakkerd door de komst van een nieuw persoon in mijn leven. Monique heet ze, ze kwam langs bij ons om haar debuutboek uit te brengen. Vaak ben ik nogal sceptisch als het gaat om onbekende schrijfsters die uit het niets opduiken, maar Monique was niet alleen heel overtuigend, maar ook nog eens razend knap. Ze is jong, speels en wist zichzelf goed te verkopen. Ik nam persoonlijk de tijd om haar eerste boek te bestuderen en al snel viel me op hoezeer deze meid barstte van het talent. Zelden was ik zo enthousiast over een debuutboek van een tot dan onbekende schrijfster. Ik ging met veel plezier de samenwerking met haar aan en zoals ik al had verwacht werd het boek al snel een bestseller. De hype was zelfs zo gigantisch dat fans maar bleven vragen naar een vervolg, een vervolg dat niet kwam. Monique en ik hebben geregeld contact gehad de voorbije jaren en ik voelde me hoe langer, hoe meer aangetrokken tot deze jonge verschijning. Of het nu komt door mijn huiselijke problemen, door de charme van Monique of door eender welke andere reden, het was duidelijk dat ik Monique al lang niet meer zag als 'gewoon' een cliënte. Recent gingen we op haar uitnodiging nog eens lunchen samen en kwamen de vele fanmails over haar weer ter sprake. "De lezers blijven maar vragen naar een vervolg Monique, je zult ze echt iets moeten geven. Fans zijn zoals huisdieren, als je hen niet genoeg aandacht geeft, gaan ze zich uiteindelijk tegen je keren of zelfs weglopen." "Ik weet het Cyn en daarom wou ik je ook zien vandaag. Ik ben volop bezig met een vervolg op mijn boek van twee jaar geleden." Ik begin bijna te juichen van enthousiasme. Niet alleen is dit goed nieuws voor de kassa van de uitgeverij, maar ook betekent dit dat ik de aankomende tijd terug vaker met Monique zal kunnen samenzitten. Mijn roze ballon wordt echter al snel doorprikt als Monique mij aankijkt met een serieuze blik. "Het zal alleen nog niet voor direct zijn vrees ik. De opstart was goed, beter dan in deel 1 zelfs als je het mij vraagt, maar de laatste tijd loop ik de hele tijd vast. Ik schrijf iets en voel me er ontevreden bij waarna ik weer opnieuw begin en dat keer op keer op keer." "Waaraan ligt dat denk je?" vraag ik bezorgd. Ze haalt haar schouders op. "Sinds enkele weken woont mijn vriend Harm bij mij, hij is nachtwaker in een museum. In de voormiddag slaapt hij en in de namiddag loopt hij rond in ons appartement. Ik wil hem natuurlijk niet de schuld geven, maar het valt wel op dat ik twee jaar terug nog veel beter kon werken toen ik in complete stilte was en nu is er steeds afleiding." Ik sta bijna op het punt om voor te stellen aan Monique om bij ons op kantoor te komen schrijven, al wordt er daar ook druk gewerkt en is het daar alles behalve stil. Even twijfel ik er zelfs aan om haar voor te stellen ons huis te gebruiken om te schrijven, maar meteen denk ik aan Sara. We hebben al eerder ruzie gehad over Monique. Mijn vriendin vindt dat ik te veel tijd steek in haar terwijl ik haar al vaak duidelijk heb willen maken dat Monique het grootste talent is dat Aurora Books ooit gehad heeft en dat we er alles aan moeten doen dat ze niet overstapt naar de concurrentie. Dit interesseerde Sara echter niet en ze vertrok met slaande deuren. Als ik haar nu zou zeggen dat Monique bij ons thuis komt schrijven, gaat ze helemaal door het lint.

Sara - 30-09-26 @ 20:47

“Mevrouw van Vliet! Sara!” Ik kijk om en zie Sam Langewij staan, een weinig bekend lid van de Tweede Kamer. De man die me ooit een ‘onbenullig blond teefje’ heeft genoemd in een praatprogramma. Als journaliste en speciaal politiek verslaggeefster zit ik de politici vlak op de huid en Langewij heb ik al meerdere keren aangepakt. “Was dat nou echt nodig, die onthulling over die omkooppraktijken. Alles onbewezen en lasterlijk!” zegt hij. Ik knik hem vriendelijk toe en loop door. Langewij krijg ik nog wel. Als ik naar Nieuwspoort loop, overdenk ik de ruzie die ik heb gehad met mijn vrouw, de mooie Cynthia. Ze is de eigenaresse en directeur van Aurora, een uitgeverij en we hebben al lange tijd een relatie. Maar de laatste tijd zit de klad er in. Cynthia besteedt de afgelopen maanden krankjorum veel tijd aan die nieuwe schrijfster in haar stal. Monique. Ik haat dat mens. Goed, ze heeft een ongelooflijk goed debuut geschreven, maar nu zit ze al weer tijden in een writer’s block en Cynthia probeert haar er uit te halen. Ik vraag me alleen af of dat alles is en die twee geen andere dingen uitvreten samen. Cynthia en ik kregen ruzie en ik ben woedend vertrokken. Bij Nieuwspoort kom ik Fons tegen, mijn cameraman. “Ben je er klaar voor?” vraagt hij, “Feenstra komt dadelijk voor een persconferentie.” Ik zucht. Back to work…
Minister Feenstra is weer eens opvallend vaag. Al maanden wordt de politiek in Den Haag beheerst door de kwestie Tuynman. Het is aannemer die volgens onderzoek van een actualiteitenrubriek kamerleden zou hebben omgekocht om zijn bouwplannen te realiseren. Feenstra zou de zaak onderzoeken, maar zijn verhaal rammelt aan alle kanten en is zo vaag dat mijn collega’s en ik hem het hemd van de rok vragen. Uiteindelijk wordt hij ontzet door zijn persvertegenwoordiger. Ik loop terug met Titia Morgenrood, een conculega van een andere omroep. We praten over Tuynman en Feenstra. Als ik afscheid neem ben ik in gedachten weer bij de mooie Cynthia. Ik was tot over mijn oren verliefd op de mooie Cynthia. En daarbij bewonder ik hoe ze in staat is om de uitgeverij te runnen. Beter en efficiënter dan haar broers. Ze is echt een powervrouw. Ik heb al weer spijt van mijn uitbarsting. Ik pak mijn telefoon en stuur een mailtje:
“Sorry voor vanochtend, lunchen we samen om alles uit te praten, kus!”

👍0

Monique - 30-09-26 @ 21:25

Cynthia, Sara, Monique, en Lotte

Het lukt voor geen meter met mijn nieuwe boek. Het eerste gedeelte vloeide zo uit mij, en vlogen mijn vingers dansend over het hooggevoelige scherm.

Hoog gevoelig ben ik zelf ook, en ongeduldig.
Het vreet aan me dat het volgende stuk niet lukt. Niet goed is.

Harm mijn vriendje werkt s’nachts als nachtwaker in het museum en slaapt dus overdag. Maar ik kan pas wrond de middag schrijven. Heb al geprobeerd eerder te beginnen maar op de een of andere manier lukt dat niet. Ik wil eerst iets anders doen. Maakt niet uit wat. Vrijen bijvoorbeeld, maar Harm heeft, of geen zin of hij is te moe. Harm is vreselijk knap. Echt knap en een goddelijk lichaam gezegend met de mooie dikke penis. Ik snap niet dat hij iets ziet in mij. “Wat een zelfbeeld he, mijn vriendinnen begrijpen mij totaal niet. 25 jaar jong, grote stevige borsten, een volle E cup, en een lekkere kont, ik vind DIK. Prachtige bruine grote ogen, brede mond en een schitterende bruin krullende lange haren. Mijn huid is iets waar ik wel heel blij mee ben. Zacht en extreem glad. De huid van mijn moeder, en ook de zachte rondingen.” Mijn moeder is in mijn ogen de knapste vrouw van de wereld, en ik lijk haar te volgen qua figuur , al heeft zij 2 cupmaten groter. Een drama met het vinden van een goede en mooie bh. Dus zij laat ze maken en voor mij ook.

Ik dwaal weer eens af.

Harm heeft dus weinig zin in mij, en ik probeer hem te verleiden met de meest sexy setjes en hints. Het werkte niet echt. De onzekerheid sloeg toe. Tot ik laatst de was deed en een onderbroek tegenkwam die ik niet kende. Heel dunne stof, bijna doorzichtig en veel vlekken erin. Logisch dat hij zich ook aftrekt, ik mastrubeer ten slotte ook, maar vlekken in de buurt van zijn gaatje? Het moet echt aan mij liggen en dat had nog meer invloed op mijn schrijfwerk.

Ik vond het wel erg vreemd en ben erop gaan letten. Om de zoveel tijd zat het daar vol met vlekken. Zou hij vreemd gaan? Harm is de liefste jongen in de wereld en zou mij geen kwaad kunnen aandoen, de maar ik begreep dit niet.

De laatste keer dat we sex hadden was een ramp. Ergens in het midden werd hij slap. Hij gleed zo uit mijn drijfnatte spleet. Was ook geen leven meer in te krijgen tot ik hem pijpte en mijn vinger over zijn gaatje liet gaan. Zijn pik veerde met kracht op en was ineens staalhard. Als een veer. Toen gingen bij mij de alarmbellen af. Kut, hoe ging ik dit nu aanpakken.

Het moest maar even wachten, want ik had een afspraak met Cynthia, de directeur van mijn uitgeverij.
Zij is officieel mijn baas.

De op één na knapste vrouw van de wereld. Op mama na dus.
Altijd mooi gekleed, ik loop altijd in sneakers, legging en top, zij in mantelpakjes, maar zo sexy. Ik staar soms nog steeds als ik haar spreek, en voel telkens een lichte kriebel in mijn onderbuik. We hebben het over de voortgang van mijn tweede boek. Of beter gezegd, geen voortgang. Er moet iets gebeuren!

Cynthia is 100% lesbisch en heeft een relatie met Sara, ook al zo knap, maar zij heeft een hekel aan mij. Waarom vraag ik mij wel erns af want ik hetero, en niet verliefd op haar.

Op een vrijpartij na met Ilse, was mijn enige keer met een vrouw. En alleen kussen. Ilse, mijn lesbische vriendin die mij iedere keer probeert te versieren voor een tweede keer. Nee ik ben met Harm. Ik ben niet bi, hou ik mij stellig voor. Tja en Harm….

Ik loop de lift uit en klop aan bij het kantoor van Cynthia.

👍0

Cynthia - 01-10-26 @ 09:26

Een paar dagen later heb ik opnieuw een afspraak met Monique. Deze keer wat zakelijker en dus ook op kantoor. We merken hoe onze andere schrijvers lijken te verbleken in de schaduw van Monique en dat is niet goed voor onze financiën. Als we de lezers niet snel meer informatie kunnen geven over het tweede boek van Monique, raken we ze misschien wel voor goed kwijt. Het kan me niet schelen dat haar boek nog verre van af is, we moeten gewoon de lezers kunnen geruststellen met een spectaculaire aankondiging. Ik bekijk nog even mijn mails en zie een berichtje van mijn vrouw. Na onze zoveelste ruzie deze ochtend is ze met slaande deuren vertrokken en nu wil ze graag gaan lunchen om het bij te leggen. "Heel graag lieve schat, ik zal je komen ophalen. Tot straks. Love you. X", stuur ik terug. Mijn mailtje is net verzonden als ik word opgeschrikt door geklop op de deur. "Binnen", zeg ik met een schorre stem. De deur gaat open en Monique komt binnen. Casual gekleed zoals gewoonlijk, maar dat maakt haar niet minder aantrekkelijk. Alleen mist ze best wat zelfzekerheid vandaag. "Ga zitten", bied ik haar aan. Lichtjes glimlachend zet ze zich tegenover mij aan mijn bureau. "Zit je ergens mee?" vraag ik afleidend aan haar blik. Monique haalt haar schouders op. "Een beetje problemen thuis, maar dat komt wel in orde." "Weet dat je met mij alles kunt delen he Monique. Ik wil niet enkel je uitgever zijn, maar jouw mentale toestand is ook erg belangrijk voor mij." "Ik weet het Cyn, dankje. Het gaat de laatste tijd gewoon niet zo lekker tussen Harm en mij." "En denk je dat die situatie invloed heeft op jouw werk." "Ik vrees ervoor", zegt Monique zachtjes. Ik overdenk opnieuw haar werksituatie. "Monique? Ik heb een voorstel. Ik zou graag gehoor geven aan je fans. Ik stuur een persbericht uit dat jij volop bezig bent aan je nieuwste boek en dat deze beter zal zijn dan de vorige. Maar dan wordt het wel tijd voor jou om echt in actie te schieten. Wat als je nu eens bij mij thuis komt schrijven? Zo zitten jij en Harm niet de hele tijd op elkaars lip en kan hij je niet afleiden. En de momenten dat jullie dan wel samen zijn, kunnen jullie volop besteden met werken aan jullie relatie. Wat denk je ervan?" vraag ik afwachtend.

👍0

Monique - 01-10-26 @ 11:29

“Binnen” ik stap het domein van Cynthia binnen en ze nodigt mij uit om te gaan zitten. Ze ziet er weer fantastisch uit en ik vraag mij toch echt af hoe ze dat doet.
Ik daarentegen heb welliswaar een nieuwe legging aangetrokken, maar daaronder mijn favoriete oude onderbroekje. Zeg maar broek. Groot genoeg om mij naturel look onder in bedwang te houden. Met andere woorden, een woekerend oerwoud. Mijn bh is al net zo oud, maar zit ten minste goed, wat wel moet met mijn prominente voorgevel.

“Zit je ergens mee?”
Ze lijkt wel dwars door mij heen te kunnen kijken, net mijn moeder , die ziet ook meteen al ik iets heb.

“Het gaat de laatste tijd niet zo goed tussen Harm en mij”, en hoop maar dat ze niet vraagt wat het is.

Ik heb al weer die vlekken gevonden in het ondergoed van Harm.

Professioneel, als ze is, gaat ze verder “En denk je dat die situatie invloed heeft op jouw werk." "Ik vrees ervoor", zeg ik direct erop.

“Ik wil iets voorstellen “, zegt Cyn en legt uit dat we echt iets moeten laten weten.

Ze stelt voor om bij haar thuis te komen schrijven, en ik kijk haar verwonderd aan. “Bij jou thuis? “” Dat lijkt mij fantastisch maar hoe moet dat dan met Sara. Ze is de laatste keer dat ik haar zag heel duidelijk geweest en helder gezegd hoe ze over mij denkt. Ik begrijp nog steeds niet waarom. “Laat Sara maar aan mij over”, en wil nog wat voorstellen laten zien over het drukwerk. Zulk mooi papier dat ik moet aanraken als Cyn het voor haar neer legt. Ik leun van achter tegen haar arm en druk , zoals wel vaker gebeurt , automatisch met mijn borsten tegen haar lichaam. Dat gebeurt mij wel vaker wat soms ongemakkelijke momenten oplevert. Dit keer niet gelukkig en keur het papier direct goed.

“Goed, dan is dat geregeld!” Ik bel je vanmiddag om je op te halen en geeft mij alvast haar adres.

Ik loop naar de deur, “leuke onderbroek Monique”, en begrijp nu pas wasrom de assistente van Cyn zo lachte. De legging schijnt door en je ziet de rode hartje van mijn onderbroek.

Mijn hoofd kleurt knalrood. “Ooooh shit”. Ik weet niet hoe snel ik weg moet komen en voel iedere blik naar mijn billen gaan. Juist waar mijn boek over gaat.

👍0

Sara - 01-10-26 @ 11:31

"Heel graag lieve schat, ik zal je komen ophalen. Tot straks. Love you. X" lees ik op mijn telefoon. Dat is Cyn, altijd gul en lief. Maar ik ken ook haar andere kant, ze is net zo ambitieus als ik, misschien nog wel meer. Die uitgeverij moet een succes zijn, no matter what. En nu ze eindelijk een succesauteur in haar fonds heeft, zal ze die proberen aan haar te binden. Zelf ben ik mijn eigen vak net zo. Meedogenloos. Ik zal en moet de beste parlementaire verslaggeefster in Nederland zijn. De talkshows zijn gek op me. Ik ben brutaal, heb een uitgesproken mening en ben voor de duvel niet bang. Politici zijn bang voor me. En het publiek houdt van me. Die roem heeft me ook verleiding gebracht. Ik geef toe ik ben gek op andere vrouwen voor losse avontuurtjes, one night stands. Geen diepgaande romances, die bewaar ik voor Cyn, maar wel pure seks en lust. Ik heb er tientallen versleten, jonge meisjes die me adoreren vanwege mijn publieke optredens en die ik gebruik zonder schaamte of schuldgevoel. Het is maar seks ten slotte en Cynthia hoeft het niet te weten. Ik kijk naar het meisje dat naast me ligt in mijn tweepersoonsbed. Dat staat in een appartementje dat ik bruikleen heb van een politicus die met burnout problemen thuis zit en het aan mij heeft onderverhuurd. Zo heb ik een slaapplaats en liefdesnestje in Den Haag waar niemand iets van af weet. Ook Cyn niet. Het meisje komt overeind en ik bekijk met welgevallen haar mooie lichaam. Haar kleine harde tietjes hebben geen beha nodig constateer ik. Ze kwam me om een handtekening vragen een half uur geleden en nu ligt ze hier. Ik weet haar naam niet eens.

"Luister schatje," zeg ik, "ik moet weg nu. dus kleed je aan." Het meisje kijkt licht teleurgesteld. Ik vraag me af hoe oud ze eigenlijk is. Achttien, zeventien? Ze stapt uit bed en verzamelt haar kledingstukken. Ik bekijk haar nog eens goed. De mooie bleke huid, het geschoren kutje met dat lieve roze spleetje. Mijn kutje loopt weer vol. Maar nu even niet, bedenk ik me. Zo dadelijk komt Cyn me ophalen en dan mag ik niet naar seks ruiken. Als ze aangekleed is, sta ik op, in mijn nakie loop ik mee naar de deur. "Eh..zie ik je nog eens..." vraagt ze onzeker. "Natuurlijk," lieg ik, "we houden contact..." Even later is ze verdwenen. Snel ren ik naar de douche en laat het hete water mijn seksuele zonde wegspoelen. Natuurlijk is het dom wat ik doe. Ik heb veel vijanden. Mensen zouden me kunnen chanteren, maar het is te lekker om mee te stoppen. Na me te hebben afgedroogd, ga ik voor de spiegel staan. Ik ben slank, met een cup B, mooi gevormde appelvormige borsten, bekroond met diep roze tepels. Ik scheer mijn vulva en mijn kutje pronkt in het midden, omgeven door mijn roze vulvalippen. Ik loop weg van de spiegel en kleed me aan. Een leren rokje, een witte zijde blouse en ik doe het gouden hangertje om dat ik van Cynthia kreeg toen we vijf jaar bij elkaar waren. Ik doe mijn witgouden horloge om en kijk gelijk naar de tijd. Cynthia kan er elk ogenblik zijn. Althans bij de Vergaderzaal van de Tweede Kamer, waar we altijd afspreken. Het meisje van net ben ik alweer compleet vergeten.

👍0

Cynthia - 01-10-26 @ 11:59

Monique is duidelijk niet gelukkig in haar relatie momenteel en ik wil haar niet enkel helpen omdat dit mij en mijn uitgeverij goed uitkomt, maar ook aangezien ik Monique waardeer als persoon. Ik hoop maar dat Sara het niet al te verkeerd opneemt als ik haar vertel over mijn deal met Monique. Ik besef dat het bijna middag is en dat ik mijn lieve schat maar eens moet gaan ophalen. Onderweg zie ik een bekend gezicht lopen, een jong meisje. Ze is rood aangeslagen, haar haren zijn nogal warrig en haar make-up zit niet helemaal goed. Ik kan haar niet meteen thuisbrengen, maar dan gaat er een belletje rinkelen. Die meid is Sofie, een klasgenote en goede vriendin van Lotte. Ik heb haar twee keer ontmoet en de tweede keer vertelde Lotte mij dat Sofie een grote fan is Sara en haar werk en kwam ze met de vraag of ik niet eens een ontmoeting tussen hen kon regelen. Ik heb mijn dochter en haar vriendin toen beleefd duidelijk gemaakt dat we werk en privé absoluut gescheiden willen houden en dat Sara niet houdt van dat soort aandacht. Sara is nog een grote workaholic dan ik en daarom heeft ze nooit contact met het school van onze dochter. Alle vergaderingen, oudercontacten enzo neem ik voor mijn rekening en als ze naar school moet gebracht worden, ben ik ook degene die dat doet. Gek om Sofie zover van de school aan te treffen tijdens de middag, maar verder zijn het natuurlijk mijn zaken niet. Ik vervolg mijn weg tot bij de Vergaderzaal van de Tweede Kamer waar Sara mij staat op te wachten.

👍0

Lotte - 01-10-26 @ 16:32

"Soof!" roep ik als mijn vriendin uit de touringcar zie stappen waarmee zij en haar klas naar Den Haag zijn geweest voor een bezoek aan de Tweede Kamer. Sofie is al jaren mijn vriendin en sinds een jaar zitten we niet meer in dezelfde klas. Zij is blijven zitten en ik ging naar de eindexamenklas. Sofie komt naar me toe lopen. Ze kijkt niet vrolijk. "En hoe is het gegaan?" vraag ik. "heb je haar ontmoet?" Ze knikt. "Het was een afgang..." zegt ze. Sofie is helemaal idolaat van mijn tweede moeder: Sara van Vliet. Saar is journaliste en een veelgevraagde gast-deskundige in allerlei talkshows. Ik heb al eens geprobeerd om via mijn eerste moeder Cynthia, voor Soof een afspraakje te regelen met Sara, maar dat wilde mam niet. "Nee, dat wil Sara toch niet, ze heeft het druk en geen tijd voor schoolmeisjes." Poeh! Oh wat zijn we weer lekker belangrijk. Uit wraak heb ik de laptop van Sara gehackt. (Eitje, want haar password is 'Cynthia' en dat al jaren.) en gekeken waar haar afspraken zijn. Dus toen Soof op het tripje naar de Tweede Kamer Kamer ging voor Staathuishoudkunde heb ik die info doorgegeven. "Een afgang?" zeg ik verbaasd, "hebben jullie geen seks gehad?" "Oh zeker," zucht Sofie. "Maar ze is zo glad, ze was alleen maar geïnteresseerd in mijn kut en tieten. We waren in een kleine tien minuten klaar. En toen gooide ze me bijna de deur uit, want ze had nog een afspraak. "Ja met Cynthia," zeg ik, "voor de lunch." "Nou, ik heb al gegeten en gedronken," zegt Soof kwaad, "en dan te bedenken dat ze al die tijd mijn heldin was..."

Ze loopt haar klas achterna en ik ga naar de kantine. Met een zak chips en een blikje Red Bull ga ik aan een tafel zitten. Ik vraag me af of Soof me nu nog aan haar tante wil voorstellen. Monique is mijn idool. Ik heb belangstelling voor literatuur. Kan ook moeilijk anders als je pleegmoeder een uitgeverij runt. En ik heb het debuut van Monique inmiddels stuk gelezen. Wat een vrouw, wat schrijft ze mooi en wat is ze knap! Ik heb alle interviews met haar op You tube gezien en met mijn kutje gespeeld. Soof en ik hadden de afspraak dat ik haar in contact zou brengen met mijn andere stiefmoeder en dan zou Sofie me op haar beurt iets regelen met haar tante. Ik weet dat Monique niet lesbisch is en Cyn schermt haar af alsof ze de koningin zelf is, dus Sofie is mijn enige kans. In gedachten vervloek ik Saar. Mijn twee moeders zijn allebei schatten, maar de verdeling van taken tussen hen is duidelijk. Cyn is mijn eerste moeder, ze heeft me fietsen geleerd, geholpen met mijn huiswerk, mijn neus gesnoten als ik weer eens liefdesverdriet had en naar school gegaan om te praten met de leraren. Saar heeft nog nooit zulke dingen gedaan. Zij was meer mijn zusje. Ze leerde me roken en kreeg daar ruzie over met Cyn, leerde me drinken en een jointje roken en samen bezochten we mijn eerste club. Ze is een toffe chick, maar, zoals Soof vandaag merkte, ook keihard, onverschillig, overspelig en egoïstisch. Ze gaat al jaren vreemd. Ze denkt dat ik dat niet weet, maar ik heb haar laptop gehackt en daar vond ik een lijstje met vrouwen waarmee ze seks heeft gehad. Als ze ten minste hun naam had onthouden. Volgens mij weet Cyn van niks.

Soof komt nu ook de kantine binnen en komt bij me zitten. Ik schuif de chips naar haar toe. Ze schudt haar hoofd. "Trek het je niet aan," zeg ik, "Saar is een superegoïst, ze denkt alleen maar aan zich zelf. "Dat vind ik juist zo geweldig," zucht Sofie, "zoals ze al die kerels in Den Haag behandelt, fantastisch!" "Ik had je al gezegd dat je niet de enige bent," herinner ik haar. "Ik weet het," zegt Soof, "maar het doet wel zeer. Ze zei zelfs nog dat ze me nog wel een keer wilde zien. Onwillekeurig moet ik lachen. Typisch Saar. "En onze afspraak?" vraag ik, "met je tante Monique?" "Die blijft gewoon staan," zegt Sofie, "het is niet jouw schuld dat Pleegmoeder nummer 2 zo'n zelfzuchtige trut is." Ik knik dankbaar. "Heb je nog les?" vraagt Soof dan. "Ja, Geschiedenis," zeg ik, "en jij?" "Wiskunde..jak..." Ik drink het blikje leeg en sta op. Samen lopen we naar de gang waaraan de lokalen grenzen.

👍0

Monque - 01-10-26 @ 18:41

Mijn hoofd kleurt knalrood. “Ooooh shit”. Ik weet niet hoe snel ik weg moet komen en voel iedere blik naar mijn billen gaan. Juist waar mijn boek over gaat.

Ik schaam mij kapot. Mama heeft mij zo vaak al gewaarschuwd dat ik zo achteloos met mijn kleding omga. Wat dat betreft heb ik dat zeker niet van mijn moeder. Die is net als Cyn perfect gekleed. Sexy en toch niet ordinair. Ik ruik nog steeds het parfum van Cynthia. Bloemig maar ook krachtig, perfect passend bij haar karakter.

In het eerste beste toilet heb ik mijn slip uitgetrokken en verbaasde mijzelf dat ik een vochtig kruisje had. Direct dacht ik aan Cynthia en verwierp ook weer die gedachte. Ik ben hetero en niet bi of nog erger lesbisch. Erger is niet het juiste woord, maar ik wil dat helemaal niet.

De legging zat anders, dieper tussen mijn billen en als je goed keek aan de voorkant mijn vulva, ondanks het overtolige oerwoud. Zou Cynthia kaal zijn gaat het door mijn hoofd. Sara vast niet. Ik heb haar al eens gezien met een jonge meid en preesde mij geluk dat ze mij niet zag.

Ze heeft wel iets onstuimigs over zich heen. Stoer is ze zeker. De schrik van vele politici.

Thuis is Harm net ontwaakt en ben van plan het maar meteen te zeggen.

Mijn nieuwe schrijfadres klijkt geen probleem te zijn, hij lijkt het zelfs toe te juichen. Ik wil nog niet iets zeggen over die vlekken maar breng zijn nieuwe onderbroekjes wel ter sprake. Ze komen schijnbaar van ali express. Een spotgoedkope verzendfirma.

Ik knik en wil iets zeggen, als mijn tekefoon gaat. Cyn staat voor de deur, ik moet gaan.

“Wanneer ben je weer thuis”, vraagt Harm. “Weet ik niet?”

Kut denk ik bij mijzelf, ik heb mij nog niet omgekleed. Ik haal mijn schouders op, Cyn is vast wel wat gewend.

👍0

Monque - 01-10-26 @ 19:16

👍0

Sara - 01-10-26 @ 21:12

We lunchen in Chez Charles, een kleine bistro. Daar geeft Cyn altijd de voorkeur aan in plaats van het restaurant bij Nieuwspoort. Het is klein, intiem en heeft een uitstekende kaart. We drinken een merlot bij het eten. Althans ieder één glas. Cyn moet nog rijden en ik heb nog een interview zo dadelijk. Mijn vrouw zit ergens mee. Ze lijkt afwezig en praat over allerlei onzin. Dat doet ze wel vaker als ze om de hete brij heen draait. We hebben onze ruzie uitgepraat. Ik heb gezegd dat ik veel te snel kwaad werd en zij zegt dat ze zo langzamerhand wel weet hoe ik in elkaar steek. Dus waarom zo om omzichtig praten? "Is er wat met Lotte?" vraag ik. Lotte is onze geadopteerde dochter. Een schatje van zeventien jaar. Een echte puber. Een beetje rebels. Ik hou daar wel van. Lotte ziet mij trouwens niet als een moeder, maar eerder als een zusje. Hoewel ik bijna net zo oud ben als Cynthia. Maar ik ben niet het moederlijke type. Ik moet niks weten van bezoeken aan scholen en praten met leraren of liefdesverdriet aanhoren. Ik heb Lotte geleerd hoe ze moest roken en drinken en uitgaan, terwijl Cyn haar probeerde op te voeden. Momenteel zit ze in haar rebelse fase. Ze verzet zich tegen alles en dat betekent dat Cynthia het nodige over haar heen krijgt. Maar we zijn allebei trots op onze dochter die volgend jaar eindexamen doet en dan misschien Nederlands gaat studeren. Ze is gek op literatuur, wat vooral Cyn trots maakt, want die geeft merendeels literaire schrijvers uit. "Nee, nee," zegt Cyn en neemt een hap van haar salade. "Het is iets anders...Monique..." Ik zucht. Wat nou weer?

"Monique lijkt wel je tweede aangenomen dochter," zeg ik hatelijker dan ik bedoelde. "Ga je haar nu zo nog meer verwennen? Ze blijft heus wel bij jouw fonds, schat, waar vind ze anders een uitgever die zoveel geduld met haar heeft?" Cynthia knikt. "Dat weet ik wel...maar het is wat anders. Monique zit in een writer's block. Heeft ook te maken met haar man, Harm en haar thuissituatie...en...nou ja...ik heb gevraagd of ze in ons huis wil komen om te schrijven. We hebben plaats genoeg..." Ik kijk haar verbaasd aan. Godverdomme, denk ik. Die tottebel heeft het goed voor elkaar. Een lekker voorschot opstrijken en dan kost en inwoning bij ons thuis en verwend worden door mijn vrouw. Cyn kijkt me onzeker aan. "Wat denk je er van?" "Maakt het wat uit?" zeg ik, "wat ik denk? Je hebt het al besloten...dus Monique komt bij ons thuis tot haar boek af is. En wat als ze van plan is een hele serie te schrijven?" "Je wordt cynisch," zegt Cynthia, "het is voor één boek, niet meer." Ik sla de rest van mijn glas merlot in een teug naar binnen. "Ik vind het niks," zeg ik koel. "Hoe zou jij het vinden als ik de minister van financiën onderbracht in ons huis omdat ik hem zo beter kan interviewen?" "Liefje, hou eens op met die onzin," zegt Cyn geïrriteerd. Dit is toch heel iets anders? Nou, wat vind je er van?" "Ik vind het allemaal verschrikkelijk," zeg ik, "zo dadelijk zit er een of ander vreemd wijf in ons huis de hele dag te schrijven, zodat jij straks een nieuwe bestseller kan uitgeven..." "Inderdaad," zegt Cyn. Ze wenkt de serveerster. "De rekening graag." "Dus dit was het?" zeg ik met ingehouden woede. "Dit was het," zegt Cynthia koel. Zo is ze helemaal de uitgever. Ik begrijp dat ik weinig keus heb. De serveerster komt met de rekening en Cyn betaalt. "Zie ik je vanavond?" vraagt ze lief. "Misschien," zeg ik. Maar ja, waar zou ik anders heen moeten?

👍0

Cynthia - 02-10-26 @ 13:43

Natuurlijk had ik deze reactie kunnen verwachten. Sara is al niet de grootste fan van Monique en dat is nog zacht uitgedrukt, maar om haar nu dagelijks bij ons thuis te moeten zien, is duidelijk een brug te ver.

Die avond ben ik als eerste thuis en besluit mijn kleine gezinnetje te verwennen met een heerlijke maaltijd. Lotte komt thuis en werpt haar rugzak in de hoek van de kamer waarna ze zich laat vallen op de bank en haar mobiel erbij neemt. "Mama zal dat wel weer op zijn plaats zetten zeker?" zeg ik geïrriteerd. Lotte reageert niet en kauwt verder op haar kauwgum. "Schat, ik moet je nog iets vertellen." Lotte kijkt boven haar telefoon uit. "Vanaf morgen komt hier iemand in huis werken voor betere concentratie." "Niet weer he mam", is Lotte haar eerste reactie. Begrijpelijk, want de voorbije jaren heb ik zo nu en dan vergaderingen thuis gehad en dit was geen groot succes. "Toch niet die Hendrik weer he? De laatste keren dat die hier was kon hij niet van mijn billen afblijven." "Neenee, maak je geen zorgen, die komt hier niet meer binnen." "Wie is het dan wel? Luc? Alsjeblieft niet. Volgens mij heeft hij de uitvinding van de zeep gemist." "Rustig meisje, het is Monique." Nu zie ik Lotte ineens opfleuren. Ik weet goed genoeg dat zij grote fan is van Monique. Ze heeft haar debuutboek al ontelbare keren uitgelezen. "Oh okee, in dat geval heb ik geen bezwaar." "Je moet je geen zorgen maken hoor, Monique gaat hier doorgaans werken als wij weg zijn, maar 's avonds zal ze hier wel nog even tussen ons vertoeven." "Is oke hoor mam, ik zal het haar zo aangenaam mogelijk maken." "Zo ken ik mijn meisje weer." Ik geef Lotte nog een zoen en ga verder kokkerellen. Ik bekijk mijn horloge en zie dat Sara aan de late kant is. Volgens mij had ze geen afspraken meer vandaag, waar zou ze toch zijn?

👍0

Sara - 02-10-26 @ 14:46

Is het uit machteloze woede? Om iets terug te doen? Kinderachtig is het wel. Zelfs voor mij. De vrouw die in mijn Haagse liefdesholletjes uitgestrekt op het bed ligt versierde ik nadat Cynthia was vertrokken. Het is de serveerster die ons bediende tijdens de lunch. Als Cyn is opgestaan en weg gelopen, zie ik de jonge vrouw naar me kijken. Ik ken die blik onderhand. Een beetje smachtend, de tong die even haar lippen aantikt. Ik loop naar haar toe. "Mevrouw?" zeg ze. "Hoe heet je, schatje?" vraag ik. "Samantha," zegt ze en kijkt me diep in mijn ogen. "Ik ben..." begin ik. "Sara van Vliet," zegt ze snel. "Ik ken u van tv, zo goed zoals u die zeikerd van een Langewij aanpakte in Pauw & De Wit..." Ik glimlach, soms heeft roem zo zijn voordelen. "Moet je nog lang werken?" vraag ik. "Ik ben aan het afronden," zegt ze. Ik pak haar notitieblok en schrijf mijn adres op het bovenste velletje. "Ik zie je over een half uurtje," zeg ik. Ze is er binnen eem kwartier. Als ze vijf minuten later naakt op bed ligt, kleed ik me ook uit. Het is een knappe meid, lang donker haar en dito ogen, een prachtig figuur met grote peervormige borsten en een kaal kutje. Haar benen zijn lang en slank.

Ik begin bij haar vulva, die glanst van het kutvocht. Mijn tong zwerft langs haar gezwollen vulvalippen, dan over haar clitje en weer naar kut. Als ik onderwijl mijn nagels over haar dijen haal. ligt ze te kreunen en te spinnen als een poesje. Toch ben ik er niet helemaal bij met mijn hoofd. Versieren gaat me te gemakkelijk alsof ik enkel met mijn vingers hoef te knippen. Ik ben niet verliefd op die meisjes en vrouwen. Het is bevredigen van mijn lustgevoelens. Niets meer of minder. Maar vandaag is het wraak. Mijn woede botvieren omdat Cynthia weer haar zin heeft gekregen en ons huishouden komende tijd opgescheept zit met dat schrijverstrutje. Kinderachtig. Ik weet het. Ik draai me om en druk mijn eigen kut op de mond van Samantha, terwijl ik tegelijk haar kutje weer opzoek. Ze kan goed beffen. Mijn kutje ontploft binnen enkele minuten. Snel kijk ik op mijn horloge. Samantha is een lekkere meid, maar het is niet slim om straks te laat thuis te zijn. Cyn is wel goed, maar niet gek. Straks gaat ze nog vermoeden dat ik in het Haagse de ene griet na de andere naai. Samantha komt nu ook klaar. Ik zie dat het tijd wordt om af te ronden.

"Zo dat was lekker," zeg ik overeind komend, "hoe vond jij het?" "Eh..Fijn," zegt de serveerster wat verbouwereerd. "Mooi," zeg ik, "kun je je nu even aankleden Sandra, ik heb haast..." "Het is Samantha," zegt de jonge vrouw. "What ever," zeg ik, "je kleren liggen daar," en ik wijs naar een stoel. Samantha begint zich langzaam aan te kleden en ik trek ook weer mijn kloffie aan. "Chop, chop," zeg ik, "een uur is te lang..." Samantha trekt haar jasje aan en staat wat ongelukkig voor me. Ik duw haar naar de deur en naar buiten. Snel geef ik nog een kus. "Nou," zeg ik, "we houden contact, tot ziens..." Ik hoor haar nog iets zeggen dat ze geen telefoonnummer heeft, maar ik heb de deur al dicht gedaan. Nu krijg ik haast, een blik op de klok zegt me dat ik straks moet racen wil ik op tijd zijn voor het eten.

"U denkt zeker dat u familie van Max Verstappen bent," zegt de agente terwijl ze mijn rijbewijs weer terug geeft. "U krijgt van mij een bon, mevrouw van Vliet. U zat zeker dertig kilometer boven de maximum snelheid." Ik zucht. De politiewagen stond verdekt opgesteld en flitste me toen ik veel te hard door de stille straten reed. "Er lopen hier ook kinderen," zegt die theemuts ook nog. "Ja, ja," zeg ik. "Mag ik de bon?" Even later rijd ik weer door, wel iets langzamer nu. Dus kom ik veel te laat bij ons huis aan. "Wat zat jij?" zegt mijn vrouw bozig. Ik laat de bon zien. "Te hard gereden," zeg ik. "Ik kreeg nog een opdrachtje van mijn baas en toen ik naar huis reed was ik al laat en kreeg ik ook nog een bon." Cyn schudt haar wijze hoofd. Lotte komt naar beneden en kust me op mijn wang. "Hoi Saar," zegt ze. We hebben afgesproken dat Cynthia 'mama' is en ik 'Saar'. "Weet je al dat Monique hier komt wonen?" Ik kijk vuil naar Cynthia. "Ja, dat heeft Cyn me tijdens de lunch verteld." "Zo geweldig," zegt Lotte, "mijn grote idool komt hier in huis wonen.." "Ja, geweldig," zeg ik sarcastisch en pak de geopende fles wijn van de keukentafel. "En eet het achtste werelwonder ook nog met ons mee, vanavond?"

👍0

Lotte - 02-10-26 @ 16:10

Het eten is niet gezellig. Nu is dat de laatste tijd wel vaker het geval. Mama en Saar hebben regelmatig ruzie. Omdat Cyn vaak druk is met de uitgeverij en Saar zich dan achtergesteld voelt of omgekeerd dat Saar 's avonds tot diep in de nacht bij het Cathshuis of een of ander ministerie staat vanwege een politieke crisis en mama geen aandacht krijgt. Toch houden die twee zielsveel van elkaar en maken het altijd weer goed. Vanavond wil dat niet helemaal lukken. Mam is boos omdat Saar zo laat was en Saar op haar beurt heeft de pest in omdat Monique tijdelijk bij ons komt wonen. En dan zeggen ze dat ik een lastige puber ben. "Je raad nooit wie ik vanmiddag in Den Haag zag?" zegt mam ineens. "Geen idee..." zeg ik. "Sofie!" "Kan," zeg ik, "ze hadden het jaarlijkse tripje voor Staatsinrichting naar het parlement." "Ze zag er wat verward uit," zegt mama peinzend, "een beetje verhit, onzeker." Ik haal mijn schouders op. "Zie je Sofie nog vaak?" vraagt mama door. "Ze is blijven zitten," zeg ik, "dus we zitten niet meer in dezelfde klas." "Oh dat is waar ook," zegt mam. Ik kijk naar Saar, maar die zit stuurs voor zich uit te kijken. Ik ben gek op Saar, maar soms kan ze heel lelijk doen. "Ze wilde graag Saar ontmoeten," zeg ik, "heb je haar niet gezien?' vraag ik. "Wat?" zegt Saar, "wie?" "Sofie, mijn vriendin," zeg ik en geef een korte beschrijving. Ik zie Saar schrikken en mama ziet dat ook. "Je kent Sofie toch wel?" zegt ze, "het nichtje van Monique, leuk meisje, zeventien jaar." "Eh...nee...nee niet gezien," zegt Saar, "ken ik haar?" "Ze was hier wel eens," zegt mama. "maar toen lag jij zeker met je microfoon op de premier te wachten..." Er dreigt weer ruzie. "Nee, je kent haar niet," zeg ik snel. "Oh," zegt Saar.

Mama gaat naar Monique en ik ruim met Saar de tafel af. "Je bent met haar naar bed geweest," zeg ik. Saar kijkt me aan. "Sproetjes, rood haar, grote tieten?" Ik knik. "Oh ja, ze heet dus Sofie. Ik was haar alweer vergeten..." "Ja, ze was niet blij met je," zeg ik en vertel het verhaal van Sofie. "Het spijt me," zegt Sara, "ik wist niet dat het je vriendin was...weet je Lot. Ik heb weinig tijd en als ik wil neuken, moet dat vlug gebeuren. Ik heb geen tijd om uren kwijt te zijn aan een pubermeisje dat me als haar heldin ziet." Ik knik. "Ze was er erg verdrietig over," zeg ik, "je kreeg een slecht recensie." Maar ik zeg het tegen haar rug. Saar heeft haar telefoon al in haar hand. "Wat?" hoor ik haar zeggen, "hoe laat? ... OK. ik kom er aan..." Ze verbreekt de verbinding en pakt haar tas en autosleutels. "Kun je tegen Cynthia zeggen dat ik naar Den Haag moet? Dat was Fons, Feenstra is afgetreden. Er is persconferentie over een uur!" Ze rent de deur uit en ik blijf achter met een half ingerichte afwasmachine. Een half uur later komt mam terug. Ze draagt een koffertje en achter haar aan, komt Monique die een grotere koffer draagt." Mijn hart maakt een sprongetje. Daar is de vrouw die ik nu al een jaar bewonder. Ze is niet alleen mooi, maar ook heel slim en een geweldige schrijfster. "Hallo," zegt ze, "ik ben Monique en jij bent zeker Lotte?" Ik krijg een kop als een boei als ik haar hand schudt. "Waar is Saar?" vraagt mam. "Oh, die moest naar Den Haag," zeg ik, "een of andere politieke crisis..." "Het zal niet," zucht mama.

👍0

Monique - 02-10-26 @ 16:26

Waarom ik sta te liegen tegen Harm weet ik ook niet, maar Ik had Cynthia niet aan de telefoon. Ik zou pas morgen er naartoe gaan.
Nee ik ga rechtstreeks naar mijn moeder Want ik wil mijn verhaal kwijt. En bij wie kan dat beter dan bij je moeder. Papa woont inmiddels ergens in Spanje en heb geen idee of hij inmiddels weer hertrouwd is of een partner heeft. Mama is ook een psychologe. Menig politicus en wie weet, wie nog meer, heeft al bij haar op de bank gelegen.

“Hoi Schat”, en kijkt mij met een moederlijke blik aan. Ik zucht. “Mam, ik”. Kom maar schatje, wat is er?

Beetje bij beetje komt mijn verhaal er van Harm uit. Mijn vermoeden dat hij vreemd gaat. Maar niet met een vrouw. Mijn gesprekje met Cynthia, mijn schrijversblokkade, alles hangt samen heb ik het idee.

Mama verteld over papa. Voor het eerst. Open en eerlijk. Ook hij ging vreemd, ook met een man 20 jaar jonger, met hem woont hij nu in Spanje. Ik slik, mijn band met papa was nooit de beste maar dit had ik niet verwacht. De tranen komen en blijven stromen.

“Kom, ik zet het bad aan en ga koken voor ons, en zetten het op een zuipen!” Psychologisch verantwoord he. “Nee, maar het werkt wel.”

Ik kleed mijzelf uit in de badkamer als mams mij een glaasje water brengt en wat scrubzout. Ze ziet mijn oerwoud en schud haar hoofd. Maar meisje toch ,dat is wel heel veel haar, maar laat me en ik zink weg in het weldadige bad. Helemaal rozig en verrimpeld kom ik uit bad en de verrukkelijke geuren trekken mij naar de keuken. We kletsen en vertel dat ik morgen naar Cynthia ga en dat Sara, haar vrouw niet mijn grootste fan is. “Nee zij niet, maar Lotte wel!”

Sara is boos op mij maar ik weet niet waarom.
“Ik weet wel waarom!” Ik heb hier negen jonge vrouwen in de praktijk, die verleid zijn door die Sara. Sex gehad en uitgespugd door die dame, dus ik ben zelf eens polshoogte gaan nemen. Heb haar verleid en op dezelfde manier uitgespuugd want ze vond mij wel lekker schijnbaar. Na 3 bezoekjes vond ik het wel genoeg, en heb haar de deur gewezen. Ik zit met mijn oren te flapperen en ben vol ongeloof.

“Dus kijk uit morgen, met Sara!”

👍0

Monique - 02-10-26 @ 20:50

Sorry Lotte, superleuk dat je mee schrijft, wat je erg goed doet. ik had jou ketting niet gezien toen ik de mijne plaatste. Ik stel voor dat Cyn mij ophaalt bij mijn moeder, samen met mijn koffer. Vol gepropt om het weken uit te houden.

Liefs Monique

👍0

Sara - 03-10-26 @ 21:24

De koffie in het bekertje is lauw. Desondanks neem ik nog een slok. Ik heb de cafeïne nodig. Fons checkt voor de duizendste keer zijn camera. Naast me staat Titia een nieuwe sigaret met de oude aan te steken. Ik kijk op mijn horloge. We wachten nu al twee uur op de premier. Alida Hellinga is onze eerste vrouwelijke premier, maar tot nu toe heeft ze er evenmin iets van terecht gebracht als haar mannelijke voorgangers. Er is aangekondigd dat Hellinga de opvolger van Feenstra zal aan kondigen. Om me heen staan meer journalisten te wachten. Ik gaap, dit wordt weer nachtwerk. Ik heb Cynthia al gebeld om te zeggen dat ik Den Haag blijf slapen. Uiteraard niet in mijn geheime appartementje, want dat mag mijn vrouw niet weten, maar in een pension, ik huur dan met Titia een tweepersoonskamer. Titia is safe, dat weet Cyn. Getrouwd en drie kinderen. "Zou de goede sint nog komen?" begint Arie Konijnenburg van RTL nieuws te zingen. Een aantal vallen in, maar dan gaat de deur open. Hellinga is in aantocht!

Moe plof ik in het tweepersoonsbed in het pension. Niet erg luxe, maar wel vertrouwd. Het wordt gedreven door een oudere weduwe die als een kloek over ons journalisten waakt. Toen we vannacht tegen tweeën arriveerden, ontving ze ons, ondanks het tijdstip, liefdevol en mopperde op de politiiek. "Ach, ach," zei ze, "moeten jullie meisjes nu echt bij nacht en ontij door Den Haag lopen omdat de politiek weer eens geen maat kan houden. Volgens haar zijn alle vrouwen onder de zestig, 'meisjes'. Ik hoor Titia in de weer met haar elektrische tandenborstel. Snel trek ik mijn kleren uit en kruip alleen in een slipje onder het dekbed. Voor Titia heb ik geen belangstelling en dat is vice versa. "Snap jij die Feenstra nou?" zegt Titia nadat ze in haar t-shirt en slipje naast me komt liggen. "Sinds wanneer begrijp jij politici?" brom ik al half in slaap. "Touché," lacht Titia, "heb jij alles al doorgegeven aan je baas?" "Jaaah," brom ik weer, 'ga nou eens slapen, muts, morgen is het weer vroeg dag."

De volgende dag overleg ik met Fons in een koffieshop in het centrum van Den Haag. We hebben opdracht om Feenstra te interviewen. "Wat ziet hij?" vraagt Fons. "Joost mag het weten..." zeg ik, "ik zal Holwijn wel bellen." Joost Holwijn is mijn tipgever, een man die alles en iedereen in politiek Den Haag kent. Een uur later zijn we onderweg naar het adres wat Holwijn heeft achterhaald. Het levert hem het nodige tipgeld op. Fons rijdt, dus kan ik naar huis bellen. Lotte neemt op. "Waar is Cyn. lieverd?" vraag ik. "Die zit bij Monique," zegt onze pleegdochter. "Oh," zeg ik, "is die er al?" "Ja," zegt Lotte, "en zo te zien blijft ze wel even, ze heeft genoeg bagage bij zich voor een paar jaar." Ik zeg maar niets. Het bevalt me helemaal niet dat die theemuts nu in de logeerkamer zit. Monique is een mooie jonge vrouw, met een uitstekend figuur en grote borsten. Alsof je de kat op het spek bindt. "Ben je jaloers," giechelt Lotte, "fraai hoor de pot verwijt de ketel dat ie zwart zit." Ik grinnik met haar mee. "Waar heb je vannacht geslapen, Saar?" vraagt ze. "Bij Moeder Steenstra," zeg ik, "dat pension," "Oh met Titia," zeker, grinnikt Lotte weer. "Ja, met Titia, wijsneus," zeg ik, "en die heeft een man en drie kinderen..." "Alsof jou dat tegen houdt," gaat mijn pleegdochter door. "Trouwen Monique is ook getrouwd. Met een Harm." Ze spreekt de naam uit alsof het gaat op gemalen poppenstront. "Kun je tegen Cyn zeggen dat ik hopelijk vanavond thuis kom?" "Aye Aye captain," zegt Lotte, "nog iets anders?" "Nee, dat is het wel," zeg ik en verbreek de verbinding. We arriveren bij het adres waar hopelijk Feenstra verblijft.

👍0

Lotte - 04-10-26 @ 14:03

Als mam terug komt uit de logeerkamer, vraagt ze of er nog gebeld is. "Sara belde, ze komt waarschijnlijk vanavond thuis." Mam haalt haar schouders op. "Moet je nog werken?" vraag ik. "Ik ga zo," zegt ze. "Er is een vergadering met de afdelingen over het komende seizoen." Ik knik. Dat betekent dat ik zo dadelijk terecht kan bij mijn grote idool. "Laat je Monique even met rust," zegt Mama, "ik heb haar eindelijk aan het schrijven gekregen." Teleurgesteld kijk ik haar aan. "Moet je niet naar school?" "Ja, zo," zeg ik, "alleen een uur Nederlands en dan natuurkunde en scheikunde." "Kun jij vanavond koken?" vraagt mam, "je beroemde macaroni?" "Tuurlijk," zeg ik. Ze geeft me een kus en verdwijnt met de autosleutels in haar hand. Ik check de keuken en zie dat ik nog even naar de supermarkt moet voor tomaten en ham. Dan loop ik naar mijn fiets en even later ben ik weg richting school. Geen Monique gezien, vermoedelijk druk aan het schrijven. Nederlands, mijn lievelingsvak is vak gewijd aan Harry Mulisch, het boeit me meer dan de snaartheorie die we vervolgens moeten verteren bij Natuurkunde en dan moet Scheikunde nog beginnen. In de gang bij het wisselen van de lokalen kom ik Sofie tegen. "Ben je al een beetje over Saar heen?" vraag ik. "Niet echt," zucht Soof. "ik ben verliefd geloof ik..." "En ze deed zo kortaf tegen je?" zeg ik verbaasd. "Ja, maar ze is een druk bezette journalist," zegt Sofie gelaten, "die heeft geen tijd voor middelbare scholieren...en ik begrijp dat mijn tante bij jullie thuis zit?" gaat ze in een moeite door. "Ja, ik heb je hulp niet meer nodig," zeg ik. "Hoewel mijn moeder over haar waakt alsof ze de gans met de gouden eieren is."

We moeten opschieten, Scheikunde wacht voor mij en Engels voor Sofie. We lopen snel naar onze lokalen. "Is Saar nog in Den Haag?" vraagt Sofie. "Ja," zeg ik, "tot vanavond...hoezo? Wil je haar gaan opzoeken?" Sofie aarzelt. "Ik wil best, ik weet nu waar ze haar appartementje heeft. Ik wil best nog een keer seks met haar hebben." Ik schud mijn hoofd. "Ze is niet in je geïnteresseerd, schat, ze weet je naam al niet meer.." Soof haalt haar schouders op en loopt haar lokaal binnen. Ik stap het scheikundelokaal in.

Als ik klaar ben met school fiets ik eerst naar de supermarkt voor de tomaten en ham. Voor de zekerheid neem ik geraspte kaas mee. Ik kan goed koken, Mama vindt dat belangrijk. Mijn 'beroemde' macaronis zoals zij het noemt is inderdaad mijn specialiteit. Het is best fijn met twee moeders. Ik kan me het niet anders voorstellen. Alleen waak ik er voor omdat aan mama te zeggen, ik heb mijn reputatie als rebel te beschermen. Het huis is leeg als ik binnenkom. Althans ik hoor of zie niemand. Ik sla aan de voorbereidingen voor de maaltijd. Dan gaat ineens de keukendeur open en stapt Monique binnen. "Hallo Lotte," zegt ze, "kan ik een kopje thee krijgen?" Ik grinnik en pak de waterkoker. "Earl grey? Rooibos? Kaneelthee?" Ze wiil Earl Grey. Ik ga door met het eten, terwijl het water kookt. Monique schenkt zelf op en doet ook voor mij een kopje. "Waar zijn je moeders?" vraagt ze. "Mama is naar een vergadering en Saar is iemand interviewen," zeg ik, "maar als het goed is, komen ze voor het avondeten thuis." Monique nipt van haar thee. "Schiet je een beetje op?" vraag ik belangstellend. "Nog niet zo heel erg," zegt Monique, "maar zeg dat maar niet tegen je moeder, die wil dat ik een beetje tempo maak. Maar kunst laat zich niet haasten." Even later horen we de voordeur open gaan en hoor ik Saar roepen. "Is er iemand thuis?" "Keuken!" roep ik. Sara komt binnen en ziet Monique zitten. "Hallo..." zegt ze koeltjes. Monique mompelt iets van dag en vraagt of Sara thee wil. "Ik ga even douchen," zegt mijn tweede moeder. Ik begrijp het. Ze heeft weer seks gehad en moet dat even afspoelen.

👍0

Cynthia - 04-10-26 @ 14:56

De vergadering verloopt alles behalve vlotjes en dat is nog zacht uitgedrukt. De uitgeverij zit in slechte papieren en als er niet snel meer geld binnenkomt, zullen er drastische besparingen moeten genomen worden, alsook ontslagen. "Hoe zit het met jouw wonderkind?" vraagt Luc. Luc is onze eindredacteur en steekt het niet onder stoelen of banken dat hij al jaren aast op mijn job. "Jij bent je al twee jaar volledig aan het focussen op die jonge schrijfster. Haar debuutboek was een schot in de roos, maar sindsdien heeft ze ons maar bitter weinig opgebracht." Ik slaak een diepe zucht. "Ik werk eraan ja, ik ben Monique momenteel persoonlijk aan het begeleiden. Binnenkort kunnen we uitpakken met het eerste nieuws over haar vervolgverhaal en eenmaal dit boek uit is, kunnen we weer een hele tijd verder met financiële zekerheid." Luc kijkt rond doorheen de vergaderzaal naar de blikken van de rest van het team. "Ik denk dat ik voor iedereen spreek als ik zeg dat we genoeg vertrouwen in jou gehad hebben Cynthia. We hebben nu positieve aandacht nodig om ervoor te zorgen dat we niet ten onder gaan en ik heb de perfecte oplossing. Natasha haar boek ligt nog steeds klaar om gepubliceerd te worden. Niet langer wachten, het kan meteen in productie." Natasha is de vriendin van Luc. Ze is twintig jaar jonger en kwam enkele jaren geleden aanzetten met een veredeld kleurboek dat moest doorgaan voor een boek. Het verhaal sloeg nergens op, de tekst stond bomvol fouten en deze muts kon amper haar eigen naam juist schrijven. Uiteraard keurde ik haar onmiddellijk af. Luc daarentegen zag meteen iets in haar, wat ook niet moeilijk is. Een diepe decolleté, gestifte lippen, haar kont bijna bloot en die zwoele stem. Luc probeerde mij te overtuigen dat haar uiterlijk het boek zou verkopen, maar daar ging ik niet in mij. Natasha wist Luc te verleiden en sindsdien zijn ze een koppel. En tot op heden probeert Luc mij te overtuigen haar boek alsnog uit te brengen. Ik weet goed genoeg dat als we dit doen het gedaan is met Aurora. "Over mijn lijk dat Natasha met haar prutswerk hier binnenkomt, dat ze elders een uitgeverij failliet laat gaan, maar hier komt ze er niet in." Luc kijkt mij grijnzend aan. "Dan zul je wel voor een alternatief moeten zorgen baas, want zoals het nu gaat ben je alles behalve goed bezig." Luc zit me gewoonweg uit te dagen en het lukt hem nog ook. Hij is heel manipulatief en weet perfect de rest van mijn team te beïnvloeden. "Laat ons een afspraak maken Cynthia. Je krijgt een week om ervoor te zorgen dat Monique met een sterke primeur naar buiten kan komen. Lukt dit niet, dan organiseren wij een stemming waarin beslist wordt of jij nog langer uitgever mag blijven van Aurora. Als de meerderheid tegen stemt, zet jij een stap opzij en zal iemand anders tijdelijk jouw plaats innemen tot de uitgeverij terug winst draait." Natuurlijk besef ik dat Luc dit allemaal doet om zichzelf te promoveren tot CEO, maar aan de gezichten van de rest van mijn team lijk ik niet echt een keuze te hebben. "Akkoord", zeg ik zachtjes. We ronden de vergadering af en het is tijd om naar huis te vertrekken.

Het is duidelijk dat ik Monique aan het werk moet zitten, als ze binnen een week geen primeur heeft over haar volgende boek lig ik buiten. Mijn toekomst bij Aurora hangt letterlijk af van haar. Thuis aangekomen word ik overweldigd door de heerlijke geur uit de keuken, Lotte haar geweldige macaroni. Ik stap binnen en ziet Monique aan het keukeneiland zitten met een kop thee. "Wat doe jij hier? Moet jij niet aan het schrijven zijn?" Ze lijkt erg te schrikken van mijn uitval. "Mam, doe is normaal", gaat Lotte in de verdediging. Ze is al de hele namiddag bezig. Geef haar ook een beetje rust, okee." "Als je in een goede flow zit, mag je niet stoppen. Dan bestaat de kans dat je weer vast komt te zitten." "Kom op mama, stop ermee. Laat ons gewoon rustig eten en daarna zal Monique wel weer verder gaan schrijven." Ik adem diep in en uit en probeer mezelf te kalmeren. "Waar is Sara?" vraag ik op een veel lievere toon. "Douchen", zegt Monique. "En deed ze een beetje aardig tegen jou?" vraag ik. "Niet echt", mompelt Monique. "Maar dat had ik ook wel verwacht. Ik weet nog steeds niet wat jouw vrouw heeft tegen mij." "Trek het je niet aan, ik praat vanavond wel met haar als we alleen zijn. Het belangrijkste is nu dat jij in alle rust kunt werken aan je boek. Binnen een week wil ik resultaten zijn." "Een week?" zegt Monique verrast. "Relax, ik verwacht niet dat het af is, maar we moeten gewoon al iets hebben om aan de buitenwereld te tonen. Geef jij alvast een onderwerp, een genre en eventueel een hoofdpersonage door en dan laat ik onze grafische afdeling al een cover ontwerpen. Zo kunnen we eind deze week die info op onze socials plaatsen om het publiek te teasen." Monique staat duidelijk onder stress, maar ze durft mij niet tegen te spreken en belooft haar uiterste best te doen.

Even later komt ook Sara beneden en krijgen we van Lotte ons eten voorgeschoteld. Sara ziet er uitgeput uit en zegt niet veel tijdens het eten. Naast enkele boze blikken richting Monique komt er niet veel van haar.

👍0

Sara - 04-10-26 @ 16:09

Het interview met Feenstra was een sof. Hij weigerde gewoon voor de camera te verschijnen en liet zijn vrouw ons afpoeieren. Nu kan ik moeilijk naar binnen stormen, mevrouw Feenstra in het kolenhok opsluiten, Feenstra vastbinden en dan de camera op hem richten, dus noodgedwongen belde ik de redactie met de mededeling dat mijn bijdrage niet doorging. "No problem," zegt Eenhardt, de hoofdredacteur, "we hebben een goed item van Lidewij, maar evengoed bedankt schat." Lidewij Vogels is mijn naaste concurrente bij mijn station. Ze is tien jaar jonger en zo gemeen als een ratelslang. Eenhardt is gek op haar. Kunst met zulke tieten. Ik zeg tegen Fons dat we voorlopig klaar zijn en hij stelt voor een borrel te drinken. In een kroegje zie ik twee meisjes zitten van een jaar of achttien. Zo te zien zijn ze lesbisch, ze zitten behoorlijk met elkaar te zoenen. Mijn belangstelling is gewekt. Enerzijds omdat ik mijn sof wil verdrinken in een lekker potje seks, en als het met één kan, waarom dan niet met twee. Fons vertrekt na één borrel om zijn vrouw en zijn tweejarige zoon weer eens te zien en ik slenter door de kroeg in de richten van de vrijende meisjes. "Oh pardon, " zeg ik, als ik ze per ongeluk aanstoot. "Geeft niks", zegt er een, een blondine. "Oh maar u bent Sara van Vliet," zegt de ander, een brunette. Zoals ik al eerder zei, bekend zijn, heeft ook zijn voordelen. Ik schuif aan bij de meisjes en al snel zijn we in gesprek. Het zijn Helena en Annemiek, twee studentes informatica. Ze doen een dagje Den Haag. Een soort ramptoerisme, want ze hoopten op een val van het kabinet. Ik kijk op mijn horloge. Ik heb nog ruim een uur, dan moet ik naar huis. "Hebben jullie zin om mijn appartementje te zien?," zeg ik.

In mijn flatje heb ik de dames binnen een kwartier uit de kleren. En wat is leuker dan seks met één willig meisje? Juist... Even later lig we alle drie naakt op bed. Annemiek zit op mijn gezicht en ik lik haar kut en clit uitgebreid. Intussen zit Helena op mijn kut en wrijft haar vulvalippen over de mijne. Bovendien hoor ik smakgeluiden waaruit ik afleid dat beide dames elkaar oraal ook niet ongemoeid laten. Daarna lik ik tevreden over de grote borsten van Annemiek, terwijl haar vriendin met haar tong mijn kut verkent. Ik kom klaar. Steels kijk ik op mijn horloge. Nog vijf minuten... "Dat was lekker, dames," zeg ik. "Wil je al stoppen," vraagt Helena teleurgesteld, "wij zijn nog niet klaargekomen." "Geen tijd, meisjes, " zeg ik, "ik moet nog naar huis." "Maar je bent toch thuis?" zegt Annemiek. "Lieverd," zeg ik, "ik heb haast, dus een beetje opschieten, kleren aan en dan terug naar jullie studentenhuis!" Mopperend kleden de twee studentes zich aan. Annemiek is haar slipje kwijt en na enige minuten ben ik al zover dat ik het wil opsturen als ik het later vind, maar dan trekt Helena het stingetje tussen de kussens van de bank vandaan. Eindelijk duw ik de meiden de deur uit en ren naar mijn auto.

Gelukkig kom ik geen verkeersagent tegen en al snel rijd ik weer veel te hard naar huis. Ik kon niet meer douchen, nou ja dan thuis maar. Als ik binnenkom zie ik Monique zitten en is Lotte bezig met haar macaroni, altijd een eetfeest! Ik knik koel naar de jonge schrijfster. Diie vraagt of ik thee wil. Maar ik moet douchen voordat Cyn thuiskomt, anders ruikt ze gelijk dat ik naar jonge kutjes ruik. Als ik uit de douche kom, zie ik dat ik nog net op tijd was, want mijn vrouw is er inmiddels. Ze zit weer te smoesen met Monique. Die twee zijn wel erg close de laatste tijd. Lotte noodt ons aan tafel en schept de macaroni op de borden. Plotseling voel ik hoe ik ben. Hoe kan het ook anders, de halve nacht niet geslapen, dan dat domme mislukte interview en vervolgens die twee lesbische schatjes. Ik voel me gefrustreerd. Monigue mag dan hetero zijn, ze is en blijft een vrouw, en daar houdt mijn vrouw van. Komt bij dat mijn concurrente in bezit is van een enorme borstenpartij, een waar ik niet tegen op kan. Dus zeg ik weinig, evenmin als Cyn, die duidelijk ook ergens mee zit, terwijl ook Monique geen bek open doet. De enige die honderduit aan het kleppen is, is Lotte. Over school, over het boek van Monique, over haar scriptie. Helaas vallen haar woorden niet op vruchtbare aarde. Al probeert Cyn als een goede moeder toch belangstelling te tonen. Als het eten op is, help ik Lotte afruimen, terwijl Cynthia weer met Monique naar de logeerkamer gaat. Werken aan de nieuwe roman van Monique, zegt Cynthia. Ja, ja, denk ik wantrouwig.

👍0

Heb je al een profiel? Log dan hier even in, dan staat alles alvast voor je ingevuld!