Voor Het Eerst Lesbisch

Sorry Irene, maar heb je de voorgaande schakels wel gelezen? Daar staat juist dat Felien en de politie naar het huis van Luc komt om mij en Luc en de rest van het team na de overdracht te arresteren...nou ja, ik maak er wel wat van!

Nadat Felien is verdwenen, zit ik te wachten op Luc. Ik kijk op mijn horloge, de overdracht zal inmiddels wel geweest zijn. Dan gaat mijn telefoon. "Ja?" zeg ik nauwelijks hoorbaar. "De zaak is stuk!" Het is Luc, hoezo is de zaak stuk? Is er iets gebeurt met Felien? De angst slaat op mijn hart. "De politie is de zogenaamde winkel van La Haye binnengevallen. Irene en hij zijn gearresteerd. Die Felien was er ook. Hoe kan ze ontsnapt zijn? Ze zat toch in de kelder..." Ik stamel iets dat ik in slaap was gevallen en niks heb gemerkt en gelukkig gelooft hij mij. "Ik zat op de uitkijk toen ik die rooie nepsmeris zag aankomen in een politiewagen en met een arrestatieteam. Het geld was nog niet overgemaakt, nu zijn we en het schilderij kwijt en het geld, shit!" Ik zeg niks en zie hoe de deur opengaat en Felien in de deuropening verschijnt. Ik leg mijn hand op mijn lippen. "Wat ga je doen, Luc?" zeg ik. "Ik smeer hem," zegt Luc, "een tijdje onderduiken op Formentera, naar onze villa daar, ik zie je op het vliegveld. Ik heb onze tickets al..." Hij verbreekt de verbinding en ik kijk naar Felien. Ze rent naar me toe. "Was dat Luc?" Ik knik. "Hij wil ontsnappen, ik moet naar het vliegveld..." Felien schudt haar hoofd. "We gaan hem daar aanhouden, waar wil hij naar toe?" "Naar Formentera," zeg ik, "daar heeft hij een villa." Felien pakt haar telefoon en praat enige tijd. "Geregeld," zegt ze, "zodra hij zich meldt bij de gate houdt de marchaussee hem aan." Opgelucht vlieg ik haar om de nek. "Maar waarom hield je nou toch de bende van Luc aan bij dat winkeltje," zeg ik als we enige minuten intens hebben gezoend. "Ik belde de politie en die stond al klaar om binnen te vallen bij La Haye," zegt Felien. "Het was uit mijn handen. Een van die deskundigen heeft met opzet gelogen tegen Maria. Hij ontdekte dat de Matisse zo vals als wat was. Maar hij was bang dat Maria zich zou verraden, dus belde hij vlak voor de overdracht de politie. We waren nog maar net op tijd. Alleen Luc was er niet bij." We gaan op de bank zitten en Felien streelt mijn gezicht. "Ik laat je niet meer gaan," zegt ze zacht, "stop je me niet in de gevangenis?" zeg ik. "Nooit," zegt ze, "ik hou ook van jou, ik ga liegen en liegen en er voor zorgen dat niemand je verdenkt." "Maar mijn moeder dan," zeg ik, "en Ruben?" "Die houden hun mond," zegt Felien, "het zijn allebei doorgewinterde zwendelaars en die praten niet tegen de politie. Maar misschien moet je even het land uit. Maria heeft aangeboden dat we mee kunnen vliegen naar haar eiland om ons te bedanken dat we er voor hebben gezorgd dat ze geen vijf miljoen is kwijt geraakt..."

Het was een heftige dag, maar ik ben wel opgelucht dat we de verkoop op tijd hebben kunnen tegenhouden. Irene en Ruben blijven nog een tijdje op het politiebureau tot ze worden overgebracht naar de gevangenis. Als ik die nacht in bed lig met Linda slapend op mijn borst kan ik de slaap niet vatten. Het blijft wringen dat ik Luc niet te pakken heb gekregen. Plots krijg ik telefoon van Bjorn. Ik kijk naar Linda, maar zij is zo uitgeput dat ze er niet wakker van wordt. Zonder al te veel te bewegen, neem ik mijn telefoon van het nachtkastje. "Bjorn?" fluister ik. "Felien? Ik vrees dat ik slecht nieuws heb. We hebben de hele avond en nacht de wacht gehouden en er staan overal agenten opgesteld, maar van Luc geen spoor. En dat is nog niet alles", vervolgt hij. "Irene en Ruben zijn ontsnapt uit de cel. Alles wijst erop dat Luc hiermee geholpen heeft. We zijn hen nog achterna gegaan en hebben gezien hoe Irene in een helikopter stapte. Ruben probeerde tijd te rekken door op ons te schieten. Toen een agent terug vuurde, werd Ruben geraakt. Hij is ter plaatse overleden. Maar Irene en waarschijnlijk dus ook Luc zijn er vandoor." Mijn hart gaat tekeer. Als Luc en Irene gevlucht zijn, zullen ze vermoedelijk snel contact opnemen met Linda en als ze ontdekken dat Linda mij geholpen heeft, loopt ze groot gevaar. "Bedankt voor het bellen Bjorn, ik ga morgen meteen beginnen aan mijn onderzoek. We moeten Luc en Irene vinden. Ik heb al een vermoeden waar ze kunnen zitten, maar deze keer moeten we het slimmer aanpakken dat ze voor jaren achter de tralies vliegen." Ik verbreek de verbinding en neem Linda stevig in mijn armen. Meteen daarna bel ik naar Maria. "Hey Maria, sorry dat ik je nog stoor op dit uur, maar ik heb slecht nieuws." Ik vertel het hele verhaal van de ontsnapping en dat Luc en Irene zich mogelijk schuilhouden op Formentera. Aan Maria haar stem te horen, wordt ze momenteel verwend door Karin, maar ze klinkt toch ook een beetje ongerust. "Dankje voor het bellen Felien, maar wat gaan we nu doen?" "Je weet wel die Linda he, dat hulpje van Luc, wij zijn een koppel nu. Ze is gestopt in de criminele wereld en we willen samen een toekomst uitbouwen. Luc weet dit alleen nog niet en als hij het ontdekt, loopt Linda groot gevaar. Ik wou jou vragen of je alvast haar kunt meenemen naar jouw eiland. Ik ga naar Formentera, Luc achterna en van zodra hij gevat is, kom ik ook naar jullie toe." "Geen probleem", reageert Maria lief. "We komen haar morgen ophalen. Slaapzacht." Linda slaapt rustig verder en even later val ik ook in slaap.

De volgende morgen ben ik een ontbijtje aan het bereiden als Linda enkel gehuld in een string de trappen afkomt. Ik fluit even naar haar waarna ze glimlacht en door haar haren streelt. Ze neemt plaats aan tafel en ik geef haar een bord met een vers bereide omelet en schenk een vers geperst appelsiensapje uit. Ik zet me tegenover haar en Linda ziet meteen dat er iets scheelt. "Gaat het wel met je?" vraagt ze bezorgd. "Ik heb geen goed nieuws schat. Luc heeft Irene helpen ontsnappen en samen zijn ze gevlucht. Ruben is door de politie dood geschoten." Ik zie Linda in paniek slaan en ga naast haar zitten om haar te kalmeren. "Rustig schatje, rustig. Goed in- en uitademen. Ik heb met Maria gebeld. Jij kunt vandaag al met hen mee naar haar eiland. Ik kom naar jullie toe van zodra we Luc en je moeder hebben." "Wat!" schreeuwt Linda. "Nee, ik blijf bij jou." "Het is te gevaarlijk liefje, bij Maria ben je veilig." Mijn telefoon belt en het is Maria. "Hoi Felien, we zijn onderweg naar jullie. Ik heb het met Karin besproken en we laten je niet alleen gaan. Op mijn eiland is er voldoende beveiliging, dus Linda en ik zijn daar veilig. Karin gaat met jou mee naar Formentera." "Okee, dat is inderdaad misschien beter", reageer ik instemmend. "Beloof me alleen om goed voor Linda te zorgen he, ze is mijn alles", zeg ik terwijl ik liefdevol door haar haren streel. "Ze zijn onderweg Lin, Karin gaat mee met mij en jij kunt bij Maria blijven. Je moet je geen zorgen maken, ik zal dit oplossen, zodat wij voor eeuwig samen kunnen blijven." Linda knikt en we zoenen innig tot we worden onderbroken door de bel.

De zwendel is mislukt. Iets of iemand heeft ons verraden! Ruben en Irene zijn opgepakt. En ik weet niet waar Linda uithangt. Even geef ik toe aan mijn woede, maar dan probeer ik nuchter na te denken. Ruben en Irene moeten weer vrij komen en ik moet Linda zien te vinden. Gelukkig heb ik een groot netwerk, opgebouwd in al die jaren dat ik de boel bezwendel. Al snel kom ik twee dingen te weten: Irene en Ruben zitten in het Huis van Bewaring, en Linda heeft de boel verlinkt. In plaats van dat ze Felien heeft verleid om zo meer te weten te komen over wat ze allemaal weet is Linda bezweken voor de charmes van Felien. Die gaan het nog merken, zowel Felien als Linda. Maar eerst Irene en Ruben. Ik heb een aantal mensen van mij vermomd als politieagent en als Ruben en Irene in een politiebusje terugkeren van de Rechter-commissaris naar het Huis van Bewaring overvallen we het busje. De begeleidende politieauto wordt bestuurd door mijn mensen. We overvallen het busje stoppen de agenten er geboeid in en vluchten weg. Maar domme pech! De helicopter is te laat en er ontstaat een vuurgevecht waarbij mijn mensen en Ruben worden geraakt. Ik weet nog Irene in de inmiddels gelande heli te sleuren en we stijgen op. De helicopter brengt ons naar een priv?vliegveld waar ik tegen veel geld een piloot hebben omgekocht om ons per priv?vliegtuig naar Formentera te brengen. Daar hebben we genoeg voedsel, drinken en wapens om het desnoods een jaar uit te houden.

Onderweg praat ik met Irene. Ze is helemaal overstuur vanwege de dood van Ruben. We horen het van de piloot. Als ik haar dan vertel over het verraad van Linda is ze helemaal van slag. Als verdoofd zit ze in haar stoel en reageert niet op mijn vragen. Pas als we op het vliegveld van Ibiza landen begint ze weer te reageren. De piloot weet ons snel door de douane te loodsen en een snelle auto bestuurt door Elvira mijn helpster op Formentera rijdt ons naar de veerpont. We hebben ons vermomd. Ik heb mijn hoofd kaal geschoren en een grijs ringbaardje opgeplakt. Een bril met nepglazen staat op mijn neus. Irene is van blondje veranderd in een brunette met een heel andere coupe, ook zij draagt een bril met dikke randen en nepglazen, volgens onze papieren zijn we dr. Mattheus R?gger en dr. Hannelore R?gger, archeologen. Elvira meldt de laatste ontwikkelingen. Ruben is inderdaad dood, de twee andere bendeleden zijn gewond naar het ziekenhuis gebracht. De tocht met het autoveer duurt een uur, dan rijdt Elvira ons naar een andere verblijfplaats dan mijn villa. Die is nu verdacht. Ze heeft een andere villa gehuurd dicht bij het strand. Uitgeput ploffen Irene en ik op onze bedden. Ik moet nu eerst slapen en morgen zien we wel verder, voorlopig moeten we ons even rustig houden, interpol zal ons zoeken evenals europol en uiteraard de Spaanse politie.

Felien en ik liggen op een heuvel te kijken naar de villa van Luc. We zijn allebei in zwarte overalls gekleed en bewapend met een Heckler & Koch MP7A1 Machine pistool, en allebei aanvullend een Glock 18 9mm in een holster. Om ons heen liggen mannen van de Guardia Civil, de Spaanse politie. Nadat we Linda hebben afgeleverd bij Maria in een bewaakt hotel op Formentera, zijn Felien en ik met de mannen en vrouwen van de Spaanse politie direct naar de villa gegaan. Het ziet er verlaten uit, zie ik als ik met de verrekijker de villa bekijk. Felien overlegt met de commandant en twee van zijn agenten rijden met een auto naar de voordeur. Ze dragen kogelwerende vesten, maar toch bellen ze omzichtig aan. Op hun bellen wordt niet open gedaan. Dan geeft de commandant een bevel en wordt de deur ingebeukt met een kleine stormram. We stormen het huis binnen. Maar alles is leeg, zelfs de koelkasten, er is geen snippertje papier te vinden, geen kleding, niets. De commandant laat de agenten inrukken en Felien en ik leveren onze uitrusting inclusief wapens weer in.

Terug in het hotel praten we in het penthouse van het hotel, gehuurd door Maria en bewaakt door particuliere bewakers, met Maria en Linda. "Heeft Luc nog een andere villa op het eiland," vraagt Felien aan de laatste. "Niet dat ik weet," zegt Linda. "Misschien hebben ze onder een valse naam iets gehuurd," zeg ik. "Zou kunnen," zegt Felien, "had Luc hier een contactpersoon?" "Ja, een vrouw," zegt Linda, "maar geen idee wie dat is. Luc vertelde me daar weinig over. "Het was wel iemand die afkomstig was van Formentera..." Felien klapt haar laptop open. "Ik heb hier veel gegevens over Luc in staan, allemaal opgeslagen uit diverse bronnen. Ze selecteert een zoekmachine en na enige tijd, roept ze, "bingo!" Ik kijk mee op het scherm. Een knappe jonge vrouw staart ons aan. "Elvira Sanchez-Altoya," leest Felien voor, 'geboren op Formentera, ze is makelaar, "in een ver verleden heeft ze een verhouding gehad met Luc. Dit kan zijn contact zijn..."

Terwijl Felien verder duikt in het leven van Elvira, voel ik de hand van Maria over mijn rug gaan. "Mijn god wat ben je sexy in die overall," kreunt ze in mijn oor. "Ik wil die van je lijf stropen en je helemaal plat neuken." Ik kus haar. Even later lopen we naar onze kamer in het penthouse. Maria pelt mijn overall van mijn lijf en trekt mijn string op mijn dijen. Gelijk duikt ze op mijn kut en likt me zo hard en geil dat ik mijn kutsap in haar mond voel schieten. We klemmen om elkaar heen en ik voel de inmiddels dikke pik van mijn schat keihard tegen mijn buik slaan. Ik prop het ding in mijn natte kut en begin op haar te rijen. Mijn tieten gaan op en neer in het strakke tempo en Maria strekt haar handen er naar uit en begint ze te kneden.

Als Felien na twee uur nog achter haar laptop zit, ga ik naar haar toe. Ik was zo blij toen ze ongedeerd terugkwam van haar expeditie om Luc te vangen, dat ik haar wel mee had willen sleuren naar ons gedeelte van het penthouse om samen te vrijen. Maar ze is erg gedreven om Luc te vangen en blijft maar zoeken. Karin is verstandiger, aan de geluiden te horen, ligt ze nu al enige tijd met Maria te vrijen. Ik geeft Felien een zoen in haar nek en sla mijn armen om haar heen. "Je moet je ook kunnen ontspannen," zeg en mijn handen bewegen zich vrij over haar borsten. Ze draait haar gezicht naar mij en we tongen enige tijd. Dan wendt ze zich weer naar het scherm. "We moeten snel zijn," zegt ze ongeduldig, "anders is Luc is weer gevlogen, hij is zo glad als een aal." Ik zucht en kijk naar het scherm, ik zie foto's van die Elvira met Luc, adressen en allerlei gegevens. "Denk je dat je moeder weer een verhouding is begonnen met Luc?" vraagt ze. Wat nu? Bespaar ik enige jaloezie in de stem van Felien. Ze heeft in het verleden iets met hem gehad. Geen wonder, want die man heeft zeker aantrekkingskracht, niet in de minste plaats vanwege zijn grote pik. Ik ben lesbisch, maar heb ook geen weerstand kunnen bieden, toen Luc me op een avond probeerde te verleiden en ik uiteindelijk voor de bijl ging, al was het alleen maar om een keer kennis te maken met een mannenpik. Het heeft geen vervolg gehad. "Oh ja," stook ik het vuur van de afgunst een beetje op, "mijn moeder is een ex-prostituee en een madam, ze is gek op seks en Luc is een aantrekkelijke man. Bovendien hebben ze vroeger ook al iets gehad. Felien kijkt me ondoorgrondelijk aan. "Waarom wil je dat weten?" vraag ik. "Zomaar..." zegt Felien en ze strijkt door haar haren. Ze tikt op wat toetsen om een en ander op te slaan en zet dan de computer uit. Als ze opstaat sla ik mijn armen om haar heen en we zoenen hartstochtelijk. Het is een vurige langdurige kus waar de vonken van afslaan, het porselein van onze tanden tikt op elkaar en onze tongen verstrengelen.

Ik sleur haar mee naar ons gedeelte van het penthouse en naakt duiken we op het brede bed. Ik voel het hoofd van Felien tussen mijn benen en even later dringt haar tong tussen mijn schaamlippen. Ik roer met mijn handen door haar rode haar en druk haar hoofd stevig tegen mijn vulva. Ik klem mijn dijen rond haar hoofd en voel scheuten van intense geilheid door mijn vagina schieten. Ik laat een lading kutsap los en hoor Felien slikken en proesten. We vrijen weer en ik proef mijn eigen seks op haar lippen. Dan schieten we in een soixante neuf en likken elkaar tot we hevig klaarkomen.

De volgende morgen word ik alleen wakker. Ik sta op en ga douchen, dan kleed ik me aan en loop naar het huiskamer gedeelte. Karin en Maria zijn druk bezig met het ontbijt en Felien zit weer achter de computer. "Er is een doorbraak..." fluistert Karin en wijst op Felien. Ik loop naar mijn vrouw toe en ga naast haar staan. "De politie schaduwt die Elvira," zegt Felien, "ze is makelaar, dus ze heeft veel huizen die ze verhuurt of waarbij ze bemiddelt bij de verkoop. We hebben haar computer gekraakt en dit is een veelbelovend spoor." Ze toont een foto van een villa. "Deze woning is verhuurd aan twee Duitse archeologen: dr. Mattheus R?gger en dr. Hannelore R?gger, Ze doen onderzoek bij de restanten van een Punische nederzetting. Zo dadelijk krijgen we foto's van hen..."

Karin wordt serieus en heeft haar onderzoeksbrein gecombineerd met Felien. Nu ben ik ietsjes jaloers want Felien is ook een hele mooie dame, en stoer. Al weet ik wel dat Linda en Felien hopeloos verliefd op elkaar zijn.

Toch zijn we weer terug op Formentera. Mijn geliefde eiland, waar Luc zich veilig waant. Felien en Karin spitten alles uit en komen steeds dichter in de buurt van Luc terwijl ik alleen maar kan dromen om Karin te verleiden. Haar lichaam spant in een goddelijke overal die zo strak om haar perfecte lijf spant dat ik bijna gek wordt. Met al mijn overredingskracht sleur ik Karin bijna mee om haar te strippen van die supersexy overal. Karin giechelt en duwt haar borsten nog eens extra tegen elkaar en laat haar billen zien die spannen in de stof.

De string is flinterdun en nat van haar sapjes. Ik denk maar niet dat ze geil was tijdens het detective werk met Felien. Mijn pik en staalhard en begint ze mij licht te strelen waardoor ik nog harder wordt.

Haar vagina is zo zacht en spiegelglad Mijn tong en lippen glijden zonder enige moeite tussen de gezwollen lipjes die vol bloed gelopen zijn en al een beetje openstaan. Karin geeft al een voorproefje van haar zoete kutsap klaar om genomen te worden. Hees en brommend schuift ze zeker naar voren en pakt mijn dikke grote pik zonder omwegen naar haar dampende grotje. Geen flauw voorspel meer. ?Naai me?, hijgt Karin omontwonden en stoot haar billen dichter naar mij toe om nog meer en dieper te komen.? Ohhh jaaa pak me?, neuk je toekomstige vrouw en maak mij je sletje?. Wilder en wilder worden onze bewegingen en ik pak de zwiepende borsten stevig vast en kneed hard de priemde tepels. Dit is te veel voor haar en ze komt klaar als een echte slet. ?Oh dat was lekker Maria? en denkt dat ik klaar ben. Het tegendeel is waar en stoot nu in mijn tempo haar tweede derde en vierde orgasme totdat ze smeekt op te houden, en ze gillend mijn zaad diep in haar ontvangt. Een vijfde orgasme overt een gelukzaligeglimlach op haar gezicht. ?Ohhh Maria ik moet nu gaan, op boevenjacht met Felien, maar als ik terugkom wil ik er nog eens 5!?

Linda en ik blijven achter terwijl onze stoere vrouwen Luc en Irene proberen te pakken. Linda heeft dezelfde glimlach op haar gezicht als Karin. Volledig ontspannen. ?Ikben bang dat luc hen al ziet aankomen voordat ze er zijn. Hij is super gehaaid?. Ik neem Linda in mijn armen en knuffel haar liefdelijk. Ze drukt zich dicht tegen mij aan en kijkt me vragend aan. Haar handen gaan sneller dan haar mond en ik voel hoe haar hand mijn halfstijve lul vastgrijpt.? Ik ben een vrouw met iets extra?. Linda slikt, en kijkt naar beneden. ?Mijn hemeltje, je hebt ook nog een kut?!

De foto's van het Duitse archeologenpaar zijn een teleurstelling, ze lijken totaal niet op Luc en Irene, maar aangezien ze het enige spoor zijn van Felien, gaat ze toch met Karin op onderzoek. Ditmaal zonder politiesteun. Ik blijf achter met Maria, die ik in de afgelopen uren zo tekeer heb horen gaan met Karin. Maria is een knappe vrouw, al ze is niet helemaal mijn type. Ik val op stoere vrouwen, zoals Felien en Karin. Als ik mijn zorgen uit over de zoektocht van Felien, neemt Maria me in haar armen en knuffelt. Het is heel beschermend en lief, alleen wat drukt er tegen mijn zij...? Ik kijk haar vragend aan. Maar voor ik iets kan zeggen, heeft Maria haar kimono opengemaakt en valt er een halfstijve piemel naar buiten. "Ik ben een vrouw met iets extra," zegt ze. Ze komt omhoog en ik zie ook dat onder de ballen nog iets gaapt, een kut! "Mijn hemeltje, je hebt ook nog een kut," zeg ik stomverbaasd. Maria legt me uit dat ze een hermafrodiet is en geboren met zowel mannelijke als vrouwelijke geslachtsorganen en borsten. En wat voor borsten. Mijn god!

Ze doet haar kimono uit en kijkt me uitdagend aan. Ze pakt mijn handen en legt ze op de F-cup. "Ik..ik...ben verrliefd op Felien..." stamel ik. "En ik op Karin!" zegt Maria, "maar seks en liefde zijn verschillende dingen, ben je niet nieuwsgierig?" Zeker ben ik dat, zeker als Maria mijn bloesje openknoopt en uit doen, mijn beha verdwijnt en even later voel ik haar warme lippen op mijn tepels. Mijn handen tasten naar haar snel groeiende pik en voor ik weet, lig ik Maria te pijpen. Het is een tijd geleden, sinds ik een pik in mijn mond had en het smaakt naar meer. "Oh ja," kreunt Maria, "vinger me tegelijk..." Ik duw gehoorzaam mijn vingers in haar vagina en blijf zuigen op die enorme pik. Als Maria supergeil is, duwt ze me naar achteren en trekt mijn rokje en string uit. Ze neemt mijn enkels in haar handen, duwt mijn benen omhoog en uit elkaar en drukt haar eikel tegen mijn schaamlippen. Kreunend voel ik haar lul bij me binnendringen. Ook al iets wat ik in geen jaren heb ondergaan. Ik kijk naar de borsten van Maria die heftig op en neer bewegen.

Ik voel me wel een beetje schuldig naar Felien. Maar volgens Maria is seks gewoon lekker en iets wat je al vrijetijdsbesteding doet. "Liefde is wat anders," zegt ze, "ik hou van Karin en wil met haar trouwen en kindjes krijgen." Ik kreun instemmend, want ik ben intussen op haar recht omhoog staande pik gekropen en beweeg me nu op en neer op die enorme paal. Maria kreunt mogelijk nog harder dan ik en ik voel dat er een climax zit aan te komen. Gelukkig gebruik ik de pil vanwege mijn onrustige menstruatie, want ik zie Maria geen enkel voorbehoedsmiddel gebruiken. Als ze me even later op zijn hondjes neukt, voel ik plotseling grote stromen zaad recht mijn baarmoeder in spuiten. Uitgeput liggen we op het bed als er plotseling op de deur wordt geklopt. "Roomservice..." klinkt het.

Hoewel we goed vermomd zijn, vrees ik dat onze vermomming gelijk zal worden door Linda en vermoedelijk door Felien. Dus terwijl Irene en ik doen alsof we als archeologen een opgraving doen, overleggen we met Elvira. "Er is onderzoek naar me gedaan," zegt de Spaanse, "ik heb een contact bij de politie en die vertelde me dat die rooie bezig is om alle contacten van Luc te onderzoeken en dat mijn naam naar voren kwam." Natuurlijk Elvira en ik hebben in het verleden iets gehad. Ik kijk wat schaapachtig naar Irene, die haar schouders ophaalt. "Viel te verwachten..." zegt ze, "maar wat doen we aan die rooie?" Ik denk even na. Dan verheldert mijn blik. "We gaan haar treffen waar ze het meest van houdt," zeg ik geheimzinnig.

Die middag heb ik me vermomd als een van de obers van het hotel en Irene als kamermeisje. Elvira is ook zo vermomd en we hebben onze onze wapen verborgen onder een laken dat over de trolley ligt die we door de hotelgang naar het penthouse rollen. Mooi, Felien is kennelijk zo vol van zelfvertrouwen dat ze geen bewaking heeft geregeld. Zelfs die lijfwacht van Maria, Karin, is met haar mee. We komen aan bij de deur van het penthouse en Elvira klopt op de deur. "Roomservice!" zegt ze. Even later gaat de deur open en zien we Linda staan in een kimono. Elvira en ik duwen haar terug het penthouse in en we zien Maria, ook in kimono, verschrikt opspringen. "Wat is dit?" gilt ze, "Karin, help!" "Karin is er niet," zeg ik sarcastisch. Op mijn teken springen Elvira en Irene op de twee vrouwen af en drukken een prop met chloroform op hun gezicht. Na enig geworstel zijn ze knock out. "Vlug," zeg ik, "omkleden!" Van onder de trolley pakken mijn vrouwen ieder een verpleegstersuniform en ik trek een witte jas aan en doe een stethoscoop om. Ik pak mijn telefoon en bel naar de twee mannen die Elvira heeft ingehuurd. Na enige tijd komen ze aanrennen met twee brancards op wieltjes. We leggen de twee vrouwen er op en snoeren te vast.

Met de lift komen we beneden. Als we door de lobby rijden, komt de receptionist ons tegemoet. "Ik zag uw mensen al naar boven gaan, dokter," zegt hij angstig, "is het heel erg?" Ik knik. We hebben alle vijf een mondkapje op, hetgeen herkenning zal bemoeilijken. "Een uitbraak van ebola," zeg ik in het Spaans. "We zijn nog maar net op tijd, maar deze vrouwen moeten onmiddellijk naar het ziekenhuis." De receptionist deinst verschrikt terug en even later rijden we in de gestolen ambulance naar het autoveer. Daar herhalen we ons verhaaltje en weer deinst iedereen terug. Als het veer aankomt, maakt de beveiliging zelfs de weg voor ons vrij, zo bang zijn ze voor besmetting. Even later rijden we met loeiende sirene door Ibiza.

Als we bij de opgraving aankomen, zijn de vogels gevlogen. Geen spoor te bekennen van het archeologenechtpaar. Er is niets te zien, zelfs geen gravers of ander personeel. "Verdacht," zegt Felien en wil haar telefoon pakken, maar die begint gelijk te rinkelen. "Wat?" schreeuwt ze, "hoe kan dat?...ja, ik weet het, er waren geen bewakers, die waren elders nodig, maar...hoe?...oh mijn god!" Ze verbreekt de verbinding en kijkt me angstig aan. "Maria en Linda zijn ontvoerd, er was zogenaamd een ebola uitbraak in het hotel, ze zijn afgevoerd in een ambulance en die is naar Ibiza en het vliegveld gereden. Niemand weet waarheen, ze vlogen onder de radar..." Ik verstijf, mijn Maria, mijn aanstaande vrouw! Als ik die Luc te pakken krijg schiet ik eerst zijn pik er af en dan zijn kop! "Wat doen we nu?" zeg ik. "Afwachten," zegt Felien, "Als ze al die moeite doen voor een ontvoering, zullen ze wel iets eisen, geld of een vrije aftocht, anders hadden ze ze wel vermoord." Ik knik, dat klinkt logisch, maar afwachten dat is niets voor mij.

Op Ibiza komt een lange slanke vrouw naar ons toe lopen. Ze stelt zich voor als Augusta Sanchez del Rio, hoofdinspecteur. Ik kijk bewonderend, de vrouw lijkt eerder op een model van Victoria's Secret dan op een politievrouw. Ze is elegant, goed gekleed en loopt even waardig als ze praat. "We hebben in de ambulance een usb-stick gevonden met een boodschap," zegt Augusta. Ze speelt de boodschap af op
een laptop. We horen de stem van Luc: "Linda en Maria zitten op een geheime plek," horen we zijn stem zeggen. Ik zou ze kunnen vermoorden, maar jullie zijn me nog een bedragje schuldig, vijf miljoen euro plus nog eens tien miljoen als schadevergoeding! Geld dat ik ben misgelopen met die schilderijendeal. Een koopje, want Maria is het tienvoudige waard. Het geld moet in kleine coupures in waterdichte vaten worden gestopt, en jullie krijgen nog te horen hoe alles moet worden betaald. Doe geen domme dingen, want als jullie ze proberen te bevrijden zijn ze een lijk!" Er volgt nog wat geruis en daarna stilte. "Shit," zegt Felien. "Hij weet dat Maria schat hemeltje rijk is," zeg ik, "vijftien miljoen is veel geld, maar Maria kan het betalen." "Is er iemand gemachtigd om dat geld vrij te maken?" vraagt Augusta. "Ja, de accountant van Maria en ik moeten samen onze handtekening zetten," zeg ik.

Terug in het hotel zit Felien te peinzen. "Waar zouden ze uithangen?" zegt ze. "Dat kan overal zijn," zeg ik. "Er zijn landen genoeg waar je met je vliegtuig kunt landen en worden bijgetankt, zonder lastige vragen. Allemaal schurkenstaten, en er zijn eilandjes genoeg die onbewoond zijn, waar je twee gijzelaars kunt vasthouden." "Hum..." zegt Felien, "toch zullen ze niet ver weg zijn, want ze moeten instructies kunnen geven en het geld moet worden overgedragen..." Ze pakt een kaart van het Middellands Zeegebied en begint die te bestuderen.

Linda is enorm verbaasd maar haar geilheid overwind en we belanden in een hete vrijpartij die plotseling onderbroken wordt door een klop op de deur. ?Roomservice?? Heb jij iets besteld Linda terwijl ze achteloos, nog rozig van onze zwoele sex, de deur opendoet. Ineens staatLuc binnen samen met de moeder van Linda. Het enige wat iknog kan zeggen is ?Karin?, wat een lachende Luc wegwuift als hij een lap voor mijn mond houd en ik mij voel wegzakken.

Ik wordt als eerste wakker naast Linda die vast aan mij is gebonden en we nog steeds onze kimono?s aanhebben. Onhandig probeer ik Linda wakker te krijgen maar die is nog diep onder zeil, lijkt het. Een kus op haar mond doet wonderen en ze opent haar ogen. Verschrikt kijkt ze mij aan.

?Niet bang zijn Linda?. Ik heb Luc en je moeder al horen praten. Ze willen geld zien en gelukkig heb ik daar meer dan genoeg van.
Los daarvan heb ik nog steeds het medaillon van Karin om wat een signaal kan uitzenden. Ik hoop maar dat ze het heeft geactiveerd. Er dit niets anders op dan te wachten.

We zuchten beide diep terwijl onze borsten strak tegen elkaar zitten en de moeder van Linda binnenkomt.

Wat een toestanden allemaal. Nu Luc zijn geld met de mislukte schilderijendeal is misgelopen, probeert hij het te recupereren door Maria en Linda te ontvoeren. Karin vertelt dat er overal in het hotel camera?s zijn bevestigd, zo ook in de suite van Maria. We vragen de camerabeelden op om te kijken of we op die manier meer te weten kunnen komen over de plannen van Luc en Irene, maar nog voor we de beelden van de kidnapping te zien krijgen, word ik blootgesteld aan Linda die op haar knie?n Maria zit te pijpen. Ik word rood van woede en jaloezie en begrijp niet hoe mijn Linda dit kan doen. Ook Karin komt kijken en is er ook ontzettend van aangedaan. Boos gooit ze haar verlovingsring op de grond. ?Ik wist wel dat Maria een hoge seksdrive heeft!? brult ze. ?Maar die Linda had haar dochter kunnen zien. Waarom kan Maria nu niet gewoon eens trouw zijn?? Ik knik boos en ge?rriteerd. ?Ik had dit ook niet van Linda verwacht. Ik dacht echt dat ze voor mij gekozen had.? Op dat moment gaat mijn telefoon, ik neem op en herken meteen de stem van Luc. ?Dag Felien, fijn je stem te horen?, zegt Luc lachend. ?Waar zijn Maria en Linda?? vraag ik recht voor de raap. ?Geduld meisje?, zegt Luc op een rustige toon. ?Bezorg ons het geld en jullie krijgen jullie vriendinnetjes terug.? Op dat moment ben ik nog razend op Linda en wil haar het liefst terugpakken omwille van haar overspel. ?Ik heb een ander voorstel Luc? Laat Maria en Linda vrij en je krijgt Karin en mij in de plaats.? Verbaasd draait Karin haar gezicht mijn kant uit. ?Waar heb je het over?? vraagt Luc die ook duidelijk versteld staat van dit onverwachte voorstel. ?Jij mag onze lichamen gebruiken voor jouw genot en we laten jullie nadien vertrekken zonder vervolging.? Luc lijkt diep na te denken en reageert dan met: ?Ik bel jou over een uur terug met een antwoord.? De verbinding wordt verbroken en Karin komt gefrustreerd naast mij staan. ?Wat ben jij in vredesnaam van plan?? ?Luister, jij bent toch ook boos op Maria net als ik op Linda?? Karin knikt alleen maar. ?Luc is een smeerlap, maar je kan je oprecht geen betere sekspartner voorstellen. En geloof me, ik ga Luc niet zomaar laten gaan hoor?, zeg ik met een knipoog.

Irene kijkt me verbijsterd aan, als ik haar vertel wat Felien heeft voorgesteld. "Echt?...dan neem je toch niet serieus, wil je die feeks neuken en die halve kerel die voor een vrouw doorgaat? Nee, toch zeker?" Ik zeg niets, maar denk koortsachtig na. Felien was indertijd een van de vrouwen die diepe indruk op me gemaakt heeft. Ik droom nog regelmatig van haar en als ik een roodharige vrouw zie, krijg ik spontaan een stijve. Aan de andere kant, vijf miljoen scoren is ook niet mis. Ik schud mijn hoofd, maar blijf denken aan een ander plannetje. Als ik Felien in mijn macht heb, ben ik van een enorme vijand verlost. Ze is net een pitbull, ik kan haar niet van me los schudden. Ik heb een idee. Ooit heb ik een aanbod gehad van een excentrieke miljardair, een vrouw die heel geheimzinnig verblijft op een eiland, waar ze een soort lunapark heeft gebouwd waar ze regelmatig mensen in vrij laat die moeten zien te overleven in extreme omstandigheden, de hoofdprijs is dat ze zichzelf naar de vrijheid vechten, maar dat is nog nooit iemand gelukt. Die miljardair vrouw had er vijf miljoen dollar voor over voor twee mensen voor haar bizarre arena, op voorwaarde dat het krachtige persoonlijkheden waren, die goed konden vechten en puzzels oplossen. Felien en Karin voldoen ruimschoots aan die eisen. Linda en Maria niet. Bovendien als ik Felien zo kwijt raak, kan ik misschien Linda weer overhalen om terug te komen, is Irene ook weer blij. Ik bekijk het voorstel aan alle kanten en overleg dan met Irene. Die komt met allerlei bezwaren, maar uiteindelijk geeft ze schoorvoetend toe. Want het grote probleem blijft, hoe krijgen we vijf miljoen in contanten losgeld in onze handen. De zwakke plek van elke ontvoeringszaak...

Ik neem contact op met Felien. "Ik heb je voorstel overwogen, Felien, en ik ga akkoord. Maar ik eis wel een overeenkomst die is erkend door de justitie in alle beschaafde landen dat Irene en ik vrij van rechtsvervolging zijn en je moet het meenemen als je naar me toekomt." "En dan laat je Irene en Linda vrij?" zegt Felien gespannen. "Ja," zeg ik. We komen overeen dat Felien en Karin ongewapend naar een vliegtuig gaan dat zal landen op Ibiza. Als het vliegtuig weer is opgestegen en niet gevolgd wordt, zal ik een toestel met Linda en Maria laten opstijgen. Pas als het vliegtuig met Felien en Karin is geland en ik de overeenkomst in handen heb, laat ik het vliegtuig met Linda en Maria landen. Felien gaat akkoord.

Na twee dagen neem ik contact op met Felien. Ze heeft de overeenkomst, getekend door VS, de EU, Isra?l, China, de Emiraten, Saoedie Arabie. zuid-oost Azie, het VK, Latijns Amerika, Japan en Australi?. Spionnen van mij op Ibiza melden dat Felien en Karin aan boord zijn van het priv?vliegtuig dat ik heb gestuurd. Als ze landen bij mijn verblijfplaats is het vliegtuig met Maria en Linda al opgestegen. Ik verwelkom Felien en Karin en krijg de overeenkomst. Na alles zorgvuldig te hebben gecontroleerd, stuur ik bericht naar het andere vliegtuig, dat de landing naar Ibiza met Maria en Karin inzet. Als Felien vraagt hoe het zit met de seks tussen ons, glimlach en draai me om. Ik kijk naar de computer en zie dat de miljardair de helft van de vijf miljoen heeft overgemaakt. "Geduld meisje," zeg ik minzaam, "ga jullie eerst even opfrissen, dan komt de seks later wel..." Als Felien en Karin onder de douche vandaan komen en zich hebben omgekleed (in weinig flatteuze camouflagekleding) geef ik een teken en een bediende brengt drie glazen champagne. Ik heb twee glazen voorzien van een sterk slaapmiddel. Als we klinken op de overeenkomst, zie ik Felien sluw lachen. Die heeft een plannetje, bedenk ik me, maar wie het laatst lacht... Niet veel later zijn beide dames in diepe slaap.

Als de helicopter opstijgt met de twee verdoofde vrouwen aan boord, neem ik contact op met de miljardair. Als enkele uren later mijn banksaldo op de Zwitserse bank op vijf miljoen staat, weet ik dat Felien en Karin op hun bestemming zijn aangekomen. Met Irene drink ik er (een slaapmiddel vrij) glaasje champagne op. "Wat staat die twee te wachten?" vraagt Irene terwijl ze mijn dikke pik uit mijn broek vist. "Oh, de hel," zeg ik, "het eiland staat niet op de kaart, ligt buiten de scheepsroutes en is voorzien van allerlei bloeddorstige dieren van slangen tot tarantula's. Nog afgezien van het gedeelte dat onze vriendin, de miljardair heeft aangelegd, het is een lunapark van de duivel, vol vallen en hindernissen. Het is tussen twee haakjes, de doodgewaande zuster van Maria, die goed geboerd heeft en velen malen rijker is dan haar oudere zus. Ze is daarbij zo gek als een ui en heeft een bloedhekel aan Maria. Ze wil graag de aanstaande bruid van haar zusje martelen in haar extreme lunapark. "Hum" zegt Irene, terwijl ze zuigt op mijn eikel. Ik kijk nog een keer naar mijn saldo en duw dan mijn pik dieper in haar keel. Life is good!

Als Luc en ik lekker liggen te vrijen in het besef dat er vijf miljoen euro op ons ligt te wachten in Zwitserland, voel ik opeens dat ik zwaar in mijn hoofd wordt. Ik kan amper nog uit mijn ogen kijken en als ik probeer naar Luc te kijken, lijkt ook hij weg te zakken. Opeens voel ik me in een zwart gat vallen.

Als ik bij kom, lig ik in een helicopter op een brancard vastgesnoerd. Naast me ligt nog een andere brancard met een lichaam. Ik neem aan Luc. Verder zitten er gewapende mannen om ons heen. Ik word misselijk. Wat is dit nu? Worden we nu al ontvoerd, als wannebee miljonairs? Zijn het terroristen of gewoon criminelen. De helicopter begint te dalen en voor ik het weet, ben ik met brancard en al uitgeladen en wordt op een strandje neergepoot. Heel schattig allemaal, prachtig strand, strakblauwe zee en een lekker zonnetje. Ruw word ik losgemaakt en op het zand gekieperd. Even later lig ik met Luc in de branding en stijgt de helicopter op. "Waar zijn we?" hoor ik naast me. Luc kijkt me verwilderd aan. "Wat is dit? Een ontvoering?" Ik sta op en zie dat het strand doorloopt tot aan een soort van jungle die er weinig gastvrij uitziet. Ook merk ik dat het vloed is. "Kom Luc, we moeten maar eens wat verder op gaan zitten, want het water komt steeds verder. Zuchtend staat Luc op en we lopen naar de rand van het strand. Dan zie ik plotseling een blonde vrouw lopen...maar..maar...dat is Linda!

"Mam!" hoor ik roepen en naast me vloekt Luc luid en duidelijk. "Linda?" zegt hij. Even later hangt Linda om mijn nek en we omhelzen elkaar. "Wat is er met jou gebeurt?" zegt Luc, "jullie waren vrij, geruild voor Felien en Karin?" "Klopt," horen we een vrouwenstem zeggen, "maar ik denk dat we bedonderd zijn. Het is Maria, die duidelijk niet zo ingenomen is het met het feit dat ze dit strand moet delen met de mensen die haar voor vijf miljoen wilden oplichten. "Nadat we geland waren op Ibiza, werden we in een politiebusje weggebracht. Maar dat busje werd bestuurd door nepagenten, we werden naar een helihaven gebracht en de agenten zeiden dat we naar Spanje zouden worden gebracht voor onze veiligheid. Maar we werden weer verdoofd en vervolgens hier wakker. Weten jullie waar we zijn?" Ik kijk naar Luc. "Ik heb wel een vermoeden," zegt hij, "dit zou wel eens..." "Maria!" horen we schreeuwen en tot mijn verbijstering komt Karin uit de jungle lopen, met naast haar Felien. "...het eiland kunnen zijn waar de zus van Maria haar duivelse lunapark heeft." gaat Luc door.

Omdat het water steeds dichterbij komt, volgen we Felien en Karin die hier eerder waren dan wij en al een soort van hut hebben gebouwd aan de rand van het strand, veilig voor de vloed. Daar krijgen Luc en Felien een knallende ruzie. De verwijten vliegen over en weer en Karin en Linda proberen tevergeefs vrede te stichten, maar dan worden we ruw onderbroken door het geluid van een sirene en klinkt een mechanisch versterkte stem. "Zwijg, stelletje nietsnutten!" Luc en Felien stoppen midden in hun ruzie en we kijken verward om ons heen. "Jullie zijn een smerig sterretje," gaat de stem verder, "denk je nu echt, meneer Luc dat ik je vijf miljoen geef voor de ontvoering van mijn zusje en je er mee weg laat komen? Vieze oplichter en die hoer die bij je is, is al geen haar beter. Hoertjes uitbuiten als Madam en dan zwendelen voor Luc die al meerdere malen is veroordeeld. En Maria met je schijnheilige koppie, je meisje ten huwelijk vragen en haar vervolgens bedriegen met de dochter van Irene. De vrouw die haar zusje altijd in de schaduw stelde en minachtend behandelde. En dan Linda...Linda die al tippelde als tiener, zwendelde voor ze goed en wel kon praten en haar nieuwe liefde nog dezelfde avond bedroog. Karin, ex-commando, ex-politie. Heeft verschillende levens op haar geweten en last but not least: Felien. De incarnatie van de duivel. De rode demon. Doet zich voor als gewetensvolle detective, maar gaat vooral voor haar eigen succes. Ze is net zo'n zwendelaar als Luc maar ze doet het onder de dekmantel van het recht...jullie zijn allemaal veroordeeld voor je slechte gedrag, maar jullie krijgen nog ??n kans, dit eiland is een groot lunapark vol uitdagingen, vallen en obstakels. Jullie zullen moeten samenwerken om er uit te komen en wie dat lukt kan van het eiland komen, er is een weg uit deze jungle, uit dit eiland... zijn jullie dapper, slim en moedig genoeg?" Dan klinkt er een afschuwelijk lach en zwijgt de speaker.

Met moeite komen we tot elkaar en daalt er een soort rust. ?Jullie zijn hier vanwege mij?. Mijn verloren zus maakt iedereen kapot die ik lief heb. Ik kijk Karin aan. ?Sorry schat dat ik met Linda heb gevreeen. Linda houd echt van je Felien, die mij ongelovig aanstaart. Voordat ik in die helikopter stapte heb ik een bedrag van 50 miljoen overgemaakt maar dat bleek te weinig te zijn voor Karin en Felien ook vrij de krijgen. Luc kijkt me verrast aan. ?Ik vermoede al dat het iets met mijn familie te maken had.

Een ding is zeker, als we niet samenwerken zijn we ten dode opgeschreven. En wat ook zeker is, mijn zus is knettergek en zal ons nooit laten gaan.


Ik neem Karin apart. ?Je bent bijna al je geld kwijt? hakkelt Karin. Ach lieve schat. Zelfs mijn zus weet niet hoeveel geld ik heb. Ik heb geen miljoenen, maar eerder miljarden. Jij bent al het geld op de wereld waard. Sorry schat en gaan terug. ?Waarschijnlijk zoeken ze mij al?. We moeten hier weg die kut van een zus van mij houdt ons in de gaten. We moeten een plan maken, maar niet hier.

Nu w weten waar we aan toe zijn, blijkt dat iedereen plotseling probeert aardig voor elkaar te zijn. Samen met Felien neem ik de groep mee de hut in. Die hebben we gebouwd van palmboomstammen, palmbladeren en gevlochten lianen. "Volgens mij moeten we uitbreiden," legt Felien uit. "Hoe hebben jullie dit gebouwd?" vraagt Luc verbaasd. "Met gereedschap," zeg ik en wijs op een houten kist gevuld met zagen, bijlen en hamers. "Kennelijk is de zus van Maria niet al te krankzinnig," merkt Felien op, "hoe heet ze eigenlijk?" "Susan", zegt Maria. "Goed," zegt Felien. Susan heeft ook eten voor ons neergezet, rantsoenen. Vers water is er van een riviertje verder op en vers fruit groeit aan de bomen." "Dat is vast geen aardigheid van haar," mengt Maria zich in de discussie. "Nee, kennelijk wil ze ons in goede conditie om die uitdaging aan te gaan, een uitweg te vinden van dit eiland," constateert Luc. "Hoe het ook zij, voorlopig gaan we niet dood van honger en dorst," zegt Felien. "Luc," gaat ze door, wat weet jij van het eiland? Jij leverde ons aan die gekkin uit, dus je moet er wel iets van weten.." Luc knikt en tekent in het zand een ruwe schets van het eiland. "Het is niet groot, met vooral jungle aan de kust, in het midden is grasland met heuvels en een uitgedoofde vulkaan in het zuiden. Ik heb geen idee waar dat zogenaamde Lunapark is." "Overal om ons heen," zeg ik. "Felien en ik hebben geprobeerd de omgeving te verkennen, maar overal zijn valstrikken. Dus kijk uit, vooral 's nachts.

Als ik samen met Maria bezig ben om een palmboom om te zagen, blijft mijn verloofde zich maar verontschuldigen. "Je moet het me niet kwalijk nemen," zegt ze ten slotte. "Ik neem het je wel kwalijk," zeg ik boos, 'verdomme, we waren nog maar net verloofd en dan laat je je pijpen door de vriendin van Felien!" Maria begint te huilen en daar kan ik niet tegen. Huilende vrouwen maken me weerloos. Ik probeer haar te troosten en ze kruipt zowat in me. "Ik zie echt niks in Linda," huilt Maria, "ik was gewoon geil." Ik streel haar haren en kus haar tranen weg. "Goed," zeg ik, "voor deze ene keer, maar nog ??n keer en dan ben ik vertrokken, als we hier ten minste uitkomen.

Ik ben diep beledigd door die zus van Maria, die Susan. Wat zei ze nu ook alweer? Oh ja, .Linda die al tippelde als tiener, zwendelde voor ze goed en wel kon praten en haar nieuwe liefde nog dezelfde avond bedroog. Het is allemaal waar en ook weer niet. Ik tippelde niet, maar lokte klanten voor het bordeel van mijn moeder, zwendelen doe ik pas sinds kort. Het enige wat waar is dat ik mijn nieuwe liefde bedroog, mijn prachtige Felien. Ze doet heel koel tegen me en ik voel me zo driedubbel schuldig. Als we die avond in ons nieuwe verblijf zitten, probeer ik tegen haar aan te kruipen, maar ze duwt me weg. "Even niet," zegt ze kort. "Felien," zeg ik, "het spijt me zo, het was geen liefde, maar nieuwsgierigheid, ik heb nog nooit een vrouw met een pik en een kut geneukt..." Felien kijkt me kil aan. "En was het lekker?" zegt ze nijdig, "misschien moet je bij Maria en Karin intrekken." "Ja maar, ik wil jou," huil ik. Felien wendt zich af en gaat aan de andere kant van ons verblijf tegen de muur liggen. "Dat had je wat eerder moeten bedenken," zegt ze, "en ga nu slapen, want morgen staat ons nog het een en ander te wachten."

Ik probeer te slapen, maar het lukt niet. Dan opeens voel ik iets warms tegen me aandrukken. Ik schrik, maar een hand wordt op mijn mond gelegd. "Stil we moeten de anderen niet storen." Het is Felien! Ik kruip tegen haar naakte lichaam aan en we zoenen. Dan praten we. "Waarom deed je dat nou?' zegt Felien. "Ik weet het niet," zeg ik, "ik was overdonderd. Plotseling zag ik een naakte Maria met een pik en zoiets had ik nog nooit gezien." Felien geeft me een lieve kus. "Ik heb je gemist, maar ik ben ook nog steeds pissig over jou en Maria, maar aan de andere kant, ik ben ook geen heilig boontje, wist je dat ik seks heb gehad met Luc? Wel een hele tijd geleden hoor." Verbaasd kijk ik haar aan. "Met Luc?" "Ja, lang geleden, een charmante man en hij heeft zo'n lekkere grote pik. Ik ben bi en als ik dan toch met een man vrij wil ik er wel een met goed gereedschap," Ik luister met open mond. Die Felien. "En toen kregen jullie ruzie?" "Ja. Luc is niet te vertrouwen die zou zijn grootmoeder nog verkopen als hij er beter van zou worden." We giechelen en vrijen en ik voel hoe Felien mijn natte kutje zoent, haar tong glijdt naar binnen en speelt met mijn clitje, ik kom klaar in haar mond en voel haar slikken. Dan zoenen we weer en ze kneedt mijn borsten. Haar mond smaakt naar mijn kutsap. We wrijven onze borsten tegen elkaar en ook onze kutjes. "Zou je met Luc weer neuken als je de kans krijgt?" vraag ik als we allebei meerdere keren zijn klaargekomen. "Zeker..." zegt Felien, "en misschien moet jij het ook eens proberen, nu je de pik van Maria hebt geprobeerd, wil je ook wel eens met hem neuken?"

Wat niemand weet, is dat ik een zendertje bij me had, in mijn horloge. Het ging kapot tijdens de ontvoering, maar ik heb het weer gerepareerd. Het is verbonden met Elvira, die momenteel de leiding heeft over mijn bende. Ik voel er namelijk weinig voor om mee te doen aan deze morbide expeditie Robinson. Ik kan er niemand over vertellen, ook Irene niet, want volgens mij is dit eiland vergeven van verborgen camera's en microfoons. Die zwakzinnige zus van Maria lijkt me een parano?de type dat er niet voor zal terugschrikken ons voortdurend te monitoren. Gelukkig is er voorlopig voldoende eten en drinken dus ik kan rustig afwachten tot Elvira's hulptroepen arriveren. Op ons tijdelijke basiskamp is een groot wantrouwen tussen mij, Irene en de rest. Felien is ronduit vijandig en ook de overgelopen Linda kijkt schuw naar me. Karin is een verhaal apart. Ze waakt als een havik over Maria, maar schijnt niet echt een hekel aan mij en Irene te hebben. Ook Maria is neutraal.

Felien roept ons samen. Zij en Karin hebben de nodige verkenningen uitgevoerd en alvast een aantal lugubere vallen ontdekt. Volgens haar kunnen we die neutraliseren als we maar samenwerken en zoals ik al bedacht heb, het grote wantrouwen verhindert dat. Net als we klaar zijn en iedereen weer terug is in zijn woongedeelte, voel ik mijn horloge trillen. Ik schrik op. Dit is het afgesproken teken dat er iets staat te gebeuren. Nog geen uur later is het zover. Een drietal helicopters komt overvliegen. Het zijn Bell Huey's die ik heb overgenomen van een beruchte wapenhandelaar in ruil voor een hoop cash. Ze landen op het strand en samen met Irene ren ik er naar toe. We stappen en zien achter ons Felien en Karin naar ons toe rennen. "Opstijgen!" zeg ik en even later vliegen we weg van het eiland. "Linda!" zegt Irene, maar ik schud mijn hoofd. "Ze komen wel weg met Felien en Karin," zeg ik, "als we ze meenemen, zullen ze ons later toch weer achtervolgen."

"De hufter!" schreeuwt Felien als we Irene en Luc zijn opstijgen met de helicopter, "hij laat ons gewoon in de steek...!" Samen met Maria en Linda zitten we even later voor onze ge?mproviseerde hutten. "Wat gaan we doen?" zeg ik. "Ik heb eigenlijk weinig zin om dat lunapark van die gefrustreerde zuster van Maria in te gaan," zegt Felien strijdlustig, "dan heeft zij de touwtjes in handen..." "Wat dan?" zegt Linda. Ik kijk naar Maria, "heb jij je medaillon nog?" Mijn aanstaande knikt. "Had je het geactiveerd?" vraagt ze. "Uiteraard," zeg ik, "en het signaal gaat naar het beveiligingsbedrijf dat voor je werkt. Felien kijkt ons verrast aan. "Medaillon?" zegt ze, "signaal...wat bedoelen jullie?" "Oh Karin is altijd bang dat ik ontvoerd zal worden," zegt Maria luchtigjes, "dus heeft Karin een medaillon met een zendertje er in laten maken om me op te kunnen sporen, mocht dat gebeuren..." "Waarom zijn ze er dan nog niet?" zegt Linda angstig. "Daar heeft ze wel een punt...het beveiligingsbedrijf had er al moeten zijn. "Werkt het signaal wel?" vraag ik Maria. Als antwoord trekt ze haar kettinkje met medaillon tevoorschijn. Ik bekijk het nauwkeurig. De activeringsring is verbogen," zeg ik, en pak een pincet uit mijn broekzak. Even later heb ik de ring weer recht gebogen. "Doet dat ding het nu?" vraagt Felien. Ik haal mijn schouders op. "Om te voorkomen dat de ontvoerders zouden uitvinden dat Maria een signaal uitzend, werkt het geruisloos voor ons. Maar de ontvanger zou nu iets moeten horen. "Afwachten dus maar," zegt Felien.

We zoeken onze hutten weer op en ik kruip tegen de lekkere billen van mijn mooie vrouw. Ik zoen haar in haar nek en duw mijn handen onder haar oksels door. Ik trek haar shirtje omhoog en kneed de prachtige borsten. Maria kreunt als ik ook haar pik vastgrijp en haar begin af te trekken. Niet veel later liggen we te vrijen en voel ik hoe mijn vrouw mijn enkels vastgrijpt, mijn benen omhoog trekt en haar stijve piemel in mijn drijfnatte vagina duwt. Ik kreun en steun en voel haar ballen tegen mijn billen kletsen. Ik klem mijn benen om haar middel en Maria stoot nu nog harder in mijn genotsgrotje.

De volgende morgen zien we een stip aan de horizon die steeds groter wordt, het is een helikopter. Karin met haar militaire achtergrond, herkent het ding gelijk als een Chinook, een Amerikaanse transporthelikopter. Even later landt het enorme ding op het strand. Karin begroet de commandant van de meegereisde beveiligers. We worden meegenomen het ruim in en even later stijgen we op. De commandant vertelt dat het signaal al die tijd uitbleef, maar dat het gisteren werd hersteld, dus Karin had het medaillon goed gerepareerd. Ze zeggen ook dat het eiland is gescand door schepen die buiten de horizon verblijven en waarna we onderweg zijn. "Er is geen enkele menselijke activiteit te vinden," zegt hij, dus die zus van mevrouw van Willigen is daar of nooit geweest of ze heeft de benen genomen." Dat geeft stof tot nadenken. Als we landen op de helicarrier, worden we ontvangen door de kapitein die netjes salueert en aan Karin vraagt of er iets moet worden ondernomen. Felien en Karin overleggen. Dan besluiten ze dit na te laten. "De kans is groot dat er dodelijke vallen," zegt ze, "ik wil uw mensen niet in levensgevaar brengen." Ook van Luc en mijn moeder ontbreekt enig spoor.

Inmiddels zitten we al weer enige tijd op Formentera. Maria en Karin willen naar het eiland van Maria in het Cara?bisch gebied om te trouwen. Felien wil echter in Europa blijven om het spoor van Luc op te pikken. Ik wijk niet van haar zijde. Vooral omdat ze denkt dat Luc en Irene zullen proberen om mij te ontvoeren, dus ben ik nuttig als lokaas. Karin is in tweestrijd, ze wil achter Luc aan en ook achter Susan, maar ze wil ook haar aanstaande vrouw beschermen en met haar trouwen. Ze komt er niet uit en dus zitten we na een week nog altijd in een luxe villa op Formentera die onder bescherming staat van het beveiligingsbedrijf van Karin. Ik vind het prima, ik zwem in het prachtige zwembad, bruin in de zon en vrij met mijn mooie roodharige detective. We zijn heel verliefd, al is Felien er de vrouw niet na om lang stil te zitten. Ik zie haar vaak overleggen met Karin die al even ongedurig is als zij en krijgen veel inlichtingen van hun respectievelijke netwerken over de verblijfplaatsen van Luc en Susan.

Een doorbraak komt als Karin meldt dat er weer oplichtingen plaatsvinden in Monaca in de casino's daar. "Iemand licht rijke oude vrouwen op die een gokje wagen aan de speeltafels," zegt ze. "Dat ruikt naar Luc," zegt Felien. Karin en zij overleggen en niet veel later stappen we op Ibiza op in een priv?-jet die ons naar zuid-Frankrijk brengt. Karin wilde Maria op Formentera laten zitten, maar die is vastbesloten. "Ik ga mee of ik wil mijn ring terug..." zegt ze vastberaden. Dus vliegen we met zijn vieren in de richting van Frankrijk op weg naar Monaco.

(Sorry dat het zo lang duurde)

Van mij hadden we nog wel iets langer op het eiland willen blijven en kijk vanuit de heli hoe groot het is. Misschien moet ik het wel kopen als mijn zus toch opgerot is. Karin heeft de medalion goed gemaakt en deze bungelt weer vrijelijk tussen mijn borsten die weer op haar beurt vrij in mijn blouse bengelen. Door al dat getril en geschud word ik al weer geil. En dat merkt Karin maar al te goed als ik mijn hand tussen haar benen wring. Linda en Felien hebben alleen oog voor elkaar en de commando?s, tja die moeten maar wegkijken.

Karin was ook niet onschuldig want ze kwam in een recordtempo op mijn vingers. Haar kutje vrij bereikbaar zonder slipje stroomt nu over van haar sapjes. De vlucht duurt maar relatief kort en gaan weer naar Formentera waar we onze koffers en de rest nog hebben. Van hier kunnen we naar mijn eiland om te gaan trouwen.

Helaas zijn er nog twee onopgeloste zaken. Luc en Irene, en niet te vergeten. Mijn zus. Zij vergeet niet. Nooit!
Karin verveeld zich een beetje en zit steeds vaker bij Felien. Geen geflirt maar het is duidelijk. Ze zoeken. Zoeken naar Luc en Irene.

Als Karin iets in haar kop heeft dan moet het er komen. Wat dat betreft heb ik daar ook last van en maak wat stampij als ze alleen met Frlien naar Monaco wilt om Die twee te verrassen.

Grlukkig vind ze ons huwelijk belangrijker dan Luc en Irene dus gaan zowel Linda als ik mee. Linda is hotel de botel van Felien en heeft sex nodig.
Ik heb alvast een appartement gehuurd in het centrum met alle luxe die er te krijgen was. Zwembad een vrouwelijke butler en twee absurd grote slaapkamers. Los van de andere 8. Ik ben zo vrij geweest er wat kleding te laten komen, ook voor Felien en Linda dat we kunnen gebruiken voor het bezoek aan het casino. Incl wat speelgeld.

?Wat?, zegt Karin. ?Ben je n? helemaal gestoord geworden. Jullie gaan niet mee. Ik dreig weer met de trouwring en Karin gaat overstag. Laat de vier cheques zien en het is vermakelijk hoe Linda kijkt naar het bedrag. ?Klopt dit wel?. 1.000.000?. ?De winst is voor jezelf? zeg ik lachend. Linda lacht hartelijk. Wowww en springt in mijn armen. Felien en Karin kijken beteuterd want die twee willen alleen maar knokken. ?Ik fluister in Linda?s oor. Kijk maar eens in je kledingkast.

Als een wervelwind vliegen de deuren open. Wowww Maria. Gaaaf. En komt in hetzelfde trmpo terug met een schitterende zilveren jurk die gemaakt is voor haar. ?Dit is mijn princessenjurk?, stamelt ze nu. Kleine tranen in haar ogen en vliegt Felien in haar armen. We gaan ze ontmantelen he? Maar eerst gaan we voor jou een jurk uitzoeken. Geen zwarte leggings en strakke kogelvrije vesten maar een mooie sexy jurk.

De butler, genaamd Eva, heeft opgediend en we zitten nog rozig van het bad en een snelle wip, heerlijk te eten. We waren uitgehongerd en ik neem Karin bij de hand. Nu gaan we eerst vrijen en dan mag jij je plan uitleggen. Ik zal alles doen wat je zegt. Maar eerst gaan we vrijen en al kussend vallen we de slaapkamer binnen en belanden op het grote bed.

Leuke touch die prinsessenjurk, Maria!...

Ik kan bijna niet wachten op naar het casino te gaan in mijn prinsessenjurk. Ik wil er ook een tiara bij. Maar ik zie Karin en Maria zich terugtrekken op hun kamer en je kunt wel raden wat die gaan doen. Ik kijk naar mijn roodharige schoonheid en voel hoe geil ik word als ik haar zie staan in haar lingeriesetje. Ze is tegelijk zo stoer en zo mooi. Als jong meisje droomde ik al van een piratenkoningin die me zou schaken en meevoeren naar haar pirateneiland waar ze me zou meevoeren naar haar bed. Ik zou me voor de schijn verzetten en dan worden overweldigd door deze stoere vrouwelijke zeebonk. Ze was in mijn droom altijd in mannenkleren en voorzien van een ooglapje. Ik was soms naakt vastgebonden aan de mast terwijl mijn piratenkoningin me losmaakte en meevoerde naar haar hut. Daar deed ze allerlei heerlijke dingen met me en ik kwam ik meerdere malen klaar. Felien is dan weliswaar geen piratenkoningin, maar wel heel stoer en ik sidder als ze me aanraakt.'"Wat is er?" vraagt ze zacht. Ik vertel mijn fantasie en ze glimlacht. Voor ik weet heeft ze me opgetild en lig ik in haar sterke armen. Ze draagt me naar de slaapkamer en vlijt me neer op het enorme bed. "Aye, Aye maatje," zegt ze met een nepaccent, "wat ontdek ik nu? Je bent een meisje?" Ik val op mijn knie?n en hef mijn handen smekend omhoog. "Ach, kapteintje,"zeg ik, "sla mij niet, "ik ben uw liefje, zoals u ziet." Waarop Felien haar lingerie uitdoet en op me komt liggen. We zoenen uitgebreid en ik streel met mijn handen over haar rug. Felien glijdt iets naar beneden en begint mijn borsten te likken en te zoenen. Ik kreun als ze naar voren schuift en op mijn gezicht komt zitten. Ik begin haar vagina te likken en word beloond met een stroom witte druppels kutsap die als een fijne laag sneeuw over mijn gezicht stromen. Dan wentelen we zo dat we in een heerlijk standje 69 belanden en elkaars kutjes beminnen.

De volgende morgen word ik wakker in een leeg bed. Als ik na de douche naar het woongedeelte van de suite kom, zitten Karin en Felien hun pistolen schoon te maken. "Ze hebben een spoor," fluistert Maria, "Luc is gesignaleerd, net als je moeder. Ze zijn bezig om een rijke erfgename te bezwendelen. Iets met een casino geloof ik. Ik knik. Ik ken de trucjes van Luc inmiddels wel. In deze zwendel speelt de dame uit Lucs bende een rijk adellijk persoon en Luc is het hoofd beveiliging. Ze hebben zogenaamd een systeem uitgevonden dat kan uitrekenen waar het balletje van de roulette zal vallen. Een klein apparaatje dat (zogenaamd) een signaal uitzend. Als de rijke erfgename verliest, krijg ze zogenaamd hulp van het bendelid van Luc die de adellijke persoon speelt (vermoedelijk Irene), ze demonstreert het apparaatje en verkoopt het voor veel geld aan de rijke erfgename. Als de erfgename het apparaatje wil gebruiken, komt Luc op de proppen als hoofd beveiliging van het casino, Hij voert haar discreet af en zegt dat ze mag gaan als ze een bepaald bedrag betaalt. De erfgename betaalt natuurlijk en Luc en Irene incasseren zo dubbel geld. Ik vertel dit aan Felien en Karin die ge?nteresseerd luisteren. "Slim is hij wel," zegt Karin. "Dames," zegt Felien, "we moet ons vermommen, anders herkent Luc of Irene ons zo."

Monaco is wel weer een stap terug van de schilderijzwendel. Geen miljoenen euro's dit keer, maar hopelijk duizenden. Irene heeft met haar scherpe oog ons doelwit achterhaald. Net als ik is ze heel goed in 'cold reading'. Als je je afvraagt hoe het toch kan dat een medium met de geesten spreekt en zo kan weten dat de vrouw voor haar weduwe is, veel verdriet heeft en dat haar man die drie jaar geleden is overleden een boodschap heeft, weet dan dat dit zogenaamde medium helemaal niet met geesten praat. Ze doet aan cold reading. Net zoals Sherlock Holmes dat kon, kun je aan bepaalde details zien wat voor mens er voor je zit. Een man met versleten schoenen is vermoedelijk een vrijgezel of gescheiden (de afdruk van de ring is nog zichtbaar) helemaal als hij pas met vakantie is geweest. Als zijn bril in zijn jaszak zit is hij ijdel, zeker als hij wat vaag uit zijn ogen kijkt. Etc. etc. Je kunt heel veel aflezen aan een persoon zonder iets te vragen. Irene en ik kunnen dat ook. Ik zie dat ze het apparaatje stiekem aan de vrouw laat zien. Die hebben we ge?ndentificeerd als Lady Elaine, een barones van 28 jaar, plotseling rijk en voorzien van een titel na dat haar papa, de baron, overleed. Irene ontdekte dat Elaine bezig is het familiefortuin te vergokken want ze verliest als een idioot. Het apparaatje heb ik zelf in elkaar geknutseld, het kan niks, zeker niet de roulettetafel be?nvloeden, maar Elaine is behalve mooi, ook zo stom als het achtereind van een varken. Ze gelooft Irene op haar woord en is bereid 25.000 pond te betalen. Irene drukt haar op het hart voorzichtig te zijn, want dat het casino er ook weet van heeft en goed oplet dat niemand het apparaatje gebruikt. Nu moet ik opschieten want Lady Elaine heeft ingezet en zal binnen een minuut het apparaatje gebruiken. Ik loop naar haar tafel en leg mijn hand op haar schouder en pak gelijk het apparaatje. "Wilt u rustig meekomen, mevrouw?" zeg, "Ik ben LaCroix beveiliging." Elaine siddert van schrik en angst. Ze gaat stil mee en ik breng haar naar een kamertje dat Irene en ik van te voren hebben verkend. Het is een soort berghok waar nooit iemand 's avonds komt.

"U speelt vals, mevrouw," zeg ik dreigend tegen Lady Elaine die wit wegtrekt als ik apparaatje omhoog houdt, "dit apparaatje kan het roulettewiel be?nvloeden. Het is streng verboden in dit casino. Lady Elaine begint te stotteren, over de schande, haar positie en als ik ijzig blijf kijken, begint ze te huilen. Ik laat haar even aan modderen en zeg dan, "er is misschien een uitweg..." "Oh, maar ik heb bijna geen geld meer..." zegt ze hulend. Ik kijk naar tiara, haar collier en armband vol smaragden. Ze ziet mijn blik en begint te stamelen: "ma..maar..da..t zijn de familiejuwelen!" "Het is dat of uw arrestatie, mevrouw," zeg ik wreed. Maar voor ik nog meer kan zeggen, voel ik iets koud in mijn nek drukken. "Hallo Luc, leuk je weer eens te zien," hoor ik stem van Felien.

Lieve Felien en Marie, zijn jullie gestopt? Om even de boel op scherp te zetten, een leuke plotwending...

We hebben ontzettende lol met onze vermommingen. Felien verstopt haar rode haar onder een pikzwarte pruik en ze zet een zonnebril op. Ik heb mijn haar laten knippen en een ander kleurtje gegeven. Linda draagt haar onder een petje en heeft een bril met dikke randen op en Maria draagt ook een pruik en een stalen brilletje. Zo vermomd verkennen we de casino's. We hebben al snel beet. Linda herkent haar moeder gelijk en al snel komen we zo ook Luc op het spoor. Ze staan op het punt om lady Elaine te grazen te nemen. "Snel," zegt Felien tegen mij, "waarschuw de politie.." Ik zonder me af, maar net als ik de politie wil bellen, gaat mijn andere telefoon. "Change of plans" klinkt het, "" switch to plan Z." Meer niet. Ik hang op en berg zonder de politie te bellen mijn twee telefoons op. Ik loop naar Felien. "En?" zegt ze. "Ze komen er aan," lieg ik. "Goed," zegt Felien, "arresteer jij Irene, dan houd ik Luc aan."

Als Felien haar Heckler & Koch in de nek van Luc druk, loop ik achter haar aan en druk mijn eigen wapen in haar nek. "Wa..at?" zegt Felien. "Leg je wapen neer.." zeg ik. Langzaam laat Felien haar pistool vallen. Ik schop het weg en sis tegen Luc. "Verdwijnen nu! en neem Irene mee..." Felien die nog altijd met haar handen omhoog staat, kijkt me vol haat aan, "vuile verraadster!" zegt ze woedend. "Het spijt me," zeg ik, 'maar ik werk in werkelijkheid voor machtige mensen die vinden dat Luc moet lopen." "Wie dan?" spuugt Felien vuur, "de CIA? De KGB?" Ik laat mijn hand tegen haar slaap klappen en ze gaat neer als een zak zand. Maria komt aanrennen. "Wat is er lieveling? Ik zag net Luc en Irene weg rennen?" Ik trek de ring van mijn vinger en overhandig die aan Maria. "Het spijt me oprecht Maria, maar we zullen elkaar niet meer terug zien..." ze kijkt me verbaasd aan. "Ma..ma..maar..." stamelt ze. Ik kus haar snel op haar lippen, draai me om en open het raam. Snel klauter ik langs de gevel naar beneden. Daar wachte een onopvallende donkere auto me op en al snel ben ik verdwenen.

?Ik kan niet voor Felien spreken maar ik ben opgehouden hoor. Kon even niet schrijven. En wat voor een plotverandering lieve Karin! Dat nog wel op valentijnsdag. Ik geloof er geen klap van dat wij elkaar nooit meer gaan zien
Wel een goeie en mooie twist. Heerlijk! ?

Ik had al een slecht voorgevoel toen we weggingen vanaf Formentera. Felien en Karin die zo nodig het even gingen oplossen.
Het vermommen gaf mij maar ook Linda een leuke kans om ons lekker op te doffen en totaal onherkenbaar te maken voor haar moeder en Luc. Linda had al snel haar moeder in het oog en onze twee stoere dames kwamen direct in actie. Maar, het zou heel anders aflopen.


Nog steeds verstomt en totaal over mijn toeren sta ik nog in het casino met de ring die Karin me in de hand propte, een kus gaf, en de woorden sprak, dat ze mij nooit meer ging zien.

Op dat moment zakte mijn wereld in elkaar. Geen woorden ging nog iver mijn lippen, hoezeer Felien en Linda het ook probeerde. Als een zombie keek ik voor mij uit. Dagenlang. Ik at niet meer. Sliep nauwelijks en zei geen woord. Felien en Linda hadden mij thuisgebracht naar het eiland en verbleven daar in alle luxe en weelde.

Het duurde een week, dat werd een maand, twee maanden tot ik een brief kreeg met een opmerkelijk handschrift. Het leek sprekend op dat van Karin. Ik durfde de brief niet te openen. Linda zit nu naast me en gaat samen met Felien de brief openmaken. Geen woord nog over mijn lippen?.mijn hart bonkt zo enorm hard?.

Ik kom aan op het eiland van Susan. Langzaam loop ik door de verlaten gangen, al weet ik dat tientallen camera's elke beweging volgen die ik maak. Dan zwaaien er deuren open en kom ik in het commandocentrum. Susan zit achter een reusachtig bureau. Er zijn geen bewakers in het centrum, maar ik weet ook dat ik maar ??n verkeerde beweging hoef te maken en ik ben een lijk. "Luc is vrij," zeg ik. Susan zeg niets. Ik kan niets aan haar blik aflezen want ze draagt een enorme zonnebril die de helft van haar gezicht bedekt. Ik blijf staan en minutenlang wordt er niets gezegd, dan staat Susan op. "Het verandert niets aan je status..." zegt ze dreigend. Ik weet het. Susan heeft me in haar macht. Al jaren. Op gegeven moment dacht ik me te hebben bevrijd van haar invloed omdat ik al die tijd niets meer van haar had gehoord. In die tijd ging ik zelfstandig en werd verliefd op Maria. Maar Susan was er nog. Ze nam weer contact met me op en liet me weten dat Maria onmiddellijk zou sterven als ik Susan niet gehoorzaamde. Susan wijst op een monitor. Mijn hart slaat over. Daar staat Maria. Ze huilt. Maar ik zie ook een rood lichtje over haar lichaam dansen. Het is afkomstig van een scherpschuttergeweer dat 24/7 op haar staat gericht. Susan wijst op een stoel. Ik ga zitten. "Jij kent die Felien goed," zegt ze, "die is gevaarlijk, een terrier, als ze eenmaal beet heeft. laat ze niets los. Je gaat me helpen haar te pakken te krijgen. Als je dat lukt, zal ik er over nadenken om mijn zusje te sparen.

In mijn kamer kan ik voor het eerst ook huilen, ik mis Maria. Ik had zo vreselijk graag met haar getrouwd. Maar dat kan niet. Susan zou het nooit hebben toegestaan. En nu moet ik Felien uitschakelen. Een vrouw waar ik heel goed mee kon opschieten. Ik weet dat ook hier de camera's op me gericht zijn. Ik moet iets bedenken om Maria gerust te stellen en Felien te waarschuwen. Maar dat kan alleen als ik hier weg ben...

Ik loop over Formentera. Ik heb Susan wijs gemaakt dat ik Luc en Irene nodig heb voor mijn plan om Felien uit te schakelen. IK hoop via hen Maria en Felien te bereiken. Ik herken Luc bijna niet als hij opendoet. Hij draagt een haarstukje en een ringbaardje en gekleurde contactlenzen. Hij is door Susan gebriefd dat ik hem nodig heb. In de huiskamer kijken hij en Irene me wantrouwig aan. Als Luc wat wil zeggen, leg ik mijn vinger op mijn lippen. Ik sta op en wijs op de microfoons en de twee camera's. Dan schrijf ik op de rand van de krant iets. "Ander woord voor 'vervanger'," zeg ik, "tien letters, begint met een s." Luc kijkt me verbaasd aan. Ik laat de rand van de krant zien: "ik moet Felien waarschuwen, ik leg op het toilet een brief neer." Luc doet met me mee en samen doen we net alsof we een kruiswoordpuzzel oplossen. Dan ga ik naar het toilet en schrijf op WC papier een brief aan Felien en Maria. Ik leg de situatie uit, vertel dat Susan me gegijzeld houdt via Maria en dat Felien op de dodenlijst van Susan staat. Ik rol de closetrol weer op, trek door en verlaat het toilet. Weer terug doe ik net of ik een plan bespreek met Luc. Na een half uurtje sta ik op en vertrek. Ik hoop maar dat Luc alles in envelop kan krijgen en versturen.

Geen dag gaat voorbij dat ik niet aan Karin denk. Geen enkele dag. Het knaagt aan me zo diep dat ik al mijn schilderijen de deur uit heb gedaan, mij volledig gericht heb op yoga. Felien en Linda zijn al een jaar weg en de enige die ik nog spreek is Linda.
Inmiddels zijn zij ook uit elkaar. Nou ja, Felien is druk met het vangen van boeven. Linda is daar volledig klaar mee. Ik heb beide een hele ruime som geld gegeven zodat ze nergens naar hoeven kijken. Verrast ben ik wel dat Linda daar het beste mee om gaat.

Ik draai om de hete brij heen. Karin heeft mijn ziel en dat is voor altijd. Iedere ochtend als ik mijn ogen open steek ik als eerste een kaarsje op voor de liefste vrouw. Mijn lieve Karin.

Mijn hart klopt voor haar, en het stopt even als ik een bericht op het internet lees. Vrouw met penis en vagina dood gevonden in de Middellandse Zee. De moedervlek die ik ook heb, onmiskenbaar.

Mijn zus is dood. Eindelijk.

Het bericht gaat verder. Ook is een andere vrouw gevonden, vlakbij deze misterieuze vrouw. Goed getraind. ?Een verzoek om contact op te nemen met de lokale politie. Kent u deze tatoeage?. Mijn hart slaat over. Onze tatoeage. Ik heb hem ook Karin. Mijn tranen lezen vertroebeld het bericht verder. Flarden van het bericht kan ik nauwelijks begrijpen. Leeft Karin nog. Yesss alleen lijd ze aan geheugenverlies.

De oude Maria komt weer tot leven boekt een vlucht en probeert Linda te bellen. Geen gehoor?. Kut.

Dit verhaal ging in oktober 2020 viral. Niemand die dacht dat het verhaal over een blind date tussen twee lesbische vrouwen zo lang zou meegaan. Het haalde meer dan 6000 reacties. Een absoluut unicum. Weliswaar ging het op gegeven moment niet meer en werd het verhaal aan de kunstmatige ademhaling gelegd. Maar ik heb altijd met plezier meegeschreven en kan me een aantal vaste schrijfsters nog goed herinneren: Felien, Maria, Linda, Karin, en er zijn er nog veel meer. De goede ouwe tijd komt niet meer terug, maar kunnen oud medewerkers/sters aan het verhaal nog een keer van zich laten horen. gewoon reacties en heel misschien kunnen we nog eens een nieuw verhaal opzetten op deze pagina. Anders vast een gelukkig 2026 en blijf schrijven...LUC.

Hoi Luc, allereerst jij ook een gelukkig en vooral gezond 2026 en een fijne voortzetting van het kerstfeestje.

Ja wat deden er veel mee he. Irene, de moeder van Linda in het verhaal, niet te vergeten, Erica, Yvonne, Angela en sommige zijn letterlijk vertrokken naar warmere oorden.

Ik vindt het altijd leuk om weer een poging te doen mochten we een leuk en interessant thema hebben. Hopelijk niet teveel moord en doodslag. Intriges zijn best leuk, wat jaloezie misschien. Iets met de woningnood wellicht een soort comune die vraagtekens oproept?
Geen idee hoor, eerst maar eens kijken of er inderdaad zin is.

Wel lief van je Luc!

Liefs Maria

Hallo Maria, leuk dat je reageert. In de eerste plaats wil ik graag weten hoe het met jullie gaat. Over jou hoor ik wel het een en ander via Linda. Maar jij bent een van de trouwste deelneemsters. Als we nog eens opnieuw beginnen. Is G E E N moord en doodslag een goed idee. Dat werd op den duur (klinkt tegenstrijdig, erg saai). Een commune is een goed idee. Als we de Kettingverhalen zien als een soort sitcoms, dan is de locatie het uitgangspunt! En een commune is een prima situatie voor een leuk verhaal. Misschien iets met lesbiennes die ooit getrouwd waren en hun vriendjes of mannen hebben verlaten en zijn gaan samenwonen in een enorm landhuis dat ooit van één van hen was? Het is maar een idee. Goed we zijn al aan het brainstormen...

Hé wat leuk, weer een reünie. En het idee van een commune trekt me wel aan. Het deel van VHEL dat op Formentera speelde was eigenlijk ook een soort commune. Ik herinner me nog een groot landhuis... Maar even over mij (want daar vroeg Luc na). Ik heb me na VHEL teruggetrokken uit ht schrijven van de kettingverhalen met name vanwege relatieproblemen en een nieuwe baan. Maar ik mis het schrijven wel. Nu ik mijn leven weer op de rails heb ( Ik ben niet meer bij de politie en leef intussen tevreden als vrijgezel samen met twee katten), wil ik wel verder schrijven. Even brainstormen. Stel ik ben de vrouw van Luc en heb ontdekt dat ik val op een vrouwelijke collega op mijn werk. Luc is in alle staten en na een knetterende ruzie vertrek ik en word opgevangen door Maria die het landhuis van haar ouders heeft geërfd en daar een commune wil stichten. Als voormalige politievrouw kan ik helemaal niet opschieten met de chique rijke Maria en dat veroorzaakt gelijk problemen. Of zoiets. We zijn toch aan het brainstormen? Kusjes van Karin.

Hoi Karin, fijn om te horen dat het nu weer goed gaat met je. Nooit fijn om te horen dat je een slechte tijd achter de rug hebt gehad maar het zal wel ergens goed voor zijn. Blij ook dat je het schrijven mist en een leuke brainstorm al. Nu nog een leuke lokatie, deze keer is Maria geen hermafrodiet of willen jullie dat liever wel? En hopelijk meerdere schrijfsters en evt schrijvers meeschrijven? Het blijft hopelijk wel een lesbisch verhaal.


Weet eigenlijk niet meer of ik ooit iets gezegd heb over mijn eigen wel en wee. Ik heb een paar jaar geleden kanker gehad en ben gelukkig tot nu toe schoon. Een hele fijne innige relatie maar helaas pas weer iemand verloren aan die vreselijke ziekte. Het schrijven hier beurt mij altijd weer op en vindt het ook erg leuk om te doen.

Hoi Karin. Geen politievrouw meer? Ik herinner me dat jij de stoere was van het stel. Wat doe je nu? En Maria.. blij dat het qua gezondheid zo goed gaat, maar vreselijk dat er weer iemand is gestorven. Ik herinner me ook het meisje waar de partner van Linda mee schreef. Vreselijk was dat. Of jouw personage hermafrodiet moet zijn of niet, moet je zelf weten. In ieder geval wordt het qua opzet een lesbisch verhaal. En Karin mijn toekomstige ex? Lijkt me een goed plan. Mijn personage Luc is dan een patserige macho die het eenvoudig niet in zijn stomme kop krijgt dat zijn vrouw lesbisch is en haar blijft achtervolgen, ook als ze zich terugtrekt in de commune. Wel vind ik dat we iets anders moeten vinden dan Formentera, want anders gaan we terug naar het oude verhaal (daar was ook een lesbische commune. Maar de wereld is groot... Als Linda terug is (ze is met haar partner de kerstdagen weg) zal ik haar ook polsen of ze mee wil doen. Maar ze heeft het erg druk momenteel. Zijn er nog anderen? Felien, Irene misschien? Nieuwe mensen zijn ook welkom. Mannen en vrouwen.

Oh yes, I'm back bitches. Goed dat je dit initiatief genomen hebt. Voor het eerst lesbisch is een prachtig deel uit mijn leven waar ik met veel plezier op terug kijk, maar het klopt inderdaad dat op een bepaald moment alles wel verteld was en het alleen maar saaie herhaling bleef. Beter denk ik dan om een nieuw verhaal op te starten met dezelfde groep. Wat ik zoal gedaan heb na VHEL, ben blijven schrijven, zowel in kettingen als in eigen verhalen. Ook een paar keer pauze genomen door gebrek aan inspiratie. Ben al die tijd ook contact blijven houden met Maria en Linda. Enkele stomme fouten begaan in de liefde, maar heb nu het gevoel dat ik me aan het settelen ben met mijn nieuwe vriendin.
Wat het nieuwe verhaal betreft, ik zou misschien wel graag een bad girl spelen. Niet in de zin van een moordenares, want het klopt inderdaad Luc dat dit op den duur nogal saai werd en de realiteit wegnam. Maar als Karin haar echtgenoot Luc verlaat om haar lesbische gevoelens te gaan ontdekken zou ik een infiltrant kunnen worden voor Luc binnen de commune. Als dat jullie okee lijkt natuurlijk he? En dan is de vraag, blijft Felien trouw aan haar opdracht voor Luc of laat ze zich verleiden door de charmes van Maria. In elk geval, ik ben weer van de partij. Kusjesss XXX

The old gang is back together hi hi. Ik had errst een soort idee in gedachte “Thelma and Louise” gemixt met “the blues brothers”. Maar dan zou het weer richting achtervolgingen zijn.

Wat dachten jullie van een enorm landgoed in het zuiden van Limburg wat ik op de kop heb kunnen tikken. Ver weg van de grote steden waar voldoende ruimte binnen en buiten is en gluurders of inbrekers geen kans krijgen om vrouwen die rust en veiligheid zoeken hier hun eigen paradijsje krijgen.

Leuk Felien dat je ook weer meedoet. Wat denk je Luc dat je Linda meekrijgt? Ze is erg druk he. We kunnen een plaatsje vrijhouden voor haar. Als bijv een ondeugende lerares in het landgoed. Mocht je dit lezen Linda dan mag je zelf de rol ook invullen hi hi.

Liefs Maria

Hé Felien. Wat goed dat je weer meedoet... Ik heb jullie allemaal gemist. En wat fijn dat we allemaal weer meedoen. Ik denk bijna wel zeker dat Linda ook meedoet. En Felien als bad girl en ik als bad boy in een huis vol lesbiennes...

Wat betreft het verhaal. Een landgoed in het zuiden van Limburg. Klinkt perfect. Ik ben dan Luc, een makelaar, gespecialiseerd in de verhuur van landgoederen en kastelen. Ik ben getrouwd met Karin, een voormalige politieagente die na haar vertrek daar een eigen beveiligingsdienst heeft opgezet, dat al die landgoederen heeft beveiligd. Ik heb het landgoed gekocht van Maria, die het weer terug huurt van mij. Ze zit er warmpjes bij. De verkoop was alleen vanwege belastingproblemen en het onderhoud. Karin en ik hebben ruzie. Ze betrapte me in ons bed met een secretaresse van mijn kantoor en dat was de druppel. Aangezien het al de zoveelste vrouw was waarmee ze me betrapte. In een ijzige stemming rijden we naar zuid-Limburg waar Karin in het landhuis van Maria de beveiliging gaat doen en ik nog wat papieren details moet regelen met Maria. Ook in de auto zit mijn nichtje Linda die in de kerstvakantie bij ons verblijft. Ze is de dochter van mijn zuster Irene.

Tot zover. Lijkt me een goede intro. Want Karin blijft natuurlijk in het landhuis, waar ze verliefd wordt op Maria. En ook Linda blijft. Ik huur dan de Vlaamse privé-detective Felien in om een oogje op Karin en Linda te houden, maar die zich voor zal doen als lesbiennen die rust zoekt op het Landhuis. Ik hoor wel of dit een goede samenvatting is van onze brainstorm. En dus geen misdaad, achtervolgingen of gangsters. Gewoon liefde en lust in Zuid-Limburg...

Ik kan jullie ook geen ogenblik alleen laten. Ga ik een paar dagen weg en als ik terugkom is Luc bezig om VHEL weer op te zetten. Maar alle gekheid op een stokje. Wat leuk dat Maria, Karin en Felien weer meedoen. Zoals Maria al schreef. Ik heb het momenteel erg druk met privézaken, maar voor mijn oude vriendinnen en vrienden van VHEL moet wel een gaatje te vinden zijn. Dus ik doe mee. Ik weet nog niet hoe, maar de nieuwe setting bevalt me wel. Een oud landhuis in zuid-limburg dat een rijke Maria van makelaar Luc huurt. Nog altijd de bad boy al kost het hem wel zijn huwelijk met Karin. En ik ben het nichtje van Luc en de dochter van Irene, die nu Lucs zuster is. En Felien gaat voor Luc spioneren. Maar waarom blijf ik de commune? Dat gaan we al schrijvende uitzoeken. Ik hoop dat Irene dit ook leest en weer meedoet...Kusjes van Linda voor jullie allemaal.

Nou iedereen klaar? Ik heb het nieuwe verhaal op VHEL: 'De Lesbische Cirkel in Limburg' genoemd. Ik zal maar een beginnetje maken:

Tijdens de autorit blijft het stil. Linda, mijn nichtje, de dochter van mijn zuster Irene, zit op de achterbank constant op haar telefoon te kijken. Naast me zit Karin, mijn vrouw (nog wel...) en kijkt met een azijnpissige blik voor zich uit. De reden van die blik ben ik, want gisteravond kwam ze een uur vroeger thuis van haar bedrijfje in beveiliging en betrapte me met Cindy. Cindy is een lekker geil grietje en mijn receptioniste en wat ze mist aan hersens maakt ze goed met een prachtig lijf. En net op het moment dat ik bezig was dat allemaal te verkennen, stond Karin ineens naast het bed. Oeps... Er volgde een legendarische scene die eindigde met het vertrek van Cindy (die ook gelijk haar baan kwijt was, want Karin doet ook nog altijd de HR van mijn makelaarspraktijk). Het was een beetje unfair van mijn vrouw om te schreeuwen dat ik nu zo laag was gezonken om (en ik citeer), 'het stomme achtereind van een varken' te neuken die bovendien mijn dochter had kunnen zijn. Het hielp niet echt dat ik zei, dat ik niet tegen incest ben, en ik bracht de nacht door op de bank.

Vandaag rijd ik naar Zuid-Limburg. Ik ben makelaar, gespecialiseerd in grote en dure huizen, kapitale villa's, landhuizen en kastelen. De meeste koop en verkoop ik, maar een enkele keer koop ik het onroerend goed en verhuur het weer terug aan de eigenaar. De wat excentrieke Maria heeft een enorm landhuis geërfd, maar het vergt te veel kostbaar onderhoud voor een vrouw alleen en dus heb ik het huis van haar gekocht en verhuur het weer aan haar. Onderhoud is voor mijn rekening, dus Maria wint voorlopig. Ze heeft nu een aardig kapitaaltje en hoeft niks te betalen voor het onderhoud. Huize "Aurora" is gelegen bij de Maas in Zuid-Limburg op een glooiende heuvel. Maria vertrouwde me toe dat ze er een lesbische commune in wil vestigen. Ze zoekt een bedrijfje dat het gebouw kan beveiligen tegen de mannen van vrouwen die lesbisch zijn geworden en uit hun huwelijk zijn gestapt, of boze vaders die hun dochters komen terughalen en daarom rijdt Karin mee. Linda hebben we meegenomen omdat die anders alleen thuis zit. "Ben je echt van plan om voor die rijke bitch te gaan werken." zeg ik als we Venlo passeren. "Linda, wil jij tegen je oom zeggen, dat tante even geen behoefte heeft aan zijn stomme opmerkingen?" zegt Karin. Linda zwijgt en kijkt op haar telefoon.

In een ijzige stemming rijden we verder. "Ik wil van je scheiden," zegt Karin als we Maastricht naderen. "Kom nou," zeg ik, "één misstap van mij en dan gelijk een scheiding?" "Eén misstap?" zegt Karin, "man, ik heb je betrapt met Louise, Betty, Sandra, Babette, Mary of hoe die bimbo's ook mogen heten, allemaal omdat jij je zielige pikkie weer ergens in moest steken. De teller staat inmiddels of 55 en dan heb ik er zeker nog een paar gemist..." Ik zeg niets want ze heeft gelijk, het zijn er 75. "En ik ga zeker voor die Maria werken," zegt mijn vrouw, "sterker nog, ik trek bij haar in, in 'Aurora'. En jouw rotkop hoef ik nooit meer te zien." Ik zie Linda nu geïnteresseerd toekijken. Maar we hebben ons kruit al verschoten. Karin wil van me af en ik weiger mee te werken. "Goed, dan, ik stuur mijn advocaat op je af," zegt Karin. "Je hebt geen advocaat," zeg ik. "Jawel," zegt Karin, "binnenkort ontvang je haar eerste rekening." "Wat!" schreeuw ik, "moet ik jouw advocaat betalen?" "Ja," zegt Karin, "en ik stop daarmee, zodra we gescheiden zijn. Nu jij weer..." Intussen zijn we bij Huize Aurora aangekomen. Het is een prachtig oud landhuis met zeker vijfentwintig kamers, een enorme zolder, een grote keuken, een salon en een grote kelder. We stappen uit en lopen naar de voordeur, gelegen achter een bordes. Maria doet zelf open.

Terwijl ik nog even door het huis loop met de lokale aannemer die het onderhoud zal uitvoeren, zie ik hoe Karin met Maria zit te praten. Regelmatig wordt er naar mij gekeken en ik begrijp dat er met weinig eerbied over me wordt gesproken. Linda is intussen het huis aan het verkennen en rent de monumentale trap op en neer. "Wat een mooi huis..." roept ze enthousiast. Na een uur heeft de aannemer een idee wat hij allemaal moet doen het komende jaar en zoek ik Linda die ik terugvind in een van de torenkamers. Ze verdomt het om mee te komen, want ze heeft besloten om te blijven. "Ik heb al met mama contact gehad," zegt ze, "en tante Karin zal op me passen." Ik loop alleen terug naar de auto en maak me op voor een onverwacht onderdeel van mijn tripje. Nu Karin van me wil scheiden en me vermoedelijk een poot zal uittrekken qua alimentatie en andere ongemakken, heb ik hulp nodig. In de auto bel ik naar Antwerpen. Daar zetelt een oude vlam van me, Felien. Tegenwoordig is ze privé-detective en gespecialiseerd in huwelijkszaken. Ik heb een spion nodig in huize Aurora, een infiltrant... De telefoon wordt opgenomen. "Met Felien Privat Eye," hoor ik. "Hi, met Luc, we moeten even praten, kan ik langs komen?"

Ongelooflijk! Ik weet dat Luc niet de meest trouwe echtgenoot is, en dat ik hem al regelmatig heb betrapt op avontuurtjes met allerlei hoeren, maar wat gisteren gebeurde was de druppel die de echtelijke emmer deed overlopen. Eigenlijk was ik al een tijdje bezig te veranderen, nadat ik ontdekte dat ik vrouwen steeds leuker begon te vinden. En laat ik eerlijk wezen, Luc wilde eigenlijk de hele dag door neuken, dus ergens was ik wel blij dat hij zijn vertier soms ergens anders zocht. Ik had al mensen van mijn bedrijfje ingeschakeld om discreet te onderzoeken of Luc soms vreemd ging en gisteravond hoorde ik dat hij zeker met 56 andere dames had geneukt. En ik dacht met mijn naïeve kop, een of hooguit twee. Ik ging eerder naar huis om die aap te confronteren met zijn overspel toen ik hem betrapte met nummer 57. En dan nog wel met Cynthia, die Luc alleen heeft aangenomen omdat ze een enorm stel tieten heeft, want ze kan nog geen nietje van een punaise onderscheiden. Ze is nog stommer dan mijn tante Brigitte, die bijna in de blanke slavernij belandde omdat ze dacht dat Casa Rosso een plaats in Italië in plaats van een nachtclub op de Wallen en ze werd ontvoerd door een groepje maffioso die al een schip had gecharterd met bestemming Tanger en van daaruit naar de harem van een Sjeik. Gelukkig werd ze net op tijd gered door mijn oom Ben. Maar goed Cynthia dus. Ik kon die trut toch al niet uit staan en heb haar gelijk ontslagen. En nu ga ik scheiden. Dankzij mijn eigen bedrijfje heb ik genoeg bewijsmateriaal om de scheiding af te dwingen en Luc volledig kaal te plukken.

Huize Aurora is prachtig. Een landhuis uit de vorige eeuw dat volledig is gemoderniseerd en waar de mooie Maria de scepter zwaait. Ze heeft een commune opgericht die ze De Lesbische Cirkel noemt en heeft een beveiliging nodig tegen boze echtgenoten en vaders, van de dames die bij haar aankloppen voor hulp. Ik ga bij haar zitten en stort mijn hart uit. Maria kan goed luisteren en kijkt onderwijl met boze blikken naar die hufter van een Luc. "Mannen," zegt ze als ik uitgesproken ben, "ze zijn alleen maar goed om de kachel mee aan te maken." Ze doet me een voorstel. Als ik bij haar intrek hoef ik geen kost en inwoning te betalen, als ik de beveiliging gratis doe. Ze kijkt me daarbij diep in mijn ogen en ik voel mijn hart gelijk enkele malen overslaan. Wat een mooie vrouw... Als Luc weg is, stelt ze me voor aan enige andere vrouwen die in de commune verblijven, sommigen voor onbepaalde tijd, een aantal voor een paar weken of maanden. Linda, het nichtje van Luc heeft ook besloten te blijven. Waarom weet niemand en zij maakt ons niet wijzer. Dat heb je met jongeren, stille waters, diepe gronden.

Maria laat me mijn kamer zien. Het is een mooie ruime kamer op het zuiden, met uitzicht op de tuin. Prachtig. Ze blijft nog even staan en weer kijken we elkaar diep in de ogen. Dan plotseling zetten we een krachtige omhelzing in en kussen elkaar. Al snel dringen onze tongen bij elkaar naar binnen en staan we uitgebreid te tongen. Ik weet nu zeker, dat mijn lesbische bevlieging, waarvan ik dacht dat ie tijdelijk was, geen bevlieging is. Maria trekt me op het bed en begint mijn bloesje open te knopen...

Het is een zonnige ochtend en vanop mijn balkon kijk ik uit over de skyline van Antwerpen. Ik nip nog een keertje van mijn koffie als ik vanuit de slaapkamer gerommel hoor. "Wakker?" roep ik. "Zo ongeveer", mompelt mijn vriend Thomas. Thomas en ik zijn vandaag op de kop twee jaar samen. Ik leerde hem kennen via een datingapp, oorspronkelijk enkel voor lichamelijke lusten, maar uiteindelijk bleven we elkaar zien. We houden beide niet van het kleven van labeltjes, dus voor de buitenwereld noemen we ons geen koppel en ook tegenover elkaar spreken we over vriend en vriendin en niet over liefje. Wat we in de toekomst verwachten van elkaar is na twee jaar nog steeds vrij onduidelijk.

Ik ben Felien trouwens, geboren en getogen in het Vlaams-Brabantse Leuven en na mijn universitaire studies vertrokken naar Antwerpen. Ik ben 29 jaar en ben drie jaar geleden begonnen als zelfstandige privé detective. In feite heb ik criminologie gestudeerd, maar wist niet goed wat ik hiermee verder wou doen, dus besloot ik een privé detective te worden en richtte mij in de eerste plaats op huwelijken. Koppels waarvan de één de ander verdenkt van overspel, een partner die plots overlijdt waarna de overblijvende achterblijft met een reusachtig fortuin, dat soort zaken. Een verborgen kamer in mijn appartementje dient als plaats waar ik cliënten kan ontvangen, dossiers kan samenvatten en doornemen en andere administratieve zaken kan afhandelen.

In enkel een boxer komt Thomas gapend de woonkamer binnen. "Goeiemorgen", zucht hij. Ik schenk een kop koffie in voor hem en besluit een eitje te bakken. "Wat ben je toch een schat", zegt Thomas dankbaar als ik hem zijn ontbijt voorschotel. Ik zet me bij hem aan tafel en we kletsen wat over voorbije nacht. Als Thomas bij mij blijft slapen of andersom dan weten we beide dat er niet veel geslapen zal worden en dat was ook deze nacht niet anders. "Felien?", zegt Thomas mij vragend aankijkend. "Je weet dat ik deze avond poker night heb he? Met Vincent, Bram en Sander?" Ik knik. "Nu zou het normaal gezien doorgaan bij Bram, maar zijn vrouw nodigt haar vriendinnen uit voor een filmavondje, dus vroeg ik me af of we het misschien hier konden laten doorgaan?" Ik zucht eventjes diep en schud mijn hoofd bedenkelijk. "Allé vooruit, het is goed. Maar laat alles heel hier he, ik huur dit appartementje ook maar he." "Geen probleem schat en je mag altijd meespelen natuurlijk." "Daar zal ik nog even over nadenken", reageer ik bedenkelijk.

We ronden het ontbijt af en Thomas vertrekt naar zijn werk. Ik heb vandaag niet veel op de planning staan, dus besluit me bezig te houden met mijn administratie. Na een klein uurtje gaat mijn telefoon. "Met Felien Privat Eye, waarmee kan ik u helpen?" "Hi, met Luc. We moeten even praten, kan ik langskomen?" "Oh hey, Lucky Luc. Dat is lang geleden. Had niet gedacht dat je mij nog zou kennen. Kan het later op de dag? Ik wil beschikbaar zijn voor klanten, snap je?" "Dat begrijp ik ja, maar het is voor een zakelijk gesprek." "Oh, in dat geval mag je gerust langskomen uiteraard. Je kent het adres? Toppie, dan zie ik je zo." Luc? Dat hij mij nu belt is een totale verrassing. Toen ik 19 was, 10 jaar geleden, probeerde hij mij te verleiden tijdens een feestje in Amsterdam waar een vriendin van mij me heen gesleurd had. Ik wimpelde hem eerst af. Hij was een stuk ouder dan ik en te overdreven zijn best aan het doen, maar toen duidelijk werd dat hij zich niet liet afschepen, liet ik hem begaan en hoe verder de avond vorderde, hoe meer ik gecharmeerd raakte van Luc. Op het einde van de nacht ging ik mee naar zijn thuis, zijn vrouw was immers op zakenreis, en daar toonde hij mij iets wat ik nooit eerder had gezien. Toen hij zijn broek liet zakken, kreeg ik zicht op de grootste, dikste en meest harde lul die ik ooit gezien had. Een beeld dat ik enkel voor mogelijk hield in porno films. Luc heeft me toen de nacht van mijn leven bezorgd. Nadien zagen we elkaar nog regelmatig, de ene keer bij mij en de andere keer bij hem en dit gedurende drie jaar. Wat de reden was hebben we beide nooit geweten denk ik, maar op een bepaald moment verwaterde ons contact, tot nu dus. Ik vraag me af waarom Luc mij wil spreken en hoe hij weet wat voor werk ik nu doe. Een tijd later gaat de bel van mijn appartementje.

Bij het horen van de stem van Felien, krijg ik gelijk een stijve. Ik ken haar nu tien jaar, maar niet op regelmatige basis. Na een woeste nacht zagen we elkaar zo'n jaar of drie, afwisselend in België en Nederland, tot de klad er in kwam en ons contact ineen kromp tot een belletje en een kerstkaart. Jammer, want Felien is niet alleen een mooie meid, maar ook een beest in bed, die rooie uit Vlaanderen... Ik rijd naar haar adres en bel aan. Felien opent de deur met de zoemer en ik loop naar boven. "Hai schat," zeg ik en geef haar een zoen. Even staan we ineen gestrengeld en dan maakt Felien zich nogal bruusk los. "Het was toch zakelijk," zegt ze. Ik knik. "Koffie?" vraagt ze en als ik ja heb gezegd, gaat ze aan de gang met een ingewikkeld apparaat dat uiteindelijk een heerlijke espresso produceert. "Hoe gaat het met je?" vraag ik belangstellend. Felien kijkt me geamuseerd aan. Ze is nogal altijd even mooi als de laatste keer dat ik haar zag en ik vraag me voor de zoveelste keer af waarom ik haar toen heb verwaarloosd. "Goed hoor," zegt ze, "ik heb genoeg opdrachten om de schoorsteen brandende te houden en geld over te houden voor leuke dingen." Ik kijk diep in haar ogen en weer krijg ik een geamuseerde blik. "Hou op Luc," zegt ze, "daar kon je tien jaar geleden mee aankomen, maar tegenwoordig sta je niet meer zo hoog in mijn persoonlijke hitlijst. Dus voor de draad er mee, wat wil je bespreken?" Even ben ik het veld geslagen. Ik had stiekem gehoopt om het nuttige met het aangename te kunnen verenigen en de prachtige Vlaamse weer eens te laten kennismaken met kleine Luc... "Mijn vrouw en ik gaan uit elkaar," begin ik.

Felien laat een kort hatelijk lachje horen. "Je bent getrouwd? Toe maar, daar wist ik niks van, ben je bekeerd tot het monoganisme?" "Eh nee...en mijn vrouw heeft me betrapt met mijn receptioniste. Felien begint nu hard te lachen. "Dus je kon je vingers niet uit al die honingpotjes houden. Je bent geen spat veranderd, Luccie boy." "Mijn vrouw, Karin, is een voormalige politievrouw en heeft tegenwoordig een bedrijfje in de beveiliging. Ze gaat in Zuid-Limburg een oud landhuis beveiligen en gaat daar een paar maanden intern." "Interessant," zegt Felien spottend, "maar wat heeft dat met mij te maken." "Ik ben bang dat Karin bewijs heeft verzameld over mijn eh...misstapjes en dat ze me voor de rechtbank financieel gaat uitkleden. Ik heb iemand nodig in dat landhuis die Karin bespionneert en misschien bewijzen over haar misstappen verzamelt..." "Hoezo?" vraagt Felien verbaasd. "Degene die het landhuis huurt is een excentrieke dame die er een lesbische cirkel in heeft gevestigd. Een soort opvanghuis voor lesbiennes, vrouwen die getrouwd zijn, maar lesbisch zijn geworden, verwende dochters van rijke papa's die om hun vader te treiteren nu de vrouwenliefde aanhangen. Misschien dat Karin uit wraak ook seks krijgt met zo'n lesbienne en..." "Ho,ho rustig aan," zegt Felien, "dus om jou te helpen moet ik alles laten vallen en mezelf vrijwillig laten opsluiten in een huis vol lesbiennes. Voor je het vergeet...ik ben niet lesbisch hoor." Ik trek mijn portemonnee. "Ik zorg dat je alle onkosten vergoed krijgt plus ik verdubbel je normale uurtarief en je krijgt een bonus als je resultaat levert." Felien kijkt me even taxerend aan. "Als je mijn uurtarief verdriedubbelt doe ik het, maar niet langer dan drie maanden!" "OK." zeg ik, "Karin blijft vermoedelijk ook niet langer dan een paar maanden. Hebben we een deal?" Felien knikt. "Ik moet wel het een en ander regelen en een goed achtergrondverhaal verzinnen, waarom ik daar wil wonen. Wat is het adres?" Ik geef haar een kaartje met alle gegevens. Felien bergt het op en telt het voorschot na dat ik heb uitgekeerd. Als dat is geregeld doe ik weer een poging om haar te versieren. "Je bent een schat, Luc," zegt Felien, "maar ik heb momenteel een relatie en in tegenstelling tot jij belazer ik mijn vriendjes niet. Dus doe me een lol, drink je koffie op en ga weer terug naar huis." Haastig drink ik mijn koffie op en sta op, "Oh ja," zeg ik, "mijn nichtje Linda, de dochter van Irene, mijn zus, is nu ook in dat huis, kun je een beetje op haar letten." Felien glimlacht. "Je nichtje en je vrouw hebben lesbische neigingen en je vraagt jezelf niet af of jij daar iets mee te maken hebt?"

Luc komt zelfzeker als zoals ik me hem herinner naar binnen en drukt meteen zijn lippen op de mijne. Zijn armen slaat hij om me heen en ik voel zijn handen op mijn billen rusten. Na een paar seconden duw ik hem van mij af. "Het was toch zakelijk?" reageer ik lachend. Ik begeleid hem naar mijn kantoorruimte en terwijl Luc zit te wachten, bereid ik een espresso voor hem. We praten wat bij over de voorbije jaren, over mijn nieuwe baan en het leven dat ik inmiddels heb opgebouwd. Luc toont me zijn herkenbare verleidelijke blik, maar dit wimpel ik meteen af en focus me op de echte reden waarom hij mij wou zien. "Mijn vrouw en ik gaan uit elkaar", zegt hij. De manier waarop Luc dit zegt, lijkt het niet alsof hij liefdesverdriet heeft, maar eerder dat hij bang is voor wat hij nog meer te verliezen heeft. Bovendien heb ik nooit geweten dat Luc getrouwd is en blijkbaar was hij dit ook al in de periode dat wij aan het neuken waren.

Nu begint Luc alles op tafel te gooien. Dat zijn vrouw hem betrapt heeft op overspel, dat ze bij een zekere Maria gaat wonen en werken die een landhuis heeft bedoeld voor verwaarloosde hetero vrouwen en onbegrepen meisjes die hun lesbische kant willen ontdekken en dat zijn vrouw Karin vermoedelijk genoeg bewijzen heeft of zal vinden om niets heel te laten van Luc. Ik besef waar dit heen gaat en onderbreek Luc op dat moment. "Sorry vriend, maar wil jij nu echt dat ik al mijn werk laat vallen om mij misschien voor maanden te laten opsluiten in een huis vol lesbiennes, voor alle duidelijkheid, ik ben niet lesbisch. Luc beseft ook dat hij mij zal moeten overtuigen en haalt zijn portefeuille boven. Wat hij mij aanbiedt, is zeker niet mis en de bonus die ik krijg bij het goed afronden van de zaak maakt het meer dan dat ik op een jaar tijd verdien. Ik heb Luc waar ik hem hebben wil en doe er nog een schepje bovenop. "Hebben we een deal?" vraagt Luc om het officieel te maken. Even kijk ik hem bedenkelijk aan, maar knik dan en schud Luc de hand.

Hij geeft me het adres en alle informatie die ik nodig heb, waaronder ook enkele foto's. "Dit zijn de dames die je voornamelijk in de gaten moet houden. Dit is Maria, de leidster van de 'sekte' zal ik het maar noemen. Ze doet zich voor als de barmhartige Samaritaan, maar ik vertrouw haar voor geen haar. Weet zeker dat ze al die vrouwen en meiden brainwasht met als enige doel macht krijgen." Ik knik en beloof extra goed op haar reilen en zeilen te letten. "Als tweede, mijn vrouw Karin. Erg liefdevol zolang je op goede voet met haar staat, maar als je haar naait, naait ze je dubbel en dik terug. Ze heeft een stel hersenen van Oxford niveau en weet perfect welke zetten ze moet doen om haar tegenstander schaakmat te zetten. Als laatste is er mijn nichtje Linda. Lief kind, maar veel te jong en naïef. Ze is goedgelovig en weet zeker dat Karin haar toegefluisterd heeft dat lesbisch worden de beste optie is. Ik heb de zoekgeschiedenis op haar computer bekeken en het is wel duidelijk dat haar interesse bij mannen ligt. Ik wil niet dat Karin en Maria hun idiote ideeën inbrengen bij mijn lieve nichtje. Als het lukt om haar daar zo snel mogelijk subtiel weg te krijgen, zou dat geweldig zijn." Ik bekijk de foto en zie een knappe verschijning met helderblauwe ogen en een betoverende glimlach. Ik schat haar zo rond de 20. "Schoon kind", reageer ik. "Ik zal er alles aan doen om jou je leven terug te geven en Linda te beschermen tegen die zottin van een Maria. Geef me nog even om alles in orde te brengen en met wat geluk kan ik morgen aanbellen bij het landhuis van Maria.

Luc probeert een nieuwe versiertruc en opnieuw wimpel ik hem af. "Sorry Luc, je bent een schat, maar ik heb op dit moment een relatie, soort van dan toch, en in tegenstelling tot jij belazer ik mijn vriendjes niet." Luc drinkt zijn koffie op en drukt me nog eens extra op het hart om goed op Linda te letten. "Oh Luc", zeg ik nog voor hij vertrekt. "Mijn vriend en zijn vrienden hebben hier deze avond een pokeravondje, doe jij dat nog net zo graag als vroeger? Anders mag je gerust mee komen spelen straks, dan kan ik je gelijk op de hoogte brengen van mijn vooruitgang." "Klinkt niet slecht, ik zal er zijn. 20 uur?" "Perfect, tot straks." Ik laat hem buiten en bel als eerste naar Olivia. "Hey Olijfje, Felien hier." "Hello Lien, tijdje geleden. Wat kan ik voor je betekenen?" "Je kent me ook veel te goed he hahah. Ik heb valse papieren nodig, zou jij daarvoor kunnen zorgen?" "Tuurlijk, stuur me de gegevens door die erop moeten staan en dan breng ik dat spoedig in orde." "You're the best Olijf, hoor je snel weer." Meteen ga ik verder alles regelen voor mijn infiltratie.

Al bijna vergeten dat ik ooit getrouwd ben geweest maak ik een nieuwe start om iets met mijn vermogen te doen. Het landgoed dat ik van mijn lieve tante heb geërfd heeft mijn ogen doen openen. Tegelijkertijd het besef dat talloze vrouwen met hun rug tegen de muur staan omdat manlief losse handjes heeft of totaal niet omkijken naar hun lief. Niet bewust wil ik dit landgoed omtoveren tot een lesbische comune maar het leek mij gewoonweg een stuk praktischer. Geen mannen die welkom zijn.

Maria van Amerongen is mijn naam en ben 42 jaartjes. Iets teveel vlees op de botten maar het is altijd al zo geweest. Een voluptueuze boezem en een paar flinke billen, zeg maar kont en gelukkig een charmante taille wegen bij elkaar genoeg. Groot ben ik niet, maar men zegt dat ik de ruimte vul als ik binnenkom.

Huize Aurora, genaamd naar mijn tante is in een redelijke staat maar behoeft wel wat aanpassingen die moeten gebeuren voordat het echt open gaat voor de hulpbehoevende vrouwen. Om niet te veel aandacht te vestigen op mijn eigen vermogen heb ik een jonge makelaar in de arm genomen die het pand wilde kopen en aan mij terugverhuurt, met de optie het altijd weer te kunnen terugkopen voor een afgesproken bedrag. Zo weet niemand het werkelijke vermogen van mij. Luc de makelaar is een gladde jongen met een aanstekelijke aandacht voor dames. Dat wil zeggen ik de k dat hij iedere vrouw wil hebben. Jong of oud, dik of dun. Bij wat onderzoek blijkt dat hij getrouwd is en het met de huwelijkse voorwaarden niet zo nauw neemt. Zijn vrouw, Karin, heeft een eigen bureau en die hebben ook niet stilgezeten met onderzoeken naar zijn wel en wee. Karin zal meekomen tijdens het tweede bezoek aan het pand voor de afhandeling. Dit zal de laatste keer zijn dat er een man op het landgoed komt.

Het loopt iets anders, want Karin heeft besloten te gaan scheiden omdat Luc de makelaar met meer dan 50 vrouwen vreemd is gegaan. Het nichtje van Luc, Linda is ook meegekomen en wil ook blijven wat natuurlijk mag. Enigszins op de achtergrond maar daar heeft ze vast zeer goede redenen voor.

Karin is helemaal klaar met hem en ze stort haar hart volledig uit bij mij, als ze nauwelijks binnen is. Iets wat geregeld voorkomt, zo hoog is de nood vaak. Bij Karin voel ik iets wat al heel lang niet meer gevoeld heb. Tintelingen in mijn buikje en lager. Ik had niet meer gedacht dat gevoel nog zo te voelen. Niet dat ik geen sex meer heb maar dat buikje, vlinders. Hmmm. Als ik dit geweten had had Luc geen enkele kans gemaakt. Dom van mij, maar wel een mooie gelegenheid hem compleet uit te kleden en Karin een zorgeloze toekomst te bieden. Het gaat mij niet om het geld daar heb ik meer dan genoeg van. Nee de vrouwen die hier komen moeten hun eigenwaarde weer terugkrijgen en dit kan een onderdeel van het proces zijn.

Mijn voorstel aan Karin is gratis kost en inwoning in ruil voor de beveiliging die zij regelt voor het landgoed.

De lesbische cirkel veilig houden.

We lopen naar één van de mooiste kamers met een schitterend uitzicht. De zon schijnt zachtjes binnen en omlijst het beeldschone gezicht en lichaam van Karin. We staan bijna tegen elkaar als ik haar heupen tegen de mijne voel. Ik moet haar omhelzen, vriendelijk bedoelt maar we kussen elkaar zowat meteen. Mijn lichaam staat in brand van onze heerlijke tongzoen die heel lang duurt. Ik kijk hijgend in haar ogen en voel hoe zij op diezelfde manier kijkt. Verlangen. Ik trek Karin naar het weldadige grote bed en knoop zwijgend haar blouse open. Zuchtend met haar mond nog uitnodigend een beetje open laat ikmijn vingertoppen over haar lippen gaan en langzaam over haar hals tussen haar mooie borsten glijden. De blouse ver open en de sexy zwarte kanten bh is binnen luttele seconden los. Dan neemt onze hartstocht het volledig over en vliegen de kledingstukken in het rond. Karin ligt uitnodigend op het bed en ik laat een nat spoor achter richting haar hete grotje. Mijn tong is niet meer nodig om haar nat te maken want Karin drijft bijna. Ik eet haar poesje op geraffineerde wijze wat ik ooit geleerd heb van tante Aurora. Karin hapt naar adem en grijpt met beide handen in mijn lange bruine haren. Bijna gillend komt Karin klaar en laat haar even bijkomen om daarna haar te laten genieten van meerdere orgasmes die ze overduidelijk gemist heeft.

Loom en vol met liefde streel ik haar en laat haar inslapen op mijn zachte lichaam

Als ik zelf wakker wordt is de douche aan en loop naar de badkamer waar Karin met haar vingertje het komgebaar maakt. Onze tongen zijn hongerig en begeerig van lust bedrijven we de liefde tot we het idee hebben dat er iemand kijkt.

In het landhuis van Maria loop ik zoekend rond. Ik, ben Linda, 21 en net klaar met mijn studie. Een blondje, maar niet dom (toch al zo'n typisch cliché, ik heb blauwe ogen en een slank figuur. Mijn moeder is Irene, een voormalige politieagente die tegenwoordig een hoge functie heeft bij Security Inc. een beveiligingsbedrijf. Daar is ze niet gelukkig, want ze mist haar oude vak. Mijn vader scheidde van mijn moeder toen ik zes was en oom Luc was zo'n beetje een plaatsvervangende vader. Hij is getrouwd met de mooie Karin, mijn tante. Wat oom Luc niet weet is dat ik lesbisch ben. Ik ben nog niet uit de kast gekomen en heb expres mijn surfgedrag op internet zo aangepast, dat het lijkt alsof ik op mannen val. De enige die mijn geheim kent is tante Karin, die ik overigens gewoon Karin noem. Ik zou eigenlijk een baan moeten zoeken, maar ik heb geen zin. Ik wil liever eerst een tijdje op mezelf zijn. Het landhuis is prachtig, oud, statig en met heel kamers. Ik ben gelijk verliefd op de torenkamer, helemaal bovenin, vlak bij de mysterieuze zolder. Maria treft me daar aan en ik vraag spontaan of ik een tijdje blijven mag. "Ik heb alleen geen geld voor de huur," beken ik. "Dat geeft niet, schatje," zegt Maria en bekijkt me nauwkeurig. Ik voel me gelijk opgewonden, want Maria is een mooie vrouw en het feit dat ze belangstelling heeft voor zo'n meisje als ik, maakt me verlegen. "Blijf gerust een tijdje, misschien kun je wat karweitjes doen, maar je bent nergens toe verplicht. Zolang je je hier maar veilig voelt." "En daar gaat tante Karin voor zorgen," zeg ik. Maria glimlacht. "Ja Karin is daar heel goed in," zegt ze geheimzinnig en ze verdwijnt weer. Ik ga op het bed liggen en begin in gedachten mijn nieuwe kamer in te richten.

Na een tijdje sta ik weer op en hang mijn kleren in de kast. Dan loop ik naar beneden en passeer hier en daar een kamer waar andere vrouwen en meisjes verblijven. Met sommige vrouwen maak ik een praatje. Dan bel ik met mama en vertel enthousiast dat ik hier een paar maanden blijf. Gelukkig is mijn moeder wel gewend aan mijn impulsieve gedrag. "En je oom en tante?" vraagt mijn moeder. "Oh, die hebben ruzie," zeg ik onverschillig. "Karin heeft oom Luc betrapt met zijn receptioniste en..." "Ik begrijp het," zegt mama, "maar..." "Ze gaan scheiden," zeg ik snel. Het blijft even stil. "Dus..." "Dus blijft tante Karin hier om de boel te beveiligen. Misschien is dat ook wel iets voor jou," zeg ik, "Karin heeft vast hulp nodig en jullie zijn allebei ex-politiemensen en.." "Ik kan niet zomaar mijn baan opzeggen," zegt mama. "Nee, natuurlijk niet," zeg ik, "maar goed, er is iemand hier die op me kan letten." Ik neem afscheid en vervolg mijn weg. Eén kamer heb ik nog niet gezien, een grote kamer op het zuiden met uitzicht op de tuin. Ik probeer de deur, die niet op slot zit en langzaam doe ik die op kier open. Er klinkt gehijg en gekreun en verschrikt wil ik de deur dicht doen, maar mijn nieuwsgierig wint het en voorzichtig ga ik naar binnen. Op het bed liggen twee vrouwen de liefde te bedrijven. Het zijn Maria en mijn tante! Is Karin lesbisch? Ik word een beetje geil als ik zie hoe Maria het kutje van Karin uitlikt. Mijn tante kreunt en hijgt en duwt het hoofd van Maria tussen haar benen. Mijn hand zakt naar mijn kruis en ik streel over de stugge spijkerstof over mijn natte vagina. Dan gaan Karins ogen plotseling open en kijkt ze me recht aan. "Shit Linda, wat doe jij hier?" zegt ze. Ik zie nu ook hoe Maria opkijkt met een natte mond en witte vegen rond haar lippen.

Als ik met Maria lig te seksen, begrijp ik pas hoe zeer ik inmiddels tot de vrouwenliefde ben bekeerd. Ik heb al wat experimenten achter de rug met andere dames, maar Maria is duidelijk een veterane. Als ze me begint te beffen, vraag ik me af waarom ik niet de lesbische liefde heb omarmd. Volgens mij oefent ze elke dag op watermeloenen, wat een lippen! Ik lig intens te genieten, als opeens mijn politieradar afgaat. Ik ben zeven jaar politieagente geweest en heb een zesde zintuig ontwikkeld voor personen die me observeren of te dicht in de buurt komen. Ik sla mijn ogen open en kijk recht in het gezicht van Linda, mijn aangetrouwd nichtje. "Shit Linda, wat doe jij hier?" roep ik uit. Linda blijft brutaal naar me kijken, ook als Maria omhoog komt en achterom kijkt. We zijn allebei naakt. Linda glimlacht nu en als Maria spontaan zegt. "Waarom doe je niet mee, Schatje?" komt ze naar ons toe lopen. Ze kleedt zich snel uit en ik kijk verrukt naar het jonge meisjeslichaam. Ze is werkelijk prachtig. Maria wijst haar op mijn openstaande vagina en duw het hoofd van Linda in die richting. Even later voel ik de lipjes van Linda op mijn schaamstreek drukken. Maria heeft zich nu ontfermd over mijn borsten en likt mijn tepels en tepelhoven. Ik kom plotseling ongegeneerd klaar in de mond van Linda en Maria gaat over me heen staan en drukt haar natte kut op mijn mond. Linda slikt mijn geil weg en gaat weer door met dat geraffineerde tongetje in mijn doosje, terwijl ik de gezwollen lippen van Maria lik, ook hier stroomt het kutsap zo overvloedig dat ik kletsnat wordt. Na een tijdje gaan Maria en ik elk aan een kant van Linda liggen en vingeren haar tegelijk. Zij zuigt afwisselend op de tieten van Maria en die van mij, terwijl haar vingers onze kutjes onder handen nemen.

Als we alle drie meerdere malen zijn klaargekomen, liggen we uitgeput op het bed. Zo nu en dan kussen we elkaar tot dat Maria op staat en zegt dat ze nog meer te doen heeft. We gaan ons aankleden en dan wordt er op de deur geklopt. Een meisjesstem zegt dat er een dame staat te wachten. Maria loopt samen met mij naar beneden. Linda gaat naar haar kamertje. Beneden staat een vrouw te wachten die ik maar al te goed ken. Het is mijn schoonzuster, de moeder van Linda: Irene. "Hé," zeg ik, "wat doe jij nou hier?" "Luc zei dat Linda hier is samen met jou," zegt Irene, "en ik hoop dat ik een paar dagen mag blijven. Vannacht is er brand geweest bij de buren en iedereen in de straat is geëvacueerd. Ik vroeg Luc of ik bij hem kon intrekken, maar meneer heeft geen tijd en ruimte." "Oh maar je bent welkom," zegt Maria, "ik vraag een kleine bijdrage dat is alles." Met zijn drietjes lopen we naar boven en Irene wil graag Linda even zien. "Mam," roept Linda als ze haar kamerdeur heeft geopend, "is er wat gebeurt?" Irene vertelt over de brand en dat hun huis tijdelijk onbewoonbaar is verklaard en dat ze een plek zocht om te blijven. Maria neemt ons mee en toont een mooie ruime kamer. De huur is redelijk en Irene gaat gelijk akkoord. Ik ben blij dat ze er is. Irene is mijn schoonzuster en een oud-collega bij de politie. We kunnen het goed samen vinden. We laten Irene in haar kamer en ik loop met Maria naar beneden. "Vind je het erg om bij mij in te trekken," vraagt ze, "die kamer die ik aan Irene heb gegeven was eigenlijk voor jou bedoeld?" "Heerlijk," zeg ik.

Ik kijk niet in mijn kaarten, dat doen alleen amateurs. Als je pokert mag niemand raden wat er in je omgaat. Geen onzekerheid tonen (bijvoorbeeld door veel in je kaarten te kijken). Niet glimlachen of angstig kijken. Altijd neutraal. Ik weet dat ik een sterke hand heb: full house twee Azen en drie Heren. Mijn tegenstanders zijn een makkie, behalve Felien. Thomas, Vincent, Bram en Sander zijn echte amateurs. Vincent zweet als hij bluft, Thomas verraadt zich aan zijn bovenlip te likken als hij hetzelfde doet. Bram kijkt voortdurend in zijn kaart, terwijl hij zich al verraden heeft door zijn kaarten zodanig te sorteren dat je gelijk weet wat voor soort combinatie hij heeft. Sander knippert met zijn ogen als hij bluft. De enige die weet wat ze doet is Felien. Ze knippert of zweet niet, kijkt niet voortdurend in haar kaarten en blijft altijd neutraal voor zich uit staren. Ze speelt beheerst, neemt nooit grote risico's, maar bluft vaak genoeg om een aantal keren goed te winnen. De pot is nu goed gevuld. Ik heb al gezien dat Sander en Thomas bluffen. Dan trekken Vincent en Bram zich terug. Felien legt bij en verhoogt gelijk het bedrag. De pot is opgelopen tot 250 euro. Ik leg mijn fiches bij en wil 'zien'. Ik had gelijk, Sander heeft twee azen en Thomas drie zevens. Ik leg mijn full house op tafel. Met mijn azen en die van Sander, kan Felien nooit een carré azen of heren hebben. Iedereen kijkt naar haar. Dan begint ze één voor één haar kaarten neer te leggen. Ik vloek, een straight flush klaveren. Felien glimlacht en harkt de fiches bij elkaar. "Ik stop er mee," zegt Sander, "dit was een duur potje, ik krijg vermoedelijk ruzie met mijn vriendin. Ook Bram en Vincent maken aanstalten om te vertrekken. "Ik rij Sander even naar huis," zegt Thomas tegen Felien, "ik ben de BOB vanavond."

Als de jongens zijn vertrokken, praten Felien en ik nog even over haar vorderingen. Ze heeft nieuwe papieren laten maken en wil op die manier infiltreren in Huize Aurora. Ze heeft een heel achtergrondverhaal bedacht dat ze door haar man is geslagen toen die haar betrapte met de buurvrouw. "Ik heb die hufter natuurlijk gelijk verlaten," zegt ze, "maar ik kan nergens heen, want Sjaak, mijn man is in staat heel Vlaanderen te doorzoeken. Ik heb bewondering voor haar verbeeldingskracht. En als ik haar zo zie praten, voel ik gelijk weer waarom ik jaren geleden zo verliefd op haar was. Begeerte trekt door mijn onderlijf en ik voel hoe kleine Luc grotere proporties aanneemt. Als Felien terugkomt uit de keuken met een nieuwe fles wijn, zie ik dat ze een beetje aangeschoten is. Ook zie ik dat haar blik wordt gevangen door de rijzende boomstam in mijn strakke jeans. Ze komt naast me zitten op de bank en we kijken elkaar in de ogen. "Ik moet dit niet doen," zegt ze met een enigszins lispelende stem, "ik ben nu met Thomas en..." Mijn lippen drukken op de hare. Een lange zoen vol verlangen. "Nee, echt, Luc," zegt ze afwerend. "Je hebt gelijk," zeg ik, "het is helemaal fout wat we doen." Ik proef de wijn op de lippen van Felien en merk dat ze toch iets meer aangeschoten is dan ik dacht. Plotseling vrijen we weer en nu graven onze tongen zich een weg in onze monden. Ik voel de hand van Felien op mijn pik en die reageert perfect op deze hernieuwde kennismaking. Terwijl we vrijen zoeken mijn handen haar borsten en voel ik hoe ze mijn gulp openmaakt.

Het duurt niet lang voordat Felien topless is en ze over mijn schoot hangt en haar lippen zich plooien rond mijn paarsrode eikel. "Kleine Luc" is een ironische benaming. In werkelijkheid ben ik groot en zwaar geschapen. Mijn lik is dik en keihard en ik voel hoe alles nog meer groeit onder de fluwelen lippen en tong van Felien. Ze likt over mijn schacht, hapt in mijn ballen en gaat dan deep throat. Ik streel haar rug en haren en even later draaien we in een ingewikkelde soixante neuf. Ik lig op de bank op mijn rug en Felien ligt boven op me en zuigt op mijn fluit, terwijl ik mijn mond en tong tegen haar vulva druk. Ze beloont me onmiddellijk met een waaier aan witte druppels als ze klaarkomt en ik de zilte smaak van deze godinnennectar indrink. Haar mond en tong zuigen en likken ondertussen over mijn eikel, het toompje bij mijn eikelrand en verbinding bij mijn ballen. Ik sta op knappen, zeker als Felien een voor een mijn ballen in haar mond neemt en er liefderijk mee speelt. Ik kreun en als Felien een extra ruk geeft met haar hand, hou ik het niet meer en schiet mijn zaad als een tsunami in haar mond. Uitgeput liggen we naast elkaar. Niet lang, want Thomas kan elk ogenblik thuis komen. We kleden ons weer aan en als de vriend van Felien weer binnenkomt zitten we als twee keurige kennissen met een glas wijn op de bank. Als ik niet veel later vertrek, meldt Felien dat ze morgen naar Limburg zal vertrekken voor de infiltratie

De rest van de dag ben ik druk in de weer met alles te regelen om zo spoedig mogelijk een infiltratie op gang te zetten. Olivia stuurt me mijn valse papieren waardoor dat al één zorg minder is. Er kruipt meer moeite in dan ik had gedacht en voor ik het besef, hoor ik dat Thomas de eerste gasten binnenlaat. Is het al zo laat? Ik hoor ook de stem van Luc en haast me naar de woonkamer. "Hey jongens, fijn jullie te zien. Jullie hebben zo te zien al kennis gemaakt met Luc? Hij is een vriend van mij uit Nederland en een sterke pokerspeler, dus ik dacht dat jullie hem er wel graag bij zouden willen?" "Hoe meer zielen, hoe meer vreugd", reageert Sander enthousiast. Sander kijkt mij verlekkerd aan en geïrriteerd druk ik me wat dichter tegen Thomas aan. Sander zit elke keer op mij te geilen als we samen zijn en ik word zo stilaan gek van deze kerel. In het begin was het wat onschuldig geflirt, maar intussen is er niets subtiel meer aan. De enige die nooit iets beseft is Thomas natuurlijk. Luc merkt zijn geile blikken ook op en moet zachtjes lachen. "Doe jij ook niet mee schat?" vraagt Thomas na een zoen op mijn voorhoofd te hebben gedrukt. "Ga je haar echt die nederlaag laten ondergaan?" vraagt Vincent lachend. Typisch dat clubje vrienden van Thomas, een bende macho's bij elkaar. "Je zou nog opkijken van haar", reageert Thomas. "Awel, het is goed. Ik zal eens bewijzen dat ik niet hoef onder te doen voor jullie, integendeel zelfs", lach ik zelfverzekerd.

Even later zitten we rond de tafel en wisselen we ons geld om voor fiches. Ik besef me dat ik al lang niet meer gespeeld heb en het hopelijk niet verleerd heb. Gelukkig blijkt al snel dat de drie vrienden van Thomas er totaal niets van bakken. Thomas speelt nog relatief beheerst, maar Luc en ik merken ook wel op wat voor kaarten hij heeft door het likken aan zijn lip. Thomas heeft ook wat pech met de kaarten waardoor het vooral een strijd wordt tussen Luc en mij. Ik drink geregeld van mijn wijn en blijf Luc zonder bepaalde gezichtsuitdrukkingen aanstaren. Hoewel de mannen door de alcohol juist meer focus verliezen, helpt het mij net mijn concentratie extra bij te schaven. Als de pot uiteindelijk goed gevuld is, weet Luc Vincent en Bram eruit te spelen. Zelfzeker toont hij zijn kaarten en het is al snel duidelijk dat zijn full house het wint van de kaarten van Thomas en Sander. Met een zelfzekere blik kijk ik Luc aan die kennelijk zeker is van zijn zaak tot ik een straight flush tevoorschijn tover. "Dokken vriend", zeg ik triomfantelijk. Thomas geeft mij een sportieve knuffel terwijl zijn vrienden het duidelijk een afgang vinden om te verliezen van een vrouw. De jongens geven aan al te veel verloren te hebben vanavond en beginnen zich klaar te maken om te vertrekken. Thomas, die als enige nog nuchter is, rijdt zijn vrienden even tot thuis terwijl ik nog een nieuwe fles wijn haal om met Luc te klinken op mijn overwinning.

Ik toon hem mijn vervalste papieren. "Vanaf nu ga ik door het leven als Eline Schepens. Ik werd thuis geslagen door mijn man Sjaak Brandt nadat ik een lesbisch experiment aan het uitvoeren was met mijn knappe buurvrouw. Ik wist op een onbewaakt moment te vluchten, maar ben bang voor wat mijn echtgenoot met mij van plan is als hij me vindt." Ik laat Luc het hele dossier nog even doornemen terwijl ik weer een nieuwe fles wijn ga opentrekken in de keuken. Ik voel me nu toch echt wat wankelen op mijn benen als ik terug naar de woonkamer ga. Ik laat me vallen op de bank en geef de fles aan Luc terwijl mijn blik gericht is op de serieuze bult in zijn jeans. Herinneringen van onze tijd samen komen weer naar boven, maar dat is het verleden en hoewel de lul van Thomas nog niet eens in de buurt komt van de knots die Luc daar heeft hangen, heb ik verder niet te klagen over hem. "Ik moet dit niet doen, ik ben nu met Thomas en..." hoor ik mezelf zeggen. Maar besef dan pas dat ik dit luidop gezegd heb. Luc maakt gelijk gebruik van de situatie en begint mij hartstochtelijk te zoenen. Na een paar seconden duw ik hem van mij af en lijkt Luc ook te beseffen dat we compleet fout bezig zijn. Maar ik zie de stoute blik in zijn ogen en het verlangen maakt zich meester van mij. Wild omhels ik hem en begin hem te tongen. Mijn hand drukt op zijn kruis en hij graait naar mijn grote borsten. Wild rits ik zijn gulp open en Luc trekt mijn shirt over mijn hoofd. Ik ben nu niet meer te houden en zuig hevig aan de harde paal van deze knappe man. Ik zuig hem deep throat terwijl hij eerst door mijn haren en over mijn rug streelt om vervolgens mijn string opzij te duwen en wild met zijn vingers in mijn grotje pompt. Luc tilt me op en draait me in standje 69. Ik word getrakteerd op een hemelse likbeurt wat mij aanmoedigt wilder te zuigen aan zijn dikke lul. Snel kom ik meerdere keren klaar. Luc pompt zijn lul tot diep achterin mijn keel. Ik voel zijn paal kloppen, trek me terug en zuig hard aan zijn goed gevulde ballen. Opnieuw drukt Luc zijn paal in mijn mond en spuit even later zijn zaad mijn keel in. Uitgeput rol ik van hem af en voel mijn hart wild kloppen. Ergens voel ik me wel schuldig tegenover Thomas, maar de lust was te sterk en Luc is gewoonweg onweerstaanbaar. Niet alleen zijn lul, maar zijn gespierde lijf, goed gevulde zak met grote ballen, zwoele blik in zijn ogen en prachtige glimlach zorgen er hoogstwaarschijnlijk voor dat hij ontzettend aantrekkelijk is voor eender welke hetero vrouw.

Net op tijd zijn we omgekleed voor Thomas uitgeput weer binnenkomt. Het duurt niet lang vooraleer Thomas naar bed vertrekt. Ik vertel Luc nog dat ik morgen naar Limburg vertrek en beloon hem nog even met een hete tongzoen. Zijn handen drukt hij nog even op mijn billen en ik voel al snel hoe zijn daarnet nog leeggespoten lul weer groeit tegen mijn been. "Kom, vertrek maar voor we weer domme dingen doen", zeg ik lachend.

Ik volg VHEL al een paar jaar tot de klad er in kwam en een beetje insliep. Ik vond de verschillende herstarts niet zo interessant, vooral niet vanwege die zogenaamde misdaadverhalen, inderdaad saai. Ik miste de ouderwetse seks. VHEL had altijd een combinatie van hetero en lesbische seks en dat vond ik heel opwindend. Ik krijg de indruk dat jullie met deze recente herstart weer terugkeren naar het uitgangspunt, zonder helemaal terug te gaan. Ik bedoel het zijn dezelfde personages, maar ze zijn in een ander soort rol. Ik kreeg ineens zin om mee te doen. Hopelijk vinden jullie het ook leuk...

Ik ben Vivianne en ik ben hoer. Ik zou kunnen zeggen dat ik gastvrouw ben of een chique call girl maar waarom er om heen draaien. Ik heb seks met mannen voor geld. Het zijn de meer rijke mannen met wie ik neuk en ze betalen me er goed voor. Ik ben een brunette met lang krullend haar en groene ogen, grote borsten (cadeautje van een plastisch chirurg, een vaste klant die niet wist wat hij me voor mijn verjaardag moest geven en toen me een cup DD cadeau deed. Tegenwoordig hang ik veel rond in Brussel en Straatsburg waar veel Europarlementariërs rondlopen die door de week graag een uitstapje maken waar moeder de vrouw niets vanaf weet. Vandaag heb ik een afspraak met Luc. Zakenman, makelaar. Knappe kerel met een behoorlijk groot klok en hamerspel tussen zijn benen. (De eerste keer dat ik met hem van bil ging moest ik wel even slikken, maar ja, je bent pro of niet, en ik ben pro). Luc betaalt goed en is altijd gul met tips. Ik ben speciaal naar Antwerpen toegereden, want daar zit hij in een hotel. Ik wacht in de lobby op hem en hij is laat. Ik kijk op mijn horloge en dan gaat mijn telefoon. "Viv? Met Luc, kun je even langskomen op mijn kamer?" Hij noemt zijn kamernummer en ik loop naar de lift. Dus ik moet gelijk aan de bak, jammer, ik had gehoopt op een diner in een leuk restaurant als opwarmertje. Nou ja, de klant is koning. Luc heeft zoals gewoonlijk een suite en als ik aanklop doet hij zelf open. Als hij mijn jas aanneemt, fluit hij eventjes. Ik glimlach, ik heb een strak rood leren jurkje aan waaronder mijn dubbele D behoorlijk goed te zien is, zo zonder beha. Ik ga op een van de grote leren stoelen zitten en accepteer het glas champagne dat Luc me aanbiedt. "Wil je zo iets eten?" vraag hij, "ik wil liever niet in een restaurant eten, maar roomservice staat klaar." Ik knik en Luc pakt de huistelefoon om een bestelling te doen.

"Zo Viv," zegt hij, als we aan een uitstekend hors d'oeuvre van ham-asperge rolletje knabbelen en nippen van de champagne, "hoe staan de zaken?" Ik kijk hem aan. Meent ie dat nu? Hoe staan de zaken. Ik ben hoer, geen zakenrelatie. "Uitstekend," zeg ik, "mijn aandelen blijven stijgen." Luc maakt met zijn servet zijn mond droog voor hij weer een slok neemt. "Sarcasme, heel goed Viv, maar alle gekheid op een stokje, ik wil je inhuren. Wat dacht je van een verblijf in een mooi landgoed in Zuid-Limburg voor een maandje of drie." Hij noemt een bedrag wat ik zal krijgen en dat is ver boven mijn toch al niet standaard tarief. "Je bent toch niet weer bezig om Pretty Woman na te spelen?" zeg ik spottend. Luc houdt er van om feelgood movies na te spelen met mij. Na 'Notting Hill' kwam hij op het idee om 'Pretty woman' na te doen. "Al was het alleen al om je voornaam", zei hij. Waarop ik terug kaatste met, "Julia Roberts heette Vivian in die film niet Vivianne." Enfin een week lang deden we de film na maar dan met veel seks. "Nee, nee," zegt Luc, "ik heb je nodig. Karin en ik gaan scheiden." Daar schrik ik van, want Luc mag dan een notoire vreemganger zijn, zijn huwelijk was hem heilig. "Ze betrapte me met mijn receptioniste," legt hij uit, "en ze gaat me kaal plukken met de scheiding, we zijn op huwelijkse voorwaarden getrouwd. En ik hou erg veel van mijn geld." "Maar wat heb ik daar mee te maken?" zeg ik. "Karin doet momenteel de beveiliging in dat landhuis waar ik je naar toe wil sturen. Ik weet dat Karin lesbische neigingen heeft en ik vermoed dat ze seks zal hebben met één of meerdere vrouwen daar. Ik wil daar bewijs van hebben, zodat ik Karin ook kan beschuldigen van ontrouw." "Maar dat is meer werk voor een privé-detective, Luc," zeg ik, "ik ben maar een prostituee." "Je bent slim, een zakenvrouw en altijd eerlijk," somt Luc op. "Ik heb een privé-detective in dat huis, maar die vertrouw ik voor geen meter. Ik wil twee opties. Die detective en jij. Zo heb ik twee kansen om mijn geld te redden." Er wordt aan geklopt, het is roomservice met de hoofdmaaltijd.

De volgende morgen neem ik de trein naar Maastricht. Luc en ik hebben een aangename nacht doorgebracht en de morgen daarop de strategie doorgenomen. Ik zal gewoon als Vivianne De La Croix naar het landgoed Aurora reizen. Mijn coverstory is dat ik een hoertje ben die door haar mec slecht wordt behandeld en de benen heeft genomen. Vivianne is zogenaamd lesbisch en wil in Nederland een nieuw bestaan opbouwen. Een taxi brengt me naar Huize Aurora en net als ik het bordes op wil lopen, zie ik een roodharige vrouw uit een auto stappen. Bij de deur houden we halt. "Hi," zeg ik, "ik ben Vivianne." "Kom jij uit België?," zegt de roodharige verbaasd, ze geeft me een hand. "Ik ben Eline Schepens, kom jij ook voor Maria?" Ik vermoed dat deze Eline de spion van Luc is, de privé-detective. Het is wel een mooie vrouw. Ik ben bi en net zo gek op mannen als op vrouwen. "Ik heb haar niet gesproken," zeg ik, "ik kwam checken of ze nog een plaatsje vrij hebben voor mij." De deur zwaait plotseling open en een jonge blonde vrouw in een vlot kleedje doet open. "Hai," zegt Eline, "ik ben Eline Schepens, Maria verwacht mij." Het blonde meisje knikt. "Dat klopt, ik ben Linda, kom binnen."

"Ach Linda, kun jij even opendoen?," vraagt Maria. Ze zit samen met Karin een plan op te maken over de beveiliging van het Landhuis. Aangezien ik gratis hier kan wonen, mits ik soms een karweitje doe, begeef ik me gelijk in de richting van de voordeur. Ik kijk eerst even op de beveiligingscamera die Karin heeft geïnstalleerd om te zien of er een boze man of vader staat van één van bewoonsters van de lesbische cirkel. Ik zie alleen twee vrouwen staan. Ik open de deur en kijk recht in het gezicht van een prachtige roodharige vrouw. Het is een echt een schoonheid en even wordt me de adem benomen. Ik schat haar op eind twintig, begin dertig en niet alleen heeft ze een fantastisch figuur maar ook schitterende ogen. Ik weet dat ze Eline Schepers is, want Maria heeft haar komst al aangekondigd. De andere vrouw, een brunette, ziet er ook mooi uit, maar niet zo mooi als Eline. Als ze mee naar binnen wil, zeg ik bits, "en wie ben jij?" "Eh...ik ben Vivianne De La Croix en ik kom asiel aanvragen." Eline begint te lachen en ik doe mee. Vivianne lacht ook mee, maar zegt dan, "Ik meen het, ik ben prostituee en ik heb genoeg van mijn mec, en ben gevlucht omdat hij me slaat." Ik kijk haar aan, "mec?" "Oh dat betekent 'kerel' zeg ik. In het dorpje waar ik vandaan kom in Wallonië noemen ze een souteneur zo, een pooier." Ik breng Vivianne naar een kamertje en doe de deur op slot en dan breng ik Eline naar Maria.

's middags heb ik corvee en moet samen met Elsje een ander meisje de kamers schoonmaken. In een van de kamers kom ik Eline weer tegen. Weer krijg ik een warm gevoel als ik haar zie staan en ik voel een geile steek in mijn onderlichaam als ik zie dat ze alleen een slipje en beha aan heeft. "Hé...eh Linda was het toch?" zegt ze. Ik knik en begin met de stofdoek langs te gaan. Felien gaat verder met uitpakken en na een tijdje gaat ze op bed liggen, nog altijd in haar lingerie. Uit mijn ooghoek hou ik haar in de gaten. Ze heeft mooie borsten zo te zien en ik vraag me af of ze een geschoren kutje heeft. Ik voel ook dat de ogen van Felien aan me gekleefd zijn. Als ik me voorover buig om een prop papier op te rapen, komt mijn rokje omhoog en hoor ik een zucht uit het bed komen. "Ben je hier al lang?" hoor ik Eline ineens zeggen. "Nee, een paar dagen," zeg ik, "ik ben met mijn tante Karin meegekomen, die doet de beveiliging hier." "Maar moet je dan niet naar school?" vraagt Eline. "Ik ben allang klaar," zeg ik verontwaardigd, "hoe oud denk je dat ik ben?" "Zestien?" zegt Eline. "Eenentwintig!" zeg ik met enige nadruk. Toegegeven ik oog nog altijd jong, maar zestien is overdreven. Zou ze me in de maling nemen. "Excuus," zegt Eline, "ik wil je niet beledigen, kom even bij me zitten." Ik ga op de rand van haar bed zitten. Ze ruikt heerlijk en ze straalt ook iets uit, een vrouw die weet wat ze wil. "Waarom ben jij hier?" vraagt Eline.

"Ik ben lesbisch, maar nog niet uit de kast. Mijn moeder weet het, maar Oom Luc en tante Karin niet, net als mijn vrienden en vriendinnen." zeg ik aarzelend. "Dus je hebt nog nooit de lesbische liefde gehad?" zegt Eline. "Nee," zeg ik, "wel gefantaseerd, maar nog niet in de praktijk gebracht, Ik hoop dat ik hier mezelf kan zijn. En jij?" "Ik ben bi," zegt Eline, "mijn buurvrouw is lesbisch en verleidde me en toen werden we betrapt door mijn man Sjaak. Hij is razend, Hij heeft mij en de buurvrouw geslagen en ik ben het land uit gevlucht naar Holland." Onze hoofden zijn nu dicht bij elkaar en ik kijk diep in de prachtige ogen van Eline. Ze is nog altijd in haar lingerie en ik word helemaal geil van haar fantastische lichaam. "Kleed je eens uit," zegt Eline vervolgens en kijkt me dwingend aan. Eerst wil ik protesteren, maar dan trek ik mijn shirtje uit en aan gezien ik geen beha draag rollen mijn tietjes gelijk naar buiten. Mijn roze rode tepeltjes glanzen in het licht van het plafondlicht. Dan maak ik mijn rokje los en laat het op de grond glijden. Ik haak mijn handen aan mijn slipje en trek het naar beneden. Naakt sta ik nu naast het bed van Eline die me bewonderend opneemt. Dan plotseling, zonder waarschuwing, reiken haar handen naar haar rug en maakt ze de achtersluiting van haar beha los. Haar grote borsten rollen naar buiten, ze zijn stevig en appelvormig, hangen niet en zijn bekroond met twee prachtig hard overeind staande tepels. Dan komt ze overeind en trekt in vloeiende bewegingen haar string van haar billen. Ze is prachtig geschoren zie ik en vol bewondering staar ik naar gezwollen schaamlippen. "Wat ben je mooi!" zeg ik spontaan.

(Hey schatjes en welkom Vivianne. Natuurlijk ben je meer dan welkom en jouw personage kan ongetwijfeld nog veel leuke verhaallijnen opleveren. Voor iedereen ook een hartelijk 2026 gewenst met veel geluk, liefde en natuurlijk seks hihihi. Hoewel ik op dit moment best wel geïrriteerd ben. Ik heb net een uur geschreven aan een schakel en toen ik stilaan op het einde kwam, besloot deze site alles weg te halen. Een uur werk in de vuilbak. Ik ga proberen morgen mijn schakel zo goed mogelijk terug voor de geest te halen en te recreëren. Ik weet dat het mijn eigen schuld is dat ik het niet eerst op een extern document heb geschreven (wat ik na dit zeker elke keer ga doen), maar please redactie fix dit en zorg voor een manier om een per ongeluk verwijderde schakel terug te halen. Goed, morgen poging twee. Een fijne nacht en super blij dat we terug met VHEL begonnen zijn. Ik kan niet wachten tot wat er nog allemaal kan gaan gebeuren.)