Liefde Op Het Eerste Gezicht

Mijn mooie vrouw denkt altijd mee en nu heeft ze weer een g r a n d i o o s idee, niet een man als schurk, maar een powervrouw. Wantrouwig als ik ben denk ik gelijk aan Margot Robbie, maar mijn sexy Sjoukje is me voor. Sofia Vergara stelt ze voor. Ik ben nu ook enthousiast en bel gelijk Emma Thompson. Die stoor ik duidelijk in een vrijpartij met Greg Wise, haar hubby sinds 2003. Want ik hoor op de achtergrond zijn stem knorrig zeggen, "who the fuck is Sonja?" Gelukkig is Emma wat minder vijandig en luistert bereidwillig. Ook zij is enthousiast. "Oh that is a terrific idea, Sonja, I will call her agent and change the script. A power woman as antagonist, great. Thank Sjoukje and ask her for more ideas." Ik vertel Emma dat ik Belinda zal bellen om door te geven dat Sjoukje meedoet. Emma giechelt. "My Greg is also part of the cast, he will play the evil right hand of mrs. McDowell." Plotseling hoor ik veel gegiegel en gekreun en wordt de verbinding verbroken. "Volgens mij is Emma al aan het repeteren," zeg ik droog tegen mijn lief. Ik toets het nummer van Belinda in en tot mijn genoegen stoor ik ook haar in het liefdesspel. "You have reached Gladstone's knocking shop," hoor ik Belinda zeggen, maar ze doorbreekt haar toneelspel door zwaar te kreunen en te hijgen, "...all our girls are performing blow jobs or hand jobs at the moment. Please..." "Belinda," zeg ik, "ze doet het, Sjoukje doet die rol in die cowboyserie. "Echt?" zegt Belinda, "...momentje Soof ik ben even in gesprek...ja...centjes gaan voor het meisje schat...Hallo Son, wat goed, dan gaan we de contracten in orde maken. Er zit misschien ook een rolletje in voor Marilyn liet Emma doorschemeren. Die kleine is al een ster voor ze kan praten. Tada!"

Als Sjoukje en ik nog even de liefde hebben bedreven keren we terug naar ons huiskamer. Daar is onze nanny Dolores Valley bezig om de nieuwe ster te verschonen. Samen met haar prachtige moeder gaan we even kijken naar onze geweldige baby. "She is delightfull," zegt Dolores. We knikken. "Emma vroeg of je verder wilde denken over de nieuwe serie;" zeg ik tegen Sjoukje. "Wat is een tenderfoot eigenlijk," vraagt Sjoukje. "Oh zo noemde de bevolking van het Wilde Westen nieuwkomers die nog zeer onervaren waren met het ruwe leven in die wild west stadjes. Ze werden getreiterd, in elkaar geslagen, uitgedaagd etc. etc." "Klinkt ruig," rilt Sjoukje. "Nou ja, het was ook een ruwe tijd. Vrouwen waren er namelijk en als ze er waren waren ze meestal prostituee, schooljuf of danseres/zangeres in een saloon," zeg ik. Het was een mannenwereld. Dus maar goed dat jij er een extra vrouw in hebt gebracht."

“Een van mijn favoriete films Sjoukje, die twee dames laten mijn hart sneller slaan, veel snel, onder andere”


De contracten vliegen bijna de deur uit met Marilyn productions. Gelukkig heb ik de state of the art AI ter beschikking van mams. Debbie heeft naast een bescheiden inbreng, miljoenen, in het productiebedrijf Marilyn, te hebben gestoken , een schijntje ten opzichte van wat AI tegenwoordig kost. Het loopt als een trein. Belinda is iedere avond haar centjes aan het tellen en heeft de kelder al voorbestemd om daar al goudmunten op te slaan als een ware Dagobert Duck.

Gelukkig heeft ze vanavond tijd over om mijn buste te beklimmen nu zonder touwen en zonder fratsen tot we weer eens gestoord worden. Hopelijk niet weer ellende met mijn halfzusje Louise, die de zaak belazerde. Wat een wicht zeg.

Nee nu gaat het over een nieuwe productie. Het wilde westen, iets met een Engelsman van adel, die naar het wilde westen gaat en verliefd wordt op een dame van lichte zeden. Met mijn handen in mij zij pruilend wachtend op mijn Belinda die maar door tettert, heb ik er genoeg van. Ik zal mijn schatje eens verleiden met een kledingstuk dat ik ooit tweedehands gekocht heb. De jurk van Selma Hayek, uit de “wild wild west”, al moest ik het ietsjes vermaken om mijn borsten erin kwijt te kunnen. Ik wurm mij in de jurk en kan zo voor een hoeremadam doorgaan en loop vet in de make up, juiste kousen en haar opgestoken naar mijn lieve schatje die nog gewoon door ouwehoert alsof ze net begonnen in met praten. Als ik haar blik krijg valt ze abrubt stil en gaat de telefoon steeds verder van haar mond die openvalt. “Ik wil wel een rolletje in die film”, wat prima kan in deze jurk toch, zeg ik vol zelfvertrouwen en mijn borsten die nog groter lijken dan normaal met dit corset.

“Belinda je kwijlt “, en hoor aan de andere kant gegiechel van Sonja die via facetime letterlijk Belinda’s stilgevallen tetterklepje heel vochtig worden. “Wat denk je Sonja”, vindt je ook niet dat ik een rolletje kan spelen misschien sls hoerenmadam en druk Belinda’s openstaande kwijlende mond, en volledige gezicht in mijn enorme decolleté. Alsof ze verdrinkt nerm ik het gesprek over en zeg tegen Son dat we later terugbellen maar vergeet ze weg te drukken en krijgen een showtje hoe Belinda grondig wordt ingepalmd door mij en we onze vrijpartij gelukkig eerst afmaken. Son begrijpt het wel en mijn schatje zit al likkebaardend onder mijn rokken.

Even geen contracten.

De reactie op mijn voorstel om Sofia Vergara als slechterik proberen te casten voor de nieuwe serie, valt veel positiever uit dan gedacht. Want niet alleen zien ze dat voorstel wel zitten, maar word ik ook nog gevraagd om nog meer na te denken over de serie. Natuurlijk wil ik dat! Ik druk van huis uit al graag mijn stempel op alles, maar nu ze me er zelfs voor vragen en ik meer kan zijn dan slechts alleen die leuke actrice, grijp ik zo’n kans natuurlijk met beide handen aan. Dat mijn hart en ringvinger toebehoren aan de meest sexy en meest waanzinnige scriptschrijfster die ik ken, maakt het alleen maar gemakkelijker voor me. Zij zal me immers steunen waar ze kan hierin. Dit is echt dé gelegenheid voor mij om iedereen te laten zien dat ik meer ben dan een leuke actrice die de harten van miljoenen mannen, vrouwen, jongens en meisje over de hele wereld in sneltreinvaart verovert.

Emma Thompson helemaal happy dat ik er zo enthousiast op reageer natuurlijk. Die overweegt zelfs een klein rolletje voor Marilyn in de serie. Wellicht dat ik in de serie als meisje van vertier zwanger kan raken, al dan niet gewenst. Of dat de boosaardige McDowell bezwangert is door haar al evenzo gemene rechterhand, een rol die gespeeld zal gaan worden door de echtgenoot van Emma zelf. Want we hoeven natuurlijk niet altijd maar lesbische liefde uit te dragen. We hoeven niet altijd maar net te doen alsof heteroseksualiteit is uitgeroeid. Het Wilde Westen was immers een ruige periode, hoofdzakelijk gedomineerd door mannen. Hollywood heeft wat dat betreft nogal eens de neiging om dingen anders voor te stellen dat ze waren, over-romantiseren of hoe je het maar wilt noemen. Er was genoeg leed en onrecht in die tijd en dan hoeven we echt niet onder het tapijt te vegen. De Goldrush, De Amerikaanse Burgeroorlog, Cowboys en Indianen. Het is er allemaal mee verbonden. Dus wie weet, kunnen we nog een leuke Pocahontas of zo ergens in de serie brengen… Allemaal dingen waar ik met mijn lieve schatje de komende tijd over zal gaan brainstormen.

Belinda kan haar geluk niet op als ze het goede nieuws krijgt te horen. Als het maar geld, heul veul geld, oplevert. Geld en tieten. Die van Sofie welteverstaan. Daar is Belinda toch wel door geobsedeerd. En bij het zien van Sofie in de originele rekwisiet uit Wild Wild West, gehesen in de originele jurk van niemand minder dan Salma Hayek herself, snap ik ook wel waarom. Via Facetime kunnen wij al dan niet bedoeld nog even meekijken in de slaapkamer van Belinda en Sofie. En Sofie ziet er in die jurk werkelijk uit als een waanzinnige hoerenmadam uit z’n saloon. Dat ze in die jurk om een rolletje in de serie vraagt, verbaasd ons niet eens. En wat wij zien, geeft meteen een goede invulling aan welke rol dat dan zou moeten worden. De uitbaatser van de Western Saloon waar ik mijn geld verdien als aankomend zangeresje.
Via Facetime zijn Sonja en ik per ongeluk nog even getuigen van het prachtige liefdesspel van onze twee bijzondere agentes, hetgeen ons ook weer inspireert voor e en heerlijk potje bedspelletjes.

“Oh, ik zou het bijna vergeten lieverd. Yves Saint Laurent heeft me persoonlijk benaderd. In verband met een luchtje waar ze graag mij als beroemde actrice aan willen koppelen. Levert niet echt veel geld op, maar ze willen kijken of ze samen met mij een eigen van mij kunnen lanceren”, zeg ik tegen Sonja. Sonja is het type vrouw dat nieuwe mogelijkheden juist altijd alleen maar aanspoort, weer een reden waarom ik zo gek op haar ben. “En daarvoor moeten we zeker naar Parijs?”, lacht Sonja. “Niet we… Alleen ik”, zeg ik wat zenuwachtig. Enige teleurstelling spat toch wel van haar gezicht. Begrijpelijk, want ik weet hoe dol Sonja op Parijs is, de stad van de liefde. Zeker als ze daar met mij kan zijn…
Maar ik wil haar niet mee hebben dit keer. Niet vanwege haar of omdat ik iets anders daar van plan ben dan ik zeg. Ik heb geen scharrel in Parijs zitten en ben ook niet op zoek naar iets spannends daar. Nee, dit zal echt een puur zakelijk iets zijn. Maar ik begrijp de argwanende blik in de ogen van mijn vrouw. Want op het gebied van ontrouw binnen het huwelijk, ben ik toch wel een echte recidivist. Maar dit keer zal het anders zijn, echt waar…
“Vertrouw je me?”, vraag ik haar meisjesachtig en gooi mijn allermooiste rokkenjaagsterlach in de strijd. Sonja knikt, bedenkelijk, niet met de volste overtuiging, maar ze durft ook niet echt “nee” te zeggen. “Jawel, maar… Ik dacht… Parijs… Jij en ik”, zucht ze weer met een vleugje teleurstelling in haar trillende stem. “Ik doe dit ook een beetje voor ons schatje”, zeg ik geheel naar waarheid. “Lieverd, je weet dat ik van je hou. Er is geen ander. Echt niet. Ik hou meer van jou dan van mezelf. En dat zegt toch wel wat uit de mond van een meisje wiens leven bol staat van de zelfverheerlijking…”, lach ik voorzichtig. Sonja kust me, teder, liefdevol. “Als ik weer terug ben uit Parijs, gaan we snel wel een keertje samen, goed?”, stel ik haar voor.

De weken daarop staan helemaal volgepland met opnames. Opnames van het nieuwe Barbie project en de kick-off van de samenwerking met Emma Thomson over het leven van Jeanne d’Arc. Ik heb het er maar druk mee. En dan ook nog tussendoor meerdere keren overleg en dingen uitwerken voor haar geplande serie. Mijn schoolprestaties lijden er soms zelfs een beetje onder, al sta ik voor alle vakken nog steeds voldoende.
En dan is het voor mij tijd om naar Parijs te gaan, alleen, voor zakelijk overleg bij Yves Saint Laurent. Natuurlijk gooit mijn schoonmoeder haar tieten in de strijd in de hoop een plekje naast me in het vliegtuig te kunnen bemachtigen. Had ik daar mee ingestemd, dan hadden we zeer waarschijnlijk vrijend in de catacomben van het Louvre geëindigd. Maar ik ben sterker en wijs haar aanbod om mee te gaan vriendelijk af. En ook Margot Robbie, die opeens heel toevallig die week niets te doen heeft (ja ja) en voorstelt dat we gezellig met haar vliegtuig gaan, moet ik hierin teleurstellen. Ook haar wimpel ik af. Geen andere vrouwen dit keer. Ik ga alleen. Niet dat ik opeens geen zin meer zou hebben in ene spontane vrijpartij met Margot in het Parc d’Orsay of zo, maar daarvoor ga ik nu echt niet naar Parijs. Ik heb gewoon ontzettend de behoefte om Sonja eens een keer trots op mij te kunnen laten zijn. En haar echt eens te verrassen…

Die Sjoukje toch...Gaat lekker even pierewaaien in Parijs en laat drie zwaar bedroefde vrouwen achter. Sonja natuurlijk, de enige die daar recht op heeft, maar die is altijd druk met haar films bezig. En dan haar schoonmoeder, de prachtige Kristel, ook een beetje mijn schoonmoeder, want die doet het met Debbie de moeder van mijn vrouw. Ik troost Kristel met de belofte dat ze de kostuums voor Tenderfoot mag doen en dat valt goed. Niet veel later krijg ik de derde 'Sjoukje weduwe' op bezoek: Margot Robbie. Die doet heel stoer, praat aanvankelijk met geen woord over haar precious, maar dan komt ze met een aanslag op mijn grote zwakheid: geld. "Dear Belinda," zegt ze vals, "what is Sjoukje doing in Paris?" Nu heb ik geen idee, maar ik zie de begerige blik in de ogen van de Aussie en lach geheimzinnig. "My lips are sealed," zeg ik lief. "Really," zegt Robbie en pakt een rol bankbiljetten uit haar décollete. "How much to tickle your memory?" Ach lieve lezers van deze kroniek vol seks, liefde en verraad...wat is geld? Goed ik kan die laatste opmerking amper uit mijn strot krijgen, en verlangend kijk ik naar de knisperende nieuwe biljetten. "So...sorry," slik ik, "I gave her my word.." Getergd kijkt ze me aan, legt er nog een paar biljetten bij, maar ik zwijg. (Noodgedwongen, want ik heb echt geen idee wat Sjoukje gaat uitvreten in Parijs).

Emma belt op, ze is druk bezig met de casting en ze heeft een tip van Sjoukje gekregen over de rol van de eigenaresse van de saloon: mijn eigen Soofje. Kennelijk was haar jurk niet alleen bij mij een hit. "Has she any acting experience?" vraagt de Britse. Nee dus. Ik zie de riante gage al onze neus voorbij gaan, maar dan zegt Emma. "No problem, Hollywood is stuffed with actors and actrices who are better waiters than performers..Send het to the casting tomorrow..." Ik loop juichend naar mijn Soofje die het voorstel aanhoort. "Wat?" zegt ze verbaasd. "Ik actrice?" "Je bent er geknipt voor," zeg ik, "kom laten we de casting scene repeteren." Ik had uiteraard kunnen weten dat onze casting uitloopt op een scene die eerder thuishoort in een pornofilm, want als ik mijn Soofje weer in haar sexy jurk zie staan, branden alle stoppen bij me door en stort ik me op mijn tegenspeelster.

De volgende morgen ontmoeten we Emma die reuze lief is. Ze heeft haar echtgenoot, acteur Greg Wise, meegenomen, die een of andere schurk speelt in de serie. Samen met Soof doet hij de castingscene. Hoewel mijn vrouw natuurlijk bloednerveus is, blijkt ze een natuurtalent. Ze speelt een echte sloerie, voortdurend dronken en ik ben vol bewondering. Emma ook, gelukkig. Niet veel later wordt Soofje ingehuurd, nadat ze lid is geworden van de acteursvakbond (want zo hoort het in de VS). Emma vraagt ook of ze Marilyn kan inhuren. Ik zeg dat ik nog even de toestemming van Son en Sjoukje nodig heb, maar inwendig juich ik al. Jezus, ik ga een shit load of money binnenhalen met Hollywood: Sjoukje, Kristel, Soof en Marilyn zijn allemaal lid van mijn agency. Hallelujah, de Gravy train has arrived on Platform dollar! Soof gedraagt zich inmiddels als een echte diva, trekt zich terug om haar rol voor te bereiden en laat het aan mij over om alle contracten in orde te maken. "Kom je nog even repeteren?" zegt ze als ik eindelijk klaar ben. En dat lieve lezers levert een aantal scenes op die onder de censuur vallen.

Nadat ik met pek en veren ben weggestuurd bij mijn grote liefde Sonja, kan ik een filmcarrière wel vergeten. Daddy heeft een flatje voor me gehuurd in LA en daar zit ik de Hollywood pagina's van de kranten en bladen te spellen op zoek naar interessante rollen. Ik lees over de nieuwe serie Tenderfoot die Emma binnenkort gaat maken en zucht. Hoe kon ik toch zo stom zijn. Ik zie dat ze bezig zijn met de casting, de grote rollen zijn al vergeven, natuurlijk die omhoog gevallen nepactrice Sjoukje mag de saloongirl spelen. Nou misschien kan ze nog wel een echte hoer neer zetten, komt bij haar weinig acteertalent bij kijken, gewoon zich zelf zijn. Dan zie ik plotseling een interessante rol Cecile LaFarge, een uit Frans-Canada afkomstige vrouwelijke gunslinger, een kleine rol, maar wel een interessante. Ik moet die rol hebben, maar helaas pindakaas Emma zal me nooit toelaten. Dan als ik 's avonds tv zit te kijken, zie ik een fragment uit een film waarin de hoofdrolspeelster haar uiterlijk verandert, omdat ze gezocht wordt door de politie. De volgende morgen speur ik internet af en kom uit bij Maison Kitty, het bedrijfje van Kitty Royston. Zij is een voormalige Hollywoodvisagiste die tegenwoordig voor zowel de FBI als de georganiseerde misdaad het uiterlijk van mensen aanpast. Haar prijzen zijn niet gering, maar nadat ik daddy weer lief heb aangekeken, schiet hij mij het bedrag voor. De volgende dag gaat Kitty aan het werk. Met make up verandert ze mijn jukbeenderen en neus, duwt een valse set tanden in mijn monden en schuift groene contactlenzen over mijn ogen. Een bril met vensterglas volgt. Dan knipt ze mijn lange haar kort en verft het rood. Daarna leert ze me hoe ik mijn lichaamshouding kan veranderen door anders te lopen. Als ik in de spiegel kijk, schrik, ben ik dat, die lelijke vrouw met kort haar en een bril? 's Avonds vervals ik mijn cv waardoor ik onder mijn alias Stephanie Richard als tv actrice in divrse producties heb gewerkt.

Op de auditie zit ik tussen een kleine dertig actrices die allemaal de rol van Cecile LaFarge willen. Ze zijn allemaal waanzinnig knap, met grote tieten, lange benen en een tan. Alsof ze allemaal uit dezelfde mal komen. Ik voel me nog lelijker. Als ik eindelijk aan de beurt ben zie ik tot mijn grote schrik dat Emma bij de casting aanwezig is. Terwijl de casting directrice toekijkt speelt Emma met mij enige scenes uit de film. Al snel begint de casting mevrouw hatelijk te lachen. "She's sooo ugly Emma, let's not waste our time..." Maar Emma legt haar met een handgebaar het zwijgen op en zegt dan plotseling, "Pourquoi désirez-vous tant ce rôle ?" Snel antwoord ik, "parce que je trouve le personnage génial" Emma knikt, stelt nog meer vragen in het Frans en zegt dan tegen de casting Madam. "She's great, the character of LaFarge is rough, like the real Calamity Jane, not like Doris Day. And she speaks French perfect...show me her resume..." De castng mevrouw geeft haar mijn CV en Emma bekijkt het goedkeurend. "Who is your agent?" Ik zeg dat ik altijd alleen in Canada heb gewerkt en hier geen agent heb. "Please go to Agency Belinda," zegt Emma, "she will sign you for the part. Wellcome!"

Ik? Een rol in de film? Samen met Sjoukje? Voor ik het weet zijn we voor een eerste proefsessie en Emma heeft haar man meegenomen. Greg is aardig en speelt goed want ik heb het idee dat ik maar wat doe. Schijnbaar doe ik het goed en speel een half dronken hoerenmadam. En dat voor de echtgenoot van Belinda die al kleine dingetjes als contracten en andere kleinigheden regelt.

Ik begin er lol in te krijgen en moet zelfs een man, Greg aan mijn tieten laten zitten die in de jurk ruimschoots in beeld zijn. Ik heb niets met mannen en had liever dat Emma eraan zat. Maar ja het leven van een actrice in spee gaat niet over rozen.

Belinda is er gelukkig bij en glundert van oor tot oor. Vooral als ze het contract kan afronden en de getallen ziet. Wat een shitload of money.

Ik moet mijzelf grondig gaan inlezen en volledig in de rol komen dus trek ik mijzelf terug , nadat ik de papieren voor ons agency even snel klaarmaak zodat Belinda ze definitief kan maken en dompel mijzelf in het script, gekleed in een soortgelijke jurk die zowaar nog bloter is dan de vorige. Mijn tepels zijn niet zichtbaar maar als ik niet oppas dan schieten ze zo boven de stof uit. Nippelgate zal er niets bij zijn.

Ik wordt opgewonden van het lezen in het script als er een stoere vrouwelijke gunslinger naar het bordeel komt. Cecile Lafarge. En deze stoere chick is ruig en vues van de lange rit en ik moet haar van een kamer voorzien en een meisje. Het zal door de jurk en mijn fantasie komen maar vraag met een poeslief stemmetje of Belinda even willen komen repeteren, ondanks ze druk met Margot en Robbie aan het spelen is. Eerst zegt ze nee maar als ze de jurk ziet valt haar mond weer open en komt ze er gelijk aan.

Playing hard to get laat ik Belinda de stoere gunslinger spelen die wel ogen heeft voor mijn postuur en ik houd haar op afstand omdat ze stinkt van de lange rit en zij toch zo brutaal is en mij gretig en passievol kust. Belinda speelt haar perfect en neemt mij met dezelfde gretigheid en woest verlangen. “Eerst dit hooggebergte beklimmen”, hijgt ze al snel en het script is niet meer dan wat papier want ik ruk de legging van haar lekkere billen en begraaf mij in het lekkerste poesje van aarde. Vingers glijden recht naar haar G spot, want nat is ze meer dan genoeg en lik en zuig tegelijk op haar clitores en haar eerste sqirt sproeit heerlijk in mijn gezicht nadat ze het hele huis bij elkaar schreeuwde. “Wat ben je toch een lekker wijf”, kreunt mijn schatje en laat zich nog eens een paar keer goed klaarkomen tot ze onder mijn rokken duikt en deze hoerenmadam met haar lenige geile tongetje in beide gaatje tot meerdere orgasmes laat komen.

De kindjes gillen om aandacht en we moeten er beide om lachen want het lijkt alsof ze ons kopiëren en zelfs een diepe kreun produceren. Dus hoog tijd voor wat kindertijd.

Soofje is een veel betere moeder dan ikke. Natuurlijk hou ik van mijn schatjes die ik met veel moeite uit mijn vagina heb geperst, maar Soofje zorgt veel beter voor de tweeling. Als Juanita ons heeft geholpen om de kleintjes te slapen te leggen, ga ik mijn co-moeder nog even een glaasje drinken. Sofie vertelt over een nieuwe actrice op de set, ene Stephanie Richard. "Oh die ken ik," schreeuw ik gelijk, "die speelt Cecilia LaFarge in de tv-serie van Emma. Ik heb haar vandaag opgenomen in onze agency..." "Ze is erg goed," zegt mijn Soofje dromerig. "Een beetje nerdy qua uiterlijk, maar wel sexy en ze is lesbisch..." "Oh ja," zeg ik jaloers, "en ben je weer verliefd, sloerie!" Mijn Soof moet hartelijk lachen. "Ze haalt het niet bij jou, schatje," zegt ze. "Het is al goed," zeg ik en vertel over Margot Robbie en haar poging om mij om te kopen. "Ze kent wel je zwakke plek," lacht mijn Sofie. "Maar ik weet echt niet wat Sjoukje uitvreet in Parijs," zucht ik, "dus kon ik mijn lippen op elkaar houden..."

Na ons intieme intermezzo stort Soof zich weer op haar rol in Tenderfoot en schuif ik zuchtend achter de computer, want sinds Soof een ster in wording is, mag ik de contracten in orde maken. Gelukkig gaat de telefoon. "Guns for hire," roep ik gewoonte getrouw, "we never miss, pay us and the victim of your choice is already dead." "Hai Belinda, Emma speaking," hoor ik. "Hi Em," zeg ik joviaal, "do you need more stars from the agency. "Yes, hoor ik de stem met het onmiskenbare Britse accent zeggen, "we need a young actor, American, to play a cowboy at the ranch of Tenderfoot's enemy, I hired somebody but he is drunk all the time." "You have reached the wrigt number," zeg ik opgewonden, nog even en we leveren alle acteurs voor de serie. "I know just the right guy: 22, blue eyes, blond, comes from Montana and rides horses since he was a toddler." "Great," zegt Emma, "we audition him this afternoon." Ze hangt op en ik tik op de computer de gegevens van Dean Jones in. Jones heeft tot nu toe in verschillende tv-series en films bijrolletjes gespeeld als cowboy. Typische typecasting. Die jongen ziet er uit als een cowboy, dus wordt hij voortdurend als cowboy gecast. Ik bel hem op. Het duurt even voor hij opneemt. Ik hoor een vrouw giechelen, glasgerinkel en dan een ruwe stem. "What?" Ik leg hem uit dat ik een auditie heb geregeld en of meneer naar de tv-studio wil gaan om voor Emma auditie te doen. "Nope," hoor ik. Eerst denk ik dat ik hem niet goed heb verstaan. "What do you mean 'nope' ?"

"No," herhaalt Dean, "I am not doing it, you always cast me as a cowboy, I like to do Shakespeare, or a Tarantino movie, but not westerns..." Ach gus, meneer heeft sterallures. "But Dean you were born as a cowboy," probeer ik. "And this will season one with ten episodes, there are negotiating the second season and..." "You can shuff that part in your fat ass," zegt Dean ruw. Nu word ik kwaad. De ondankbare hond, hij zou een tekst van Shakespeare niet eens herkennen, al stond er in drukletters bij dat de Britse bard die geschreven had. En Tarantino? Fat chance... Ik wil nog wat zeggen, maar de verbinding is inmiddels verbroken. "Wat is er?' zegt Soof als ik aankondig dat ik even weg moet met de Beast. "Even een onwillige acteur laten zien dat hij blij mag zijn met een rolletje in plaats van het verwende jongetje van de klas te gaan uithangen..." En ik stuif naar onze gezinsauto en spurt in de richting van downtown Hollywood...Next stop: Dean Jones.

Hoewel ik het geld uiteraard boven alles stel, is mijn grote passie met de Agency dat ik met mensen kan omgaan. Ik ben een Mensen mens. Soms moeten mijn klantjes stroop om de mond worden gesmeerd en soms moeten ze een grote schop onder hun kont hebben. Dean behoort tot de laatste categorie. Het is niet zoals met mijn rock 'n' roll klantjes, al die verwende bleke aan drugs, drank en seksverslaafde kids die massa's geld verdienen en zich te pletter vervelen in between gigs. Niet dat acteurs niet van drugs, drank en seks houden, maar die zijn vaak niet zo verwend. In de VS en zeker in Hollywood is een op de 2 inwoners een acteur, scriptschrijver of regisseur. Om de kost te verdienen, werken ze als kelner, serveerster, schoonmaker of taxichauffeur. Dus je weet nooit of de man of vrouw die je koffie en appelgebak neerzet volgende maand doorbreekt in een nieuwe blockbuster. Maar dat zijn er maar weinig. De meeste wannebee acteurs en actrices blijven dromen en hard werken. En soms krijgen ze dan aanvallen van grootheidswaanzin, zoals Dean. Zou die vrouwenstem er iets mee te maken hebben?

Dean woont in een armoedige wijk van Hollywood, dus je vraagt je af waar haalt die jongen die waanideeën vandaan dat hij Shakespeare in The Park moet gaan doen. Tenzij een of andere producer het in zijn kop krijgt om Hamlet op te voeren met Clint Eastwood die mompelt "To be or not to be..that is the question..." Ik parkeer The Beast in een parkeergarage en loop door de wijk met mijn 'knucle duster' rond mijn vingers. Je weet maar nooit. Gelukkig kom ik heelhuids bij het bouwvallige complex waar Dean verblijft. Een jonge vrouw met een vrolijk gezicht en bruine krullen doet open. "Hello. who are you?" lacht ze. Ik stel me voor en ze laat me binnen. Dean ligt uitgestrekt op een wormstekige sofa een blikje Miller te drinken (It's Miller time!). "Good news," ga ik gelijk in het offensief, "after our telephone conversation I phoned Sam Weller of the Shakespeare Society and he is doing a new production of Romeo and Julia, and he still needs somebody to play Mercutio..." Allemaal bluf, maar ik zie aan Deans gezicht dat hij geen idee heeft wie Mercutio is. (Dat is tussen haakjes, de beste vriend van Hamlet die al snel in het stuk aan een degen wordt geregen als saté aan een stokje). Maar zijn vriendin is in de wolken. "Oh that is great, is it a big production?" Ik verzin gelijk een miljoenenproductie met veel glitter en glamour. Dean is zo stom dat hij niet eens in de gaten heeft dat voor zo'n grote productie Sam Weller niet Agency Belinda nodig heeft. Ik ga enthousiast door geef aan wat voor tekst (en vooral hoeveel) hij uit zijn hoofd moet leren en ik zie hem ineen schrompelen. "Eh...in normal English?" zegt hij aarzelend. "Oh, no the original Shakespeare tekst and without your Nebraska accent." zeg ik vals.

Einde van het liedje. Zoals ik al dacht heeft Dean zich groot gehouden voor zijn mooie, jonge vriendin die in hem een grotere acteur ziet dan hij zelf. Geconfronteerd met het onvoorstelbare: een rol in een toneelstuk van Shakespeare, stort de acteur in en geeft toe dat hij eigenlijk alleen op een paard kan zitten en schieten met losse flodders. "Tenderfoot wordt geschreven en geproduceerd door Emma Thompson," doe ik eer schepje boven op, "die heeft Shakespeare gespeeld, misschien dat ze later nog eens aan je denkt..." Wel moet ik het komende kwartier een ruzie uitzitten tussen Dean en zijn ambitieuze vriendin, die eindigt met slaande deuren en exit vriendin. Ik bied mijn cliënt aan hem naar Emma te rijden voor de auditie. Samen rijden we in The Beast naar de studio en ik lever Dean af. Als ik hem twee uur later ophaal heeft hij de rol. Emma roept me nog even bij haar. "Good choice Belinda, this boy is a real cowboy..but when I hired him, he asked me if was planning to do a film based on a Shakespeare film. Is he a bit bonkers?" Ik glimlach en zeg dat ik de contracten zal opmaken. Even later laat ik Emma weer alleen en rij Dean naar zijn armoedige onderkomen.

Weer thuis hoor ik Soof druk haar tekst opzeggen. Ik zucht en schenk mezelf een glaasje in. Maar dan komt mijn schatje binnen, slecht gekleed in een wit stringetje en vraagt of ik wil repeteren met haar. "Voor of na de seks?" zeg ik vol lust.

Niet herkende me! Zelfs Emma niet. Terwijl ik toch maanden met haar heb gewerkt aan de Canadese film waarin ik the leading lady was. Mijn nieuwe rol is een stuk bescheidener, maar na mijn faux pas met dat script van Jeanne, is dit voorlopig het hoogst haalbare. Wel kan ik nu heel subtiel proberen om Sonja bij de serie te betrekken. Ik weet dat Emma bezig is met de regisseurs en waarom niet Sonja, Oscar winnares ten slotte. Als ik tussen neus en lippen haar naam suggereer, zucht Emma diep. "She would be great, but she far to occupied with her own production company and her own films. I will not even try..." Hum, even nadenken. Want nu Sjoukje ergens in Parijs is en niemand lijkt te weten wat ze doet (neuken denk is, want zo'n del is het wel) kan ik gelijk meer werk van mijn grote liefde maken. Als Belinda mijn contract in orde maakt en mij ook niet herkend, gooi ik een balletje op. "Eh...miss Belinda, this is my first major part and I am a bit nervous. (Ja, ja, ik kan nog altijd goed liegen), is there anybody who can coach me a bit?" Belinda doet alsof ze nadenkt en noemt dan wat namen van beroemde acting coaches. "No, no," zeg ik, "they are Americans, I want an European coach, they are better...I have heard that Dutch coaches are the trend at the moment..." (Ja, dat zouden die stomme kaaskoppen wel willen, maar Belinda tuint er in met boter en suiker). "Maybe, Sonja van Ravenstein," zegt Belinda aarzelend, "she is very talented, but she has no time on her hands..." Ik doe alsof ik vreselijk teleurgesteld ben en dan krijg ik als troost van Belinda een kaartje voor een seminar waar Sonja een van de sprekers is. Een seminar over acteren.

De volgende dag zit ik met een brok in mijn keel op de eerste rij als mijn Sonja, mijn prachtige Sonja plaatsneemt achter de microfoon. Ze ziet er fantastisch uit, skinny jeans, zwart shirtje waarin haar mooie appelvormige borsten goed uitkomen, haren opgestoken, amper make up (heeft ze niet nodig). Ik ben over the moon. "Hello I am Sonja van Ravenstein," begint ze met die heerlijke stem. Ik voel het in mijn kutje warm en nat worden. "I use to be a writer, but now I am a producer and director..." Hoewel ze het mij iets te veel heeft over die over het paard getilde mislukte actrice die ook nog haar vrouw is, luister ik vol overgave naar haar heldere en humoristische verhaal over haar schrijverschap en hoe ze in Hollywood begon als script writer en nu met succes regisseert. Als ze klaar is mogen we vragen stellen. Ik steek mijn hand op. "Are you also interested in directing tv?" zeg ik. "Good question," zegt Sonja, "Tv is very interesting nowadays, there are excellent tv series, just as good as movies. But I simply have no time..." Anderen vuren nu vragen op haar af. Dan is het voorbij. Sonja zwaait naar ons en vertrekt gehaast.

De volgende morgen ben ik weer op de studio's. Emma is nog altijd bezig met de casting en heeft het zo druk, dat ze een vacature heeft voor een assistente. Ik solliciteer en vertel haar dat ik amper inkomsten heb, en hoewel ik als actrice wil doorbreken, dat ook de schoorsteen moet branden. Dus word ik aangenomen en mag regisseurs bellen die Emma graag wil inhuren. Geheel op eigen houtje bel ik ook Sonja. "Hello?" hoor ik. "Hello, I am Stephanie Richard," zeg ik, "I am the the assistant of mrs. Thompson, we are in the proces of hiring directors for the Tenderfoot tv show. Mrs, Thompson will be delighted I you could direct one episode..." "Sorry no time," zegt Sonja gehaast. "Oh please consider mrs. Van Ravenstein," zeg ik, "the BBC and mrs. Thompson think you are the number one director of the USA and Europe at the moment. An Academy Award Winner. Als HBO who will co produce the show have asked for you." Ik hoor Sonja zachtjes zuchten. "I am sorry, even one episode is not possible...but thanks for the compliments." Als de verbinding is verbroken, moet ik glimlachen. Ze is bijna om, dat kon ik horen...

Peinzend blijf ik nog even zitten met mijn telefoon in mijn hand. Heb ik echt geen tijd? Een aflevering regisseren van wat nu al wordt gezien als de absolute topper van het komend televisieseizoen, heeft al meerdere regisseurs aangetrokken. Ik leg de telefoon neer. Sjoukje... ik mis haar. Zuchtend pak ik mijn aantekeningen en schetsboek en bekijk de scenes die ik heb uitgetekend. Het helpt me met de visualisering. De vraag van Stephanie speelt door mijn hoofd. Het zou leuk zijn, een zo'n aflevering, want Sjoukje doet al mee en Marilyn. En verder nog meer uitstekende acteurs. En het is even een break van de lange adem van een speelfilm. Er wordt gebeld. Het meisje dat voor de deur staat met haar korte rode haar en grote breedgerande bril ken ik niet. "Yes?" zeg ik. "Hello, I am Stephanie Richard," zegt ze, "I phoned you a few hours ago..." "That's right," zeg ik, "is there anything else?" "Can I come in?" vraagt Stephanie. "I don't to much time," aarzel ik. "I only need a few moments," zegt ze. Ik laat haar binnen.

"I have the script with me for episode 5 of Tenderfoot," zegt Stephanie als we in de huiskamer zitten. Ze overhandigt me het exemplaar en ik kijk toch gefascineerd naar de inhoud. De aflevering heet, 'the arrival of LaFarge'. Omdat ik benieuwd ben naar de rol van Sjoukje vliegen mijn ogen over de pagina's. Al snel ben ik Stephanie vergeten. Emma Thompson is een geweldige scriptschrijfster. De rol van LaFarge, een Frans-Canadese vrouw die in het westen verzeild raakt is perfect. Er bloeit zelfs een romance op tussen het hoofdpersonage (Sjoukje) en de ruwe vuilgebekte LaFarge. Als ik de pagina's heb doorgenomen ben ik verkocht. "I want to direct this episode," zeg ik vastberaden. "That's great, Emma will be so pleased," zegt Stephanie. "Can I keep the script?" vraag ik. "No, no," zegt Stephanie snel. "Emma is terrible paranoid about her scripts." Ik begrijp na het gedoe met Louise en het script voor 'Jeanne'. Ik neem afscheid van Stephanie. "Who is playing the role of LaFarge?" vraag ik nog. "I will," zegt Stephanie, "I am actually an actress, but at the moment I am broke, so this sort of moonlighting for me...Could you please help me, when you have some time, to give me some advise..." Ik glimlach, nu Sjoukje er niet is, heb ik in de avonduren meer tijd en die avonden duren toch al zo lang, zonder mijn lief. "Alright, tomorrow evening," zeg ik, 'eight o'clock..."

Yes! Dit is de eerste stap! Ik wil in de eerste plaats seks met de door mij zo gekoesterde Sonja, want dat pas zal ze merken hoe goed ik ben in bed en hoe hartstochtelijk ik haar zal beminnen, ze zal me niet kunnen weerstaan en meer willen, en dan zal de liefde komen, ze zal die sprieterige tuttige Sjoukje vergeten en van haar scheiden en dan zal ik met haar trouwen en voortaan haar muze zijn... Ik bereid me grondig voor, lees de uittreksels van haar romans nog eens door, bekijk haar films, en lees de toonaangevende biografie van Onne Blom over Sonja (de vrouw zonder vrees) nog eens gedeeltelijk door. Ik slurp alles op. Morgenavond moet het lukken. Sjoukje is er niet en ik heb alle ruimte om mijn droomvrouw te veroveren. Gebiologeerd lees ik de passage van Blom (in de Franse vertaling) nog eens over: "Sonja est une rebelle, une femme sans peur, impitoyable au lit et la terreur de plus d'un critique. Finalement, il n'y a qu'une seule femme qu'elle aime vraiment : Sjoukje." Ik glimlach, morgen zal ze Sjoukje vergeten zijn en ben ik de vrouw van ze echt houdt.

De volgende avond, sta ik met een hoofd vol kennis van de door mij beminde vrouw, voor de deur met een fles wijn en meerdere zakjes coke. Ze doet open en ze ziet er zo schitterend uit dat mijn mond open valt. Ze draagt een rode jurk waarvan de bovenste knoopjes open staan en ze draagt pumps van dezelfde kleur. Ze is nauwelijks opgemaakt, maar ze is een schoonheid van nature. "Please," zeg ik en overhandig de wijn en de coke. "Oh that is a good one," zegt Sonja, "a Melot, you have a French name, are you French?" "French-canadian," zeg ik. Ik zie haar even schrikken. Kennelijk herinnert ze zich de Frans-canadese Louise nog. Maar ze herstelt zich en pakt ook de pakjes coke aan. "One sniff before we start?" zegt ze ondeugend. Even later verdeelt een zakje in een aantal lijntjes met een scheermesje en geeft me een rietje. We snuiven het witte spul snel op. "Good shit," zegt mijn mooie Sonja. Inderdaad ik voel me even duizelig worden. Als Sonja opgerold op de sofa zit en ik voor haar op de grond, zegt ze: "well what advise do you need?" "I am an unexperiened actress," lieg ik, "I did some tv-shows, "could you pleased help with my part, I photocopied the script for you." Sonja leest de door mij aangestreepte passages. "LaFarge is a woman, but she is a rough lady," zegt ze als ze klaar is, "she talks and walks like a man, show me please..." Ik sta op en doe mijn passen als LaFarge and try to talk like her." "Good, good," zegt Sonja, "you understand the part, but try to talk more like uou have to cleatr your troath. We repeteren een vol uur. Dan zegt Sonja, "excellent honey, you are doing well." Ik loop naar haar toe en sla mijn armen om haar heen, dan trek ik haar tegen me aan en druk mijn lippen op de hare. Ze opent haar mond om iets te zeggen, maar ik laat gelijk mijn tong naar binnen schieten.

Ach ja… Parijs… de stad van de liefde, de stad van mijn dromen. En die van Sonja, al ben ik hier nu zonder haar. Alleen, maar zeker niet eenzaam. De taxi had me vanaf Charles de Gaulle naar het Ritz in hartje Parijs gebracht. Want hé, wie breed heeft, laat breed hangen. Gewoon maar even de duurste suite genomen, gewoon omdat het kan. Mag ik mezelf ook eens een keertje verwennen? Ik werk er hard genoeg voor! Ik tik af bij de receptie. Een nachtje hier, kost bijna net zoveel als een jaar in een gemiddelde huurwoning in de vrije sector in Nederland. Maar who cares. Ik in elk geval niet.
Na mijn koffer te hebben uitgepakt eerst maar even een weekkaart voor de metro gekocht. Want ik mag dan geld zat hebben, de metro werk in Parijs veel beter en gemakkelijker dan een taxi of limousine.
Daarnaast heb ik nou nooit eens de mazzel dat de chauffeur van mijn limo’s een bloedstollend lekker wijf is, maar altijd een bonkige kerel. Ik, de halve dag tegen zo’n gast in smoking aankijken? Nee, laat maar. Dan maar de metro. Misschien dan niet de meest comfortabele manier van vervoer, maar wel eentje waar nog altijd voldoende adembenemende Françaises of toeristen zijn te zien. En ik mag ook wel wat ontspanning hebben hier tussen alle zakelijk bedrijven door.

Jullie hoeven me er trouwens niet aan te helpen herinneren wat ik Sonja heb beloofd. Ik ben hier niet voor seks, want dat kan ik in Hollywood ook wel krijgen. Ik ben deze dagen beslist niet de “snatch-hunter” die jullie van me gewend zijn, al lijken sommige vrouwelijke forensen het me wel echt moeilijk te willen maken in hun korte rokjes, strakke truitjes en betoverende lach. De verleiding is groot. Mijn wilskracht om Sonja eens niet te bedriegen is echter groter (ja ja… Goed hè van mij? Even een schouderklopje aan mezelf en een bosje veren in mijn reet…).
Morgen heb ik pas de bespreking op het kantoor bij Yves Saint Laurent en het scheelt gewoon als ik dan vandaag al precies weet hoe ik daar vanaf mijn hotel moet komen. Ik wil natuurlijk wel een beetje indruk achterlaten, al mag juist ik gerust wel fashionably late zijn. De route is eenvoudig en helder en de rest van die dag kan ik mooi gebruiken of vast de rest van mijn verblijf in Parijs uit te stippelen.
De Arc de Triomphe, doet me meteen even aan Jeanne d’Arc denken. Vanwege de achternaam natuurlijk, verder niet. Altijd een drukte van jewelste hier, zoals heel Parijs eigenlijk wel. Langs de Tuileries richting het Louvre, een plaats waar ik toch wel graag met mijn schoonmoeder naar toe had gegaan om eerlijk te zijn. Maar dat ging nu niet. ten minste, ik wilde het niet, da’s iets anders. Een andere keer misschien. De gerestaureerde Notre Dame, in de verte de Sacré Coeur en natuurlijk de Eiffeltoren. Het is teveel om op te noemen. En alles is altijd zo herkenbaar hier voor mij, alsof ik hier al honderden keren ben geweest, wat toch echt niet zo is. Tegen beter weten in kijk ik bij iedere passage hoopvol naar binnen om te zien of Sonja daar misschien is. Maar nee, natuurlijk niet. Ik ben hier alleen. En ja, misschien toch ook wel een heel klein beetje eenzaam inmiddels? ‘De volgende keer dat ik hier met Sonja ben, mag ze me iedere passage en steeg insleuren om me daar te zoenen en onzedelijk betasten, hihihi…’, denk ik bij mezelf. De gedachte is leuk, maar als ik even later zie hoe fucking veel passages en steegjes er in Parijs zijn, verschrik ik van kleur. Dan is een paar dagen hier niet genoeg! Dan mogen we hier haast wel permanent bivakkeren!

Na een dag vol met de nodige bezichtigingen keer ik terug in het Ritz voor een happie eten en een beetje slaap. Vanwege het tijdsverschil tussen Parijs en L.A. moet ik even een geschikt tijdstip vinden om vrouwlief thuis even te bellen. Ik moet haar stem gewoon even horen. Ja, ik ben ik wel eenzaam. Als ik zou willen, kan ik natuurlijk Margot vragen om samen met Sonja hierheen te vliegen. Dan ben ik nog voor zonsopkomst weer met mijn lief herenigd. Maar dat gaat nu niet gebeuren. We bellen en spreken over de nodige dingen binnen de lopende projecten. “Is er al nieuws over Sofia Vergara? Wil ze in Tenderfoot meespelen?”, vraag ik maar terloops, om de aandacht wat af te leiden. Om de een of andere vage reden doet Sonja nogal geheimzinnig hierover. Ze geeft geen antwoord op mijn vraag, maar probeert er ook niet overheen te lullen of op een andere onderwerp aan te sturen. Nee, het is gewoon alsof ze mijn vraag niet hoort, gewoon negeert. Omdat ik misschien wat geheimzinnig over mijn verblijf in Parijs doe, hoeft ze dat toch niet meteen bij me terug te doen?
Een uur later liggen we allebei voor pampus op bed, duizenden kilometers van elkaar verwijderd, maar met een serie gelijktijdige orgasmes achter de kiezen. Sonja was mijn dessert, gezien het tijdsverschil ik waarschijnlijk haar ontbijt of lunch… Voor nu voel ik me weer een stuk minder eenzaam in Parijs. Maar voor hoe lang, da’s altijd maar weer de vraag…
Ik wens Sonja nog een fijne dag verder en hang op. Twee tellen later bel ik Belinda. Maar ook daar krijg ik geen antwoord op mijn vraag of Sofia Vegara mee gaat spelen in Tenderfoot. Boos hang ik op. Ik bel Sofie, Kristel, Debbie. Ik bel zelfs Margot. Maar allemaal weigeren ze mij het antwoord op mijn vraag te geven. Stelletje bitches. De enige die mijn vraag niet negeert is uiteindelijk Emma Thompson zelf. Maar gezien de precaire situatie mag zij daar op dit moment geen uitspraak over doen. Nee, daar heb ik echt wat aan. Pfff… Moedeloos hang ik op en hou het voor gezien. Durven ze wel met z’n alleen tegen een meisje van 19???

Na toch een goede nachtrust begeef ik mij bijzonder opgewekt naar het kantoor van YSL voor mijn afspraak. Na een seksloze nacht was de korte korte wandeling door de stad evengoed eentje door de hel voor mij. Pfoeee, wat bevond er zich weer een hoop lekkers op straat… Het kantoor van YSL is letterlijk 5 minuten lopen vanaf mijn hotel. Want je zou denk dat ze dat aan de Champs Elysees hebben zitten, maar dat is niet zo. Vanaf het Ritz het water over en dan ben je er eigenlijk al bijna. Maar het is daar Frankrijk op z’n best daar: bombastisch, elegant en tijdloos. En met van die belachelijk hoge plafonds uit de tijd van Louis IVX. Echt om je ogen uit te kijken.
Maar goed, allemaal leuk en aardig en zeer interessant natuurlijk, maar op die info zit verder geen kip te wachten.
Nu ben ik nog wel eens fashionably late, zeg maar. Maar die Fransen… Man, die laten je gewoon een paar uur in je sop gaarkoken. En na een uurtje of twee heb ik die wachtruimte daar echt wel gezien hoor. En ja, dan dwalen mijn gedachten langzaam aan weer steeds verder weg. Verder weg van waar ik me op dat moment bevind en dichter naar waar ik zo graag zou willen zijn.

En da’s niet tussen de dijen van mevrouw Marie-Antoinette Larousse of hoe ze ook maar mag heten. Dat mens verstoorde en dagdroom die net leuk begon te worden. Wel iets met vrouwen en dijen, maar zeker niet die van haar. Maakt verder ook niet uit natuurlijk, want ik was niet voor seks naar Parijs gekomen. Geen idee waarom het allemaal zo belachelijk lang moest duren, maar pas een dikke vier uur later stond ik weer buiten. Wel overheerlijk cappuccino trouwens, met echt fluweelzacht schuim. Alsof we daar voor naar het hoofdkantoor van YSL zouden moeten gaan…
Ik dacht gewoon even een overeenkomst sluiten dat mijn smoeltje aan een of ander flesje van YSL werd gekoppeld en dat ik dan in ruil daarvoor van hun faciliteiten gebruik mocht maken om mijn eigen luchtje in een flesje van hun te stoppen. En heb ik het niet over die geheime voorraad met mijn kutvocht in flesjes bij Margot thuis, maar over het echte werk. Margot gebruikt mijn kutsappen volgens mij nog steeds alsof het de nieuwste geur van Brise is of wat dan ook. Maar ik heb het hier dus over een echte parfum, in een mooi flesje dat je bij de Douglas of Ici Paris en zo kan kopen. Maar dat was dus complexer. En daarom dus moet je dit soort dingen eigenlijk altijd samen met een leuke agente erbij ondernemen. Want die hebben wel verstand van dit soort overeenkomstig. Maar ja, de situatie was nu eenmaal anders en al met al heb ik het best voor mekaar gekregen denk ik. Mijn smoeltje in een zooitje commercials die ze zelf gaan maken. Lekker easy peasy dus. Geen extra gedoe voor mijn lieve Sonja en zo. Lekker rechttoe rechtaan. Mijn smoeltje op de billboards en bij ieder bushokje en ook dat doen ze allemaal in eigen beheer. Geen extra onnodig complex gedoe voor Kristel dus. Ook weer lekker rechttoe rechtaan. En dan, als die campagne met mij in de hoofdrol volgend jaar ergens weer is bekoeld en ze weer een nieuwe ster willen nemen, dan gaan we gezellig saampies een luchtje voor mij ontwikkelen. Iets in de geest van Hypnotized by Sjoukje, created by YSL of zoiets. Maar dan zien we tegen die tijd dan wel weer. En natuurlijk mogen al mijn resourses wel ingezet worden voor het bedenken van een heerlijk catchy naam en dito slogan en een heerlijke geile (sorry, passende) commercial die alleen maar om mij draait. Zal er denk ik dan wel weer wat vaker voor naar Parijs moeten vliegen. Maar wie weet kan ik iedere keer een andere vriendin uit mijn collectie meenemen voor een gezellig tripje. Wel de vriendinnetjes afwisselen met Sonja, want anders gaat die zich dalijk nog achtergesteld voelen. En dat wil ik niet. Want zij is en blijft mijn numero uno, zoals ze hier zouden zeggen in Parijs.

Al dat gewauwel met de uiterst onappetijtelijk ogende mevrouw Larousse, heeft wel een erg grote hap uit deze dag genomen, zie ik op mijn klokje als ik weer buiten sta. Met een beetje mazzel kan ik ergens nog snel wat eten en daarna misschien nog een rondvaart over de Seine boeken. In m’n eentje…
Eigenlijk is dat ook echt helemaal niets voor mij, zo in me uppie in zo’n grote stad als Parijs. Of eigenlijk is dat misschien wel mijn ding, maar niet als ik mijn vrouw trouw moet blijven. Parijs is gewoon veel leuker met je geliefde of als je in je eentje daar eens lekker de bloemetje buiten wil gaan zetten. Maar niet in je eentje en opeens onnodig trouw zweren aan de huwelijkse trouw. Want al die lekkere meiden en vrouwen, van jong tot oud, van blank tot gitzwart, laten mijn kut en tieten bijna ontploffen van geilheid. Ik zou op dit moment zelfs een non kunnen verslinden. Zelfs mevrouw Larousse kan ik op dit moment nog wel eens aantrekkelijk vinden. Maar dat wil ik pertinent niet ontdekken of onderzoeken.
Ik race zo snel mogelijk naar het Ritz (ja, alsof ik de snelheid van de metro bepaal…) en ren met een jeukende kut door de straten. Jezus, deze situatie wordt onhoudbaar. Zelfs als ik “all you can eat” op mijn venusheuvel zou laten tatoeëren en naakt wijdbeens onder de Eiffeltoren of bij de Arc de Triomf zou gaan liggen, dan nog kan mijn honger denk ik niet gestild worden. Man, wat heb ik het nu slecht! Fuck, ik sta gewoon al bijna te lekken in de lift joh. Iedere trilling van de lift wordt doorgegeven aan mijn ledematen en maken mijn knieën en dijen nog weker. Ik word helemaal gek hier! Dn eindelijk. Pling! De lift stopt en de deuren gaan open. Ik hol over de gang naar mijn suite, de peperdure Mansart Suite met dakterras waar ik dan lekker kan ontbijten met de Eiffeltoren op de achtergrond. Als je het doet, doe het dan in stijl zeg ik altijd maar. Of eigenlijk zeg ik dat helemaal nooit, alleen nu toevallig een keer…
Ik ren door de gang naar de deuren van mijn suite. Mijn hakken tikken op de overpriced mahoniehouten vloer. Maar ik hoor meer dan alleen het tikken van mijn hakken terwijl ik ren. Iets anders, iets dat ik niet meteen helemaal kan plaatsen. En dus wat doe je dan? Precies, dan kijk je even achterom. Ja, gewoon terwijl ik blijf doorrennen. Want ik kan dat. Ik ben moeder toch? Nou, die hebben ook ogen in hun achterhoofd. Dus ik kan prima naar voren rennen terwijl ik achterom kijk hoor. En daar zie ik dan wat dat andere geluid is wat ik dus hoor. Op de vloer ligt, als een soort spoor van broodkruimels uit Hans & Grietje, een spoor van druppels kutvocht. Ja, ik ben geil oké!!! Hadden jullie dat nog niet door.
Ik sjees mijn suite binnen, pleur de deur met een klap achter me dicht en prop het eerste het beste wat ik kan verzinnen zo in mijn vagijn. In dit geval dus een toiletborstel. Misschien niet mijn eerste keuze, dat geef ik meteen toe, maar verdomme wat luchtte het op. En die nylon haartjes prikten zo lekker dat ik ook snel klaar was hoor. Dus kon ik Sonja weer bellen.
Alsof haar neus bloedde vroeg ze meteen naar hoe de gesprekken met Yves Saint Laurent waren gegaan en ik vertelde haar alles naar eer en geweten. “Dus we komen nog wel vaker in Parijs”, wil ik het gesprek min of meer beginnen af te ronden. “Oh, mag ik dan wèl met mevrouw mee?”, klinkt het dan toch weer wat gepikeerd aan de andere kant van de lijn. “Natuurlijk schat. Ik wil met niemand anders liever in Parijs zijn dan met jou. Behalve dan met Sofia Vergara dan misschien. Heb je al iets van haar gehoord?”, zeg ik maar opnieuw vind mijn vraag geen gehoor bij mijn vrouw. En evenmin bij de andere vrouwen die ik vervolgens bel. Alsof die tieten allemaal samenspannen onder 1 topje tegen mij. Want zij zijn groot en ik ben klein en da’s niet eerlijk, ooh nee…
Uiteindelijk heerlijk gegeten op La Bastille en van daaruit een avondrondvaart op de Seine gepakt. Zie je Parijs eens vanaf het water, wat weer een heel andere belevenis is.
Langs de Notre Dame en dan voorbij de verlichte Eiffeltoren keren en weer terug. Moe maar voldaan ga ik dan uiteindelijk naar bed.

Volgende ochtend heerlijk ontbijten op het dakterras, de reden dat die suite zo fucking duur was. ten minste, ik vind bijna 18.000 euro voor een nachtje best wel prijzig, zelfs in mijn situatie. Voor dat geld smaakt natuurlijk alles overheerlijk, maar ik denk ik echt serieus dat die croissantjes echt lekker waren hoor.
Vandaag nog wat privé aangelegenheden hier in Parijs en dan morgen eindelijk weer naar huis, terug naar vrouwlief. En dan kijken of ik nog iets wijzer kan worden over Sofia Vergara, want tot op heden werkt niemand mee.

Hup weer die metro in, me weer op laten geilen door al die lange benen en ronde vormen. Zelfs de gesluierde mochten bij me op schoot zitten hoor. Potdomme…
Bewust Quartaire Latin links laten liggen (of misschien rechts in het voorbijrijden met de metro). Met de gedachte aan Sofie Vergara leek het me wel heel erg het spek op de kat binden om daar nu uit te stappen en met deze gevoelens daar rond te dolen. Ik zou me waarschijnlijk op de eerste (en dat zijn toch vaak de beste) Colombiaanse of Braziliaanse schoonheid werpen en met haar een bed-tango gaan doen. Maar ik ben Sonja trouw, dus blijf doelbewust op mijn stoel in de metro zitten.
Om vervolgens uit te stappen bij Trocadéro, alwaar ik mijn eerste afspraak van die dag heb. Waar ik precies uithang en met wie ik daar een afspraak heb, dat ga ik jullie nu nog niet aan jullie neus hangen, want dan verklap ik misschien de verrassing voor Sonja. En dan zou het geen verrassing meer zijn. Eventjes geduld dus nog, jullie komen er vanzelf wel een keer achter. En Sonja ook. Maar het heeft echt niets met seks te maken. Hand op mijn hart. Ik zweer het op Marilyn… Alsof ik behoefte zou hebben aan seks met Felipe Brouchard… Gaat het niet of zo??? Anyhow, prettig gesprek met deze kerel gehad en we bellen elkaar nog wel. Nog even genieten van het uitzicht nadat ik die stalen reus heb beklommen (nou ja, gewoon de lift genomen hoor, ben natuurlijk gekke Henkie niet hè) en even lekker heel Parijs overzien vanaf zo’n 300 meter hoogte. Blijft toch een prachtstad. Met z’n vele passages en steegjes. En zonder Sonja of wie dan ook.

Na een wat late lunch eindelijk tijd voor mijn tweede en laatste afspraak van die dag. Daarna kan ik eindelijk weer naar huis terug, terug naar vrouwlief en ons kind.
Enkele uren later sta ik verhit en bezweet op Charles de Gaulle en bel Sonja op om te laten weten dat ik al bij de gate ben, dat ik op het punt sta te gaan boarden en hoe laat ik dan eindelijk weer in L.A. verwacht te zijn. En nog steeds wil ze me geen uitsluitsel geven over of Sofia mee gaat spelen in Tenderfoot. Ze ontwijkt al mijn vragen daarover compleet, doet alsof ze het niet hoort en negeert me volledig. Er wordt alleen maar vol lof gesproken over ene Stephanie Richards, die de rol van Cecile LaFarge zal gaan vertolken. Met zo veel lof zelfs dat ik er bijna wat zou van gaan denken.
Nou, die wil ik binnenkort dan wel eens ontmoeten. Maar nu eerst terug naar huis, terug naar mijn schatje en mijn kindje!

Als ik mijn laptop check, moet ik even slikken nadat ik de onkostennota van Sjoukje heb aangeklikt. Lees ik het goed of zijn mijn lieftallige blauwe oogjes toe aan een bril of lenzen. Wat een geld heeft die kleine hoer (excusé le mot) uitgegeven in de Lichtstad. 18.000 euro voor een suite! Ik krijg propt last van hartritme storingen en moet door mijn altijd alerte Soofje worden bijgebracht. "Wat is er schatje?" vraagt mijn lieftallige rondborstige engel. Ik wijs op het scherm en Soof bekijkt het snel. Ze schrikt niet eens. "Leuk bedragje heeft ze uitgegeven..." zegt ze vervolgens. "LEUK BEDRAGJE!?" bries ik, "daar kan een klein Ontwikkelingsland jaren zijn bevolking van voeden. Soof begint te lachen. "Ach schatje, toch, dat krijg je als jij ineens gaat bemoeien met mijn werk. Ik doe normaal de onkostennota's voor onze sterren. Je zou de rekening van Margot eens moeten zien...Maar bedenk wat die sterren allemaal verdienen." Ze noemt gelijk een aantal bedragen en dat stelt me enigszins gerust. "Toch maar Sonja bellen," mompel ik. Soof haalt haar schouders op en loopt met haar script van Tenderfoot naar haar kamertje.

"Yes?" hoor ik mijn vriendin en goede cliënt zeggen. Sonja geeft ten minste niet van die idiote bedragen uit en ze verdient weliswaar niet zoveel als Sjoukje, maar meer dan genoeg. "Hallo met je geplaagde en gefrustreerde agente," zeg ik op een janktoon. "Ach guttegut wat is er nu weer?" lacht Sjoukje, "ben je verkracht door twee rockbands tegelijk? Is Margot de hort op met de zestien cokesmurfen of..." "Hou maar op," zeg ik boos, "Het gaat om Sjoukje, weet je hoeveel ze heeft uit heeft gegeven in Parijs?" "Een heleboel," zegt Son gevat, "ze vertelde het me, ik sta op het punt haar op te halen op LAX..dus snel, wat moet je nu weer?" "Niks," zeg ik verbluft. Het idee dat ik van slag zou zijn als ik zo worden genomen door twee rockbands te gelijk. In mijn tijd als groupie gebeurde dat dagelijks. Dan begint Sonja te giechelen. "Ik had gisteren Stephanie Richard hier, je weet wel die LaFarge gaat spelen in Tenderfoot...nou dat is een heet dametje hoor. Ze had me overgehaald om de aflevering te regisseren dat LaFarge haar entree in de serie maakt en wilde graag mijn advies...en na de repetitie begon ze opeens met me te tongen!" Ik schrik. Tot nu toe was Sonja altijd de beheerste vrouw van het duo Jut en Jul AKA Sonja en Sjoukje. En nu vertelt ze me dat ze tijdens de vakantie van haar vrouw in gay Paris heeft staan te tongen met een van de actrices van de serie Tenderfoot. "En toen?" vraag ik verbaasd. "Ach," zegt Sonja, "ik had er wel even zin in. Die Stephanie is wel een lekkertje. Een beetje ruig net als personage en het eindigde allemaal in de slaapkamer..." Oh," zeg ik, "en dat heb je natuurlijk gelijk vertelt tegen Sjouke. "Natuurlijk niet," zegt Sonje geïrriteerd, "Sjoukje wil niet zeggen wat ze in Parijs allemaal uitvreet, dan ga ik ook geheimzinnig doen..." We praten nog wat, maar dan onderbreekt Son me. "Ik moet nu naar LAX," zegt ze, "Sjoukje ophalen." Enigszins verbouweerd blijf ik nog enige tijd met de telefoon in mijn hand zitten. Als dat maar goed gaat. Sjoukje op de geheimzinnige toer in Parijs en Sonja die een onbekende actrice neukt en daar niks over zegt...

Belinda, je bent een lieve schat. En echt de beste agente die een meisje als ik zich maar kan wensen. Maar waarom opeens die zorgen om mijn uitgavepatroon als ik een paar dagen weg ben? Ik werk er hard genoeg voor. En ik betaal het gewoon uit m’n eigen zak hoor, als je er problemen mee hebt. En 18.000 euro voor mijn hotelovernachtingen in Parijs??? Dat heb je dan vast niet goed gelezen schat! Dat was namelijk PER NACHT!!! Ik ben geen armzalige sloeber hoor! Ik kan me echt wel enige luxe veroorloven. So please hun, mind ya own fucking business! En als je dan toch per se je neus in mijn zaken wil steken, zeg het dan gewoon op de vrouw af. Dan spreken we ergens stiekem wat af en trek ik iets leuks voor je aan. En als ik dan mijn benen voor je open op bed of waar dan ook, dan mag jij die neus van je (en de rest van je lekkere koppie) heeel diep in mijn zaakje steken… Afgesproken???

Zwijgzaam staar ik uit het raampje de donkere nacht boven de Atlantische Oceaan in. Plots word ik overvallen door een enorm schuldgevoel. Ik moet mijn tranen onderdrukken. Het liefst zou ik hier nu keihard gaan zitten janken en het uitschreeuwen van woede. Op mezelf. Maar de kans is altijd aanwezig dat zich er een journalist aan boord van het vliegtuig bevindt die het merk. En er over zal schrijven. Of iemand anders aan boord lekt het naar de roddelbladen en dan weet ik wel wat ik kan lezen. Hoe had ik nou toch weer zo ver kunnen laten komen? Het ging juist zo goed. Vier dagen lang blootgesteld aan de mooiste verleidingen, maar allemaal getrotseerd omwille van mijn trouw naar Sonja. Alleen maar zakelijke afspraken, geen seksuele pleziertjes tussendoor. Ik presteerde op de pieken van mijn kunnen, zoals Jutta Leerdam tijdens de Spelen in Milaan had gedaan, en mijn wilskracht om trouw te zijn was ongekend groot. De verleiding van Aimée Rousseau echter groter…
Als een kaartenhuis stortte mijn vooraf veronderstelde trouw aan Sonja compleet in. Het was niet de bedoeling. Ik was er niet op uit. Maar het gebeurde wel. Overvallen door de pracht van het luxe appartement waarin we waren, met een ongekend uitzicht op de Arc de Triomf, was het tonen van haar halfdoorschijnende bodystocking onder haar Louis Vuitton mantelpakje voelde om mij te laten zwichten. We vreeën zoals ik maar zelden met iemand anders dan mijn eigen Sonja had gevreeën. Deze sensuele vrouw stond haar mannetje (en lag haar vrouwtje). Hier waren wij elkaars gelijke en leken we te strijden om de dominantie van het kingsize bed in de master bedroom. Het zou een lang “gevecht” worden, waarbij Aimée met letterlijk alle hoeken van alle kamers liet zien. Alleen het balkon met uitzicht op de Arc de Triomf werd niet door ons benut.
Uiteindelijk kon ik me nog rot haasten om op tijd op het vliegveld te zijn voor de lange vlucht terug naar huis. Vandaar dat ik nogal verhit en bezweet op Charles de Gaulle aankwam. Ik had me echt rot gerend met m’n koffers.
En nu zat ik hier, vechtend tegen de tranen en verscheurd door een afschuwelijk schuldgevoel. Ik had de liefste en leukste vrouw ter wereld weer eens bedrogen. Onbedoeld, niet vooraf uitgekiend, maar het was wel degelijk gebeurd. Juist dat ik toch weer zwakker was dan ik had gehoopt, daar baalde ik misschien nog wel meer van dan van het overspel zelf. Zou Sonja me dit ooit nog kunnen vergeven? Of was ik nu toch echt een keer te ver gegaan? Niet eerder ben ik zo bang geweest om haar kwijt te raken. En ik ben toch al heel vaak heel bang geweest dat dit wel zou gebeuren. Je vijand slaapt immers nooit. Er waren genoeg vrouwen die er een moord voor zouden doen om met mij te ruilen. In mijn relatie met Sonja dan. En misschien zouden genoeg van hen zich tot een betere vrouw voor haar weten te ontpoppen dan ik ooit zou kunnen zijn?
Ergens lucht het ook wel op dat ik mijn hart even bij jullie kan luchten. Maar jullie me wel beloven het niet meteen aan Sonja door te spelen. Ik wil dat ze er al direct achter komt dat ik haar weer eens heb bedrogen. Dat wil ik haar liever zelf eerlijk en onder 4 ogen vertellen. Ooit.
De vlucht duur eindeloos, evenals mijn gevecht tegen de tranen. Maar ik sla mij er doorheen en uiteindelijk land ik veilig en wel op LAX. “Ik heb je gemist schat. Ik ben blij dat we weer terug bent. Er is weer zoveel gebeurd toen je er niet was”, zegt Sonja als we elkaar in de armen vallen in de aankomsthal. En meteen begint Sonja weer over die Stephanie te ratelen. Geen woord over Sofie Vergara, maar wel 1 triljoen over die Stephanie. Dat moet dus wel een zeer bijzonder (en bijzonder lekkere meid) zijn, wil mijn Sonja er zo van onder de indruk zijn. Dat kan niet anders. Ik kus haar en dat doet me iedere gedachte aan Aimée vergeten. “Hoe was het? Was het succesvol? Nog een leuke Française aan de haak geslagen toevallig?”, vraagt ze als we naar de auto lopen. Of mijn vrouw kent me zo door en door dat ze er om een teleurstelling te voorkomen er maar vanuit dat ik toch wel weer met een ander in bed zou belanden in haar afwezigheid. Of iemand van jullie heeft het toch al weer doorgeluld aan haar. Zou ook zomaar kunnen natuurlijk.

Bibberend en bevend en met de tranen in mijn ogen voel ik mij genoodzaakt om glashard tegen mijn eigen vrouw te liegen. Ik probeer me Roomser dan de Paus de houden en doe net alsof er helemaal geen vrouwen in Parijs waren. “Ach, het was wel oké. Dat met Yves Saint Laurent wordt wel leuk denk ik. En een succes, ook voor mijzelf”, houd ik mij groot en doe net alsof dat het enige is wat er in Parijs is gebeurd.
Nu kan ik eigenlijk best wel alles. En vrijwel alles wat ik kan, kan ik ook best wel heel erg goed. Maar liegen tegen mijn eigen vrouw, dat gaat me altijd slecht af. Ik kan de sterren van de hemel acteren (echt waar, jullie moet die maffe Louise niet geloven hoor...). En ik kan onzin uitkramen en liegen alsof het gedrukt staat. Maar als het op liegen tegen Sonja aankomt, dan val ik al snel weer hopeloos door de mand. Langer dan een aantal minuten, een kwartiertje max, hou ik dat niet vol. Niet als we samen in 1 ruimte zijn. Of in 1 auto in dit geval.
Dus zit ik al te snotteren nog voordat we het parkeerterrein zijn afgereden. Grote krokodillentranen stromen onafgebroken over mijn wangen en doorweken mijn shirtje. “Wat is er nou toch weer opeens?”, vraagt Sonja me en kijkt me angstvallig aan. Maar waarschijnlijk zie ze de bui al hangen en weet ze wel weer hoe de vlag er bij hangt op dit moment. “Ik ben niet eerlijk tegen je geweest liefje”, begin ik snikkend, ”ik heb je bedroohooogennn”, jank ik nu volop. “Dat weet ik toch schatje… Ik had eerlijk gezegd ook niet anders verwacht. Alleen als jij je al die dagen eenzaam zou opsluiten in een hotelkamer, dan kom je wellicht niet in de verleiding”, zegt Sonja bijzonder rustig. “Maar ik wilde het juist niet. Ik wilde je niet bedriegen. Ik wilde niet met een ander. Ik wilde dat je gewoon eens een keer trots op me kon zijn”, snotter ik. “Maar schatje toch… Ik bèn juist hartstikke trots op je. Of je nu vreemdgaat of niet. Misschien juist nog wel trotser wanneer je vreemdgaat”, zegt ze nog steeds zo heel beheerst tot mijn grote verbazing. Want Sonja heeft echt wel eens anders gereageerd op mijn buitenechtelijke affaires hoor. Ik kijk haar verbaasd aan. “Hoe zo misschien nog wel trotser als ik vreemdga dan?”, vraag ik haar snikkend. “Wat je ook flikt en met wie je het ook doet, je komt toch altijd weer naar me terug. En nooit met hangende pootje, maar omdat je toch ook van mij houdt. Jij kan echt bijna iedereen krijgen die je wilt en toch ben ik de ware voor je, ook al toon je dat misschien soms op een wel heel rare manier. Maar ja, dat zal de leeftijd wel zijn, denk ik dan altijd maar”, legt Sonja uit en veegt wat tranen uit mijn gezicht. Zo had ik het natuurlijk nog niet bekeken. Maar ik sluit me dolgraag bij die opvatting aan. “Da’s lief van je dat je dat zegt”, snik ik nog wat na nu ik wat tot bedaren kom.
“Was ze het waard? Deze tranen om mij?”, vraagt Sonja dan goedlachs. “Hell yeah…”, zeg ik opgelucht, “Aimée liet me alle hoeken van het appartement zien”, kan ik eindelijk weer lachen ook al zijn mijn ogen nog nat. Als ik had geweten dat Sonja me onderweg in de auto al wilde vingeren (en ergens had ik dat moeten weten, verdomme wat ben ik soms een slechte echtgenote…) had ik een jurkje of rokje aangetrokken in plaats van een spijkerbroek. Want nu kon Sonja me alleen wat bevoelen, zonder echt los te gaan. En het was te druk om de auto aan de kant te zetten. Dus reden we door naar huis.
“Wie is er op de fiets?”, vraag ik Sonja als we thuis aankomen en ik een oude gare roestige studentenfiets met een lekke band zie staan die duidelijk niet van ons is. “Oh, die is van Stephanie, een van je tegenspeelsters in de serie, je weet wel”, zegt ze weer zo bizar rustig, “ik heb je toch over haar verteld?”. Ja over haar heb je wel verteld. Alleen maar, terwijl ik juist zo graag wil weten of Sofie Vergara nu wel of niet een extra dimensie aan die serie komt geven…

Bijna zou ik gaan denken dat die Stephanie de reden is van Sonja’s buitengewoon rustige en meegaande gedrag over mijn vreemdgaan. Terwijl ik kneiterhard aan het werk was in Parijs lag de liefde van mijn leven te ketsen met mijn toekomstige tegenspeelster. Mijn vreemdgaan is goedgekeurd omdat mevrouw zelf zo nodig onze huwelijkse trouw moest schenden. Maar zodra we ons huis binnengaan en ik de alom geprezen Stephanie ontmoet, weet ik dat ik ongelijk moet hebben. Want die meid is me een partijtje lelijk. Als God bestaat, dan moet ik vanaf het allereerste moment een gruwelijk hekel aan haar hebben gehad. Want man man, daar trek je je hond nog vanaf!!! Nee, met zo’n lelijk mokkel zal Sonja mij zeker niet bedriegen. Die kan echt wel wat beters krijgen, zonder enige moeite. Gek rood peenhaar, als een mislukte Pippi Langkous en nog een lelijke ook (wat dan wel weer toepasselijk is in onze eigen Villa Kakelbont natuurlijk), scheve tanden zover het oog rijkt en afschuwelijk bril met jampotglazen. Ik snap dat je met zulke dikke glazen geen lenzen meer zou kunnen nemen, want dan kan je niet meer knipperen, maar toch… Een iets modieuzer montuur had toch wel gekund?
Maar ze is wel verrekte aardig hoor, dat moet ik toegeven. En nog een heel behoorlijk lichaam ook, met mooie volle borsten. Dus zo’n hekel moet Hij ook weer niet aan haar hebben gehad, want anders had Hij haar wel met minder kunnen wapenen dan mij. Nee, die lelijkheid zit echt in haar gezicht, niet in haar lichaam. En al helemaal niet in haar innerlijk, dat puur en zuiver lijkt. En ik kan het weten, want ik stik van de mensenkennis zoals jullie weten. Maar die kop van haar. Typisch een gevalletje van vlag over d’r gezicht leggen en neuken voor het vaderland.

En eigenlijk valt zelfs haar gezicht nog wel mee. De kaaklijn is fijn en best vrouwelijk. Het is meer de eerste indruk. Maar niets dat een goeie kapper en een goeie orthodontist hier in LA niet zou kunnen verhelpen. En die ogen, daar kan een correcte ooglasercorrectie denk ik ook nog wel wonderen bij verrichten.
“In ruil van de gastvrijheid heb ik eten gekookt. Dat leek me wel het minste dat ik voor jullie kon doen”, zegt Stephanie al snel in het Engels met een warme Franse tongval. Mijn tegenspeelster heeft voor ons gekookt en op ons kindje gepast? Wauw, da’s aardig zeg! “Welke gastvrijheid bedoelt ze Son?”, vraag ik mijn vrouw toch maar even voor de zekerheid. “Oh niks bijzonders. Stephanie heeft het niet zo breed en had wat hulp nodig. Dus geef ik haar tips en tops. Bovendien heeft ze er voor gezorgd dat ik in elk geval bij 1 aflevering de regie voor mijn rekening zal nemen”, zegt Sonja trots.
Ik laat het maar voor wat het is en vraag waar mijn dochtertje is. Die ligt in haar ledikantje, verschoond en wel, volgens Stephanie. Ik loop naar haar kamertje, langs de logeerkamer, waar het bed er keurig opgemaakt bijstaat, alsof het onbeslapen is. Maar dat zegt niets natuurlijk, want zo ziet ons bed er in de master bedroom ook uit op dit moment. ‘Nee joh Sjouk, je ziet gewoon spoken. Sonja bedriegt je niet. En al helemaal niet met zo’n godsgruwelijk lelijk mokkel. Hoe aardig ze ook mag zijn’, prent ik me in als ik even boven het ledikantje van Marilyn sta te kijken.

Onder het eten steekt Stephanie een bos veren in de reet van mijn vrouw waar zelf ik nog iets van kan leren. Terecht hoor, daar niet van, want ik ben getrouwd met de beste vrouw die er bestaan. Maar Stephanie is wel wat overdreven enthousiast over mijn vrouw. Op mijn vraag of Stephanie ook is blijven slapen, wordt er meteen wel heel snel gereageerd dat dit inderdaad het geval was, maar dat ze in de logeerkamer heeft geslapen. En daar vroeg ik nog niet eens naar, want ik vertrouw mijn vrouw toch echt wel hoor!
Ik laat het maar gaan en we praten onder het eten nog honderduit over Tenderfoot. Maar wat ik ook probeer, geen antwoord op mijn vraag over Sofie Vergara. Stephanie is in elk geval een waanzinnig aardig, doch foeilelijke, meid die weet waar ze het over heeft. En ergens kijk ik er zelfs wel naar uit om met haar te mogen samenwerken. Dan zal ik haar we eens leren wat een èchte actrice precies allemaal kan.
“Oh Sonja… Would you mind driving me home after dinner? My bike broke down. Flat tire and a broken chain. And I can imagine Sjoukje want to stay at home after her long trip from Paris”, vraagt ze mijn vrouw. “That’s very considerive of you Stephanie”, zeg ik, want inderdaad heb ik er de fut nu niet meer voor om haar nog naar huis te moeten brengen. “Surely Sonja wouldn’t mind that, right honey?”, vraag ik mijn vrouw. Sonja knikt. Rustig, begrijpend, en behulpzaam als altijd.
Na het eten ruimen we met z’n drietjes af, gaat Stephanie nog even naar het toilet en dan vertrekt het tweetal. “Ik ga even douchen en met Marilyn knuffelen en dan naar bed”, zeg ik best wel vermoeid van de lange dag, “maak je het niet te laat? Dan wacht ik op je”.
Sonja en Stephanie vertrekken en ik ga even douchen en Marilyn wat aandacht geven. Dan ga ik naar het toilet. ‘Ach, is die sufferd d’r bril vergeten… Nou ziet dat arme schaap geen hand voor ogen meer natuurlijk’, denk ik als ik bril met megadikke jampotglazen in het wasbakje zie liggen. Ik pak het ding op. Oef, die is zwaar voor een bril zeg en pak m’n telefoon om Sonja het slechte nieuws te appen. Stephanie hoef ik er niet over te berichten, want die kan mijn berichtje toch niet lezen. Bovendien, ik heb haar nummer nog geen eens. “Hi I’m Stephanie and I’m ugly as hell”, zeg ik voor de gein tegen mezelf en zet even haar bril op mijn snufferd. Kijken of ik nu nog een beetje fatsoenlijk naar Sonja kan appen. Maar dat gaan buitengewoon eenvoudig. Deze dikke glazen zijn gewoon van vensterglas. Spontaan bekruipt me ineens een zeer akelig en onbehaaglijk gevoel…
Want waarom zou iemand vrijwillig zo’n idiote bril met vensterglas gaan dragen???

"I feel the need for speed..." zegt Stephanie als ze zich in de passagiersstoel van mijn gele Porsche nestelt. Ik grinnik, ze is best OK deze dame. Niet bijzonder knap, lelijk zelfs, maar ze heeft een goed figuur en is een echte rebelse rouwdouwer. Bovendien is ze goed in bed. Even later scheuren we door LA en dan valt het me ineens op dat mijn passagier geen bril draagt. "Where are your glasses, sweetie?" vraag ik. Ze reageert alsof ze door een bij is gestoken. "Oh dear, I forgot them at your place," zegt ze. "Shall I go back?" vraag ik me ineens afvragend waarom iemand met van die jampotglazen sowieso nog iets kan zien zonder bril. "No, no," zegt Stephanie, "I got a spare at home..." We rijden verder en mijn telefoon tinkelt, een appje. Aangezien ik niet betrapt wil worden door een overijverige LAPD agent, kijk ik er niet naar. We arriveren bij het blok goedkope appartementjes waar Stephanie verblijft. Zoals ik verwachtte wil de jonge actrice nog wel even van bil met ondergetekende. Ik twijfel. Sjoukje wacht op me thuis. Maar aan de andere kant, de seks met de lelijke maar goed gebouwde actrice is redelijk verslavend. "OK," zeg ik en loop met haar mee naar het goedkope flatje. We besteden geen tijd aan allerlei flauwekul zoals voorspel, maar liggen binnen een minuut naakt op het kleine bed. Stephanie likt vol overtuiging aan mijn hete kut en weet die op een of andere manier goed nat te krijgen. Ik ben al twee keer gekomen voordat ik haar in een standje 69 ook laat klaarkomen. Dan is het tijd om naar huis te gaan.

Thuis gekomen is Sjoukje nog op. We omhelzen elkaar en mijn altijd scherpe mooie jonge vrouw zegt snuivend, "je ruikt naar een vreemde kut, was het lekker met Stephanie?" Ik krijg een kleur. Waarom eigenlijk? Sjoukje belazert me voortdurend met uiteenlopende types, dus waarom zou ik niet een keertje buiten de pot mogen piesen?" "Met Stephanie zeker?" dringt ze aan. Ik knik. "Heb je mijn appje nog gelezen?" vraagt ze vervolgens. Ik schud mijn hoofd. "Ben je verliefd op haar?" "God beware me..." zeg ik, "maar ze neukt wel lekker en het is weer eens wat anders, zo'n ruw grietje en ze heeft een lekker lijf..." gooi ik er uit. Sjoukje kijkt me verbaasd aan en gooit dan iets op de tafel. Het is de bril van Stephanie. "Zet eens op!" commandeert ze. Ik gehoorzaam en merk gelijk dat ik er gewoon door heen kan kijken. "Vensterglas..." zegt Sjoukje triomfantelijk, "die lelijke trut is een spion, misschien werkt ze undercover voor een tijdschrift of tv programma om ons te bespionneren." Verbaasd kijk ik haar aan. "Waarom zou ze?" "Omdat dit geen normale bril is," zegt Sjoukje, "het moet verbergen wie ze in werkelijkheid is...ik heb gebeld met Belinda om te vragen hoe Emma aan Stephanie is gekomen. En wat blijkt die Stephanie heeft auditie gedaan en volgens haar CV heeft ze in een aantal tv series in Canada gewerkt. Belinda heeft hier en daar gebeld en nu blijkt er inderdaad een Stephanie Richard in Canada te zijn, een actrice, maar die is zestig. Onze Stephanie heeft haar naam gejat en de titels van enkele tv series. Ik bel gelijk met Emma. Die is niet blij dat ze 's avonds laat nog wordt gestoord, maar na het verhaal van Sjoukje, draait ze bij. "I'll investigate the matter," stelt ze me gerust.

De volgende morgen belt Emma op. "I have asked a private-investigator to look in on the case," zegt ze alsof ze een superintendant van Scotland Yard is, "and he is specialized in persons working with false identity's...and guess what, it's our old friend Louise again." Ik heb de telefoon op speaker gezet en Sjoukje luistert mee. "He knows off a company, Maison Kitty, who works for the FBI and organized crime to change the face of people for witness protection or rather to escape the police. The owner Kitty Royston told him that Louise came to her and asked for a face change. My private dick also found out that Louise falsified her CV and identity." Ik hap naar adem, dat had ik niet vermoed. "And now?" vraag ik. "I fired the woman," zegt Emma, "she stool my script already, I can't take any chances. But now I have to find a new actress for the part of LaFarge.." Ik wens haar succes and Sjoukje kijkt me bozig aan. "Ik kan je ook geen moment alleen laten," zegt ze, "ik ga even naar Parijs en mevrouw ligt te wippen met onze grote vijand, een dievegge en een oplichster." Ik knik. "Je hebt gelijk, het was heel dom van me..." "Wat zag je trouwens in die lelijke bitch," zegt Sjoukje verwijtend. Ik wil wat terug zeggen maar de telefoon gaat alweer. Ik zucht, het is Belinda...

Shit. Louise heeft weer toegeslagen en heeft ons allemaal bedrogen. Ik had werkelijk geen idee, net als Emma en Sonja. Gelukkig dat onze Sjouk haar ogen open had. Wat een stunt met die bril. Maar Emma wil nu een andere actrice. "Just as good," zegt ze, "yes I know Louise is good, the problem is that she can not be trusted. I have no time to find an actress myself, so I need an actress in two days." "Why so soon?" vraag ik verbaasd. "You'll be shooting the episode with LaFarge in the end of the summer?" Emma zucht en kijkt me lang aan. "My dear Belinda," begint ze met dat Britse accent, net of je in een aflevering van Downtown Abbey zit, "The character LaFarge is not a typical woman, she is a french canadian trapper. A rough tough woman, ugly, almost a man, she knows how to handle a fiffle and a pistol and rides horses. Most actresses in Hollywood are pretty, very feminine and ride automobiles. So if we find one she has to train a lot before the can fit the part..." Ik zwijg beschaamd en verzeker de Engelse dat ik gelijk ga zoeken. Een halve dag later heb ik vrijwel elke actrice uit onze database door de molen gehaald, maar geen een komt er in aanmerking voor de rol. Ik ben de wanhoop nabij, als ik Emma niet kan helpen, gaat ze naar een ander en ben ik mijn percentage kwijt...

Er verstrijkt weer een uur en in wanhoop bel ik mijn steun en toeverlaat: Sonja. "Ja, wat moet je nu weer?" klinkt het weinig toeschietelijk. Ik begin gelijk te huilen, maar Sonja heeft inmiddels een hart van steen als ik bel en ze zegt kortaf: "hou op met grienen, schat, daar geloof ik geen moer van..." "OK," zeg ik, "je moet me helpen, Emma wil een nieuwe LaFarge die aan allerlei idiote eisen moet voldoen en ik kan niemand vinden, en..." "In de eerste plaats 'moet' ik niks," zegt Sonja weer zonder meededogen, "en sorry, maar jij bent de rijke agente en ik ben maar een sappelende regisseur, dus wat weet ik van al die dingen..." Ik denk met een zuinig gezicht aan mijn eigen 'rijkdom' die in het niet valt bij wat Son en zeker haar prachtige vrouwtje verdient. "Weet je echt niemand?" "Nee schat," zegt Sonja, "...of wacht, Sjoukje weet iets..." Ik hoor wat gemurmel en dan is Son weer terug. "In Parijs sprak Sjoukje met Jodie Foster, en.." "Jodie Foster," zeg ik, "die is 63 en LaFarge is 30 in de serie en ze komt niet uit Canada en..." "Hou je muil," zegt Sonja ruw. "Jodie is 63, maar Sjoukje heeft al met Emma gepraat over de rol van LaFarge en gezegd dat die nooit dertig kan zijn. Het is een rol voor een rijpere actrice. Bovendien is LaFarge lesbisch en dat is Jodie ook. Ze spreekt vloeiend Frans, heeft in meerdere Franse films gespeeld en kan paardrijden en met wapens omgaan. Ze is perfect..." Ongelukkig bedenk ik dat Jodie niet bij mijn agency zit. "Maar Jodie heeft een eigen agent," stotter ik, "en..en..." "Belinda het gaat om de serie," zegt Sonja streng, "je hebt al genoeg aan Tenderfoot verdiend, maar ik denk dat Emma je graag een aanbrengpremie zal betalen, Dus bel haar nu maar. Emma weet inmiddels dat LaFarge gespeeld moet worden door een oudere actrice..."

Ik heb de laatste tijd te weinig aandacht gegeven aan mijn liefste sinds ik mij suf repeteer aan mijn rolletje als hoerenmadam in Tenderfoot. Zelfs als ze zich aanbied om te vrijen gaan er telkens weer die zinnetjes spoken door mijn hoofd en verlies ik soms zelfs de zin en passie om te vrijen. Misschien is het beter dat ik ermee stop, maar daar wil Belinda niets van weten, en gaat met dezelfde rusteloosheid door met de contracten. Mijn werk eigenlijk.

Robbie en Margot lijden er ook al onder en mijn moeder is onderhand een betere moeder dan ikzelf maar iedereen drukt mij op mijn hart om door te gaan. Als ik Belinda met Sonja hoor praten over de rol van La Farge. Ze kunnen niemand vinden nadat ze erachter kwamen dat het mijn halfzusje was. Ik had het helemaal niet door dus zo slecht kan ze zeker niet acteren. Sterker nog ze is eigenlijk retegoed maar de zaak zo belazeren is erg dom. Ik vermoed nog steeds dat haar verliefdheid op Sonja nog niet over is maar daar wil Belinda niets van weten en krijg ik in ieder geval van Sjoukje wel enig positieve reactie.

Ach ja en probeer mee te denken aan een nieuwe actrice die oud genoeg is en een beetje ruig om de rol te spelen. Ze zitten nu al te kijken naar Jody Foster maar die is al 60. In ieder geval dat is een dingetje. Zit zeker niet in onze database. Ik begin even te bellen met de nieuwe vestiging van onze non profit organisatie speelgoed en bedenk mij dat in die nieuwe vestiging een vrouw werkt die jarenlange ervaring heeft op het toneel. Een sexy rokersstem heeft en brlangrijker nog een stand in is geweest voor Sharon Stone in een western. De naam schiet mij even niet te binnen maar ren met de mijn repeteerjurk nog aan naar Belinda die hoofdschuddend Sonja net neerlegt. “Ik heb niemand!!!” Een vonkje van mijn deinende borsten die haar blik trekt tovert ten minste een glimlach op haar gezicht. “Ik heb misschien iemand voor de rol van La Farge”, en leg het in sneltreinvaart uit. Er is één probleem zeg ik er ook direct bij, ze wil eigenlijk niet meer acteren maar is wel hotel de botel van Sjoukje dus dat bied kansen

Belinda’s glimlach wordt breder en neemt mij in de armen en we beginnen weer te kussen zoals we al weken niet meer gedaan hebben. Hongerig hijg ik sorry en met een pruilmondje en mijn borsten die zo goed als vrij in de etalage liggen en mijn schatje zelfs de telefoon laat rinkelen als die weer eens gaat.

“Moet je niet opnemen” kreun ik als ze mijn borsten met duizenden kusjes bedekt, waarna ze een duidelijk gebaar naar de telefoon maakt , nu even niet!

Ohhh en geef een gilletje als ze op ontdekkingsreis gaat onder mijn rok die uit wel 5 lagen bestaat. Hmmm gelukkig heb ik geen slipje aangedaan. Mag in de rol ook niet een giebel als ze mij kietelt en steeds dichter bij mijn honingpotje komt.

Ohhh hemeltje puf ik, als ik haar hemelse tong en mond tegen mijn dijen voel. Schatjeee ga doorrr….

Binnen een paar telefoontjes is Louise buitenspel gezet. Eind goed al goed zou je denken. En volledig terecht ook dat haar dit overkomt. Eerst het script van Emma Thompson jatten en je vervolgens een valse identiteit aanmeten om daarmee een rolletje en de kut van mijn vrouw te bemachtigen. Maar daarmee doemt direct al weer een nieuw probleem op. Want wie gaat Stephanie aka Louise nu vervangen in haar rol als Cecile in Tenderfoot?
Het klopt dat ik Jodie Foster had gesproken in Parijs, maar omdat er niets was gebeurd tussen ons vond ik dat verder ook niet het vermelden waard. Maar Jodie staat niet echt te popelen voor de rol. Die is eigenlijk alleen geïnteresseerd als het veel meer om haar draait. Ja doei… Dat is al mijn afdeling, hoor Jodie.
Zelfs Belinda is ten einde raad en kan gewoon echt niemand meer vinden die de rol van Stephanie kan overnemen. En dus komt het uiteindelijk allemaal weer aan op mijn fatsoen en mijn klinische inzicht in het belang van de serie. “Schat, ik weet dat Emma Louise heet ontslagen…”, begin ik aarzelend, “maar nu hebben we wel een serieus probleem met de rol van Cecile”. Ik denk heel even na of ik werkelijk zal voorstellen wat ik wil voorstelling, want het is nogal onorthodox. Maar nood breekt wetten. En de situatie vraagt erop. Sonja kijkt me aan, echt met zo’n blik van: “nou, zal mij weer benieuwen met wat voor maf idee of lekker wijf je nu weer op de proppen komt”.
“Louise heeft ons allemaal voor de gek gehouden. Niemand die merkte dat Stephanie eigenlijk Louise was. Zelfs haar eigen zus had het niet door. En jij ook. Net als ik trouwens. Dus acteren kan ze wel degelijk”, geef ik ruiterlijk toe. Sonja kijkt me nog steeds vragend aan, waar ik nu eigenlijk heen wil. Het liefst naar bed, met Sonja natuurlijk. Maar eerst dit afhandelen…
“Waarom laten we haar niet gewoon alsnog die rol spelen? Haar grimeur heeft haar als zover van Louise in Stephanie als Cecile laten veranderen, dus kan die grimeur haar er toch zeker ook wel een stuk ouder uit laten zien? Precies zoals we willen? Ze is voor de rest geknipt voor die rol. Bovendien is zij wel de reden dat je ten minste 1 aflevering wil gaan regisseren”, stel ik voor. Sonja kijkt bedenkelijk. Die ziet natuurlijk overal weer gevaar op de loer liggen. “Maar… Louise is gestoord als een deur. En levensgevaarlijk. En niet te vergeten, smoorverliefd op mij denk ik”, zegt ze met gerede twijfel. Ik knik, want dat is inderdaad wel een feit. “Ja, maar je bent wel mooi zelf met haar naar bed geweest. En dat vond je nog lekker ook, want ook daar was ze kennelijk behoorlijk goed in”, zeg ik gevat. Gevat, niet jaloers. “Maar is dat dan niet juist vragen om problemen?”, vraagt Sonja zich hardop af. Misschien is dat ook wel zo. Misschien bestaat er een kans ik hiermee juist Louise in de juiste richting duw en mijn vrouw aan haar kwijt raak. Maar ik vertrouw er op dat Sonja sterker is dan de verleiding. En misschien heb ik dit soort uitdagingen juist wel nodig, steeds weer die drang om bevestigd te krijgen dat Sonja en ik wat er ook gebeurd bij elkaar horen en zullen blijven.
“Nee, wij zijn sterker”, zeg ik vastbesloten en overtuigd van onze liefde voor elkaar. “Je bent het die meid eigenlijk wel ene beetje verplicht. Zij heeft je er wel toe aangezet om je met deze serie te gaan bemoeien. En daar ben ik jou, en haar dus ook een beetje, dankbaar voor. Kan je haar niet gewoon aan het lijntje houden, zoals je vroeger bij meisjes deed”, zeg ik en Sonja kijkt weer zo vragend naar me. Ik zucht en leg het verder uit.
“Voor ons was ieder meisje voor jou slechts een speeltje. Een spleetje voor jou behoeftes, een tong voor jouw genot. Meer niet. En je gaf ze keer op keer de illusie dat ze ooit meer konden zijn, waarmee je ze alleen maar meer in je macht kreeg. Net zoals ik Margot in mijn macht heb. Ik geef haar heel af en toe de illusie dat ze nog steeds een kans maakt bij me. Niet veel, maar precies genoeg om haar geïnteresseerd in me te houden”, leg ik uit. “Geobsedeerd en verslaafd bedoel je”, valt ze me even kort in de reden. Whatever… “Maar zolang ik haar zo nu en dan wat geef, hou ik de touwtjes in handen. Dat moet je ook gewoon met Louise doen. Je kan het, dat weet ik. Want ik heb het spel van jou afgekeken. Wind Louise om je vinger, bespeel haar en geef haar brokjes hoop en illusie. We kunnen zowel Margot als Louise laten doen wat we willen, als we het maar slim blijven aanpakken. En Louise is best radeloos, gezien haar laatste actie en de consequenties die daaruit voortvloeiden. En als dat soms tot lekkere seks leidt, dan is dat toch alleen maar mooi meegenomen. Ik snap haar wel. Geen vrouw vrijt zo lekker als jij. Ik kan het weten als geen ander”, zeg ik Sonja.

“Denk je echt dat dat kan gaan werken?”, vraagt Sonja. “Natuurlijk wel. Margot houdt net zo veel van jou als dat Louise van mij houdt. Maar ze probeert het niet te laten blijken en speelt ook maar gewoon een spelletje van vriendinnen zijn. Ik heb haar echt wel door hoor. Maar Louise hebben we denk ik echt nodig voor de serie. En ik gun haar dan misschien niet een Oscar voor beste bijrol, maar haar grimeur gun ik er wel eentje voor de make-up…”, zeg ik tot besluit.
Sonja denkt even na. “Goed, we kunnen het proberen. Maar dan mag jij het zelf aan Emma gaan proberen uit te leggen, want ik denk dat die er echt niet happig op is na wat Louise haar nu twee keer heeft geflikt. En daarop pak ik mijn telefoon en bel Emma op. "Hi Em, it's me, Sjoukje. Any news concerning Sofia Vergara yet? I'm starting to get worried by now, swimming in the dark. But, hey listing, about this whole Cecile thing...", begin ik en leg het hele plan uit. Niet van de brokjes hoop en haar aan een lijntje houden natuurlijk, maar puur professioneel. Want dat is toch wat ik ben. Het blijft ijzig stil aan de andere kant van de telefoon als ik uitgekakeld ben. Geen reactie op mijn vraag over Sofia. En geen reactie voor wat betreft mijn toch zeer pragmatische voorstel om Louise de rol van Cecile alsnog te gunnen in Tenderfoot. Ik kan Emma gewoon horen denken. Dan hang ik op. Emma zegt dat er even over moet nadenken en dat ze er zo snel mogelijk op terugkomt. Nou, ik hoop maar dat dat sneller gaat dan ik een antwoord krijg over Sofia

Merde. En ik ging net zo goed, Sonja was al was in mijn handen. Ze vond de seks heerlijk met mij en het leek er op alsof ik eindelijk mijn doel zou bereiken. En toen moest ik natuurlijk mijn bril vergeten, mijn nepbril... Als ik niets vermoedend het productiekantoor binnenstap, zit Emma in mijn kantoor. Geschrokken vraag ik wat ze daar doet. "I want to fire you..." zegt ze ijzig en dan krijg ik het hele verhaal te horen. Ze hebben me door. Sjoukje heeft de nepbril gevonden, opgezet en gezien dat het vensterglas was. "This is the second time," zegt Emma kil, "you'll never work in Hollywood again!" Ze staat op en loopt weg. Ik pak een doos en stop mijn spulletjes er in. Dan neem ik afscheid van wat mensen die duidelijk weten wat er aan de hand is, want iedereen kijkt ongemakkelijk en niemand durft echt met me te praten. Op mijn goedkope flatje waar ik zulke warme herinneringen heb aan mijn vrijpartijen met Sonja begin ik eerst een tijdje te janken. Wat moet ik nu? Terug naar Montreal? Ik huil mezelf in slaap.

De volgende morgen maak ik een lijstje. Ik moet de huur opzeggen, mijn spullen inpakken en bij daddy gaan zeuren om geld voor de terugreis, want ik ben blut. Dan gaat mijn telefoon. 'Emma' zie ik op de display. Emma? Wil ze me nog een keer vernederen. Ik denk er over haar weg te drukken, maar neem toch op. "Hello?" "Louise?" hoor ik de stem met het bekakte Britse accent, "Emma here..." Het blijft even stil en ik vraag me af wat ze wil. Krijg ik nog een preek? Moet ik soms emigreren naar Mars? "...ehm...Is it possible that you come to my office," zegt Emma dan, "I have a offer for you..." Even blijf ik nog met de telefoon in mijn hand zitten. Een aanbod? En ze heeft me net ontslagen, en me praktisch verbannen uit Hollywood...

Op het kantoor van Emma zie ik nog een vrouw zitten. Nee hè... Sjoukje...gaat die ook een duit in het zakje doen. Misschien krijg ik een oorwassing omdat ik seks had met haar mooie vrouw. Of misschien wil ze me zien kruipen. "Well Louise,"" zegt Emma, "Actually I never wanted to see your face again, but Sjoukje persuaded me otherwise...She will tell it herself..." Sjoukje glimlacht en ik huiver. Zou ze zo wreed zijn om nog meer te vernederen? "Louise," begint Sjoukje. "What you did was wrong, but I can understand it. You are in love with Sonja and I understand that totally. My Sonja is superb and must be actractive to other women as well. Emma wants to fire you, but the fact is, we think you are perfect for the role of LaFarge, not as Louise, but with the make up of Stephanie Richard. Your punishment will be that you can work as an actress and play LaFarge but that you cannot have any sort of relationship with my Sonja." Verstomd kijk ik haar aan. Ik mag werken met Sonja die me zal regisseren. Uiteraard zal het een tantaluskwelling zijn dat ik niets met haar mag hebben, geen kusje en zeker geen vrijpartij. Dan krijg ik een geweldig gevoel van dankbaarheid. Spontaan neem ik Sjoukje in mijn armen en kus haar. Sjoukje die niet voor een kleintje vervaard is, kust me gelijk terug en even later staan we te tongen. "Hey you two, get a room@" zegt Emma wat nijdig.

De wereld is mooi...zeker als het uitzicht een blik geeft op de machtige bergen van Sofie's voorgevel. We maken een overwinningswip. Dankzij de lieftallige Sjoukje kan ik toch geld verdienen aan Stephanie Richard a.k.a Louise en hoef ik niet op zoek naar een vervangster. Alles mijn Soofje haar tieten in mijn gezicht drukt en me bijna smoort (what a way to go!!) duw ik mijn vingers in haar zij en kietel haar. Gierend van het lachen kronkelt ze op ons bed. Maar als ik mijn gezicht in haar prettig geurende liefdesgrotje wil duwen, zegt mijn echtgenote streng. "Nee, nee schatje, mama moet werken..." Gadverdamme, ze bedoeld repeteren. De opnamen voor Tenderfoot staat op het punt van beginnen en mijn schatje neemt haar rol wel erg serieus. "Kan ik je helpen?" vraag ik voorzichtig. "Nee lieverd, want dan zijn we binnen vijf minuten toch weer aan het seksen," zegt mijn eega gevat en ze heeft gelijk. Terwijl Soof met The Beast naar haar acting coach rijdt, loop ik met mijn ziel onder mijn arm door ons grote huis. Kleine Margot en Robbie liggen zoet te slapen onder de goede zorgen van Juanita, de contracten zijn in orde en op dit moment staat niet een van mijn sterren op het punt A. zelfmoord te plegen B. gearresteerd te worden voor rijden onder invloed, C. zich schuldig te maken aan 'indecent exposure of D. Alle voorgaande punten te samen. Dus verveel ik me het klaplazarus. Dan krijg ik plots een ingeving. Ik loop al een tijdje rond met het idee voor een sitcom. Ik heb iets in gedachten wat dicht bij huis speelt. Over vier vrouwen uit een Europees land die in Hollywood wonen: een schrijfster, een jonge actrice en twee agenten. Komt dat jullie bekend voor, lieve lezers en lezeressen van dit periodiek? Eerst wil ik Hollanders van ze maken, maar daar lopen ze in de VS niet zo warm voor. Voor veel Amerikanen in Holland 'a spot on the globe' als ze het al niet verwarren met Holland, Michigan. Nee, het worden vier Britten. Ik heb een soort pilot geschreven met hulp van mijn vriendin Sonja en wil die graag aanbieden aan een van de grote tv netwerken in de VS. Maar hoe en aan wie? Dus terug naar de ingeving. Ik bedenk me, Emma is Brits en niet onbekend met de televisie, misschien weet zij iets. Ik bel haar en krijg 'five minutes', dus scheur ik met de Batmobiel (die hebben we nog steeds) naar haar kantoor.

Emma is duidelijk nog altijd een beetje boos vanwege het feit dat ze Louise weer heeft moeten toelaten en haar kantoor lijkt momenteel op Fort Knox. Overal gespierde bewakers en bewaaksters en haar scripts liggen achter een een enorme deur in een safe. "Hi," zegt ze koel, "be quick I have to be in the studio right now..." "To be or not te be," probeer ik grappig te wezen, maar Emma trekt niet eens haar mondhoeken omhoog. "Four minutes," zegt ze afgemeten. Snel vertel ik over mijn idee en schuif het script van de sitcom over het bureau. Ze kijkt er niet eens naar. Dan, als ik uitgesproken ben, denkt ze even na. "It's actually a very good idear," zegt ze en bekijkt het schutblad van het script. "Love at first sight is also a perfect title, but I have my hands full with Tenderfoot. Ze schuift het script terug en schrijft iets op een stukje papier. "This is the telephone number of Myra Quint, she is head of BBC Overseas TV productions and she is interested in proposals of tv shows with US and UK influences...I will phone her and tell you come to her office..please phone her after ten minutes..."

Gesterkt door de belangstelling van Emma rijdt ik naar het adres van BBC Overseas TV productions. Onderweg bel ik met Myra. "Belinda dear," hoor ik weer een vrouw met een Brits accent dreunen, "Emma just phoned me, please come to my office. Ik parkeer de batmobiel in de parkeergarage en voorzien van een bezoekersbadge word ik naar het kantoor van Myra Quint gebracht. Myra ziet er uit als een lesbische bouwvakker met verlof, houthakkersoverhemd, jeans , opgestoken haren en een enorme bril, ze heeft een voorgevel die kan concurreren met mijn Soofje en beschikt over een stemgeluid om kolen mee te kloppen. "Hello dear," zegt ze met een enorme 'smile', "Emma told you about your idear, is this the script?" Ik mag in een zin vertellen waar ik denk dat de serie over zal gaan. "It's about four British women who live in Hollywood," begin ik, "one is a writer, one is an actress and the other two are agents, they all have a relation with each other..." "...so it's about lesbians?" buldert Myra. "Yes," zeg ik. "Hum I like that, it is time for a sitcom about dykes," grijnst Myra, "I am a dyke too...but we need a few straight characters on the side for the balance..." "Two of the them have babies," ga ik verder, "OK," zegt Myra, "babies are sooo cute, I like that..." Ik ben duidelijk al over de ene zin heen, maar Myra stopt me niet. The writer and the actress are struggeling to get parts or write books and the two agents have only clients who are eighter complete idiots or misfits." "Oh good," lacht Myra, : Monty Python is still so popular here, Maybe John can play a part.." "John who," vraag ik argeloos. "John Cleese, honey," zegt Myra, "please leav the script here, I will read it and if it is any good I will pitch in the management meeting. OK with you?" Ik knik en als ik even later naar huis rijdt zie ik al de begintitels van Love at first sight op het tv scherm van mijn geestesoog verschijnen. Wie zal mij spelen?

Onze hongerige lusten zijn gestild, al zou ik nog wel willen doorgaan maar ik moet het script nog een keer doornemen en zeker niet met mijn schatje. Haar honinggrotje is nog ruim aanwezig op mijn lippen en laat mij bijna verleiden tot een tweede ronde. Onze twee schatjes liggen al lekker op bed en goed verzorgd door Juanita. Ik voel mij een slechte moeder de laatste tijd maar Belinda zegt , verzekerd dat het wel goedkomt. Ik weet het niet zo goed. Is dit, deze rol. Het is maar een rolletje als hoerenmadam wel zo’n goed idee. Maar goed, werk aan de winkel en op naar de volgende les. Er igenlijk verbaast dat Sjoukje zo groothartig is en mijn halfzusje de rol heeft gegeven, nee heeft gepleit dat zij hem kreeg. Goh ik denk dat ze nog steeds hotel de botel is van Sonja. Maar ja, wie luistert er naar mij denk ik hardop terwijl het verkeer naast mij doorraast en ik al bijna bij mijn coach ben. Gelukkig een man want ik ben nog zo geil als een bos uien. Ik beloof mijzelf dat Belinda straks alles mag doen wat ze wil, en stuur haar een chatje met mijn decolleté en de vrijbrief om mij te hebben. Niet wetende dat ze niet thuis zou zijn en een afspraak zou hebben met een rondborstige vrouw voor een geweldig nieuw idee.

Het repeteren gast van een leien dakje en ben eerder dan verwacht thuis. Belinda is niet thuis en zie een klein briefje dat ze weg is. Een of andere engelse vrouw, een zekere Myra Quint, die verantwoordelijk is voor Overseas Productions van de BBC.

Ik snap er niets van maar ik ben ineens stikjaloers. Ik google de naam en zie een forse stoere vrouw met een vergelijkbare voorgevel als de mijne. Het zal toch niet waar zijn. En google verder naar de lokatie. Juanita vraagt mij ongerust wat er mis is want ik ben niet voor rede vatbaar. Kut. Belinda gaat vreemd met de eerste beste sloerie die ook grote tieten heeft.


De kutauto start niet en loop vertwijfeld weer ons huis binnen. Verbijtend over wat ik kan doen. Juanita ontfermt zich over mij als een moeder en weet exact wat mijn gedachten zijn.

“Waar ben je geweest “, zeg ik raazend en onredelijk tegen Belinda die fluitend de woonkamer binnenkomt en mij gezicht ziet dat birkdelen spreekt. . Voordat Belinda kon antwoorden gaf ik het antwoord al. Miss Myra Quint he.
Een paar grote tieten en je bent al tevreden. Belinda staat met haar mond open. Te verbaast om nog iets te zeggen, nou ik ga er niet mee akkoord zoals met Son en Sjoukje om een vrouw een vrijbrief te geven om te stoken in een goed huwelijk. “Maar Soof”, begint Belinda. Ik was daar voor een nieuwe serie. “Love at first sight “, het gaat over ons. Ons viertjes. Hier in Hollywood. He ? en die vrouw dan? Belinda lacht guitig. “Ben jij jaloers?”

Ik knik, en het schaamrood is onmiskenbaar op mijn gezicht te zien. Ohhh sorry schatje, en Belinda sust mij tot stilte. Wie had dat ooit gedacht en komt met ern glimlach van oor tot oor op mij af.

Ho! Stop! War gebeurt er allemaal? Nadat Sjoukje een voorbeeldig pleidooi heeft gehouden voor Louise en zelf met Emma Thompson heeft gebeld is onze oude vijand weer in genade opgenomen en mag meedoen met Tenderfoot. Ik begrijp het niet helemaal want volgens mij was Sjoukje niet echt een vriendin van onze Canadese jokkebrok. Maar nadat ze bij Emma is wezen pleiten voor de terugkeer van de vrouw die we nu kennen als Stephanie Richard, heeft ze haar gelijk meegenomen naar huis (en dat nadat ze de hele avond en nacht niets van zich heeft laten horen). Het blijkt dat Louise en Sjoukje op 'aanraden' van Emma een kamer hebben genomen in het dichtsbijzijnde hotel (zal je Belinda weer horen) en hebben zich sufgeneukt in een dure suite, compleet met champagne. Mocht ik nu denken dat mijn mooie vrouw en Louise mooi en gebroken zijn na een wilde nacht, heb ik het totaal mis. Sjoukje legt een paar lijntjes coke klaar en al snel zijn we alle drie druk bezig met snuiven. Daarna duiken we de slaapkamer in en ben ik het middelpunt van een uitgebreid triootje. Mij hoor je niet klagen. Maar momenteel is het vijf uur 's morgens en ligt Louise uitgeteld tussen mijn mijn benen en snurkt Sjoukje met haar gezicht op mijn borsten, terwijl ik hoognodig moet plassen. Help!

Op het toilet waar ik uiteindelijk ben aangeland na als een slangenmens uit deze fluwelen omsingeling te zijn ontsnapt, ledig ik mijn blaas en neem mijn telefoon op. Emma, zie ik op het display. Wat moet die zo vroeg. "Do you know that your pretty wife and that bitch Louise were making out together last night?" begint Emma zonder verdere inleiding. Ik wil zeggen dat ik op de hoogte ben, maar Emma dendert gelijk door. "And when I told them, full of sarcasm, take a room, Sjoukje said: 'that's an excellent idea!' " Weer wil ik zeggen dat Sjoukje alles al heeft verteld, maar Emma is niet te houden. "And they left to book a room in the Carlton, next to my office and probably are still fucking." Ik wil zeggen dat de twee schatjes in mijn slaapkamer liggen, maar Emma haalt niet eens adem en ramt gelijk door. "I still feel tricked by that smooth talking little blond hussy," zegt Emma, "now I have to double the security and lock away all scripts because Louise is back and that's not all..." Ze haalt adem, maar ik heb het opgegeven om te reageren. "Belinda is also working on a new angle..."

Nu ben ik wel geïnteresseerd. "She came to me vesterday and told me she has written the pilot for a sitcom...first I thought it must be a joke, but the whole concept is excellent, funny and has a chance..." davert Emma door. Zou ze geen man hebben om tegen aan te zeiken? Of een vriendin? "But I have my hands full with Tenderfoot, so I passed her on to BBC Overseas productions and my good friend Myra Quint. Myra phoned me last night. She was visited by Belinda and saw the script and she was just as surprised as me. It is a sitcom, named Love at first sight, about four English expats who are living in Hollywood. One is a author and married to a young actress, and the other two run an agency, sound familiar?" Ik voel me enigszins misselijk worden. Gaat Belinda nu ook ons privéleven ten gelde maken? "Will Belinda be the showrunner?" vraag ik als Emma even adem haalt. "No," zegt Emma gelijk en doceert, "A showrunner is the ultimate creative and managerial authority on a television series. Usually functioning as an Executive Producer and often the show's Creator, they oversee everything from scriptwriting and casting to the budget and final edit." Dat weet ik allemaal, maar Emma is niet te houden. "Belinda is an amateur. No, Myra will be the showrunner and she will ask Belinda to be a producer, writer and advisor." De zaak lijkt duidelijk al beklonken. "Myra got the OK from London this morning so I want you to be the first to know since it's your life we use in this sitcom." Gut wat aardig. De BBC gaat een bak geld verdienen met het leven van Sjoukje, Sofie en mij en alleen Belinda wordt er rijker van. "Do you know who will be performing the major roles," vraag ik voorzichtig. "Myra just started casting. She is thinking of casting Daizy Edgar-Jones in the role of the English Sjoukje and Miranda Hart to play you. But this is all premature, and she just started. No idea who will be playing the British Belinda and Sofie..." Ik bedank Emma voor de moeite en loopt vol verwarrende gedachten terug naar de slaapkamer. Daar ligt Louise mijn vrouw te beffen en die roept vrolijk naar me. "Ah daar ben je, schatje, kom er bij dan maken we nog wat lol!"

Nu mag IK een keer een contract tekenen. Mijn lieve Sofie heeft het letter voor letter nagekeken en haar fiat gegeven. Ik word een van de producers, een van de tekstschrijvers en de adviseur van de serie. Bovendien heb ik een contract geritseld voor onze tweeling. Marilyn is de volgende, hoewel ik niet zeker weet of Son en Sjoukje het daar mee eens zullen zijn. 's Morgens vertrek ik met de Batmobiel naar het BBC kantoor, Soof heeft een lunchpakketje voor me gemaakt ("anders ga je toch weer een vette hap eten," zegt ze terwijl ze me zoent, "en ik ben zooo trots op je, schatje"). Ik rijd naar het kantoor en op de radio klinkt het nummer "Love on the rocks," van Neil Diamond (een slecht voorteken?). In het lokaal waar we onze vergaderingen gaan houden ontmoet ik mijn mede tekstschrijvers. Myra stelt ze voor als een leeuwentemster haar gedresseerde roofdieren. Ik ben alle namen alweer vergeten voordat we beginnen. Onze showrunner Myra opent de vergadering. Ze gaat voor een schema staan vol kleurtjes, lijnen, foto's en pijlen. Ze ziet er uit alsof ze in de ring moet met Jack Paul: Skinny jeans (nooit geweten dat ze die ook voor vrouwen maakten met zeer afwijkende maten), een denim overhemd over een t-shirt waarop staat: "Carneby street forever". Haar haren zijn verpakt als een enorme knot en ze draagt haar enorme bril aan een kettinkje om haar hals. "Ladies and gentlemen," begint ze alsof ze de leeuwen gaat voorstellen aan het publiek.

Myra legt nog eens uit dat deze Show een samenwerking is tussen productiehuis Hollywood Fun House en de BBC. De BBC zal alles in Europa uitzenden en NBC in de VS en Canada. "There is so much attention for the show," zegt ze, "it's a cross between The Young Ones, Eastenders and Monty Python. The Americans love Monty Python. John Cleese will have guest appearances as the father of Belinda and there are American and British actors cueing up to have a role. It is our job to give the public a good time!" Dan legt ze aan de hand van het schema uit hoe alles er uit zal zien. Ten eerste de 'situation'. "There is only one home," zegt Myra, "that is the mansion where Linda, Lynn, Laura and Lafayette are living...I know you wrote about two houses, Belinda.." zegt ze met een blik op mij, "but one house, one situation is better for the audience and us the poor scriptwriters. Linda is the older female writer, her success novel "Love at first sight," was the reason that the four ended up in Hollywood. Laura en Lafayette are the agents, and Lynn is the young actress. The managent was first a bit afraid to make them all lesbians, but I could persuade them. Linda and Lynn are a couple but they hide it from the outside world because Lynn wants a career as an actress and the studio's don't want lesbians. Laura and Lafayette are a lesbian couple with a twin. Later in the season Lynn gets pregnant too."

De andere scriptschrijvers stellen vragen en Myra verdeelt vervolgens de verschillende personages over vier schrijverduo's. Ik mag samenwerken met ene Laila Winston om het personage van Laura te voorzien van invulling en grapjes. "This season, and let's pray, there will be many more, contains 21 epidodes of 20 minutes each," gaat Myra verder. "In the pilot episode we introduce the four characters and the situation, the mansion. One of the running gags will be the difference between Americans and British, in speech, in culture etc. etc." "Are the roles casted yet?" vraagt Laila. "Wel we are talking to Miranda Hart to play Linda and Daizy Edgar-Jones to do Lynn. For Laura we are considering Olivia Colman and for Lafayette we want Michaela Cole. But that is not confirmed yet. "But Cole is black," begin ik. "Yeah," zegt Myra, "The Americans insisted on having a coloured person in the cast, for the diversity. Any objection?" Ik schud mijn hoofd. Het klinkt wel logisch. En aangezien de echte Lafayette, mijn allerliefste Soofje, wel de laatste zal zijn om bezwaar te maken, zie ik ook de voordelen. "Wel that's it my children," zegt Myra, "go and write a beautiful pilot for me...Belinda can I see you in my office." Ik loop met haar mee. Ze sluit de deur achter me en wijst op een sitje. "Now don't turn around," hoor ik haar zeggen, "I have got a surprise for you.." Ik blijf naar de muur kijken tot ik Myra hoor zeggen. "Surprise!" Ik draai me om en schrik gelijk. Voor me staat een spiernaakte Myra met haar enorme tieten recht voor uit...

Nu ik zowel de eigenaresse ben van een succesvol AI-bedrijfje in Silicon Valley en de grote baas van Marilyn productions/Star Shine Inc. verveel ik me niet meer. Ik heb zelfs minder tijd voor seks. Iets wat Kristel me maar al te graag inwrijft als ik 's avonds doodmoe in ons gezamenlijke bed val en amper mijn oogleden kan open houden. Overigens hoor ik allemaal vreemde verhalen. Over mijn stiefdochter Louise bijvoorbeeld, die weer in genade is aangenomen na haar zoveelste oplichterij en dat allemaal vanwege een nieuwe tv show onder de naam Tenderfoot, waar Emma Thompson de showrunner is. Over tv-shows gesproken, mijn schoondochter Belinda die als een soort koning Midas alles wat ze aanraakt in geld wil veranderen, schijnt een succesvolle pilot te hebben geschreven voor een Brits-Amerikaans sitcom waarin vier Britse lesbiennes in een huis in Hollywood wonen. Een duidelijke parodie op Sjoukje & Sonja en natuurlijk op mijn dochter en haar vrouw. Als ik hoor dat het personage dat Sofie, mijn dochter speelt, een Afro-Britse is, lig ik samen met Kris in een stuip. Dat is toch echt de States. Belinda is hevig verontwaardigd over ons gelach en mompelt woest iets over diversiteit, black power etc. Soof zelfs vindt het nog lachwekkend, noch is ze er op een of andere manier verontwaardigd door. Maar goed. Ik ben best benieuwd wie mij en Kris gaan vormgeven, maar volgens Belinda komen we helemaal niet in het stuk voor omdat er volgens de productiemaatschappij al genoeg lesbo's in de show rondhollen. Ik hoor iets van John Cleese die de vader van een van de personages gaat spelen en Jennifer Saunders een moeder. Haar co-ster uit Absolutely fabulous: Joann Lumley zou ook een rolletje krijgen. Nou dat belooft wat.

Intussen heb ik mijn seksleven goed verwaarloosd en als ik achter mijn bureau scripts zit te lezen, word ik me daar een partij geil. Helaas is er niemand in de buurt om mijn lusten op bot te vieren: geen Kristel, geen Margot. Ik probeer te masturberen, maar mijn ego is gewoon te groot voor soloseks. Net als ik overweg mezelf te verhuren aan een Frans bordeel gaat mijn telefoon. Het is Sjoukje, de absolute ster van mijn filmbedrijfje. "Ik heb een leuk ideetje voor een tv-serie," zegt ze. Toe maar, ook al. "We doen geen tv, schatje," zeg ik, "maar kom toch maar, jij bent altijd welkom..." Even later kondigt mijn secretaresse aan dat 'Miss Sjoukje' er is. Sjoukje gaat zitten en begint een verhaal op te hangen over een tv-show met als titel Olympia's dream. Het gaat over de Griekse goden en godinnen met een hoofdrol voor Sjoukje als Venus. Het klinkt als een soapserie, Venus is getrouwd met Vulcanus, de manke god van het vuur, maar heeft een verhouding met Mars, de God van de oorlog. Ook heeft ze iets met Jupiter, de hoofdgod en ruzie met Juno, de vrouw van Jupiter, enz. enz. Het klinkt prima. Maar ik heb veel meer belangstelling voor de mooie Sjoukje. Zeker nu ik zo geil ben. "Heb je het op papier staan?" vraag ik. "Ja," zegt Sjoukje. "Nou laat maar hier, dan lees ik en bekijk of er iets mee kunnen.

Als Sjoukje opstaat en de papieren opdiept uit haar handtasje ziet ze dat ik vanachter mijn bureau verdwenen ben, "Waar moet ik het neerleggen?" vraagt ze. "Op mijn kleren," zeg ik gevat en loop naakt in haar richting. Ik zie Sjoukje glimlachen en binnen drie seconden is ook zij naakt. Ik kan nog net mijn secretaresse via de intercom laten weten dat ik voorlopig onder geen voorwaarde gestoord mag en sleur dan mijn topactrice naar de sofa in mijn kamer, Genietend lig ik daarop, terwijl Sjoukje met haar heerlijke tongetje mijn vulva voorstrijkt. Mijn voorvocht stroomt rijkelijk en als Sjouk en ik elkaar zoenen, proef ik mijn eigen sappen op haar tong en lippen. Sjoukje is ook gefascineerd door mijn enorme tieten en speelt er mee of het meloenen zijn, die snel moeten worden opgepeuzeld. In een standje 69 likken we elkaar geïnteresseerd en terwijl ik haar strakke kutje in een ommezien omtover in een snelstromend bergbeekje van kutsap, voel ik haar tong tussen mijn eigen schaamlippen. Als we eindelijk zo vaak zijn klaargekomen dat we niet meer kunnen, liggen we voor apengapen op de sofa. Dan kondigt mijn secretaresse de komst van Sonja, de vrouw van Sjoukje aan.

"Ik wil ook een tv serie," zegt Sjoukje, als ik haar vertel over Belinda's plannen. "Je zit al in Tenderfoot," zeg ik wat bozig. Het is net Rupsje Nooitgenoeg, mijn lieftallige echtgenote. "Ja maar, ik wil zoiets als Belinda..." "Een sitcom," zeg ik verbaasd. "Nee, een chique serie," gaat Sjoukje verder, "Olympia's dream met Venus in de hoofdrol, ze is getrouwd met Vulcanus, maar bedriegt hem Mars..." "Meer iets voor een film..." zeg ik. Als antwoord schuift Sjoukje een pak papier over de tafel. "Dit is de pilot, de eerste en tweede aflevering en de plotlijn voor de rest van het seizoen." Ik bekijk het papier kritisch. Iedereen denkt tegenwoordig maar dat ze kunnen schrijven, Belinda, Margot, Debbie en nu Sjoukje. "Ik zal het lezen," zeg ik. "Wanneer?" zegt mijn eega ongeduldig. "Lieve schat," zucht ik, "Ik heb net een film af, je weet wel over Cleopatra en de prinses van Soedan. Ik doe momenteel de rewrites voor "Jeanne" en moet me bezig houden met de aflevering van Tenderfoot die ik ga regisseren..." "Ik hoor het al," zegt Sjoukje boos, "jouw carrière is belangrijker dan de mijne..." "Wat?" zeg ik, "je bent actrice, schat, ik ben de regisseur en scriptschrijfster...heeft het echt zoveel haast?" "Ja!" zegt Sjoukje, "en als jij niet wil lezen, ga ik wel naar Debbie!" En ze beent woedend de kamer uit.

Bijna tegelijkertijd belt Belinda. "Je moet me helpen, Son," huilt ze, "ik word gek van die tekstschrijvers bij Love at first sight. Ze veranderen van alles en als ik het er niet mee eens ben, word ik uitgemaakt voor amateur!" "Wat je ook bent," zeg ik resoluut, "jezus Belin, je bent een topagente, een impresario, geen tekstschrijver. Schoenmaker hou je bij je leest!" "Dus je wil me niet helpen?" zegt Belinda ijzig, "ik had het kunnen weten, je bent gewoon jaloers!" en beng de verbinding wordt verbroken. Even krijg ik medelijden met me zelf. Ik jaloers? Waarom? Omdat ik gewoon een geweldige auteur ben? Eerst Sjoukje en nu Belinda. Ik bel Sofie. "Hou op Belinda," hoor ik Sofie roepen, "het helpt niks als je ons theeservies aan barrels gooit...yes, who is phoning...?" "Hi met Sonja," zeg ik, "ik vroeg me af hoe het met Belinda gaat..." "Niet zo best," zegt Soof, "ze is woest op je, je zou haar niet serieus nemen, je bent jaloers en nog wat dingen die ik allemaal niet zo snel kon onthouden. Rosita is bezig haar te kalmeren, samen met Juanita. Het komt wel goed..." Nadat ik heb opgehangen, bel ik Sjoukje. Antwoordapparaat. Ik bel Kristel. "Hi schat, met je moeder, fijn dat je me een keertje belt.." Weer een verwijt... "Hi mam, heb jij Sjoukje gezien? Ik probeer haar te bellen maar ze neemt niet op. "Sjoukje?," zegt Kristel, "nee, schat, geen idee." "Ze zou naar Debbie gaan," probeer ik. "Oh jé, als dat maar goed gaat," zegt mijn moeder. "Debbie is momenteel zo geil als de neten, omdat ze al drie dagen niet geneukt heeft." We praten nog wat en dan verbreek ik de verbinding.

Ik scheur in de gele banaan naar het kantoor van Debbie. Ik moet proberen het goed te maken met Sjoukje. Ik was erg kort door de bocht tegen haar. Als ik bij de secretaresse van Debbie komt, probeert die me tegen te houden. "Miss Debbie is in a conference," zegt ze blozend. Dat is een leugen, want duidelijk is een diep gekreun te horen, dat ik herken als dat van Debbie en mijn innig geliefde. Het zal niet... "OK," zeg ik tegen de nog altjd gegeneerde secretaresse, "You have two second to announce me, otherwise I will use your head as a battering ram to open de door!" Het meisje wordt nu intens bleek en grijpt de telefoon. "Oh..Miss Debbie...please excuse me, but mrs. Van Ravenstein wants to speak with you!"

Gisteren was een vreemde dag. Ik was, ben jaloers op Belinda, maar ook trots dat ze deze sitcom aan het opzetten is, al moet ze nu al weer naar die Mira. Ik maak een gezonde lunch voor haar want anders eet ze toch alleen maar troep. Er zijn dingen die nooit veranderen. Toch kleed ze zich netjes aan, sexy maar niet te. Al zijn haar hakken wel haar “neuk me heels”. Als ze later dan normaal thuiskomt wil ze direct gaan douchen. “Kom eens hier jij, eerst een kus!” Hmm ik ruik het al. “Was ze lekker?” Belinda mompelt een beetje. De volgende keer als je thuiskomt alsjeblieft je blouse fatsoenlijk dicht maken. De knoopjes zitten verkeerd. En je string niet uit je tasje laten bundelen. Ik geef haar klap tegen haar billen. Nu douchen en dan meteen naar de slaapkamer. “Ik heb zin!” Als het mij te lang duurt ga ik naar de badkamer waar Belinda als een zombie onder de douche staat. Ze schrikt van mij en weet zich geen houding te geven. Dan zie ik de rode plekken op haar borsten en billen incl haar vuurrode schaamlippen die nog steeds naar buiten staan wat betekent dat ze flink veel sex gehad heeft. “Wat is dit?”, vraag ik niet boos maar eerder verbaast. “Heeft die Mira je dit aangedaan?” Belinda knikt. Godverdomme. Niemand behandeld mijn vrouw op deze manier, en storm de badkamer uit en bel die brute slet op. Met dat zangerige engelse accent neemt ze poeslief op. Haar toon verandert als ze erachter komt dat ik het ben. In een bewoording die je niet vaak van mij hoort maak ik het glashelder aan de deze aanrandster dat ze met haar poten van mij vrouw moet afblijven. Dit heeft niets meer met een potje sex te maken en maak het nog eens duidelijk dat ze van mij is als ze Belinda op wat voor manier dan ook lastig valt.

De dag daarop komt Belinda woedend naar huis. Ze is gelukkig zichzelf weer en hadden gisteren dus geen sex en viel als een blok in slaap op mijn boezem. Ze schurkte zo hard fat ik pas ergens midden in de nacht zelf in slaap viel.

Ze boos op Sonja omdat die haar niet wil helpen en haar voor rotte vis uitmaakt en nog veel meer scheldwoorden die ze vast niet meent over haar beste vriendin.
De redactie noemt haar een amateur en Sonja onderstreept dat ook nog eens. Ik vermoed dat die slet van een Mira erachter zit. Net als ik op het punt sta om die slet ern bezoekje te brengen belt Sonja en vraagt hoe het met Belinda gaat, die vervolgens een servies aan diggelen smijt. Gelukkig een lelijk servies. Rosita en Juanita proberen haar te kalmeren wat gedeeltelijk lukt. “Het komt wel goed”, zeg ik berustend tegen Sonja. Ik moet nu eerst even iets anders regelen en Sonja hoort het venijn on mijn stem.

Normaal rijdt ik netjes en binnen de snelheid wat mag. Nu breekt nood de wetten, en “the beast” is de kuiste auto voor dit doel. Met piepende banden stop ik voor het kantoor van deze Mira. Haar achternaam ben ik volledig vergeten en ik ben inmiddels witheet. Ik storm het kantoor binnen en wordt staande gehouden door een Britse muts die zich voordoet als secretaresse maar in de meest sletterige kleding mij probeert tegen te houden. “Miss Mira”, is in a meeting and can’t be distured. Mijn gezicht staat op onweer en alsof de duivel ermee speelt komt madame uit haar kantoor. En imposante vrouw met de trekken van een bouwvakker en een kolossaal voorfront. Hmm daar kan Belinda geen weerstand aan bieden. “Mira” I presume? “. Ze knikt. Wat er toen gebeurde verbaast mij nog steeds. Ik dloeg een vrouw die 3 keer zo zwaar was als ik een blauw oog. “Keep your fingers away from my wife!”, draaide mij om en liep half in shock naar buiten, en hoorde nog een beneveld “sorry”, uit de mond van de vrouw komen.

Toen ik thuis kwam lag Belinda al in bed. “Ik heb net een miljoen excuses ontvangen van M?”, een glimlach tovert mijn gezicht en geef de liefde van mijn leven een vette kus en een ruime inkijk op mijn borsten. “Nog zin”, fluister ik zacht in haar oor en bijt in haar lelletje. Een diepe grom ontketent zich uit mijn schatje, “dank je wel”.

Zie je nou wel Louise dat ik echt niet zo in en in slecht ben als hij constant maar beweert? Ik ben de goedheid zelve, al ben ik misschien niet zo trouw aan mijn allerliefste Sonja als de Bijbel het graag zou willen zien. Maar dat maakt me nog geen slecht mens. Zonder mijn hulp had je nu geen enkele toekomst meer in Hollywood gehad, had je terug naar pappie kunnen gaan en had je nooit ervaren hoe een echte vrouw kan zoenen…
Doe er mee wat je wilt, maar Sonja is van mij en blijft van mij. Ik hoop uit de grond van mijn hart dat je dat ooit nog eens gaat inzien en een nieuwe liefde zult vinden…

Dankbaar dat ik haar beginnende carrière voor nu maar mooi heb gered, valt Louise (of Stephanie, net hoe je het wilt zien natuurlijk), mij in de armen en kust me dankbaar.
Die dankbare kus wordt een partijtje tongworstelen voor gevorderden, waarop Emma ons aanraadt een kamer te nemen. Da’s nog eens een goed idee van Emma zeg! Even kijk ik de Britse op leeftijd hoopvol aan, ‘cuz I like my girls a little bit older’, zeg maar. Maar daar wil ze niets van weten. Jammer gemiste kans. Voor haar en voor mij.
Neemt niet weg dat Louise en ik de suite van het Carlton Hotel de eerstkomende uren weten te veranderen in het decor van een dampende lesbische pornofilm. Die meid weet van aanpakken hoor! Wauw!

Parels voor de zwijnen, broodkruimels voor Hans en Grietje, of kleine stukjes hoop en illusie moeten we Louise zo nu en dan toespelen. Dus neem ik Louise uiteindelijk maar mee naar huis. Je kan je vijand beter dichtbij je hebben, dan kan je ze beter in de gaten houden. En Sonja zit bij mij in het complot, dus die kent haar rol.
Gesterkt door de nodige coke hebben we een triootje waar de honden geen brood van lusten, met Sonja voor de verandering eens als het stralende (en spuitende) middelpunt. Verzadigd, voldaan en verzopen vallen we uiteindelijk met z’n drietjes in ons bed in slaap.
Slechts een paar uur later alweer word ik wakker van het gekwek van Sonja op het toilet. Ze zit met iemand aan de telefoon. Hoe zacht Sonja het gesprek ook probeert te voeren, ook Louise wordt er wakker van. Of kwam dat meer doordat ik haar heerlijke lichaam fantaserend begon te strelen? Hoe het ook zij, Louise draait zich naar me toe, lacht en opent vervolgens mijn dijen zo ver ze maar kan (en da’s behoorlijk ver, kan ik jullie verzekeren). Duidelijk dat deze mooie meid (want ja, dat moet ik toch echt wel steeds toegeven hoor) haar tong niet alleen gebruikt om te praten.
Met haar tong lekker diep dippend in mijn grotje en mijn klit bijna verpulverend met haar bovenlip, toont ze mij haar ware aard. Dan komt mijn vrouw uit de badkamer, telefoon nog in haar handen en een onthutste blik op haar gezicht. Niet voor wat ze in de slaapkamer aantreft, want dat is ze wel onderhand echt wel gewend. Nee, deze blik komt door het gesprek. “Waar ging dat over”, wil ik haar vragen, maar Louise is me al voor.
"Ah daar ben je, schatje, kom er bij dan maken we nog wat lol!", stelt ze mijn vrouw voor. “Ach fuck it, waarom ook niet”, haalt ze haar schouders op en duikt bij ons op bed.
Opnieuw is Sonja het verbindend element in de seks tussen Louise en mij. Met Louise erbij draait de seks alleen om Sonja, en dat vind ik prima. Niet alleen omdat dit precies is wat we Louise willen geven, die eerder genoemde illusie, maar ook omdat mijn Sonja dat meer dan genoeg verdiend heeft.
Regelmatig verklaart Louise in voor mij onverstaanbaar Frans de liefde aan mijn vrouw. Het zijn woorden die uit het diepst van haar hart komen. Het zijn woorden die ik niet versta, maar waarvan ik de betekenis wel zo’n beetje kan raden. Het zijn woorden die waanzinnig geil klinken met het Franse nasale accent van Louise. Het zijn woorden me keer op keer doen herinneren aan Aimée, die ook zo sensueel nasaal kreunde toen we in samen een ravage aanrichtten in het grote bed in dat prachtige appartement in Parijs. Het Franse gekreun van Louise maakt me nog geiler dan ik al was.

“Een sitcom?”, vraag ik Sonja verbaasd als we na een tijd uitgesekst zijn en ik de plannen van Belinda hoor, “ik wist helemaal niet dat ze zulke ideeën had joh”. “Ja, we weten ook niet álles van haar hoor Sjouk”, zucht mijn mooie vrouw. “Is het serieus? En waar gaat het over?”, vraag ik door. Blijken die plannen al best ver gevorderd te zijn, mede dankzij de bemoeienissen van Emma Thompson en haar connecties. Er ligt gewoon een compleet script bij belangstellenden. Als Sonja vervolgens uitlegt waar het over gaat, moet ik lachen. Want dit gaat verdomme over ons leven. Een schrijfster en een jonge actrice die een lesbische relatie hebben. En twee agentes die hen vertegenwoordigen en die samen ook een lesbische relatie hebben. Compleet met kinderen en al. Hmm, dit komt wel heel erg bekend voor…
Ik weet dat ik echt een superinteressant persoon ben, waar men maar niet op raakt uitgekeken of over uitgepraat raakt, maar zelfs ik vraag me echt wel even af wie er in godsnaam op een sitcom over mij en mijn idiote (en/of geile) vriendinnen zit te wachten. Als ze maar niet denken dat ik er ook zelf in ga spelen. Ik vind alles leuk, maar ik denk dat ik nog liever in een spelshow naast Jeroen van Koningsbrugge of Ruben Nicolai zit dan dat ik met m’n smoelwerk in een sitcom mezelf moet gaan spelen. En ik vind het panel van een spelshow al vreselijk…
“Enig idee wie mij gaat spelen? En de anderen?”, opper ik voorzichtig aan mijn agente. “Nee nog niet. Niet serieus ten minste. Emma had het over Daizy Edgar-Jones die de verpersoonlijking van jou op zich zou kunnen nemen en ene Miranda Hart die mij zou kunnen spelen. Maar zover is het natuurlijk ook nog helemaal niet. Eerst maar eens zien of ze werkelijk interesse hebben en ook echt een pilot aflevering willen gaan maken. Maar misschien is het wel goed om er vast een beetje over na te denken?”, antwoordt Sonja.

Emily Blunt zou mij wellicht wel kunnen spelen? Of anders Emma Watson? En Helen Mirren mijn schoonmoeder? Of Emma Thompson zelf? Kate Beckingsale als Belinda? En Kate Winslet (al is het alleen maar vanwege haar achternaam, hihihi) als Sofie? En dan Keira Knightly of Lena Headey als Sonja? Ik denk alleen maar hardop hè, gewoon slechts een paar namen die zo in me opkomen en best een indrukwekkend bekende Britse cast kunnen vormen. Ik probeer ook geen stempel op Belinda’s idee te drukken, maar ben alleen maar behulpzaam door met een lijstje mogelijke kandidaten op de proppen te komen, meer niet. Dat ik niet weer in mijn schoenen krijg geschoven dat ik me overal zo nodig mee moet bemoeien, want dat is niet zo. Ik denk alleen maar mee, echt eerlijk waar.
Net zoals dat ik alleen maar meedenk over het verloop van Tenderfoot. Ik spui constant ideeën, voor de episode waaraan wordt gewerkt of voor een andere aflevering. En ook al weet ik dat het merendeel van mijn suggesties in de prullenbak zullen verdwijnen, sommige dingen zullen misschien toch ergens nog wel gebruikt gaan worden.

Vandaag staat er een soort pre-opname gepland, gewoon om te kijken hoe alles er een beetje uit gaat zien en hoe de klik tussen de verschillende personages is.
Een cuty als Scott Eastwood achter de bar van het saloon, compleet met cowboyhoed en grasspriet tussen z’n tanden. Echt net z’n vader van vroeger! En ik die in een heerlijke outfit het weinige publiek van de saloon “entertaint” met zang en dans. Kan ik dat dan, zingen en dansen? Natuurlijk, ik ben immers van alle markten thuis. Oké, is geef toe, het zingen is lipsync, maar who cares. Het zingen is nep, maar de moves zijn echt. Met mijn katachtige bewegingen houd ik de haantjes in de saloon in toom. Toevallig klinkt er op een gegeven moment Kenny Roger’s “Footloose” uit een van de boxen. Totaal niet gepland en ook echt niet uit die tijd. Maar hé, deze meid kan toevallig linedancen, dus geef ik in een geïmproviseerd showtje weg.
Maar dan verandert alles plotseling. Op de bovenverdieping van de saloon gaat een deur open en een vrouw in een waanzinnige jurk treedt naar buiten en loopt de trap af. Blijkt dat gewoon onze eigen Sofie te zijn! Ik had haar nog niet eerder in haar rol als hoerenmadam gezien en ook die jurk van haar is geheel nieuw voor mij. Maar Mozes-alle-kriebels… wat een lekker wijf! Zeker in de tijd van het Wilde Westen was lesbische liefde een taboe, maar damn, in die tijd zou ik de strop voor die vrouw hebben geriskeerd. Geloofwaardig en zelfverzekerd, op een andere manier kan ik Sofie’s voorkomen eigenlijk niet omschrijven.

“Geen wonder dat ik hier nooit verder ben gekomen dan een meisje van vermaak”, lach ik tegen Sofie als ze onderaan de trap staat. Want eerlijk is eerlijk, een vrouw met zulke looks en zo’n mooie sexy jurk, die mag mij zeker wel verhuren voor de inkomsten hoor, hihihi. En dat ik uitsluitend met mannen naar bed zou moeten alleen maar om deze vrouw stiekem te kunnen behagen, dat zou volgens mij nog best wel eens geloofwaardig over kunnen komen op het publiek.
Er wordt van alles doorgenomen en uitgeprobeerd en al met al hebben we aardig wat vorderingen gemaakt voor de serie denk ik. Als we aan het eind van de werkdag samen in de trailer zijn om ons weer om te kleden, zal het jullie waarschijnlijk niet verbazen dat Sofie en ik eventjes die ene scène, die nooit in de serie te zien zal zijn, even doornemen. Vanmorgen kwam haar halfzus, stiefzus of pleegzus of wat ze maar van elkaar zijn nog bij mij (en Sonja) klaar, en nu is het Sofie die dat met net zoveel gevoel doet. “Je bent geweldig Sofie. Een geweldige meid, een heerlijke meid, een fantastische agente voor mij en mijn vrouw en nog een goeie actrice ook”, complimenteer ik haar en geef haar een laatste kus.
“Dank je. Maar wat is er met je. Je lijkt zo… ik weet niet… afwezig soms. Op de set ook al. Constant maar naar de deur kijken en zo”, merkt Sofie terecht op. “Oh, ’t is niks”, zeg ik maar. Ze hoeft niet te weten dat ik echt heel erg had gehoopt dat Sofia Vergara ook nog op de set zou verschijnen, wat niet gebeurd is. Teleurgesteld? Een beetje wel misschien ja. Is dat zo gek? We hebben het hier niet over de eerste de beste Latina actrice hoor…
Maar niemand die er ook maar iets over wil loslaten over wie nu eigenlijk de rol van Adelaide gaat spelen. Iedereen laat me volledig in het duister tasten.

Ik ga naar huis, want ik heb weer genoeg met Sonja te bespreken. Niet over wat hier is gebeurd, want daar zit ze vast niet op te wachten. Nee, ik liep ook al een tijdje met het idee van een serie rond, sinds Parijs eigenlijk. Iets met Griekse mythologie, een serie waar in ik dan als Venus schaarsgekleed en verleidelijk als de neten rond kan rennen. En ik wil graag Sonja’s hulp bij het script, waarvoor ik al een pilot en de eerste twee aflevering min of meer afheb, evenals de rode draad van seizoen 1!
Maar hoe lief ik ook jengel, mijn vrouw heeft er geen tijd voor. Die komt al om in het werk, mede door mijn schuld. Zelfs de rimbeurt waar ik haar op trakteer, die echt van ongekende omvang en sublimiteit is en heel Hollywood op z’n grondvesten laat trillen, kunnen Sonja niet op andere gedachten brengen. Ze heeft simpelweg geen tijd en lijkt zelfs wat geïrriteerd te raken als ik er over doorga. Wanneer het eens genoeg is voor mij en meer van dat soort onzin. Ik ben gewoon ambitieus, kan ik het helpen? Oh ja, en dan ook nog zoiets als schoenmaker blijf bij je leest tegen me zeggen. Zegt de vrouw die zicht sinds haar komst naar Hollywoord van romanschrijfster naar scriptschrijver en regisseuse heeft opgewerkt. Geheel naar eigen verdienste hoor, daar zal je me niet over horen, maar volgens mij mag ik alleen maar de blonde guitige publiekslieveling uithangen…
Dus ja, ik ben best wel een beetje uit m’n hum als ik de kuierlatten neem, in mijn autootje spring en naar het hoofdkantoor van StarShine Productions sjees. Want Debbie als grootaandeelhoudster in de hele ondernemen, zal toch wel naar me luisteren? Als ik m’n zin linksom niet krijg, dan maar rechtsom. Maar krijgen zal ik het, mijn zin.
Vanuit de auto bel ik Debbie om mijzelf aan te kondigen. En hoewel ze niet echt happig is op een televisieserie, omdat films de corebusiness is, ben ik wel van harte welkom om mijn ideeën uit de doeken te doen. Duhhuhh, iedereen (nou ja, behalve Louise dan heel misschien) wil mij maar wat graag in haar of zijn omgeving hebben.
Nog geen half uur later kondigt de waanzinnig lekkere assistente van Debbie mij aan. Geen idee in welk lab die meid gemaakt is. Zal wel weer zo’n Weird Science project van Debbie zijn geweest. Maar mijn God, wat een hemels schepsel zit daar achter de receptie!
“Is die echt, die receptioniste van je? Of is het weer zo’n discutabele AI-bot van je bedrijfje?”, vraag ik Debbie. “Nee kind. Dat is er gewoon eentje van vlees en bloed. Eerlijk gevonden bij het uitzendbureau. Maar je kwam toch niet hier naar toe om een van de lekkerste en beste assistentes van heel Los Angeles te bekijken?”, lacht Debbie.
Gauw doe ik mijn ideeën uit de doeken. Ik vind gehoor (en bekijks) bij Debbie, de vriendin van mijn schoonmoeder. En nadat ik haar het script heb toegeschoven, doet Debbie op haar beurt niet alleen haar ideeën uit de doeken, maar ook haar lichaam uit de kleren. Mijn script beland op haar stapeltje kleren en ik beland op de naakte Debbie.
Uitgehongerd zuig ik mij vast aan de lekkende vulva van de moeder van de twee heerlijke vrouwen waar ik vandaag al eerder seks mee had gehad. Drie vrouwen uit dezelfde familie is ook voor mij geen dagelijkse kost hoor, dus reken maar dat een bepaald gevoel van trots op dat moment overheerst.
Maar hoe hongerig ik ook ben naar deze vrouw met magistrale voorgevel, het stelt geen sikkepit voor vergeleken bij de honger die Debbie momenteel ervaart. Debbie verslindt me compleet en nog moeiteloos ook. Als ik niet beter zou weten, zou ik zweren dat ik met de helft van een volleybalteam ondersteboven op een sofa lag. “Hoe weet jij dat toch vol te houden Sjoukje? Je werkt de tering, vliegt de hele wereld over en hebt altijd meer dan genoeg tijd en energie voor seks met wie dan ook. Ik werk harder dan ooit, maar nog lang niet zo hard als jij en nu al leidt mijn seksleven er gigantisch onder. Als ik thuis ben, ben ik kapot en val meteen als een blok in slaap. Zelfs coke houdt me dan niet meer wakker. En de kut van Kristel ook niet”, klaagt ze. “Ik weet het niet Deb. Ik ben denk ik gewoon een oversekst Duracell konijntje…”, lach ik alleen maar, maar Debbie’s klaagzang verklaart haar ongekende honger naar mij.
“Wat zijn ze groot. En wat ben ik klein. En dat is niet eerlijk…”, klaag ik speels als ik met die enorme jetsers van Debbie begin te spelen en die bergen van haar vergelijk met die heuveltjes van mij.
Een half uur later liggen we van apegapen op de sofa uit te hijgen, wanneer die heerlijke stem van Debbie’s secretaresse over de intercom klinkt. Even heb ik nog de hoop dat ze wil vragen of we hulp nodig hebben. Want dat zouden we zeker wel kunnen gebruiken van haar. Al hebben we het niet nodig om onszelf en elkaar te vermaken. Maar nee, het goddelijke schepsel van het uitzendbureau komt mijn vrouw aankondigen. Gelukkig maar, want dan hebben we ten minste nog net de tijd om in onze weinige kleren te schieten.
“Wat is hier gaande?”, komt Sonja dan een paar tellen later binnengestoven. “Niets”, zeg ik eigenwijs terwijl Debbie en ik ordentelijk gekleed elk waar aan een kant van het bureau zitten. Dat haar hele kantoor doordrongen is met de heerlijke geur van natte kutjes en dat ons vocht nog van de leren bekleding van haar sofa op de grond druppelt, daar zijn we in onze haast even aan voorbij gegaan. “Debbie heeft wel belangstelling voor mijn serie”, zeg ik alleen nog maar eigenwijzer tegen mijn vrouw. Niet dat Debbie ook maar enige toezegging heeft gedaan, maar ze weet dat er bij mij wel wat te halen valt als ik mijn zin krijg. “Weet jij trouwens al iets van Sofia? Want als zij niet in Tenderfoot gaat spelen, wie in Godsnaam dan wel?”, vraag ik, maar Sonja beantwoord mijn vraag – zoals gebruikelijk inmiddels – niet.

Wat een anti-climax! Net toen ik van plan was mijn dreigement waar te maken en de secretaresse van Debbie als stormram te gebruiken om het kantoor van haar bazin te openen, word ik binnen gelaten en tref mijn lieftallige eega aan terwijl ze netjes aangekleed aan het bureau van Debbie zit, die overigens ook weer is gekleed. Denken die twee nou echt dat ik doof ben? "Debbie heeft wel belangstelling voor mijn serie.." dreint Sjoukje en ik zie gelijk Debbie verbaasd opkijken. Hum, kennelijk heeft mijn mooie vrouw wel seks gehad met onze president-directeur, maar nog geen tijd om haar script te laten lezen. "Het is goed, schatje," zeg ik, "ik was een beetje te snel op je af te kappen. Je hebt alle recht om een eigen serie te schrijven." "En jij gaat me toch helpen, liefje" zegt Sjoukje op een toon die zelfs een versteende vulkaan zou doen ontwaken. "Nee, ik dacht het niet," zeg ik en kijk haar recht in de ogen. "Oh...eh..ik dacht," zegt Sjoukje verbaasd, "ik bedoel...jij schrijft enne..." "Ik zeg tegen jou hetzelfde als tegen Belinda," zeg ik streng, "als jullie zo nodig je eigen verhaaltjes willen schrijven, moet je dat vooral doen. Ik heb het te druk met andere zaken en als je misschien wat minder vaak buiten de deur neukt, heb jij ook tijd..." zeg ik. Debbie verslikt zich en begint te hoesten en Sjoukje kijkt me met grote ogen aan. "Maar schat," zegt ze, "ik kan helemaal niet zo goed schrijven als jij, dus..." "Dus moet je goed oefenen," zeg ik, "oefening baart kunst, hoewel je die serie nauwelijks kunst kunt noemen, het is meer Dallas op de berg Olympus, met Larry Hagman als Zeus."

Als we even later in de auto naar huis rijden, bestudeert Sjoukje het contract dat Debbie snel heeft laten opstellen. Daarin krijgt Sjoukje de rechten toegewezen van haar serie, met de verantwoordelijkheid zelf als showrunner op te treden en dus zelf voor de scripts moet zorgen, een schrijfteam en de casting mag regelen. Uiteraard staat het haar vrij om daar voor anderen in te huren. "Ik heb ook geen tijd," zegt ze terwijl ik met enige moeite een paar motorrijders passeer. "Dat had je eerder moeten bedenken," zeg ik. "Waarom doe je zo wreed?" zegt Sjoukje sip, "wat heb ik gedaan?" "Niks," zeg ik, "maar ik ben het een beetje zat op voortdurend de rotzooi van iedereen op te ruimen. Belinda neemt als volkomen amateur de rol van producente en scriptschrijfster op zich voor een sitcom en jij, ook als amateur op televisiegebied doet het zelfde met een serie die zich moet meten met serie als Game of thrones..." "Denk je echt?" zegt Sjoukje, "dus geen Dallas op de berg Olympus..?" "Sorry," zeg ik, "ik was een beetje te hard voor je. Ik hou van je en dat weet je en ik vind ook Belinda een schat, maar jullie kunnen soms geen beperkingen accepteren. Belinda is jaloers omdat Soof een geweldige rol in Tenderfoot heeft gekregen en jij bent weer jaloers op Belinda omdat ze eigen sitcom krijgt en moet je gelijk je eigen kwaliteitsserie willen. Want ja, ik heb het gelezen en het heeft kwaliteit. Maar wees niet eigenwijs en zoek een goed schrijversteam en misschien een echte showrunner en doe alleen de productie samen met andere producers. En ik wil best een of twee afleveringen regisseren." "En niet schrijven?" "Nee, schatje," zeg ik, "ik ben met zoveel projecten tegelijk bezig dat ik nauwelijks tijd heb om te neuken." Dan veroorzaakt Sjoukje bijna een verkeersongeval door haar hand onder mijn leren rokje te steken en mijn sliploze kruis te vingeren. We scheuren naar huis en als we naakt op bed liggen en ik met mijn lief begin te vrijen, gaat uiteraard de telefoon. Belinda, zie ik op het display. "Ik ben er niet," schreeuw ik en wil het gesprek wegdrukken. "Soof zit in de bak," hoor ik echter. "Wat?" zeg ik. "Ik zit op het bureau bij de LAPD. Ze hebben Soof gearresteerd omdat ze Myra Quint een blauw oog heeft geslagen. De BBC heeft aangifte gedaan van zware mishandeling en nu dreigen ze ook de sitcom te cancelen, nog voordat ie is begonnen!"

Soof heeft Myra een blauw oog geslagen en die heeft haar excuses aan mij gemaakt. Eind goed, al goed, zou je zeggen, maar net als Soof en ik 'onze overwinning' willen vieren, gaat de bel en staat er een heuse police lieutenant voor de deur, compleet met uniform en een aantal dienders, ook in vol ornaat. Mijn mooie schatje wordt in de boeien geslagen en voor ik "and justice for all" kan schreeuwen, meegesleurd naar het police station. Vanwege een blauw oog? In Nederland krijg je hooguit een waarschuwing of een boete, als het al zover komt. Ik scheur met The Beast achter de fuzz aan en beland even later ook in de cel, omdat ik iets te luidkeels protest aan rekening (en een stoel op de desk van de police sergeant stuk sla, geen humor die Amerikanen...) Ik mag er snel weer uit (on bail, dat betekent zoiets als op borg). De nieuwe vriendin van onze dr. Ruth is daar verantwoordelijk voor. Het is een lesbo in een driedelig pak en een kaalgeschoren hoofd en ze luistert naar de naam Joanie. Eigenlijk Joana LaRue en ze is advocate en heel rijk. Dr. Ruth heeft haar genezen van een lastige alcohol- en drugsverslaving en tussen die twee is een liefde opgebloeid.

Het blijkt dat BBC Overseas Productions het niet pikte dat hun showrunner werd 'gemolesteerd' en ze deden aangifte. Dat betekent dus Judge Judy en vermoedelijk therapie voor Soof bij dr. Ruth (vandaag overigens in felrood met bretels, zodat ze iets wegheeft van een tomaat met neukteugels. "Joanie" zoals ze haar nieuwe vriendin, voortdurend in extase, schijnt goed met de judge door één duer te kunnen, dus fingers crossed. Ik heb voor de zekerheid voor versterking gezorgd door Sonja en haar supergirl te bellen, die natuurlijk lagen te krikken (wat anders...). Ze arriveren met zijn drietjes, want sinds kort lijkt Louise ook deel uit te maken van de entourage. In ieder geval is de Canadese een en al lovie daffie met Son en Sjouk en kust nog net hun voeten (vermoedelijk wel andere onderdelen van de menselijke anatomie, maar dit is een net verhaal...). Joanie vraagt of de Judge meteen uitspraak wil doen en die gaat daar serieus op in. Ik vrees met grote vreze, want ik bewaar slechte herinneringen aan mijn vorige veroordelingen door Judge Judy, beide keren belandde ik in de kliniek van dr. Ruth.

"Hello mrs. Belinda," zegt de judge jolig als ze mij ziet zitten bij drie pinten naast mij (v.l.n.r Sjoukje, Sonja en Louise) en dan wendt ze zich tot mijn Soofje. "I am very disappointed in you, mrs. Sophie," zegt ze, "I thought you were the sensible one and your good wife the lunatic. But hitting a woman out of the blue, just because she tried to seduce your wife is a serious offence..." Ze stopt even om de papieren te bestuderen die voor haar liggen en dan wenkt ze Joanie en de district attorney dichterbij, Er wordt druk gefluisterd en ik mijn lieve Soofje bedroefd toekijken. De BBC hottemetoot die de aanklacht heeft ingediend wordt er bij geroepen en het gefluister hervat. Eindelijk na een kwartier ouwenelen zijn ze klaar en gaat iedereen weer terug naar zijn plaats. De Judge pakt haar hamertje en schuift haar bril naar het puntje van haar neus. "Mrs. Sophie, you have a clean slate, and this is your first offence. I understand you tried the defend the honour of your wife, but believe me, she's not worth it. Ik loop paars aan, maar een elleboogstoot van Sjoukje brengt me tot mijn zinnen. "I have persuaded the BBC representative to drop the charges," gaat de Judge verder, "he told me that Myra Quint is guilty of sexual harassment against mrs. Belinda and that Myra apologized to mrs. Belinda. So I will warn you, stay out of trouble and let mrs. Belinda defend her own honour, if she anything left." Weer loop ik paars aan, maar voor ik op kan springen trekken Son en Sjouk me naar beneden. "Case closed, mrs. Sofie you are free to go..." besluit de Judge Judy.

Sinds Sjoukje me behoed heeft voor een definitief einde aan mijn carrière, ben ik helemaal om. Niet langer beschouw ik haar als een mislukte actrice. Ik was zo verblind door mijn jaloezie dat ik niet meer zag hoe aardig en lief ze eigenlijk is. En talentvol... Dat Sonja voor haar gekozen heeft is niet meer dan logisch, ze is gewoon geweldig. En sinds ons triootje met elkaar ben ik helemaal om. En nu...zit ze tegenover me en vraagt me of ik mee wil schrijven aan een nieuwe kwaliteits tv serie. "I know you can write," zegt ze, "and Sonja agrees with me..." Ik bloos, wat een complimenten van deze twee geweldige vrouwen. "Will Sonja write with us?" vraag ik, "working on Olympia's dream?" "No," zegt Sjoukje tot mijn verbazing, "It's my project. Sonja is far to busy working on other things. So I need you, you have more experience..." Hoewel ik teleurgesteld ben dat Sonja niet aan de tv-serie wil werken, ben ik toch gretig om mee te doen. Sjoukje gaat voor een digitaal bord staan en schrijft de plotlijn van wat het eerste seizoen gaat worden. "The main character is Venus, the goddess of love, she is married to Vulcan, the god of fire, but she is in a secret affair with Mars, the god of War...When Vulcanus finds out about the relation he tells it to Juno, the wife of Jupiter. Juno who thinks her husband is in love with Venus tells Jupiter about the affair. Now he is forced to do something about it. Venus is warned by Mercurius, the messenger of the Gods and she and her lover Mars hide in a cave." Ik volg het ademloos. Dit kan een geweldige serie worden. "Is there a role for me?" vraag ik. "Later," zegt Sjoukje, "first the plot line..."

"Vulcan traces the two lovers and confronts them. But before the situation comes to a dramatic exposure, Apollo intervenes. He and Minerva, the goddess of wisdom say that Vulcan and Mars should fight over Venus. Problem is that Mars is a fighter and warrior and Vulcan is a blacksmith and inventor. He also limps. But Minerva helps him and they produce an armour that makes Vulcan much stronger than Mars. Minerva is secretly in love with Vulcan and she tries to help him by also weakening Mars. That the end fight between the two gods commences. End of the first season. We will have some sub plotlines, but that comes later. Now the casting." gaat Sjoukje enthousiast verder, "I will be Venus, and maybe you could be Minerva..." Ik geef een klein juichkreetje. "Great part! Who will be Mars and Vulcan...?" We zoeken op internet en na een lange discussie selecteren we Ben Affleck als Mars en Cillian Murphy als Vulcan. "Idris Alba as Zeus..." opper ik. "Not bad," glimlacht Sjoukje, "...and maybe Sandra Bullock as Juno?" We noteren nog wat reserves en Sjoukje zegt dat ze onze keuzes zal voorleggen aan Debbie en de casting. "Vindt Debbie het allemaal goed?" vraag ik. "Yes, she's the one who gave the final approval...oh yes and Sonja will direct at least one episode..." Ik word er warm van, nog meer triootjes?"

Gelukkig is mijn allerliefste niet jaloers als ze het kantoor van Debbie binnenstapt en ons daar aantreft. Of ze weet gewoon iedere vorm van jaloezie heel goed voor me te verbergen op dit moment. Het lijkt me in elk geval sterk dan Sonja werkelijk geen enkel vermoeden heeft wat er tussen Debbie en mij heeft plaatsgevonden. Dat ik mij haar lichaam heb geschonken enkel om mijn zin door te drammen. Hoe het ook zij, ik heb zojuist een kakelvers contract bij Debbie ondertekend en mijn eigen serie zal het levenslicht gaan zien.
Dan begin Sonja opeens excuses te maken voor dat ze misschien toch wel wat streng en kort door de bocht was geweest. Ze legt me haar redenen uit en probeert me duidelijk te maken wat er eigenlijk allemaal bij komt kijken om een eigen serie te schrijven en te regisseren. Ze wijst me op mijn plaats zonder streng voor me te zijn en zonder me af te vallen. Maar als ik dit echt wil, dan zal ik die kar grotendeels zelf moeten trekken, want Sonja heeft er beslist geen tijd voor. Ze kan multitasken als geen ander, maar ook zij heeft haar grenzen. Ze adviseert me ook eens wat minder eigenwijs te zijn, maar da’s trekken aan een dood paard denk ik. Mensen vergeten nog wel eens – vooral vanwege mijn grenzeloze successen natuurlijk – dat ik nog amper een vrouw ben, maar nog altijd slechts een tienermeisje. Ik ben nog maar een kind. Kan het niet helemaal alleen…

“Dus je vind het niet erg dat ik bij Debbie heb getekend en dit avontuur niet samen met jou aan zal gaan?”, vraag ik haar nog voor de zekerheid. “Nee zeker niet. Ik zal je helpen waar ik kan zolang mijn agenda dat toelaat, maar dit is jouw project en je zult het zelf moeten doen. Ik heb er gewoon echt geen tijd voor”, legt ze me haar fijn uit. Om er dan meteen nog even eens neer achteraan te gooien door voor te stellen dat als mijn agenda overvol dreigt te raken, dat ik dan misschien iets minder vaak buiten de deur moet gaan neuken. Nog minder??? Ik ben verdomme geen non hoor! Sonja krijgt altijd het beste van mij en de kruimels die dan daarna nog over zijn (gelukkig zijn dat nog heel wat kruimels, en grote ook) die zijn voor de andere momenten.

Opgetogen laat me door mijn vrouw mee naar huis nemen. Het korte leren rokje dat ze draagt lijkt wel speciaal voor haar lichaam te zijn gefabriceerd, zo mooi staat ‘ie haar.
Afgeleid door een veel te lekkere motoragente, steekt mijn hand onder dat mooie leren rokje van mijn vrouw. Om daar vervolgens niets van andere stof aan te treffen. De twee vingers die probleemloos in haar hete diepe kelk verdwijnen, laten Sonja bijna de macht over het stuur verliezen. Gelukkig maar zag die lekkere agente het niet.
Sonja had toch zelf ook wel kunnen weten dat het tot problemen zou kunnen leiden als ze mij in een kort rokje en zonder slipje eronder komt ophalen?

Met gevaar voor eigen leven (en dat van de overige weggebruikers) stuift Sonja rechtstreeks naar huis. Nu is de hectische avondspits van L.A. al niet eenvoudig te trotseren met twee vingers in je doos gestoken, laat staan als mijn vrouw verwelkom bij de Four Fingers Club. Jammerend komt ze klaar achter het stuur en voelt het alsof haar vagijn mijn vier vingers wil breken.
Eenmaal veilig thuis (wat op zichzelf al een wonder mag heten) zetten de daar de festiviteiten voort. Geen tong ter wereld geeft me wat haar tong me kan geven. En dat weet ze. Sonja is mijn beste op eenzame hoogte, het absolute summum van wat een vrouw mij te bieden heeft. Sonja heeft geen concurrentie te duchten op dat gebied. Onze ringen hebben ons verbonden, en meer dan trouwringen normaal gesproken doen.
En dan gaat haar telefoon. Belinda. Over dat Sofie is opgepakt en in de cel zit. Wanneer gaan die meiden nou eens hun eigen boontjes doppen??? Ik probeer Sonja nog zo goed mogelijk te beffen, maar die is duidelijk te afgeleid.
Dan gaat ook mijn telefoon. Welke feestnummer kan nu weer niet zonder mij??? “Ow, da’s Aimée, uit Parijs”, zegt ik tegen Sonja. Als blikken konden doden… Dan hadden ze er geen erwten in gedaan… Duidelijk verontwaardigd kijkt Sonja mij aan, maar is door haar gesprek met Belinda niet bij machte om mijn gesprek met Aimée te verbreken.
“Yeah okay… See you next week then. Yeah I still know where the appartment is”, lach ik door de telefoon tegen Aimée en hang dan op. Natuurlijk zorgde ik er bewust voor dat Sonja flarden van mijn gesprek met de bloedstollend mooie Aimée zou opvangen. Gewoon expres, om haar wat jaloers te maken.
Zelden heb ik zo’n mooie vrouw zo kwaad naar mij zien kijken.
“En ik mag zeker weer niet mee?”, zegt Sonja meteen als ze haar gesprek met Belinda afraffelt. “Juist wel… Aimée wil jou ook dolgraag ontmoeten”, zeg ik meteen. “Nou… ik haar niet zo nodig”, reageert Sonja gelijk weer zo timide. “Jawel allerliefste schat van me. Neem van mij aan dat je haar wel degelijk wilt ontmoeten. In dit geval echt wel. Je zal er echt geen spijt van krijgen”, lach ik alleen maar uitdagend. Ik heb Sonja’s nieuwsgierigheid weer gewonnen, maar zolang ik geen uitsluitsel krijg over de deelname of niet van Sofia Vergara, laat ik Sonja ook lekker gissen. En zelfs als ze het me wel zou vertellen, dan nog vertel ik haar de verrassing van Parijs haar niet. Maar niet met me mee gaan, is waarschijnlijk het domste dat ze zou kunnen doen. Niet vanwege Aimée of een andere leuke Française, maar vanwege de stad zelf.

Nog geen uur later zitten we in de rechtbank als morele steun voor Belinda. En ondanks dat Sofie hier degene is die terecht staat, is Judge Judy niets ontziend voor Belinda. Alsof we een aflevering van roasted bijwonen, zo wordt Belinda hier te kakken gezet door de bekende rechter. Heerlijk zoals Judge Judy onze Belinda aanvalt op haar weinig overgebleven waardigheid en vrouwelijke eer. Ik hou wel van dat soort humor. Al vind ik het aan de andere kant ook wel een beetje zielig voor Belinda hoor. Ze bedoelt het allemaal gerust wel goed, maar komt vaak gewoon wat lompig uit de hoek. Het is een aparteling, dat zeker, maar ik zou haar voor geen goud kwijt willen. Niet als agente en zeker niet als vriendin.
Het hele gedoe met Sofie is snel beklonken en even later lopen we alweer de rechtbank uit. “Hi sis”, zegt Sofie zachtjes als ze Louise ziet, “thanks fort he support. I wasn’t quite myself when my woman was offended”. “Hey I understand sis, I really do. I’d kill for the love of my life”, fluistert ze terug naar Sofie en kijkt daarbij weer met van die ontzettend hongerige ogen naar mijn Sonja. Ik hoop toch echt van ganser harte dat Son en ik deze enigszins wat wispelturige meid voldoende broodkruimels voeren…
“So what up with you and those two? All good now again?”, hoor ik Sofie aan Louise vragen. “Yeah I guess. Sjoukje is amazing. I was sooo wrong about her. She saved my carreer and on top of that I got some amazing threesomes with her and Sonja”, bekent ze doodleuk aan haar zus. “I know what you mean”, zegt Sofie en kijkt dromerig naar mij, gevolgd door een knipoog. Waarschijnlijk spelen de herinneringen in de trailer na afloop van onze werkdag nog even door haar knappe koppie. “That girl is next level when it comes to sex. And together with Sonja they provide the best possible threesomes I guess”, zegt Sofie al een beetje hijgerig. “Hé juffie met de losse handjes, zo gaat ‘ie wel weer hè. Zo hoor je niet over onze protegés te praten”, roept Belinda haar vrouw tot de orde. Nou, ik heb er geen moeite mee hoor, als mijn agentes zo over mij en mijn vrouw praten. Ik kan de hele dag wel met veel plezier naar zulk gezwijmel luisteren, hihihi.
“Coming with us?”, vraag ik Louise dan en nog voor ik er erg in heb, ben ik gepromoveerd naar de veel te krappe achterbank van Sonja’s Porsche. In Sonja’s aanwezigheid is de blik haar de ogen van Louise altijd hongerig. Ik weet dat ze nooit zal stoppen met houden van mijn vrouw, dat ze nooit zal stoppen die ene kans aan te grijpen om haar te veroveren. Hartsvriendinnen zullen Louise en ik waarschijnlijk nooit worden, maar ik kan haar beter een beetje in de buurt houden om haar in de gaten te houden. Hopelijk zie ik het gevaar dan wat eerder aankomen.
De aandacht die de meid voor mijn vrouw heeft, laat Sonja gelukkig koud. Ze moet werken, want ze heeft haar handen vol. Met een blik die mijn vrouw stiekem uitkleedt, kijkt Louise Sonja na. “Come, we have a lot to discuss”, stel ik haar voor. We moeten aan mijn serie werken. En ik heb een schrijversteam nodig, iets waarin Louise beter is dan ik. Ik bied haar zelfs een leuke rol aan in de serie voor haar hulp. Dat ziet mevrouw natuurlijk zeker wel zitten, maar haar echte motivatie is nog niet aangesproken. “Hey Louise… When Sonja is done working fort he day and you and I have made much progress on the show, I guess we all could have a little relaxing time ya know?”, daag ik haar wat uit en streel haar hand speels. De gedachte aan een triootje met mij en Sonja maakt de meid kokendheet en werkt als prima stimulans om harder te werken. “Work hard”, zucht ik, “but fuck harder”…
Natuurlijk zal Louise geen kans aan haar voorbij laten gaan om met mijn vrouw te mogen vrijen. Mij neemt ze er denk ik maar gewoon voor lief bij. En ik vind het allemaal wel best zo. Constant over je schouder moeten kijken voor mogelijk gevaar is ook geen pretje hoor. En bij ons in bed lijkt Louise vooralsnog minder gevaar voor mij en Sonja te vormen dan vanaf de andere kant van de wereld of wanneer we haar niet goed in de gaten kunnen houden. Voor nu hebben we alle drie min of meer wel wat we willen. Louise heeft onderdak en een impuls in haar carrière, ik heb de hulp die ik nodig heb. En Sonja? Ach, die heeft gewoon een extra vrouw tot haar beschikking. Wat misschien weer handig is, gezien het feit dat ze zelf heeft gezegd dat ik misschien eens wat minder tijd aan neuken moest besteden???

Na een wilde nacht met Louise erbij, moet ik haar toch voorzichtig op de hoogte brengen dat Sonja en ik er volgende week niet zijn. Dan zijn we samen naar Parijs. En helaas voor Louise, ze kan niet met ons mee…

Nou die duizend excuses waren maar holle beloftes. Ik zit inmiddels 2 uur in de cel. Opgepakt toen ik aan het repeteren was voor de eerste test draaidag. Gisteren al een pre trail met Sjoukje gedaan, en die heeft de nodige veren in mijn kont gestoken, en meer daarna in de trailer die we delen. Ze vond mijn acteerprestaties als hoerenmadam uitstekend. Dat ze daarbij bloedgeil werd van mij en mijn jurk laten we even in het midden. Wat een hete vrouw is Sjoukje toch binnen de kortste keren zaten haar vingers en daarna handjes in mij. Ik kon natuurlijk niet achterblijven en heb haar met gelijke geile munt terugbetaald zodat de camper stond te schudden alsof er een aardbeving plaatsvond. Nou ja, soort van. In ieder geval bij ons zelf wel.

Maar ja, nu zit ik vast met mijn repeteerjurk nog aan. Niet zo sexy als mijn echte jurk maar iets meer ordinair. Iets wat soms sluimert in mijn diepste fantasieën en misschien daarom dat de rol van hoerenmadam zo goed bij mij past. Belinda moet het dan meestal ontgelden als ik weer zo’n bui heb maar lijkt het nooit echt erg te vinden. Wat ik wel erg vindt is dat ik zo gewelddadig ben geweest. Ik wist niet wat mij overkwam en voelde gewoon dat ik Belinda moest verdedigen. Niet dat ik dat niet moest doen maar had het op een andere manier moeten doen.

Het aanstormende verbale geweld duid op de komt van Belinda. Verdomme die wordt ook vastgezet aan het gevloek te horen. Even later mag ze weer vrij en vindt het zo schattig dat ze echt van mij houd en alles doet voor mij en de kinderen. Zelfs als het haar geld kost. Op borgtocht vrij kost een smak geld en dit is al de zoveelste keer voor haar.

In de rechtbank huist Judge Judy en het moge duidelijk zijn dat ze zeer teleurgesteld is in mij. Ze begrijpt dat ik de eer van mijn vrouw wilde verdedigen maar is erg hard tegen mijn liefste. Ondanks haar felle betoog dat Belinda het niet waard is om zelf in het gevang terecht te komen haalt ze mij even naar haar toe. “Ik ga mij verheugen op je rol in die film en vooral met je zeer uitdagende jurken, geeft mij een vette knipoog die niemand kan zien en stuurt mij met een reprimande naar buiten. Buiten mijn beeld is Belinda bijna paars aangelopen over de felle kritiek op haar en ga maar snel naar haar toe. Son Sjoukje en mijn halfzusje Louise hebben mentale en blijkt ook, fysieke steun gegeven aan mijn vrouw en mijzelf. Mams was nergens te bekennen al wist zij het waarschijnlijk niet dat haar heilige dochter in de gevangenis was beland.

Ik merk de dat de verstandhouding tussen Sonja Sjoukje en Louise weer als vanouds is, en meer. De kleine aanraking van Sonja aan Louise en ook die van Sjoukje spreken voor een innige band. Ze hebben sex gehad. Ik geef Sjoukje een vette knipoog en zij weet wat ik bedoel. Onze kleine maar zo heftige vrijpartij in de trailer. Ik hoop dat we er meer van krijgen. Voordat Ik Belinda in mijn armen neem hoor ik nog en passant dat onze twee vriendinnen volgende week naar Parijs gaan. Het geeft mij een idee om iets leuks te boeken voor ons tweeën en druk mijn lichaam tegen mijn schatje. “Heb je mij niet gemist”, en laat duidelijk merken dat ik zin heb. Belinda pakt meteen haar autosleutels en ik houd haar tegen, en pak haar hand richting de toiletten. Ik kan niet wachten om het korte rokjevan Belinda naar boven te sjorren en haar overheerlijke kutje te likken. Na haar eerste orgasme wisselen we haastig en bied ik mijn grote borsten aan om stevig gekneed te worden en haar andere hand mijn kletsnatte kutje vingert. Dan horen we beide dat Judge Judy binnenkomt en haar hoort zuchten. “Wat een megasexy vrouw is die Sofie toch, en horen haar duidelijk kreunen en het onmiskenbare geluid van een vingerende vrouw. Mijn naam wordt herhaaldelijk genoemd en ze komt best heftig klaar. Ik moest een gilletje laten omdat Belinda mijn G plek zwaar bewerkte en ik ook bijna klaarkwam. “Sofie”, hoorde we ineens naast ons. Ben jij dat. Euhh wij reageerde ik hees en duidelijk geil gekreun door Belinda die mijn tieten kneedde. Laat mij binnen hijgde de Judge en zagen een heel andere kant van de Judge.

Inmiddels is het Sjoukje wel duidelijk geworden dat ik het echt druk heb. Hoewel een regisseur verantwoordelijk is voor de stijl, de plot en de acteurs van de film, kortom het artistieke gedeelte en er nog meer mensen aan het product werken: producers, kostuumontwerper, decorbouwer, stuntlieden, geluidsmensen, casting mensen, de directors of photograph etc. etc. moet ik in veel gevallen fiat geven. Zo ben ik, na een zalig triootje met Sjoukje en Louise, op weg naar mijn moeder die de kostuums voor Jeanne zou maken. Hoewel Sjoukje en de abdes een groot deel van de film naakt zijn, speelt de film in de middeleeuwen en Kristel is druk in de weer met schetsen, samples van stoffen en enige zichtexemplaren. Kris en Debbie ontvangen me hartelijk en mams neemt me gelijk me naar haar atelier. Deb loopt mee en aangezien ze de grote baas van de film is, kan ik daar moeilijk tegen protesteren. Op diverse paspoppen hangen respectievelijk het kostuum van een herderinnetje (voor Jeanne), een habijt, voor de abdes en overal schetsen van andere kostuums. Ik begrijp nu ook waarom Debbie zo graag meeloopt. Zij mag het de habijt aantrekken en tonen. "Morgen komt Margot passen," lacht Kristel, "maar nu krijg je een idee." Ze haalt me over om het kostuum van Sjoukje aan te doen. Het zit erg krap en ik zie Debbie's ogen glinsteren. Als Kris even weg loopt om een stofje te pakken, knoopt Debbie haar habijt open en duwt haar enorme tieten tegen me aan.

Gelukkig komt mams net binnen lopen. "Nee hè," zegt ze tegen Debbie alsof het een klein kind is dat om een ijsje jengelt. "Kan je nou niet vijf seconden van een vrouw afblijven...morgen komt Margot ook al, waar haal je de energie vandaan, schat?" Debbie mompelt iets van 'ik-mag-ook-nooit-iets', maar duwt toch haar tieten terug. "Ik ga volgende week met Sjoukje naar Parijs," zeg ik trots," ze heeft een verrassing voor me..." "Oh," zegt Kris, "mag ik ook mee?" "Nee, mam," zeg ik, "ik weet dat je Sjoukje al Parijs heb laten zien in jullie hotelkamer, maar ik wil mijn vrouw ook wel eens voor mezelf." "Lekker puh," zegt Debbie en steekt haar tong uit. Ik keur de ontwerpen goed en scheur weer terug naar het huis van mij en Sjoukje. Daar tref ik een dood ongelukkige Louise aan die snikkend op het bed ligt. "Wat is er aan de hand?" vraag ik. "Ik..ik...ik...m..a..ag ni...eeet me...eee naar Paaa..rijs..." jankt Louise met grote uithalen. Ik kijk naar Sjoukje die haar schouders ophaalt. Als we later met zijn tweetjes zijn, vertel ik over de opdringerige Debbie en mijn geile moeder die mee wilde naar Parijs. "We zijn nogal populair," lacht Sjoukje, "hoe zou dat toch komen?" Ik lach mee. "En Louise?" "Die komt er wel overheen," zegt mijn echtgenote en spreidt haar benen. Als ik me even later op haar kutje stort, gilt ze het uit van lust en pret.

Ik had het kunnen weten! Sjoukje heeft nog steeds een hekel aan me. In mijn gezicht is ze lief en aardig en geil in bed, maar ondertussen vertelt ze even tussen neus en lippen door dat ik niet mee mag naar Parijs. Ze gaat alleen met Sonja. Nu zal menig een begrijpen dat het heel normaal dat twee echtgenoten in een huwelijk met elkaar ergens naar toe gaan, maar ik ben niet iedereen. Ik ben Louise en ik dacht dat Sjoukje en Sonja meer in me zagen dan alleen een neukpop. Als Sjoukje dan ook komt vragen of ik nog een triootje wil met haar en Son, kijk ik haar hooghartig aan. "Nee, dank je, als ik niet mee maar Parijs mag, dan ga ik ook niet dienen als jullie neukpop!" Sjoukje kijkt me verbaasd aan, haalt haar schouders op en verdwijnt weer . Als ik even later Sonja hoor gillen, "oh ja. oooh, ja oooh shit, oh wat lekker, oh oooh, ja daar!" begrijp ik dat ik niet gemist word. Zelfs niet als neukpop. Ik probeer mijn vader te bellen, maar krijg de voicemail. Dan probeer ik mijn stiefmoeder, Debbie. En die nodigt me gelijk uit in haar huis.

De mooie Kristel doet open. "Hi Louise," zegt ze, "girl trouble, hoor ik van Deb?" Natuurlijk Debbie heeft gelijk mijn ellende doorgebriefd aan de moeder van Sonja. Sta ik even voor paal. "Is Debbie there?" vraag ik, haar vraag negerend. "She is in her office..." zegt Kris en wijst naar achteren. Ik weet dat Debbie een eigen kantoortje in huis heeft en loop er naar toe. "Hello dear," zegt Debbie joviaal als ik binnenstap, "one second, I need to finish this." Ze ramt weer op de toetsen van haar laptop. Na een paar minuten stopt ze. "So." zegt, "I hope that Sofia Vergara finally has time to answer..." Ik zet grote ogen op. Sjoukje is al weken bezig over deze actrice die ze vreselijk graag in Tenderfoot wil. "So, what kind of problems are there," zegt Debbie. "It's Sjoukje..." begin ik. "She and Sonja are going to Paris and I am not allowed to join them..." Debbie glimlacht. "Honey," begint ze, "are you married to Sonja?" "No," zeg ik, I wish..." Debbie knikt. "Are you married to Sjoukje?" vervolgt ze. "No," fluister ik, "she's married to Sonja..." "Exactly," lacht Debbie, "Son and Sjoukje are married and it is pretty normal that a married couple travels without an extra lover." Ik voel de tranen in me opwellen. "But I love Sonja," huil ik, "and I thought, that...that..." "You could be her second wife..." vult Debbie aan. "Yes!" zeg ik, "why not?" "Because Sonja doesn't love you, honey, she fucks you and if should marry every girl she fucked she had to move to the UN building just to have enough space..." Ik voel me voor lul staan. Iedereen weet kennelijk dat Sonja en Sjoukje van elkaar houden en dat ik maar een bijrolletje vervul, zoiets als een goedkoop hoertje. Debbie begint haar blouse open te knopen. "If it is seks you are looking for, please put your clothes on mine and spread your legs honey..." Ik geef een gil en ren weg. Ik heb van Margot en anderen al gehoord dat maar weinigen een neukpartijtje met Debbie overleven.

Mijn eerste dag in mijn nieuwe functie als producent van de sitcom "Love at first sight". Ik word een beetje overdreven vriendelijk verwelkomt door Myra Quint, die zich duidelijk een beetje schaamt voor haar bijna verkrachting van mij. In het vergaderzaaltje hebben we overleg met het schrijfteam. Er blijkt al het nodige te zijn veranderd. Ik zie dat het Britse viertal expats minder rijk en beroemd is dan ons groepje. Myra vertelt waarom. "It's a sitcom Belinda, not Dallas or Falcon Crest, it's about four regular girls from the UK living in one house in Hollywood. They are not rich and famous, but wannebee's. They want to be rich and famous and that's where we situate the jokes. Wat ze wel hebben gehandhaafd en uitgebreid zijn de verschillende karaktertrekken. Zo is Lynn, zeg maar Sjoukje, een beetje dom blondje geworden. Linda (Sonja) is een kreng van een wijf, die heel jaloers is als Lynn met andere vrouwen vrijt. Lafayette (de Afro Amerikaanse actrice die mijn Soofje moet verbeelden) is heel erg bezig om te strijden tegen rassendiscriminatie en voor vrouwenrechten. Laura (mijn alter ego) is een geldbeluste, grof in de mond zijnde zakenvrouw te zijn. Ik herken me er zelf totaal niet in...

De pilot is al geschreven. Linda heeft de roman "Love at first sight" geschreven en die heeft een belangrijke literaire prijs in de VS gewonnen. Er zijn plannen voor de verfilming en ze zijn naar de VS verhuisd om rijk te worden van de royalties. Maar het zit niet mee. De filmplannen gaan niet door en Lynn moet noodgedwongen pornofilms maken om geld binnen te brengen. Dit tot woede van Linda die gefrustreerd raakt omdat het haar niet lukt een tweede boek te schrijf. Lafayette wordt meteen gearresteerd bij een demonstratie voor homorechten en Laura contracteert een hardrockband die wel wat lijkt op Freud's Motherfuckers (het ooit zo veelbelovende muziekproject van mijn schoonmoeder...) die vervolgens ook de bak in gaan voor cocaïnesmokkel. "OK great," zegt Myra Quint, We have introduced our characters. I like the jokes, good one Sidney,,," Ze lacht naar een bleke schrijver met stekeltjes. "Yes I thought it was funny," zegt Sidney op zijn zeikerige toontje, 'To give Belinda an uncle in stead of a father, John Cleese can play an uncle too, isn't it?" "Ofcourse," grijnst Myra. "And Bob is your uncle," hinnikt ze vervolgens tegen mij. "No he is not," zeg ik spontaan en gelijk begint iedereen te bulken van het lachen. Zal wel Amerikaans humor zijn. Pas later hoor ik van Sjoukje dat Engelsen een spreekwoord hebben, "And Bob is your uncle" in die gevallen dat een plan goed verloopt. Weet ik veel...

Louise is a total mess when she shows up at my doorstep unanounced. Unanounced but definitely not unwelcome. ‘Cuz working my new oversize dildo up and down my wet box is nice, but having someone else doing that for ya, is way better.
Let me be clear that I would have loved my precious to do that for me, pumping the huge dildo in and out my pussy. But a trouble girl like Louise could do the job just as good.
My precious Sjoukje has not time for fun with me apparently, is she is occupied with her wife and her business for the moment. I understand. But I have needs as well!

“Why is it always all about sex with everyone lately?”, the beautiful troubled girl nags annoyed. “Oh… in that case… I think you’ve came to the wrong house”, I smile at her as I answer the front door butt naked. “Not you as well…”, she sais. “First pump my pussy and ass into oblivion with this and then you can poor your heart out on my shoulder”, I suggest. Halfway a very nice series of dripping wet orgasms Louise starts pooring her heart our already. But as long as she is capable of handling my toy as well, I’m fine with it.
Lots and lots of complaints about most people, especially about Sjoukje. Although my precious saved her carreer, Louise feels being used by Sjoukje. But if someone doens’t use people, it is my precious. Louise is crying about the fact that Sonja and Sjoukje are visiting Paris and that Louise is not being invited for their trip. But it’s perfectly normal for a married couplet o visit a city like Paris just together and without an additional person, even a sweet fuck doll like Louise. But of those two need a little break for all of their busy lifes, at least they could have invited me, right?
And Louises nagging keeps going on. Now it’s Debbie, her mother, who was offering her own daughter sex. Can an mother really fuck her own daughter half past dead? Well, it is 2026, so I guess. And fucking someone half past dead is probably the only way for Debbie to experience sex to the fullest. Let her come to me then, if she wants some. I can coop with the incredible woman, though I’d be ravaged as well for days.
I let Louise have her way with me, give her everything she wants and needs right now, while having myself a pretty decent fuck.

After Louise left my place again, I call my precious, about this Paris trip. “Hey hun, why didn’t you tell me you and Sonja are planning a trip to Paris. I can save ya at least one ticket as I’m planning to Cannes, Saint-Trpoez, Ibiza and the Formula One Grand Prix of Monaco where I’ll invited to wave the checkered flagg. So I’m off in a day or three and I could have the pilot make an extra stop at Paris to drop you two off”, I suggest. The invite is happily accepted by the married woman. Gives me at least a few more additional hours with my precious during that flight…

Er zijn dagen dat ik het verwens dat Margot zo bezeten is geworden van mijn schatje... zeker mevrouw Robbie is een prima actrice, mooi, groot talent niets op aan te merken, maar het is wel mijn vrouw waar ze zich zo fanatiek op stort. Dus in plaats van een vliegreis met mijn vrouw in een normaal passagiersvliegtuig, 'mogen Sjoukje en ik meevliegen met de privéjet van de Australische actrice. Natuurlijk trekken mijn lief en Margootje zich al snel terug in het privé-slaapvertrek aan boord en terwijl ik mijn laptop uitklap om in godsvredesnaam te werken aan 'Jeanne' wordt het geluid van de vliegtuigmotoren overstemd door het gekreun van Sjoukje en Margot. Als ik een tijdje heb gewerkt, probeer ik wat te slapen, maar schrik wakker als iemand me een kus geeft. ik schiet overeind. "Sjoukje?" zeg ik verward. Iemand begint zachtjes te lachen. Ik kijk op en zie een bijzonder mooie jonge vrouw in een vliegersuniform staan. "If you are the pilot, who is flying the plane?" vraag ik. "My colleague..." lacht het mooie meisje. Ze komt bij me zitten en grinnikt als we Margot bijzonder luid horen kreunen. "Is that your wife there?" zegt ze. Ik knik. Het meisje haalt plotseling een boek te voorschijn. Ik herken het gelijk, het is de engelstalige editie van mijn romandebuut. "Could you sign it?" vraagt ze. Ik pak het boek aan en sla het open. "To whom..." zeg ik. "Erica..." zegt ze. 'To Erica with love' schrijf ik met de datum waarna ik mijn handtekening plaats. "Have you read it?" vraag ik. Erica glimlacht. "I have read all your books, I am a big fan!" Al snel zijn we in gesprek over mijn boeken en ik bekijk het meisje nog eens goed. Ze ziet er lief en tegelijk stoer uit in haar pilotenuniform. Zoals ik al opmerkte, een mooie sexy meid. "Will you write another novel soon?" vraagt Erica. Ik zucht en wijs op het script van 'Jeanne'. "I am more a director and scriptwriter at the moment..." zeg ik. "What a pitty," zegt de pilote, "I like your films too, but I adore your books." Onze gezichten zijn al pratende dichter bij elkaar gekomen en voor ik er erg in heb, zitten we te zoenen. Ze kust heerlijk en ik ruik haar frisse lichaam. Al snel beginnen we te tongen en wrijven onze handen over elkaar ruggen. Dan klinkt er een pieptoon en hoor ik over de intercom een vrouwenstem. "Erica, come quickley!"

Erica maakt zich los uit onze omhelzing en verontschuldigt zich. Snel loopt ze naar de cockpit. Even later hoor ik haar stem ook over de intercom. "Excuse me everybody there is a storm approaching, please fasten your seatbelt, it's gong to be a bumby ride. Ik klop op de deur van het slaapvertrek. "Sjoukje, schiet op, anders vlieg je zo dadelijk door het vliegtuig" schreeuw ik. Niet veel later komen Sjoukje en Margot bij me zitten en snoeren zich vast met de veiligheidsgordels. Net op tijd, want de turbulentie is hevig. Het kleine vliegtuigje wordt heen en weer gesmeten als een papieren bootje in een kolkende rivier en begint angstaanjagend te kraken. Margot ziet groen en Sjoukje bleek. Gelukkig is alles weer even snel over, na een paar hevige tuimelingen vliegen we kennelijk om de storm heen en wordt alles normaal. De stem van Erica kraakt weer door de intercom. "It's over folks," zegt ze, "we only lost a little bit time." Margot verontschuldigt zich en rent naar de toiletten. Sjoukje kijkt me glimlachend aan en pakt het boek dat ik voor Erica heb gesigneerd. "Dat is een oudje," zegt ze. "Een van mijn eerste vertalingen," beaam ik. Sjoukje bladert door het boek en komt op de titelpagina. "Wie is Erica?" vraagt ze. Als antwoord komt de eigenaresse van die naam weer uit de cockpit stappen. "Everybody OK?" vraagt ze. "Yes," zeg ik, "only miss Robbie is a bit air sick..." "Hi," zegt Sjoukje en steekt haar hand uit. "I am Sjoukje..." "Erica...Oh I see you found my book." Sjoukje geeft de roman terug en kijkt me geamuseerd aan. "Ik kan je ook geen ogenblik alleen laten," zegt ze quasi verontwaardigd. "Look who is talking," zeg ik nuffig.

Ik heb al eens eerder meegedaan met Liefde Op Het Eerste Gezicht, maar in een kleine rol. Nee, ik zeg niet welke. En dat beviel me. Dit is namelijk een uitstekend verhaal. Veel humor en iedereen schrijft op een hoog niveau. En we zijn al boven de 1000 reacties. Well done! Ik ga dus meedoen als Erica en hoop mijn steentje bij te dragen. En met een kleine parafrase op een andere uitspraak: 'er zijn geen kleine rollen, alleen kleine schrijfsters'.

Ik zet het toestel op de automatische piloot en kijk naar Cindy mijn co-pilote. "That was a tough moment..." We horen braakgeluiden uit de toiletten komen en moeten lachen. "I'll bet that is Margot Robbie," zegt Cindy, "she is always air sick." Ik knik. "I forgot my signed copy of my Sonja book, I am back in a few moments..." Ik betreed het passagiersgedeelte en zie dat Margot inderdaad ontbreekt. Als ik informeer of iedereen OK is, zie ik hoe de jonge vrouw van Sonja me aandachtig opneemt. Ze steekt haar hand uit en stelt zich voor. Ik bekijk haar nieuwsgierig, Sjoukje van Ravenstein-De Graaff is a famous actrice, winner of two Academy Awards for best actrice and married to the one of the best auteurs of the world. She's also notorious for her excessive sexual behaviour. Margot Robbie is one of her biggest fans. Hoe kan het dat Sonja die toch een prachtige vrouw is, het pikt dat haar vrouw regelmatig van bil gaat met andere vrouwen? Als Margot, nog altijd groen, weer is terug gekeerd informeer ik naar haar conditie. ten slotte is ze mijn baas. Wat korzelig geeft ze aan dat het wel weer gaat. Ik loop weer naar de cockpit met mijn boek.

Nieuwsgierig kijkt Cindy me aan als ik terugkom. "How is she? Sonja I mean, she is a very beautiful woman..." Ik laat de titelpagina zien. "And we kissed..." zeg ik. "OMG!" roept Cindy, "and...and...?" "Darling," grijns ik, "she is fabulous..." "And Sjoukje..." doet Cindy hijgerig. "Also beautiful," zeg ik dromerig, "but I love older women..." "You are crazy," zegt Cindy, "Sjoukje is a star, every girl would kill for her." Voor ik antwoord kan geven wordt er op de deur van de cockpit geklopt. Sinds 9/11 zijn de cockpitdeuren van passagiersvliegtuigen hermetisch afgesloten. Cindy gaat kijken en komt terug met Sjoukje en Sonja. "Our guests would like to see the cockpit," zegt ze verontschuldigend. "And Margot?" vraag ik. Als antwoord horen we weer braakgeluiden opstijgen. "Can I have your autograph?" vraagt Cindy aan Sjoukje. Die knikt, maar kijkt verbaasd als Cindy haar uniformblouse opent en en een viltstift pakt. "On my left brest please..." Ik zie Sonja met haar ogen rollen als Cindy haar tiet uit haar blouse vist en aanbiedt aan Sjoukje. Even later staat de handtekening er, maar Cindy doet geen moeite om haar niet geringe borst terug te stoppen. Ik laat intussen aan Sonja en Sjoukje zien hoe de cockpit er uit ziet. Ze mogen allebei zelfs een stukje vliegen.

"I'll have my break now," zegt Cindy en voor Sonja en ik iets kunnen zeggen, verdwijnt mijn collega met Sjoukje naar het kleine kamertje waar een bed staat voor onze pauzes. "So," zegt Sonja verbouwereerd, "that was quick..." Even later horen we gekreun en gehijg opstijgen. Sonja kijkt naar de stuurwielen. "Nobody is flying the plane?" zegt ze. "The auto pilot does..." zeg ik. "Oh." zegt Sonja. We gaan weer in de stoelen zitten achter de stuurwielen. Intussen stijgt het gekreun naast ons in volume, afgewisseld met het gekots van Margot Robbie. Als Sonja haar hoofd naar me draait, kus ik haar vol op de lippen. Ze kust terug en we beginnen weer te tongen. "Don't you have to watch if something goes wrong?" vraagt Sonja als we even adem halen. "Only if there is emergency, the auto pilot is very reliable," zeg ik haastig en laat mijn hand onder haar rokje glijden. Ik schuif haar slipje opzij en voel aan haar natte kutje. Weer zoenen we en dan trekt Sonja haar slipje uit. Ik zak op mijn knieën en begin haar te beffen. Mijn tong glijdt over haar vochtige kut en speelt met haar clitje. Sonja knoopt intussen mijn uniformblouse open en vist mijn tieten naar buiten. Het geeft mij even de tijd om op het instrumentenpaneel te kijken. Alles schijnt in orde. "Welcome to the Mile High Club" zeg ik en trek mijn pantalon uit.

(Welkom weer Erica, leuk dat je weer meeschrijft, wel nieuwsgierig je eerst was, Jutta of Suzanne…)

Belinda wil onze vrijage met de rechter zo snel mogelijk vergeten ondanks dat Judge Judy haar verontschuldigingen aanbood en gelijk tussen de benen van mijn vrouw dook. “Ze likt als Lassie”, hijgt mijn vrouw, en komt binnen de kortste keren klaar en spuit wat kutsap over haar gezicht, waarna ze gelijk tussen mijn benen kruipt en niet alleen mijn vagina maar ook mijn nauwe gaatje likt. Haar scherpe tong(dubbelzijdig lezers) perst ze onherroepelijk in mijn kont en duwt zonder pardon drie vin mij inmiddels natte gleuf. Het kan mij niet meer schelen en spuit de Judge volledig onder met mijn kutsap. “Shit, ik moet naar de volgende zitting”, en spurt de wc uit. We komen niet meer bij van het lachen.

Blij dat ik weer uit de gevangenis ben werp ik mij volledig op de kinderen die me zwaar gemist hebben en heeft Belinda het druk met haar sitcom waarna ik mijn eigen werk weer van haar overneem. Ik hoef pas de eerste scene te spelen als Sjoukje terug is.

Belinda is al vroeg weg om naar de set van de sitcom te gaan waar mijn personage wordt vertolkt door een zwarte vrouw die voor het goede opkomt maar wel weer wordt opgepakt.
Ik had haar broodtrommeltje liefdevol klaargelegd maar natuurlijk vergeet ze het weer bijna. Juanita brengt het haar na zodat ze mijn briefje kan lezen dat ze vanavond van mij is.
Met andere woorden. Sex heel veel sex.


Voor de verandering geef ik Margotje en Robbie te eten en vertrek naar mijn moeder om wat financiële zaken door te nemen. Ik loop letterlijk tegen mijn halfzusje aan die een wilde blik in haar ogen heeft, en ik houd haar tegen ondanks dat ze weg wil. “Heeft mijn moeder iets gedaan”, ze schud nee maar kijkt schichtig achterom en druk mij zacht tegen haar aan. Ik ben al de hele ochtend geil en onze scene van de film in het vooruitzicht ruik ik haar opwindende parfum.
Mijn grote zware borsten drukken tegen haar mooie ronde borstjes en ik kus Louise vol op haar mond. Vertwijfeld kust ze mij terug maar voel haar lichaam ontspannen en laat mijn tong en handen toe. Ik zet haar tegen het bureau en spreid haar benen om langzaam kussend het sliploze kutje te likken onze het fladderende jurkje.

Op dat moment komt Mams spiernaakt uit haar kantoor en hijgt bijna. “Hmm ja hier ben je dan toch”. Kom Sofie neem onze gast mee en Louise kan niet anders dan volgen. Binnen enkele seconden zijn we beide naakt en begint een kleine woeste orgie.

Als ik 's avonds thuiskom na een dag ploeteren op de tekst van de eerste afleveringen zie ik mijn Soofje op de bank zitten met een dromerige blik in haar ogen. "Zo heb je weer seks gehad, sloerie?" zeg ik jaloers. Ik ga naast haar zitten en begin de knoopjes van haar bloesje open te maken. "Hoe weet je dat?" vraagt mijn lief verbaasd. "Omdat je er bij zit als een verliefde puppy," zeg ik nonchalant. "Echt?" zegt mijn schatje terwijl ik haar F-cup de vrijheid geef. Ik knik en begraaf mijn gezicht in de boezem van mijn vrouw. "Ik heb seks gehad met mijn halfzusje en mijn moeder," weet Soof er nog uit te gooien voordat er een lange stilte uitbreekt. Soof en ik hebben altijd lekkere seks met zijn tweetjes en ik wil daar heel erg van genieten na een dag van het verzinnen van grappen. "Hoe was het op het werk?" vraagt Soof als we na een half uur uitgeteld op de bank liggen. "Goed," zeg ik, "vandaag gewerkt aan de aflevering waarin de oom en tante van Laura op bezoek komen." "Laura is jouw alter ego, toch?" vraagt Soof. Ik knik, "en die oom en tante zijn John Cleese en Jennifer Saunders." "Leuk toch?" "Enorm," zeg ik, "maar gek genoeg werd ik er helemaal geil van...vandaar dat ik me op je stortte..." We giechelen als twee schoolmeisjes. "En wat heb jij gedaan?" "Oh ik heb vandaag de achtergestelde administratie van de Agency gedaan," zegt Soof. Dat is waar ook, nu mijn eega en ik allebei vrij af genomen voor onze nieuwe uitdagingen, loopt de Agency tegen problemen aan, omdat niemand de leiding heeft. "We moeten maar eens iemand aannemen voor de dagelijkse zaken," zeg ik. "Wat dacht je van Louise?" vraagt mijn vrouw. "Geen gek idee," zeg ik.

Soof belt haar halfzusje onmiddellijk. Die komt vrijwel gelijk aanrennen en we hebben gelijk een solicitatiegesprek, Het blijkt dat Louise meer dan genoeg tijd heeft, omdat haar acteercarrière wat terugslag heeft vanwege haar onbetrouwbare gedrag. Samen met Soof loop ik met haar me naar ons kantoortje. Het blijkt dat Louise het nodig weet van agencies, omdat haar vader niet alleen een uitgeverij had, maar ook een impressariaat voor beginnende schrijvers. Soof toont waar alle contracten zijn opgeslagen, hoe het zit met de percentages. "And Bob is your uncle!" zegt Louise. Ze begrijpt niet waarom ik daarom zo moet lachen. Mijn telefoon gaat. Emma. "Switch on the telly," zegt ze, "trouble..." Ik geef Soof een wenk en even later kijken we naar CNN. Een ernstig kijkende nieuwslezer is aan het praten, "...there is still no sign of life of the actresses Margot Robbie and Sjoukje van Ravenstein-de Graaff. Also hollywood director and author Sonja van Ravenstein has disappeared without a trace...We zien beelden van de Atlantische oceaan...leeg..."The privat plane of Margot Robbie travelled to New York and from there started to cross the ocean to French, Europe...the plane went off the radar above the notorius Bermuda triangle..."

Hi Sofie, bedankt voor je lieve woorden, maar ik verklap niets. Ik deed eerder mee aan het verhaal en niet als Cindy (die trouwens is bedacht door Sonja...) maar wie dan wel zeg ik lekker niet. Belinda jij ook bedankt, en zeker voor je geweldige plotwending. Die 'bom shell' had ik niet verwacht. Wel leuk, geeft mij de gelegenheid de rol van Erica uit te bouwen...

Nadat we geland zijn op JFK checken Cindy en ik in, in een hotel voor onze verplichte 24 uur rust. Margot en haar gasten checken elders in en aangezien Margot niet meer luchtziek is, zal ze vermoedelijk haar favorietje wel weer op haar suite uitnodigen. Cindy baalt er in ieder geval goed van, die was reuze te spreken over haar uitstapje in bed met de jonge vrouw van Sonja. Ik troost Cindy door te vertellen dat we onze kans wel krijgen op de vlucht morgen naar Parijs als Margot weer geel en groen in haar slaapvertrek ligt. Volgens Cindy is het weer de komende vierentwintig uur rustig en zal Margot vermoedelijk totaal geen last hebben van luchtziekte. We gaan slapen, want morgen moeten we weer fris en fruitig zijn.

Als we weer opstijgen van JFK ziet alles er aanvankelijk geweldig uit. Het weer is mooi en volgens de Weather Service blijft dat de komende dagen zo boven de Atlantische oceaan. Ik heb het vluchtplan voor onze tocht bij de luchtvaartdienst aangeleverd en we koersen over de Bahama's in de richting van de Europa. Na een uur begint het plotseling te betrekken. Niet normaal. De lucht wordt groen en plotseling worden we omgeven door bliksems en stormachtige wind. De privé jet wordt heen en weer geslingerd en we horen Margot Robbie gillen als een speenvarken dat op het punt staat geslacht te worden. "The compass is broken," zegt Cindy nerveus. Ik bekijk het instrumentenpaneel. Niet alleen het kompas is van slag, ook de hoogtemeter geeft de verkeerde hoogtes, de snelheidsmeter valt weg en ... Plotseling vallen we als een steen naar beneden. Nu hoor ik ook Sjoukje en Sonja gillen. Cindy en ik proberen het toestel uit de dodelijke vrille te halen en werken als paarden om alles weer stabiel te krijgen. Het lukt net op tijd, vlak boven de oceaan weten we het toestel weer omhoog te sturen. Zwetend zit ik achter het instrumentenpaneel. "Where are we?" vraagt Cindy vertwijfeld. Er begint een rood lampje te knipperen. De brandstof! Die is bijna op... "I see an island," roept Cindy. Inderdaad rechts van ons zien we een redelijk groot eiland, een langgerekte strook land, overwoekert met tropisch woud en omring door stranden. Dan slaat de motor af. Geen brandstof meer. Eigenlijk is de jet nu een groot zweefvliegtuig, vervelend is echter dat we geen landingsbaan hebben en water is hard... Ik probeer het toestel recht te trekken en stuur Cindy naar de passagiers om ze voor te bereiden op het ditchen, een landing op het zeewater.

In de dingy, een klein opblaasbaar reddingsvlot kom ik bij. Ik zie Cindy, Margot, Sjoukje en Sonja. Iedereen draagt een 'Mae West', een geel gespoten reddingsgordel. Het vliegtuig lijkt verdwenen. "What happened?" vraag ik. "You've made an excellent landig on the water," zegt Cindy, but you hit your head when we ditched. Together with Sonja en Sjoukje I picked you up and while the airplane was sinking we managed to get into the water with a dingy and some supplies. We are now heading for the island.

Op het eiland maken we de balans op. Het slechte nieuws is dat we geen van ons vijven weten waar we zijn geland. Het eiland is totaal onbekend. Vermoedelijk ligt het buiten de scheepvaartroutes en dus ook onbekend aan de buitenwereld. Goed nieuws is dat er voldoende zoet water is en kokosmelk uit grote kokosnoten. Ook blijkt er veel fruit te zijn. Margot is een beetje in shock. Ze zit voortdurend te rillen en voor zich uit te mompelen. Ik zoek in de medicijnkist uit het vliegtuig die Cindy heeft meegenomen en vind een kalmerend middel. "We have to build some huts," zeg ik, "and we need a fire on that high hill near the coast en wijs op een enorme zandheuvel honderd meter bij ons vandaan. "It has to burn day and night," zeg ik, "so when the Cost Guard or the Navy come to look for us they can see the smoke..." We verdelen de rollen en beginnen met het verzamelen van plambladeren en bamboestroken voor de hut en drijfhout voor het vuur. Dat gaat 's morgens goed, maar in de middag is het bloedheet en moeten we buiten de zon blijven. Margot hebben we verdoofd want die wilde op gegeven moment naar de zee rennen om naar huis te zwemmen...

De verdwijning van Margot, Sjoukje en Sonja heeft de nodige impact op de sociale media en de pers. Er zingen allerlei complottheorieën in het rond. Ze zijn ontvoerd door aliens of opgeslokt door een geheimzinnige mist uit de Bermuda Driehoek, volgens de socials, of en die theorie is hardnekkig. De CIA heeft ze opgepakt en vermoord omdat ze meer wisten over Area 51. Geen idee wie die onzin allemaal bedenkt. De meer serieuze pers is vooral bedroefd. Alle drie de vermiste vrouwen (niemand heeft het over de piloten) waren toch beroemd en rijk. Ik bedoel als Soofje of ik zouden verdwijnen in de Bermuda Driehoek zouden we hooguit een artikeltje op pagina 15 krijgen bij 'diverse nieuws'. Ik maak me ongerust en zoek troost bij mijn vrouw. We peinzen ons suf wat er gebeurt kan zijn. Debbie en Kristel komen langs. Kris omdat ze haar dochter en schoondochter kwijt is. Zelfs Louise komt even aan wippen. Iedereen denkt te weten waar onze vriendinnen of familie verblijven. Het is Kris die de knoop doorhakt. "We moeten ze vinden," zegt ze, "kunnen we geen vliegtuig huren?" Debbie kijkt haar verbaasd aan. "En wie moet dat besturen dan?" "Een piloot die we huren?" oppert Kristel. "Goed idee," zeg ik. "Je bent gek," zegt Soofje, "stel je voor dat wij ook verdwijnen?"

Niet veel later vliegen we in Dassault Falcon 7x vanuit Miami over de Atlantische oceaan. Er kunnen acht passagiers mee en het is heel luxe. Als ik later rijk en beroemd ben wil ik er ook een. Behalve Soof en ik zijn ook Kris en Debbie mee. We hebben allemaal een verrekijker en speuren het water af. Het vliegtuig wordt gevlogen door ene O'Malley, een roodharige Ier die er uit ziet alsof hij elke dag wordt uitgespuugd door een afvalverwerker en zijn co-pilote Sandra. Volgens de laatste vliegen we momenteel over het gebied waar de jet van Margot Robbie van de radar verdween. Ze vertelt ook dat sommige schepen en vliegtuigen vaak honderden kilometers verder op weer opdoken. Voorlopig zien we niks. Ik krijg pijn in mijn ogen van het staren. "We have to go back," zegt Sandra na een tijdje, "there is a storm rising...and we are almost outof fuel..."

Nou, 1 ding weet ik absoluut zeker: jij bent niet Jutta Leerdam. Want die rol heb ik altijd al op me genomen, hihihi. Maar een welkome verrassing ben je zeker. Niet alleen met je deelname, maar ook zeker inderdaad met deze geweldige plottwist. Zou ik me iets beters kunnen wensen dan een noodgedwongen “vakantie” met mijn vrouw, Margot en twee heerlijke vrouwelijk piloten op een zonovergoten en onbewoond eiland??? Zo’n heerlijke voorstelling mag mijn eigen planning altijd in de war schoppen hoor!!!

Totale paniek aan boord van de privéjet van Margot als boven de oceaan in een zware storm terecht komen. Nou ja, niet meteen hoor. Ja Margot dan wel, die kotsend boven de plee hangt. Maar Sonja en ik hebben het in eerste instantie nog veel te druk met de rondleiding in de cockpit. Cindy en Erica hebben het er maar druk mee, met ons.
Natuurlijk voel ik me wel een beetje schuldig. Want als ik nou gewoon niet zo’n lekker wijf had geweest, dan hadden Cindy en Erica hun ogen wat meer op de automatische piloot gericht in plaats van op onze hete lichamen en dan was dit allemaal wellicht niet gebeurd. Natuurlijk voel ik mij gevlijd dat de dames meer aandacht voor ons dan voor de veiligheid van het vliegtuig hebben. Maar als we eenmaal beginnen neer te storten, dan gaat de lol er gauw van af. Zo’n crash komt de algehele stemming, die tot aan dat moment eigenlijk juist buitengewoon lekker was, niet ten goede.
De Gulfstream is een speelbal van de storm geworden en soms lijkt het wel een wedstrijdje wie er meer herrie kan maken: wij krijsend in paniek, of Margot die de longen uit haar lijf kotst. Het is net alsof we in een gigantisch papieren vliegtuigje zitten, zo gaat alles hier tekeer als we neerstorten. Mijn overlevingsinstinct neemt het meteen over. Als een levend schild werp ik mij op Sonja. Ik heb wel vaker lacherig gezegd dat haar leven mij meer waard is dan mijn eigen leven. En dit is mijn kans om het te bewijzen. Als zij bij deze crash zou omkomen, dan zou ik gek worden. Het mag dan een bekend gegeven zijn dat ik best graag buiten de deur neuk, maar een leven zonder Sonja, dat is geen optie voor mij. “Zorg goed voor Marilyn”, weet ik nog net uit te brengen, terwijl ik me aan wat dan ook vast klamp. En dan de klap. En doodse stilte. Op het beuken van de golven, de loeiende storm en de kotsende Margot na dan. Dus eigenlijk ook totaal geen doodse stilte dus…
Wonder boven wonder heeft Erica het vliegtuig op de golven weten te laten landen. We hebben de crash overleeft. Al is het gevaar daarmee natuurlijk nog lang niet geweken. Het vliegtuigje maakt water en het zal vast niet lang duren eerdat Margot’s dure speeltje door de golven zal worden verzwolgen. Gelukkig heeft iedereen het overleeft. Al ziet Margot wel wat pips. “Honey, next time you need to vomit, pull back your hair”, lach ik opgelaten. Ze ziet er verre van fris uit. Voor we van de ergste schrik zijn bekomen, wijst Cindy ons op het binnenstromende water. We moeten hier weg. Met een klein rubberbootje en enkel onze reddingsvesten, verlaten we het vliegtuigje. Nog altijd staan we doodsangsten uit, terwijl Margot met grote, lede ogen ziet, hoe haar kostbare speeltje onder water verdwijnt en naar de bodem zinkt. Het enige wat nog door mijn hoofd gaat, is dat kut deuntje geschreven door John Williams in 1974 voor Steven Spielberg: JAWS…

Maar die ellende blijft ons gelukkig bespaard en we spoelen aan op een strand. Geen idee waar. Maar we zijn veilig. Voor nu althans. Voor wat het waard is.
Bibberend van angst ploffen we neer op het natte zand. Nu maar wachten tot het licht is en we wat kunnen zien. Ik ben doodop en heb opeens helemaal geen behoefte aan seks. Tja, da’s wel effe wennen hoor…

Op het eiland maken we de balans op. We zijn er ten minste zonder kleerscheuren vanaf gekomen. Figuurlijk dan. Want onze kleren zijn zeker wel gescheurd. Sonja’s jeans zijn er slecht aan toe. Een heer goed uitgangspunt om er de sexiest Daisy Dukes ever van te maken. Van de pilotenoutfits van Erica en Cindy is ook verrekte weinig heel gebleven. Hun jasjes kunnen zo de kliko in, als die hier zou zijn dan. En de pantalons zijn dermate gehavend dat ze er noodgedwongen hotpants van moeten maken. Mijn eigen jurkje, een splinternieuwe Louis Vuitton die ik nog in Parijs had gekocht, is naar de Filistijnen. Althans, de rits is kapot, dus hij kan niet meer dicht. Dus loop ik noodgedwongen in mijn string en beha rond. Alleen Margots outfit heeft het avontuur overleefd. Kennelijk is zo’n vliegtuigtoilet dus nog best een veilige plek tijdens een crash. Maar ja, zij heeft wel heel wat meer verloren dan alleen wat kleding. Haar vliegtuig ligt op de zeebodem. Sinds lange tijd denk ik opeens niet aan de kut van Beyoncé wanneer een van ons het over de zwarte doos heeft…
“Waar zijn we?”, vraag ik voorzichtig, maar niemand die het weet. In de tropen, da’s duidelijk. Ergens in het Caribisch gebied zo te zien. Hagelwitte stranden, wuiven palmbomen, een strakblauwe lucht en een rustige zee van kristalhelder water. Een idyllische locatie voor een heerlijke vakantie. Ware het niet dat we hier slechts als slechtoffers van een vliegtuigcrash zijn aangespoeld. Ik voel me net Robinson Crusoë, maar dan in sexy vrouwelijk vorm. En niet helemaal alleen, maar omring door vier heerlijke vrouwen. Hoe leuk en hoe heet wil je het hebben? Over heet gesproken. Het is hier echt tyfusheet midden op de dag. We moeten ons beschutten tegen de brandende zon. En dat niet alleen; we moeten nog veel meer. Cindy en Erica komen met een hele waslijst aan wat we nu allemaal moeten doen. Alsof ze dit allemaal al zo vaak hebben meegemaakt. Waarschijnlijk hebben ze het geleerd op de pilotenopleiding. Of hebben ze gewoon duizend keer Cast Away gekeken.
Fruit om te eten, kokosnoten, een zee vol vis en voldoende zoet water. We moeten huizen bouwen, een fort, een vesting, een stad. Met ’s wereld grootste badkamer aan onze voeten. Da’s natuurlijk allemaal leuk en aardig. Maar ik ben slechts actrice en student journalistiek enzovoort. Als ik een Handige Harry had geweest, dan was ik wel een bouwbedrijf begonnen.
Maar de dames zijn vastbesloten. We moeten een hut hebben om te schuilen. En dus krijgen we allemaal onze taak.
“Who’s gonna wave the checkered flagg now?”, jammert Margot aan een stuk door. Dat haar vliegtuig op de boden van de oceaan ligt, dat kan haar weinig schelen. Da’s immers verzekeringswerk. En anders maar niet. Het geld voor een nieuwe kist kan ze gemakkelijk missen. Maar ook zij wordt niet iedere dag gevraagd om de Grand Prix van Monaco af te vlaggen. Niet dat het een gemis zal zijn als ze er niet bij is om het te doen. Want Margot kennende, zal ze zo vol van zichzelf zijn als ze met haar bakkes op de schermen langs het circuit te zien zal zijn, dat ze compleet vergeet af te vlaggen. Dan vlagt ze pas af als Russel over start/finish komt, terwijl Antonelli dan allang gefinisht was. Ze zal niet de eerste zijn wie zoiets overkomt. Alsof de race zonder haar niet zou kunnen gaan. Pfff, hoe hoog kan je het in je bol hebben???

Maar een puntje heeft ze wel. “Die arme Aimée”, mompel ik. “Joh, hou toch eens op over die meid”, begint Sonja meteen. “Nee dat is het niet schat. Aimée zit op ons te wachten. Met het cadeau dat ik speciaal voor jou heb geregeld”, leg ik haar uit. Maar Sonja denk er het hare van. Over hare(n) gesproken. Hoe lang zullen we hier verblijven? En hoe ga ik mijn doos, mijn oksels en mijn benen tijdens ons verblijf hier dan scheren? Al onze bagage is met het vliegtuig van Margot ten onder gegaan. Ik vind een vrolijk vachtje op mijn doos op zich prima, maar als we hier te lang blijven en ik me niet kan scheren, dan ga ik straks nog op een schaap lijken.

Het duurt ook niet lang of we worden allemaal knettergek van het gemekker van Margot. Daarop besluit Erica haar een kalmeringsmiddel gegeven, want nog even en Margot springt zo de zee in en zal naar huis proberen te zwemmen. Terwijl Erica en Cindy al druk in de weer zijn met het verzamelen van diverse spullen om in ons levensonderhoud te voorzien, bekommeren Sonja en ik ons in eerste instantie nog voornamelijk om Margot. “Hier hou ik het wel een tijdje uit denk ik”, zucht ik, kus Sonja voorzichtig en streel Margot door haar blonde haren. “Anders ik wel”, lacht Sonja terug, “heerlijk, zo’n noodgedwongen vakantie”…
“Nou kom op dames, we hebben nog genoeg werk te doen. Met alleen maar lummelen worden we niet gered”, speekt Erica ons streng toe. “Ja ja, ik weet het”, mopper ik wat terug. “Maar eerst het belangrijkste”, zeg ik en scheur de broekspijpen van Sonja’s gerafelde jeans tot net onder haar heerlijke kont af, “want ik sta niet toe dat mijn vrouw er zo slonzig bij loopt”.

Nee, ik was inderdaad niet Jutta Leerdam (hihi). Fijn dat je het wel een leuke plottwist vindt, Sjoukje, ik zat al een tijd te bedenken hoe ik me tussen jullie vaste groepje kon wurmen, en toen gaven Sonja en Belinda me de kans...

Nu Margot onder invloed is van kalmerende middelen kunnen Cindy en ik ons ook bezig houden met Sonja en Sjoukje. Cindy is helemaal onderste boven van Sjoukje die ze bewonderd als actrice en aanbidt vanwege haar prachtige figuur en uitstraling. Ik heb het zelfde met Sonja. Al sinds ik op High School haar boeken ontdekte ben ik fan. Het was het eerste lesbische boek na The Price of Salt dat ik las. Gelukkig zijn Sonja en Sjoukje geen bekrompen stelletje en al we in de avond bij elkaar zitten te praten, protesteert Sonja niet als Sjoukje met Cindy in een van de hutten kruipt. Het is nog heerlijk warm op het strand en ik ben straal verliefd op de mooie Sonja. Al snel liggen we te zoenen en voel ik de handen van Sonja over mijn onderlichaam gaan. Het weinige wat we dragen is al snel uit en voel ik de zachte lippen van de mooiste schrijfster uit de wereldliteratuur op mijn schaamlippen. Ik kreun van genot als ik haar tong mijn lipjes voel splijten en begerig mijn clitje verwent. Ik lig op mijn rug en speel met mijn tepels terwijl Sonja tussen mijn benen ligt en haar tong laat dansen over mijn vulva. Ik klem haar hoofd tussen mijn dijen als ik op het punt van klaarkomen sta en druk bijna haar schedel fijn als ze met een zeer begerige haal van haar tong, mijn doos in de brand zet. Gillend van genot kom ik klaar en ontspan mijn dijspieren. Weer zoenen Son en ik, terwijl ik twee vingers in haar poesje duw. Terwijl onze tongen elkaar omstrengelen, duw ik mijn vingers dieper en sneller in haar kut. Ze begint nu ook te kreunen en ik duw nu ook mijn duim in haar anusje. "Oh shit, oh god," kreunt Sonja, "so good..." Plotseling zijn mijn vingers zijknat en overstroomt door haar kutsap.

Onvermoeid ga we verder. We zitten tegenover elkaar en wrijven onze kutjes tegen elkaar. Het is alsof ik steeds een serie elektrische schokken door mijn onderlichaam krijg. Ik moet gelijk denken aan Anita in de verhalenbundel 'Dertien blondjes in een dozijn' van Sonja, in het verhaal; 'Groupies'. Anita, een schoolmeisje wordt door het hoofdpersonage, een vrouwelijke schrijfster verleidt na een lezing. Ook Anita en de schrijfster lagen hun kutjes tegen elkaar aan te wrijven. Als we na nog twee keer klaarkomen even rust nemen, vertel ik mijn gedachte. Sonja moet lachen. "Dat je dat nog weet, ik was die hele bundel eigenlijk al vergeten." We besluiten naakt over het strand te lopen en ik pak onderweg haar hand. De zon gaat langzaam onder en we blijven er even naar kijken. Als we terugkeren hebben Sjoukje en Cindy een kampvuurtje gemaakt. Margot zit er ook bij. Weliswaar versuft en met een droefgeestige glimlach, maar ze is ten minste rustig. "Just imagine, they cannot find us," zegt Cindy. "Well than we start the first lesbian republic," grapt Sjoukje. Iedereen lacht. "No serious," zegt Cindy, "OK we have water, and fruit, but is that enough, don't we need bread, meat or vegetables?" "Meat," zeg ik, "and who will butcher the poor animals, you?" Cindy griezelt. "No," zegt ze, "but we can grow vegetables. There were seeds on the plane..."

Die nacht slaapt Sonja weer bij Sjoukje. Ik ben nu wel jaloers en praat daar met Cindy over. Die lacht me uit. "Sjoukje and Sonja are married," zegt ze, "they love each other deeply." "But Sjoukje had sex with you en Sonja with me" zeg ik zwakjes. "They have an open marriage," doceert Cindy. "They both fuck with other people. And Sjoukje told me that Sonja is always interested to hear about her adventures." Ze heeft gelijk natuurlijk, maar ik ben teleurgesteld. Ik ben dolverliefd op Sonja...

Gelukkig zijn we voor de storm binnen, met nog genoeg kerosine om veilig te kunnen landen. Stel je voor dat wij ook zouden zijn opgeslokt door de Bermuda Driehoek... In het hotel in Miami waar we verblijven maken we de balans op. "Volgens mij, zijn ze daar niet," zegt Kristel, "we hebben elke centimeter van de oceaan bestudeerd..." Ik knik. Dan horen we een kreet. Het is mijn dochter die op haar kamer met haar vrouw tv zit te kijken. Belinda komt binnen rennen. "Het was op het nieuws," zegt ze, "er zijn brokstukken van de privé-jet aangespoeld op Jamaïca." Samen met Kristel loop ik met haar mee. Sofie heeft inmiddels haar laptop opengeklapt en bestudeert een kaart van het gebied. "Jamaíca ligt op 2100 km afstand van de driehoek," zegt ze, "net buiten de driehoek eigenlijk," Ik bekijk de kaart. "Misschien heeft een storm ze mee gevoerd," oppert Belinda, "Er zijn verhalen over geheimzinnige stormen die fungeren als een soort wormgaten en..." "Belinda alsjeblieft," zeg ik tegen Belinda, "ik weet dat je gek bent op buitenaardse fenomenen, maar laten we even nuchter blijven, "morgen gaan we naar Jamaïca en charteren daar een toestel, kijken of dat wat oplevert..."

De volgende morgen charter ik een Pnenom 300 compleet met twee piloten en vliegen we over de oceaan waar vandaan de stroming stond die de wrakstukken aan land heeft gevoerd. Maar de oceaan is groot en ons vliegtuig hoe modern ook is klein en kan niet al te ver van het land weg gaan. Dus vinden we weer niks. De dag daarop charter ik een boot, weer compleet met bemanning, Het is een lekker bootje en behalve de kapitein en de stuurman zijn er diverse matrozen aan boord (yoho and a bottle of rum). Kris en Soof hebben gekeken of er eilanden in de buurt zijn en zowaar ontdekken we een goede kandidaat. Een onbewoond eiland, overdekt met tropisch regenwoud en ver van de normale scheepsroutes.Na uren zien we het in de verte opduiken. Een mini-paradijsje. "Er kringelt rook!" roept Soof ineens. Verdomd. Ik loop naar de kapitein, maar die heeft het ook gezien. Hij kijkt wat zorgelijk op zijn digitale kaarten. "Many reefs here!" zegt hij. Heel voorzichtig varen we naar het eiland. Belinda en Soof kijken voortdurend door hun kijkers. "Ik zie mensen op het strand!" roept dan Belinda ineens...

De bouw van onze hutjes gaat best wel voorspoedig. Kennelijk zijn we gewoon net wat handiger dan we dachten. Maar eerlijk is eerlijk, zonder Cindy en Erica hadden we dit niet gered. Die twee gingen echt tekeer als een soort Bob de Bouwer en Dora the Explorer. Maar goed, we hebben uiteindelijk een veilig onderkomen voor the time being. Al weet niemand van ons hoe lang dat zal zijn. Al mag je toch aannemen dat wanneer twee van ’s werelds meest succesvolle actrices van dit moment en een Oscar winnende regisseuse en beroemd schrijfster vermist raken, er een ongekend grote zoekactie op touw zal worden gezet. Dus wat dat betreft verwacht ik niet heel lang hier te zijn. Neem dus vooral de tijd om eerst alles goed uit te zoeken. Maak je over ons geen zorgen, wij vermaken ons hier voorlopig nog wel. En met wij bedoel ik dan mijn vrouw en ik en de twee heerlijke pilotes van Margot. Want aan Margot zelf hebben we niet zoveel. Die zit meer als een soort schizofrene Harley Quinn over het water te staren in de hoop dat alles nog goed zal komen. Voor nu hebben we hier alles wat me maar kunnen wensen. En meer dan dat: we hebben elkaar ook nog steeds.

Overdag lopen we in veel te schaarse kleding te paraderen over het zonovergoten strand, vangen wat vis of zwemmen in de lagune. Maar als de zon ondergaat en het kampvuur ontstoken wordt (net het noodsignaal op de grote zandheuvel, want dat brandt 24/7), dan gaan de niemendalletjes al snel uit en rennen we naakt achter elkaar. Totdat elk van ons in een hut verdwijnt met iemand. Ja, we moeten wat doen om de nacht door te brengen en alert te blijven voor mogelijke roofdieren. Cindy heeft het voornamelijk op mij voorzien, terwijl Erica juist een groot fan van mijn vrouw is. Op alle mogelijk denkbare manieren. Erica lijkt wel de liefdesbaby van Louise en Lynn Cherie wat dat betreft. Maar dan met hun gecombineerde gretigheid voor mijn vrouw in het kwadraat.
Erica laat mijn vrouw soms zo ongehoord hard genieten dat het net is alsof ze haar stem, gedragen over de golven, als SOS-signaal probeert te gebruiken. Gelukkig is Cindy er ook niet vies van en bekommert ze zich net zo veel om mijn “white box” dan om de black box van Margots gezonken vliegtuig.
En al die tijd zit Margot daar maar als een levenloze pop over het water te turen, verzonken in gedachten, verdoofd door de kalmeringsmiddelen. Maar wat als die nu opraken??? “Wauw, wat een pararijs hè Son. En wat een meiden, die twee…”, zucht ik tevreden als ik eindelijk weer een nachtje naast Sonja “mag” doorbrengen.

“Op een onbewoond ei-hei-hei-land…”, neurie ik wat als ik de volgende ochtend naar zee loop om onze visvangst te bekijken. Niet veel, dit keer. Komt natuurlijk door die kut haaien die hier ’s nachts rondzwemmen. Die jagen onze vissen weg.
Nu had Cindy nog geopperd om desnoods groenten te gaan verbouwen op het eiland. Want alleen maar kokosnoten… Die komen na een dag of weet toch ook wel je neus uit, al kunnen we leuke bikini’s maken van de lege noten. ten minste ik wel, want de meeste kokosnoten zijn nogal klein uitgevallen. Heb ik toch nog een keer mazzel met mijn wat kleinere cup, yeahhh.
Erica begeeft zich in een supersexy zelfgemaakt bikini de zee in en besluit op zoek te gaan naar het vliegtuig. “Is dat nou niet wat gevaarlijk, met al die haaien in het water?”, merkt Sonja bezorgd op. “No, the sharks only roam here at night”, stelt Cindy ons gerust.
“What is she looking for?”, vraagt Sonja aan Cindy. “Seed”, zegt ze, “normally I’m the one going chasing seed”, zegt ze met een stoute knipoog. “You mean… I thought…”, stamel ik wat verbaasd. “No my precious…”, mompelt Margot dan in een helder momentje. “Cindy is as straight as a line. She fucks any guy that is able to breath. Untill he stops breathing. But since there are no men available here, she decided to take a change on your pussy as well, right Cin?”, zegt Margot wijselijk. Pot of niet, wat die meid me liet beleven, was niet misselijk hahaha. Dus wat maakt het uit.

Dan komt Erica weer uit het water gerezen. Fuck, dit lijkt zo maar een openingsscène van mijn eigen serie. Alsof Aphrodite, Europa of IO zelf uit zee oprijst. “Droom ik? Wat een wijf joh…”, zucht Sonja hijgerig naast me. Ze staat gewoon te kwijlen bij het zien van de doorweekte Erica die het strand op komt lopen. En wat staat die zelfgemaakte bikini haar geweldig! Alsof ik niet langer besta stort mij vrouw zich op haar knieën, trekt Erica met haar natte bikinibroekje van palmbladeren over haar schouder en gezicht en begint van haar natte doos te snoepen zoals ik het haar maar zelfden heb zien doen.
“That’s mine…”, jubelt Margot dan opeens extatisch als ze het pakketje in cellofaanfolie in Erica’s hand ziet. Ze grist het uit haar hand en maakt het open. “Thank God… It’s still safe and dry”, mompelt ze. Nieuwsgierig kijken Cindy en ik naar wat ze daar heeft. “That’s no seed I guess”, zegt Cindy wat teleurgesteld. “Even better. But yes it is. Or at least it was…”, zeg ik met een brede glimlach op mijn gezicht als ik zie dat het een pak coke is.
Sonja en Erica hebben het veel te druk met elkaar. En Cindy blijkt er niet van te zijn. Te veel gezeik mee gehad bij de douane met haar werk of zo. Des te meer voor mijn beste vriendin en mij dus. “Wanna share it with precious”, smeek ik Margot bijna, want ik onderhand ook echt wel een goede lijn gebruiken hoor. Ja ik weet, het is wat egoïstisch om haar nu opeens weer mijn beste vriendin te noemen. Maar wat moet ik dan? Het is dat ik nu erg veel keuzes heb, of wel? Cindy kijkt bedenkelijk, maakt zich denk ik een beetje zorgen om het feit of het wellicht kwaad kan in combinatie met de kalmeringsmiddelen die Margot toegediend heeft gekregen. “She’ll be fine. Besides, coke works way better for her than any tranquilizer, right Margot?”, stel ik Cindy gerust.
Met slechts 1 lijntje bewijst Margot voor nu helemaal weer genezen en zichzelf te zijn. En seks dat we dan hebben saampies. Echt niet normaal meer. Seks en coke. En nog meer seks en nog meer coke. Uiteindelijk liggen Sonja en Erica en Margot en ik uitgebreid te “kwartetten” op het warme zand. Likken en snuiven, misschien wel een ideetje voor weer een nieuw tv programma? Met z’n vieren? En die arme Cindy dan? Moest die niet meedoen?
Nee dus. Die coke en al die kutjes werden haar even teveel en ze besloot het eiland verder te verkennen. Waarschijnlijk in de hoop dat er ergens nog een inheemse stam was die uit alleen maar mannen bestond…

“Weet je wat er eigenlijk nu alleen nog maar ontbreekt?”, zucht ik tevreden tegen mijn allerliefste in ons zelfgemaakte paradijs. “Een reddingscrew om ons weer naar de bewoonde wereld te brengen en ons gewone leven weer op te kunnen pakken!”, onderbreekt Sonja mij. “Nee, dat niet schatje. Je kan echt heel slecht gedachten lezen”, lach ik. “Nee!”, roept Sonja, “kijk daar een schip!”. En inderdaad in der verte zien we een klein bootje langzaam onze kant op komen. Zouden we dan toch gered worden? Nu al??? "A ship! A SHIP!!! We'll be rescued", komt Cindy dan opeens vanuit het niets het strand op hollen...

De bliksem slaat nooit twee keer op dezelfde plaats, luidt het spreekwoord, waarom dus wel op de oceaan en waarom ons groepje? Als de crew mijn dochter, schoondochter en de rest van het eiland heeft gehaald met een sloep, sluit ik mijn familie in mijn armen. Ik word altijd opgewonden als ik mijn schoondochter zie, die heerlijke sexy meid... Aan boord voederen we de troep want iedereen heeft duidelijk genoeg van water en fruit, hoe gezond ook. Belinda wil alles weten over de geheimzinnige storm en luistert likkenbaardend naar het verslag van Erica, die het heeft over het kompas dat doldraaide, de plotselinge groene licht, de storm en de geheimzinnige wolkentunnel waar ze in werden gezogen. Natuurlijk onze Belinda is verwoede amateur Ancient Astronauts aanhangster en gelooft gretig in UFO's, aliens en complot theorietjes over buitenaardse bemoeiienis met onze geschiedenis. Dan, plotseling klinkt een scheurend geluid en worden we door elkaar gesmeten. Margot begint te gillen en even later komt de kapitein vertellen dat we op een rif zijn gestoten en dat het schip snel zinkt. We moeten het schip verlaten, vrouwen eerst (er zijn gelukkig geen kinderen...) Terwijl de matrozen ons naar het eiland varen, zien we ons schip zinken. Het is gelukkig niet diep en een stuk blijft boven water. Volgens de kapitein is dat gungstig want er is voldoende etensvoorraad aan boord die we nog kunnen bergen.

Weer terug op het eiland gaan de matrozen aan het werk om de voedselvoorraad en andere nuttige zaken te bergen en mee te helpen met het opzetten van een nieuw aantal hutten. Margot maakt zich nuttig door half naakt te lopen flirten met de zes matrozen die wel aandacht hebben voor haar. Het lijkt wel of onze actrice door de moeilijke omstandigheden en haar hysterische aanval door de coke is afgekickt van haar lesbische gevoelens. In ieder geval verdwijnt ze met zes matrozen en de kapitein naar een onbekend plekje en horen we later opvallende geluiden opstijgen. Een regelrechte gangbang zo te horen. Ik probeer Sjoukje in mijn te lokken, die ik normaal deel met Debbie, maar die is met Cindy bezig. Sonja ligt bij Erica en alleen mijn dochter en Belinda gedragen zich als nette getrouwde mensen en delen hun hutje.

De volgende dag verdeelt Cindy de taken, het vuur moet brandende worden gehouden en het eten worden klaargemaakt. Er is voldoende vlees, groenten en aardappelen voor een week, al zal het zonnige klimaat wel voor bederf gaan zorgen. Gelukkig is er ook drank en coke en dat zorgt er voor dat Margot en haar zeven 'dwergen' hun seksfeestje kunnen prolongeren. Als de kapitein is uitgeneukt overlegt hij met ons. Volgens hem is het een kwestie van dagen voor ze ons vinden. Hij heeft voortdurend contact gehad met de wal en nog een noodsignaal kunnen uitzenden voordat zijn schip zonk. Ik lig lekker met Sjoukje te wippen en bedenk dat dit nog wel even mag duren, deze onverwachte seksvakantie met mijn schoondochter...