Liefde Op Het Eerste Gezicht

Isabelle was een schatje, maar een beetje erg jong dus heb ik haar op het vliegtuig richting Kopenhagen gezet en ben terug in Amsterdam. Mijn plan om andere prinsessen te verleiden heb ik maar laten schieten. Voor je het weet heb je een naam en sta je in de roddelbladen. Maar de hoofdstad van ons koninkrijkje zit vol met willige jonge meisjes en als ik wakker word en naast me kijk, zie ik een lekkere meid met rood haar liggen. Ik vraag me gelijk af of ze echt roodharig is en duik onder het dekbed om de zaak daar eens te checken. Maar ze is keurig geschoren al staat er wel een goed onderhouden toefje rood haar boven haar roze kutje. Gerustgesteld duw ik mijn tong in de lokkende vochtige spleet tussen de schaamlippen en proef haar heerlijke sapjes. Ondertussen vraag ik me af hoe ze ook weer heet. Het staat zo slordig als je dat niet meer weet. Als ik omhoog lik en bij haar borsten uitkom, zie ik gelukkig een zilveren hanger die wordt gevormd door de naam "Eveien". Het zegt me niets, maar het is ten minste iets. Evelien is inmiddels ook wakker geworden en we zoenen hevig. "Heb ik me een beetje gedragen gisteravond?" vraag ik als we onze vagina's tegen elkaar wrijven. "Nou," lacht Evelien, "we stonden in de lift en toen zei je tegen een oud Amerikaans echtpaar dat hij voor honderd euro met je mocht neuken en dat zij voor vijftig extra mocht toekijken..." Ik kreun. "Ze moesten er om lachen," zegt Evelien, "die vrouw zei dat ze Pretty Woman ook een leuke film vindt." "Gelukkig," zeg ik, "verder niets?" "Op Roomservice hoef je voorlopig niet te rekenen," grinnikt Evelien, "die man van het hotel vond het niet zo leuk dat je de champagnefles leeg schonk op zijn kale kop en de kaviaar in zijn gezicht wreef." "Maar dat was alles?" zeg ik opgelucht. "Nee," zegt Evelien, "je..." Maar ik onderbreek haar met een tongzoen, terwijl ik twee vingers in haar kutje duw.

Het hotel is duidelijk opgelucht als ik dezelfde dag nog vertrek. Ik zet Evelien af bij haar huis. "Tot ziens," zegt ze, "oh ja...waarom noem je me steeds Evelien?" "Vanwege je halsketting," zeg ik. "Oh dit," zegt ze, "ik heet Norma, maar dat vond je een rotnaam, en die ketting had je gekocht voor je nichtje en..." "Ik heb helemaal geen nichtje," zeg ik, "maar hou dat ding maar schat, cadeautje van tante Debbie." Als ik met een taxi naar Schiphol rijdt, hoop ik dat ik nog geld op mijn rekening heb. Kennelijk heb ik veel te veel uitgegeven in de afgelopen nacht. Misschien moet mijn dochter me maar onder curatele stellen. In de first class ben ik alles op slag vergeten als ik in het privé-vliegtuig richting Milaan, de twee stewardessen elkaar beginnen te zoenen en ik mezelf bevredig als ik toekijk. Als ik na een tijdje van de twosome een threesome maak, lig ik op kruishoogte van het vliegtuig te seksen met twee schatjes die met hun ijverige tongetjes mijn spleetje verwennen. Veels te vlug komen we aan in Milaan en huur ik een limo met mijn Platinum credit card en rijdt in stijl naar het hotel waar ik een paar afspraken heb met rijke industriebaronnen die wel wat AI kunnen gebruiken in hun bedrijfjes. Onderweg belt mijn dochter. "Hallo mam, ben je niet vergeten dat je tijdens de winterspelen als een van de sponsors een welkomsbanket zou houden voor de Nederlandse ploeg?" Kut. Helemaal vergeten. Ik verzeker Soof dat ik alles geregeld heb en als ze heeft opgehangen huur ik gelijk Mario in. Mijn Italiaanse assistent. Hij gaat alles regelen. Opgelucht zink ik weg in de bank. Wat een werk allemaal. Tijd voor wat ontspanning. Op dat moment komt de aantrekkelijke vrouwelijke manager van het hotel binnen. "Va tutto bene, signora? Ha bisogno di qualcos'altro?" Of ik iets nodig heb? Ik bekijk de vrouw met welgevallen. Een prachtige Italiaanse, type Sophia Loren in haar jonge jaren. Ja, ik heb je nodig, bedenk ik, naakt. "Sì, ho bisogno di te, troia, nuda. Spogliati," zeg ik brutaal. Binnen drie seconden is ze naakt...

Het moet niet gekker worden. Bedenken we in dit krankzinnige verhaal dat er nieuwe schaatspakken komen die de Nederlandse schaatsers in Millaan sneller maken, gebeurt dat ook in het echt. Weliswaar geen nano schaatspakken, maar evengoed, soms is de werkelijkheid net zo echt als de fictie...

Nog maar een paar dagen voordat de Olympische Winterspelen in Milaan losbarsten. Soof en ik zijn uiteraard in Milaan, samen met Lynn Cherie en Jamie Faber en good old (but horny and sexy) Debbie. Son en Sjoukje zijn er inmiddels ook. Die maken extra opnames voor de JamLyn commercials en volgens Soof is Sjoukje al gesignaleerd op allerlei Olympische locaties, met Son achter de camera. Wij zelf zijn ook hard aan het werk. Gesprekken met de KNSB, en andere officials, sponsordeals en recepties. Mijn mooie schoonmama heeft inmiddels de kamermeisjes in het hotel één voor één of in gangbangs afgewerkt en zonder een spoortje van vermoeidheid is ze nu bezig om Carola Brissi, de CEO van Brissi Sportwear te verleiden. De vijftig jaar oude Carola is weliswaar getrouwd en hetero, maar dat stopt mijn schoonmoeder echt niet. Bij het ontbijt verklapt ze ons dat ze Carola de hele nacht heeft verleid en dat de dame nu uitrust van de vermoeienissen, want neuken met mijn schoonmoeder is zo iets als een tocht door een actief mijnenveld, elk ogenblik is een orgasme mogelijk. "Oh ja," zegt Debbie tegen haar dochter, mijn lieve Soofje. "Ze wil vanavond een triootje, doe jij mee schatje?" Ze kijkt daarbij naar haar dochter (even ten overvloede, mochten jullie denken dat mijn schoonmama zich tegen mij richtte). Soof zegt me iets te enthousiast ja, dus voel ik me genoodzaakt om iets te zeggen. "Moet je nu echt ook je dochter als hoer inzetten," zeg ik verwijtend, "is één hoer in de familie niet genoeg?" Mijn schoonmoeder denkt even na. "Je hebt gelijk Belinda, we hebben meer hoeren nodig, morgen doen we een foursome, interesse?" Ik hou mijn mond maar, mijn lieve, sexy schoonmoeder is nu eenmaal een hoer puur sang.

Soof maakt het goed op de hotelkamer. Haar super F-cup is mooier dan alle bergtoppen rondom de OS en voor ik het weet begin ik naakt aan de beklimming van het dubbelgebergte. Haar toppen zijn bekroond met prachtige bruinroze tepels die keihaard omhoog staan en waaraan ik lebber als een alpiniste met acuut gebrek aan water. Als ik vervolgens door mijn eega wordt gebeft in de lager gelegen regionen, overspoel ik de dalen met mijn kutsap en moet de bevolking geëvacueerd worden. Gelukkig slobbert mijn Soofje een groot deel op. Als we verkwikt en verzadigd naar mijn schoonmoeders kamer lopen, horen we op de gang al dat Debbie bezig is met de repetitie voor de komende nacht. Een snelle blik in haar kamer toont aan dat mijn schoonmama na de kamermeisjes nu bezig is met de receptionistes van het hotel. Die vrouw is gewoon een force of nature... We gaan maar eens lunchen met Feber en Cherie (geen famillie van de NEC-voetballer) die het nog altijd bijzonder goed kunnen vinden met elkaar. Ze hebben weer eens contracten nodig en mijn ijverige Soofje diept die sneller op dan dit duo kan bedenken. Na de lunch hebben Faber en Cherie ineens haast om naar hun hotelkamers te komen. (ja,ja). En wij zoeken Son en Sjoukje op. Sjoukje poseert in stijl, naakt in de sneeuw met trainers van JamLyn en Sonja registreert alles met de camera. "Kan dat wel, naakt?" vraag ik aan Son. "In Europa wel," zegt Sonja wijs. Wel is het erg koud en Sjoukje vlucht naar haar trailer als de opnames klaar zijn. "Ik ga haar even opwarmen," zegt Sonja haastig. En zo ligt iedereen te krikken in Milaan.

“Hoi lieve schatje, ik ben een bietje ziek geweest. Snotverkouden en ziek zwak en misselijk. Ik was al aan het schrijven en zag jou stukje. Inderdaad, het moet nie gekker worden. Wij verzinnen iets en dan gebeurt het ook nog eens in het echt. Hilarisch. Hoe mooi zou het zijn als Jutta en Susanne elkaar gaan aflebberen hi hi. Dan pies ik in mijn onderbroek.

Ik was ook ziek en had wat andere problemen, dus een maand niet meegedaan, Maar ik ben er weer schatten...

Samen met Margot ben ik in Cortina waar de Olympische winterspelen ook worden gehouden voor de onderdelen: bobsleeën, curling en een deel van de skiwedstrijden. Margot ziet er lekker uit in haar Lynn Cherie skipak en neemt me enthousiast mee naar de curlingbaan waar ze een skybox heeft als een van de sponsors. Ze praat vrolijk met allerlei officials en ik zit me zelf dood te vervelen. Curling is zo'n beetje de saaiste sport die je kunt bedenken. Een stel volwassen kerels die met een bezem het ijs proberen op te warmen in een soort jeu de boulle on ice. Het gras zien groeien is spannender. Bovendien wil ik naar Sonja en ik begrijp niet waarom Margot niet naar haar 'precious' wil in Milaan. Het hoge woord komt er uit als we aan een glaasje bubbels nippen op onze hotelsuite. "Debbie is in Milan," zegt Margot angstig, "the she-devil is there with her evil contraption." Het begint me te dagen. Mijn stiefmoeder is inmiddels het gesprek van alle roddelbladen. Het schijnt dat ze alle kamermeisjes in haar hotel heeft afgewerkt en nu is begonnen aan de receptionistes. "But what about Sjoukje?" zeg ik, "what about her?" "Oh yes, my precious," zegt Margot dromerig, "you're right honey, we have to go to Milan, Debbie or no Debbie."

Even later zijn we per auto onderweg. Onderweg trek ik de rok van Margot naar beneden en terwijl zij het luik tussen ons en de chauffeur van de limo sluit, trek ik haar slipje opzij en verken het roze vlees van haar kletsnatte kutje. Ze kreunt als ik haar clitje opzuig en even later liggen we op de brede achterbank in een standje 69 klaar te komen op elkaars tong. Zo rijden we Milaan binnen nadat ik Margot en mezelf heb schoongemaakt met een doos papieren zakdoekjes. Als we uitstappen, wijst de chauffeur op een klein schermpje op zijn dashboard. "The next time you better, shut the camera down," zegt hij vunzig grijnzend. Waarvan akte... In Millaan boeken we een hotel dat ver is verwijderd van het hotel van Debbie en gaan op zoek naar Sonja en Sjoukje. Van mijn stiefzus Soof krijg ik te horen dat die twee opnames aan het maken zijn in het ijshockeystadion dat nog in aanbouw is. Samen met Sonja werkt ze aan een reclamespotje voor JamLyn het nieuwe sportschoenenmerk van Lynn Cherie en Jamie Faber. We willen er heen, maar dan horen we een bekende stem schreeuwen. "Hello dears, what are you doing here?" Het is Debbie en de uitwerking op Margot is spectaculair. Ze sprint weg in een recordtijd en als ze op de ijsbaan had gestaan had ze zonder problemen het record op de 500 meter gebroken. Ik volg haar ijlings, want net als de Australische zit ik niet te wachten op een ontmoeting met het seksmonster van Milaan.

Het is een komen en gaan van vrouwelijk heerlijkheden zo vlak voor de Olympische Spelen. En natuurlijk krijgen Sonja en ik daar nooit genoeg van, maar voor het algehele resultaat van de Nederlandse schaatsploeg lijkt het ons toch beter om die meiden nu toch nog maar even met rust te laten en ze nog wat trainingstijd te geven. Die meiden hebben zich natuurlijk niet jaren lang helemaal het rambam getraind om vervolgens al hun medailles mis te lopen door een paar oververhitte poesjes. Met nog 1 grandioos optreden op onze hotelkamer nemen we uiteindelijk met pijn in ons hart (en kut en kont) afscheid van onder meer Suzanne, Jutta en Joy en reizen Sonja en ik per trein af naar Milaan. Lekker chill saampies in een eerste klas stiltecoupé. Al werd die stilte wel de nodige keren doorbreken als we weer eens bezig waren. Wat heb ik het toch maar weer getroffen met zo’n lieve en begripvolle ondernemende vrouw.
Het duurt nog wel een week voordat de eerste atleten zullen arriveren, maar dat geeft Sonja en mij mooi de gelegenheid om het nodige voor te bereiden voor commercials en om nog wat quality time door te brengen in Milaan. We verwennen elkaar genereus met overdreven dure kleding. We zijn immers in Milaan en geld speelt geen rol bij ons. En zolang de Nederlandse equippe nog niet is gearriveerd verwennen we elkaar uitvoerig op onze hotelkamer.

Gedurende ons verblijf in Milaan, voegen Sofie en Belinda en later ook Jamie Faber en Lynn Cherie zich ook bij ons. En natuurlijk kan ook Debbie niet achterblijven. En met mij als hèt gezicht van JamLynn fashion worden er alvast enkele commercials geschoten voor de nieuwe sneakers van het wonderduo. Onder het mom dat overige kleding alleen maar zou afleiding van hun schoenen doe ik de shootings volledig naakt. Ja, en dat leidt natuurlijk niet af van die schoenen??? Maakt mij verder niet uit hoor. De klant betaald, en goed ook, dus ik vind het wel prima. Bovendien, heerlijk om eindelijk eens naakt te mogen poseren voor iets. Beter dan die schijt commercials in de preutse Amerika. Jamie en Lynn zijn helemaal door het dolle heen bij de opnames van hun commercial. Al heeft dat waarschijnlijk meer met het gebrek aan mijn kleding te maken dan met de werkelijke commercial zelf. “Ziet er goed uit Sjoukje. Ik heb me eigenlijk nooit gerealiseerd hoe mooi je eigenlijk zou zijn”, complimenteert Jamie me opeens. We kennen elkaar al een tijdje, maar ons contact is altijd alleen via sociaal media geweest. Nu staan we opeens voor het eerst echt in contact met elkaar, ik volledig naakt op sneakers na, nota bene. “Het is nooit te laat om daar achter te komen hoor”, lach ik met een knipoog tegen de jonge ontwerpster, tevens ontzettend leuke en lieve moeder.

Op alleen maar sneakers in de sneeuw poseren gaat je niet in de koude kleren zitten. Zeker niet als je geen kleren aanhebt waar het in kan gaan zitten. Mijn billen zijn verkleumd en mijn tieten vriezen er voor mijn gevoel af. “Ik ga effe doorwarmen. Ik heb het fucking koud”, geef ik aan en verlaat de set na de opnames. ‘Opwarmen en afkoelen tegelijk’, denk ik bij mezelf als ik terug denk aan Jamie naar me keek.
“Ik weet dat je geen hulp nodig hebt, maar zal ik je even komen helpen met opwarmen?”, komt Sonja even later lachend mijn trailer binnen. “Graag. Ik krijg die knoop niet uit mijn veters”, stamel ik als een onhandig blondje. Sonja hurkt voor me neer, peutert met een engelengeduld de knoop uit de veter van mijn sneaker. “Dank je schat. Als beloning mag je nu wat uitzoeking in mijn snoepwinkeltje”, lach ik tegen haar en doe mijn benen onderuitgezakt ver van elkaar. En Sonja weet wel raad met al dat snoepgoed dat daar in mijn etalage ligt…
Het ontaard al snel weer in een ongehoord goed potje lik- en vingerwerk waarmee mijn eega mij binnen no-time weer heeft opgewarmd en in vuur en vlam heeft gezet. De temperatuur in mijn trailer schiet omhoog, wat verklaart waarom het gletsertje tussen mijn benen zo hevig begint te smelten. En met haar herkenbare engelengeduld likt Sonja al dat smeltwater weg bij mijn gletsertje. Haar tong laat me zweven en brengt me in vervoering.
Als ik uiteindelijk weer lekker door gewarmd ben, heeft Sonja het er schijnbaar dermate warm van gekregen dat ze nu zelf uit de kleren gaat. Al heb ik haar misschien als 1000 keer zo gezien, het blijft altijd weer een genot om naar te kijken, naar de manier waarop zij voor me stript. En mij dat godsgeschenk van een gezegend lichaam aan mij toont. Net op het moment dat wij ons helemaal aan elkaar willen gaan geven, wordt er op de deur geklopt en gaat de deur van de trailer vrijwel meteen open. “Nee Belinda. Niet nu”, roepen Son en ik meteen naar de deur en in elkaar kut. “Nee, geen Belinda schatjes. Ik ben het, Jamie”, klinkt de zoetgevooisde stem van de veel te leuke ontwerpster. “See? Told ya… If those two aren’t working, they’re fucking like rabbits”, herken ik de stem van Lynn die onaangekondigd achter Jamie mijn trailer binnenvalt. “Well, I don’t think rabbits fuck like this, but I get the point”, lacht Jamie, “schuif ’s op meiden. Wij doen mee”. Het is geen eens een verzoek van Jamie, maar gewoon een mededeling. Niet dat Sonja en ik er problemen mee hebben als er zich een nieuw kippentje in ons kippenhok aandient.

‘Potjandosie, wat een heerlijke naakte meid komt er onder die kleren vandaan’, denk ik alleen maar bij mezelf als Jamie haar truitje, plissé rokje en sneakers uittrekt. Gestoken in gepersonaliseerde LynnCherie, steelt zij meteen de show hier binnen. “Nou, zullen we dan maar eens echt kennis met elkaar gaan maken”, lach ik uitnodigend naar de brunette, terwijl Lynn zich vol overgave op mijn vrouw stort. De roodharige Italiaans is haar affectie voor mijn vrouw nog lang iet kwijt zo te zien.
“Geil hoor, twee van die hete jonge moedertjes die niet van elkaar kunnen afblijven”, hoor ik Sonja nog mompelen voordat ze onder het naakte lijf van Lynn bedolven wordt. Jamie blijkt meer verborgen talenten te hebben dan alleen mooie kleding ontwerpen. Overgeleverd aan haar heerlijke, grillige tongetje, maak ik de nodige complimenten en steek haar vele veren (en vingers) in haar reet. “Ja, wat wil je ook, met Lynn als lerares”, lacht een schokkende Jamie alleen maar als ze vol in mijn gelaat klaarkomt. Twee stelletjes smelten samen tot een kwartetje en we vinden elkaar op talloze manieren. Heerlijk zo’n vergelijkend warenonderzoek van borsten, monden, kutjes en kontjes. En hoe lekker Jamie en Lynn ook zijn en hoe graag ik ook met mijn tong diep in hun openingen roer, geen vrouw kan tippen aan mijn eigen vrouw. De einduitslag van al dit soort “onderzoekjes” is steeds dezelfde en altijd onveranderd: ook qua smaak staat mijn vrouw op eenzame hoogte, met een straatlengte voorsprong op alle andere vrouwen…

Vele uren later verlaten we mijn trailer en begeven ons terug naar het hotel. Vanavond hebben we immers nog een etentje met onze agentes gepland staan. En het is inmiddels al weer veel later dan gedacht, dus moeten we ons nog haasten ook.
“Godsamme, hebben jullie ook wel eens geen seks met elkaar?”, lacht Belinda als we haar omhelzen in het restaurant. “d’r hangt helemaal zo’n geile walm om jullie heen”. “Sorry, we zaten nog even na te keuvelen met Lynn en Jamie”, verontschuldigd Sonja ons. “Ja, het zal niet zo zijn”, bitst Belinda fel, “soms is het net alsof dat het enige is waar jullie twee aan kunnen denken”. “Klopt”, zeg ik gevat, “ik denk er de hele dag aan. Jij niet dan Belinda?”, plaag ik haar wat. “Nee, ik denk eerst aan geld verdienen en dan pas aan seks”, zegt Belinda vinnig. “Life is all about priorities…”, zeg ik alleen maar en geef Sonja een knipoog. “Nou, ik durf anders ook gerust te stellen dat ik seks, met jou, belangrijker vind dan centen verdienen hoor Belin”, krijg ik bijval van Sofie. Ik knik bevestigend naar haar. Geld verdienen is leuk, maar seks is nu eenmaal leuker, toch? “Ach, krijg toch de hik allemaal. Stelletje oversekste pubers”, hinnikt Belinda.

“Soms is ’t ook net een vent”, lacht Sofie als wij samen even naar het toilet zijn. Ik weet precies waar ze op doelt. “Ja, het is soms net alsof ze steeds meer moeite heeft met haar eigen geaardheid. Dat ze steeds meer moeite moet doen of zich staande te houden in deze lesbische anarchie waarin wij leven. Alsof er een hetero gevangen zit in het lichaam van een lesbo”. “Ja, da’s een goeie Sjouk”, lacht Sofie hartelijk. “Weet ik, daarom zei ik het ook”…

Als ik Sjoukje en Soof hoor, weet ik het al. Die gaan seks hebben. En ja hoor. als ik Sjoukje weer eens kwijt ben, vind ik haar op de kamer van Soof en Belinda. De laatste is er niet, maar Soof en Sjouk zijn lekker bezig. Ik word er geil van en plotseling stap ik brutaal naar binnen en kleed me snel uit. Sjoukje en Soof ontvangen me giechelend en aan hun witte neusjes te zien, hebben ze stevig in het magische poeder gezeten, de smeerlappen en zonder mij te waarschuwen. Maar Sjoukje is de beroerdste niet en strooit wat coke op de enorme tieten van Soof. Ik snuif het behaagziek op en stort me vervolgens op een waanzinnig triootje. Samen met Sjoukje beffen we het natte kutje van onze agente vol vuur met onze tongetjes. "Oh ga door, lekkere geile dellen," schreeuwt Soof, "ik ben zo geieeel" Het laatste weerklinkt als we haar zo hard laten klaarkomen dat de hotelkamer staat te schudden. Dan ben ik aan de beurt. Sjoukje legt me op mijn zij, en begint mijn voorkant at te lebberen en Soof doet intussen de achterzijde en zoals Sjoukje extra aandacht geeft aan mijn zoemende kutje en dansende borsten, zo zit de tong van Sofie tussn mijn bilspleet en rimt mijn anus. Uiteraard kom ik ook schreeuwend klaar, waarna Soof en ik Sjoukje sandwichen. Ik wrijf mijn kutje tegen het hare en Soof duwt haar Mae West achtige tieten tegen haar rug . Onze handen en vingers gaan ondertussen hevig over de erogene zones van mijn eega, tot ook zij ontploft en kreunend klaar komt. We liggen net even uit te puffen als de deur bijna wordt ingetrapt. Net als we dekking willen zoeken, komt Belinda binnen rollen. "Als ik het niet dacht," schreeuwt ze, "vuile snol, ik kan je ook geen minuut alleen laten..." "Hallo Belinda," zeg ik, "kloppen we niet meer?" "Ja, en dan net doen alsof jullie een pyamafeestje hadden," zegt Belinda hatelijk, "overigens het hele hotel kon jullie horen. Ik heb maar gezegd dat het mijn schoonmoeder was met de zoveelste receptioniste, dat geloven ze maar al te graag..." Maar draai er niet om heen, smerige hoer dat je bent, je lag te neuken met onze cliënten." Soof grijnst en strijkt sensueel over haar F-cup. "En lekker dat het was," zegt ze vervolgens, "maar waarom doe je niet mee, schat, we zijn nog maar één keer klaar gekomen." Belinda kijkt haar ongelovig aan. "Maar één keer?" zegt ze

Ons kwartetje is net zo luidruchtig als ons triootje, maar nu denkt het hotel dat Debbie weer eens bezig is. Belinda doet goed mee en vingert mij en Sjoukje tegelijkertijd terwijl ze het kutje van Soof beft die op haar mond zit. Vervolgens rollen we in een wilde orgie over en om elkaar heen, en lik, hap en zuig ik in en op elke tiet, bil en kut die ik tegenkom en zo te voelen doet de rest dat ook. We komen nu meerdere keren klaar en uiteindelijk is het beddegoed geruïneerd en kan het bed naar het oud vuil, het staat letterlijk op instorten. Dan wordt de deur voor de tweede keer bijna ingetrapt en nu is het Debbie die binnenkomt. "Ik had het kunnen weten," zegt ze en kijkt kwijlend in het rond, "wie heeft er vieze praatjes over mij verteld?" We wijzen heel laf op Belinda die zich stotterend verontschuldigt. "Niet doen, schat," zegt Debbie terwijl ze haar F-cup uit haar jurk wurmt, "elke roddel bevat waarheid. Ik heb er alleen een hekel aan als ik word afgeschildert als een nymfomane hoer en dan alle actie mis. Even later zijn we een quintet en stort het bed na het vierde meervoudige orgasme in. "Geen probleem," schreeuwt Debbie, "ik zal alles vergoeden, desnoods koop ik het hotel en neem nieuwe receptonistes en kamermeisjes aan."

Na de orgie in het hotel, was ik even bang dat we een nieuw hotel moesten zoeken, maar men is duidelijk gewend geraakt aan mijn schoonmoeder en haar dorst naar vrouwelijk schoon. Volgens Debbie staan de kamermeisjes en receptionistes in de rij om met haar een bed te delen. Het zou zo maar eens waar kunnen zijn. Nadat ik Soof heb opgegraven uit een laag van vrouwelijk bloot en afgestoft en opgepoetst heb meegenomen naar ons eigen hotel, zijn we na een verfrissende douche klaar voor een nieuwe receptie met potentiële sponsors en cliënten. Soof heeft een jong tienersterretje gespot die lokaal beroemd is met een zeikerig liefdesliedje en heel populair onder haar leeftijdsgenoten. "Wat moeten we met die kuise Maria?" mopper ik. "Ze wordt heel groot," zegt Soof beslist, "volgens haar ouders is haar zogenaamde kuisheid juist haar grote kracht." "Zogenaamd?" zeg ik. "Ja, natuurlijk," zegt mijn Soofje. "Die meid is zeventien en bloedgeil, ze is nog erger dan mijn moeder." Ja, dat wil wat zeggen. Er zijn maar weinig vrouwen die zich kunnen meten met mijn schoonmoeder. Vraag maar aan Margot. "Maar goed, er zijn al plannen om ook de Oostenrijkse, Zwitserse en Duitse markt te veroveren," ratelt Soof door. "En ze brengt tijdens de openingsceremonie van de OS haar nieuwe hit ten gehore. Als we haar nu niet binnenhalen, doen onze concurrenten het wel." Ik zucht, zoals gewoonlijk heeft mijn prachtige vrouw gelijk. We slaan gelijk toe en Soof brengt haar dubbelloops geschut in stelling om onze nieuw doelwit te interesseren. "Is ze wel lesbisch?" vraag ik nog naïef. "Let op,,," zegt Sofie als we Aurora Bianci, zoals het tienermeisje heet spreken in de lobby van haar hotel. Ik zie hoe Aurora met grote ogen naar het bergmassief kijkt, dat oprijst bij de borst van Sofie. En ja, wie kan daar nu weerstand tegen bieden. Soof zou Soof niet zijn als ze niet een van haar standaard contracten te voorschijn tovert. Aurora tekent blind, letterlijk want haar ogen zien amper wat haar rechterhand doet met de ballpoint die ik gedienstig aangereikt heb.

Nadat we Aurora hebben ingelijfd, neemt Soof onze nieuwe ster mee 'om nog wat te bespreken' en ren ik naar de telefoon om het circus te starten. Optredens, interviews, talkshows, nieuwe outfits en hotels in de omringende landen. Als ik met mijn normale dedain voor goede manier de deur van de hotelkamer van Soof en mij opengooi, ligt Aurora tussen de benen van Soof 'nog wat te bespreken'. Een woedende Soof schreeuwt of ik niet kloppen kan, maar dat negeer ik, want ik kijk met open mond naar de Italiaanse, die er werkelijk prachtig uitziet. Ze laat zich ook niet van de wijs brengen en haar tong gaat razendsnel op en neer over de schaamlippen van mijn eega. "Hou die kleine wel bij je moeder weg," weet ik nog uit te brengen, "want die maakt gehakt van dat kind en ze moet straks repeteren." "Donder op," snauwt Soof, "het is net zo lekker. Oh ja schatje, oooh, ja, oh ga door." Ik vertrek maar weer en besluit even te ontspannen door naar de training te kijken van het NL damesteam. Ik zie Jutta en Suzanne in het geïmproviseerde trainingshok van team NL bezig met gewichten en allerlei apparaten en krijg al snel van mijn geliefde schoonmama. "Wat is er?" vraag ik bezorgd, "zijn de receptionistes op?" "Ja," zegt ze ook nog, "en dit is ook lekker..." Dat is het zeker en ik knipoog naar Suus en Jutta die vroljjk terug zwaaien. "Waar zijn jullie mee bezig?" vraagt Debbie. "Oh met een nieuwe klant," zeg ik, "een tienersterretje die we nog moeten lanceren. "Oh Aurora," zegt mijn schoonmoeder tot mijn stomme verbazing, "die heb ik eergisteren nog geneukt. Lekker heet ding wel. Waar is ze nu?" "Tussen de benen van je dochter," stamel ik en zie vervolgens schoonmama wegsprinten.

Spanning, beetje frustratie maar vooral gezonde spanning en lol met elkaar maken de dagen in Milaan helemaal geweldig.
Frustratie voor de 1000m shorttrack maar hier met Jutta en Joy aan de oefeningen maakt het allemaal goed. Joy natuurlijk ook nog steeds beetje de pijn van de 1500 en wat heb ik me kapot gelachen over Bowe! Sinds mijn gesprek met de pers lijken al die schaatsmeiden uit de kast te komen :-)

Samen met Juut en Joy kletsen we erover en ik zie die prachtige ogen van Joy meer en meer glimmen. Die heeft trek hihi.

Als ik net naar buiten de ruimte kijk als hint zie ik Belinda zwaaien en ik de snelheid zie ik zo niet wie er nog meer waren die zwaaien.

"Kom meiden, tijd voor even ontspanning" stel ik voor en kijk met een ondeugend geile blik richting Joy.
Met z'n drieën gaan we richting de kleedkamer waarvan we weten dat 'ie nu leeg is. De andere meiden zijn op de baan of of de fiets.

In de kleedkamer pak ik Joy bij haar schouders. "Jij gaat ze pakken morgen liefje" en ik kijk haar diep in haar verblindend mooie ogen. We beginnen te zoenen en ik laat mijn hand tussen haar benen gaan en wrijf haar zachtjes...wat harder..."Oooo Suusss ga door, ik heb dit nodig" kreunt Joy en we weten niet hoe snel we ons moeten ontdoen van de kleren. Wat een lekker figuur heeft ze toch...baasje Kjeld boft maar maar Juut en ik net zo dat we haar meehebben en Jutta staat nu ook al uitgekleed achter Joy, terwijl ik met mijn vingers haar nu blote poesje masseer, Jutta haar grote lijf tegen Joy aandrukt en we haar klaarverwennen voor morgen.

Mijn vingers zijn drijfnat van haar geil geworden en met een handige beenbeweding leg ik haar op de grond, geef me vol over aan haar prachtroze schaamlipjes terwijl Jutta haar borsten stuk voor stuk onder haar hoede neemt. Mijn mond zuigt haar lipjes vol in zich, mijn tong kringelt dan over haar clitje als mijn vingers haar diep masseren..

"Op de knietjes nu Joy-ie, je kontje is nog veel te clean" lach ik en als een braaf hondje gaat ze op haar knieën, kontje omhoog en nu Jutta haar zoent, laat ik mijn tong vol langs haar bilspleet glijden, zooo lekker, zacht, stevig, alles heeft haar kont en mijn tong drukt zich tegen haar sterretje.

Geiler en geiler gaan we alledrie heftiger tekeer en rollen over de grond totdat opeens de deur open gaat.

"Aaaahhh hier zijn onze schaatsters" horen we een stel in koor zeggen en lachen. Ik zie in een flits Sonja, Sjoukje en Belinda, maar er zijn er nog meer...

Ik ben net zo erg alles mijn moeder. Heb welliswaar niet alle kamermeisjes afgewerkt maar mijn balboekje staat vol.

Onze supergeile orgie in de hotelkamer van Sjoukje en Son is nauwelijks tot een einde waar ik tegen beter weten in flink aan het witte poeder heb gezeten maar een mindblowing sexfeestje heb beleeft. Waarin mams Belinda direct vergeeft en we een andere bed moeten krijgen want dat is kapotgeneukt door ons vijfen.

Gelukkig is mijn echtgenote niet meer zo jaloers zo lang ik haar maar zo nu en dan een lekkere piemel als beloning geef. Ik heb er niets mee, maar mijn geile sletje is verzot op een lekkere grote pik met een flinke zaadlozing. Zeg maar spermaexplosie. Hoe meer hoe liever. Ze heeft het weliswaar voor mij opgegeven, miss cumbucket, maar het sluimert wel in haar geile lichaam en geest. Ze is tegelijkertijd bezeten op geld en mijn tieten kan ze gelukkig niet weerstaan als ik ze ook maar een beetje in de strijd gooi. De hotelkamer van Sjoukje en Son is even niet bruikbaar dus Son en Sjouk duiken letterlijk voor de afterparty bij mams in bed. Het is twee kamers verderop maar hoor dat ze met de 5000 meter bezig zijn. Iedere ronde een orgasme. Ik wil ook wel maar we moeten werken. Een nieuw talent. Aurora. Een jong grietje. Wel lekker en kijkt haar ogen uit als ze mijn lichaam ziet. De opkomende ster die we aan de haak geslagen hebben en ze na een korte onderhandeling onder contract hebben. Belinda is blij en gaat meteen haar werk doen en geeft mij een luchtkus om de dollars veilig te stellen en alles te regelen voor haar optreden. Aurora is een sexbeest. “Ik heb je moeder gisteren al gehad”, zegt ze triomfantelijk en duikt gretig onder mijn korte rokje om een sliploos kutje aan te treffen. Belinda was nog iets vergeten en treft mij hongerig en bloedgeil aan terwijl onze jonge klant mij het ene na het andere orgasme geeft. Als ik bijna aan het klaarkomen ben komt de volgende onaangekondigde gast zich aan. Nu is het mijn moeder die haar eendelige jurk zonder lingerie eronder in een oogwenk uittrekt en sletje Aurora een staaltje moeder dochter DP tot een kunst verheft. Hoe Debbie met tong een kutje of kontje likt is hemels. Je blijft klaarkomen. Aurora is een wonder en jong natuurlijk dat ze nog kan lopen want we zijn allesbehalve zuinig op haar. Als Belinda weer eens komt controleren of haar echtgenote al klaar is worden we als een ware karnavalsoptocht in ons nakie meegesleurd door Son en Sjoukje en belanden bij onze schaatsploeg die duidelijk aan het trainen zijn met elkaar. Alleen Jutta heeft nog een piepklein stringetje aan en Joy wordt grondig gebeft door Susanne en die weer stevig gevingerd door Miss Bowe. Nog even en de hele schaatsploeg is lesbisch of overtuigend bi. Ik duik vol overtuiging tussen machtige geile dijen van Jutta en ruk het kante lapje van haar doorweekte kutje. Jutta lijkt meteen klaar te komen onder mijn flitsende tongetje en last haar niet gaan tot ze eenpaar orgasmes heeft gehad en ik haar omdraai om die megageile kont sf te lebberen. ik word van achter in mijn beide gaatjes geneukt door onze nieuwste aanwinst en zit al met haar hand in mijn druipnatte kut. Belinda zie ik nog net tussen de kronkelende lichamen bij mams en Susanne en dan stort ik mij weer tussen billen van Jutta en komt ze voor de derde keer klaar met fontein kutsap, wat Sjoukje, die er ineens onderligt , met smaak oplikt. Ik kom gesmoord gillend klaar, als die 18 jarige sletje mijn kont ook neukt met haar hand en al mijn sappen als een explosie over haar heen sproeit.

Mams opent de deur als er stevig wordt aangeklopt en de Italiaanse dames een hapje mee willen komen eten. Hmm die geile Lolabrigida is zooo lekker. Belinda weet dat ik enorm op haar geil en kijkt mij al lekker aan. Ze vindt haar zelf ook lekker doch sleurt Susanne en Joy, haar weer terug bij de les. Beffen, geile hoer en gaat de orgie verder.

We hebben na de enorme orgie met de schaatsploeg even rust bij de viewing van de eerste commercial voor JamLynn die ik heb inmiddels heb gemonteerd.
"'This one will be released on European TV and in cinema's," zeg ik tegen Jamie en Lynn die verwachtingsvol naast Sjoukje zitten. Belinda en Soof zijn er ook. Op het grote scherm zien we Sjoukje sprinten over een indoor atletiekbaan, hard lopen op een weg en fietsen op een sportfiets, steeds met de JamLynn sportschoenen aan. Ze ziet er prachtig uit en mijn hart gaat open. Ze is toch maar mooi mijn vrouw! De muziek is populair klassiek met een vleugje rock. Dan komt de eindsequens. We zien, tot groot genoegen van de aanwezige dames, een naakte Sjoukje door de sneeuw rennen en uit de luidspeakers klinkt een voice over, "JamLynn not only are they fabulous, they also look gorgeous". De film breekt af en Jamie en Lynn springen juichend omhoog. "Terrific" schreeuwt Jamie, "fabulous," Lynn omhelst en Jamie doet hetzelfde met Sjoukje. "And now the American version," zeg ik. Iedereen gaat weer zitten. Ik heb met behulp van AI Sjoukje gemonteerd in een aantal atletiekwedstrijden. Steeds komt ze als eerste aan. Ook verslaat ze een aantal kampioenen op de Grand Slams van Wimbledon. Ook de voice over is anders. "No one beats JamLynn, trainers for champions," "Oh shit," hoor ik ineens. Ik draai me om en zie Margot staan met Louise. "You are probably right, dear," zegt de grote actrice tegen mij. "A nude Sjoukje on American TV will be too shocking for the Americans, but it is a shame."

Op de informele receptie legt Margot een nieuw idee aan me voor. Of ik 'even' een naakte Sjoukje kan monteren in filmfragmenten met haar. Ik spartel tegen want dat is niet mijn werk. Ik wil films maken en geen geile films voor oversekste actrices. Maar dan zie ik hoe ze even later met Belinda staat te praten en die begint ineens naar mij en Sjoukje te kijken en te knikken. "Nee hè," zegt Sjoukje, "ze zal wel een hoop geld hebben neergeteld voor Belin anders was ze niet zo enthousiast. "Ik ben bang dat je gelijk hebt," zeg ik, "zullen wij ons terugtrekken op de kamers van Lynn en Jamie? We moeten toch nog wat doorpraten?" "Oh heet dat zo," zegt Sjoukje, "maar zonder gekkigheid, je gaat me toch niet in allerlei films monteren?" "Natuurlijk niet," zeg ik, "ik heb wel wat beters te doen." Giechelend nemen we Jamie en Lynn mee en trekken ons terug op de kamer van de laatste. "Where are we going to talk about," giechelt Lynn mee met ons. "Just wait," zegt Sjoukje, "en haalt een flinke zak coke uit haar handtas." Ik haal de spiegel van de badkamerwand en met een scheermesje uit mijn ladyshave maken we keurige lijntjes. Al snel liggen we met zijn vieren te snuiven. De daarop volgende orgie is doordrenkt met het magische poeder. Ik snuif het spul van de billen van Sjoukje en Lynn doet het zelfde met de billen van Jamie. Daarna stel ik mijn tieten beschikbaar als cokeplateau en is Lynn zo vriendelijk haar borsten ook ter beschikking te stellen. Even later liggen we op het enorme tweepersoonsbed elkaar te beffen en te vingeren totdat het andere witte spul ook ruimschoots voor handen is en braaf wordt opgelikt, gedronken en ingeslikt. Pas tegen het ontbijt ontwaken we uit een zalige roes en merken dat we op elkaar gestapeld liggen als zakken tuinaarde in het tuincentrum. "Son!!" horen we dan, "waar zit je?" "Het is Belinda," fluister ik, "wees stil dan loopt ze wel door." Maar kennelijk beschikt onze agente over een supergehoor, want even later wordt de kamerdeur opengesmeten. "Heeere is Belinda!" horen we.

Boven het vorige stukje stond "Belinda" maar dat moet natuurlijk "Sonja" zijn. Foutje! Is het jullie ook opgevallen dat we eerst de 1000 reacties halen en nu weer terug gezet zijn? Bij onze collega's van VHEL is het zelfde gebeurt die gingen van meer dan 6000 reacties plotseling naar minder dan 1000. Vreemd. Het is niet zo belangrijk. Maar toch, ik vraag me af waarom...

Die Sonja, schrijft een leuk stukje en zet er dan mijn naam boven...nu dus echt mijn bijdrage

De grote Margot Robbie komt naar me toe na de viewing van de JamLynn commercials. "Belinda dear," zegt ze, "Sonja is troublesome again, I want her to edit Sjoukje in my movies fragments. A nude Sjoukje..." Ze buigt zich voorover. "She refused, but I know you can persuade her to do it and.." ze fluistert een bedrag in mijn oor met een boel nullen. Ik word gelijk een stuk blijer. "I will talk to her," zeg ik breed lachend. "I knew I could count on you," zeg de Australische. Ik bepraat het met mijn mooie Soofje die uiteraard op de hand van Sonja is. "Sonja is een artiest," zegt ze, "een geweldige regisseur met een Oscar en die wil jij vieze plaatjes laten monteren in oude filmpjes? Schaam je!" Ik noem het bedrag dat Margot wil betalen, maar Soof blijft recalcitrant. "Geld maakt niet gelukkig," zegt ze enkel. "Maar gelukkig wel rijk," zeg ik gevat, "ik ga er in ieder geval met Son over praten." "Als je mijn naam maar niet noemt," zegt Soof boos, "ik schaam me voor je..."

Maar Son vinden valt niet mee, die heeft zich volgens enkele omstanders terug getrokken met Lynn en Jamie, Maar waar? Ik trap eerst de deur in van haar suite in het hotel, maar die is leeg. Vervolgens stoor ik mijn schoonmoeder, die zich heeft terug getrokken met enkele schaatsters van een of ander Oost-Europees land en ook niet weet waar Sjoukje en Son verblijven. Nu heb ik een supergehoor en een adelaarsblik en ik blijf speuren. Ze zijn nergens te vinden. Dan tipt een journalist me dat ze op de kamer van Lynn Cherie zouden zijn. Al speurend kom ik uit bij de bewuste suite. "Son waar zit je?" schreeuw ik. Ik hoor eerst niets en dan wat onderdrukt gefluister. Aha. Ik trap de deur in en schreeuw ""Heeere is Belinda!" Consternatie al om. Sjoukje en Son liggen in bed met Lynn en Jamie en de hele kamer lijkt ondergesneeuwd. "Wat mot je?" schreeuwt Son, "en klop eens een keer!" "Je moet die montages voor Margot maken," zeg ik. "Hoeveel krijg je hiervoor," zegt Sonja koel. "Niets," weinig overtuigend, "ik help gewoon een cliënt..." "Belinda?" zegt Sonja dreigend. "Hoeveel?" Ik noem het bedrag en zie Sjoukje en Son naar adem happen. "Die kangeroe is gestoord," zegt Son, "zoveel voor een paar vieze filmpjes?" "Ah daar ben je!" hoor ik plotseling achter me. Soof! "Belinda," schreeuwt ze, "kom hier..." Schuldbewust draai ik me om en loop naar mijn eega toe. "Je bent een geldbewuste dweil," zegt Soof, "en als je niet snel je excuses aanbiedt en Sjoukje en Sonja met rust laat, is dit de laatste keer dat je ze gezien hebt." Ze trekt haar shirt omhoog en gunt me een blik op haar imposante F-cup. Ik begin te huilen. "Ok, ok," zeg ik, "ik beloof dat ik ze met rust laat en ik zal mijn excuses maken..."

Milaan is leuker dan Cortina. Schaatsen is een stuk meer fun dan curling, althans dat vind ik. Nadat Margot en ik, Debbie er uit hebben gerend, hebben we ons vermomd. Margot heeft haar haren verstopt onder een bontmuts en een knots van een zonnebril opgezet. Haar Lynn Cherie skipak heeft ze omgeruild voor een tuttig mantelpakje. Ikzelf heb ook een bontmuts gescoord en draag een mogelijk nog grotere zonnebril, zelf heb ik de meest tuttige jurk gekocht die ik kon vinden en dikke gewatteerde winterjas. We zien er uit als twee ijsberen met skiverlof. Maar voor de zekerheid heeft Margot een blik Oost-Europese schaatsters laten bezorgen in het hotel van Debbie en volgens hardnekkige geruchten houdt dat haar even rustig. Tijd voor ons om Sjoukje en Sonja te vinden. Dan moet Margot de boel weer verknallen door heel kinderachtig aan Sonja te vragen om naakte filmfragmenten van Sjoukje te monteren in films van haar. Het idee. Dat mens is duidelijk verslaafd aan haar precious. Zo zijn we Sjoukje en Sonja weer kwijt. We blijven speuren en vinden ze ten slotte in een gezellig restaurantje waar ze een maaltijd gebruiken. Hoewel Sonja nog altijd pissig is over het voorstel van Margot kan ze ons moeilijk weigeren aan te schuiven, want ten slotte is Margot nog altijd haar voornaamste geldschieter voor nieuwe filmprojecten. Terwijl de obers nieuw voedsel neerzetten, informeert Margot heel slim naar nieuwe filmideetjes bij het koppel.

"Sjoukje wants a film on Cleopatra," zegt Sonja met volle mond, "but we also consider the idear on a film about Isodora Duncan, the famous American actrice who was pulled outof her car when het silk shawl was caught on the wheels of car and died instantly. She was the founder of the modern dance." "Oh," zegt Margot weinig geïnteresseerd. Ik begrijp het al, Margot wil alleen films doen waarin ze mee kan doen met Sjoukje. "What so interesting about Cleopatra dear," vraagt ze aan Sjoukje. Die begint gelijk uit te leggen dat de Egyptische koningin zo mooi was dat ze twee mannen hopeloos verslaafd aan haar maakte: Julius Ceasar en Marcus Anthonius en dat ze een soort feministe avant la lettre was. Ik zie dat Margot ook hier afhaakt. "Can't we do something like The Wuthering Heights," zegt ze. Ik zie Sonja gelijk interesse tonen. "That is a good idear," zegt ze, "maybe the love affair between Virginia Woolf and Vita Sackville-West, both married, both lesbians, a doomed love affair, great material..." Nu zie ik Sjoukje verstoord opkijken. "But we agreed om Cleopatra," zegt ze pruilend. "But that will be an expensive film," oppert Margot, "and there is no part for me..." "Yes, there is," zegt Sjoukje, ze pakt een boek en schuift het naar Margot. Ik kijk mee, een dikke paperback met de intrigerende titel "Cleopatra and the prinses of Sudan". "It's a book from the British historian Bettany Hughes," vervolgt Sjoukje, "she discovered a story that Cleopatra and the prinses of Sudan were secret lovers.." "Sold!" roept Margot, "forget my proposal, we will do that!"

Godallegleuven, wat is Milaan toch een geweldige stad! Nou ja, Milaan misschien eigenlijk nog niet eens zo zeer, maar de vrouwelijke Olympische atletes toch zeker wel! Die hele Spelen zijn als één grote erotische waas aan me voorbij getrokken. Volgens mij ben ik nog nooit zoveel dagen achter elkaar zo geil geweest! Rio 2016 was al geweldig, Seoul 2020 en Parijs 2024 waren OK, maar dit was toch echt wel eentje voor in het boekje wat mij betreft. En waar ik al bang voor was is ook uitgekomen: ik kon niet meer met een neutrale blik naar het damesschaatsen kijken door de ontwikkelingen in ons krankzinnige verhaal.
En dan Suzanne Schulting… Volgens mij zat die echt te veel met haar gedachte bij het lekkere kontje van Jutta, of niet soms Suzanne??? Want haar prestaties… pfff, ik doet het haar niet na hoor, maar dat was toch wel gewoon een beetje teleurstellend…
Jezus, wat had ik toch graag voor 1 dag echt Sjoukje willen zijn. Suzanne Schulting (mwaa, wel oké denk ik), maar vooral Jutta in het echt! Je kan van haar zeggen wat je wil, maar ze heeft het toch maar mooi geflikt, ondanks al die kritiek die ze heeft moeten slikken voorafgaand aan de Spelen. En ja, om haar in het echt te zien, is gewoon geweldig. Zeg maar gerust een (natte) droom die uitkwam voor mij. Die meid is gewoon supersexy (en ja, dat weet ze ook echt wel), maar wel eentje met een kont van zeldzame schoonheid, zeker voor een topatlete. En ze is superlief (als ze wint ten minste wel), supertoegankelijk en ruikt godsgruwelijk lekker. Ik denk dat ik onbetwist de meest geile persoon op dat moment in het stadion was, alleen maar vanwege haar. En ik moest later die avond in het Staatsloterij TeamNL Huis echt een orgasme verbijten toen ik haar mocht omhelzen en feliciteren (sorry, privilege van mijn werk). Ik moest echt mijn best doen om Sjoukje niet de overhand te laten krijgen, want dat had vast en zeker gezeik opgeleverd hahaha.
En had niet iemand mij even van te voren kunnen waarschuwen voor Femke Kok? Dat koppie, die ogen… En ja, ook zo’n kont. Dus drie keer raden waar mijn fantasieën die nacht na de 1000m over gingen nadat ik beide dames had omhelst en ik afgepeigerd en geil als wat alleen op mijn hotelkamer was…
Niet eerder heb ik zoveel plezier beleefd aan gewoon een geile fantasie. Er stond werkelijk geen maat meer op en het was maar goed dat ik een kamer voor mezelf had. En toen waren de Spelen dus feitelijk nog maar net begonnen…
Om vervolgens een paar dagen later diezelfde twee dames nogmaals te mogen omhelzen en feliciteren. Niet zo heftig en apart als de eerste keer (sommige dingen wennen snel denk ik hihihi), maar voldoende voor een “onrustige nacht” van mijn kant, hihihi.
Die hele Spelen stonden voor mij trouwens bol van de onrustige nachten. Talloze heb ik er gehad, in mijn eentje op mijn hotelkamer, ruim 1000km van mijn man verwijderd (zucht). Had ik in werkelijkheid maar een fractie van het lef van Sjoukje, dan hadden mijn avonden heel anders verlopen. Oké, waarschijnlijk was ik dan nu mijn baan wel kwijt en had ik meerdere aanklachten tegen me lopen. Maar hé, zo iets onbenulligs heeft Sjoukje ook nooit weerhouden om dat kontje van Jutta Leerdam of wie dan ook na te jagen.

Was afgelopen week al teruggekomen uit Italië, maar was nog niet aan schrijven toegekomen. Moest eerst manlief eventjes “te woord staan”, want die had mij gemist en moet het zo meteen ook al weer zonder mij stellen, want morgen vertrek ik naar het geboorteland van Margot Robbie en van daaruit meteen door naar het Verre Oosten. Weer een week of 4 van huis… Alleen, maar dit maal wel met laptop. Dus wellicht zie ik nog kan om h.e.e.a te schrijven.

Maar goed, in werkelijkheid ben ik dus een heel stuk minder extrovert en charismatisch dan Sjoukje in dit verhaal is. Maar heel veel van haar dingen zijn wel deels op mijn eigen ervaringen gebaseerd. Ik heb inderdaad het grootste deel van mijn jeugd een tietencomplex gehad. Pas op latere leeftijd ben ik mezelf echt als mezelf gaan waarderen. En ja, ik heb ook werkelijk contact gehad met Jamie Faber ten tijden van de aanslagen in Parijs. Heb nog wel meer persoonlijk contact met een aantal mensen gehad (onder meer Briana Banks, Larissa Liveir en Sammi Wade-Marsh), maar nooit zo spannend als Sjoukje het doet. Alleen met Sammi Wade-Marsh heb ik wat online lopen flirten. En heb nooit de indruk gehad dat ze dat erg vond. Ze reageerde altijd heel leuk en spontaan op mijn opmerkingen. Had ik er meer mee moeten doen? Misschien. Maar niet gedaan.
Ben ook echt niet zo braaf geweest als men misschien denkt, had vroeger een heel stuk meer van Sjoukje weg dan nu denk ik. Maar dan zonder seks met beroemdheden (helaas?). Heb wel heel veel beroemdheden in het echt ontmoet (en ja, sinds 2016 met vrijwel iedere Nederlandse Olympische medaille winnaar of winnares geknuffeld en gefeliciteerd (met kus, dat dan weer wel). Daarnaast nog een stuk of 1 miljoen fotomodellen en andere wannabe sloeries gezien tijdens de vele Formule 1 weekend door de jaren heen. En echt, Kelly is in het echt leuker en aardiger dan ze op de foto´s lijkt…
Ik was 17 toen ik voor het eerst naar de Formule 1 ging, toen nog met mijn toenmalige vriendje. Barcelona mei 1996. Als ik op dat moment had geweten dat ik ook op vrouwen viel, dan was mijn spontane ontmoeting met Katie “Jordan” Price misschien wel heel anders gelopen. Maar ja, moest toen nog een paar maanden wachten om te ontdekken hoe leuk vrouwen kunnen zijn.

Goed, maar nu genoeg gezever over mijn achtergrond, want daar zit natuurlijk helemaal fucking nobody op te wachten. Jullie zitten allemaal op de knotsgekke avonturen van Sjoukje van Ravenstein-de Graaff te wachten, dat snap ik best. Dat leest ten minste een heel stuk vermakelijker weg dan de onverwerkte jeugdtrauma´s, faillures in life en de vele gemiste kansen van een vrouw die oud genoeg is om Sjoukjes moeder te zijn en zich middels haar schrijven krampachtig probeert vast te klampen aan een soort herschrijven van haar eigen jeugd. Of zoiets in elk geval.

Na de gouden (en zilveren) race van respectievelijk Jutta en Femke, waarbij ik al bijna spontaan klaar kwam voor de start van hun races, nodigen we de medaillewinnaressen uit op onze hotelkamer. “Ach, fuck it… Alle niet winnaressen zijn ook van harte welkom hoor”, lacht Sonja hartelijk met een overduidelijke knipoog naar Suzanne. Uiteindelijk zij we al lang en breed in een waanzinnige lesbische orgie beland, terwijl Femke en Jutta nog hun medailles moeten tonen en feesten met het Nederlandse publiek in het TeamNL Huis. Goh, daar had ik graag bij geweest, maar seks hebben met de mondiale schaatstop, is toch wel het beste alternatief. Het is weer een ouderwets lik-, vinger- en schaarfestijn en onze tongen en vingers draaien overuren wanneer Femke en Jutta zich eindelijk van het feestgedruis en de bijkomende mediaverplichtingen (verdomme Diona, je hield mijn schatjes weer veel te lang op met al je oeverloze gezwets en je eindeloze analyses. Zag je dan niet dat die twee meiden zo heet als lava waren en door een stelletje Nederlandse lesbische onverlaten geblust wilden worden. Laat dat ANAAL-yseren voortaan maar aan de meester(es) over, goed?) los hebben kunnen maken. En zoals het goed opgevoede hitsige sloeries betaamd, stormen de kampioenes onze suite binnen zonder te kloppen. Heel goed opgevoed dus. Door Belinda…
Maar we vergeven ze vandaag alles. Zij zijn immers Olympisch kampioen. Welnu, eentje dan. Femke heeft “slechts” zilver. Maar wel een gouden kut hoor!
“Ga je nu al weg?”, vragen de medaillewinnaressen mij uiteindelijk teleurgesteld na orgasme nummer zoveel. Ja hallo… Kan ik het helpen dat jullie er zo lang over deden om bij ons hotel te arriveren? Ik heb nog meer te doen hoor. “Ja sorry… Maar er zijn hier meer dan alleen schaatkutjes hoor. Mama moet vandaag naar Cortina, achter de tieten van bi-atlete Dorothea Wierer aan (al heb ik werkelijk geen idee of ze ook echt bi is hihihi) en me laten vangen door de sterke benen van Lindsey Vonn. Maar met jullie volgende race ben ik er gewoon weer bij hoor, beloofd. En trouwens… Jullie meiden redden het inmiddels ook prima zonder ons. Suzanne is prima in staat gebleken om de honneurs voor ons waar te nemen”, kus ik onze Orange heldinnen en mijn eigen vrouw een tijdelijk vaarwel.

Helemaal voor de kat z´n kut naar Cortina afgereisd, want mevrouw Vonn moest veel te veel risico´s nemen en d´r poot breken. Seks met een meid met een gipsarmpje is tot daar aan toe, maar met zo´n compleet klimrek om d´r poot geschroefd, dat ging zelfs mij te ver. En Dorothea was helaas ook niet echt zo´n succes. Buiten de medailles en al snel spoorloos verdwenen. Nee, Cortina was nou niet echt een successtory wat dat betreft. Gelukkig wonnen onze dames meer dan genoeg medailles, dus kon ik mijn lul toch wel op in Milaan. De heren ook, maar wie interesseert dat nou helemaal. Nou, Belinda dan wel zo nu en dan. En Debbie natuurlijk, want die doet alles met een hartslag…
Iedere medaille wordt op passende wijze gevierd en ik laat aan jullie eigen grenzeloze fantasie over hoe dat gebeurd. Want sommige dingen kan je beter niet aan de grote klok hangen.

De Spelen waren het grootste succes voor Nederland. En voor mij persoonlijk ook wel. “God, wat ga ik dit nog missen”, pruilt een uitgeputte Jutta als we onze koffers pakken om weer terug naar huis te gaan. “Maar schatje toch, je woont toch met Jake in de States? En je hebt mijn nummer. Dus als Jake het je niet geeft of je verveelt je gewoon of je wilt gewoon weer eens lekker stout zijn, kom gerust lang. Onze deur staat altijd voor je open. Net zoals mijn dijen”, zeg ik hijgerig tegen Jutta en lik een laatste keer het zweet van haar afgetrainde lichaam. Ik zal die smaak en die geur van haar koesteren zolang als ik leef. “En neem gerust eens wat vriendinnen mee”, zegt Sonja ruimhartig tegen Jutta, “your friends are our friends… And mi puta es su puta”. Noemde Sonja me nu zojuist gewoon een hoer??? Welnu, een beetje wel misschien. Hoer van mijn eigen geluk en genot.
“Moest de rest van het gespuis niet mee?”, vraag ik Sonja onderweg naar L.A. “Die hadden denk ik andere verplichtingen of plannen of zo. Vind je het erg dan? Ik vind het eigenlijk wel fijn, mijn wijffie effe lekker weer helemaal voor mezelf. Ik heb je weer genoeg moeten delen de afgelopen tijd. Ergens heeft ze wel gelijk natuurlijk, zoals altijd. “En Lynn? Moet die niet op Marilyn passen?”, vraag ik Sonja. “Lynn heeft het te druk met Jamie momenteel. Zowel zakelijk als privé”, legt Sonja uit. De jeugd van tegenwoordig ook. Altijd maar hun kut achterna lopen. Hebben we eindelijk een goede nanny aan de haak geslagen, vinden ze seks met een mode-ontwerpster opeens weer belangrijker. Je kan ook echt niet meer op bouwen op de jeugd van tegenwoordig.

Eenmaal thuis eerst maar eens een schone slip aan, want al dat reizen gaat je niet in de koude kleren zitten. De deurmat ligt weer vol met enveloppen. Van de IRS, ICE, en uitnodigingen voor de Oscars. Yes, ik heb weer een nominatie op zak! Ditmaal voor mijn rol in Blonde Ambition, mijn rol als Madonna herself. Alleen nog een kwestie van het beeldje ophalen lijkt me. Dus Louise… Hoezo kan deze domme blonde pop niet acteren???

Mijn rol als Marilyn Monroe, leverde me al meteen mijn eerste Oscar op. Mijn rol als Madonna, een nominatie (en binnenkort is die nominatie automatisch omgezet naar een tweede beeldje, dat kan gewoon niet anders). Sinds mijn eerste stapjes als Hollywood-actrice droomde ik er al van om de meest charismatische vrouwen uit de geschiedenis te vertolken. Twee heb ik er nu al gespeeld. De derde wacht daar op me: Cleopatra. En zie weet speel ik later, over heel veel jaar en als Margot Robbie allang met pensioen is, Margot wel… Want als iemand haar inmiddels door en door kent, dan ben ik het toch zeker wel.
Bijna was die rol van Cleopatra aan mijn guitige neusje voorbij gegaan. Of zou die hele film er überhaupt niet komen. ten minste, als La Robbie het voor het zeggen had. Te duur en geen rol van betekenis voor haar in het verhaal. EN dus weigert mevrouw dan ook haar portemonnee te trekken voor haar precious. Lekker precious allemaal weer dus. Maar het draait niet allemaal om jou hoor Margot… djeezzz…

Dus moet ik me weer als een slangenmens in allerlei bochten wringen om Margot over te halen. Wat er feitelijk kortweg op neer komt dat Margot in haar rol wel degelijk een dampende liefdesrelatie met de hoofdrolspeelster (moi) kan en zal hebben in de film. Goed, ik ben een hoer van mijn eigen succes geworden. Maar als mevrouw Robbie daarmee voor de productiekosten wil opdraaien, wie ben ik dan om daar tegenin te gaan.
De titel van de film is er al: "Cleopatra and the prinses of Sudan". Geïnspireerd op het boek van de Britse historica Bettany Hughes en herschreven door La Rave, zoals mijn eigen Sonja vandaag de dag regelmatig gekscherend door haar talloze Amerikaans fans wordt genoemd. Een verhaal over de geheime relatie tussen Cleopatra en een prinses van Sudan, toen nog overheerst door de blanken (want we gaan Margot natuurlijk niet zwart schminken hè. Of Whoopy Goldberg vragen pfff).
“Heb je al ideeën voor Cleopatra?”, vraag ik Sonja terloops. “Zo, dat duurde lang. We zijn toch al weer zeker drie minuten thuis”, bijt Sonja me toe. “Ja nou… Ik kijk er gewoon erg naar uit. Sorry hoor. Ik bedoel echt niet dat je meteen moet gaan schrijven. Mag ook strakjes hoor”, plaag ik haar wat. “Schat, die hele film interesseert je eigenlijk geen ene malle moer. Als je maar in je blote kont op het witte doek te zien bent en als je maar voldoende dampende naaktscènes met Margot krijgt. En dat het je maar weer een Oscar mag opleveren natuurlijk, dat is ook wel belangrijk voor je. Wat dat betreft zijn jij en Margot echt precies hetzelfde”, verwijt Sonja me. “Daarom zijn we ook zo gek op elkaar en kunnen we zo geweldig goed samenwerken”, zeg ik alleen maar. Met een knipoog, dat wel. Want ik weet ook wel dat Sonja gelijk heeft.
“Dat jullie twee niet gezellig pornofilm gaan maken…”, zucht Sonja alleen maar moedeloos. “Als Margot het me vraagt… En jij het script schrijft…”, lach ik alleen maar. Waarschijnlijk niet helemaal het antwoord dat ze hoopte, maar jammer dan hoor.

Sonja en ik wachten tot Marilyn slaapt, laten dan het grote bad vollopen en gaan lekker met z´n tweetjes uitgebreid in bed. Ons wilde gedrag heeft de badkamer binnen no-time in een waterballet veranderd, maar dat is voor de schoonmaakster morgen. Eerst vrijen we nog een hele tijd door op ons grote bed.
“Weet je wat we misschien eens zouden moeten doen? Zo´n Tupperware party met seksspeeltjes houden. Lachen joh”, stel ik Sonja voor. “Een fuck-a-ware party dus”, grijnst Sonja. “Nou ja, we kennen in elk geval meer dan genoeg hete malloten die daar denk ik wel oren naar zullen hebben”, concludeert ze oprecht.
In de dagen daarna schrijft Sonja zich een slag in de rondte om mij maar tevreden te houden voor het nieuwe script over Cleopatra. En ben ik druk bezig met het inplannen van onze fuckaware party. We moesten wel nog even wachten tot al onze vriendinnen ook weer terug uit Europa zijn, want ze zouden het ons nooit vergeven als we dit zonder hen zouden doen. Bovendien, Easy-Toys en andere “speelgoedfabrikanten” hebben wat leveringsproblemen, waardoor het hele feestje twee weken was uitgesteld.
Maar dan is het zo ver en zit de woonkamer van onze eigen Villa Kakelbont die vrijdagavond ramvol met hitsige dames, die allemaal verwachtingsvol kijken naar het grote laken dat over onze enorme eettafel ligt. Een absurde hoeveel speeltjes, allemaal zorgvuldig door Sonja en mij geplaatst voordat het laken de uit te proberen collectie zou bedekken, vormt nu een prachtige skyline van een fictieve stad op onze eettafel. De spanning stijgt bij de dames als Sonja en ik dan naar de tafellopen en de punten van het laken vastpakken om onze “verborgen maquette van Sex City” aan het krolse publiek te onthullen…

Wat een prachtig leven hebben mijn lief en ik. Films maken over Madonna, Marilyn Monroe en Cleopatra en in onze schaarse vrije tijd, speeltjes verkopen op onze fuck-a-ware party, want mijn prachtige jonge vrouw is heel goed in woordspelingen. Iedereen is er. Margot en Louise, Belinda en Soof, Jutta, Lynn en Jamie, Debbie en mijn moeder en tientallen andere vaste vriendinnen. Grote hilariteit als Margot een dildo scoort met daarop in reliëf letters: My precious... Voor Louise koopt ze een strapon in knalgroen die volgens de verpakking: De Hulk XL heet en gezien de doorsnede (zeker tien centimeter) staat de actrice nog wat te wachten. Mijn moeder is dolgelukkig met de blu ray in 4k met de titel: Ten famous lesbians, terwijl Debbie voor zich zelf een koffietafelboek aanschaft over 'film and nudity' op de cover staat Margot in een frontaal naaktscene uit de "Wolf of Wallstreet". "Ik heb zin in je," zucht mijn altijd geile vrouwtje als Soof een pikant lingeriesetje aanschaft voor haar eega en Belinda twee leren lieslaarzen en een dito corset voor Sofie koopt. Iedereen is door het dolle. "We zijn zo dadelijk door de meeste cadeautje heen," fluister ik terug, "en dan lazeren we ze allemaal op straat." Dat laatste komt wel zo goed uit, want Louise loopt al rond te paraderen met haar hulk strap on en Belinda is zo hitsig aan het vrijen met 'meesteres' Sofie dat de vlammen er af slaan. "Fan, fucking, tastic" schreeuwt Sjoukje, "en nu iedereen er uit, want de grote mensen hebben belangrijkere dingen te doen. De rest van die sekstroep verkopen we op de volgende Fuck a ware party.

Weer onder ons beraadslagen mijn mooie jonge vrouw en ik ons over het inhuren van een nieuwe nanny en besluiten een beroep te doen op dr. Ruth, die veel ervaring heeft met het aantrekken van geschikte meisjes. We maken een afspraak voor morgen en daarna lees ik Sjoukje stukjs voor uit het script over Cleopatra. "Klinkt lekker," zucht Sjouk, "en je denkt dat dit door de censuur komt?" "Als Margot frontaal naakt in Wolf of Wallstreet kan, dan mag Cleo zich ook over de kut van de prinses van Soedan buigen," zeg ik ferm. "We hebben trouwens een afspraak met prof. Bettany Hughes. Ik wil haar als adviseur voor de film. Ik laat mijn schatje een foto zien van de historica en ze fluit tussen haar tanden. "Dat ziet er gezond uit, is ze lesbisch of bi?" "Lesbisch niet, ze is getrouwd met kinderen, maar bi misschien wel. Ze schrijft erg sappig over die verhouding tussen Cleo en de prinses. Details die alleen een lesbienne of bi-vrouw kent," doceer ik. "Lekker," zucht Sjoukje, en kijkt weer naar de foto's. "Ze ziet er goed uit..." Ik lach, "je bent onverzadigbaar, laat Margot het maar niet horen..."

"Joepie!" schreeuw ik als mijn vrouw een zeer pikant lingeriesetje voor me koopt. Het zal wel reteduur zijn, ondanks het feit dat er amper textiel gebruikt is. Mijn tieten zijn niet zo enorm als die van Soof, maar evengoed prima in doorsnee en worden amper bedekt door de zijde van het behaatje. En dat terwijl de string vrijwel verdwijnt in mijn kut en kont. Prachtig. De party is gezellig, een soort sinterklaasavond voor volwassenen. Ik koop gelijk een soort BDSM outfit voor mijn Soofje, laarzen en een leren corset met rijgveters. Tot mijn niet geringe vreugde wordt de super F-cup van mijn vrouw er amper door bedekt. Heerlijk. Margot heeft imiddels haar precious tussen haar benen en stoot de dildo in een enorm tempo in haar kut, terwijl Louise aan iedereen haar gifgroene Hulk strap on laat zien. Er staat zelfs een groen portretje van de superheld op de eikel... Een Fuck-a-wear party waarom kom ik nu niet op zo'n idee? "Noteer even..." sis ik tegen mijn wederhelft, "fuck-a-party, we moeten vermoedelijk 'tupperware' een fee betalen, maar daarna leggen we de naam vast en gaan dit organiseren op Hollywoodfeestjes. Denk je dat je mama ceremoniemeesteres wil spelen?" Soof grijnst vunzig. "Dat doet ze gratis!" Ik grijns even vunzig mee. "En nu we toch bezig zijn, we moeten de merchandise voor die Cleopatrafilm nog regelen. We hebben een aanbod van Waverley Toys om poppen te maken: Cleopatra, de prinses van Soedan, Julius Ceasar en Marcus Anthonius. En diverse kledingsets voor de dames." "Leuk," zegt Soof, "ik heb zin je, lekker geil wijf." Ik giechel als een klein meisje en even later liggen we al druk te vrijen tot Sjoukje ons de deur uitwerkt omdat zij en Sonja willen neuken.

In The Beast zitten we in onze sexykleding tot we worden aangehouden door een patrouilleauto van de LAPD. Twee vrouwelijke agenten lopen naar ons en mompelen iets van 'indecent exposure'. Gelukkig heb ik Sofie bij me en die tieten zouden nog een verstokte oudeheterovrouw met spinnenwebben in haar vagina hebben doen opspringen. De agent kijkt enkele seconden sprakeloos toe en als Soofje vol verleiding zegt, "is there a problem officer?" begint de LAPD agente spontaan te stotteren. "Eh..n...no.. ma'am, but, but..." Als Soof dan haar volledige cup uit het leer trekt, zie je de agente bijna kwijlen. Enfin om een lang verhaal kort te houden, de twee agentes, Suzy en Nicole rijden met ons mee naar ons hol van de Leeuwin en blijken zo lesbisch als de pest. We belanden in ons kingsize bed en daar zijn we al snel naakt. Wat volgt is een lesbische orgie van reuzeformaat, waarbij Suzy en Nicole laten zien dat ook Amerikaanse lesbo's de kneepjes van hun seksuele geaardheid kennen. Feest.

De volgende morgen vertrekken de dames van de Heilige Hermandad weer richting politiebureau en net als Soof en ik aan de telefoon zitten, gaat de telefoon. Sonja. "Hi ladies," horen we, "we hebben een nieuwe nanny nodig, want Lynn heeft het te druk met de liefde en zaken. Ik heb dr. Ruth nog gebeld, maar die heeft zo een twee drie niemand..." "We komen er aan, meester," zeg ik slaafs en trek mijn Soofje mee. Voor de verandering niet gekleed als de hoer van Babylon, maar in een vlot zomerjurkje. We racen naar de woning van onze cliënten...

Ik verveel me. Niet dat de seks met Kris dat is, of de seks met oost-europese schaatsters (om maar iets te noemen). Maar ik ben een she-haai, mijn brein moet constant gevoed worden wil ik overleven. Dus zwem ik voortdurend rond in de sea of science op zoek naar nieuwe uitdagingen. Nu ben ik bijvoorbeeld bezig met een AI-Nanny. Het prototype Ainie genaamd staat in steigers. Ze is perfect van lijf met een prachtig uiterlijk, uitstekend met kinderen van baby tot puber en uitgerust met de meest dodelijke wapens om het grut te verdedigen. Mijn schoondochter belde me precies op het goede moment. Nu de ontwikkelingsfase voorbij is, vallen de uitdagingen weg en blijft alleen het testen over. Dus toen Belinda me vertelde dat ze een nanny zocht voor Sjoukje en Sonja was ik gelijk geïnteresseerd. Kristel was iets minder uitbundig. "Je beschrijft dat ding als een soort Arnold Schwarzenegger met moedergevoelens," zegt ze bezorgd, "stel nu dat die Ainie de conclusie trekt dat Son en Sjoukje een bedreiging vormen voor de kleine Marilyn, worden ze dan geroosterd met een vlammenwerper?" Altijd weer dat Frankensteincomplex. Elke robot of Cyborg wordt in de SF-lectuur omschreven als een potentiële kandidaat voor een robotrevolutie. "Kan niet gebeuren," zeg ik vol zekerheid, "Ainie zit vol met safeguards die dat verhinderen.." "Ja, dat zei je ook over die nep Sjoukjes," zegt Kristel niet helemaal overtuigd. "Daar hebben we van geleerd," zeg ik, "ik heb dr. Ruth gevraagd om de AI-hersens van Ainie te controleren. Ze is 100 % overtuigd dat het safe is." "Ik vind dr. Ruth nu niet bepaald een aanbeveling," zegt Kristel.

Samen met Belinda en Soof sta ik voor de deur bij Sonja en Sjoukje. We hebben afgesproken dat we niet onthullen dat Ainie, die we voor de zekerheid hebben omgedoopt tot Annie, een robot met Ai hersens is. Er wordt niet opengedaan op ons bellen aan de voordeur. "Oh wacht maar," zegt Belinda, "dat spelletje ken ik." Ze geeft een schop tegen de deur die openvliegt en stormt naar binnen. "Belin schatje," hoor ik mijn dochter fluisteren, "wat hadden we nu afgesproken?" Ik kijk haar aan en ze zegt verontschuldigend. "Geen deur kan Belinda tegenhouden, Son en Sjouk worden er gek van. Gelijk stijgt een gehuil op en horen we een woedende Sonja schreeuwen. "Dit is de laatste keer Belinda, de volgende keer schiet ik je aan flarden!" We rennen naar binnen en zien Belinda met haar handen omhoog staan, terwijl Sonja haar bedreigt met een zgn. "riot gun". Soof weet de gemoederen te kalmeren en zegt dan. "Mijn moeder heeft een vriendin en het nichtje van die vriendin Annie is een au pair, ze zal op jullie Marilyn passen. Gelijk wordt het incident met Belinda vergeten en Son en Sjouk komen naar voren om Annie te zien. "How nice to meet you," zegt Annie met haar onberispelijke Hollywoodaccent, eb steekt haar hand uit, "I am Annie, and I heard you are looking for a nanny?" Terwijl Sjoukje onze Annie verder ondervraagt, en dat zal geen problemen opleveren want haar IQ is gigantisch, stelt Sonja mij vragen als: "Is ze betrouwbaar? Ken je de familie waar ze vandaan komt goed? En meer. Gelukkig weet ik alles te pareren en te beantwoorden en binnen een uur vertrek ik met mijn dochter en schoondochter. Weer thuis verzucht Kristel. "Als er iets met Marilyn of mijn dochter en schoondochter gebeurt, blaas ik je lab op..."

Ainie is geweldig. Mijn schoonmoeder mag dan een oversekste hoer zijn, ze is ook briljant als wetenschapster en uitvindster. Ainie is een soort terminator maar dan volgens schoonmama zo 'safe als de pest' (en ik maar denken dat de pest in de 14e eeuw bijna de mensheid had uitgeroeid...). Ze is reuze slim, een IQ van meer dan 150 en tegelijk uitgerust met meerdere verborgen wapens en een instructie in haar AI-brein om Marilyn net als Son en Sjoukje te beschermen tegen elk tuig van de richel dat in de VS de straten onveilig maakt. Maar om Ainie zo maar los te laten op de Son en Sjoukje al is het om te testen, lijkt me niet verstandig. "Die mogen van niets weten," zeg ik, "want zou jij je kind toevertrouwen aan een moordzuchtige robot met de intelligentie van een Einstein en Oppenheimer," zeg ik. Als ik naar Debbie kijk, zie ik dat dat geen probleem voor haar is, maar ze zwicht als haar dochter uitlegt dat niet iedereen zo wetenschappelijk onderlegd is. "We noemen haar voorlopig 'Annie'," zegt Soof en doen net of het een mens is.

Als we naar Zweinstein rijden om Annie te droppen bij haar nieuwe eigenaressen, wordt er op ons bellen niet open gedaan. Ik lach tegen mijn schoonmama en mompel dat ik die spelletje van Sonja nu wel ken. Daarop schop ik de deur open, hoor Soof nog iets zeggen van 'dat hadden we niet afgesproken' en storm door naar de slaapkamer van mijn favoriete stel. Oeps! Kennelijk heeft Sonja geleerd van mijn vorige optreden en ze staat klaar met een zogenaamde riotgun. In de VS zijn die wapens uitgerust met scherpe minutie die in staat is een gat zo groot als een theekopje in je maag te schieten. Ik slik en steek mijn handen omhoog. "Dit is de laatste keer Belinda, de volgende keer schiet ik je aan flarden!" gilt Sonja woedend en Sjoukje staat er bij te kijken alsof ze graag zou zien dat ik doorzeefd zal worden. Gelukkig komt alles goed als we Annie introduceren en die duidelijk bevalt bij onze cliëntes. Als we vertrekken staat Annie met Marilyn in haar armen..

We brengen Debbie naar huis en daar staat Kristel ons op te wachten. "Dit is de laatste keer Belinda, de volgende keer schiet ik je aan flarden!" roept ze, "en jullie er bij!" Ik kijk niet begrijpend naar Debbie die luchtig opmerkt dat Kris last heeft van een Frankensteincomplex. "Het komt door al die films," zegt ze, "Terminator, Frankenstein, etc. etc. alsof al die robots in opstand komen tegen hun scheppers." Soof begint gelijk tegen haar moeder uit te varen. "Als je maar bedenkt dat wij geen Ainie hoeven voor onze twins!" Waarop schoonmama beledigt is en ons de deur uitschopt. In The Beast zegt mijn Soofje dat we misschien toch Son en Sjoukje moeten waarschuwen...

(Sorry dat het zo lang duurde)


Voor het gemak heb ik mijn laarzen die Brlinda heeft gekocht op het sexspeeltjesfeestje maar aangehouden omdat ze er zo dol
Op is als we naar Son en Sjoukje gaan met mijn moeder. En wees nou eerlijk de sex is beter dan ook als ik ze aanhoud in bed. Alleen die enorme naaldhakken zijn killing. Ach ja. Zelfs mams glundert als ik haar nieuwste creatie bewonder. Een Ai nanny. Ik houd mijn hart vast. Die schaatspakken waren een wereldwijd succes en ze heeft haar bankrekening weer overvol. Waarschijnlijk kan ze zich met met Margot die nog steeds zeer gereserveerd is als het op bezoekjes aankomt. Die is een volle week van slag als Debbie haar weer erns alle hoeken van de slaapkamer, keuken Zeg maar alle vertrekken in haar kleine kasteeltje, heeft laten zien.
En mijn halfzusje staat erbij en kijkt ernaar. De sloerie. Ze heeft nog steeds een oogje op Sonja al verbergt ze het wonderbaarlijk goed.

Maar goed Annie. Annie luistert goed lijkt vrij van verkeerde 0 lletjes en 1 tjes, en heeft zeker niet meteen het volste vertrouwen van onze hartsvriendinnen. Begrijpelijk. Zeker met de kleurrijke geschiedenis na die sexrobot.

Belinda zag ik laatst stiekem met een achterovergelagen ai dildo in de weer. Zichzelf volledig van de wereld geneukt. Zelf toen ik mijn wulpse borsten toonde kon ze geen boe of bah meer zeggen. Ik heb hem maar achter slot en grendel gelegd want ze was drie dag niet in staat om enige sex met mij te hebben, en dat moeten we niet hebben.

Nee Son en Sjoukje zijn niet meteen enthousiast maar gaan het proberen. Zeker nadat Debbie verzekerd dat Annie langs de meest strenge veiligheidsprocessen is gegaan en dr Ruth haar zegen heeft gegeven. Voor wat het waard is.

Ik pieste bijna in mijn broek toen Sonja met een riotgun Belinda op stand stil kreeg. Ook al was het nep, begreep ik later. Ze zal het nooit leren ben ik bang maar kwam niet meer bij toen we weer weggingen met Marylin sussend in de armen van de nieuwe AI nanny achterlatend, dat Belinda wel heel vochtig was in haar slipje. Beteuterd keek ze mij aan of ik een reserve slipje bij had, want zij had wel in haar broekje gepiest. Uiteraard heb ik haar weer netjes gemaakt al doet een piepklein stringetje weinig en zat binnen de kortste keren al tussen haar lipjes. Debbie keek al vreemd hoe ze iedere keer het stof uit haar vangins aan het trekken was, waarop ik kleurrijk mijn moeder vertelde wat er gebeurd was.

Kristel heeft dezelfde neigingen als haar dochter en vind het hele idee van een ai nanny maar niets. Ik moet er ook niets van hebben wat in slechte aarde valt bij mijn moeder omdat ik het duidelijk maakte geen ai nanny bij ons in huis!!

Ze draait wel weer bij.

Belinda is het meteen eens dat we Son en Sjoukje inlichten over het voorval van daarnet maar eerst naar huis.

Begrijp mij niet verkeerd ik ben dol op mijn moeder maar soms, denk ik peinzend.

Belinda zit half nukkig in de Beast als ik mijn tasje open en haar kliedernatte slipje eruit vis. “Moest je dat nou weer vertellen “, zegt ze gemaakt boos en kijkt verwonderd als ik het klein slipje bekijk en eraan ruik. Niet alleen pies dus. “Wat heeft je zo opgewonden”, vraag ik speels en lik even over het broekje en sleur Belinda even later in huis, en strip haar kleren woest van haar lichaam. Lekker mollig wat mij iedere keer weer bloedgeil maakt. Sta nog met die dijhoge leren sm laarzen voor het bed en ontbloot mij, door mijn jurkje ritsend naar beneden te trekken en mijn vorstelijke dames naar buiten laten tuimelen. Belinda ligt al vingerend van mij te genieten en ik duik , op de laarzen na, tussen haar benen.

Alle sapjes. Geil plas en tussen haar billen. Ik kan er geen genoeg van krijgen en geef mijn liefste vrouw het ene na het andere orgasme om haar fistend, en schreeuwend te laten klaarkomen, en we de tweeling vast wakker maken. Juanita en haar zus komen zelfs poolshoogte nemen en zie ze even kijken en met rode wangetjes weer weggaan.

Ik zeg het tegen Belinda die nog na hijgend mompelt dat zij ook hun wel eens bekijkt. Hmmm Belinda gluurt dus ook wel eens en stop 2 vingers in haar sterretje, om gelijk een diepe kreun te horen. Dus daar geil jij ook op, sletje!! Geef een paar tikken op haar billen en lik alles netjes schoon en glijd katachtig over haar heen. Mijn dikke tieten bengelend over haar mond. Ik knik, en grommend geniet ik van mijn geile lieve vrouw die mij nu gaat verwennen.

Lieve Soof, leuk stukje en fijn dat je weer meedoet. Maar één ding... Sonja en Sjoukje weten dus NIET dat Ainie (die om die reden Annie heet) een AI Robot is, zij denken dat Annie een echte vrouw is...

Mijn lieve Soof is zo'n heerlijke geile seksmachine, alleen als we liggen uit te hijgen zegt ze ineens. "Denk je dat Son en Sjoukje het erg vinden dat ze weer een AI robot hebben gekregen van mijn moeder?" Ik kijk haar verbaasd aan. "Maar dat weten ze niet, troela, Debbie doet net of Ainie Annie is, een nichtje van een kennis van haar. Heel verstandig want Sonja is een zo langzamerhand een beetje psychopatisch, met die riot gun van haar. Denk je eens in dat Son er achter komt dat Debbie weer een robot bij haar gedumpt heeft en nog wel één die kan schieten uit zelfverdediging. Mijn Soof kijkt me beschaamd aan. "Je hebt gelijk," zegt ze, "ik was even mezelf niet. Natuurlijk is Annie niet echt en ik hou mijn mond wel." "Heel goed," verzucht ik en tevreden slapen we in, lepeltje lepeltje als een oud verliefd stel.

De volgende morgen gaan we naar Son en Sjoukje toe die ons enthousiast begroeten. "Die Annie is geweldig!" roept Sjoukje. "De best Nanny ooit," zegt Sonja, "ze is er altijd voor onze kleine meid, bijna alsof ze geen slaap nodig heeft." Ik kijk naar Soof en we wisselen een blik van verstandhouding uit. Mondje dicht over het feit dat Annie geen echt mens is, maar een robot met een compleet wapenarsenaal. Even later komt Annie binnen met de kleine Marilyn. "Are you ok Annie?" vraagt Sonja bezorgd, "Don't you need a rest?" "No, no," zegt Annie in haar onberispelijke taalgebruik, "I have to protect my little one...at all times!" Ik zie Soof rillen want die wil dus absoluut geen AI-nanny en heeft daar al ruzie over met haar moeder die zoals gewoonlijk vind dat wij normale stervelingen overdrijven. De AI-nanny is volkomen veilig.

Son en Sjouk vragen of we mee willen om dr. Bettany Hughes te ontmoeten, de schrijfster van het boek "Cleopatra and the Princess of Sudan". Ze is in Hollywood voor opnames van een docu voor de BBC en we kunnen dan gelijk de filmrechten regelen. Een paar uur later zijn we terug in villa Kakelbont en tekent Bettany de deal voor de filmrechten van haar boek. Sjoukje informeert gelijk of the Princess of Sudan blank was omdat Margot Robbie in de picture is voor de rol. "Oh yes she was," lacht de historica, "The princess was from Macedonia from the country of Alexander the great and she was married to one of the rulers of Sudan." Het is een mooie vrouw en ik zie Sjoukje geïnteresseerd kijken naar deze 58 jarige schoonheid. Sjoukje is nu eenmaal gek op oudere vrouwen. Ik vraag of Bettany een klein rolletje in de film wil spelen en ze is gelijk geïnteresseerd. Het komt me op een woedende blik van Sonja te staan, die heus wel heeft gezien dat Sjoukje een beetje zit te geilen op de vrouwelijke professor. "Oh that is nice," lacht Bettany. "Which part?"

“Dat was niet een hele goede actie van mij. Ik heb dat ene regeltje over het hoofd gezien of ben het gewoon vergeten, maar je hebt het mooi opgelost Belinda. Benieuwd waar dit in eindigt? We zullen wel zien he. Dikke kus

“Dat was niet een hele goede actie van mij. Ik heb dat ene regeltje over het hoofd gezien of ben het gewoon vergeten, maar je hebt het mooi opgelost Belinda. Benieuwd waar dit in eindigt? We zullen wel zien he. Dikke kus

Professor Hughes is het tegendeel van een stoffige professor. Ze is goedlachs, knap om te zien en sexy. Gelukkig is ze hetero, al hoeft dat voor Sjoukje echt geen probleem te zijn. Margot is hetero, net als Jutta Leerdam etc, etc. Dus kijk ik wat stuurs als mijn mooie vrouw wel erg veel aandacht aan de Britse historica besteed. Sjoukje en ik hebben het boek gelezen over Cleo en de prinses, maar Sjoukje heeft het duidelijk echt bestudeerd, ze stelt allerlei vragen als,"was de prinses lesbisch?" "Was Cleo biseksueel?" En kijkt daarbij heel suggestief naar de knappe hooglerares. Hughes geeft duidelijke antwoorden en tot overmaat van de ramp vraagt Belinda of ze een rolletje in de film wil. Dat kreng (Belinda bedoel ik, waar is mijn riot gun?). Ik lach als een boerin die kiespijn heeft en stel voor dat Bettany zich zelf zal spelen als ze de papyrus ontdekt die het verhaal van de prinses en Cleo vertelt. "We film the movie in Egypt," zeg ik, "Sudan is a bit dangerous at the moment." Hughes gaat akkoord en ik laat het aan Belin over om een datum vast te leggen. Misschien kan ik het zo spelen dat Sjoukje en Bettany niet op het zelfde moment hoeven te spelen, is ook niet nodig. Ik beloof het script zo snel mogelijk te sturen en of mevrouw Hughes dat wil checken op de historische feiten.

Terug in ons huis, heeft onze droomnanny Marilyn verschoond, een flesje gegeven en in haar bedje gelegd. Ze is geweldig. Wat me alleen bevreemd is dat ze nooit lijkt te rusten. Samen met Sjoukje kijk ik een docu over de Oscarnominaties. Sjouk zit er bij in de categorie "Beste actrice' voor haar rol als Madonna in Blond ambition. Margot laat weten dat ze weer bezig is te lobbyen voor haar precious. "Vind jij het niet gek dat Annie nooit lijkt te slapen?" vraag ik aan mijn schat. Die haalt haar schouders op. "Misschien heeft ze minder slaap nodig dan wij." zegt ze. Dat kan. Een beetje wantrouwig check ik onze nieuwe nanny op internet. Alles is er biografie, schoolprestaties, gezin waar ze uit voortkomt. Alles keurig in orde, er zijn zelfs foto's van haar als baby. kleuter, jong kind en puber. Perfect. Een beetje te perfect. Ik weet het, ik ben een wantrouwige ouwe zeur, maar na alle problemen met die nep Sjoukjes vertrouw ik Debbie niet zo. Hoewel ze heeft bezworen nooit meer menselijke robots te maken, weet je nooit of ze dat meent. Ik denk even na, dan mail ik dr. Ruth.

De volgende morgen heb ik een afspraak met de doctor. Sjoukje is naar Kristel die weer eens een portret moet schilderen van haar schoondochter en ik neem Marilyn en Annie mee. Dr. Ruth ontvangt ons in een joggingpak dat zo roze is dat zelfs Barbie er kleurenblind van zou worden. We hebben afgesproken dat ze Annie zal ondervragen, maar op zo'n manier dat ze niet zal merkendat Ruth wil weten of ze een mens is of niet. "Het is een Turingtest," zegt ze grijnzend, "ik vraag naar persoonlijke ervaringen, emoties of zeer recente gebeurtenissen. Een AI kan feiten reproduceren, maar mist oprechte emotionele diepgang of unieke, niet-gedocumenteerde levenservaringen." zegt ze door de telefoon. Terwijl Annie Marilyn vertroetelt, praat dr. Ruth met haar. Het klinkt allemaal heel slim wat de doctor doet. Annie lijkt niets in de gaten te hebben. Na een paar uur neemt dr. Ruth me apart. "Volgens mij is ze een mens," zegt ze, "of in ieder geval geen doorsnee AI-bot, is Debbie zo knap dat ze een Turingtest kan omzeilen?" Ik vertel over de te perfecte digitale sporen van Annie op Internet. Dr. Ruth knikt. "Misschien onderschat ik Debbie, maar voorlopig denk ik dat Annie een echt mens is..."

Sjoukje staat naakt voor me en schets met houtskool haar contouren op het lege canvas. Toen ik hoorde dat ze Cleopatra gaat spelen op het witte doek, kreeg ik het idee mijn schoondochter te schilderen als de Egyptische koningin. Er ligt nog een opdrachtje van een uitgever die op zoek is naar een leuke cover voor een nieuwe studie over Cleo. Het zal een boek worden met een kloek formaat, een soort koffietafelboek, met illustraties en de tekst is afkomstig van prof. Joann Fletcher, die net als Bettany Hughes bekend is van tv documentaires over de oudheid. Uiteraard zal het portret in olieverf van Sjoukje niet naakt zijn, maar als artiest bouw ik mijn portretten op vanaf het naakte lichaam tot de aangeklede versie, zodat ik weet hoe elke spier loopt. Voor Sjoukje heb ik een origineel kostuum klaar liggen, dat is vervaardigd door een beroemde kostuumontwerpster uit Hollywood. Stiekem schets ik mijn schoondochter ook naakt, omdat ik het wel lekker vindt om haar naakt te zien. Ik sta zelf ook naakt achter mijn ezel en daar doe ik Sjouk een groot plezier mee. Na een paar uur nemen we rust en gaan op het bed in mijn atelier liggen. We vrijen uitgebreid en ik speel onderwijl met haar kletsnatte spleetje. Ze kreunt en als ik met mijn eveneens natte kut op haar mond ga zitten, duwt ze haar tong tussen mijn schaamlippen. Ik kom vrijwel gelijk klaar en sproei mijn kutsap over het gezicht van Sjoukje. We rollen over het bed heen en weer en zoeken een nieuwe positie, een standje 69. Nu is Sjoukje aan de beurt om klaar te komen en ze wrijft haar blote kutje over mijn gezicht. Vervolgens likt ze mijn tepels en ik kneed haar borsten. Weer zoenen we uitgebreid om vervolgens te scharen en onze kutjes tegen elkaar te wrijven, net zo lang tot we gillend weer klaarkomen.

Sjoukje gaat zich omkleden in haar Egyptisch kostuum en ik sta weer gekleed achter mijn ezel als Debbie binnenkomt. "Ziet er goed uit..." zegt ze en kijkt bewonderend naar de houtskooltekening op het canvas. Ik knik. "Nog iets gehoord over Annie?" fluistert mijn grote liefde dan. "Nee," zeg ik, "en hou je waffel. Sjoukje heeft niet zoveel tijd om te poseren en ik wil graag een begin maken met de olieverf. Als jij nu over die Annie begint te miauwen, wordt ze misschien wantrouwig. Debbie giechelt en kijkt op als Sjoukje binnenkomt. Ze draagt een prachtig gewaad en op haar hoofd staat een soort kroon. Haar ogen zijn opgemaakt met veel eyeliner zoals de mode was in het oude Egypte. "Wauw!" zegt Debbie, "wat zie je er goed uit, mevrouw Cleo." Sjoukje glimlacht en neemt de pose aan die wie hebben afgesproken. Ik vraag of ze een beetje koninklijk streng kan kijken. Dan kun je zien dat die meid actrice is, je zou bijna denken dat Cleo daar echt staat. Ook Debbie is geïmponeerd. Ik doop mijn kwast in de gemengde verf en begin met het gezicht. Eerst de ogen, altijd moeilijk, de spiegels van de ziel... Na een uur wordt er gebeld en Debbie gaat opendoen. Ze komt terug met Margot die bijna ter plekke flauw valt als ze Sjoukje ziet staan. "I will buy this painting," zegt ze hijgerig. Als ik uitleg dat het voor een boekcover is, zegt ze dat ze best toestemming geeft aan de uitgeverij om het gratis te gebruiken en biedt in één moeite door een geweldig bedrag voor het schilderij. "And I want you to paint me as the princess of Sudan!" voegt ze er aan toe, "I'll pay you the same amount..." Ik maak even een berekening, dat is bij elkaar een leuk bedragje. "OK," zeg ik, "deal!" Als Sjoukje weer naar huis gaat is het schilderij al deels klaar. Ik maak afspraken voor nieuwe poseersessie ook met Margot en dan zijn Debbie en ik weer alleen. Ik bel Belinda om door te geven hoeveel ik verdiend heb met twee schilderijen en die is even stil (een zeldzaamheid). Wel kan ik het kasregister in haar hersens bijna horen tingelen. "Geweldig," roept mijn agente, "je flikt het toch elke keer weer, schat." Dan zie ik dat Debbie naakt naast me is gaan staan. "Ik word altijd zo geil van je als je met Sjoukje ligt te seksen," fluistert ze. "Heb je meegekeken?" vraag ik, niet eens verbaasd. "Tuurlijk," zegt ze, "twee mooie vrouwen...je weet toch dat ik een camera in het atelier heb geplaatst?" "Eén maar?" zeg ik.

Ik ben nog altijd in het gezelschap van Margot te vinden. Als haar assistente. Overigens een job van niks, want ze doet vrijwel alles zelf. Bovendien is ze nog altijd zo smoor op Sjoukje dat ik er misselijk van wordt. Het is bijna ziekelijk zoals de Australische zot is van mijn grote concurrente. Het is mijn precious voor en het is mijn precious na. Nu gaan Sjoukje en Margot weer in een film spelen van mijn grote liefde Sonja. Iets over Cleopatra en de prinses van Soedan. Klinkt als een slecht sandaalfilm. Aangezien Sjoukje niet kan acteren (ben ik nu de enige die dat ziet?) en Margot totaal blind is voor dat feit, zal het wel een box office bomb van nucleaire proporties worden. Ook al is mijn Sonja de regisseur. Dan komt er als een bliksemflits bij heldere hemel een geweldig bericht. Margot leent me uit aan Sonja. Die schijnt geklaagd te hebben dat ze het veel te druk heeft en prompt werd ik door 'her majesty' overgeplaatst naar de mooie Sonja. Ik kleed me gelijk aan voor de transfer in een minirokje dat wankelt op de grens van betamelijk en onbetamelijk een strak truitje dat zo om mijn overigens niet zo grote tietjes past dat het is alsof ik topless ben. Ik meld me bij mijn grote liefde, maar ze ziet me amper staan. Wel krijg ik de ondankbare taak om een schema te ontwerpen voor de opnames om Bettany Hughes en Sjoukje van elkaar te scheiden. Kennelijk zien die twee wel wat in elkaar en Sonja wil dat Hughes haar opnames maakt in Egypte, terwijl Sjoukje bezig is met haar opnames in een woestijn in de VS. Ik peins me suf hoe ik dit kan saboteren, want hé als Sjoukje en Bettany liggen te neuken, kan ik me op Sonja focussen.

Het weer schiet me te hulp, want het stuk woestijn waar Sjoukje en Margot hun opnames doen wordt plotseling geteisterd door...regen. Dus moet alles worden omgegooid en vliegt iedereen naar Egypte waar geen regen is. Sjoukje blij, Bettany blij en ik blij. Minder blij is Sonja die zit te mokken in het vliegtuig. Ze geeft me zelfs opdracht om Bettany en Sjoukje te bespioneren. Reken maar! En ik zal mijn rapport lekker aandikken. Dan landen we in Caïro en worden vervoerd naar allerlei exotische locaties. Bettany doet alsof ze een papyrus vindt en ik weet niet wie er slecht acteert: zij of Sjoukje. Al snel heb ik foto's waarop een naakte Sjoukje en een al even blote Bettany verleidt in haar trailer, maar ook op onverwachte plekjes. Ik moet trouwens wel uitkijken want Annie, de nieuwe nanny van Marilyn is ook als een kloek over Sonja en Sjoukje aan het waken. Maar ik heb binnen een dag al zoveel opnames van de ontrouw tussen Sjoukje en Bettany dat ik een mooie presentatie kan samenstellen voor Sonja. Nu even een moment afwachten om die presentatie te laten zien. Het moet het goede moment zijn want Sonja vergeeft haar vrouwtje al tijden alles, slechte acteerprestatie en ontrouw. Het goede moment komt als Margot me in mijn trailer komt opzoeken en zogenaamd de prestatie 'vindt'. Ik heb het uitgelokt en een zwaar verontwaardigde Margot brengt de prestatie hoogst persoonlijk naar Sonja en eist opheldering. Er is namelijk maar één vrouw waarmee Sjoukje mag ravotten en dat is Margot...

Ik wist het! Die Britse historica-bitch is als een blok gevallen voor mijn Sjoukje... Die twee lijken wel twee verliefde tieners op de presentatie die Margot me laat zien. Ze is hels. 'That tea-sipping bitch is fucking my precious' is nog het aardigste wat Margot aan begeleidend commentaar geeft. Ze vind dat ik mijn vrouw beter onder de duim moet houden. "Sjoukje and I have an open marriage," zeg ik stoer, maar inwendig kook ik. Houdt het nu nooit op, is Sjouk echt bezig de halve wereld te naaien? Ik weet Margot te kalmeren met wat nieuwe pagina's van het script en de belofte dat Hughes vanavond al zal vertrekken omdat haar opnames klaar zijn. Ze waren niet geweldig, maar het is dan ook een amateur-actrice. Dus bindt Margot in en begint de scriptpagina's te lezen, Morgen gaan we de ontmoeting tussen Cleo en de prinses filmen. Een groot opgezette scene met veel figuranten in een oude tempel. Ik stuur Louise om Sjoukje op te halen en tot mijn verwondering komt mijn jonge vrouw nog opdagen ook. "Heb je al afscheid genomen van Bettany?' vraag ik. "Jaaa!" zegt Sjoukje ongeduldig, "ze gaat weer terug naar man en kinderen." Ik knik en geef haar de passages en vertel over Margot en de presentatie. "Echt?" zegt Sjoukje, "je wist er toch van?" "Natuurlijk, maar Margot is altijd heel gevoelig over de seks van jou..." lach ik. Sjoukje grijnst en begint de passages te lezen. "Geweldig!" zegt ze, "wat een show voerde die Cleo op."

De volgende morgen staan we klaar met de camera's. Margot is gekleed als een Afrikaanse prinses en Sjoukje draagt de traditionele kleding van een vrouwelijke farao compleet met de twee kronen van beneden- en boven Egypte. Margot wordt binnengedragen in een draagstoel die wordt getild door acht gespierde half naakte slaven en Sjoukje zit op haar troon. Het is geen moeilijke scene maar wel gecompliceerd wat betreft het aantal figuranten en de 'choreografie' om iedereen de goede kant op te laten lopen. Na een paar uur staat het er op en filmen we nog wat scenes waarbij de prinses geschenken aanbiedt aan Sjoukje. Haar haren zijn bruin geverfd en dat geeft haar een heel andere uitstraling. Louise is heel hinderlijk steeds in mijn nabijheid. Mijn eigen schuld, ik heb gevraagd om een assistente. Maar ze ziet er uit als een 'lovesick puppy' en dat hangt me al snel de keel uit. Ik verzin dus een opdracht om haar ver uit mijn buurt te houden en ik draag haar op om Annie en Marilyn terug naar het hotel in Caïro te brengen.

"Ze ziet er goed uit...", lach ik bij het zien van de foto´s van de Britse historica en schrijfster en het voorstel van mijn vrouw om haar in het echt te ontmoeten. "Je bent onverzadigbaar, laat Margot het maar niet horen...", grijnst Sonja.
“Misschien moeten we Margot juist meevragen? Zij is immers mijn belangrijkste tegenspeelster in dit epische lesbische historische feitje dat mevrouw Hughes aan het licht heeft gebracht?”, stel ik voor. Sonja knikt, niet zo enthousiast als ik, maar dat begrijp ik inmiddels echt wel. Margot doet gewoon iets met mij wat maar weinig vrouwen met me doen.
De scènes die aan het erotische brein van mijn vrouw zijn ontsprongen, zijn in 1 woord geweldig. Niet alleen zijn ze van ongeëvenaarde klasse, maar er zal veel (en dan voor Hollywood begrippen echt heel veel) bloot in te zien zijn. Een erotisch epos over één van de machtigste en meest tot de verbeelding sprekende vrouwen ooit. Zoals Sonja me sommige scènes voorschotelt, doet het me soms net aan een echte erotische film denken, soft-porno bijna, of iets in die geest. Maar hé, als Robbie het aandurft, zo expliciet naakt op het witte doek, dan ik toch zeker ook wel!
Snel bel ik Margot op. “Marge, honey, get your plane ready. We´re going to London, to meet up with Miss Hughes. The historical writer of our play, you know. We want her to share everything she knows about this intruiging topic. And we don´t wanna look foolish when playing our parts, right?”, zeg ik Margot. “Wheels up in 72 hours?”, stelt Margot voor. Liever iets eerder nog als het aan mij had gelegen, maar ik snap dat Margot vast nog het nodige moet regelen voor we kunnen vertrekken. Dus dan maar “pas” over 3 dagen. Een paar uur later gaat de telefoon alweer. Margot. “We don´t need to go to London, my precious”, deelt Margot mee, “Miss Hughes was already planning on visiting the States, so she´ll be meeting all of us in a couple of days at your place, okay?”.

Nou, vooruit dan maar meer… Dat geeft ons nog mooi de gelegenheid (nou ja, Dr. Ruth beter gezegd) om een geschikte nanny voor Marilyn te vinden. Want we blijven die spuit natuurlijk niet elke keer meer overal mee naar toe slepen. En van Lynn hoeven we denk ik nog weinig te verwachten, die heeft het veel te druk met haar Jamie Faber, op welke manier dan ook.
En die paar extra dagen thuis geeft Sonja nog mooi de gelegenheid om nog meer scènes te bedenken of de bestaande scènes nog wat verder uit te breiden. “Ik hoop maar dat Hollywood dit slikt en dat het niet tè is”, grijnst ze ondeugend als ze weer een heel stuk in elkaar heeft geflanst. Dat ze haar eigen verhaal ook wel erg lekker begint te vinden, verraden haar spijkerharde tepels die ongegeneerd door haar dunne shirtje heen priemen. Als zij zich al zo voelt, hoe moeten Margot en ik ons dan straks wel niet voelen??? Eén ding is zeker: die bioscoopbezoeken zullen groter zijn dan ooit als dit werkelijk in productie gaat.
“Neem maar even pauze liefje. Je hebt weer “hard” genoeg gewerkt, zo te zien”, grinnik ik, kruip bij Sonja op schoot en schuif haar truitje ver genoeg omhoog om haar borsten en stijve tepels aan een grondig onderzoek van mijn lippen en tong te onderwerpen.
De rest van de dag komt er verrassend weinig uit Sonja´s vingers. Voor wat betreft het schrijven van scènes dan. Want, mijn hemel, haar vingers prikken nog vaker in mijn lichaamsgaatjes dan dat ze op een dag het toetsenbord van het laptop weten te raken. Wat kan ze dat toch goed. We houden ons beslist niet in, komen meer dan voldoen klaar en glibberen uiteindelijk helemaal doorweekt van haar stoel.
“Mijn eigen Cleopatra… En over 1000 jaar maken mensen dan misschien wel een documentaire over de heetbloedigste vrouw die ooit op Aarde heeft rondgelopen”, lacht ze met een knipoog. Zo lief van haar. En ik buig me voorover en zuig me weer vast op haar mond. “Hihi, ik wil de wereld laten beven. Zoals jij me steeds weer laat beven bij ieder orgasme dat je me geeft”, zucht ik en kus haar met extreme passie.

“Heb je eigenlijk al nagedacht over je mannelijk tegenspelers in de rollen van Julius Caesar en Marcus Anthonius?”, vraagt Sonja me vele uren later als we lekker cozy in ons warme bed liggen. “Ieuwww…!!! Moet dat echt?”, vraag ik wat teleurgesteld, want mijn laatste herinneringen aan een scène met een man waren nou niet echt om over naar huis te schrijven. “Ja schat, ik vrees van wel. Cleopatra was enorm geliefd bij mannen, en die twee, daar kunnen we echt niet omheen. Het zijn een van de bekendste relaties uit de hele geschiedenis, dus we kunnen niet net doen alsof die niet hebben bestaan”, legt Sonja uit. En natuurlijk, zoals altijd, heeft ze volkomen gelijk.
“Oh, oké dan… Maar ik vertik het om naakte bedscènes met ze te gaan doen. Ik wil gerust met ze zoenen en een beetje dry-humpen, maar klaarkomen doen ze maar lekker in hun broek. No way dat ik me naakt met een kerel in bed laat, want voor je het weet, hebben ze ´m d´r al in gestanst en zit ik weer met de gebakken peren”, doe ik water bij de wijn. “Wat ben je weer heerlijk obstinaat en direct schatje”, lacht Sonja alleen maar. “En die geile Soedanese prinses, die heeft natuurlijk geen kerels in haar leven?”, ga ik er nog even lekker tegenin. “Dat zou je aan miss Hughes moeten vragen, dat weet ik niet. Maar wil jij anders liever de prinses spelen en de rol van Cleopatra aan Margot over laten?”, stelt Sonja voor. Ze gemeen weer van d´r, want ze weet dondersgoed wat ik daarop antwoord. “Nee, natuurlijk niet. Die rol is weggelegd voor slechts 1 persoon ter wereld en dat ben IK!”, roep ik vastbesloten. Mannen… ik kan ze soms wel wurgen, maar voor mij rol… hmmm, ik zal vriendjes met ze moeten blijven vrees ik.
Over wurgen gesproken…. “Schatje…??? Cleopatra gaat toch dood aan het einde van haar leven?”, vraag ik Sonja mierzoet. “Uhm, ja, net zoals alle andere mensen. Er gaat niemand dood aan het begin van zijn leven, maar altijd aan het eind, zelfs als het maar een heel kort leven is”, zegt ze ad rem. Die vrouw van mij is toch zo lekker gevat altijd…
“Ja natuurlijk, dat snap ik. Maar ik bedoel eigenlijk… Ga ik ook dood? In de film dan”, reageer ik gelaten. “Da´s wel de bedoeling. Ik denk dat het verhaal daarmee wel compleet is ja. Maar de lesbische affaire is wel het dragende element van de film hoor”, zegt ze. Ik knik. Ik snap het. Sonja weet zoiets gewoon perfect uit te laten komen. Dat heeft ze al zo vaak laten zien.
“Met een slang toch was het? De zelfmoord van Cleopatra?”, vraag ik. “Ja, ik geloof met een gifslang…”, zegt Sonja en kijkt opeens geschrokken. “Ik hou niet van slangen… Maar ik doe het wel. Uiteraard geen gifslang, maar wel zo´n hele grote wurgslang. Een echte. Maar wel een tamme, als dat ten minste mogelijk is met een slang, want volgens mij luisteren die beesten totaal niet naar hun naar. Ook geen stuntdouble, want mijn sterfscène doe ik beslist gewoon zelf. Ik, volledig naakt in vol ornaat en al mijn intieme plekjes zedig bedekt door zo´n hele grote wurgslang die over mijn naakte lijf kronkelt. Hoe mooi is dat? En dan een beet, die wel met AI hoor. En dan zo´n geweldig tragische langzame pijnlijke dood met bombastische tragische muziek op de achtergrond. Mijn ogen die langzaam wegdraaien en zich definitief sluiten. Mijn leven dat aan me voorbij flitst. De piramides van Gizeh, de grote Sfinx, mijn rijkdom, mijn Romeinse lovers en als laatste mijn blonde blanke Soedanese prinses, het meest dierbare uit mijn leven. Dan sterf ik werkelijk en kruipt de slang van mijn lichaam. Nog een laatste blik op mijn algehele naaktheid voordat de aftiteling begint… Is dat wat denk je???”, vraag ik aan Sonja, die veel beter is in het bedenken van scènes dan ik.
“Jij doet ook werkelijk alles voor een Oscar, is het niet?”, lacht Sonja alleen maar. Ik knik. “En voor mijn fans…”, zucht ik.

Ja, en dan sta je dus opeens oog in oog met een echte Britse historica. En goeie genade, wat voor eentje. Niet zo´n stoffige, met een hete aardappel in haar keel, en een pakje aan uit het jaar kruik. Nee, professor Hughes is niets van dat. Deze vrouw is goedlachs en belachelijk knap en sexy om te zien. Voor een Britse professor dan natuurlijk hè. Haar stralende glimlach is hartverwarmend en ik krijg het er spontaan warm van als ze naar me lacht. Zeg maar gerust heet, niet eens warm meer… Waarschijnlijk verraad de blik in mijn ogen mijn gemoedstoestand al, want professor Hughes struikelt over haar eigen woorden om maar te benadrukken dat ze hetero is. Maakt mij niet uit hoor lieve schat. Ik hou er niet zo van om meteen een stempel op mensen te drukken en ze vast in een hokje te plaatsen. Vind van jezelf wat je wilt, maar als je bij mij bent en ik de kans krijg, dan zal ik je een geheel andere kant van jezelf laten ontdekken. En diep van binnen vind ik heteroseksuele vrouwen misschien nog wel spannender dan lesbiennes, omdat ik er dan ten minste vaak nog een klein beetje moeite voor moet doen om ze mijn nest in te lokken, hihihi.
Volgens mij heeft Sonja het alleen niet zo op mijn oprechte belangstelling voor de historica. Terwijl ik alleen maar na de feiten van Cleopatra en de prinses van Soedan vraag. Aan deze belachelijke mooie professor. Die prakkiserend hetero is. Voor wat het waard is… Naakt ziet er waarschijnlijk net zo lekker uit. Ja, met die vrouw wil ik mij wel laten opsluiten in de piramides van Gizeh. Ik kom mijn tijd wel door dan, hihihi. Zonde alleen dat ze zo hetero is. Ze weet niet wat ze mist… Wel jammer dat de professor zelf niet in deze film meespeelt. Ik had best wel even willen rollebollen met haar in het zinderend hete zand van de woestijn hoor. Of in de schaduw van de grote Sfinx.

De professor heeft een antwoord op al mijn vragen en ik krijg steeds meer zin in deze film. Alsof Belinda mijn wens aanvoelt, biedt ze opeens een rolletje aan de 58-jarige professor aan. 58 jaar… Je zou ´t echt niet zeggen als je haar ziet hoor. Sonja hoef ik natuurlijk niet aan te kijken bij dit aanbod, want ik weet hoe dit tegen het zere been van Sonja is. Die heeft er toch al een hekel aan wanneer Belinda met haar goedbedoelde ideeën het script weer eens zo lekker door de war schopt. En al helemaal als het een mooie vrouw betreft waar ik een buitengewone belangstelling voor heb.
“Thank you”, zeggen mijn lippen geluidloos tegen Belinda en ik geef haar een knipoogje.

Maar professioneel als mijn vrouw is, lacht ze als een boerin met kiespijn, maar stelt voor dat Bettany zich zelf zal spelen als ze de papyrus ontdekt die het verhaal van de prinses en Cleopatra vertelt. "We film the movie in Egypt", zegt Sonja dan, "Sudan is a bit dangerous at the moment". Hmmm, Egypte, Cairo, Luxor, Gizeh… Lekker rollebollen met Margot op de Nijl… Of met die leuke professor. Of misschien wel met allebei. En mijn vrouw die dat filmt… Het idee alleen al, maakt me “lichtelijk opgewonden”… Sonja belooft in elk geval het script zo snel mogelijk op te sturen naar professor Hughes zodat zij kan checken op de historische feiten. Een paar uur later nemen we allemaal weer afscheid van elkaar en staar ik de knappe professor nog een laatste keer uitvoerig na. Het zal nog wel eventjes duren voordat we elkaar weer zien…
“Je wilt haar hè, professor Hughes…”, vraagt Sonja me onnodig en sterk opgemerkt. “Niet zo graag als ik jou wil, maar ze is een goede tweede op dit moment”, beken ik. Liegen heeft in dit soort situaties toch geen enkele zin voor mij. “Maar ze is hetero hè, dat weet je? Voor wat het waard is natuurlijk…”, zegt Sonja. Ik knik. “Dat beweren de meesten ja. Maar eens ze mijn tong ervaren hebben…”, glimlach ik alleen maar verleidelijk, steek mijn lange tong speels uit naar mijn vrouw en dring me aan haar op. Puur voor de vorm verzet Sonja zich nog even zogenaamd, maar ligt weldra te spartelen als een vis op het droge wanneer mijn tong eenmaal diep in haar anusje kronkelt en ik haar kut en klit met mijn vingers bewerk. Haar kutvocht lekt op mijn shirtje en ik draag het als een exclusief parfum met me mee.

Onze perfecte nanny, Annie, ontfermt zich op buitengewone wijze over onze kleine meid.
En ja, Sonja zou natuurlijk Sonja niet zijn, als die niet weer eens wat op- of aan te merken zou hebben. Deze nanny is misschien zelfs iets te perfect in haar ogen. Slaapt nauwelijks en is gewoon helemaal perfect. Mooi, aantrekkelijk, slim en lief met kinderen. En haar ontgaat niets. Het is ook nooit goed. “Schat, wij slapen toch ook wel eens een nachtje niet. Daar hebben we toch spul voor?”, lach ik gooi een zakje coke op tafel. Sonja schrikt op. “Zou je denken? Dat onze nanny coke gebruikt om maar wakker te blijven om op Marilyn te kunnen passen?”, hapt ze naar adem. Nee, natuurlijk denk ik dat niet. Annie is gewoon een jonge meid. En jonge meiden barsten soms van de energie als ze een leuke uitdaging in het leven hebben gevonden. Ik weet er alles van. Dan heb je echt lang niet altijd ook coke nodig…
Maar zoals wel vaker vertrouw Sonja de zaak niet helemaal en besluit om Annie te laten onderzoeken door Dr. Ruth. Nou ze doet maar, maar ik heb andere dingen te doen. Mijn flamoesje maar weer eens door mijn schoonmoeder op canvas laten vastleggen bijvoorbeeld. Zo noemen we dat tegenwoordig als mijn schoonmoeder seks met me wil. En ja, ze maakt en passant ook daadwerkelijk een schilderij van mij, dat dan weer voor een hoop knaken wordt verkocht, maar dat is slechts bijzaak. De schoorsteen moet toch blijven roken. Maar het grootste deel van de tijd zijn we gewoon ordinair tussen elkaars benen te vinden. Dan scharen we er zo lustig op los dat ons schaamhaar ervan in elkaar gaat klitten.

“Hoe was het met Annie, de nanny, bij Dr. Ruth?”, vraag ik quasi geïnteresseerd als ik weer thuis ben. “Je ruikt naar mijn moeder”, merkt Sonja meteen op als ik haar wil zoenen. “Ja sorry. Je weet hoe ze soms is hè. Erg moeilijk te weerstaan voor mij”, reageer ik nonchalant. Het stelt ook allemaal niet zoveel voor. Het is meer gewoon… nou ja, gewoon verdomde lekker…
“Nou, roze mega barbie, is in elk geval van mening dat Annie een mens is en geen robot, zoals ik vreesde”, zucht Sonja. Het lijkt zelfs wel of ze ergens zelfs teleurgesteld is in deze constatering van de geleerde mevrouw in de rare opvallende kleurrijke outfits.
“Misschien moet je maar even gaan douchen. Want zo ga ik echt niet met je vrijen hoor”, stelt Sonja voor, “het is dan verdomme net alsof m´n eigen moeder op de eerste rang zit mee te kijken, of erger nog, dat ze met ons meedoet”. “En wie zegt dat ik überhaupt zin in seks heb?”, lach ik plagend en begin me uit te kleden. “Schat… De dag dat jij geen zin in seks hebt wanneer de mogelijk zich wel voordoet, is zeldzamer dan dat Pasen en Pinksteren op dezelfde dag vallen”, lacht Sonja terug. Ooh, want kent mijn vrouw me toch verrekte goed…

Na een noodgedwongen opfrisbeurt, waarbij ik alle sporen van mijn samenzijn met mijn schoonmoeder zorgvuldig uitwis en haar delicate “parfum” weg was, stap ik in een frivool niemendalletje de slaapkamer in. Mijn vrouw heeft zin in seks, heeft zin in mij en ik zou wel gek zijn om haar dit te weigeren natuurlijk. “Waar kijk je naar lieverd?”, vraag ik Sonja als ik me zachtjes tegen haar aandruk en haar hals en deels ontblote schouder begin te kussen. “Naar ons kindermeisje. Naar hoe ze in de weer is met de kleine Marilyn… Annie, ze is gewoon zo verdomde…”, fluistert ze en maakt haar zin niet direct af. “Perfect?”, vul ik haar zin aan en leg mijn handen op haar borsten. “Hell yeah… ze is perfect. Iets tè perfect als je het mij vraagt”, klinkt het dan toch weer argwanend uit haar mond. En na alles wat er is gebeurd de afgelopen tijd, met de mislukkingen van Debbie´s AI bots, het gedoe met Lynn Cherie en met Louise en zo, snap ik Sonja´s ongerustheid ergens ook wel. Maar je moet natuurlijk niet teveel in het verleden blijven hangen, want dan kom je geen stap verder. “Debbie zou ons dat toch niet aandoen lieverd? En als we het oordeel van Dr. Ruth niet eens meer kunnen vertrouwen, wie of wat kunnen we dan nog wel vertrouwen? Bovendien, je hebt zelf een background check uitgevoerd en alles klopt gewoon toch?”, zeg ik. Sonja zal het niet graag toe willen geven, maar ze weet natuurlijk ook gewoon dat ik volkomen gelijk heb. Ik ben niet achterlijk hè!
“Kom… mee naar bed jij… Dan zal ik je nanny Annie eens even laten vergeten…”, lach ik en knijp fel in Sonja´s inmiddels stijve tepels. “Je bent zo mooi, zo raar en apart af en toe. Maar ook zo onnavolgbaar lief”, verzucht Sonja als ze zich begint uit te kleden en bij me op bed kruipt. Na bijna twee uur van schandalig lekkere seks, kruipen we voldaan tegen elkaar aan onder de dekens.

“Weet je? Als je echt bezorgd bent om Annies doen en laten… Misschien is er nóg een manier om aan te tonen of ze mens of machine is”, fluister ik in Sonja´s oor. “Je bedoelt seks neem ik aan?”, bromt Sonja, die mij al meteen weer doorheeft, “als je zo nodig seks met onze nanny wilt hebben, dan kan je dat gewoon vragen aan me hoor. Daar hoef je dan echt niet zo´n slap excuus voor te verzinnen”. Tjeempie, het lijkt zowaar alsof Sonja een beetje gepikeerd is. “Ooh liefje toch… Niet zo jaloers meteen joh. Ik geef toe dat Annie echt wel een lekker ding is, maar met haar net 20 jaar wel veel te jong voor mij. Doe mij maar een lekkere 58-jarige Britse historica of zo, da´s meer mijn ding. Qua leeftijd is Annie denk ik veel meer jouw ding juist”, verdedig ik mijn goedbedoelde intenties. “Hé, ik zou het puur voor jou doen hoor. Om jou te overtuigen van je ongelijk of je onrust in elk geval weg te nemen. De seks zou slechts een middel zijn om het doel te bereiken”, wuif ik haar aantijgingen weg. “Misschien heb je ook wel gelijk”, fluistert Sonja dan terug, “maar denk je dat Annie dat ook zou willen, seks met jou, met de moeder van het kind waarop ze moet passen?”. “Schat, we hebben het hier over mij… Sjoukje van Ravenstein – de Graaff…”, glunder ik alleen maar met een bescheiden arrogantie rond mijn ondeugende wipneusje.

Boehoe… snif snif… Waarom ben je steeds zo gemeen tegen mij Louise? Waarom kan je nu niet gewoon een keer normaal accepteren dat ik wel degelijk echt fokking goed kan acteren en niet alleen maar een domme hitsige losbol ben die met haar gouden kut het hart van de beroemde Sonja van Ravenstein heeft weten te veroveren? Sonja houdt van mij om veel meer dan alleen mijn gouden doos. Die houdt gewoon van me om wie en hoe ik ben. En dat ik aan al haar seksuele wensen en fantasieën tegemoet kom en inderdaad een gouden doosje heb, dat neemt ze gewoon voor lief, alsmede mijn onstilbare honger voor poesjes van verleidelijke dames boven een bepaalde leeftijd en bij voorkeur met enig literair of ander mondiaal cachet.
Elke keer maar weer die vermaledijde aantijgingen over dat ik vreemd zou gaan. Je probeert me echt zwart te maken en af te schilderen als een meid die totaal niet serieus in haar relatie staat en maar met Janneke en allevrouw de koffer in duikt. Dat begint me echt mijn guitige wipneusje uit te komen. En ik vind het gewoon erg laag van je dat je daar dan ook steeds mijn goede vriendin Margot in betrekt. Volgens mij ben je gewoon jaloers! Op mijn acteerprestaties (mijn Oscar en mijn nominatie in deze spreken toch voor zich), op mijn vriendinnen en op mijn woelige en spectaculaire liefdesleven met Sonja!

Ben ik weer eens zo aardig voor je om je toe te laten op onze trip naar Egypte voor filmopnames, zodat je misschien kan zien dat ik echt wel een ras-actrice ben, en dan beschuldig je me opnieuw van vreemdgaan??? Goed, ik geef toe dat die foto´s van mij en de Britse miss Hughes er enigszins verdacht uitzien, maar dat zijn louter speculaties van jouw kant hoor meissie. Die Britse geleerde liet mij alleen maar zien hoe zij dacht dat Cleopatra en de prinses van Soedan destijds hun liefdesspel speelden. Het waren slechts enkel en alleen voorbeelden van haar visie die de beste vrouw mij toonde en om het allemaal wat duidelijk aan me te maken had ze voor het gemak eventjes haar kleren uitgegaan toen ze ondersteboven over me heen kroop. Maar dat was echt alleen maar pro-actieve historische feitenkennis en niet meer dan dat. Een blik zegt nu eenmaal meer dan duizend woorden, toch? Het was beslist geen seks of zo. WELNEE!!! Ben je nou helemaal gek geworden??? Zo ben ik niet! Het enige waar jij me van kan beschuldigen is dat ik leergierig ben en dat ik mij enorm inleef in mijn rol, zoals iedere grote actrice behoort te doen.

Gelukkig (voor mij dan, en wat minder voor Louise) lijkt Sonja het schenen-schoppende gedrag van Louise ook niet echt te kunnen waarderen en stuurt de opdringerige meid met Marilyn terug naar het hotel in Cairo. Waarschijnlijk onder het mom dat ze even het nodige moet uitwerken waar ze de hulp van Louise niet bij kan gebruiken. En juist door haar wel ons kindje toe te vertrouwen, geeft ze Louise daarmee een gevoel van belangrijkheid en vertrouwen. Slim hè, die vrouw van mij??? Die kan soms zo handig mensen manipuleren, hihihi. Ondertussen bereid ik me langzaam aan voor op een tussendoor tripje naar de States om mijn Oscar voor beste actrice (niet voor het eerst!!!, Louise) in ontvangst te nemen. Eindelijk gerechtigheid. En de wereld zal nu nog meer van mij houden. Alleen Louise wat minder, maar je kan nu eenmaal niet iedereen tegelijkertijd tevreden stellen…

Nerveus zit ik naast mijn grote liefde in het Dolby theatre en kijk naar Conan O'Brien die voor de tweede keer als gastheer optreedt. Blond Ambition heeft maar drie nominaties, beste film, beste vrouwelijke bijrol en beste actrice. Omdat Margot de producente van de film is en de vrouwelijke bijrol vertolkt is ze er ook. Tot onze verbazing is ook Madonna aanwezig. Ze kwam ons zelfs nog even succes wensen! De vrouwelijke bijrol Oscar gaat naar Amy Madigan voor Weapons, dus kijkt Margot wat sip voor zich uit, nadat ze eerst uitbundig heeft geapplaudisseerd voor Amy. Nooit laten merken dat je dat je concurrente wel kan wurgen. Dan komt de voordracht voor beste actrice. En YES, mijn mooie vrouw, en muze, mijn geweldige actrice, de moeder van mijn mooie dochter verzilvert haar tweede oscarnominatie! Ik kus haar hartstochtelijk en onder luid applaus rent mijn Sjoukje naar het podium waar ze het beeldje in ontvangst neemt. Op het oog zelfverzekerd, alleen ik weet hoe nerveus ze is, neemt ze plaats achter de microfoon. "Thank you Academy," zegt mijn vrouw trots. "And thank you Sonja, my love, I could not have done it without you..." Applaus en ik zie de camera's op me gericht. Margot geeft me ook een kus. "And thank you Margot," gaat Sjoukje door, "our producer and my co-star, and ofcourse thank you Madonna, you were my inspiration!" Madonna knikt ook genadig naar de camera en glimlacht breed uit. Nu is het wachten op Beste Film maar die gaat ook aan onze neus voorbij. Jammer!

Margot heeft een klein feestje georganiseerd in een hotel in de nabijheid van het Dolby Theatre. Daar zijn ook Belinda en Sofie, Debbie en mijn moeder Kristel. Even was ik bang dat Margot bang zou zijn voor de aanwezigheid van Debbie, maar kennelijk heeft de Australische een plannetje bedacht. Ze stelt Debbie voor aan Madonna! En presto, de zangeres is duidelijk onder de indruk van de schoonmoeder van Belinda. Margot komt gelijk even roddelen. "Debbie and Madonna are equals under the sheets," fluistert ze. "Is Madonna gay?" fluister ik terug. "Since when dit that stop Debbie?," grijnst Margot en we zien Debbie en Madonna schielijk verdwijnen met zijn tweetjes. Margot vindt kennelijk dat ze wel een beloning verdiend heeft en smeert hem even later met mijn Sjoukje. Samen met Kristel, Belinda en Soof zoek ik een mooie spiegel en troosten we ons met een paar zakjes coke. Als ik een paar uur later wakker wordt in een mij vreemde hotelkamer zie ik Belinda en Soof liggen vrijen, terwijl mijn moeder ligt te wippen met een beginnende actrice. Ik loop terug naar de suite van mijn vrouw en mij. Daar gaat de telefoon. "Hello?" klinkt het, "Louise here...kuddo's for Sjoukje, her second Oscar, great!" "Louise?" zeg ik, "is something the matter, everything okay with Marilyn?" "Yes, Annie is with her, she's fine, I just saw the Academy Awards here on tv...Is Sjoukje there?" Sjoukje? Die ligt waarschijnlijk nog onder Margot. "No, no, she is with Margot..." "Really?" zegt Louise vals, "your wife is screwing around again?" We krijgen gelijk ruzie, want dat jaloerse kreng wil duidelijk stoken in mijn huwelijk. Ik zeg dat Sjoukje en ik overmorgen terugvliegen naar Caïro. Morgen moet Sjoukje de nodige interviews doen...

Na de noodzakelijk plichtplegingen nadat ik mijn tweede Oscar (ja Louise, je leest het inderdaad goed: deze “flut”actrice heeft een tweede Oscar voor beste actrice op haar conto mogen bijschrijven) in ontvangst heb genomen, vliegen Sonja en ik snel terug naar Cairo om verder te werken aan de film over het leven van Cleopatra. En ja, de vertolking van deze rol moet mij volgend jaar mijn derde Oscar voor beste actrice gaan opleveren!
“Wat ben je stil lieverd”, vraag ik mijn vrouw als we eenmaal op kruishoogte zitten. “Ja… Het is niks hoor. Baal er gewoon een beetje van dat Blonde Ambition niet meer Oscars heeft gewonnen”, zucht ze wat teleurgesteld. Dat snap ik, want zo’n gouden beeldje is toch erkenning voor het goede werk dat is verricht. “Maar dat lag niet aan jou of aan de kwaliteit van de film hoor. De concurrentie was erg goed dit jaar. Het is geen schande. Je was wel genomineerd en dat kan ook lang niet iedereen zeggen toch. En de uitslag doet niets af aan de kwaliteit van jouw film”, beur ik mijn vrouw wat op.
“Volgende keer beter dan maar?”, lacht Sonja eindelijk weer. “Cleopatra gaat alle records breken schat. Aan mij zal het in elk geval niet liggen”, stel ik haar gerust. “Gelukkig heb ik jou nog. Je weet me altijd weer vrolijk te krijgen, hoe vreselijk ik je extraverte en uitdagende karakter soms ook vind. Je bent mijn rots in de branding en toch ook steeds weer mijn reddende engel”, zegt Sonja en kust me. “En jij bent mijn reddende engel. Jouw scripts en mijn acteertalent… Het is gewoon een combinatie die maar moeilijk te verslaan is”, kus ik haar terug.

Na een lange vermoeiende vlucht zijn we eindelijk weer in Egypte, waarna een gammele bus ons over hobbelige weggetjes van het vliegveld naar ons hotel brengt. Eerst even naar onze suite, die uitzicht heeft op de piramides en de sfinx, de plek waar we morgen ook gaan filmen. Lekker dichtbij, letterlijk om de hoek.
We gaan eerst even langs de kamer van Marilyn, die aan onze suite grenst. Ik heb ons oogappeltje een paar dagen moeten missen, dus als ik die kleine meid eindelijk weer in mijn armen kan houden, dan stroomt mijn hart weer over met warmte en liefde. Annie houdt zich bezig met nanny-dingen. Dat denk ik ten minste. En waakt ondertussen als een Dobermann Pincher over onze kleine meid. Ja, die is dus echt wel in veilige handen bij Annie. Annie is echt gewoon een hele mooie meid om te zien. Vreemd eigenlijk dat ze geen vriendje heeft. Of vriendinnetje wat dat betreft. Want ze is nog jong en vol energie en moet heel eenvoudig een leuke knul of meid aan de haak kunnen slaan lijkt me. Wanneer Annie hier over straat loopt in Cairo, in een hijab of zelfs burka, dan draaien de baardmannen hier hun hoofden om, om te zien wie daar voorbij schrijdt.
En dan heb ik het nog niet over de smachtende blik in de ogen van Chris Pratt wanneer hij Annie op de set ziet. Dat stukje moet ik misschien heel even wat verduidelijken…

Zoals de geoefende lezer wellicht nog heeft onthouden, heeft Sonja mij gevraagd wie mijn mannelijke tegenspelers zouden moeten worden voor de rol van Julius Caesar en Marcus Antonius. Nou, voor Marcus Antonius ook wel bekend als Marc Anthony (nee, niet die latino zanger/acteur die wat met J-Lo heeft liggen rotzooien!!!) leek mij Chris Pratt dus wel wat. Ik mag mij seksueel dan misschien wel niet tot het mannelijk geslacht aangetrokken voelen, dat betekent nog niet dat ik ze verafschuw en veracht. Dus leek Chris mij daar wel voor beschikt. Leuke vent om te zien, kan je vast mee lachen. En niet geheel onbelangrijk, een naaktscène van hem zal ook voldoende vrouwen naar de bioscopen lokken. Ik bedoel, als ik dan toch een naaktscène met een man zou moeten spelen en we een beetje moete dry-humpen voor de goede orde, dan maar met iemand als Chris.
Voor de rol van Julius Caesar had ik eigenlijk die andere Chris, Hemsworth dus, in gedachte (met dito reden als voor Chris Pratt), maar die had teveel privédingen aan zijn hoofd. Die heeft goede dagen en slechte dagen en doet het nu wat rustiger aan. Uiteindelijk uitgekomen bij Antonio Banderas, die daar wel voor te porren was. Misschien in de hoop dat hij ook mij dan gelijk maar even kon “porren”, dat weet ik niet.

Anyway, met die Chris Pratt kan je gerust wel lachen op de set hoor. Heerlijke humor en beslist niet vervelend om naar te moeten kijken of om mee te werken. En natuurlijk koesterde hij de stiekeme wens om tijdens zo’n dry-hump scène zijn blanke sabel in mijn jeugdige schede te mogen steken, maar die wens liet ik bij de eerste de beste poging in rook opgaan. Maar dat was toen allemaal nog voordat Annie de nanny met Marilyn op de set rondhing. Lag die arme stakker echt zo vreselijk z’n best te doen om een mogelijk erectie in bedwang te houden, voel ik opeens dat ding spontaan kneiterhard worden toen hij bovenop me lag. “Sorry… I didn’t mean to”, zuchtte hij wat wanhopig, “who’s that pretty girl?”. En toen zag ik dus Annie de nanny met mijn dochter over de set wandelen. Eén plus één is twee bij mij, en uitgaande van dat hij het niet over mijn dochtertje van pas enkele maanden had, nam ik dus aan dat hij Annie bedoelde. Zonder nijab of burka, maar gewoon in een leuke speelse outfit. Want op de set mag dat gewoon hoor. “Oh, that’s Annie, our mysterious nanny”, zei ik hem. “I believe she is still single”, zei ik om hem nog wat extra te plagen. Nou, Chris dus helemaal ondersteboven van die meid. Maar liever ondersteboven van haar, dan in deze hoedanigheid ondersteboven op mij zeg maar, hahaha. En sindsdien probeert die arme Chris dus uit alle machte het hart van onze nanny te veroveren. Maar die laat zich niet zo eenvoudig vangen hoor. Marilyn blijft prioriteit nummer 1 van Annie. Wat een nanny…

Zo, dan weten jullie dus een beetje hoe de verhoudingen liggen en waarom ik dus soms naakt in de armen van een evenzo naakte man lig in plaats van tussen de benen van Margot. Want ik meer dan genoeg aan 1 Louise in dit verhaal en heb geen zin dat alle lezers nu meteen mailtjes met waarschuwing en aantijgingen naar mijn vrouw gaan sturen waarin ze beweren te weten dat ik het ondertussen ook gewoon met mannen doe. Is dus beslist niet zo. Dus lieve lezers, bespaar je gewoon die moeite. Ik heb niets met mannen, ik doe niets met mannen. Dit is puur werk en niet meer dan dat.

Terug naar de werkelijkheid, na deze beknopte doch heldere uiteenzetting van feiten…
“Is Louise er toevallig ook?”, vraag ik Annie. Ik hou me groot, want ik zie die griet liever gaan dan komen. Al tref ik haar juist in dat laatste aan als ik zo lekker op z’n Belinda’s onaangekondigd haar kamer binnenstap. Trillende en bevend als een malle ligt ze op haar bed, grote natte plekken alom en glinsterende vingers en kut. Compleet van de wereld en helemaal in trance met een foto van mijn eigen vrouw in haar handen. Ze heeft volgens mij niet eens door dat ik in deuropening sta. Niet bepaald het ideale plaatje om je vijand in aan te treffen natuurlijk, maar ach, sommige dingen hebben we nu eenmaal niet voor het kiezen hè.
En eigenlijk ging ik alleen maar naar haar toe om haar dit beeldje, mijn twee Oscar, onder haar neus te wrijven. Al had ik haar net zo goed mijn kletsnatte slipje onder haar neus willen wrijven.
“Zo, ga je lekker meid?”, verstier ik opzettelijk haar intieme momentje met zichzelf. Louise weet niet hoe gauw ze de foto van mijn vrouw moet verstoppen, maar die had ik echt allang gezien hoor. “Zijn… zijn jullie nou al terug? Sonja ook?”, roept ze verbaasd als ze wat bij positieven komt. Ik knik alleen maar en laat haar het beeldje zien. Maar het lijkt totaal geen indruk op haar te maken. Alsof ik die alleen maar heb gewonnen door gebrek aan concurrentie en niet vanwege mijn eigen acteerprestaties. “En Sonja? Was haar film ook nog in de prijzen gevallen, of alleen jij?”, vraagt ze. Geen felicitaties, niks. Alleen maar gelijk door naar Sonja. De bitch… “Vraag ‘t ‘r lekker zelf”, reageer ik kortaf. Iedere keer als ik aardig probeer te zijn tegen Louise, krijg ik weer die deksel op mijn ondeugende wipneus.
“Oh, ga ik zeker meteen doen!”, zegt ze vastbesloten en stapt uit bed en loopt volledig naakt de kamer uit. Dat was nou ook weer niet echt de bedoeling natuurlijlk...

Eenmaal buiten besef dat ik spiernaakt ben. Ahum, kennelijk was ik iets teveel afgeleid door het onderwerp 'Sonja'. Alleen al denken aan haar doet weer spontaan allerlei sapjes aan mijn kutje ontspringen. Als ik wat hotelgasten bevreemd naar me zie kijken, slip ik snel weer terug in mijn kamer. Godzijdank is Miss So full of herself weer verdwenen. Ik krijg wat van dat mens. Oh ja ze heeft een Oscar gekregen... Big deal daar zal Margot wel weer voor gezorgd hebben, die is zo verliefd op die tuthola dat ze de Academyleden wekenlang heeft bestookt met de wens dat Sjoukje weer een gouden beeldje zo krijgen. Hoe kan het toch dat twee mooie en verstandige vrouwen (Sonja en Margot) zo verliefd zijn op die goedkope hoer? Ik trek snel een leuk jurkje aan, smeer wat make up op mijn toet en haast me naar de kamer van Sonja. Ik klop aan en hoor Sonja, MIJN MOOIE SONJA, roepen, "Who is there?" "Louise!" roep ik uit mijn hand aan de deurklink. "I am sorry but I am busy," hoor ik Sonja zeggen en gelijk hoor ik Sjoukje giechelen. Dat stomme wijf, die is natuurlijk gelijk terug gegaan naar Sonja en heeft zich over mij beklaagd. Ik druip af en loop naar de kamer van Marilyn. Even checken of Annie the Nanny haar werk doet. En dat had ik beter niet kunnen doen, want hetzelfde ogenblik voel ik een stalen greep rond mijn polsen en word ik zonder pardon door de kamer gesmeten. Half groggy probeer ik overeind te komen, maar Annie zit al boven op me en draait bijna mijn arm uit de kom. "Oh it's you..." zegt ze dan en laat me los. "I was just checking on the baby," zeg ik en wrijf over mijn pijnlijke schouder en arm. "No need, baby is fine," zegt Annie. Nou ik niet, wil ik zeggen, maar slik het nog net in. Dat mens bezorgt me de kriebels. Ze waakt over Marilyn alsof het de president van de VS is en lijkt nauwelijks tijd te hebben om te slapen of te eten. "OK," zeg ik, "thank you..."

Bedremmeld loop ik naar beneden waar ik Margot zie zitten aan de bar van het hotel, ze is in druk gesprek met Chris Pratt die Marcus Antonius speelt in de film die MIJN SONJA aan het draaien is met die over het paard getilde hoer. Zo te zien heeft Margot wel trek in een hapje Chris want ze kirt als een kostschoolmeisje dat een avondje uit is. Als Margot mij ziet, vraagt ze of ik wat drinken wil. Ik vraag om een Pornstar Martini en zie ook Antonio Banderas aanschuiven, Julius Ceasar in de film. Ik val niet op mannen, in tegenstelling tot Margot die bij afwezigheid van haar precious wel te porren is voor een triootje met deze toch wel aantrekkelijke heren. Pratt probeert mij duidelijk te versieren, maar stopt daarmee als Margot gierend van het lachen uitlegt dat haar PA (ik dus) een dyke is. Nu zou ik kunnen zeggen en 'dat zal jij ook weten' want Margot heeft vaker seks met me gehad dan met Chris Pratt of Antonio, maar ik hou me in. Het is niet slim om in de hand te bijten die je voedt. Maar wacht maar als Sonja eindelijk is uitgekeken op die stomme trut en haar gouden beeldjes en met mij trouwt, dan ben ik de muze van MIJN SONJA en ga ik Oscars winnen.

Als ik terugkom bij mijn kamer, klopt er iemand aan. Als ik 'enter' roep, doet Annie de deur open. "I have to phone somebody," zegt ze, "can you keep an eye on Marilyn for a few minutes." OK, natuurlijk. Ik loop naar de kamer van Annie en ga bij de wieg zitten. Wat is het toch een schatje, het arme schaap kan er ook niets aan doen dat haar moeder een nepactrice is met sterallures en een enorme kruiwagen die Margot heet en de Academy om haar vinger heeft gewonden. "Waar is Annie?" hoor ik ineens achter me. Ik kijk om en zie Sonja staan.

Ja, trouwe lezertjes van mijn bijdragen aan dit geile en spannende verhaal (Oh u leest de bijdragen van de andere schrijfsters ook- wat goed!!) u weet natuurlijk dat tante Belinda haar broodnodige centjes verdient met het behartigen van de belangen van de cliënten van het agency waar Soof en ik eigenaar van zijn. Soof is de onvermoeibare juriste en lettervreter en ik (zei de gek) richt me op het algemeen welbehagen van onze schatjes, de rockbands, actrices, auteurs, regisseurs, kunstenaars en wat er allemaal nog meer door de kat wordt binnen gesleept. Dat kan leuk werk zijn, maar ook vreselijk vermoeiend. Neem nu vandaag. Nog een beetje brak na het volgen van de Oscaruitreiking waar onze belangrijkste cliënt, de talentvolle en prachtige Sjoukje haar tweede Academy Award ontving, meldt Soof dat Margie problemen heeft. Eerst wil ik de woning stiekem verlaten en vervolgens emigreren naar de binnenlanden van Afrika, maar Soof kent me zo langzamerhand en blokkeert mijn vluchtweg met die geweldige F-cup van haar (en zou er nog wel Afrikaans binnenland zijn? Dus luister ik mokkend naar mijn echtgenote die uitlegt dat Margie is opgepakt voor 'het besturen van een motorvoertuig onder de invloed van alcohol'. Nu zult u zeggen, nou én, komt in de beste families voor. Maar Margie is dertien... Ze is de jongste cliënt in onze stal en een wonderkind. Nadat ze de Voice of America heeft gewonnen op haar elfde, kreeg ze een platencontract en scoorde vervolgens tien nummer 1 hits. Ze is een hit op You Tube, Tik Tok, Spotify en Instagram en miljoenen meisjes kleden zich als haar. Als Margie bij wijze van spreke in haar naakte kont op een Tik Tok filmpje de Watuzzi dansen dan kun je er vergif op innemen dat haar voorbeeld door miljoenen meisjes zal worden gevolgd. Maar goed Margie is nog niet eens oud genoeg om achter het stuur te zitten, laat staan dat ze alcohol mag drinken. Ze is gearresteerd en zit op het politiebureau te wachten tot haar moeder haar borg komt betalen. Die moeder heeft Soof gebeld en nu sta ik 's morgens vroeg met een kater voor de rechtbank te wachten tot Margie en haar moeder naar buiten komen. "Oh God," schreeuwt het kleine divaatje als ze mij ziet staan, "did you called her, you stupid bitch?" Dat laatste overigens tegen haar moeder. Een wat schuchter huisvrouwtje die totaal niet tegen haar pubertje in spé op kan. "Forget it, Belinda," zegt Margie bozig, "no preaching today, the judge was very nice, she gave me a final warning, next time I'll have to go to rehab..." "At dr. Ruth?" zeg ik. Ze knikt. Ik haal mijn schouders op. Het komt mij wel uit om niet te hoeven preken tegen de kleine dronkelap. Gelijk gaat mijn telefoon.

"Hi Son!" zeg ik, "waar hang je nu weer uit?" "In Cairo," hoor ik mijn vriendin zeggen, "ik maak een film over Cleopatra, weet je nog..." Ik ben gelijk weer bij. Ergens in mijn hoofd gaat weer een kasregister af, want tegenwoordig maakt Son alleen nog maar kaskrakers, samen met haar vrouwtje, "En wat heb ik daar mee te maken?" vraag ik. "Je moet me helpen," zegt Son snel, "ik word gek van die Canadese vampier. Ze is stapel verliefd op mij, heeft een hekel aan Sjoukje en loopt me voortdurend achterna als een verliefd puppy." Ik glimlach. "Wat kan ik er aan doen, schat?" zeg ik, "shit happens." "Belinda luister," zegt Sonja bozig, "Louise is een ramp, zelfs Margot wordt gek van haar. Jij bent agent, heb jij niet iets voor haar, een baantje als model op Antartica, een rol in een film die qua opnametijd drie jaar duurt en wordt opgenomen bij de inuïts op de Noordpool?" Ik denk even na. Dan verheldert mijn blik. "Ja, ik heb iets, Emma Thompson is bezig met het verfilmen van Les fous de Bassan van Anne Hébert. Emma spreekt Frans, maar ze is op zoek naar een Frans-Canadese assistente die haar kan helpen met het scenario en de casting." "Verkocht!" roept Sonja, "maar laat Emma haar benaderen, dan lijkt het niet alsof Margot en ik haar weg willen hebben om nog maar te zwijgen van Sjoukje." Niet veel later zit ik tegenover Emma Thompson en zeg dat ik de juiste assistente voor haar heb gevonden, maar dat ze zelf moet bellen. Nu is Emma zeer voortvarend en binnen een mum van tijd zit Louise op het vliegtuig richting Montreal. Niet de Poolcirkel of Antartica, maar ver genoeg van Egypte om Margot, Son en Sjouk tevreden te stellen.

In het vliegtuig naar Montreal overdenk ik de afgelopen vierentwintig uur. Zomaar out of the blue, belt Emma Thompson me. Dé Emma Thompson actrice, scenariste en regisseur. Ik ben een groot fan van haar, weliswaar niet zo groot als van mijn Sonja, maar wel een goede tweede. Het blijkt dat ze bezig is met de film Les fous de Bassan, gebaseerd op het gelijknamige boek van Anne Hébert. Niet toevallig een van mijn lievelingsboeken. En Emma die het scenario heeft geschreven is op zoek naar een assistente die haar kan bijstaan en die uit Franstalig Canada afkomstig moet zijn, vanwege de taal en de cultuur. Ze zegt dat ze mijn naam heeft gekregen van Sofie en Belinda die mij van harte aanbevelen. De schatten! Toen ik schoorvoetend aan Sonja ging vertellen reageerde die teleurgesteld, ze zei dat ze me eigenlijk niet kon missen, maar dat ik zo'n kans natuurlijk niet kon laten schieten. Sjoukje leek we erg ingenomen met mijn vertrek en deed weinig inspanning om dat te verbergen. Gelukkig reageerde ook Margot teleurgesteld en zei dat ze me zou missen.

Ik bekijk op mijn tablet het contract dat Soof voor me heeft gemaakt. Ziet er goed uit, zoals je van Sofie kunt verwachten. Ik krijg een fors salaris en daarvan gaat een percentage naar Agency Belinda. Uiteraard. Ik geef een ok en mail dat terug naar Sofie. Dan pak ik het script dat ik geprint heb nadat Emma me dat heeft per mail toegestuurd. Het is in het Frans, en ze heeft me gevraagd om te checken of alles grammaticaal goed is. Het is goed. De roman van Anne Hébert uit 1983 speelt zich af in het besloten, fictieve dorpje Griffin Creek en draait om de verdwijning van twee jonge meisjes en de psychologische impact op de gesloten gemeenschap. Het sfeerschets is grimmig en vaak poëtisch, typerend voor het werk van Hébert, waarbij de ruige natuur van Quebec een spiegel vormt voor de emoties van de personages. Ik ken de Franse film uit 1987 die van het boek is gemaakt en ik ben benieuwd naar de versie van Emma. Die heeft het verhaal omgezet naar de moderne stad van Montreal en specifiek naar de oude wijk op het Ile Montreal. Dat ken ik goed want ik heb er gewoond. Vol bewondering lees ik het script. Emma heeft de sfeer van Hébert behouden en er wat moderne elementen aan toegevoegd zodat de film veel moderner oogt dan het boek. Ik ben benieuwd naar de casting.

Op het vliegveld word ik opgehaald door een auto, die naar het hotel van Emma brengt. Ze informeert gelijk naar het script dat ik gelijk de hemel in prijs. "We start shooting tomorrow," zegt Emma. Ik vraag of ik als tolk moet optreden, hoewel ik weet dat de Britse vloeiend Frans spreekt. Ze bevestigt dit en neemt me mee naar de bar van het hotel voor een ontmoeting met Ramone Denis en Sophie Nélisse, de twee hoofdrolspeelsters in de film. Ze zijn heel aardig. Aangezien ik een enorme jetlag heb. lig ik al vroeg in de veren. "We start early tomorrow," waarschuwt Emma voor ik naar mijn kamer verdwijn. Daar kijk ik nog even naar het opnameschema en duik dan onder de dekens.

Zo die is opgerot. Misschien kan ik ook een Oscar krijgen voor mijn rol als 'teleurgestelde regisseur die betreurt dat haar assistente vertrekt', al moet ik zeggen dat Margot het nog beter deed. Maar die is dan ook actrice. Sjoukje en ik vrij lekker lang op onze hotelsuite. Helaas worden we weer gestoord in de vroege morgen als mijn telefoon gaat. Ik verwacht Belinda, maar het is Bettany Hughes. Ze is erg kwaad. "Princess of Sudan is only the title of the book," briest ze, "in the time of Cleopatra, Sudan was called Kush or Nubia, not Sudan!" Ik slik. Foutje. In het script laat ik inderdaad Cleo zeggen dat de prinses van Soedan op bezoek komt. "My bad," zeg ik snel, "I will change it." "But that is not all," zegt Hughes, "I will come to your hotel to discuss all the errors." Als ze heeft opgehangen breng ik Sjoukje op de hoogte die maar wat blij is dat Bettany weer langs komt. Ik wat minder. Ben ik net van Louise af, komt dr Britse historica weer langs om mijn mooie vrouw het hoofd op hol te brengen. Sjoukje gaat met Annie en Marilyn wandelen terwijl ik met een paar potten koffie samen met Bettany ga zitten om mijn fouten te corrigeren. Het zijn er nog al wat. Ja, boeien, ik ben geen historica. Dat zeg ik tegen Bettany die al wat vriendelijker wordt. Uiteindelijk scheiden we als goede vriendinnen en is mijn script weer up to date. Ik ga naar het verblijf van Marilyn, maar tref daar alleen mijn dochter en Annie aan. "Sjoukje went away with the history professor," zegt Annie. Als ik het niet dacht. Samen met Annie speel ik wat met de kleine. Ik probeer haar 'mama' te laten zeggen, maar het is nog te vroeg. Meestal pas rond de 10-12 maanden. Annie volgt mijn pogingen aandachtig. "Where is Louise?" vraagt ze dan ineens. Ik vertel dat Louise naar Canada is om assistente te worden van Emma Thompson. Ze knikt en zegt dan. "I am glad I don't trust that girl!" Zo, zo, Annie heeft mensenkennis.

Sjoukje komt na de lunch nogal verhit terug. "Eh...ik heb met Bettany nog wat historische details doorgenomen," giechelt ze. "In je broekje zeker," zeg ik droog. "Jij ziet ook alles," zegt met eega lief. Ze sleurt me het bed in en begint mijn kleren uit te trekken. Snel zijn we beiden naakt en rollen in een soixante neuf om elkaar kutjes op te geilen. Nadat we meerdere keren zijn klaargekomen, rusten we even uit en vrijen enthousiast met elkaar. "Is het script nu geschiedenis proof?" vraagt Sjoukje. "Heeft Bettany dat niet tegen je gezegd?" "Nee, jo, we hadden te druk met andere dingen," lacht Sjoukje. Ik zucht mijn vrouw is werkelijk een onverbeterlijke slet, maar daarom hou ik zo van haar. Weer gaat de telefoon. Nu is het wel Belinda. "Hallootjes" schreeuwt ze in de telefoon alsof ze de afstand LA - Caïro luidkeels moet overbruggen, "lagen jullie te neuken?" Ze schiet vervolgens onbedaarlijk in de lach. "Nee Belinda, we waren net klaar," zeg ik streng, "wat moet je nu weer?" "Hé, hé, een beetje dankbaarder, ik heb je toch maar mooi van die Louise afgeholpen. Daar bel ik trouwens over..." Oh God, wat is er nu weer, is de film stopgezet en komt Louise halsoverkop terug naar Egypte?" "Vrees niet," ratelt Belinda door, "het wordt alleen maar leuker, een van de actrices van de film van Emma is uitgevallen en die heeft snel een vervangster nodig. Nu blijkt dat Louise enige ervaring heeft met acteren, wat bijrolletjes in tv producties, en dus heeft Emma aangeboden om de rol over te nemen. Louise blij, ik blij, want we vangen meer voor een actrice dan voor een assistente. Maar een vraag. Dit betekent dat Louise veel langer weg zal blijven dan gepland. Promotieverplichtingen, misschien een vervolgfilm, de film krijgt ook een Engelse versie en zal meedingen met de Oscars. Heb je dus bezwaren? Ik haast me om te zeggen dat ik het prima vindt en opgelucht hangt Belinda op. Ik licht Sjoukje in die alleen maar kan lachen om de bewering dat de film meedingt naar de Oscars van volgend jaar.

Op mijn kantoor scan ik de parameters van Annie the nanny. Prima, ze functioneert geheel volgens plan. Ik was opgeroepen door Theresa, een van mijn nieuwe medewerksters die gemeld had 'dat ze enige verontrustende pieken' had gezien in de parameters emotie van onze AI-robot. Er blijkt niets aan de hand. Maar nu ik er toch ben, heb ik wel zin in een nummertje met de mooie Theresa. Ze is vijfentwintig, sexy en voorzien van die heerlijk kleine harde tietjes die brutaal in haar witte jas steken. Ik laat mijn hand er in glijden en begin haar borstjes te kneden. Ze begint te hijgen en ik voel haar vingers onder mijn leren rokje glijden. Hum, eigen initiatief, daar hou ik van. Terwijl mijn lippen op die van Theresa drukken en ik speel met haar hard geworden speentjes, voel ik haar vingers in mijn kutje glijden nadat ze mijn miniscule slipje opzij heeft geduwd. Terwijl we tongen, rits ik haar labjas open en zie dat ze er onder naakt is. Dat is handig! Binnen een oogwenk is ze naakt en ik til haar op het bureau waarop haar computer nog altijd de parameters van Annie laat zien. Ik duik tussen de dijen van Theresa en laat mijn tong in haar natte kutje glijden. Als ze is klaar gekomen, kom ik overeind en trek mijn rokje en truitje uit. Nu ben ik ook naakt, want mijn slipje bungelt inmiddels rond mijn enkels. Ik druk het hoofd van Theresa tegen mijn druipende kut en fluister, "lick my cunt, you dirty whore!" Nu kom ik klaar en net als ik me opmaak om haar anusje te rimmen, begint het alarm op de PC te blerren.

"What's the problem?" hijg ik, en slik haastig een hoeveelheid kutsap die Theresa net in mijn mond had gedropt, weg. "That's Annie emotion parameter," roept Theresa en bekijkt angstig het scherm. "So you really saw fluctations?" zeg ik. "Yes, I told you," zegt Theresa. We checken het scherm. Annie vertoont ongewone verschuivingen in haar emotievelden. "She is overheating," schreeuwt Theresa angstig. Ik ram als een razende op het toetsenbord, maar niets helpt. Onze robot is van licht paranoïde overgegaan op totale paranoïde. "She will kill everybody who will approach Marilyn," schreeuwt Theresa angstig. "Not the baby?" "No she is programmed to protect Marilyn at all times, but I am not sure of Sonja of Sjoukje," gilt Theresa nu. Ik grijp mijn telefoon en toets het nummer van Sonja in. Ik kijk op de klok, negen uur tijdverschil. Waarschijnlijk zijn zij en Sjoukje opnames aan het maken. Toch is het Sonja die de telefoon aanneemt. "Sonja!," schreeuw ik. "Ik heb niet zoveel tijd schat," zegt Sonja, "we hebben nu een pauze, maar zo dadelijk moet ik weer gaan opnemen..." "Son!" snijd ik haar af, "het is Annie, ze, zij, ze is aan het doorslaan en...en..." "Jezus Deb!" gilt Sonja, "wat heb je nu weer gedaan, is Marilyn in gevaar?" "Nee, nee," zeg ik, "maar de rest van jullie wel, inclusief jij en Sjoukje. Probeer in geen geval, Marilyn weg te halen bij Annie, ze is staat jullie te roosteren met haar ingebouwde vlammenwerpen!" Het blijft even stil. "Dus Annie is een robot..." zegt Sonja en haar stem klinkt boos. "Eh ja," zeg ik, "maar ik kom zo snel mogelijk, probeer Annie te isoleren en benader haar niet. Ik ga nu naar LAX!"

Annie is een robot! Ik lanceer een paar vloeken die een bootwerker zouden doen blozen en ren naar Sjoukje die net weer opkomt dagen voor nieuwe opnamen, ze is opgemaakt en aangekleed als Cleopatra en ziet er schitterend uit. "Wat is er?" zegt ze als ze mijn bezorgde gezicht ziet. Ik leg snel uit wat Debbie heeft gezegd. Mijn vrouw verbleekt. "Hoe konden we haar ook vertrouwen?" zegt ze woedend, "en ik wed dat Belinda volledig op de hoogte was..." "Aan verwijten hebben we nu niks," zeg ik, "het duurt wel een dag voordat Debbie hier is en in de tussentijd hebben we een tot op de tanden gewapende killerrobot hier rondlopen die iedereen tot as zal branden die in de buurt van Marilyn komt..." Margot, ook in volledig kostuum en make up komt naar ons toe, "Is something the matter dears?" zegt ze en dan glunderend, "I am looking forward to the new scene we are about to shoot!" Ja, geen wonder, het is de scene waarin Cleo en de prinses hun eerst lesbische liefdesscene hebben. Snel licht ik haar in over probleem Annie. "What?" sist Margot woedend, "that oversexed hussy invented a new bad robot, is she insane?" Ze grijpt haar telefoon en toetst een nummer in. "Who you gonna call?" vraag ik en grijns even als ik in gedachten er achter aan zeg, "ghostbusters!" "The army, the police, heavy artillery," dreunt Margot op. "No, no," gilt Sjoukje, "Marilyn is with her, andd if I know Debbie well, she probably armed Annie with state of the art deadly weapons..." Margot kreunt en stopt haar smartphone weg. "What are we gonna do?" zegt ze gelaten. "We have to isolate Annie," zeg ik en nu pak ik mijn telefoon en bel het lab van Debbie. Ik krijg ene Theresa aan de telefoon. "The professor is flying to Egypt," zegt die. "I know," zeg ik, "but how do we isolate Annie?" Het blijft even stil. "Eh..." hoor ik Theresa zeggen. Ja. daar hebben we wat aan. Ik hoor iemand aan de andere kant op allerlei toetsen drukken. "Eh..." horen ik Theresa zeggen. "She is very sensetive for babysounds, it will calm her down." "I can imitate a baby," zegt Margot en voor ik het kan verhinderen, begint ze heel natuurgetrouw te huilen als een ukkie. Er breekt een deur open en Annie komt binnen met Marilyn op haar arm. Margot is naar een kelder gevlucht en huilt verder. Annie loopt er achter aan en ik sluit de kelderdeur. "Ja, leuk," zegt Sjoukje sarcastisch, "maar wat nu als ze Margot roostert?"

Het babygehuil blijft aanhouden en ik moet zeggen als er een oscar moet worden uitgereikt aan 'een actrice die overtuigend een baby kan imiteren', dan is die voor Margot. Uren blijft ze doordreinen zonder dat Annie haar kwaad doet. Intussen heeft toch iemand de politie gewaarschuwd en die heeft het terrein afgezet. Er komt een onderhandelaar, maar gelukkig komt ook Debbie op tijd binnen rennen. We brengen haar op de hoogte en ze knikt goedkeurend. "Slim ideetje van Theresa..." "Ja, geweldig," zeg ik, "totdat Margot uitgehuild is en alsnog eindigt als een stuk vlees op de barbecue." "Nee, nee," zegt Debbie, "als ze Margot in de fik steekt, kan Marilyn in gevaar komen." "Wat dan?" roept Sjoukje uit, "ons kind is daar!" Debbie pakt de megafoon van de onderhandelaar en koppelt die aan een klein apparaatje. "Dit is een uitvinding van me," zegt ze, "en het zendt uit op een frequentie en toonhoogte die alleen Annie kan horen." Een paar minuten later gaat de kelderdeur open en komt Annie met Marilyn naar buiten. Debbie heeft nog net kans gezien om de politie van het terrein te sturen. Annie overhandigt Marilyn aan Sjoukje en laat dan gewillig toe hoe Deb haar uitschakelt. "Het ziet er naar uit dat jullie een nieuwe nanny nodig hebben," zegt Debbie verontschuldigend.

Wat is het leven toch een vreselijke heksenketel van komen en gaan van personen. En dan nog al die relaties tussen al die personen. Tjeempie…
En weet je wat nu zo grappig is (althans, zelf lig ik er behoorlijk van in een deuk), de enige persoon in dit idiote verhaal is de persoon die Louise het minst kan verdragen. Keer op keer doe ik weer mijn best om Louise toe te laten in ons leven, vergeef haar haar misstappen en haar eindeloze liefde voor mijn vrouw en wil steeds weer het goede van de mens in haar zien. En het enige dat ik daar voor terug krijg is een partijtje af te worden gezeken van heb ik jou daar! En ik ben echt de enige die lief tegen haar doet. Alle andere personen, die Louise zo hoog in het vaandel heeft, wensen haar keer op keer naar de verste uithoeken van de aarde. En slagen daar ook in. Haar grote, onbereikbare liefde Sonja bijvoorbeeld is maar wat blij dat Louise een jobje als assistent van Emma Thompson heeft gekregen, super ver weg van ons, hahaha. Ja echt, iedereen ziet Louise liever gaan dan komen. Al snap ik dat ergens ook wel, met die heerlijke achterkant van haar. Die kont, hmmm, hihihi. Daar kijk ik stiekem ook wel naar hoor, ook al liggen wij elkaar totaal niet.
Maar goed, de enige die haar nog enigszins kan verdragen, dan ben ik dus. En Louise kan juist mij niet uitstaan. Hoe erotisch is dat. Ironisch bedoel ik. Waar het hart vol van is, loopt de mond van over (of in dit geval mijn vingers).

Goed, van Louise zijn we dus mooi verlost en ze heeft het daar prima naar haar zin. Mevrouw moet zelfs noodgedwongen werkelijk acteren en denkt meteen mee te dingen naar een Oscar. Natuurlijk pis ik in m’n panty van het lachen wanneer dat nieuws mij ter oren komt. Mevrouw is zeker eventjes voor het gemak vergeten dat bij de Oscars van 2027 Sonja’s project wel in première zal zijn gegaan en ze de Oscar voor beste actrice net zo goed direct per post naar ons huis kunnen sturen, want die kan op slechts 1 plaats eindigen en dat is op onze schoorsteenmantel naar die twee andere beeldjes. Want als iemand recht heeft op dat ding, bij voorbaat gewoon al, dan ben ik het toch zeker wel.

Maar dan moeten mijn mannelijke tegenspeler wel een tandje gaan bijzetten hoor. Want vooral Chris valt tot dusver nog wat tegen. Sinds hij nanny Annie heeft gezien, lijkt hij zichzelf soms niet meer. De scènes op zich gaan echt wel voorspoedig en van een leien dakje. Zolang het maar gewone scènes zijn. Het probleem met Chris begint pas wanneer we naaktscènes moeten doen. Want zodra ik uit de kleren ga voor onze scène en Chris mij naakt ziet, dan denkt hij steeds automatisch aan nanny Annie. En schiet zijn toch behoorlijk indrukwekkende geslachtsdeel als een Saturnus V uit de startblokken. En Annie dan, de nanny? Want vindt die daar dan eigenlijk van? Nou, het bestaan van Chris doet echt wel wat met haar, want ze reageert soms bijzonder vreemd. Fel zelfs, zo nu en dan. Gevalletje Borderline misschien? Wie weet, ik ben ten slotte geen arts…
Maar of ze Chris werkelijk zo leuk vindt dat hij haar bloempje zou mogen plukken (tenminste Annie gedraagt zich regelmatig als een rasechte eeuwige maagd en dus ga ik maar van uit dat ze ondanks dat waanzinnige uiterlijk van haar gewoon nog nooit seks heeft gehad), dat durf ik niet met zekerheid te zeggen. Want ze heeft Marilyn, onze dochter waar ze op moet passen. En dat doet ze met verve. Als een pitbull… En het lijkt wel of ze er steeds strenger in wordt. Soms misschien wat overdreven zelfs, in mijn ogen. Maar goed, beter zo dan dat Marilyn ontvoerd zou worden door een of andere gek natuurlijk.

En dan is er natuurlijk weer stront aan de knikker. Het zal niet zo zijn. Het ging alweer een paar dagen goed en zonder gezeik.
Want Sonja schreeuwt in paniek dat Annie de nanny toch gewoon een AI-bot blijkt te zijn. Natuurlijk Son, misschien toch maar eens die Johnny Walker blackberry laten staan voor het slapen gaan???
Maar echt dat dus. Totale paniek. Want Sonja werd niet zomaar even door iemand opgetelefoneerd, maar had Debbie gesproken. En die waarschuwde dus voor het gevaar in de vorm van Annie. Die had last van loszittende schroefjes, draadjes of andere kronkels en stond op het punt om compleet door te slaan. Enige schrale troost: Marilyn zou ten alle tijden veilig zijn bij Annie. Het idee dat onze kleine Marilyn haar eigen Terminator als Engelbewaarder had, leek misschien nog wel een prettige gedachte. Helaas dat diezelfde Terminator met tieten en lekkere kont, zonder angst en probleem de rest van de wereld zou vernietigen of die kleine meid te beschermen, Sonja en mijn persoontje incluis, haar eigen moeders.
“Potdomme Son… Had je toch maar mooi gelijk met je onderbuik gevoel”, zeg ik, omdat mijn lieve vrouwtje al vanaf het allereerste moment dan Annie op de stoep stond, haar twijfels had. “Ja, leuk. Maar nou is dat onderbuikgevoel wel mooi een kutgevoel geworden”, reageert Sonja. Zo grappig en ad rem. Onderbuik..., kut… zit maar enkele centimeters bij elkaar vandaan natuurlijk. Hoe kon ik dit zelf niet hebben gezien? Ik ben verdomme de moeder van het kind! Sonja is gewoon een betere moeder dan ik ben.
Maar tijd om te grappen is er natuurlijk niet, want dit is een regelrechte ramp. Was Louise nou maar hier, dan konden we die opofferen voor het goede doel.

Sonja is de rust zelve en belt naar Debbie’s kantoor. Een of andere geleerde legt haar schijnbaar uit dat Annie zeer gevoelig is voor huilende baby’s. Ja, waar vind je die, midden in de woestijn in Egypte. Voor onze hele film is geen enkele baby nodig, dus we hebben ze zelfs niet als figuranten bij ons. De enige is onze eigen Marilyn, maar die is “veilig” bij haar Terminator. Leuk detail. Voor zover je het natuurlijk leuk kunt noemen in deze akelige situatie: het moment dat Annie’s emoties voor het eerst getriggerd werden, viel samen met het moment dat Chris Pratt haar voor het eerst zag toen hij naakt bovenop mij lag. Dat lijkt mij net iets te toevallig, nietwaar? Het is wat mij betreft dan ook wel officieel: Chris Pratt is de eerste man van vlees en bloed die een robot boven mij verkoos, terwijl we naakt op elkaar lagen. Geen idee wat jullie met die info moeten, maar mocht het ooit als triviantvraag voorbij komen, dan kunnen jullie het antwoord dus weten. Als onze lieve lezers of enkele jaren ten minste nog actieve herinneringen hebben aan deze bewuste episode.

Alsof The Lord himself ook nog een zegje wil hebben in dit verhaal, blijkt Margot een waanzinnig talent te hebben. Die kan jankende baby’s imiteren als de beste. Maar dan echt zo fucking goed (Jezus meid, wat loop je weer lekker ouderwets te vloeken en te schelden. Ja sorry, heb ik wel vaker als ik hyper raak) dat zelfs ik er kriegel van wordt. Maar het werkt, want Annie raakt ontketend en gaat opzoek naar de jankerd. Geinig en dapper natuurlijk van Margot, want als dit fout gaat, dan zal het ook echt goed fout gaan. Want Debbie kennende is Annie uitgerust om in haar eentje de Straat van Humus (Jezus, wie noemt z’n straat nou toch zo…) vrij te geven. Mijnen en Amerikaanse vliegdekschepen, olietankers en wat nog meer, niets is heilig of veilig wanneer deze AI-bot in het nauw gedreven wordt. En het enige wat dus tussen Annie en de totale vernietiging van onze planeet staat, is die dappere Margot, die staat te janken als een baby.
Maar het werkt. En Margot heeft een uithoudingsvermogen van heb ik jou daar, want ze blijft urenlang onafgebroken en ontroostbaar janken. Zelfs haar Nijlkrokodillentranen zijn echt. Die vrouw verdient een Oscar in plaats van een vuurzee van de boze Annie the Nanny. En gelukkig gebeurd dat ook niet. Stel je voor. Margot Robbie, verkoold en verschroeid. Met wie moet ik dan nog spelen? Kan ik weer op zoek naar een nieuwe Playmate… En jullie nooit meer een film met haar in de hoofdrol. Jahaa, daar schrikken jullie van hè. Dat hadden jullie je nog niet gerealiseerd natuurlijk. Margot jankt de hele boel daar bij elkaar, net lang genoeg voor Debbie om net op tijd te arriveren. En met een paar toverwoorden laat Annie zich gewillig uitschakelen. Eind goed al goed. Nou, als dat geen anti-climax is, dan weet ik het ook niet meer.

En terwijl iedereen van de schrik aan het bekomen is, ik het gejank van Margot even niet meer kan aanhoren en baal van deze anti-climax, toon ik Sonja mijn meest verleidelijke blik. En voor iemand het ook maar door heeft, liggen we onze eigen naaktscènes in de schaduw tussen de poten van de Grote Sfinx te spelen.
“Dus… we moeten wéér opzoek naar een nieuwe nannie voor Marilyn?”, vraagt Sonja als de schaduw allang vertrokken is en de zon plaats heeft gemaakt voor de maan en de sterren. Want als Son en ik de kans krijgen, dan nemen we het er ook meteen goed van. ”Ik ben bang van wel”, puf ik uit, “we hebben wat dat betreft weinig mazzel met nanny’s”. “Gelukkig hebben we elkaar”, zucht Sonja.
En zo is dat…

Net op het moment dat ik bezig ben met mijn favoriete hobby Alpinisme (vrees niet, lieve lezers, uw Belinda hangt niet aan een touw tegen een steile klif op te klauteren, maar is bezig met de bestijging van The Twin Peaks van mijn echtgenote Soofje) gaat de telefoon. Ik zeg niets en klim stug door over de Maagdenburger halve bollen van mijn eega, tot Soof roept. "Je telefoon gaat, schat!" "Ik ben niet doof," zucht, "maar wel lekker bezig..." "Neem toch maar op lieveling," zegt mijn wederhelft, "misschien is het belangrijk..." Ik grom iets van "wiestoortmegodverdommenuweertijdenshetneuken" of woorden van gelijke strekking en laat me weer van het tweelinggebergte afglijden. "Pestcontrol," roep ik in de telefoon, "if you got a problem with rats, call the ratcatcher, it it is bugs, dial 911 and if it's your neighbours exterminate them yourself!" "Belinda!" hoor ik een bekende stem zeggen. Sonja! En ze klinkt niet vrolijk. "Eh miss Belinda is exterminating mice in the White House," probeer ik met een geknepen stem. "Belinda, ik weet dat jij het bent..." hoor ik Sonja weer. "Oh hi Son..." zeg ik deemoedig. "Een robot," zegt Son langzaam en nadrukkelijk, "en jij wist het, stomme trut, en je zei niets..." "Eh...da...dat mocht niet van Debbie," zeg ik stamelend. "Lieg niet!" schreeuwt Sonja, "Debbie zegt dat jij en Soof van alles op de hoogte waren." "Eh...ze liegt, je weet dat ze niet helemaal spoort..." "Genoeg," zegt Sonja, "die klote robot van Debbie is in beslag genomen door de Egyptische politie en drie keer raden wat het onderzoek opleverde?" "Eh..ze is lief en zorgzaam en totaal ongevaarlijk," improviseer ik. "Ze is uitgerust met een vlammenwerper, een machinegeweer, drie handgranaten en ze is zo sterk als een bulldozer," gaat Sonja genadeloos door, "ben je wel helemaal goed bij je hoofd?" "Ik heb haar gewaarschuwd." hoor ik Sofie achter me zeggen. De telefoon staat op speaker dus ze kon het gesprek volgen. "Ik zei nog dat je niet moet liegen!" Fijn die Soof, altijd pal achter haar eega staan. "Ah Sofie," hoor ik Son zeggen, "je moet naar Egypte komen want je moeder zit in de bak. De Egyptische politie heeft haar gearresteerd voor de productie van een illegaal wapen. Misschien kun je haar vrij kopen." Ik zie Soof gelijk naar haar koffer rennen. "En jij Belinda," zegt Son, "jij gaat een nieuwe nanny zoeken, één van vlees en bloed en zonder vlammenwerpers en dergelijke, en één die niet gek, dronken, verliefd of gewoon gaga is, begrepen?" Ik zeg dat ik met Soof meevlieg en dan gelijk de nieuwe nanny meeneem.

Terwijl Soof aan het pakken is, toets ik de computer weer eens in. Binnen een paar seconden spuugt die een aantal namen uit. Ik check ze uit via de FBI, CIA en de plaatselijke politiekorpsen en hou er eentje over. Leuke meid om te zien, ze heet Dolores Valley is twintig en gediplomeerd pedagogisch medewerker, ruime ervaring en niet bekend bij de politie of veiligheidsdiensten. Dolores blijkt beschikbaar en is duidelijk vereerd dat ze voor een tweetal oscarwinnaars mag werken. Ze heeft een paspoort en wacht ons op in LAX. Even later vliegen we over de oceaan in de richting van het land van Cleopatra, Cheops en Ramses II, ook wel bekend als Egypte. Aangezien Soof vreselijk inzit over haar moeder, praat ik intussen met onze nieuwe aanwinst en hoor haar uit of ze geen gekke hobby's heeft, een vriendje of een vriendinnetje (of allebei), of ze drinkt, rookt of aan de coke is en tegen de tijd dat we landen in Cairo, ben ik er van overtuigd dat ze de perfecte Mary Poppins is, het enige wat ontbreekt is haar paraplu en een raar Brits accent...

Het is niet leuk in die cel in Caïro. Afgezien van ongedierte is het vies en het stinkt. Advocaten krijg ik niet te zien en de verhoren duren lang. Dat verandert als een militair uitziende heer zich meldt. Hij blijkt een hoge ome van het leger te zijn, die is gespecialiseerd in cyber warfare. Althans dat staat op zijn kaart. De man is zeer geïnteresseerd in Annie. Logisch. Ook in De VS heb ik al meerdere militairen over de vloer gehad die geïnteresseerd waren in mijn AI-bots. Ik zeg dat ik hem niet kan helpen en hij kijkt me verbaasd aan. Dan blijkt dat ik helemaal niets in te brengen heb en binnen een uur word ik door enige militairen meegenomen en in grote in militaire kleuren gespoten auto meegenomen. De hoge ome, die colonel Mahmoud blijkt te heten, rijdt met me mee en na enige uren bereiken we een basis in de woestijn. Daar is Annie ook, zo te zien nog intact, omringd door enige mannen en vrouwen in witte jassen. De kolonel zegt in het Engels dat ik Annie moet demonstreren. Langzaam en geduldig leg ik uit dat ik weliswaar de directeur van mijn bedrijf ben, maar dat mijn staf Annie heeft gebouwd. Dat is niet waar, maar niemand kan me tegenspreken. "I need Theresa," ga ik verder, "she's my number one..." Ik krijg mijn telefoon terug en bel met mijn bedrijfje. Theresa neemt gelijk op. "Everything ok boss," begint ze, "we were so worried...Your daughter is on her way with her wife to pay your bail and..." Een slim plannetje rijpt in mijn hoofd. "So she's on her way to Caïro?" zeg ik. Het blijft stil aan de andere kant van de lijn. Zoals ik al dacht, snapt Theresa er niets van. "Well thank you, I will wait for her..." zeg ik en druk het gesprek weg. "Theresa is already on her way," zeg ik, en vervolg geheimzinnig. "Because this is all top secret she will claim to be my daughter Sofie and she is accompanied by her secretary, who says she is my other daughter Belinda." De kolonel geeft me een knipoog om aan te tonen dat hij als militaire spion begrijpt hoe de samenzwering in elkaar steekt.

De volgende dag word ik wakker in mijn comfortabele kamer en wordt er netjes geklopt. Mahmoud komt binnen. "Your eh...daughter is arrived," zegt hij wederom met een knipoog. "They will be escorted to this facility." Een paar uur later word ik herenigd met Soof en Belinda. "Wat is er aan de hand, mam?" zegt Soof, "wat is dit voor plek?" Snel leg ik uit dat we op een militaire basis zijn en dat de soldaten willen dat ik Annie demonstreer. "Waar heb je je nu weer mee ingelaten," zucht mijn schoondochter op vermoeide toon. "Ik heb gezegd dat jij in werkelijkheid Theresa bent," zeg ik tegen Soof, "en jij bent zogenaamd Belinda mijn andere dochter. Maar eigenlijk zijn jullie dus werknemers van mijn bedrijf die alles weten over Annie." "Waarom?" klaagt Belinda, "zit je nog niet genoeg in de stront?" "Omdat ik denk dat de kolonel graag een leger met Annies wil," zeg ik. "en dat kan niet...je moet soldaten nooit teveel speelgoed geven?" "En wat nu?" vraagt Soof. "We moeten ontsnappen..." zeg ik

Toegegeven, mijn schoonmoeder is een hoer, maar ze heeft duidelijk ook een geweten. Het feit dat ze niet wil dat Egyptische militairen haar AI-bots gaan inzetten op het slagveld, doet me voor haar innemen. Helaas heeft ze een verkeerd gevoel voor timing om last te krijgen van dat geweten, want we zitten midden in de woestijn, omringd door allerlei soldaten, uitgerust met moderne wapens en amper genoeg ruimte om aan onze kont te krabben, laat staan weg te rennen. "Hoe dan?" zeg ik klagelijk. "Laat dat maar aan mij over..." zegt Debbie geheimzinnig. Ze pakt haar spiegeltje, stift haar lippen en maakt wat knoopjes los, rond haar indrukwekkende borstenpartij (een genetisch bepaald lichaamsdeel dat haar dochter heeft geërfd). Als de kolonel Mahmoud binnenstapt, begint Schoonmama zo te flirten dat zelfs ik last van mijn hormonen krijg. Mahmoud gaat voor de bijl en met een knipoogje naar ons, stelt Deb voor dat zij en de kolonel zich even terugtrekken en of wij 'even Annie willen bewapenen'. Als we alleen zijn, kijk ik naar mijn Soofje die haar schouders ophaalt en mismoedig zegt. "Ik ben niet zo briljant als mam, wat weet ik van die robot?" Ik kijk naar Annie die uitgeschakeld op een onderzoekstafel ligt en zoek naar een aanknopje. Nu zit er tegenwoordig op elk apparaat een aan/uit switch, maar Annie heeft niks. Althans zo op het eerste gezicht, tot ik op het idee kom op 'reversed psychology' toe te passen. Waar zou mijn oversekste schoonmoeder een 'aanknopje' verbergen. Ik onderzoek tussen de schaamlippen van Annie en laat mijn vingers in haar kutje glijden. Daar stuit ik inderdaad op een miniscuul knopje. Voor Sofie me kan tegenhouden, heb ik er al op gedrukt en komt Annie tot leven. "Where is Marilyn?" is het eerste wat ze zegt. "Doe iets Soof," zeg ik heel onlogisch, want mijn eega had net uitgelegd dat ze niets wist van deze robot. "Straks verzegt ze ons in haar haast om de baby te vinden..." Inderdaad komt Annie tot leven en ze staat op van de tafel. Geschrokken zien we de mond van een vlammenwerper uit haar mond komen en haar handen veranderen in de uiteinden van een machinegeweer. Soof en ik beginnen te gillen en alarmeren daarmee de soldaten die het lab bewaken. Die komen binnenhollen en worden gelijk neergemaaid door Annie, die niet eens met haar ogen knippert. Ze vliegt de deur uit en aan het geratel van de machinegeweren te horen, heeft ze onderweg meer soldaten uit de weg geruimd.

Schoonmama is snel terug. "En Mahmoud?" vraagt Sofie angstig. "Dat watje?" zegt Debbie vol minachting, "mannen zijn waardeloze minnaars. Hij kwam al klaar toen ik mijn tieten ontblootte. Ik heb hem uitgeschakeld door zijn gezicht in mijn tieten te drukken en zijn adem te benemen." "Is hij dood?" vraagt Sofie. "Nee, alleen bewusteloos...Maar kom meiden, laten we Annie volgen." We rennen in de richting van de fluitende kogels en zien overal uitgeschakelde militairen, bovendien staat het gebouw in de hens, wat doet vermoeden dat Annie ook aan vuurspuwen heeft gedaan. De rest van het regiment, voor zover nog niet neergemaaid, is gevlucht en we komen aan bij een militair voertuig, waar Annie naast ligt. "Overbelasting," zegt Debbie deskundig, iets te trigger happy onze Annie." We tillen de uitgeschakelde robot in de achterbak en Soof kruipt achter het stuur. We hebben al enige tijd geleden afgesproken dat zij rijdt als het link wordt, want mijn rijstijl is iets te woest voor dit soort gelegenheden, al is de woestijn groot genoeg om geen brokken te maken. We raggen door naar Caïro en daar staan enige mensen ons op te wachten met een privé-vlieguig. Het blijkt Theresa te zijn en een stel lui van het bedrijf van Debbie. Even later vliegen we boven de Middellandse Zee. "Hum, geen achtervolgers," zegt mijn schoonmoeder, "wat gek, ze laten ons gewoon ontsnappen..." Persoonlijk denk ik dat ze in Egypte ons liever zien gaan, dan komen en dat we daarom de vrije ruimte krijgen om terug te keren naar de VS. "Je gaat nu zeker stoppen met die gekke robots," zegt Soof ferm tegen haar moeder. "Natuurlijk kind," antwoord Debbie me iets te snel, "ik ga me met nuttigere dingen bezig houden." Om de een of andere reden, geloof ik haar niet zo. Maar wie ben ik?

We krijgen via CNN de beelden door van de spectaculaire ontsnapping van onze vrienden en Annie. "Opgeruimd staat netjes," zegt Sjoukje. Ik knik. We hebben het druk genoeg met de opnamen om ons druk te maken over Debbie en onze voormalige nanny. Gelukkig is Dolores Valley, onze nieuwe nanny er een van vlees en bloed, Ze is toegewijd aan Marilyn, maar slaapt als een normaal mens en eet bescheiden. Ze flirt zelfs met de acteurs die Marcus Anthonius en Julius Ceasar vertolken. Maar als Sjoukje en ik de studio in komen lopen, is er duidelijk weer andere stront aan de knikker. Margot Robbie komt aangesneld. "God damn it," zegt ze, "the inquisition has arrived..." Ik kijk haar vragend aan en dan zien we een blonde niet onaantrekkelijke vrouw van een jaar of vijftig in een mantelpakje aan komen lopen met een script onder haar arm. "I am Dale Rogers," zegt ze streng en zet haar breedgerande bril af. Sony, we have some problems with your script..." "What?" roept Sjoukje, "is has been checked by a historian, by professor Hughes, it's..." "Immoral," zegt Rogers onbewogen, 'fat too much LHBTQ porn, I don't care if its historical, this shocking shit can never reach the screen." Margot trekt Sjoukje weg en begint tegen haar te fluisteren. Ik word door Rogers gewenkt en we lopen naar de ruimte waar we de dailies screnen. We gaan zitten en Rogers roept. "OK. show it, scene 234!' Op het scherm zien we Margot in haar blootje liggen, terwijl Sjoukje met haar ligt te vrouwen, ook zonder gehinderd te worden door kleding. Nu geef ik toe, de opnames zijn gewaagd, maar het is hooguit soft porno. Als de scene is afgelopen kijkt Dale Rogers me tartend aan. "You may be an Acadamy Award winner, mrs. van Ravenstein, but this is pornography, lesbian porn, and I will not allow that the fragile minds of teenage girls will be hurt by your sickening way of life."

Ik overleg met Margot en Sjoukje. Sinds Sony Marbie Inc heeft overgenomen, bepalen zijn grotendeels alles. Dale Rogers is de directeur van de nieuwe censor unit. Sinds Trump aan de macht is, waakt zij over de zedelijkheid. En porno is uitgesloten, softporn ook en helemaal homoseksuele seks. Volgens Margot kunnen we weinig doen. "It's voluntary, but Sony controls this. They can shut the film down!" "But without lesbian seks there is no film!," steunt Sjoukje. Margot knikt haar toe. "You are right my dear, maybe Sonja can rewrite the script, like they did in the 40s en 50s, only the suggestion." Het duurt even voor het idee indaalt. In de jaren 50 zat in meer Hollywoodfilms de suggestie van seks. Neem bijvoorbeeld Ben Hur. In dit Bijbelse epos wordt een homeseksuele relatie gesuggereerd tussen Ben Hur en een bevriende Romeinse centurion. Alles alleen in de blikken en suggestieve stembuigingen van de acteur die de rol van de centurion speelde. Sjoukje kijkt me aan. "Is that possible?"

De opnames van het waanzinnige “project Cleopatra” gaat eigenlijk best voorspoedig. Nu nanny Annie niet langer op de set rondhangt, heeft Chris Pratt weliswaar eerst nog eventjes last van liefdesverdriet, maar zet zich daar al weer vrij snel overheen. En met Antonio Banderas is het sowieso wel lachen, gieren, brullen, dus dat zit allemaal wel snor. De sfeer zit er lekker in en de opnames lopen lekker door. Ondertussen oefenen Margot en ik ons helemaal te pletter in mijn trailer of in die van haar. Wij hebben dan ook niet echt veel aanleiding nog om voor elkaar uit de kleren te gaan en het gewoon geregeld met elkaar te doen, ook al is dat Sonja misschien soms een doorn in het oog. Maar ze weet dat we het voor de film doen, professioneel als Margot en ik zijn natuurlijk.
Dolores Valley, onze nieuwe nanny die Belinda zelf voor ons had geregeld, bleek een schot in de roos te zijn. Toegewijd aan Marilyn, lief, spontaan en gezellig voor ons en zo waar een kleine flirt voor mijn mannelijke tegenspelers. Dus was Chris ook dat laatste beetje gedachte aan nanny Annie definitief vergeten en lag hij weer regelmatig met een erectie van jewelste op mij te dry-humpen. Want je zou het misschien bijna vergeten, maar neuken bij de konijnen af deden ze een kleine 2000 jaar geleden ook al hoor! Vandaar dat dit script dan ook bol staat van de “liefdesscenes”… Al zou meneertje Pratt zijn kostbare witte goud volgens mij dolgraag eens in de Valley van onze Dolores willen laten klateren. En ik moet ook toegeven dat haar vallei behoorlijk intrigerend is, zeker als ze in een satijnen nachthemdje ligt te slapen. En slapen doet Dolores gelukkig, net zoals gewoon normaal eten, in tegenstelling tot AI-bot nanny-Annie.

Maar net zoals dat er een vloek op Toetanchamon rustte, lijkt er ook een vloek op dit project over het roerige liefdesleven van Cleopatra te rusten. Sony, die de toko van Margot had ingelijfd en daarmee dus nagenoeg volledige zeggenschap over haar bedrijf en de producties heeft, vindt dit hele project veel te pornografisch aandoen en totaal ongepast voor een Hollywood productie.
En dat wordt dan dus verwoord door zo ongeveer de stoffigste tutmuts die je maar kan bedenken. Maar dan ook echt zo stoffig dat zelfs Margot en ik er geen seconde aan denken om die vrouw met seksuele insinuaties op andere gedachten te brengen. Ik loop niet snel te klagen en ik ben echt wel bereid om het nodige uit de kast te trekken – of gewoon alleen maar uit te trekken – of bepaalde dingen voor elkaar te krijgen, maar er zijn echt grenzen. Zelfs voor mij.
Nee stoffige Dale heeft echt geen goed woord over voor wat we hier proberen te realiseren. Zelfs Sonja krijgt gewoon een veeg uit de pan. En dat mijn vrouw al eens een beeldje heeft gewonnen voor beste script, dat schijnt niets te betekenen voor stoffige Dale “ik haat seks” Rogers.

Er wordt water bij de wijn gedaan. Zo ongeveer de hoeveelheid van een olympisch zwembad bij 1 klein glas wijn… "Maybe Sonja can rewrite the script, like they did in the 40s en 50s, only the suggestion". Ik zie Sonja alweer kijken. Alleen al de gedachte, rewriting een script… Als mijn schat ergens een schurfthekel aan heeft, kan is het wel aan het herschrijven van een script als we al volop in de opnames zitten. Is het Belinda niet een keer die hier de aanleiding voor is, dan is het wel deze stoffige beschermvrouwe van de zedelijkheid. Weer zo’n pro-Christelijk puntje van ome Donald natuurlijk. Het wordt toch echt eens tijd dat ik die knakker de waarheid kom vertellen in de oral office. Maar eerst even deze film afronden hoor, want anders blijf ik van hot naar her vliegen en loopt straks alles weer in de soep.
En als Trump hier niet achter zit, dan denk ik dat Louise op de een of andere manier een vinger in de pap heeft in dit hele gedoe. Want die ziet de bij al hangen: die Oscar in 2027 is gewoon voor mij, Sjoukje van Ravenstein-de Graaff. En die wil Louise natuurlijk hebben. Dus zorgt ze er gewoon voor dat ik mijn beste acteerwerk niet in dit grootse project volledig kan demonsteren. Maar dat vind ik helemaal niet erg hoor, als ik niet mijn derde Oscar voor beste actrice op rij zou winnen, als Sonja dat beeldje maar wint als best regisseur en voor origineelste script. Dat is voor mij nog belangrijker, dan mijn eigen succes. En wat voor mij minstens zo belangrijk is in deze, is dat Louise niet die felbegeerde Oscar voor beste actrice zal winnen. Niet zozeer omdat dit alleen maar haar beeld versterkt dat “iedereen” zo’n ding kan winnen, maar meer omdat ze dan daarmee naar mijn vrouw kan gaan lopen pronken. En concurrentie om het hart van mijn vrouw, dat is tot daar aan toe. Maar van een mede-winnares… Nee, liever niet. Mijn Sonja is een zeer sterke vrouw, dat is echt wel alom bekend inmiddels, maar ze is zeker niet ongevoelig voor talent. En met een Oscar zou Louise toch best wel eens talent kunnen hebben…

Ik kijk Sonja aan. "Is that possible?", vraag ik mijn vrouw. In het Engels, zodat alle anderen ook meteen horen dat het mij serieus is en ik hier echt wel voor open sta. “Everything is possible”, zegt Sonja subiet, “but I need time to rewrite”, zucht ze moedeloos.
Het wekken van al die suggesties van seks is dus dat olympische zwembad aan water. En slechts een gekuiste versie van Cleopatra en Caesar en eentje van Cleo en de prinses van Sudan is het kleine beetje wijn dat nog over was. Maar we doen het er maar mee. En dan moeten we die scenes gewoon extra goed doen om het toch nog ergens op te laten lijken. En zeg nou zelf, Margot en ik (en Chris Pratt) hebben al dat bloot toch eigenlijk ook helemaal niet nodig om bezoekers te trekken? Al blijft het gewoon zonde dat we de werkelijkheid weer gekuister moeten brengen omwille van enkele tere zieltjes.

En terwijl Sonja zich weer eens een slag in de rondte werkt om het script aan te passen en alleen maar suggesties te wekken in plaats van werkelijk (gekuiste) seks in beeld te mogen brengen, wordt mijn romantische scene (want meer is er uiteindelijk niet van overgebleven) met Chris opnieuw opgenomen. Gekuister, saaier dan wat dan ook, maar als professioneel actrice zet ik me daar maar overheen. Met een toch wel erg verbluffend resultaat, al zeg ik het zelf. Misschien hoef ik die Oscar volgend jaar toch nog niet meteen uit mijn hoofd te zetten…
Nu is een seksscène met Margot Robbie met het niveau van Sesamstraat wel een heel stuk moeilijker. We moeten ons constant inbeelden dat deze scene in een aflevering van Teletubbies komt te zitten en het mag zelfs de allerkleinsten geen verkeerde beelden geven. Struisvogelpolitiek. Je kop altijd maar in het zand steken voor de werkelijkheid is natuurlijk ook een manier…
Natuurlijk is de lol er wel een beetje van af voor ons, maar gelukkig hadden we de repetities in onze trailers nog. En ach, straks zijn alle deze inspanningen het misschien wel allemaal meer dan waard geweest.

Zo gemakkelijk als het opnieuw opnemen van mijn liefdesscene met Chris was, zo moeilijk gaat dat met Margot. Niet omdat Margot en ik daar zo slecht in zijn, nee integendeel juist. Margot en ik hebben al zoveel seksscènes gespeeld inmiddels dat we volledig op elkaar zijn ingespeeld en omdat ons verlangen naar elkaar veel verder rijkt dan alleen het witte doek, is het voor ons bijzonder moeilijk om ons juist niet te veel te laten gaan. Maar na een keer of wat (waarschijnlijk een paar onnodig langer dan echt noodzakelijk, gewoon omdat het lekker was) is dan ook die scene opnieuw geschoten en klaar voor afwerking.
Tegen het einde van de dag komt Sonja weer tevoorschijn. Zweet op haar voorhoofd en een voldane blik in haar ogen: het is haar gelukt! Ze heeft alles seksscènes herschreven naar slaapverwekkende scènes die alleen nog maar wat aan onze fantasie overlaten. Al zal het aan dat laatste bij geen van ons ontbreken, denk ik zomaar…
“Ik ben kapot”, zucht ze vermoeid, maar tevreden. “Dat snap ik. En ik ben trots op je dat je het hebt gedaan. Ik weet dat je het haat om te moeten doen en ik weet hoeveel waarde je aan je eigen visie hecht bij een filmscript. Knap dat jij je daar overheen hebt weten te zetten“, steek ik mijn vrouw maar weer eens een bos veren in haar verdomd lekkere reet.

“Ik weet hoe belangrijk deze film voor jou is schat, dus ik doe het met liefde. En ik ben niet voor 1 gat te vangen, dat weet je”, grinnikt Sonja duidelijk vermoeid. “Nee, niet voor 1 gat. Voor alle drie mijn gaatjes, hihihi”, grap ik terug, “maar even serieus schat. Deze film is belangrijk voor mij ja. Maar hoe deze film voor jou wordt, is voor mij nog veel belangrijker. En je mag het gerust zeggen als Sony teveel doorslaat en te weinig van jouw oorspronkelijk visie overeind laat. Ik sta aan jouw kant, no matter what”. “Da’s lief van je. Maar niet nodig schat. We maken dit gewoon lekker af en zien wel wat het ons brengt. Laten we vooral gewoon genieten van dit project”, knikt Sonja.
Daar ben ik het roerend mee eens. “En als het een flop wordt, kunnen we altijd nog een reboot maken. Maar dan gewoon zoals jij ‘m voor ogen had. Met alle oorspronkelijk scenes er in en zo. Dan toch gewoon lekker zonder Sony? Fuck Sony! We hebben ze niet perse nodig toch?”, zeg ik. “Wel als jij Margot wil. Door de overname staat Margot min of meer gewoon op de loonlijst van Sony en hebben zij het laatste woord daarin. En ik denk niet dat Sony klakkeloos akkoord gaat met een veel te wulpse en ordinaire Margot Robbie. Als Harley Quinn vinden ze het allemaal prima, maar niet als seks beluste sloerie”, legt Sonja uit. Tja, zo had ik het nog niet bekeken. Die vrouw van mij is toch zo slim en oplettend.
“Dan doen we het toch gewoon ook lekker zonder Margot?”, zeg ik lacherig. “Nou, als dat eens zou kunnen!”, reageert Sonja meteen. Kennelijk lag dat al een tijdje op haar lippen! “We kunnen vast wel een andere leuke blanke blonde vrouw vinden”, stel ik alleen maar voor. “Ja, jij zal wel weer een nominatielijstje hebben klaarliggen? Zo lang als een rol wc-papier? Beide kanten beschreven…”, klaagt Sonja. “Nou, dat valt best wel mee hoor!”, bijt ik van me af. “Ook als ik je zeg dat de prinses in dit verhaal alleen maar blank en blond was vanwege Margot Robbie? Maar feitelijk hoeft die prinses dus helemaal niet blond te zijn. Of blank. Echt waar, dat zei mevrouw Hughes zelf tegen mij destijds”, legt Sonja aan me uit. “Oow… Dat verandert de zaak drastisch… Heb jij nog een rol pleepapier? Dan ga ik een nieuwe shortlist maken”, lach ik tegen mijn vrouw.

“Niet voordat ik voor jouw gaatjes ben gevangen”, stelt Sonja voor, want die realiseert zich ogenblikkelijk dat zich zo weer een nieuw poesje zal aandienen als ik zelfs bereid ben om mijn geliefde Margot Robbie zo gemakkelijk aan de kant te schuiven voor een ander. En zo staat ons hotel dus enige tijd later te trillen op zijn grondvesten alsof er een aardbeving plaatsvindt wanneer Sonja en ik onze eindeloze en grenzeloze liefde voor elkaar in het matras van ons kingsize bed op onze suite graveren…

Sorry dat het weer zo lang duurde. Ik ben er nu weer hoor. Even erin komen dat wel.



Mijn moeder, Debbie, is briljant maar ook laat zich zoals altijd ook leiden door haar genotscentrum. Volgens mijn lieftallige echtgenot, op wie ik nog steeds razend verliefd ben, is ze eerder een hoer. Nu in Egypte. Een hoer met een geweten. Annie AI zorgt net als de voorgangers voor trammelant. En niet zomaar een beetje.

Gelukkig liet Belinda mij niet alleen afreizen naar deze godverlaten woestijn, en dan ook nog midden in een legerbasis. Annie op non actief en mams gooit net als haar dochter haar voorgevel in de strijd. Mannen zijn een kinderlijke prooi voor mams en trippelt goedmoedig de deur uit naar de niet onknappe commandant. Belinda betrapte ik al snel toen ze zichzelf wilde opofferen.

“Nee nee”, mams was vastbesloten. En weg naar de vijand. Wij tweeën met een halfgare knappe robot die op apegapen ligt. Belinda wil die vermomde vechtmachine, lees onze eerdere verhalen over de sexvariant, weer tot leven wekken.

Waar zou het AAN knopje zitten. Ik haal zuchtend mijn schouders op. Ik heb totaal geen verstand van AI, maar bedenk mij hoe mams iets zou verbergen.

Belinda doet wat ze altijd doet. Niet denken maar doen. Dit keer geniaal Net als de nieuwe oppas voor Marylin. De referentie was perfect. Ben alleen benieuwd hoe lang ze het volhoud met Sjoukje die de ene na de andere opsoeppeert.

Het knopje zat natuurlijk in haar kutje. Bijna zoemend komt ze tot leven en het eerste wat ze zegt is “waar is Marilyn”.

De rest gaat in een vogelvlucht, nadat ze iedereen die haar in de weg stond simpelweg om zeep helpt.

“Neee, er kan niets gebeuren, hoor ik Debbie nog zeggen. Allemaal failsafes ingebouwd”.
NIET doen, hoor ik mijzelf nog zeggen, geen goed idee, probeerde ik nog. Maar toch doen hoor, en nu zitten we in deze zandbak met een losgeslagen ai nanny.

Ik vraag mij grondig af of, zowel Son als Sjoukje, ons nog wel willen zien. Oke we hebben een contract wat tot in de puntjes is dichtgetimmerd maar toch.

Met wat extra liefde en aandacht komt het vast weer goed.

Ineens is het kamp soort van verlaten. Zo vreemd. Ik neem de honneurs waar met het rijden. Mams rijd als een dweil en Belinda denkt dat ze Maxime Verstappen is. Die butst binnen 5 minuten zelfs in een woestijn tegen iets aan. Beheerst maar met hoge snelheid komen we al snel aan in Cairo en worden opgewacht door Theresa en twee van de slimme koppen van mams bedrijf.

Eenmaal in de lucht, nadat mams de stewardess even moest inwerken om haar stressnivo te verminderen, vraag ik nog of ze er nu eindelijk mee stopt.

Uiteraard is het antwoord positief. Ik geloof er niets van net als Belinda die druk op haar telefoon zit te tiepen.

Met een paar extra knoopjes open druk ik mijn massieve bergketens , zoals Belinda ze het liefste noemt tegen haar aan. Ze gromt even. Hmmm ze heeft ook zin, net als ik.

Wat schreef je daar vraag ik poeslief en druk mijn zacht vlees tegen haar lippen en bedwelm haar met mijn tieten. Gemompel en gelukkig knoopt ze deze keer in ieder geval één knoopje los. De rest liggen nog ergens in het vliegtuig. Vertel dat later maar en trek mijn bevallige echtgenoot mee naar het slaapverblijf van de stewardessen en stort mijn op mijn lieve schat. Zo nu eerst gaatjes vullen en begin van onder maar boven mijn vrouw grondig te likken en gillend komt ze voor zoveelste keer klaar tot ze heerlijk zacht snurkend in mijn armen valt en net voor LAX wakker wordt. Nu jij schat en bied mijn weer aan en zwijmel weg onder de liefde van mijn leven die grondig mijn poesje en even later mijn intiemste gaatje uitboort met haar tong. Zooo lekker.

“De film gaat door”, Sonja heeft het weer geflikt, zegt Belinda als we weer terug naar huis rijden. Ik dus degene die rijd in de beast.

Zonder de broodnodige expliciete sexscenes weliswaar maar het gaat door. Ze komen morgenavond eten bij ons met hun nieuwe nanny incl Margot, zegt ze gillend want ik kan ook autorijden met één hand en de andere zit al weer tussen haar benen. “Stoppen” gilt ze hijgerig eindelijk een file en ik duik lachend tussen haar benen. Haar heerlijke lekkere poesje bedwelmd mij nog steeds. Iedere keer weer.
Daarna stond ik vooraan in de file en scheurde ik met een moordend tempo naar ons liefdesholletje.

Rosita en Juanita voelde bui al hangen. Eerst sex dan de kindjes. Wat ben ik toch een slechte moeder.

Nu de opnames voorbij zijn van een zeer gekuiste (maar evengoed broeierige) versie van Cleopatra and the Princess of Sudan, vliegen we naar huis. We zijn uitgenodigd om te dineren bij Belinda en Sofie en mogen Margot meenemen. Bettany Hughes komt ook. Ik ben best tevreden over het resultaat. In de tijden van de Hollywood zelfcensuur waarin niets mocht, moest alles verborgen worden gefilmd. Dat stelde hoge eisen aan de filmkunst van schrijvers en regisseurs. Vergelijk de jaren vijftig versie van The Postman Always rings Twice met die van de jaren tachtig. In de laatste film gingen Jessica Lange en Jack Niicolson rauw tekeer, terwijl in de jaren 50 versie de acteurs de affaire tussen de klant en de vrouw van het servicestation heel ingetogen blijft, maar barst van de suggestie. Met Cleo en de prinses van Soedan heb ik dat ook geprobeerd. Kussen tussen Sjoukje en Margot die wat langer duren dan een normale zoen. Blikken van hartstocht. Ik suggereerde zelfs een verhouding tussen Banderas als Caesar en Chris Pratt als Marcus Anthonius, op de manier van de Romeinse centurion en Ben Hur. Eigenlijk is de film veel inhoudelijker (en dus meer Oscar waardig) geworden. Toch houdt de suggestie van Sjoukje om het zonder Margot en haar productiebedrijf te doen, me bezig. Sjoukje en ik hebben aardig verdiend de laatste jaren en we kunnen het ons wel veroorloven om een eigen productiebedrijf op te zetten. In het vliegtuig heb ik het er met mijn mooie jonge vrouw over. Ze is gelijk enthousiast. "We noemen het Marilyn productions," zegt ze enthousiast. "Moeten we nog andere geldschieters zoeken?" stel ik voor. "Misschien," zegt Sjoukje, "als ze net zo denken als wij..." "Top!" zeg ik. "Oh ik kan niet wachten om het aan Belinda te vertellen," zegt Sjoukje, "die krijgt vast een rolberoerte. je weet hoe ze is met geld...en wat doen we nu met Margot?" Je moet altijd oppassen met het noemen van een naam. Om die reden werd de duivel in de Middeleeuwen 'Joost' genoemd. Je weet wel van "Joost mag het weten." Dus alsof de duvel er mee speelt, staat Margot plotseling voor ons. "Where are you to Dutchies talking about in your funny language," zegt ze wantrouwig. "We were talking about you..." zegt Sjoukje gelijk, "we are thinking of setting up our independent filmprouduction company." Ai, ai. Mijn eigen schuld. Ik had het rustig willen inleiden bij Margot, maar had even niet gerekend op de zilveren tong van mijn eega. Evengoed duurt het een paar minuten voor Sjoukjes opmerking bij Margot is ingedaald. "What, your own company?" sneert ze vervolgens. "is Marbie not good enough? Is this revenge for all the censorring?" "No,no," probeer ik te sussen. "But we are thinking of this for a long time," lieg ik, "and yes it is a bit about the censorshio of Sony...we want to make movies without the inquistion..." Margot hapt naar adem als een goudvis die te vroeg uit haar kom is gesprongen en kijkt met tranen naar haar 'precious'. "Making a movie without me? Are you sure, honey?" Sjoukje knikt bedachtzaam en zegt verontschuldigend. "We will still make movies with Marbie, but Sonja needs the freedom to create her own work." Oh fijn, nu krijg ik het weer op mijn bordje. Margot kijkt woedend van Sjoukje naar mij en gaat ten slotte ergens anders in haar privé-vliegtuig zitten. Als we eindelijk landen in LA worden we opgewacht door Sofie met The Beast. Heel ijzig stapt Margot in en keurt me geen blik waardig. Sofie die wel iets merkt van de sfeer gaat achter het stuur zitten en start de auto.

Voor de verandering is Belinda aan het koken geslagen. Ze begint het steeds leuker te vinden en krijgt handige tips en vooral gezonde recepten van Rosita. Met andere woorden ze wordt regelmatig gecorrigeerd als ze weer teveel zoet en zout toe wil voegen.

Dus ik rijd enigszins gespannen naar de luchthaven Waar Sonja en Sjoukje in de privejet van Margot zo meteen aankomen. Ik heb een hekel aan te laat komen dus sta al met een speciaal pasje op de taxibaan.

Het valt mij direct op dat hier de sfeer uiterst gespannen is en vooral tussen Sonja en Margot. Sonja heeft mij een kijkje gegeven in de prachtige maar erg preutse uitvoering van hun laatste film, of dat er iets mee te maken heeft? .

Son heeft al eens eerder laten vallen dat ze het productiebedrijf van Marbie wel heel erg invloed krijgt op haar creatieve uitspattingen. Het zou mij niets verbazen als ze daar stopt. Ze is een gouden schrijfster al kreeg Belinda bijna een rolberoerte toen ik het tussen de soep en de aardappels vertelde. Ik moest alle zelien bijzetten, wat in mijn geval betekent een striptease en wiebelende borsten die mijn echtgenoot weer kalmeerde.

Sonja gaat naast mij zitten wat ze normaal nooit doet en ik kijk haar even aan, een korte ontwapenende glimlach doet vaak wonderen.

Margot is not amused en doet niet eens pogingen om Sjoukje te verleiden

Er is iets goed mis en ik kijk nog eens bezorgd naar Sonja die haar ver naar boven doet. Ik weet genoeg en zal haar dadelijk even apart nemen om alles tot in de puntjes te horen.

De rit duurt veels te lang wat normaal geen probleem is maar nu een kwelling is. Zelfs Sjoukje probeert Margot te kussen die zich afwend. De enige dat dat gebeurde was toen mams haar een paar uur onderhanden had genomen. Letterlijk genomen en sindsdien iedere keer als ze Debbie zag als een slavin voor haar voeten neervlijde.

Mams is er ook dus kan mooi Margot eventjes opwarmen en grondig murw neuken.

Voor ik wegging heb beide kokkinnen subtiel laten voelen dat van ze houd en iets meer natuurlijk bij mijn schatje. Al voelde de vagina van Rosita, tussen al die haartjes grondig nat, en kreunden ze beide simultaan. Toen ging ik maar snel want wilde mij met hun vieze handjes, empenadas vouwen mij de les leren.

Alle drie de guppen wachten ons al op als we de voordeur binnenkomen. Dolores heeft zch ontfermt over onze kroost die gezellig met elkaar spelen. Die drie hebben ten minste geen ruzie. Bethany is verlaat en mams kijkt al met argusogen hoe Sonja en Sjoukje haar zullen neersabelen. Maar dat heeft nu geen prioriteit. Ik wenk mams dat ze Margot Robbie moet meenemen en in een oogwenk valt Margot in de slavinnenrol, zenuwachtig voor wat komen gaat pakt ze mams hand en volgt ze gedwee. Klaar voor de slachtbank. Belinda heeft zich omgekleed in een super mooi en sexy jurkje en zien niets meer van de bloem en allerlei sausen die de werkelijk overal had zitten. De keuken zal wel ontploft zijn wat iedere keer het geval is wanneer Belinda gaat koken. Een eitje bakken is ook koken en dan staat het hele aanrecht vol.

Belinda zit bij de kindjes en Sjoukje omhelst haar blijer dan normaal en geeft even een korte sneer dat ze “DAT” nooit meer moet doen!

Ik neem Sonja mee naar de woonkamer en ga zitten. Vertel! Wat is er aan de hand en neem haar beide handen in de mijne.

Als Soof het Dynamische Duo en Harley Quinn gaat ophalen, smoor ik mijn woedeaanval over het plan van Son en Sjouk om een eigen productiebedrijf op te richten in mijn nieuwe hobby: koken en bakken. Het lukt me al aardig al moet Rosita regelmatig corrigeren omdat ik weer de verkeerde hoeveelheden afweeg of te veel zout of te weinig suiker (of omgekeerd) toevoeg aan mijn baksels en gekook. Op het laatst zie ik er uit alsof ik in de sauspan ben gevallen en Rosita stuurt me weg om te douchen en wat schoons aan te trekken, terwijl zij zal proberen de keuken schoon te maken. Als ik terugkom in een nieuw sexy jurkje is de keuken weer een plaatje en ruikt het huis naar appeltaart en een zalige saus. Dan komt mijn mooie vrouw binnen met in haar kielzoog mijn schoonmoeder, Margot en Jut en Jul. Schoonmama wordt door haar dochter met subtiele gebaren gewenkt om Margot even mee naar 'achteren te nemen'. (nee, niet van achteren te nemen, stelletje viespeuken!) en even later horen we aan het gekreun en gegiechel dat schoonmama zich in ieder geval prima vermaakt. Ik kan nu even Sjoukje en Sonja ondervragen. "Een eigen productiebedrijf? Zijn jullie gek geworden?" Sjoukje protesteert en ook Sonja lijkt van plan dit te doen. "Weten jullie wel wat dat kost?" zeg ik woedend. "Margot heeft Marbie..." begint Sjoukje. "Margot heeft veel meer geld dan jullie," Schreeuw ik. "Een film maken zoals jullie willen kost al snel 100 miljoen," zeg ik, "en dan is het nog maar een kleintje..." "Maar als ze dat nu leuk vinden," doet mijn Soofje een duit in het zakje. "Leuk?" zeg ik, "zitten we op de kleuterschool? 'Leuk' heeft er niets mee te maken. In Amerika is een film een product, zoals wokkels of cola, alleen liggen de productiekosten in Hollywood een stuk hoger dan in de Laysfabrieken. Als een film flopt, en geloof me er floppen er genoeg, kunnen jullie gelijk je faillissement aanvragen...Bovendien moeten jullie wel samenwerken met een grote filmmaatschappij die op zijn minst de film over de bioscopen zal distribueren. Toegegeven het is een lollig idee, maar niet erg realistisch."

Een uurtje later heb ik mijn schattige maar oh zo naïeve cliënten redelijk kunnen overhalen om nog eens goed na te denken over hun onzalige idee. "Jullie kunnen best een productiemaatschappij oprichten, dat kost niet zoveel," ga ik verder, "maar bedenk dat je altijd moet samenwerken met andere bedrjven, financiers, filmmaatschappijen etc. Helemaal alleen kan bijna niet..." Net op dat moment komt een totaal uitgewoonde Margot binnenlopen. Ze ziet er uit alsof ze op een druk kruispunt in LA gelijktijdig is overreden door een goederentrein, vier dumptrucks en een kudde olifanten. De eveneens binnen lopende Debbie ziet er uit als een plaatje, ze zingt het hoogste lied en ziet er fantastisch uit. "Waar hebben jullie het over?" zegt ze vrolijk. Ik leg het uit en Debbie kijkt nog vrolijker. "Is geld het probleem?" zegt ze, "ik heb geld zat en ik verveel me kapot...maak me een partner in dat nieuwe bedrijfje en we gaan een film maken waarbij je je totaal geen zorgen hoeft te maken over de censuur integendeel..."