Bijna Getrouwd

Samen met mijn ouders woon ik al jarenlang in Zuid-Frankrijk. Vader is bouwvakker en ik ben nog woonachtig in Nederland in zijn voetsporen getreden. Samen hebben we klein bouwbedrijfje opgezet, een soort klussenbus voor in de regio Zuid-Frankrijk. We hebben volop werp en het weer is er doorgaans prima.
Niet zo lang geleden kregen we opeens de uitnodiging om de bruiloft van Louise bij te wonen. Wauw, Louise, dat is lang geleden zeg. Ze was ons buurmeisje toen we nog in de arbeidersbuurt in Nederland woonden. Altijd heimelijk verliefd geweest op die meid, maar het haar nooit durven zeggen. En toen was Mark mij voor. Hij was haar eerste vriendje. En kennelijk enige, want zij en Mark gaan nu dus trouwen.
Sinds ons vertrek uit die buurt hebben we nooit meer contact gehad, helaas. Want ik heb echt heel vaak aan haar teruggedacht. Had ik maar… Wat nou als… Maar ja, gedane zaken nemen geen keer.
Gezien de drukte op het werk in Zuid-Frankrijk hadden mijn ouders besloten om het bedrijf even een weekje dicht te gooien en zouden we er een korte vakantie naar Nederland van maken. Met het bijwonen van het huwelijk tussen Louise en Mark als onbetwist hoogtepunt van die week. We gingen al een paar dagen voor het huwelijk met het vliegtuig naar Nederland en Louise had toegezegd om slaapplaatsen voor ons te regelen.
“Heb jij Louise toevallig nog op facebook gevonden”, graag ik mijn jongere zusje Else als we in het vliegtuig van Nice naar Nederland zitten. “Nee, ik had nog wel gezocht, maar kon niets vinden”, zegt Else me. Zelf had ik ook tevergeefs op alle mogelijke socials gezocht naar Louise. Ik vroeg me af of ik haar nog wel zou herkennen na al die jaren, dus een wat meer recentelijke foto zou daar zeker bij helpen. Maar Louise deed niet aan sociaal media volgens ons eigen onderzoek. Louise was vast niet meer dat meisje van zestien van toen. Net als dat ik niet meer dat jongetje van zestien was. Ik was sindsdien nog zeker een kop gegroeid en was steeds meer op pa gaan lijken. Qua lichaamsbouw dan. Alleen heb ik meer haar op m´n kop dan hij en minder haar op m´n kin dan hij. En hoewel de nodige tattoos, net als mijn vader, best wel een bad-boy uiterlijk gaven en ik de nodige Françaises heb versleten, heb ik nog heel vaak aan Louise gedacht. Het eerste meisje waar je verliefd op bent, neemt toch een speciaal plekje in je hart in denk ik. Ja ik weet het: ik mag zie er dan misschien stoer uit, maar ben echt het type ´ruwe bolster, blanke pit´.
Dan landen we eindelijk op Schiphol. Terug in Nederland, voor het eerst sinds jaren. "Weten we al iets van een slaapplaats? Want dat zou toch geregeld worden?", vraag ik mijn ouders en zus als de naar de aankomsthal lopen. Ik weet namelijk van niks, maar misschien dat zij wat weten. Of nog contact met Louise of met haar ouders hierover hebben gehad. Buiten regent het. Typisch Nederlands druilerig weer. Iets dat ik zo niet heb gemist in Zuid-Frankrijk.

De regendruppels tikken hard tegen de ramen van de huurauto terwijl Gaston achter het stuur zit. Rita naast hem, Else achterin bij mij. We hebben net een appje van Louise gekregen: “Sorry dat ik zo laat reageer! Kom gewoon naar ons huis, logeer hier de eerste nachten. Logeeradres voor gasten is nog niet helemaal rond. Mark is vanavond laat thuis door een meeting. Ik ben er wel. Kusjes L.”

Mijn hart slaat een slag over. Recht naar haar huis. Geen hotel, geen logeeradres elders. Gewoon haar huis. Ons oude buurmeisje. De vrouw die over een week met een ander trouwt.Als we aankomen is het al bijna half negen ’s avonds. De straat is donker, alleen de voortuinverlichting brandt. Louise doet open nog voor we kunnen kloppen. Ze draagt een simpel grijs huisjurkje dat tot halverwege haar dijen komt, blote benen, haar haar los en iets langer dan ik me herinner. Geen make-up, of toch heel weinig. Ze ziet er vermoeid uit, maar nog steeds fucking mooi. Precies zoals ik me haar al die jaren heb voorgesteld in mijn hoofd, alleen voller, vrouwelijker, met rondingen die er vroeger nog niet zo uitzagen.

“Jordy…” fluistert ze bijna, en dan slaat ze haar armen om mijn nek voor ze beseft dat ze dat misschien niet meer zomaar kan doen. Ze ruikt naar vanille en een beetje stresszweet. Ik voel haar borsten tegen mijn borstkas drukken, zacht maar stevig, en mijn handen gaan automatisch naar haar onderrug. Te laag. Te lang. Ik laat los alsof ik me gebrand heb.
Rita en Gaston begroeten haar met dikke zoenen, Else geeft haar een knuffel en begint meteen over vroeger te kletsen. Louise lacht, maar ik zie dat haar ogen steeds naar mij schieten. En ik kan niet stoppen met kijken naar haar mond. Naar de manier waarop haar lippen bewegen als ze praat. Naar de lichte blos die opkomt als Gaston een grap maakt over “ons kleine buurmeisje dat nu een bruid wordt”.

We zitten met z’n allen in de woonkamer. Mark is er inderdaad nog niet. Louise schenkt wijn in, te snel, te gul. Na het tweede glas ontspant de sfeer. Gaston en Rita vertellen over het bouwbedrijf, over Zuid-Frankrijk, over hoe ik “de Franse meisjes gek maak met mijn Nederlandse accent”. Louise lacht te hard. Haar ogen glinsteren.Om een uur of elf zegt Rita dat ze moe is van de reis. Gaston knikt. Else gaapt overdreven en zegt: “Ik val om.” Louise wijst naar de logeerkamer beneden en de grote slaapkamer boven waar Mark en zij normaal slapen. “Jullie mogen de logeerkamer nemen met z’n drieën, er staat een extra bed. Ik slaap vannacht op de bank hier beneden. Mark komt toch pas laat.”Ik blijf zitten als de rest naar boven gaat.

Louise ruimt de glazen op. Ik kijk naar haar billen terwijl ze voorover buigt bij de salontafel. Het jurkje kruipt omhoog. Geen string te zien. Wel een dun zwart kantje dat strak over haar kont gespannen zit. Mijn pik trekt meteen strak in mijn jeans.
Ze draait zich om. Betrapt. Ze bloost, maar trekt het jurkje niet omlaag.“Jij… bent echt groot geworden,” zegt ze zacht. Haar stem trilt een beetje.“Jij ook,” antwoord ik schor. “Op alle goeie plekken.”Ze lacht nerveus, maar komt dichterbij. Te dicht. Ik ruik haar weer. Ik voel de hitte van haar lichaam.“Ik heb zo vaak aan je gedacht,” fluister ik. “Elke keer als ik een meisje neukte in Frankrijk… sloot ik mijn ogen en zag ik jou.”Haar adem stokt. Ze kijkt naar de trap. Boven is het stil.“Jordy… over een week trouw ik.”“Ik weet het.” Ik sta op. Nu toren ik boven haar uit. Ze moet haar hoofd in haar nek leggen om me aan te kijken. “Maar vannacht ben je nog niet getrouwd.”

Ik pak haar pols. Trek haar zachtjes tegen me aan. Ze verzet zich niet. Haar tepels steken hard door het dunne stof. Ik laat mijn hand over haar onderrug glijden, lager, tot ik de bovenkant van haar kont voel. Ze hijgt.“Mark mag dit nooit weten,” fluistert ze.
“Hij komt pas laat,” zeg ik, terwijl ik mijn mond naar haar oor breng. “En jij bent nu al nat, of niet?”Ze knikt nauwelijks zichtbaar. Haar hand glijdt naar mijn kruis, aarzelt, dan knijpt ze zachtjes in mijn harde pik door de stof heen.
We struikelen half zoenend naar de bank. Ik trek haar jurkje omhoog, ruk haar slipje opzij. Ze is kaalgeschoren, glanzend nat. Twee vingers glijden meteen naar binnen, ze kreunt hard in mijn mond. Ik duw haar benen wijd, ga op mijn knieën en lik haar klit in lange, trage halen. Ze smaakt naar spanning en verlangen en een klein beetje zonde. Ze komt binnen twee minuten klaar, haar handen in mijn haar, haar heupen schokkend, haar tanden in haar eigen arm om niet te hard te schreeuwen.

Ik sta op, maak mijn broek open. Mijn pik springt eruit, dikker en langer dan ze waarschijnlijk gewend is. Ze kijkt ernaar met grote ogen, likt haar lippen.“Fuck… Jordy…”Ik pak haar bij haar heupen, draai haar om, buig haar over de leuning van de bank. Ze steunt op haar ellebogen. Ik wrijf mijn eikel langs haar natte spleet, plaag haar klit nog even, en stoot dan in één keer tot aan de wortel in haar.Ze gilt gedempt in een kussen. Ik blijf even stilliggen, voel hoe strak ze om me heen knijpt, hoe ze pulseert van de schok. Dan begin ik te bewegen. Hard. Diep. Elke stoot laat haar borsten heen en weer deinen onder het jurkje. Ik trek het omhoog, pak haar tepels, knijp hard. Ze smeekt fluisterend: “Harder… alsjeblieft… neuk me zoals je altijd al wilde…”

Ik geef haar alles. Mijn ballen kletsen tegen haar clit, mijn vingers graven in haar heupen. Ze komt nog een keer, dit keer spuit ze een beetje over mijn schacht heen. Dat breekt me. Ik grom laag, stoot nog drie, vier keer diep en spuit alles in haar klaar. Warm, dik, veel te veel. Het druipt langs haar dijen als ik me langzaam terugtrek.We hijgen. Ze draait zich om, kijkt me aan met betraande ogen en een glimlach die half schuld, half extase is.“Dit was de laatste keer,” fluistert ze.Ik veeg een pluk haar uit haargezicht.“Dat zeg je nu.Ik ben er niet zeker van” Ze lacht

Louise schrikt op, trekt haar jurkje omlaag, veegt haastig tussen haar benen met een tissue.Ik ga snel op de andere bank zitten, doe alsof ik tv kijk.Mark komt binnen, geeft Louise een zoen op haar mond. Ze glimlacht lief, maar haar wangen gloeien nog. Tussen haar dijen voel ik mijn zaad langzaam naar buiten sijpelen terwijl ze hem omhelst.
“Goedemorgen schat,” zegt ze met een stem die nét iets te hoog is. “Jordy en de rest slapen al. Morgen wordt het vast een drukke dag.”Mark knikt, geeuwt, slaat een arm om haar heen en trekt haar mee naar boven.Ik blijf alleen achter in het donker.Met een grijns.Want over zes dagen loopt ze in het wit naar het altaar. Maar vannacht droeg ze mijn zaad al in zich.

@Wim963...
Niet echt netjes van je om uit mijn naam meteen verder te schrijven, terwijl Louise nog niet eens de kans heeft gehad om op mijn schakel te reageren, of wel soms? Prima dat je mee wilt schrijven in een kettingverhaal, maar schrijf dan op z´n minst onder een ander persoon binnen dat verhaal. Je had Mark kunnen zijn of Gaston of wie dan ook, maar je moet uitgerekend Jordy zijn, waarvoor ik al een schakel had ingezonden? Heel bijzonder...
Ik wacht wel even af hoe Louise dit oppakt.
Groeten, Jordy

(Ik wou er ook iets over zeggen inderdaad Wim. Ik ben bewust een verhaal gestart met meerdere personages om verschillende schrijvers en/of schrijfsters toe te laten. Het is zoals Jordy zegt inderdaad niet netjes en vrij onbeschoft om zomaar iemands rol over te nemen. Bovendien gaat jouw schakel veel te snel, er is amper opbouw en je beslist al in de plaats van Louise hoe zij dient om te gaan met de avances van Jordy. Je schrijft zeker niet slecht, maar denk niet dat jouw manier van schrijven past binnen het thema 'Kettingverhalen'. Ik wil graag meer soloverhalen van je lezen, maar verkies in dit geval om de schakel van (de eerste en enige) Jordy te volgen. Moest je jouw schrijfstijl willen aanpassen en vanuit het perspectief van een ander personage doorgaan, ben je natuurlijk meer dan welkom. Voor nu vrees ik dus dat ik jouw schakel moet negeren en ga ik verder met Jordy.)

Het huis dat Mark en ik van zijn ouders gekregen hebben als vervroegd huwelijkscadeau heeft genoeg slaapkamers om meerdere gasten in te laten verblijven. Ik krijg een berichtje binnen van Gaston dat ze net geland zijn en gaan vertrekken naar ons thuis. Snel besluit ik drie kamers in orde te brengen voor de gasten te laten logeren. Het meeste kijk ik ernaar uit om Jordy terug te zien. Wij kennen elkaar al sinds de babytijd en voor mij voelde hij altijd aan als de broer die ik altijd gewild heb. Geen slecht woord over mijn jongere broers, maar de band tussen Jordy en mij was toch een stuk specialer. Ook met Elsa ben ik van plan om zo veel bij te kletsen, maar laat ik eerst maar zorgen dat ze vannacht een proper bed hebben. In een mum van tijd zijn de kamers in orde wat me nog tijd geeft aperitief te voorzien tegen dat het gezin er is.

Ik ben net op tijd klaar als de bel gaat en leg mijn jurkje nog even mooi in de plooi voor ik de deur open doe en mijn buren van 13 jaar geleden voor het eerst sindsdien terug zie. Een brede glimlach tovert zich op mijn gezicht en meteen sluit ik Gaston in mijn armen, of eerder hij mij aangezien mijn armen niet lang genoeg zijn om rond zijn gespierde lichaam te raken. Rita blijkt nog altijd vrij serieus en grijs te zijn en geeft me enkel een zoen op de wang. "Louise!" schreeuwt Elsa en springt enthousiast in mijn armen. "Dat is zo véél te lang geleden", zegt ze lachend. Louise was pas 12 jaar toen ze met zijn allen vertrokken en het jonge meisje van toen is nu uitgegroeid tot een volwassen vrouw van 25. Ze ziet er prachtig uit en ben zeker dat de Franse jongens voor haar vechten. Elsa begint aan één stuk door te babbelen en ik onderbreek haar even door te zeggen dat we straks zullen bijpraten. Dan richt ik mij op de laatste gast, Jordy en ook hij is erg veranderd. Duidelijk de zoon van zijn vader. Ik had al begrepen toen ze nog hier woonden dat Jordy net als zijn vader in de bouw zou gaan werken en dat valt ook af te lezen aan zijn lichaam. Gespierde armen en benen, tatoeages net als Gaston en ik schat hem bijna 2 meter lang. "Dag Louise, wat lang geleden", zegt Jordy formeel als hij mij de hand reikt, maar ik open mijn armen en geef Jordy een dikke knuffel. "Wat fijn dat jullie er bij wilden zijn, ons huwelijk is nu al een succes, alleen al dat ik daardoor jullie nog eens terug zie. Ga zitten alsjeblieft", en ik wijs hen de woonkamer aan waar ik allerlei hapjes en glazen champagne heb klaar gezet. "Is dat echte?" vraagt Gaston verwonderd. Ik knik alleen maar. "Jij hebt duidelijk een grote vis aan de haak geslagen", zegt Elsa terwijl ze speels in mijn zij port. Met ons vijven nemen we plaats op de grote sofa's en nemen allemaal een glas champagne. "Op de reünie!" breng ik een toast uit.

Met een huurauto rijden we naar het adres dat we hebben doorgekregen. Pa en ma zitten voorin, Elsa en ik achterin. Allebei zijn we merkbaar gespannen om ons vroegere buurmeisje na zoveel jaren weer te ontmoeten, al zijn het bij Elsa vermoedelijk geheel verschillende redenen.
De rit is vrij troosteloos, zeker door de reden over de lange stroken asfalt. Hoe anders zijn de glooiende wegen van Zuid-Frankrijk dan wel niet? Het onafgebroken enthousiasme gekwebbel van mijn zusje houdt de sfeer er in elk geval nog prima in.
Dan komen aan op de plaats van bestemming. Een welgestelde buurt, niet direct iets dat ik voor Louise of haar ouders had verwacht. Niet dat ik het Louise niet gun hoor, maar ik had het gewoon niet verwacht. Mijn ouders begroeten Louise, die tegenwoordig dus samen met Mark in die mooie huis woont. Cadeautje van zijn ouders blijkt. Damn, daar kan ik natuurlijk nooit tegen op. Wat lul ik nou? Louise heeft al jaren een vriend, Mark. En ze gaat met hem trouwen over een paar dagen. Daarom zijn we hier. Wat haal ik me nu weer in mijn hoofd?
Dan word ik ruw opzij gedrukt als Elsa zich langs mij en tussen onze ouders door wurmt. Met een luide enthousiaste “Louise!”, vliegt ze ons vroeger buurmeisje in de armen. “Dat is zo veel te lang geleden”, roept mijn zus er achter aan en begint meteen aan één stuk door te kakelen. Typisch Elsa als ze enthousiast is.
“Elsa, we praten straks wel bij, goed? Eerst je broer even verwelkomen”, zegt Louise dan na een paar minuten. "Dag Louise, wat lang geleden", zeg ik misschien iets te formeel als ik mijn hand naar haar uitsteek. Niet misschien, zeker weten dus. Want Louise gooit haar armen wijd en omhelst me stevig. De dikste knuffel die ik in tijden heb gehad. "Wat fijn dat jullie er bij wilden zijn, ons huwelijk is nu al een succes, alleen al dat ik daardoor jullie nog eens terug zie. Ga zitten alsjeblieft", zegt Louise en wijst ons naar de smaakvol ingerichte ruime woonkamer. Ik voel enkel nog de afdruk van haar borsten op mijn lichaam. Voller, nadrukkelijker aanwezig dan ik me ooit kon herinneren. Ik was niet voor niets verliefd op Louise. Maar ze is door de jaren heen gewoon nog mooier geworden.

"Is dat echte?", vraagt papa verwonderd als hij de champagne op tafel ziet staan. Louise knikt alleen maar. "Jij hebt duidelijk een grote vis aan de haak geslagen", zegt Elsa en prikt Louise, net als vroeger, even speels in haar zij. “Ja, Mark boft maar met zo´n mooie vrouw”, val ik mijn zusje bij, met misschien minder enthousiasme dan ik zou willen. Louise is echt een mooie vrouw en ja, misschien ben ik wel wat jaloers. "Op de reünie!", toast Louise dan uit als we allemaal een glas champagne hebben. Ik nip van de champagne, die smaakt goed. En ondertussen kijk ik zo onopvallend mogelijk naar Louise. Ze is zo mooi. Nog mooier dan toen. Die borsten, die benen… Haar keurig verzorgde en perfect geknipte kapsel. Haar fijne gezichtje en onberispelijke smaak voor make-up. In mijn ogen kon en kan ze zo fotomodel worden. “Op jou en Mark dan maar Louise!”, proost ik, “en op een geslaagd weerzien”.
“Heb je je jurk al? Mag ik ´m zien? Alsjeblieft???”, begint Elsa dan weer. Langer dan een paar minuten kan die stuiterbol haar rust niet bewaren. Louise knikt. “Over mijn jurk gesproken… Ja, je mag ´m zien, maar nu nog niet. Maar wel voor het huwelijk. Maar op 1 voorwaarde”, zegt Louise en Elsa kijkt haar met grote ogen aan. “Zou jij mijn bruidsmeisje willen zijn? Ik heb sinds Mark weinig vriendinnen van toen overgehouden. En die paar die ik heb, vertrouw ik dit niet toe. Maar jou wel. Lijkt je dat wat?”, vraagt Louise mijn zus. Elsa zegt niets maar valt Louise in haar armen. Natuurlijk wil Elsa dat wel.
“Maar ik heb daar geen jurk voor of zo”, zegt Elsa. “Dan gaan we die morgen halen. Jij gaat toch ook zeker wel mee Jordy? Gaan we daarna nog even lekker een hapje eten in de stad. Ik betaal. Omdat jullie mijn gasten zijn. En dan kunnen mijn ouders lekker de hele dag met jullie ouders ouwe koeien uit de sloot halen”, stelt Louise voor.
Shoppen met mijn zus. Niet echt het geplande uitje dat ik voor ogen had. Maar met Louise erbij maakt het de keuze een stuk gemakkelijker. Bovendien hoeft alleen mijn zus maar kleding te hebben, dus hebben Louise en ik misschien wel wat meer tijd voor elkaar? “Ja, nee… Gezellig. Doen we”, zeg ik en bekijk Louise nog eens goed. Haar betoverende glimlach is werkelijk hartverwarmend.

Het is al laat en ik ben echt moe van de voorbereidingen van vandaag. Mark zal straks wel thuiskomen, maar ik besluit naar bed te gaan. We hebben ten slotte een bijzondere dag voor de boeg morgen. Ik begeleid al mijn gasten naar hun eigen kamer. Als laatste breng ik Elsa naar haar kamertje en natuurlijk ben ik door al haar gekwetter pas na een kwartier weer buiten. Eindelijk kan ik me in bed laten vallen. Mark is deze avond op stap geweest met zijn getuige en het is al ver na middernacht als ik hem de kamer hoor binnen wandelen. "Hoi schat", mompelt hij. "Heey liefje, het was precies gezellig." "Hik, ja zeker, maar ben nu wel doodop." Ik krijg nog een nachtzoen, maar ruik de sterkte alcohollucht. Niet veel later klinkt er luid gesnurk naast mij. Gelukkig ben ik zo moe dat ik ondanks deze zagerij naast mijn oren toch terug in slaap weet te vallen.

De volgende morgen word ik wakker door de geur van verse koffie. Mark is niet degene die hier voor aan het zorgen is, want hij ligt nog met open mond te snurken in ons bed. Ik wrijf de slaap uit mijn ogen en trek een kamerjas aan. Ik ben gezegend met een best groot paar borsten, een mooie dubbel D cup, een ronde kont en toch vrij slank. Gelukkig niet graatmager zoals die modellen in tijdschriften, maar gewoon een mooi figuur dat ik in stand houd door regelmatig te sporten en op mijn voeding te letten. Met mijn kamerjas en slippers aan ga ik een kijkje nemen in de keuken. Hier tref ik een vrolijk fluitende Jordy aan die bezig is koffie te zetten en een ontbijtje klaar te maken. "Oh, je bent al wakker", zegt hij lichtjes teleurgesteld als hij me ziet staan. "Ik wou jou en Mark graag trakteren op een ontbijtje om jullie te bedanken voor de uitnodiging en de gastvrijheid. Ik ben eitjes aan het bakken en Elsa is naar de bakker voor verse pistolets en croissants." "Dat is zo lief", zeg ik blozend. "Vrees alleen dat Mark nog niet meteen uit zijn bed zal zijn. Hij is vannacht laat stomdronken in bed gekropen en ligt daar nu nog steeds te ronken." "Hahah, geeft niets hoor. Denk ook niet dat mijn ouders het eerste uur al wakker zullen zijn, dan ontbijten we gewoon lekker met ons drietjes toch." Jordy geeft mij een glas vers geperst fruitsap en we klinken samen. "Ik heb je gemist de voorbije jaren Louise. Vind het spijtig dat we geen contact zijn blijven houden." "Ik ook, mag niet meer gebeuren he. Na de trouw beloof ik contact met je te houden en onze volgende vakantie zal in Zuid-Frankrijk zijn." "Dat is een deal", reageert Jordy lachend. Onze blikken vinden elkaar, het voelt echt voor mij alsof ik een verloren gewaande broer na jaren heb terug gevonden. Ik word plots uit mijn dagdroom gehaald door Elsa die binnenkomt. "De bakkersmeid van dienst is aangekomen. Laten we maar snel ontdekken of deze croissants niet te erg onderdoen voor die in Frankrijk." We nemen plaats aan tafel en Jordy en ik genieten rustig van ons ontbijt terwijl Elsa haar mond geen 5 seconden stil lijkt te staan.

Na een paar glazen champagne en diverse lekker hapjes, besluit ik naar bed te gaan. Met het reizen en alles wat het een lange dag en de afgelopen waren erg druk met werk. Ik ben doodop en moet morgen met twee dames de stad in voor een jurk voor mijn zus als bruidsmeisje. Dat zal ook wel de nodige energie van me vergen haha.
Als ik in bed lig en mijn ogen sluit, zie ik Louise voor me. Niet de Louise van vroeger, het meisje van 16 waar ik verliefd op was, maar de vrouw die ze nu is. In al haar facetten. Prachtige volle boezem, mooie lange benen en kont die je maar graag zou willen vastpakken. Haar lichaam is mooier en voller dan dat van de wereldberoemde fotomodellen. Een lichaam dat je stevig vast durft te pakken, niet fragiel, maar gewoon… perfect. Zelfs verbloemd achter dat jurkje kon ik dat nog zien. Die Mark is maar een mazzelpik hoor, want die mag daar iedere nacht naast slapen. Hoe zou Louise eigenlijk slapen? Een tot haar keel dichtgeknoopte flanellen pyjama lijkt me niets voor haar, zeker niet gezien de omvang van haar borsten. Lijkt me dat dit zou knellen tijdens het slapen. Misschien in haar string en een topje? Of met een shirt van Mark aan? Misschien wel in zo´n sexy satijnen nachthemd? Of wellicht toch gewoon geheel naakt, zoals ik zelf ook het liefst slaap. Ik krijg het warm van die gedachte en voel het tot in mijn kruis doorwerken. Louise is zo mooi. En dan die lach van haar. Die is warm en stralend en als ze lacht dan lachen haar ogen mee. Waarom heb ik nooit iets bij haar geprobeerd toen we hier nog woonden? Ik kan mezelf wel voor m´n kop slaan, realiseer ik me nu pas echt. Maar ja, Louise zag me volgens nooit echt staan en onze vriendschap was zo hecht, dat ze me denk ik meer als een broertje dan als een vriend zag.
De Françaises waarmee ik ben geweest in Zuid-Frankrijk waren prima hoor, de enkele toeriste ook, maar geen van hen kan tippen aan Louise weet ik nu. Uiteindelijk val ik in slaap en word na een tijdje wakker van gestommel. Kennelijk komt Mark nu pas thuis van zijn avondje stappen. Ik hoor het aankomend bruidspaar kortstondig praten met elkaar en dan volgt zijn gesnurk. Die Louise, ik hoop maar dat ze naast die houtzagerij kan slapen.

De volgende ochtend ben ik al redelijk vroeg wakker, uitgeslapen en al en gewekt door mijn natuurlijke wekker. Thuis sta ik ook altijd rond deze tijd op en ik ga uit bed en besluit vast ontbijt te gaan maken als teken van dankbaarheid voor de gezellige tijd hier en voor de geboden gastvrijheid. “Jij bent al vroeg in de weer, broertje”, plaagt Elsa me als ze ook beneden is. “Als jij nog even wat lekkere broodjes en croissants haalt, kunnen we Mark en Louise en lekker ontbijt aanbieden voordat we de stad in gaan”, stel ik voor. “Echt? Voor Mark ook? Wauw… Ik had alleen voor Louise verwacht van je”, zegt Elsa en ik kijk haar aan. “Ach kom Jordy… Ik heb je wel zien kijken naar haar”, zegt ze. Mijn rooie kop verraadt dat Elsa wel eens gelijk kon hebben.
Elsa is al weg als ook Louise verschijnt. Gewoon op slippers en in een kamerjas. En het staat haar ook nog gewoon! Zou haar slaapgewaad, welke dan ook, zich daar onder bevinden? Het is het eerste wat door mijn hoofd schiet. “Zit jouw haar ook wel eens niet perfect?”, flap ik het eruit als ik haar onder het eieren bakken bekijk. “Slijmbal. Ik kom zo uit bed!”, lacht ze, met haar mond en met haar ogen.

"Ik wou jou en Mark graag trakteren op een ontbijtje om jullie te bedanken voor de uitnodiging en de gastvrijheid. Ik ben eitjes aan het bakken en Elsa is naar de bakker voor verse pistolets en croissants", zeg ik haar. "Dat is zo lief", zegt ze blozend, “ik vrees alleen dat Mark nog niet meteen uit zijn bed zal zijn. Hij is vannacht laat stomdronken in bed gekropen en ligt daar nu nog steeds te ronken". "Haha, geeft niets hoor. Dan ontbijten we gewoon lekker met ons drietjes toch, als Elsa weer terug is?”.
Louise en ik praten nog wat, over verloren gewaande vriendschap en zo. En over dat zij en Mark hun eerstvolgende vakantie in Zuid-Frankrijk zullen vieren. "Dat is een deal", lach ik. Louise kijkt me met haar prachtige ogen aan. En ik kijk terug naar haar. Onze blikken vinden elkaar, maar we zeggen niets. Alleen maar kijken, staren. Voor mijn gevoel duurt dit moment uren, maar de eieren zijn nog niet verbrand, dus zo lang kan het helemaal niet zijn geweest. Haar ogen stralen, hebben iets mysterieus en lijken me iets te willen zeggen. "De bakkersmeid van dienst is aangekomen. Laten we maar snel ontdekken of deze croissants niet te erg onderdoen voor die in Frankrijk", verstoort mijn zus abrupt dat speciale momentje tussen ons. We nemen plaats aan tafel en Louise en ik eten betrekkelijk zwijgzaam ons ontbijt. Dat kan ook haast niet anders met een kwebbelende Elsa bij ons aan tafel. Haar mond staat werkelijk nog geen 5 seconden stil, hooguit even als ze een hapje croissant neemt.

We maken ons klaar om te gaan shoppen. Mijn ouders zijn inmiddels ook uit bed en hebben straks met de ouders van Louise afgesproken. Mark ligt nog altijd zijn roes uit te slapen. En dus hebben wij elkaar nog altijd niet ontmoet. Maar dat geeft niet, want het gezelschap van Louise bevalt mij veel beter, dat weet ik zeker.
“Niet zo staren Jordy, da´s niet netjes”, fluistert Elsa me plagend als Louise de kamer weer binnenkomt. Maar ik kan weinig anders. Het lijkt haast wel of Louise het er om doet, om iedere keer nog mooier te verschijnen dan de vorige keer. De skinny jeans staan haar perfect en haar truitje is even elegant als eenvoudig. Een haast zakelijke aanblik, maar het staat haar wel. Zoals alles haar wel lijkt te staan. Op haar sleehakken is ze een stukje groter dan normaal, al is ze nog altijd flink kleiner dan ik. “Gaan jullie mee?”, vraagt Louise dan als ze de autosleutels uit de verder lege fruitschaal op het dressoir pakt. Ik knik. Ergens heb ik nu toch opeens wel zin om met de dames de stad in te gaan. “En Mark?”, vraag ik Louise als we naar de auto lopen. “Oh die zoekt het vandaag maar even uit. Die heeft gisteren wel genoeg gehad denk ik. Hij weet dat ik met jullie de stad in ben”, zegt ze kort, zakelijk, effectief.
“Ik ga wel achterin. Jordy wordt anders misschien wagenziek”, zegt Elsa en gaat op de achterbank zitten. Ik kijk haar vragend aan, want ik heb helemaal geen last van wagenziekte. Haar knipoog zegt echter genoeg. Ik mag van haar naast Louise zitten, want mijn zus heeft door dat ik Louise leuk vind. En vanaf de bijrijdersstoel kan ik haar net wat beter bekijken dan vanaf de achterbank. Een warme rilling gaat door mijn lichaam wanneer Louise haar gordel omdoet. Met haar jasje open zie ik duidelijk hoe de gordel haar grote borsten van elkaar doet wijken en hoe de stof van haar truitje zich strak spant om de mooie volle glooiingen als ze de gordel vastklikt. Ik slik even mijn droge mond.
En zoals altijd klept Elsa weer honderduit. Geen idee waar ze de onderwerpen en gespreksstof steeds weer vandaan tovert, maar kleppen moet en zal ze. Een half uur later staat de auto in een parkeergarage en lopen we met z´n drieën door de stad op zoek naar de eerste kledingwinkel voor een jurk voor mijn zus.

Hoewel Jordy en ik weinig tot niets weten te zeggen tijdens het ontbijt is het best gezellig om naar de vele verhalen van Elsa te luisteren. Ze vertelt over haar studies, haar vriendjes, haar huidige baan, het leven in Frankrijk en Jordy en ik kunnen niets anders dan luisteren naar al haar avonturen en zo nu en dan eens kort reageren. Uiteindelijk vertrekken we naar de winkelstraat om een mooie jurk voor mijn bruidsmeisje uit te zoeken. Elsa stelt voor dat Jordy voorin komt te zetten om niet wagenziek te worden. Best vreemd, ik kan me niet herinneren dat Jordy ooit last heeft gehad van wagenziekte, maar ja misschien dat hij dit pas heeft gekregen toen hij wat ouder was, kan ook natuurlijk. We vertrekken en ook tijdens deze rit is het Elsa die aan één stuk door blijft ratelen. Ik hoop dat ze tijdens het passen eventjes wat stiller is, dat geeft Jordy en mij de kans ook wat bij te babbelen. Zo nu en dan kijk ik naar Jordy en zie ik hem voorzichtig naar mij staren. Ik lach lief terug, maar verder reageer ik er niet zo veel op. We bereiken een parkeergarage en parkeren mijn auto om vervolgens de stad in te trekken. De altijd vrolijke Elsa huppelt voor ons uit en bekijkt alle vitrines en natuurlijk heeft ze over elk item dat ze ziet iets te vertellen. "Je zus is wel een sociale vlinder he", zeg ik tegen Jordy. "Serieus? Dat was mij nog niet opgevallen", reageert hij lachend. Ik leid broer en zus richting een bruidsboetiek waar ik ook mijn jurk heb gekocht en laat Elsa rondkijken naar iets wat ze mooi vindt. We roepen de hulp in van een medewerkster die Elsa meeneemt. Jordy en ik besluiten even te wachten en zetten ons in één van de zeteltjes. "Eventjes rust", zegt Jordy met een diepe zucht. "Hahah, ik vind je zus geweldig, maar ze kan inderdaad heel erg aanwezig zijn." "Maar vertel eens, ik wist dat jij en Mark al op jonge leeftijd een koppel waren, al had ik niet gedacht dat jullie nog steeds samen zouden zijn." "Tja, wat kan ik zeggen. Soms ontmoet je heel snel de liefde van je leven en dan moet je die vasthouden. Mark is echt zo'n lieverd. Ik hoop gewoon dat de trouw snel achter de rug is." "Oei, hoe komt het? Je kijkt er toch wel naar uit?" "Ja, dat wel. Het is alleen dat... al die voorbereidingen zijn ontzettend slopend. We hebben de voorbije maanden veel minder tijd gehad voor elkaar en hopelijk komt dat allemaal terug eenmaal we man en vrouw zijn." "Ik hoop het ook voor jullie, want aandacht en intimiteit blijft heel belangrijk he." "Louise?" horen we Elsa plots roepen vanuit een pashokje. "Zou je mij even willen komen helpen?" Ik wrijf nog even over Jordy zijn bovenbeen, sta op en ga een kijkje nemen bij Elsa.

"Je zus is wel een sociale vlinder he", zegt Louise tegen me als we door de winkelstraten naar de bruidsboetiek lopen. “Serieus. Dat was me nog niet opgevallen”, lach ik, want Elsa kan op z´n zachts gezegd, soms best vermoeiend zijn. Geen idee waar ze al die energie vandaag heeft. Zal ze wel van mama hebben, want pa en ik hebben dat totaal niet. "Eventjes rust", zeg ik uiteindelijk met een diepe zucht als Louise en ik in de zeteltjes zitten, terwijl mijn zus met enkele jurken naar de pashokjes is.
Ik zit naast de mooiste vrouw die ik ken, in een bruidswinkel. Maar zij zal niet mijn ring gaan dragen. Ik ben hier met haar voor iemand anders. Verdomme! Via de spiegel tegenover ons kijken we elkaar. Weer die mooie, ongrijpbare en mysterieuze blik in haar ogen die ze bij het ontbijt ook al had. Louise zit naast me, haar linkerbeen over haar rechterbeen geslagen en kijk via de spiegel terug. Haar skinny jeans bij haar linkerbil staat door haar houding extra strak gespannen. Zo mooi. Zo verleidelijk. Zo vrouwelijk. En dan haar borsten… Prominent aanwezig in haar betrekkelijk eenvoudige truitje. Meer heeft zij ook niet nodig om gewoon heel erg mooi en aantrekkelijk te zijn.
Aarzelend begin ik naar haar relatie met Mark te vragen. Ik kijk haar niet direct aan, maar alleen via de spiegel. Ze vertelt met dat Mark altijd de ware is geweest voor haar en dat je die dan moet vasthouden. Hij is volgens haar “echt zo’n lieverd...”. Het zal wel. Woorden die ik eigenlijk helemaal niet wil horen, ook al gun ik deze vrouw alle geluk van de wereld. En toch… voor het eerst… de blik in haar ogen voegt niet met de woorden die ze uitspreekt. Louise merkt waarschijnlijk dat ik het merk. Dat ik in elk geval merk dat er meer speelt. “Ik hoop gewoon dat de trouw snel achter de rug is", bekent ze. Even heb ik nog een klein beetje hoop dat ze twijfelt aan haar voorgenomen huwelijk. Dat ze cold feet krijgt of zo. Zou het? Zou Louise dan mijn runaway-bride kunnen zijn? Maar ook dat blijkt slechts een illusie te zijn, wanneer Louise me uitlegt dat alle voorbereidingen voor hun huwelijk ontzettend slopend zijn en dat ze de afgelopen maanden veel minder tijd voor elkaar hebben gehad dan gepland. “Maar hopelijk komt dat allemaal terug eenmaal we man en vrouw zijn", zegt ze bedeesd. "Ik hoop het ook voor jullie, want aandacht en intimiteit blijft heel belangrijk hè", reageer ik. En toch, ook nu weer. Weer lijken haar ogen iets anders te willen zeggen dan haar stem doet. Ongetwijfeld zit er een kern van waarheid in wat Louise me vertelt, dat hun seksleven wat onder stress komt te staan met alle voorbereidingen van hun huwelijk. Maar toch, er lijkt meer aan de hand te zijn dan dat alleen. Als ik Mark had geweest, dan zou ik deze vrouw – ongeacht hoe vol mijn agenda zou zijn en hoeveel bruiloftsplanningen er nog liepen – nog steeds iedere dag liefhebben zoveel ik kon. Zo´n mooie vrouw als Louise verdient dat gewoon. Vind ik wel. Ik zou bijna gaan denken dat ze twijfelt. Of misschien wil ik dat alleen maar graag zien.

Voor ik er nog op door kan vragen, roept mijn zus Louise vanuit het pashokje. Ze heeft haar hulp even nodig. Louise wrijft even over mijn bovenbeen, geheel onnodig volgens mij en staat op en loopt naar het pashokje van Elsa. Vanaf hier heb ik een prima uitzicht de lekkere kont van Louise in haar skinny jeans. En ik voel de warmte van haar hand nog steeds op mijn bovenbeen doorwerken. Tot in mijn kruis.
“U boft maar met zo´n mooie bruid. Gebeurd ook niet vaak dat de bruidegom met de bruid mee mag winkelen. Tenzij hij betaald natuurlijk”, zegt de verkoopster zachtjes. “Huh? Wat?”, reageer ik geschrokken, “ik ben de bruidegom niet hoor. Was dat maar waar! Nee, mijn zus is bruidsmeisje en heeft een jurk nodig, meer niet”. “Oh, excuses dan in dat geval. Ik dacht even… gezien hoe jullie naar elkaar kijken…”, verontschuldigd de vrouw zich. Serieus? Zag zij iets anders in onze ogen? Kijkt Louise net zo naar mij als ik naar haar?
Zou er dan toch meer spelen achter de volmaakte relatie tussen Mark en Louise? Zijn drankgebruik wellicht? Of zet Louise zich 100x meer in met de voorbereidingen met hun huwelijk dan hij? Zijn er ergernissen, die nu de laatste weken of maanden boven komen drijven? Of begint Louise zich gewoon meer en meer te realiseren dat Mark altijd haar enige vriendje is en dat ze geen enkel vergelijkingsmateriaal heeft over wat goed, minder goed of beter is?

“Hé Jordy? Waar zit je met je gedachten? Wat vind je van je zus? Ze staat al een paar minuten te pronken in haar jurk, maar je ziet het niet”, hoor ik Louise lachen als ik opschrik uit mijn gemijmer. Ik zal haar maar niet zeggen welke twijfels ik zojuist allemaal over haar ideale Mark had. “Wow zus… Heel mooi. Sexy, maar mooi. Ik hoop dat hij bij de jurk van de bruid past”, reageer ik zo vrolijk mogelijk, al staat die jurk mijn zus echt fantastisch. “Geloof me, haar jurk past perfect bij die van mij. Mark weet niet wat hij ziet”, garandeert Louise me. “Maar jij mag ´m straks al zien hoor Elsa, beloofd”, zegt ze tegen mijn zus en geeft haar een dikke knuffel.
Louise rekent af en we lopen weer naar buiten. We lopen nog wat besluiteloos door de straten. Louise loopt dichter naast me dan voor we de bruidswinkel in gingen. Ik zou makkelijk mijn arm om haar schouder of middel kunnen slaan, maar weet niet of dat nu wel zo gepast is. Ze is niet mijn vriendin, maar de verloofde van Mark.

Ik ga een kijkje nemen in het pashokje en Elsa vraagt haar te helpen om haar jurkje langs achteren dicht te ritsen. Ik doe wat ze mij vraagt en als ze zich omdraait sta ik perplex. "Ik vond dit de mooiste, maar wat vind jij?" vraagt ze een tikkeltje onzeker. "Wat ik vind? Dat je niet moet twijfelen. Het staat je beeldig en past perfect bij mijn trouwjurk. Dat zal je wel merken als je hem straks in primeur te zien krijgt. Momenteel hebben enkel mama en ik hem nog maar gezien. Kom, we gaan hem tonen aan je broer." Met een luide aankondiging verlaat Elsa het pashokje en toont zich aan haar nieuwe jurk. De verkoopster kijkt enthousiast toe en zegt grappend dat ik beter kan oppassen dat niet alle aandacht naar mijn bruidsmeisje gaat. Ik probeer ook Jordy zijn aandacht te trekken, maar die zit duidelijk elders met zijn gedachten. Uiteindelijk weet ik hem uit zijn dagdroom te wekken en kijkt hij zijn prachtige zusje aan. Ook Jordy vindt de jurk van Elsa beeldschoon en we besluiten unaniem om deze te kopen. "Hij is best wel duur", fluistert Elsa mij nog even toe. "Daar moet je niet mee inzitten schat, dit is een geschenkje van mij. Van bruid naar bruidsmeisje." Elsa geeft mij een stevige knuffel en gaat zich snel weer omkleden. "Jij bent blij zeker Jordy? Dat het winkelen zo vlot is verlopen?" vraag ik hem lachend. "Oh, niet per se hoor. Met jou op stap gaan is een plezier... Met jullie op stap gaan, met jullie bedoel ik", zegt Jordy stotterend. Elsa komt omgekleed weer terug, we rekenen af en verlaten plezierig de boetiek.

Ik stel voor nu we toch in de stad zijn om nog even iets te gaan drinken en eventueel al een hapje te eten. Elsa vindt dit een uitstekend plan, Jordy ook, al reageert hij niet zo uitgelaten dan zijn zus. "Mag ik je autosleutels?" vraagt Elsa. "Dan ga ik al even de jurk in de wagen leggen voor we hem per ongeluk ergens laten liggen." "Goed idee!" Ik geef haar mijn autosleutels en geef de naam van het restaurantje waar Jordy en ik alvast zullen gaan zitten tot zij er is. Jordy en ik lopen vlak bij elkaar en ik geniet van zijn aanwezigheid. Het lijkt alsof ik nu pas besef hoe zeer ik hem gemist heb de voorbije jaren. Hij was altijd mijn beste vriend en als ik op school lastig werd gevallen door andere kinderen, nam hij het gelijk voor mij op. Jammer dat we elkaar uit het oog zijn verloren, maar het is nooit te laat om die verloren tijd weer in te halen. Jordy is verdacht stil en op een gegeven moment neem ik zijn arm vast en breng hem tot stilstand. "Je zit ergens mee he?" vraag ik bezorgd. "Ik zie al de hele tijd aan je ogen dat er iets aan de hand is. Wil je erover praten?" Zwijgend kijkt Jordy mij aan, ik toon hem een betrouwbare blik in de hoop dat hij zijn gevoelens met mij gaat durven delen.

Als mijn zus even naar de auto is om voor de zekerheid daar haar jurk op te bergen, pakt Louise op een geven moment mijn arm vast en houdt ze me staande. "Je zit ergens mee hè?", klinkt haar stem plotseling bezorgd, “ik zie al de hele tijd aan je ogen dat er iets aan de hand is. Wil je erover praten?". Ik kijk haar zwijgend aan, recht in haar prachtige ogen waarin ik verdrink. Ik zie de herkenbare betrouwbare blik van vroeger. Maar of ik al mijn gevoelens daarmee ook haar durf te uiten???
“Dat kan ik net zo goed aan jou vragen Louise. Jouw blik is ook niet wat ik me kan herinneren. Als je over jezelf praat of over ons, van vroeger, dan zie ik je ogen stralen. Dan klopt de blik in je ogen perfect bij de woorden die je zegt. Maar zodra het over Mark gaat, of over jullie aanstaande huwelijk, dan verandert die blik. Dan zeggen je ogen iets anders dan je mond doet”, zucht ik zwaar. Ik zie gezicht rood kleuren en haar ogen kijken zenuwachtig. Natuurlijk wil ik helemaal geen wig drijven tussen haar en Mark, al kan Mark me niet zo veel schelen eerlijk gezegd. Nee, haar geluk staat voorover. En als dat met Mark is, dan is dat maar zo. Maar dan moet ze op z´n minst wel ècht gelukkig zijn.
Wie ben ik eigenlijk om haar de les te lezen, of van advies te voorzien? Daags voor haar huwelijk? En waarom? Eigen belang? Omdat ik achter ben gekomen dat ik meer verliefd op Louise ben dan ik ooit had gedacht? Er gaat van alles door mijn hoofd en probeer dan maar eens de juiste woorden te vinden om haar wat duidelijk te maken.

“Ben je echt gelukkig met Mark, Louise? Ik bedoel ècht gelukkig? Ik zie de mooie dingen die jullie hebben, de spullen, het huis en zo. Maar vervult hij werkelijk je hart. Seks is gerust niet het belangrijkste in een relatie, maar toch zeker wel belangrijk. Ik snap dat jullie het druk hebben met jullie aanstaande huwelijk en daarna zal het vast wel weer beter gaan. Maar voor hoelang? Jij zal een prachtige bruid zijn Louise. En jullie huwelijksreis wordt ongetwijfeld fantastisch en met alles er op en er aan. Maar daar na? Mark is immers je eerste en enige vriendje, nietwaar? Hij zou gek zijn om je nu, na al die jaren en zo vlak voor jullie huwelijk te bedriegen. Maar iedere gezonde vent zou toch zeker wel even tijd maken om een vrouw als jij de aandacht te geven die ze verdiend? Of je het nou druk hebt of niet”, zeg ik haar. Louise hoort me aan en krijgt een steeds roder gezicht.
“Misschien heb je wel gelijk Jordy. Ik heb inderdaad geen vergelijkingsmateriaal wat relaties betreft. Ik weet niet wat goed of niet goed is op dat gebied. Maar Mark… Het is wat het is.. Het is… vertrouwd”, zegt ze bedeesd en gespannen. “Vertrouwd? Jij? Dat is wel het laatste dat de Louise die ik kende nodig had. Als iemand altijd juist op zoek was naar nieuwe uitdagingen, dan was jij het juist wel”, zeg ik haar.
“Dat meisje is niet meer, lieve Jordy. Allang niet meer. Niet meer sinds jullie uit de buurt zijn vertrokken”, zegt ze. “Onzin… Dat meisje zie ik nog steeds. In haar prachtige grote ogen”, probeer ik tot haar door te dringen en kijk haar indringend aan. “Maar wat heeft dat allemaal met jou te maken dan Jordy?”, vraagt ze me. Ik denk na. Ik haal adem. Haal even heel diep adem. “Ik ben verliefd op je Louise. Altijd al geweest alleen heb jij het nooit gemerkt. Ik heb het je gewoon nooit durven zeggen”, beken ik. Ik zie Louise schrikken. Kennelijk heeft ze het inderdaad nooit van me geweten. Even weet ze ook niet wat ze moet zeggen. “Ik kan je lang niet alles geven wat Mark je wel kan geven. Maar ik hou meer van je dan van het leven zelf. Sinds we zijn verhuisd is er werkelijk geen dag geweest dat ik niet aan je heb gedacht, zelfs niet als ik met andere meisjes was. En nu ik je weer zie. En die blik in je ogen als het over Mark gaat… Ik weet niet, ik ben gewoon verliefd”, vertel ik haar.
“Op wie ben jij verliefd, broertje”, zegt Elsa dan en geeft een por in mijn zij. “Doet er niet toe”, zeggen Louise en ik in koor. “Sorry hoor”, zegt Elsa wat beledigd, “ik dacht alleen maar leuk een nieuw schoonzusje…”. Elsa geeft Louis de autosleutels terug en we lopen verder naar een tentje om even wat te eten en te drinken. “Heb je eigenlijk ook al bruidslingerie uitgekozen Louise?”, vraagt Elsa de aanstaande bruid dan onder het eten. Louise staart haar met open mond aan. “Uhmm… Nee… Gewone lingerie kan toch ook wel zeker?”, stamelt Louise. Elsa kijkt haar pijnlijk aan en schudt haar hoofd. “Nee, natuurlijk kan dat niet. Wil je Mark dan niet verrassen met iets speciaals na afloop van het feest als jullie samen zijn?”, wijst Elsa de haar de les. “Mark???”, stamelt Louise alleen maar afwezig. Elsa zucht diep, moedeloos.
“Oké broertje van me. Jij hebt een nieuwe missie na het eten. Jij gaat mij straks, en de bruid natuurlijk, van bruidslingerie voorzien. Je moet een voortreffelijke smaak hebben op dat gebied, gezien de vele plaatjes op je laptop”, zegt ze met een gemeen knipoogje. “Wat? Jullie allebei?”, zeg ik geschrokken. Elsa knikt vastbesloten. “Ja, ons allebei. Als je smaak net zo goed is als de plaatjes op je laptop, dan komt dat helemaal goed”, lacht ze. Nou is mijn zus gerust een mooie meid. Maar die hoef ik niet zo nodig in spannende lingerie te zien hoor. Zeker niet als ik die ook nog voor haar moet uitkiezen. Maar ik kan Louise toch niet met lege handen laten staan of haar zonder de geschikte lingerie onder haar bruidsjurk het huwelijk in sturen? En ook al is Mark dan uiteindelijk degene die daar het meeste profijt van zal hebben, het idee dat ik dan al weet wat de bruid onder haar jurk draagt, is ook wel weer heel spannend.
“Oké dan”, geef ik toe, “maar je betaalt zelf voor je eigen lingerie hoor” zeg ik tegen Elsa. Hopelijk kan ik tijdens het passen dan nog een glimp opvangen van Louise in haar lingerie. Hoe mooi zou dat zijn?
“Jij krijgt je lingerie van mij”, zeg ik Louise dan als we na het eten weer verder lopen, op zoek naar een geschikte winkel. “Zie het maar als je huwelijkscadeau. Je hebt immers ook al de jurk van mijn zus betaald”, zeg ik. “Weet je het zeker? Wauw, dank je”, zegt ze vrolijk, “Mark heeft nog nooit lingerie voor me gekocht” een heel stuk minder vrolijk.

Ik wil Jordy steunen. Als hij echt ergens mee in zijn hoofd zit, wil ik er voor hem zijn zoals een goede vriendin hoort te zijn. Hij kaatst echter al snel de vraag terug en heeft terecht opgemerkt dat de voorbije maanden en het gemis aan tederheid twijfels hebben opgeleverd over mijn huwelijk met Mark. Ik ben er ten volle van bewust dat ik met Mark een mooie toekomst voor de boeg heb. Financieel en materieel ga ik zeker en vast niks te kort komen, al blijft de vraag of dit op emotioneel vlak ook zo zal zijn. Maar nee, ik zie Mark graag en de twijfels komen denk ik gewoon door alle stress voor het huwelijk. Eenmaal dit alles achter de rug is, kunnen mijn lieve schat en ik beginnen bouwen aan onze prachtige toekomst samen. Ik hoop ten minste dat dit zo is en dat het niet iets is wat ik mezelf probeer wijs te maken. Maar dan dropt Jordy een bommetje van jewelste. "Ik ben verliefd op je Louise. Altijd al geweest, alleen heb jij het nooit gemerkt. Ik heb het je gewoon nooit durven zeggen." Dit komt even heftig binnen. Jordy! Mijn beste vriend, de jongen met wie ik alles kon delen en die voor mij aanvoelde als een sterke beschermende broer blijkt al jaren verliefd op mij te zijn. Hoewel ik me erg gevleid voel, gaan er ook alarmbellen tekeer in mijn hoofd. Ik wil Jordy niet opnieuw verliezen en dit soort gevoelens kan een negatief effect hebben op de mooie vriendschap die wij hebben. Als ik een korte tijd met open mond heb zitten staren, begint Jordy weer een heel verhaal te doen. Hij bekent hoe vaak hij nog aan mij gedacht heeft en dat geen enkel ander meisje kon tippen aan mij en die gedachten kon laten stoppen. Hoewel ik in paniek ben, voel ik me ook gevleid. Volgens mij is dit verreweg het liefste dat iemand ooit tegen mij gezegd heeft en ik voel bij Jordy dat dit alles diep vanuit zijn hart lijkt te komen. Net als ik erop wil reageren, worden we onderbroken door Elsa. "Op wie ben je verliefd broertje?" vraagt ze. Zowel Jordy als ik willen hier verder niet op ingaan en Elsa besluit er verder over te zwijgen.

De rest van de tijd heerst er een onaangename stilte tussen Jordy en mij. Zelfs Elsa weet lange tijd niks te zeggen. We bestellen ons eten en drinken en als het geserveerd wordt, genieten we van de maaltijd hoewel ik de bekentenis van Jordy maar niet uit mijn hoofd krijg en als ik hem aankijk, valt me op dat ook hij met zijn gedachten elders zit. Elsa haar blik wisselt wat tussen ons twee tot ze de stilte doorbreekt met de vraag of ik al bruidslingerie heb uitgekozen. In alle eerlijkheid ontken ik dit en voeg eraan toe dat ik hier niet eens aan gedacht heb. Wat is er mis met mijn normale lingerie? Elsa staat er echter op dat we op zoek gaan naar een passend setje voor onder mijn trouwkleed en dat ze zelf ook wel graag wat nieuwe sexy lingerie wilt. Elsa geeft Jordy de opdracht lingerie voor ons uit te kiezen waar je mannen gek mee kunt maken. Als 'ervaringsdeskundige' weet Jordy ongetwijfeld wat het best in de smaak valt bij mannen geeft Elsa als reden op. Jordy is best geschokt bij het besef dat hij voor mij en zelfs voor zijn zus lingerie moet helpen kiezen. "Niet zo preuts doen he broertje, het is maar ondergoed he." "Oké, maar geen gewoon ondergoed toch?" "Dat klopt Jordy, maar we kunnen nu echt wel de mening van een man gebruiken." "Oké dan", geeft Jordy uiteindelijk toe. Nu zou ik er normaal gesproken niets mee inzitten om mij in lingerie te tonen aan Jordy, maar na zijn bekentenis van zonet weet ik niet of dit het meest verstandige idee is. Als Jordy vervolgens zegt dat ik de lingerie van hem cadeau krijg, sta ik wel even totaal versteld. "Mark heeft nog nooit lingerie voor mij gekocht", zeg ik een beetje triest.

Een halfuur later staan we in een winkel. Elsa is het duidelijk gewend om spannend ondergoed te kopen. Ik verkies meestal comfortabele onderbroeken en simpele bh's, dus hier een setje uitkiezen is voor mij best lastig. Jordy komt wat dichterbij en kijkt mee tussen de verschillende setjes. Hij bekijkt er een paar en bij sommigen merkt hij gelijk op dat het mij beeldig zou staan en dat het Mark helemaal wild zou maken. Elsa is alvast naar de paskamers en ik volg haar voorbeeld. Ik ontkleed mij aarzelend en trek voor de spiegel de bh aan en ook de bijpassende string. De bh duwt mijn grote borsten omhoog en de string voel onnatuurlijk aan tussen mijn billen. "Jordy, wil je even komen kijken alsjeblieft?" vraag ik aarzelend. Maar ik wil weten wat zijn mening hierover is. Een paar seconden later opent hij het gordijn.

Ik kan nog steeds niet geloven wat Louise zei, dat Mark nog nooit lingerie voor haar had gekocht. Die man is niet goed bij z´n hoofd. Want wat is er mooier dan zo´n mooie vrouw in mooie lingerie te steken???

Een half uur later staan we in een winkel. Mijn zus is het duidelijk gewend om spannend ondergoed te kopen en neemt meteen het voortouw. Ze flits door de setjes alsof ze deze winkel exact uit haar hoofd kent. Binnen een paar minuten heeft ze drie setjes uitgekozen. Op het eerste gezicht pikant, maar het zal haar vast wel staan. Louise is echter een heel ander verhaal. Ze is het duidelijk niet gewend om hier iets uit te kiezen, zelfs niet voor haarzelf. Als “ervaringsdeskundige” (tenminste, als ik mijn zus mag geloven) help ik Louise met wat uitzoeken. Niet dat ik er echt verstand van heb, maar ik kijk wel graag naar mooie vrouwen in sexy lingerie. Zou Mark misschien ook eens moeten doen?
“Deze zal je heel mooi staan”, zeg ik als ik een setje voor haar uitkies. Louise kijkt wat vertwijfeld en onzeker bij het weinige dat ik in mijn handen heb, maar zoekt dan toch wel naar de juiste maat. “Of deze. Deze is gewoon lekker neutraal, maar wel heel vrouwelijk”, zeg ik bij een ander setje. “Of deze. Als dit Mark niet wild maakt, dan weet ik het niet meer”, lach ik bij een derde, best wel uitdagender setje.
Elsa is dan al druk aan het passen in de paskamer en toont ons regelmatig wat ze aanheeft. En volgens mij voelt Louise zich daar nog ongemakkelijker bij dan ikzelf, als haar broer. Elsa heeft er in elk geval geen moeite mee om zichzelf in lingerie aan mij te tonen. Het zal me niet eens verbazen als Elsa zich alleen maar zo uitslooft om als bruidsmeisje nog een leuke man aan de haak te slaan tijdens de bruiloft. En gelijk heeft ze, ze is immers al weer een tijdje vrijgezel.
Dan verdwijnt Louise met de uitgekozen lingerie in het andere pashokje. Het duurt eventjes voor ze haar kleding uitheeft en een setje heeft aangetrokken. Geen idee wat ze er werkelijk van zal vinden. Waarschijnlijk zie ik haar keuze alleen pas bij de kassa… "Jordy, wil je even komen kijken alsjeblieft?", klinkt het dan aarzelend van achter het gordijn. Voorzichtig open ik het gordijn. Wat ik zie is op zich adembenemend: Louise in een string, haar lange benen, haar grote volle borsten in een prachtige beha. De wildste droom van iedere man, ongetwijfeld. Maar het klopt niet. Ze straalt het niet uit. Ze voelt zich ongemakkelijk.
“Je bent het niet gewend om een string te dragen?”, merk ik op. Louise knikt. Het is geen schande. “Dan doen we dat niet. Lingerie is alleen maar mooi als de vrouw die het draagt zich er prettig in voelt. Dat versterkt haar zelfvertrouwen en zelfbewustzijn en dat is veel belangrijker dan de lingerie zelf”, geef ik aan. Ergens moet ik er wel om lachen, want het klinkt echt als iets dat een echte ervaringsdeskundige zou zeggen denk ik. “Dank je”, lees ik als een geruststelling in haar ogen. “Geef dat maar hier en trek maar weer je kleren aan, dan gaan we iets anders voor je uitkiezen”, zeg ik en steek mijn hand naar haar uit. Ze geeft me de twee setjes, ook allebei met een string, en ik draai me om. Gun haar even haar privacy om zich om te kleden. Ik kan toch moeilijk de aanstaande bruid in haar blootje zien, al zou ik dat misschien nog zo graag wel willen.
Dan komt Louise weer naar buiten, aangekleed, en geeft me ook het derde setje. We zoeken een tijdje door de winkel en dan vind ik wat.
“Welke kleur heeft je bruidsjurk als ik vragen mag?”, vraag ik haar voorzichtig als ik bij een mooi setje sta dat in drie kleuren verkrijgbaar is. “Klassiek wit”, fluistert ze heel zacht in mijn oor, bijna onhoorbaar alsof ze zojuist het grootste geheim van de hele wereld met me deelt. Ik ruik haar shampoo, haar parfum en ik voel een aangename warme gloed door me heen trekken.
“Dan wordt het deze”, zeg ik met een lach en toon haar een wit setje met een prachtige bustier met jarretels eraan. “Maar dat is ook een string toch. Ik dacht…?”, vraagt ze en ik val haar in de rede. “Klopt, maar die hoeft niet aan. Je kan deze dan aandoen”, zeg ik en toon haar een ragfijn onderbroekje van behoorlijk transparante stof. En aan de voorkant is het kruis zedig bedekt en tegelijk speels afgewerkt met een geborduurd hartje. De venusheuvel is wel weer gedeelte zichtbaar door de nagenoeg doorschijnende stof. “Maar wel met bijpassende kousen, want anders heb je niks aan de jarretels”, lach ik en zoek een setje mooie kousen voor haar uit. “Meneer heeft er verstand van, merk ik al”, lacht de verkoopster als ze Louise met het setje ziet weglopen.
“Jordy?”, roept Louise dan een paar minuten later vanuit het pashokje. Ik weet niet wat ik zie als ik het gordijn open. Wauw, zo mooi… “Perfect gewoon. Kom, dit moet je tonen”, zeg ik enthousiast en reik haar mijn hand alsof ik haar ten dans vraag. “Holy fuck! Louise! Het is maar goed dat daar nog een trouwjurk overheen gaat! Mark zal niet meer van je af kunnen blijven als hij weet dat je dat onder je jurk draagt”, roept Elsa enthousiast en vol verbijstering. De ogen van Louise kijken mij even koortsachtig op het moment dat mijn zus de naam van haar aanstaande noemt. “Maar goed dat we deze ervaringsdeskundige meehebben, toch? Je ziet er fantastisch uit”, gaat Elsa maar door. Louise voelde zich al veel zekerder in dit setje, ondanks dat het toch zeer uitdagend is, maar alleen maar vanwege het achterwege van een string, maar Elsa´s enthousiasme en oprechte woorden, hebben een versterkende werking op de zelfverzekerdheid van Louise. Ze straalt! Zelfverzekerd! Vrouwelijk! Elegant! En sexy genoeg om als lingeriemodel door het leven te gaan. Dit is wat lingerie met een vrouw kan doen. En het is een beeld dat ik niet meer van mijn netvlies kan krijgen.

“Dank je”, zegt Louise uiteindelijk alleen maar als ze weer naar het pashokje gaat. Of het expres of per ongeluk is, weet ik niet, maar ze heeft het gordijntje niet helemaal volledig gesloten. Staat ze toe dat ik wat meekijk? Of was dat helemaal niet haar intentie. Oké, dat laatste dus. Want terwijl ik haar deel naakte lichaam bekijk, een deel van een blote borst kan zien en zelfs een stukje tepel en ook een deel van haar intieme zone tussen haar benen zie”, kijkt Louise me opeens aan en trekt snel het gordijntje goed dicht.
“Sorry… Dat was niet mijn bedoeling”, stamel ik verontschuldigend als Louise het pashokje uitkomt. “Het is oké Jordy. Ik ben het alleen niet gewend. Dat iemand anders dan Mark mij zo ziet. Maar het was ook zeker niet mijn bedoeling”, zegt ze en legt haar hand langer dan noodzakelijk op mijn onderarm. “We hebben het er niet meer over, goed?”, stel ik voor en heb mijn hand op haar heup liggen, eveneens langer dan noodzakelijk. Ik reken af, ook voor Elsa en we verlaten de zaak weer. “Ik dacht dat ik zelf voor mijn lingerie moest betalen? Of stuur je me een tikkie?”, vraagt Elsa als we buiten zijn. “Leer Louise hoe ze zich daar benden moet scheren en de lingerie is van jou”, fluister ik in Elsa´s oor zonder dat Louise het kan horen. “Deal!”, lacht Elsa, “maar waarom? Wat maakt jou dat nou uit. In dit geval dan?”, vraagt ze. “Niet vragen, gewoon doen", reageer ik alleen maar, terwijl we door lopen. “Louise, schat… Ik moet heel even met je praten”, zegt Elsa al een paar stappen verderop en pakt Louise stevig bij haar middel. Tja, praten, dat kan je wel aan Elsa overlaten.

Ik ben ontzettend blij om Jordy bij me te hebben. Hij merkt al snel op dat hoe mooi dit setje ook is ik er mij niet comfortabel in voel. Jordy heeft gelijk, lingerie komt pas tot haar recht als de dame die ze draagt er een zelfzeker gevoel bij heeft. Jordy gaat voor mij op zoek naar iets wat beter bij mij zou passen en als ik me eenmaal verkleed heb, laat ik Jordy zien hoe het mij staat. Hij en Elsa zijn vol van enthousiasme en de complimenten worden rond mijn oren gegooid. Elsa voegt er ook nog aan toe dat Mark niet van me af gaat kunnen blijven. Door dit te horen, kijk ik even beteuterd richting Jordy. Ik vraag me zelfs af of Mark het überhaupt gaat merken dat ik een nieuw setje gekocht heb. Voor de buitenwereld is Mark een echte romanticus en een prachtige man en ik ga niet ontkennen dat hij dat ook is, maar als het gaat om ons intieme leventje mist er toch wel wat. Over ons seksleven heb ik niet te klagen, de seks zelf is lekker en ik weet ook niet anders, maar soms voelt het alsof er iets mist. De kleren gaan uit en zijn penis wordt in mijn kutje gepompt. Iets waar ik heel erg van geniet, maar vriendinnen van mij hebben al verteld hoe mannen hen gek wisten te maken met hun tong, handen en lippen. Voor de daad zelf begon, werd er de tijd genomen voor een uitgebreid liefdesspel. Zoentjes in hun hals, over hun buik en borsten, rond hun vagina en ze terwijl strelen over hun billen, met hun nagels in hun rug krassen en nog meer van deze verhalen. Het riep bij mij dikwijls vraagtekens op waarom Mark dit nooit bij mij gedaan heeft, langs de andere kant heb ik er ook nooit op aangestuurd. Misschien is onze huwelijksnacht het uitgelezen moment om ons seksleven een hele nieuwe start te geven, ik ga me daar ten minste voor inzetten, de lingerie heb ik al.

Ik voel me veel beter nu ik voor dit setje heb gekozen en besluit het te nemen waarna ik mij weer ga aankleden. Ik laat de bh langs mijn armen omlaag glijden en trek mijn standaard bustehouder weer aan. Ook mijn onderbroek wissel ik om en ik draai me half om mijn shirtje op te rapen van de grond en hierdoor zie ik door een spleet in het gordijn hoe Jordy mij aan het aankijken is. In een snelle reflex trek ik het gordijn dicht en voel mijn hart wild tekeer gaan. Hopelijk heeft hij niet te veel gezien. In lingerie tot daaraan toe, maar mijn blote lichaam is exclusief bedoeld voor mijn aanstaande echtgenoot. Als ik het pashokje verlaat, durft Jordy mij niet aan te kijken. Hij is duidelijk beschaamd voor hetgeen er net gebeurde. Ik probeer hem gerust te stellen en streel even over zijn arm.

We besluiten terug te gaan naar de wagen en ik loop voor Jordy en Elsa uit. Hoewel het een heel fijne dag was, moet ik toch nog even bijkomen van alles. "Louise, schat... Ik moet heel even met je praten", hoor ik Elsa achter me roepen. Ze komt naast mij staan en haakt haar arm in de mijne. "Wat zou je ervan denken als we er deze avond een heerlijke girlsnight van maken? Een soort kleine voorbereiding op je vrijgezellenfeestje?" "Oh, maar ik was helemaal niet van plan een vrijgezellenavond te houden." Geïrriteerd kijkt Elsa mij aan. "Kom op lieverd, als je trouwt moet je de avond ervoor het einde van je single leven vieren, dat is traditie. Weet je wat, laat de organisatie maar aan mij over. Geef gewoon de namen van je vriendinnen door en ik regel de rest. En vanavond gaan we het gezellig maken onder ons tweetjes. Zo kan ik alvast eens controleren of je op alle vlakken en alle plaatsen goed bent voorbereid op je huwelijk", zegt ze met een knipoog en een por in mijn zij. "Wat wil je daarmee bedoelen?" reageer ik verrast. "Dat zie je dan wel. Laten we beginnen met een grote zak chips, een fles wijn en een leuke romcom. De rest wijst zichzelf wel uit.

Veel te laat schrik ik wakker. Meteen voel ik mijn hoofd bonken. Het was gisteren weer veel te laat en de drank vloeide weer veel te rijkelijk. Samen met Peter, mijn getuige, ben ik op stap geweest.

Langzaam kom ik weer bij de positieven en begin te beseffen wat er gisteren gebeurd is. We eindigden in Peter's favoriete kroeg.
Peter is homo en had me uitgenodigd in zijn stamkroeg. En ja, daar komen voornamelijk soortgenoten. Het was er echt supergezellig, mijn vooroordeel over gaybars moet ik wel bijstellen.

Uit mijn kater doemt lichtjes de herinnering op aan John, een kennis van Peter. John was vriendelijk, zeker knap en achteraf gezien bovengemiddeld geïnteresseerd in mij.

Het ene shotje na het andere shotje werd voor me ingeschonken. Peter lachte al een paar keer zo stiekem. Op een gegeven moment moest ik even wat water lozen en liet me van m'n kruk glijden en met een draaiend hoofd waggelde ik naar het toilet. Dat waren er een paar teveel, besefte ik direct.

Na mijn plas waste ik mijn handen en keek mezelf even aan in de spiegel. De schemerige ruimte maakte dit wel wat lastiger. Toen de deur openging kon ik nog maar net zien wie er binnenkwam. John keek me even aan en stapte naar me toe. Hij kwam achter me staan en legde z'n hand op mijn heup. "Dus jij staat op het punt om te gaan trouwen met je grote liefde," fluisterde hij in mijn oor. Ik knikte, en keek hem even aan in het spiegelbeeld. Zijn hand gleed langzaam via mijn heup over mijn bovenbeen richting mijn schaamstreek. Ik schrok ervan en wilde zijn hand wegduwen. Direct hierop legde hij z'n hand vol op mijn kruis. "Je mag je laatste dagen als vrijgezel toch wel goed vieren?" Fluisterde hij weer zachtjes in mijn oor. Voor ik het in de gaten had stond ik met mijn broek op mijn enkels en zoog John mijn pik stijf. Ik wist niet wat me overkwam maar vond het verschrikkelijk lekker. Voor het eerst in mijn leven werd ik met de mond bevredigd. Het duurde dan ook niet lang dat ik de inhoud van mijn ballen in John's mond loosde.

Nu zit ik met de spijt. Hoe heb ik mijn lieve Louise zo kunnen bedriegen? Waar kwam dit vandaan? Waarom heb ik het niet afgekapt? Ik hou zielsveel van mijn aanstaande vrouw maar blijkbaar mis ik toch iets op gebied van sex. Doen we elkaar tekort? Louise was de eerste voor mij en andersom ook. Ik geloof ook niet dat ze mij ooit ontrouw is geweest. Ze is nu op pad met haar oude buurjongen en buurmeisje. Ik maak me geen enkele zorgen hierover. Des te meer berouw heb ik van mijn slippertje met een man nog wel.

Toch voel ik wel iets groeien onder de deken als ik terugdenk aan het zalige gevoel van de warme mond die mijn pik omsloot. Waarom doet Louise dit nooit bij mij?

Ik laat me uit bed glijden en neem een douche om me op te frissen. Echter kan het m'n schuldgevoel niet wegspoelen. Moet ik haar dit opbiechten of moet ik het voor me houden? Kan ik leven met zo'n geheim? Ongetwijfeld weet Peter ook wat er gebeurd is. Kan hij z'n mond houden?

Gearmd lopen de twee dames voor me uit. De een mooi, maar mijn zus, de ander nog vele malen mooier, maar verloofd met de verkeerde man. ten minste, dat denk ik nog steeds.

"Wat zou je ervan denken als we er deze avond een heerlijke girlsnight van maken? Een soort kleine voorbereiding op je vrijgezellenfeestje?", stelt mijn zus voor. "Oh, maar ik was helemaal niet van plan een vrijgezellenavond te houden", zegt Louise verschrikt. Maar daar wil mijn zus beslist niets van weten. Als het bruidsmeisje van Louise neemt ze graag de rol van organisatie op zich, zodat ze meteen alvast enkele vriendinnen van Louise kan leren kennen voor de bruiloft. “Zonder vrijgezellenfeest, geen bruiloft hoor”, zegt Elsa standvastig, "geef gewoon de namen van je vriendinnen door en ik regel de rest. En vanavond gaan we het gezellig maken onder ons tweetjes. Zo kan ik alvast eens controleren of je op alle vlakken en alle plaatsen goed bent voorbereid op je huwelijk", zegt Elsa met een knipoog en een por in de zij van Louise. "Wat wil je daarmee bedoelen?", reageert Louise verrast, toch wel een beetje tot mijn blije verbazing. "Dat zie je dan wel. Laten we beginnen met een grote zak chips, een fles wijn en een leuke romcom. De rest wijst zichzelf wel uit”, lacht Elsa geheimzinnig.

Ik weet dat dit goed gaat komen. Het hoort misschien niet, maar ik heb mijn zus, op volwassen leeftijd echt wel een paar keer naakt gezien. Niet bewust, maar gewoon toevallig. En zoals ik in Elsa´s ogen een “ervaringsdeskundige” op het gebied van lingerie ben, zo is mijn zus ervaringsdeskundige als het op lichamelijk verzorging aankomt. Altijd pico bello verzorgd, altijd keurig geschoren. Scheren, waxen of laseren, Elsa heeft het allemaal wel eens gedaan, weet ik van haar persoonlijk. Altijd gladde oksels en beneden een dun streepje, een klein driehoekje of soms helemaal kaal. Ik heb het allemaal wel eens bij haar gezien. En het is mooi. Als iemand het scheermesje goed weet te hanteren, dan is het mijn eigen zus wel. En dus vertrouw ik haar dit toe, bij Louise, voor Louise. Als die bij iemand in goede handen is op dit gebied, dan is het wel bij Elsa.
Nog voor het avondeten heeft Else enkele van Louises vriendinnen gebeld over het vrijgezellenfeest en volgens mij is iedereen wel enthousiast hierover. Ook heeft ze wat hapjes en drankjes geregeld voor hun eigen girlsnight vanavond.
Pas tegen etenstijd zie ik ook Mark voor het eerst. Hij heeft zijn roes kennelijk flink uitgeslapen, maar zegt niet erg veel onder het eten. Na het eten trekken de dames zich terug, zullen gaan kletsen (na ja, Elsa dan in elk geval) over van alles en nog wat, film kijken en als alles goed gaat, dan gaat Elsa Louise een cursus in persoonlijke verzorging geven. Elsa kennende gaat die Louise de fijne kneepjes bijbrengen zodat de bruid er op haar grote dag tot in de puntjes verzorgd uit zal zien. Liever had ik bij de meiden gebleven, bij Louise dan, en gezien hoe ze overal op zou reageren. Maar ik ben natuurlijk niet welkom op hun girlsnight en moet min of meer noodgedwongen de avond met Mark in zijn man cave doorbrengen. Voor zover je deze provisorisch door een slechte timmerman slecht omgebouwde schuur een man cave kunt noemen.

Mark en ik waren vroeger al niet beste vrienden en dat is nog steeds zo. Hij was de jongen die het meisje had waar ik verliefd op was en in zijn ogen was ik denk ik degene die veel te close met zijn vriendinnetje was. En nog steeds is, durf ik na vandaag wel te stellen. En daar meen ik ook een gegronde reden voor te hebben: Mark maakt Louise niet gelukkig.
Na een paar biertjes komt het gesprek eindelijk een beetje op gang. Hoe anders is dit zonder een kwebbelkont als Elsa bij je? Uiteindelijk vertel ik hem over de jurk en lingerie die we gekocht hadden (al zei ik maar niet dat zijn aanstaande haar lingerie van mij cadeau had gekregen). Nou, dat vond Mark maar onzin. Lingerie. Zonde van het geld. Nou, als hij het de kans zou geven, bij Louise, dan zou haar daar toch wel anders over denken lijkt me. Maar dat ga ik hem natuurlijk niet aan zijn neus hangen.
Na nog een paar biertjes (Mark spuugt er duidelijk niet in) komt de fles whisky op tafel. Zelf ben ik er niet zo van, maar neem voor de goede orde ook maar een glas. Tegen de tijd dat ik mijn glas leeg heb, heeft Mark al een halve fles op. En hoe meer drank hij op heeft, hoe seksistischer zijn opmerkingen worden. Soms echt wel vrouwonvriendelijk. Als ik niet beter zou beter, zou ik denken dat hij meer op mannen valt dan op vrouwen. Lingerie is geldverspilling, een naakte vrouw is net zo goed en die natte kut voelt toch altijd hetzelfde. Zo gaat hij een tijdje door en op een gegeven moment weet ik zelfs niet meer of hij nou maar slap zit te lullen of eigenlijk zijn hart zit te luchten. Als dat laatste het geval is, dan heeft Louise echt niet die mooie toekomst in het verschiet bij hem als ze denk. Dan ligt hun hoogtepunt al achter hen en wordt de toekomst juist alleen maar somberder.

“Ik ga naar m´n nest. Die wijven zoeken het maar uit met hun gezwets. Er staat bier in de koelkast en whisky in de bar”, zegt hij en schuifelt zwaar aangeschoten weg. Ik drink mijn biertje op en verlaat dan maar de “man cave”. Ik ga op de sofa zitten met een nieuw biertje en denk na. Over wat Mark allemaal zei en dat hij in mijn ogen heel anders leek dan dat Louise steeds beweert.
“Hé, jullie zijn hier?”, klinkt de stem van Louise vrolijk. Ik kijk naar Elsa en ze geeft me een knipoog. Louise straalt, net zoals toen ze de juiste lingerie aan had. Mijn zus heeft haar lingeriesetje terecht verdiend. “Waar is Mark? Naar de wc?”, vraagt Louise dan. “Naar bed”, zeg ik alleen maar. Haar gezicht betrekt meteen. “Zonder mij welterusten te wensen? Dronken zeker?”, klinkt ze somber en teleurgesteld. Kennelijk is dit niet voor het eerst, gezien haar reactie. Ik knik, want ik ga Mark nu echt niet verdedigen.

Mijn ontrouw naar Louise knaagt aan me en maakt me behoorlijk chagrijnig. Anderzijds begin ik me steeds meer te beseffen dat John's pijpbeurt echt heerlijk was en ik het heel moeilijk uit mijn hoofd kan zetten.

In mijn mancave ben ik dan ook niet het leukste gezelschap. Mijn overmatige drankgebruik maakt me cynisch en dat reageer ik onbedoeld af op Jordy.

“Ik ga naar m´n nest. Die wijven zoeken het maar uit met hun gezwets. Er staat bier in de koelkast en whisky in de bar”, zeg ik en schuifel zwaar aangeschoten weg.

Een uurtje later word ik wakker door het piepen van m'n telefoon. Ik open het scherm en zie dat Louise me heeft geappt.

'Waar ben je in godsnaam mee bezig? Je gedraagt je als een hork! Als je iets dwars zit, wil ik dat graag horen!'

Direct daarop ontvang ik een appje van een, voor mij, onbekend nummer.

'Ik vond het lekker gisteren, zin in een vervolg?'❤️

Shit! Peter heeft hem mijn nummer gegeven! Ik kan niet ontkennen dat het me ontzettend nieuwsgierig maakt.

Wat moet ik hiermee? Ik sta op het punt om te trouwen met een ontzettend mooie vrouw maar ik kan niet ontkennen dat ik iets mis.

Ik geef Mark een vluchtige zoen en laat de jongens samen achter terwijl Elsa en ik naar de slaapkamer gaan. Mijn bruidsmeisje gaat meteen op zoek naar een film op Netflix terwijl ik alvast de chips en drank klaar zet om er een gezellige avond van te maken. "Wat dacht je ervan om het ons extra comfortabel te maken en een onesie aan te trekken?" stelt Elsa voor. "Klinkt leuk, ik heb er hier wel eentje liggen van een tijger. Heb jij er ook eentje bij?" Ik heb mijn éénhoorn onesie bij, ik ga hem snel even halen." Als Elsa de kamer verlaat, besluit ik me alvast uit te kleden om lekker naakt onder mijn onesie te zitten, dat is uiteindelijk toch het meest aangename. Mijn spijkerbroek en shirt hang ik netjes over mijn bureaustoel. Vervolgens ontdoe ik mij ook van mijn bh en mijn slip laat ik op de grond zakken. In de kast zoek ik mijn tijger onesie en als ik die eenmaal gevonden heb, wil ik hem aantrekken, maar hoor dan de deur kraken en schrik op. In een reflex bedek ik met mijn onesie mijn naakte lichaam en zie Elsa in de deuropening staan. "Oh sorry, deed ik je schrikken?" vraagt ze lachend. "Jij... jij bent sn... snel terug..." zeg ik hakkelend. "Ga je daar serieus zo blijven staan? Kom op Louise, we zijn toch meiden onder elkaar. Ik heb echt al eerder een blote vrouw gezien hoor." Ik moet toegeven dat ik best wel preuts ben, vroeger op school in de kleedkamer wachtte ik vaak tot iedereen klaar was eer dat ik mij begon om te kleden. Zo is het maar zelden gebeurd dat iemand anders dan Mark mij zonder kleren zag, geen andere mannen en ook geen andere vrouwen. Sensueel en speels komt Elsa naar mij toe geslenterd en als ze vlak voor mijn neus staat, grist ze in een snelle ruk de onesie uit mijn handen. "Zo, dat is opgelost", zegt Elsa lachend. "Je hebt echt niets om beschaamd over te zijn hoor schat." Ik vraag mijn onesie terug zodat ik hem kan aantrekken, maar zie hoe Elsa mijn lichaam lijkt te scannen. "Valt er iets te zien?" vraag ik onzeker. Ze knikt en zucht. "Ik neem mijn woorden terug, je hebt 'bijna' niets om beschaamd over te zijn. Maar dat oerwoud daar beneden, dat kan echt niet." Ik kijk naar mijn kruis en zie de bos haar die ik al sinds mijn puberteit gewend ben. Mark heeft hier nooit iets over gezegd en ik ging er ook niet vanuit dat dit verkeerd was. Het leek mij gewoon de natuur. Elsa pakt mijn beide handen vast en kijkt diep in mijn ogen. "Vertrouw je mij?" vraagt ze lief. "Ja natuurlijk", is mijn oprechte reactie. "Laten we dan samen naar de badkamer gaan en dan zal ik ervoor zorgen dat je Mark op nog een extra manier kunt verrassen." Ik ben nog niet helemaal mee met Elsa, maar als ze mijn hand pakt, besluit ik haar te volgen.

Naakt neemt ze mij mee door de gang tot bij de badkamer en ze laat alvast ons bubbelbad vollopen. Uit haar toilettas neemt ze een scheermesje, een bus scheergel en een washandje dat ze nat maakt onder de kraan. "Spoel je eerst maar eens grondig daar beneden", geeft Elsa aan en blindelings doe ik wat ze van mij vraagt. Ik was mijn vagina onder de stralen van de douche en zet me vervolgens op Elsa's verzoek neer op de bandrand. "Voor ik hieraan begin, moet ik zeker weten dat je mij voor 100% vertrouwen geeft?" vraagt ze mij ter bevestiging. "Niet angstig zijn, ik ga je geen pijn doen, dus ook niet proberen weg te trekken en het resultaat achteraf zal prachtig zijn, dat beloof ik. En let goed op wat ik doe, dan kun je het de volgende keer zelf doen." Ik knik alleen maar en hoewel ik moeite doe om het te verbergen, ben ik duidelijk nog zeer gespannen. Elsa neemt om te beginnen een schaartje om een groot deel van mijn schaamharen weg te knippen. Het voelt vreemd om iemand anders, en dan nog een vrouw ook, mijn kutje te voelen betasten, maar ik heb beloofd om Elsa vertrouwen te geven. Ze laat mij nog eens goed spoelen om vervolgens wat scheergel aan te brengen. Heel voorzichtig laat ze het scherpe mesje over mijn gevoelige huid glijden. Alle haartjes belanden in het badwater en rond het bad. "Een klein streepje of ander vormpje boven je vulva kan heel sexy zijn, maar ik stel voor dat ik je voor deze eerste keer volledig glad scheer." Weer kan ik niets anders doen dan knikken en als ik omlaag kijk, ben ik best onder de indruk van hoe het eruit komt te zien. Als de scheerbeurt klaar is, vraagt Elsa me even goed af te spoelen met koud water terwijl zij een flesje aftershave tevoorschijn haalt om mijn vagina als laatste mee in te wrijven. Het was best spannend allemaal, maar nu het achter de rug is, moet ik toegeven dat het resultaat er wel mag zijn. Ik hoop dat Mark ook blij is met deze verrassing.

Elsa en ik ruimen de badkamer op, trekken onze onesies aan en gaan terug naar de slaapkamer voor een filmpje te kijken. Een paar uur later is onze fles wijn en de chips op en begin ik ook best wel moe te worden. "Dit is nog niets hoor, de avond voor je huwelijk zal het nog heftiger worden", zegt Elsa lachend als ze mij ziet gapen. "Gaan we nog even slaapwel zeggen tegen de jongens beneden en dan in bed kruipen?" Elsa gaat akkoord en we gaan kijken wat die twee in de tussentijd uitgespookt hebben. Mark is vermoedelijk in onze tweede slaapkamer gaan pitten om ons niet te storen, want Jordy zegt dat hij al gaan slapen is als wij de woonkamer binnen komen. "Zonder mij welterusten te wensen? Dronken zeker?" vraag ik Jordy. Hij haalt zijn schouders op, maar dat zegt al genoeg voor mij. "Ik ga naar mijn slaapkamer, nog even bellen met een vriendin vooraleer zij aan het slapen is. Tot morgen", zegt Elsa. Ze geeft Jordy en mij een zoen en huppelt vrolijk als altijd de kamer uit. "Wil je nog iets drinken?" vraagt Jordy. "Dat is lief, maar ik was eigenlijk ook van plan in bed te kruipen en als Mark weer dronken is, zal het waarschijnlijk al een slapeloze nacht worden voor mij." "Kom op, nog eentje en dan gaan we naar bed." Geschrokken kijk ik Jordy aan. "Elk naar ons eigen bed bedoel ik he", reageert hij lachend op mijn reactie. "Ohja tuurlijk, wist ik wel hoor." Beschaamd door mijn opmerking vraag ik dan toch nog een wit wijntje en leg me uitgeput neer op de bank. Niet veel later geeft Jordy mijn glas aan en komt naast mij zitten. "Hoe ging het tussen jou en Mark?" vraag ik nieuwsgierig. "Tja, je weet dat wij twee nooit de beste vrienden zijn geweest he. En hij is dat blijkbaar nog steeds niet vergeten. Dusja, echt hartelijk was het niet." Ik leg mijn hand op zijn onderarm en wrijf er zachtjes over. "Jij bent mijn beste vriend he Jordy en Mark is mijn aanstaande echtgenoot, ik hoop dat jullie in de toekomst een manier kunnen vinden om toch bevriend met elkaar te raken. Jullie betekenen beide ontzettend veel voor mij." Ik ga rechtop zitten en geef Jordy een warme, lange knuffel. Als ik hem weer loslaat, kijken we elkaar voor een paar seconden diep in de ogen. Ik lach vriendelijk, maar Jordy zijn blik is serieuzer. Ik maak me een beetje zorgen, maar voor ik de kans krijg om hem ernaar te vragen, legt hij zijn warme handen op mijn wangen en drukt zijn lippen op de mijne. Vol verbazing sper ik mijn ogen wijd open.

Het is een beeld waar ik denk ik nooit aan zal kunnen wennen: volwassen vrouwen in een onesie. Al moet toegeven dat Elsa en Louise er best wel koddig uitzien in hun pluchen pakjes.
“Volgens mij heb je gelijk. Het is lang niet alleen maar rozengeur en maneschijn tussen die twee”, fluistert Elsa in mijn oor. Ik heb Elsa helemaal niet verteld welke vermoedens ik had, maar kennelijk heeft mijn zus dat ook niet nodig en heeft ze daar haar eigen instinct voor. “Ik weet waar jij mee bezig bent broertje. En ik heb gedaan wat je vroeg. De rest is nu aan jou”, fluistert ze me toe.
Opgewekt als altijd gaat Elsa even later naar bed en zitten Louise en ik nog even beneden. Hmm, zelfs in zo´n gekke onesie ziet Louise er nog steeds geweldig uit.

"Wil je nog iets drinken?", vraag ik haar, want ik had zelf net een nieuw biertje geopend. Eigenlijk was ze van plan om ook naar bed te gaan, al ziet er weer als een berg tegenop om naar haar snurkende aanstaande te moeten liggen. "Kom op, nog eentje en dan gaan we naar bed", zeg ik. Oei, dat klonk lulliger dan ik het bedoelde. "Elk naar ons eigen bed bedoel ik hè", lach ik als ik Louise geschrokken naar me zie kijken. Niet dat ik niet met Louise naar bed zou willen, niets liever dan dat zelfs. Zeker nu ik weet dat mijn zus er voor heeft gezorgd dat Louise er naakt nu anders uit zal zien dan vanmiddag in de lingeriezaak. We lachen een beetje ongemakkelijk, maar Louise stemt dan toch in met nog een wit wijntje. Het is kennelijk een lange en emotionele dag voor haar geweest, want ze lijkt haast wel uitgeput als ze op de bank gaat liggen.
"Hoe ging het tussen jou en Mark?", vraagt ze me nieuwsgierig als ik naast haar op de bank kom zitten. Ik leg haar uit dat het nooit echt tussen Mark en mij geklikt heeft en dat dit ook niet snel zal veranderen. Waarschijnlijk zien we elkaar gewoon te veel als concurrent. En daar komt bij dat ik nog steeds van mening ben dat hij niet goed genoeg voor haar is, emotioneel dan en dat hij haar lang niet geeft wat ze verdiend. "Jij bent mijn beste vriend hè Jordy en Mark is mijn aanstaande echtgenoot, ik hoop dat jullie in de toekomst een manier kunnen vinden om toch bevriend met elkaar te raken. Jullie betekenen beide ontzettend veel voor mij", zegt ze, gaat rechtop zitten en geeft me een dikke warme, lange knuffel. Ik ruik haar weer, haar deo, haar shampoo, haar parfum. En ik voel haar, haar geweldige borsten die dwars door de zachte onesie zwaar tegen mijn bovenlichaam drukken. Och wat een zalig gevoel is dat toch weer steeds.
Dan laat ze me weer los en staren we elkaar een paar seconden diep in de ogen. Haar ogen kijken schuchter, onrustig, zoekend. Weer hoor ik de woorden van mijn zus, dat het niet alleen maar koek en ei is tussen Louise en Mark, iets wat ik zelf ook al vermoedde. En dat vermoeden was alleen maar verstrekt sinds mijn gesprekken met Mark in zijn man cave. Mark houdt op zijn manier ongetwijfeld wel van Louise want daarvoor zijn ze al veel te lang bij elkaar. Maar niet op een manier zoals een man van een vrouw hoort te houden, niet op een manier waarop ik van Louise kan houden. Er gaat van alles door mijn hoofd op dit moment. Wat ik wel kan doen. Of wat ik juist beslist moet laten.
Maar dan bezwijk ik voor haar betoverende lach. Haar lach is warm, gul, vragend. Nee, niet eens vragend, maar eerder smekend. ten minste, zo meen ik het zien. Correct? Geen idee, Maar het is dan al te laat. Voor ik het me realiseer, heb ik mijn handen teder om haar gezicht gelegd, buig ik naar haar toe en kus ik Louise op haar mond.
Vlak voor ik mijn ogen wil sluiten, zie ik Louises ogen groot en verschrikt naar me kijken. Wat ik doe is fout. Zij wilde dit helemaal niet. Dit moeten we niet doen. Maar waarom duwt ze me dan niet meteen weg? Ik laat haar gezicht los en ga weer rechtop zitten. Louise kijkt me met een intense blos op haar wangen aan. Niet boos, maar wel geschrokken. Ik voel haar lippen nog op de mijne nagloeien.
“Dit… ik… We… uhhh…”, zoekt ze naar woorden. “Sorry, dit was niet de bedoeling. Ik had het niet mogen doen”, verontschuldig ik me tegenover haar. Louise weet nog steeds geen woord uit te brengen en kijkt me aan. Haar ogen zijn nat, willen me wat zeggen, maar Louise weet niet hoe.
“Moeten we een anders even een stukje lopen? Gewoon even een luchtje scheppen om alles op een rijtje zetten?”, stel ik dan maar voor. “Als ik dan wel even wat anders mag aantrekken, want zo ga ik niet over straat”, lacht ze en ik knik. Louise staat op en loopt weg om snel even iets anders dan haar onesie aan te trekken. Casual gekleed komt ze terug. Op sneakers dit keer. We pakken onze jas en lopen de deur uit, de donkere maar droge en niet koude nacht in. Even zeggen we niets terwijl we lopen. Waarschijnlijk weten we geen van beiden wat we moeten zeggen of hoe we hier over moeten beginnen. "Waarom Jordy? Waarom nu?", stamelt ze dan uiteindelijk en houdt even stil.

Als ik wakker word, heb ik het gevoel al uren geslapen te hebben. Ik kijk op mijn wekker en zie dat ik pas twee uurtjes geslapen heb. Ik draai me om en merk dat Louise nog niet naast me is komen liggen. Vreemd, denk ik bij mezelf, ze zal het wel gezellig hebben met haar oude buurtjes.

Ik sla de deken van me af en loop naar de badkamer. Als ik m'n broek naar beneden schuif en mijn pik beetpak zie ik weer het beeld van mijn eikel, die in John's mond schuift, voor me. Ik ga zitten op het toilet en leeg mijn blaas.

Toch best nieuwsgierig naar waar Louise is, loop ik de trap af naar de woonkamer. Ik hoor nog steeds geen stemmen en als ik de deur open is het ook gewoon donker in huis. Nu begrijp ik er helemaal niks meer van. Ze zou toch niet... Direct laat ik die gedachte weer los. Hoe kan ik denken dat mijn liefje mij zou bedriegen?

Ik loop weer naar boven en besluit toch even te checken of Elsa en Jordy in hun bed liggen. Als ik Elsa's deur open zie ik Louises mooie buurmeisje helemaal naakt op haar bed liggen. Wouw! Denk ik even, wat een mooie jonge vrouw is dat eigenlijk! Na even gefascineerd naar haar gekeken te hebben sluit ik zachtjes haar deur en loop naar Jordy's deur. Voorzichtig open ik hem en zie tot mijn verbazing dat zijn bed helemaal leeg is...

Nu snap ik er helemaal niks meer van maar ik krijg toch wel een beetje raar gevoel in mijn buik. Ik pak m'n telefoon en bel Louise. Beneden hoor ik haar telefoon overgaan...

Stilzwijgend lopen Jordy en ik doorheen de donkere nacht. Het enige wat we horen zijn uilen en auto's die in de verte aan het rijden zijn. Ik ben helemaal van de kaart, waarom heeft Jordy dat gedaan, hij weet toch dat ik op het punt sta om te trouwen? "Waarom Jordy? Waarom nu?" vraag ik dan met betraande ogen. Jordy haalt zijn schouders op. "Het was het moment. Je weet dat ik verliefd op je ben en het voelde gewoon zo vertrouwd en veilig. Heb ik de signalen dat echt verkeerd begrepen?" "Ik geef toe dat er wel een bepaalde spanning speelt tussen ons, toen ik je terug zag leek ik pas te beseffen hoe zeer ik je gemist heb. Maar ik houd van Mark. Ik besef dat hij zijn tekortkomingen heeft, maar hij zou mij nooit bedriegen." "Voel je dan echt helemaal niets voor mij?" vraagt Jordy wanhopig. "Dat heb ik niet gezegd, maar om nu mijn hele toekomst en alles wat Mark en ik hebben opgebouwd weg te gooien voor een gevoel in mijn onderbuik dat ik niet eens kan plaatsen, vind ik veel te eng." Jordy kijkt mij nu met een strenge blik en gekruiste armen aan. "Hoe weet je zo zeker dat Mark je altijd trouw is gebleven en altijd trouw zal blijven? Hij is nu bij jullie thuis met mijn knappe zus vlakbij in bed, wie weet wat hij wel niet gaat proberen bij haar." Nu word ik boos op Jordy. "Hoe durf je dat te zeggen. Ik weet dat Mark en jij elkaar niet leuk vinden, maar hij is echt niet zoals jij denkt. Mark zou mij nooit bedriegen, hij ziet mij graag en ik voel me al schuldig door het feit dat ik iets begin te voelen voor jou." Jordy wenkt zijn blik omlaag en legt zijn handen op mijn schouders. "Sorry, ik had dat niet mogen zeggen. Ik besef dat onze reünie heel wat gevoelens en herinneringen bij ons allebei naar boven brengen. Ik beloof dat ik mijn uiterste best zal doen om niet meer te ver te gaan zoals vanavond." "Dat zou ik appreciëren. Maar ik neem je echt niets kwalijk. Je bent eerlijk geweest en daar ben ik je dankbaar voor." We geven elkaar een warme knuffel en ik voel nogmaals hoeveel liefde Jordy koestert voor mij. Misschien zelfs meer liefde dan Mark mij ooit gegeven heeft of zal geven, maar ik ben een trouw meisje en Mark zou mij nooit bedriegen, dus ik hem ook niet. "Zullen we terug wandelen?" stel ik voor als we elkaar weer loslaten. "Ik begin het een beetje frisjes te krijgen." "Is goed", reageert Jordy en hij trekt zijn jas uit om deze over mijn schouders te leggen waardoor ik het meteen een stukje warmer krijg. "Dankje", zeg ik glimlachend.

Het is al diep in de nacht en begin nu echt wel moe te worden, dus we wandelen rustig terug naar mij thuis. De hele wandeling spreken Jordy en ik amper tegen elkaar en bovendien heb ik het gevoel alsof we gevolgd worden. Voorzichtig loer ik over mijn schouder en zie een figuur in het donker gekleed op een afstandje achter ons wandelen. Hij heeft een lange, zwarte jas aan, zijn hoofd lichtjes naar beneden gebogen en zijn gezicht is verborgen achter zijn zwarte capuchon. Ik voel me ongemakkelijk, maar laat dit niet merken aan Jordy die ook niets in de gaten lijkt te hebben. Hoe verder we gaan, hoe dichterbij de voetstappen te horen zijn. Nu lijkt Jordy ook iets in de gaten te hebben en hij wordt opgeschrikt door een gil van mij als ik plots een hand rond mijn middel voel. De onbekende man trekt mij tegen zich aan en ik voel een harde staaf tegen mijn bil drukken. Al snel besef ik dat dit zijn penis moet zijn. Jordy wil ingrijpen, maar de sterke man geeft hem een beuk tegen zijn borstkas waardoor Jordy tegen de grond gaat. De man begint mij te betasten en ik voel zijn vieze tong langs mijn oor likken. "Ahhh, laat me los!" schreeuw ik bang. Woedend springt Jordy overeind en stormt op de man af die mij probeert mee te sleuren naar achteren. "Laat haar los klootzak!" schreeuwt Jordy razend van woede. Hij grijpt de kerel bij zijn kraag, trekt hem van mij af en verkoopt hem zo'n harde kopstoot dat hij tegen de vlakte gaat. Hierdoor is zijn gezicht zichtbaar en zien we ook dat hij naakt is onder zijn jas. Ik schat hem eind de 50 en hij ziet er alles behalve verzorgd uit. Een man die zonder geweld te gebruiken duidelijk geen vrouw kan krijgen. Hij lijkt totaal van de wereld en het bloed druppelt uit zijn mond en neus. "Wat is uw probleem gast? Die gore slet vroeg er zelf om door zo uitdagend met haar schuddende reet voor mij uit te lopen", zegt de smerige aanrander. Deze opmerking laat Jordy koken van woede en hij geeft een harde trap in zijn maag. "Stop!" probeer ik Jordy tegen te houden. "Straks vermoord je hem nog." Hoestend en proestend krabbelt de man overeind. "Verdwijn eikel en de volgende keer dat je mijn vriendin met een vinger probeert aan te raken, snijd ik je ballen eraf. Begrepen?!?!" Hij zegt geen woord meer en rent weg met zijn staart tussen zijn benen. "Gaat het met je?" vraagt Jordy en geeft me een troostende omhelzing.

Ik begin me nu toch eigenlijk wel een beetje zorgen te maken. Waar zijn ze? Waar zijn ze? Waar is Jordy naartoe met mijn aanstaande vrouw?

Ik open Louises telefoon en scroll door haar WhatsApp. Ook hieruit kan ik niks wijzer worden. Geen zorgwekkende berichtjes...

Ik stuur mezelf even de contactgegevens van Jordy en ga weer naar boven. Met mijn eigen telefoon stuur ik Jordy een berichtje met de vraag, 'Waar zijn jullie?' Hoopvol kijk ik of de 'vinkjes' blauw worden...

Ik leg m'n telefoon op het nachtkastje, kort hierna hoor ik een berichtje binnen komen. Snel pak ik hem en open het scherm.

Tot mijn schrik zie ik dat het weer een berichtje is van John. Snel open ik het waarna een donkere foto verschijnt. Vaag zie ik een hand die in een slipje verdwijnt. De grote bobbel in de stof verraadt dat er een flinke erectie onder schuil gaat. Mijn hart maakt een sprongetje.
'Wil je meer van me zien?'😘😘 staat eronder geschreven.

Ik geef toe dat mijn moment niet het meest gelukkig gekozen is, maar ik heb weinig andere keuze. Tot een paar dagen geleden hadden Louise en ik geen enkel contact met elkaar in vele jaren en over een paar dagen gaat ze trouwen. Met de verkeerde man. Het klinkt een beetje als zo´n Kerstfilm op Netflix.
Ik geef om haar, hou van meer. Meer dan ze zich lijkt te beseffen. En dat kan ik haar niet kwalijk nemen, want ik heb het nooit laten blijken.
Het is misschien niet eerlijk. Maar dat Louise binnenkort gevangen zit in een ongelukkig huwelijk, vind ik ook niet eerlijk. Tegenover haarzelf dan. Ik kan me nog voorstellen dat vrouwen, bepaalde vrouwen in elk geval, veel waarde hechten aan die eerste liefde, liefde op het eerste gezicht, eeuwige trouw en dat soort zaken. Maar voor de meeste mannen is dat doorgaans toch anders? Mannen zijn toch jagers? De meesten van ons willen toch eerst onze wilde haren verliezen voordat we ons in een serieuzere relatie storten? En de manier waarop Mark vanavond in zijn mancave over vrouwen in het algemeen en Louise dan in het bijzonder praatte, gaf mij geen moment de indruk dat hij anders is. Hij vindt het vast en zeker prima hoe hun relatie is. De geborgenheid, wetende dat er thuis een vrouw op je wacht die het eten voor je klaar heeft staan en waarmee je geregeld seks zal kunnen hebben. Maar het komt op mij meer over als routine en gemakzucht dan als grenzeloze en onbaatzuchtige liefde.
Zou Mark dan wel zijn wilde haren al kwijt zijn? Voor zijn tijd met Louise lijkt me sterk, want toen ze elkaar leerden kennen waren ze nog jong. En of hij tijdens zijn relatie met Louise wel eens buiten de deur heeft gegeten, daarvoor heb ik onmogelijk bewijs. Ik kan het alleen vermoeden, al heb ik er geen enkel bewijs of aanleiding voor. Maar Mark is een man en mannen begaan een dergelijk fout volgens mij nu eenmaal wat gemakkelijk dan een vrouw.

Wat ik ook zeg en hoe we het ons gesprek ook blijven draaien in ons voordeel, Louise is er heilig van overtuigd dat Mark haar nooit bedrogen heeft met een ander en dat ook niet zal doen. En wat kan ik daar dan nog tegenin brengen?
We besluiten terug naar huis te lopen. Het is al laat. Louise begint het fris te krijgen en ik geef haar mijn jas. Koud heeft ze het inderdaad, want ik zie dat haar tepels stijf zijn geworden. Ik had me oprecht vereerd gevoeld als dat door mij was gekomen, maar ik weet dat het door de kou komt. Ik maak me echt geen illusies.

Te laat heb ik in de gaten dat Louise en ik worden gevolgd. Waar zat ik met mijn gedachten? Ja, dat weet ik wel… Bij de stijve tepels van Louise natuurlijk. Waarbij ook meteen de vraag rees, wat voor een kunstwerkje mijn zus er bij Louise van had gemaakt met het scheermesje. Een ijzige gil van Louise, een hand om haar middel. Een man trekt haar dicht tegen zich aan. Voor ik wat kan doen, beukt de man me tegen de grond. Met een steek in mijn borstkas keek ik vanaf de straat toe hoe de vreemdeling haar betast. Hij grijpt bruusk naar haar borsten knijpt er in. Onbeheerst, straffeloos. Zijn tong gaat langs haar hals en oor. "Ahhh, laat me los!", schreeuwt Louise bang. Woedend spring ik overeind en grijp haar belager vast. "Laat haar los klootzak!", schreeuw ik razend werk hem met een harde kopstoot tegen de vlakte.
´Vieze ouwe potlootventer´, denk ik alleen maar als ik hem daar op de grond zie liggen, naakt onder zijn lange jas. De man mompelt dat het haar eigen schuld is. “Had die slet maar niet ze uitdagend met haar schuddende reet voor hem uit moeten lopen", zegt de smerige aanrander. Ik ga door het lint en geef hem een harde trap in zijn maag. Het is dat Louise me tegenhoudt, maar anders had ik ´m misschien wel vermoord.
"Gaat het met je?", vraag ik haar bezorgd, waarop de man overeind krabbelt en zich uit de voeten maakt. Louise staat te trillen op haar benen en de tranen lopen over haar wangen. Ik sla mijn armen om haar heen en geef haar een troostende omhelzing. Haar hoofd drukt tegen mijn borstkas en mijn gezicht zit in haar haren. Ik ruik haar, overal om me heen. Maar op dit moment is er echt geen cel in mijn lichaam die hier enige erotische waarde aan hecht.

Louise is, geheel begrijpelijk natuurlijk, compleet van slag wanneer we terug naar huis lopen. Mijn arm ligt om haar heen, om haar een gevoel van veiligheid en geborgenheid te geven. “Het ligt niet aan jou hoor Louise. Die viespeuk is gewoon niet goed in z´n hoofd”, zeg ik haar. Iets anders weet ik op dit moment ook niet te kunnen verzinnen. Maar ze staat er niet alleen voor. Ik zeg dat ik me schuldig voel voor wat er is gebeurd. Want als ik haar op de bank niet had gekust, dan waren we nooit naar buiten gegaan en dan had hij Louise niet aangevallen. “Het is niet jou schuld. Het is zijn schuld. Bovendien… Als hij het niet bij mij had gedaan, dan had een andere vrouw waarschijnlijk ten prooi gevallen aan hem. En ik had geluk dat jij er bij was. Je hebt me gered”, zegt ze.

We gaan weer naar binnen en als Louise de sleutels terug in de fruitschaal legt, ziet ze haar telefoon liggen. “Mark heeft me gebeld… Terwijl we weg waren”, zegt ze geschrokken als ze op haar telefoon kijkt. “Wat moet die wel niet denken als hij merkte dat wij samen weg waren? Hij is zo jaloers als wat soms”, zegt ze dan. “Maar… Maar daar heeft hij toch helemaal geen reden voor?”, stamel ik wat verbaasd. Louise kijkt weer wat angstig, maar zegt er verder niets over. “Ik denk dat ik beter naar boven kan gaan. Welterusten. En nogmaals, bedankt”, zegt ze, geeft me een kusje op mijn wang en sluipt stilletjes naar boven.
Ik sta nog eventjes vertwijfeld in de woonkamer, laat alles van vanavond op me inwerken en ga dan naar mijn kamer. “Jordy? Slaap je?”, hoor ik zachtjes fluisteren als ik echt net in bed lig. Het is Elsa. Als ze merkt dat ik wakker ben, komt de mijn kamer binnen en komt bij me op bed zitten. “En? Hoe ging het?”, vraagt ze me nieuwsgierig. “Het mag duidelijk zijn dan Elsa Louise wel als mogelijke schoonzus ziet zitten”. “Ik wil er niet over praten. Morgen misschien”, zeg ik kortaf. Ja, ik ben teleurgesteld in het verloop van de avond, maar nog meer omdat ik vind dat Elsa het uit Louises mond moet horen wat er buiten precies was gebeurd.
“Mark heeft me staan bekijken. Toen ik sliep. Of ik in elk geval deed alsof ik sliep. Naakt. Op de lakens, want ik had het warm. En hij keek beslist niet alleen maar even of ik al in bed lag kan ik je verzekeren”, zegt Elsa dan. “Dat verbaast me niets”, zeg ik alleen maar, want ik had al zo´n vermoeden dat Mark zijn ogen beslist niet in zijn zak had zitten. “Nee, dat misschien niet... Maar wat als ik je zeg dat die twee het alleen maar met elkaar in missionaris doen en dan alleen wanneer hij het wil? Bovendien, dat is ook echt het enige dat ze doen. Hij heeft haar zelfs nog nooit gevingerd of gebeft. Louise is jaloers op haar vriendinnen die wel volop voorspel en naspel krijgen bij hun mannen, terwijl zij het alleen van hun verhalen kent”, zegt mijn zus. Eigenlijk verbaast het me nog niet eens, maar dat vertel ik mijn zus niet. “Dus dan weet Louise ook niet hoe ze pijpen?”, fluister ik. “Is dat echt het enige waar jullie altijd aan kunnen denken?”, zegt mijn zus gevat, met de alom bekende por in zij er achteraan.

Waar haalt Mark het lef vandaan om Louise dit genot te onthouden? En wie is hij dan om te bepalen wanneer zij seks met elkaar hebben. Nee, dat er het nodige mis was, dat had ik al door. Maar ik begin hoe langer hoe meer met Louise mee te leven. Wat zou ik het haar toch graag willen laten inzien. Wat wil ik haar graag laten zien hoe anders een relatie ook kan zijn.

Ik neem afscheid van Jordy en kruip mijn bedje in. Als ik de slaapkamer binnen ga, zie ik hoe Mark zijn telefoon uitzet en in het nachtkastje steekt. "Waar heb jij gezeten?" vraagt hij stotterend. "Sorry, ik was nogal onrustig en ben even gaan wandelen met Jordy." "Ik was wel ongerust hoor, maar goed dat je okee bent nu. Je ziet er nog steeds overstuur uit schat. Er is toch niets gebeurd?" Even twijfel ik of ik Mark moet vertellen over de poging tot aanranding, maar besluit voor nu nog even erover te zwijgen. Ik wil niet dat hij hier te veel over zit te malen, uiteindelijk is het allemaal goed afgelopen. Mark ligt al snel weer in een diepe slaap terwijl ik alleen maar naar het plafond lig te staren. Ik denk terug aan Jordy, aan zijn openbaring naar mij toe over zijn gevoelens, de zoen die hij mij gegeven heeft en hoe hij mij beschermde tegenover de aanrander. Zou het echt? Is het mogelijk? Voel ik voor het eerst in mijn leven verliefdheid voor iemand anders dan mijn Mark? Nee, haal dat idee uit je hoofd Louise. Over een kleine week ga je trouwen, deze twijfels komen ongetwijfeld door de stress. Ik probeer met succes mijn gedachten te verzetten waardoor ik uiteindelijk in slaap weet te vallen.

De volgende ochtend is Mark al vroeg de deur uit. Hij had nog een afspraak met de verhuurder van onze trouwzaal om nog wat praktische zaken te regelen. De ouders van Jordy en Elsa gingen vandaag naar een museum met mijn ouders en met die van Mark, dus ook zij zijn een volledige dag op stap. Het is al bijna middag als ik mijn bed uitkom en na mij aangekleed te hebben, slenter ik de trappen af. In de keuken tref ik tot mijn verbazing Elsa aan die op het keukeneiland zit en voor haar staat een voor mij onbekende man in een innige zoenpartij met Elsa. Als ze mij verbijsterd in de hoek van de kamer zien staan, onderbreken ze hun gekus. "Oh hey Louise, sorry, dit is Karel. We hebben elkaar deze morgen ontmoet bij de bakker en nouja, het klikte wel tussen ons." "Dat heb ik gezien inderdaad", antwoord ik lachend. "Vind je het erg als Karel en ik hier blijven vandaag. We gaan in mijn kamer een serie bingen, dus je zult van ons geen last hebben." "Tuurlijk", reageer ik lachend. "Doe maar alsof je thuis bent." Enthousiast trekt Elsa Karel mee de trappen op. Ik schenk een kop koffie in en hoor niet veel later gekreun en gegil van de bovenverdieping komen. "Een serie bingen he? Jaja", denk ik in mezelf.

Ik zet me aan de eettafel met mijn kop koffie en scrol wat door mijn telefoon. Ik ga reisbureaus af om te zoeken naar een ideale bestemming voor onze huwelijksreis. De geluiden van boven zijn al een paar minuten gestopt als ik de trap hoor kraken en als ik opkijk, laat ik bijna mijn mok op de grond vallen. Karel komt poedelnaakt de trap af en neemt een fles witte wijn uit de koelkast en twee glazen uit mijn vitrinekast. Mijn blik wordt aangetrokken door zijn grote penis tussen zijn benen die zeer hard naar voren steekt. Toen ik hen zei dat ze mochten doen alsof ze thuis waren bedoelde ik toch iets anders dan dit. Karel is duidelijk alles behalve een preuts en verlegen type. Hij zet zich zelfs in zijn blootje bij mij aan tafel. "Zou ik een paar koffiekoeken voor ons mogen meenemen?" vraagt hij beleefd en nog steeds onder de de indruk van alles geef ik hem de zak aan waar hij enkele koeken uithaalt en op een plateau legt waar hij ook de wijn, verse fruitsap en druiven op heeft gezet. "Jij en Elsa... Jullie hebben dus iets samen?" vraag ik voorzichtig. "Ohnee hoor, dat is nog véél te vroeg om er een stempel op te plakken. We amuseren ons samen, maar dat wil niet zeggen dat we meteen verbonden zijn toch?" Dit is iets wat vreemd klinkt in mijn oren. Voor mij voelt het als je zoent en naar bed gaat met iemand dat jullie dan een koppel zijn, maar Elsa staat hier duidelijk anders in. Karel zegt dat hij maar weer eens naar de slaapkamer gaat en als hij weg stapt, wordt mijn blik weer een moment aangetrokken naar deze onbekende man zijn strakke billen. Wat scheelt er met mij de laatste dagen?

Ik kan het beeld van die verborgen erectie moeilijk uit m'n hoofd krijgen... Wat is er toch met mij? Nog nooit heb ik gevoelens voor een man gehad maar deze maakt echt iets in mij los.

Ik antwoord direct op het appje.
'Je maakt me wel heel nieuwsgierig hoor.'

Een nieuwe foto laat niet lang op zich wachten. Een iets meer belichte foto laat duidelijk de dikke ontblote eikel, die net onder de zoom van zijn slip vandaan komt, zien. Mijn hartslag vliegt omhoog. Hij is groot en dik... groter dan de mijne...

Mijn hand glijdt in mijn slip en omsluit direct mijn erectie. Ik schuif m'n slip van mijn middel en schop de dekens van me af. Trots bekijk ik mijn eigen stijve en schuif mijn voorhuid over m'n eikel. Net op het moment dat ik een foto wil maken, hoor ik voetstappen op de trap. Net op tijd heb ik mijn slip weer opgetrokken en de dekens weer teruggeslagen. De deur wordt rustig geopend waarna Louise onze slaapkamer binnenloopt.

"Waar heb jij gezeten?" vraag ik stotterend. "Sorry, ik was nogal onrustig en ben even gaan wandelen met Jordy." "Ik was wel ongerust hoor, maar goed dat je okee bent nu. Je ziet er nog steeds overstuur uit schat. Er is toch niets gebeurd?"

"Nee hoor schat, er is niks," kapt ze het gesprek af.

Ik schuif mijn telefoon in mijn nachtkastje en draai me op m'n zij. De foto laat me niet los. Ik val al snel in slaap maar ik word geregeld wakker. Telkens met een erectie, soms zelfs zo hard dat het bijna pijnlijk is.

's Morgens word ik een beetje raar wakker. Wederom met een kleine kater. Ik heb beloofd voor Louise nog even bij de verhuurder van onze trouwlocatie langs te gaan om nog wat zaken af te stemmen.

Na een korte rit in mijn auto parkeer ik de auto bij het landhuis, midden in de bossen. Ik ben al wat aan de late kant dus loop ik snel naar de grote voordeur. Na het aanbellen wordt de grote deur geopend. Als ik zie wie de deur opent, schrik ik me rot. Ik kijk recht in de ogen van John!!