Patrick - 09-04-26 @ 17:41

Ik mag weer les geven aan een andere klas, tot mijn verbazing zit ze vooraan, het meisje die me al jaren intrigeerde, Madelon, was ze al leuk, nu is ze niet leuk, maar ook nog eens oogstrelend om te zien. Als we de les beginnen moet ik even slikken en stotter ik zelfs. Op mijn leeftijd, tuurlijk heb ik de nodige affaires gehad, maar nooit heeft iemand me kunnen binden, het klikte gewoon niet, altijd zat Madelon in mijn hoofd, maar goed, de leeftijd zat in de weg en dat ze mijn leerling was werkte ook al niet mee.

Madelon is slim, ze weet alle antwoorden en ik heb moeite haar te negeren, want ze is nog steeds mijn leerling. Als de les voorbij is komt ze naast me staan, ze heeft nog wat antwoorden nodig en extra uitleg over de huiswerk opgaves, bijzonder voor deze pientere meid, maar de vragen zijn gericht, duidelijk en geven inderdaad verheldering. Het getuigt van haar gedrevenheid. Als ze wegloopt kan ik het niet laten haar na te kijken, ik merk dat ik naar haar prachtig achterwerk gluur, ze kan zo doorgaan voor model en met haar billen weet ze alle hoofden op hol te brengen. In de lerarensalarissen kan ik me maar niet concentreren, tot ik hoor dat ik mee ga met Madelon haar klaar voor de introductie week. Vier nachten in een hotel, in Berlijn. Ik juich inwendig maar schrik ook van mijn eigen blijdschap.

Madelon - 09-04-26 @ 20:25

Vandaag heb ik voor de les mijn mooiste beha aangetrokken, een paarse push-up, pas geleden speciaal gekocht voor die eerste les Nederlands van het nieuwe schooljaar. En in dat best laag uitgesneden truitje met V-hals komt de kloof tussen mijn borsten nu extra mooi uit. De jongens in mijn klas kunnen mijn kledingkeuze in elk geval duidelijk wel waarderen. Maar dit heb ik niet voor hen aangetrokken vandaag. Dit heb ik voor hem aangetrokken, voor Patrick.
Na afloop van de les kom ik even naast hem staan. Ik heb nog wat vragen en wil extra uitleg over het huiswerk. Als ik naast hem had gezeten in plaats van had gestaan, dan had Patrick zelfs een deel van mijn beha kunnen zien. Maar misschien dat dat ooit nog komt, wie weet… Nu ik zo dicht bij hem sta, bijten mijn stijve tepels al snel volop in de zachte vulling van cups. Door die zachte cupvulling zijn ze dan gelukkig ook niet door mijn truitje te zien. Maar stijf en aanwezig zijn ze zeer zeker wel. God, wat maakt die man mij geil met alleen maar zijn aanwezigheid. En wat zou ik dat toch graag aan hem kenbaar willen maken. Blij met zijn verhelderende uitleg, loop ik weg. Ik weet dat hij naar mijn billen kijkt, dat voel ik gewoon. Ondanks mijn verlangens naar hem, ben ik te verlegen om me nu even om te draaien en hem te betrappen op zijn gestaar naar mijn kont.
De rest van de lessen die dag zijn oké, maar kunnen me gewoon niet zo boeien als Nederlands. Toen ik vanmorgen bij hem vooraan in de klas zat, was ik geil geworden. En dat gevoel is totaal niet verminderd gedurende de dag, eerder alleen maar groter geworden.

Na nog wat te hebben gekletst met mijn vriendinnen in het fietsenhok na afloop van de laatste les ga ik gauw naar huis. Eenmaal weer thuis ga ik voor het eten uitgebreid onder de douche om alle gevoelens en verlangens weg te wassen. Ik scheer me weer zorgvuldig. Het enige haar dat ik laat staan is een minuscuul driehoekje van korte haartjes op mijn heuveltje. Het liefst zou ik met mezelf gaan spelen nu, maar met mijn moeder in de keuken, die mijn douchetijd vast in de gaten houdt, doe ik dat maar niet.

Als ik later die avond op bed lig en een serie kijk, staat er een berichtje op Magister. De voorlopige planning voor dit schooljaar. De schoolreis naar Berlijn, eind september. Leuk, met vriendinnen natuurlijk 4 dagen in een hotel, maar Berlijn is Duits en niet Nederlands. Totdat ik zie wie de begeleiders zijn. Alle geilheid die al een paar uur wat minder was, sinds het douchen eigenlijk, komt meteen in het kwadraat terug. Patrick zal een van de begeleiders zijn. Vier nachten met hem in een hotel in Berlijn... Daar moet toch een kans liggen???

Ik luister bovenaan de gang. Mijn ouders zitten film te kijken of zo. Ik ga terug naar mijn kamer en doe voor de zekerheid mijn deur even op slot. Het oversized T-shirt hangt als een te kort jurkje om mijn lichaam en als ik me voorover op bed laat vallen, kruipt de stof nog wat verder omhoog. Precies goed. Ik trek mijn T-shirt nog wat verder omhoog, tot halverwege mijn rug, zodat mijn rug en billen vrij en onbedekt zijn. Ik trek mijn string opzij, duw een knuffel onder mijn poesje en druk me er stevig tegenaan. Met een foto van Patrick op mijn telefoon, van de portrettengalerij van school, streel ik mezelf en begin mezelf uiteindelijk te vinger. Niet mijn vingers, maar die van Patrick, geven me dit genot. In mijn gedachten dan…

Madelon - 11-04-26 @ 11:07

Een zalig en bevrijdend orgasme is al na enkele minuten het gevolg. Ik ben nog niet heel erg veel vaak klaargekomen, maar weet inmiddels echt wanneer dit het geval is. Ik leer mezelf, mijn lichaam en mijn behoeftes steeds wat beter kennen, waardoor het steeds wat gemakkelijker lijkt te worden om dit heerlijke gevoel te ervaren. Wat waren de vingers van meester Patrick toch geweldig! Met een heerlijk warm gevoel nog in mijn lichaam sluit ik even mijn ogen en denk aan hem. Voor mij is hij de leukste en meest inspirerende man die ik ken. Ik denk aan de schoolreis naar Berlijn, aan het hotel waar hij en ik zullen verblijven. Helaas niet gewoon samen, maar in het bijzijn van mijn klasgenoten en van andere docenten, wat de situatie natuurlijk bemoeilijkt. Ik kan natuurlijk niet gewoon even bij hem op de kamer in bed kruipen, of hij bij ons op de kamer als de andere meiden weg zijn. Al zou ik dat wel heel graag willen natuurlijk. Het risico om betrapt te worden is te groot.
Gelukkig heb ik nog een paar weken voordat de schoolreis plaatsvindt; tijd genoeg om een goed plan te bedenken hoop ik. Ik zie het in elk geval al helemaal voor me, hij en ik samen, vrijend met elkaar. Ik weet het, ik loop op de feiten vooruit, loop weer eens te hard van stapel. Misschien is meester Patrick wel gewoon trouw aan zijn vrouw of vriendin. Of vindt hij mij helemaal niet zo leuk als ik hem. Het zijn allemaal dingen waar ik niet eens aan wil denken, dingen die in mijn gedachten gewoon niet voor kunnen komen. De manier waarop hij namelijk naar mijn billen keek toen ik vanmorgen de klas uitliep, gaf me toch wel weer een sprankje hoop.
Zo lig ik nog wat op mijn buik op bed te fantaseren en geniet na van het heerlijke gevoel van mijn orgasme van daarnet. Uiteindelijk haal ik de knuffel onder mij vandaan, trek mijn string uit en trek mijn T-shirt weer omlaag. Vannacht slaap ik alleen in een T-shirt, helemaal naakt daaronder. Ik ruik mezelf op de knuffel naast mijn kussen. Het ruikt opwindend. Dan leg ik mijn telefoon weg en ga slapen. Misschien droom ik nog over hem. Hoe dan ook, morgen zie ik hem weer, want dan heb ik weer Nederlands. Mijn huiswerk heb ik allang af en ik heb het vast weer goed gemaakt. Hij kan weer trots op me zijn. Maar ik moet natuurlijk wel weer iets leuks voor hem aantrekken morgen. Maar dat is pas morgen. Welterusten meester Patrick…

Patrick - 11-04-26 @ 15:12

Na een simpele maaltijd pak ik de laptop om de reis naar Berlijn verder voor te bereiden, samen met Eline, John en Nienke hebben wij een groep van 27 leerlingen bij ons. Veel, maar het zijn leuke leerlingen. Ik denk gelijk aan Madelon. Ik mag de kamer indeling regelen en zorg dat Madelon naast mijn kamer komt te liggen, ze moet dan dezelfde badkamer gebruiken. Als ik de planning klaar heb denk ik na over waar ik nu in Godsnaam mee bezig ben, maar Madelon, die brengt mijn hoofd op hol. Voor de nieuwsbrief over de reis zoek ik wat schoolfoto’s en steeds valt mijn oog op Madelon, die in die jaren steeds aantrekkelijker is geworden. Als ik foto’s zie van de sportdag, zie ik, het was me nooit eerder opgevallen, Madelon net op dat moment bukken. En als vanzelf vergroot ik de foto iets en zie dat Madelon onder haar tennisrokje alleen een piepklein stringetje draagt. Ik had haar toen nog voor degelijk gehouden, maar dat was dus een vergissing, en nu, nu draagt ze kleding die haar figuur en charme perfect accentueren.

De volgende dag leg ik de leerlingen de indeling voor, net zoals Eline, John en Nienke in hun klas zullen doen. Overal hoor ik gemopper, ik wil niet bij haar, niet bij hem, waarom niet bij haar, niet bij hem, zij heeft wel haar vriendin bij zich. En het gezeur gaat lang door, enige die stil is is Madelon, zij is één van de weinige die wel tevreden is. We beginnen met de les, Madelon heeft haar huiswerk piekfijn voor elkaar, als enige, compleet foutloos, wat is die meid slim. Als de les is afgelopen staan de leerlingen op en lopen de klas uit, ik kijk de leerlingen nog even na, de jeans van Madelon is zo strak dat ik duidelijk kan zien dat ze geen slip draagt, de hakjes die ze erbij draagt maken haar net iets groter, iets groter dan de 1,55 / 1,60 die ze waarschijnlijk is. En de strakke top laat haar groeiende borsten mooi uitkomen, haar haren in een nonchalante staart geven haar iets uitdagends. Ik zie de jongens expres wachten om achter Madelon aan te lopen. Wat ik volledig snap.

De tijd vliegt en nog drie dagen en de reis gaat beginnen. Ik kan niet wachten, nog nooit was ik zo enthousiast. Een reis met Eline en Nienke, de twee juffen die absoluut behoren tot de knapste leraressen en waar ik me het meest op verheug, de dagen samen met Madelon, als is het met meerdere klassen, ik zal wel echt dichtbij die duivelse meid zijn.

Madelon - 11-04-26 @ 16:19

In mijn skinny jeans zit ik in de klas als meester Patrick de kamerindeling van de schoolreis begint uit te leggen. Zelden heb ik zoveel ontevreden mensen bij elkaar meegemaakt. Iedereen klaagt volgens mij wil. Met wie ik de kamer in Berlijn deel, maakt me niets uit. Het enige dat voor mij van belang is, is dat zijn kamer naast die van mij is. En met de overige aanwezige docenten is dat waarschijnlijk ook het dichtst bij hem dat ik kan slapen. Spannend…
Al voelt het voor hem waarschijnlijk veel meer als een verplichting dan als een leuk uitstapje van school. Ik speel wat met de lange vlecht in mijn haar en betrap me er op dat ik soms wat op het puntje van mijn pen zit te sabbelen. Ik voel me onrustig. Nee, opgewonden, opnieuw, net zoals gisteren. Als ik na afloop van de les het lokaal verlaat, voel ik me bekeken. Ogen volgen mijn loopje en zijn gefixeerd op mijn kont. Vast en zeker heeft die skinny jeans en het stringetje eronder daar aan bijgedragen. Mijn moeder moedigt het niet echt aan dat ik strings draag, maar ze begrijpt de jeugd van tegenwoordig gelukkig goed genoeg om er verder geen punt van te maken. Maar dit is wel mijn strakste broek die ik heb, vandaar het stringetje eronder, wat ten minste de illusie wekt dat ik er gewoon “commando” onder ben. Wanneer ik plots omkijk, zie ik een aantal van de jongens rood kleuren. Ik heb ze betrapt op het bestuderen van mijn billen. Ik ben klein van stuk, waarschijnlijk de kleinste van de klas, maar mijn hakjes laten me gelukkig wel wat groter lijken. Als ik snel even langs de jongens kijk, zie ik meester Patrick achter zijn bureau staan en ook hij kijkt naar mij. Maar hij mag het. Zo lang en zo vaak hij wil. En dan het liefst van heel dicht bij. En zonder kleren aan…
Zonder het te weten en zonder er wat voor te doen, heeft de man mij in zijn greep. Als ik weer thuis ben, verloopt de rest van de middag en de avond hetzelfde als de dag ervoor. Douchen voor het eten, huiswerk na het eten en dan vanaf bed wat bingewatchen om uiteindelijk liggen op een knuffel met mezelf te spelen, terwijl ik aan meester Patrick denk. Dit gaat zo een tijdje door en mijn verlangens nemen alleen maar toe. Op het laatst, de week voor de reis naar Berlijn, vinger ik mezelf dagelijks voor het slapen gaan. En soms ook nog ´s nachts als ik weer wakker ben geworden. Ik ben heel erg onrustig. En heel erg nerveus. Want wat nou als meester Patrick mij lang niet zo leuk of interessant vindt als ik hem? Ik wil er niet aan denken.

“Heeft u ook zo´n zin in de reis?”, vraag ik hem na afloop van de laatste les Nederlands voordat we zondag met de bus naar Berlijn vertrekken. “Jazeker Madelon. Berlijn is echt een hele mooie stad. Misschien niet zo romantisch als Parijs, maar zeker de moeite de waard. Met heel veel moderne geschiedenis door de oorlog natuurlijk”, zegt hij goed gehumeurd. Ah, Parijs… de stad van de liefde… Hij en ik… Hmm, ik loop weer eens te hard van stapel…
“Ik heb er anders ook heel veel zin in. Ik zie alleen op tegen de busreis, want ik ben wagenziek…”, zeg ik. Het is helemaal niet zo, maar ik vul het standaard op de formulieren in. Of ik kan vervolgens net doen alsof ik me groot weet te houden en ergens anders in een bus kan gaan zitten, of ik doe net alsof ik echt ziek ben en mag dan lekker voorin zitten. “Oh, da´s toevallig. Daar heb ik ook vaak last van. Zeker in een bus”, reageert hij verrast. Inderdaad… toevallig… Of misschien toch niet helemaal toevallig... Want het gerucht dat hij niet tegen busreizen kon, ging al wat langer rond inde wandelgangen, wat voor mij alleen maar een extra reden was om ook net te doen alsof ik ook wagenziek zou zijn.
“Misschien kunnen we elkaar als lotgenoten wat steunen onderweg?”, stel ik lachend voor, “samen voorin de bus zitten misschien? Kunnen we gezellig samen kotsen in een papieren zakje”. Meester Patrick kan er wel om lachen. Maar ik meende het wel, van dat samen voorin zitten dan. Want dichterbij hem zal ik voorlopig niet komen denk ik.

Patrick - 11-04-26 @ 18:11

Madelon laat me even weer herinneren waarom ik zo’n hekel heb aan busreizen. Gelukkig heb ik nog een CHPN bandje liggen die ik standaard draag in de bus. Ik heb altijd een aantal op voorraad. Zondag, de dag dat ik normaal gesproken heerlijk rustig aan doe, uitslapen tot een uur of 9, douchen, aankleden, joggen, douchen, ontbijten en dan mijn favoriete bezigheid, lezen, ik kan urenlang verzonken zijn in boeken. Voor Berlijn heb ik meerdere boeken mee, maar ik hoop, misschien tegen beter weten in, want wat moet zo’n knappe meid met een oudere man, wat tijd met Madelon door te brengen, we hebben iedere dag meerdere uren vrije tijd en de avonden, op de eerste na, ook steeds vrij. Bij de bus zie ik Madelon staan, de dames Eline en Nienke zijn al bezig de bus in te delen, “Pat, jij op de eerste rij maar weer? Er is een extra chauffeur mee, dus de reisleider stoel is helaas bezet, of hij koet tussen de leerlingen?”, zegt de knappe Eline, ik heb zo het vermoeden dat zij het oogje op iemand heeft, ze is bi sexueel, en qua kleding laat ze duidelijk merken wat de intenties voor deze reis zijn, Nienke is al even aantrekkelijk en uitdagend gekleed. Ik speur even waar ze naar kijken en de ogen kruizen……..nee nee nee….MADELON! Die dames hebben toch niet hun zinnen gezet op mijn…..even moet ik mijn gedachten weer ordenen, Madelon is niet van mij, ze is van niemand. Zij kiest zelf. Maar tegen deze twee dames, dat is een haast mission impossible. “Ja, graag eerste rij, dankje. En, zou je Madelon naast me kunnen zetten? Ze wordt wagenziek, staat op jullie lijst?”, zeg ik snel, ik kijk hun even aan en gluur snel op het papier. De blikken spreken boekdelen. Ja, duidelijk, Madelon is hun doel! Op het papier staat Madelon op de bank pal voor Eline en Nienke. “Ooooh, ja, sorry, helemaal over het hoofd gezien, ja natuurlijk Pat, maar vind je dat niet vervelend? Naast een leerling, kan haar ook op de bank achter de chauffeur zetten, ga ik even wat schuiven…wacht…die daar en dan..”, zegt Nienke, ik onderbreek hun gelijk en roep:”Madelon, kom eens, zeg is het een probleem voor jou of vind je het vervelend om naast mij te zitten tijdens de reis, want wagenziekte is het best om vooraan te zitten.”, Madelon bloost en stottert:”nee hoor, is….goed”. De jongens balen als een stekker, die zien Madelon liever achter in de bus, en liever nog bij hun op een kamer straks. Maar goed, daar kan ik weinig aan stoppen, willen ze wat dan gaat het gebeuren, helaas.

De bus begint, ik pak een extra CHPN bandje en geef hem aan Madelon. “Wat is dat meneer?”, vraagt Madelon, haar stem, het is alsof ze zingt, zo zacht en lief is haar stem. “Een CHPN bandje, het is een Anti Wagenziek Bandjes. Polsbandjes tegen autoziekte, Deze bandjes zijn gemaakt van zacht materiaal dat je maximaal comfort biedt. Ze voorkomen wagenziekte en zorgen ervoor dat je als je wilt, lekker kunt slapen in de bus. Als de bus een half uur onderweg is, begint Madelon voorzichtig, eerst wat stotterend te praten, maar naarmate we verder rijden worden de gesprekken meer samenhangend en vloeiender. “Wil je thee?”, vraag ik. Ze kijkt me aan. “Nee, ik heb chocomelk bij me.”, zegt Madelon. Ik glimlach, wat ik zie is dat ze gelijk kleurt. “Nee, toch maar thee, meid, chocolademelk is wat vetter, voor wagenziekte helpt gember, dus ik heb gemberthee, beetje bijzondere smaak, maar met honing is het heerlijk, hier probeer maar.”, ik geef haar mijn kopje en zie dat ze een kort jurkje aanheeft, het was me tot nu niet opgevallen, maar zie, je maakt me gelijk gek daarmee, jarretels. Voor een jonge meid is dit wel heel bijzonder, maar mij hoor je niet klagen. Deze meid weer precies hoe ze zichzelf nog aantrekkelijker kan maken. De bus moet op het moment dat Madelon de beker aanneemt even manoeuvreren door een auto die afsnijdt. Op dat moment knoeit Madelon thee op jij broek, onbedoeld natuurlijk, maar het gebeurd wel. Even mopper ik dat het heeft is. Uit reflex strijken we allebei de thee weg. Alleen, het is mijn kruis, onze handen raken elkaar, wat al een elektrische schok geeft, maar door Madelon was mijn pik al keihard, volgens vele bedpartners ben ik nou niet bepaald gemiddeld geschapen en ook niet klein, dus de kans dat Madelon het heeft gemist is uitermate klein. Ik schrik, Madelon kleurt. Madelon pakt gelijk het k initiatief weer en begint weer over school.

Patrick - 11-04-26 @ 20:29

Madelon laat me even weer herinneren waarom ik zo’n hekel heb aan busreizen. Gelukkig heb ik nog een CHPN bandje liggen die ik standaard draag in de bus. Ik heb altijd een aantal op voorraad. Zondag, de dag dat ik normaal gesproken heerlijk rustig aan doe, uitslapen tot een uur of 9, douchen, aankleden, joggen, douchen, ontbijten en dan mijn favoriete bezigheid, lezen, ik kan urenlang verzonken zijn in boeken. Voor Berlijn heb ik meerdere boeken mee, maar ik hoop, misschien tegen beter weten in, want wat moet zo’n knappe meid met een oudere man, wat tijd met Madelon door te brengen, we hebben iedere dag meerdere uren vrije tijd en de avonden, op de eerste na, ook steeds vrij. Bij de bus zie ik Madelon staan, de dames Eline en Nienke zijn al bezig de bus in te delen, “Pat, jij op de eerste rij maar weer? Er is een extra chauffeur mee, dus de reisleider stoel is helaas bezet, of hij koet tussen de leerlingen?”, zegt de knappe Eline, ik heb zo het vermoeden dat zij het oogje op iemand heeft, ze is bi sexueel, en qua kleding laat ze duidelijk merken wat de intenties voor deze reis zijn, Nienke is al even aantrekkelijk en uitdagend gekleed. Ik speur even waar ze naar kijken en de ogen kruizen……..nee nee nee….MADELON! Die dames hebben toch niet hun zinnen gezet op mijn…..even moet ik mijn gedachten weer ordenen, Madelon is niet van mij, ze is van niemand. Zij kiest zelf. Maar tegen deze twee dames, dat is een haast mission impossible. “Ja, graag eerste rij, dankje. En, zou je Madelon naast me kunnen zetten? Ze wordt wagenziek, staat op jullie lijst?”, zeg ik snel, ik kijk hun even aan en gluur snel op het papier. De blikken spreken boekdelen. Ja, duidelijk, Madelon is hun doel! Op het papier staat Madelon op de bank pal voor Eline en Nienke. “Ooooh, ja, sorry, helemaal over het hoofd gezien, ja natuurlijk Pat, maar vind je dat niet vervelend? Naast een leerling, kan haar ook op de bank achter de chauffeur zetten, ga ik even wat schuiven…wacht…die daar en dan..”, zegt Nienke, ik onderbreek hun gelijk en roep:”Madelon, kom eens, zeg is het een probleem voor jou of vind je het vervelend om naast mij te zitten tijdens de reis, want wagenziekte is het best om vooraan te zitten.”, Madelon bloost en stottert:”nee hoor, is….goed”. De jongens balen als een stekker, die zien Madelon liever achter in de bus, en liever nog bij hun op een kamer straks. Maar goed, daar kan ik weinig aan stoppen, willen ze wat dan gaat het gebeuren, helaas.

De bus begint, ik pak een extra CHPN bandje en geef hem aan Madelon. “Wat is dat meneer?”, vraagt Madelon, haar stem, het is alsof ze zingt, zo zacht en lief is haar stem. “Een CHPN bandje, het is een Anti Wagenziek Bandjes. Polsbandjes tegen autoziekte, Deze bandjes zijn gemaakt van zacht materiaal dat je maximaal comfort biedt. Ze voorkomen wagenziekte en zorgen ervoor dat je als je wilt, lekker kunt slapen in de bus. Als de bus een half uur onderweg is, begint Madelon voorzichtig, eerst wat stotterend te praten, maar naarmate we verder rijden worden de gesprekken meer samenhangend en vloeiender. “Wil je thee?”, vraag ik. Ze kijkt me aan. “Nee, ik heb chocomelk bij me.”, zegt Madelon. Ik glimlach, wat ik zie is dat ze gelijk kleurt. “Nee, toch maar thee, meid, chocolademelk is wat vetter, voor wagenziekte helpt gember, dus ik heb gemberthee, beetje bijzondere smaak, maar met honing is het heerlijk, hier probeer maar.”, ik geef haar mijn kopje en zie dat ze een kort jurkje aanheeft, het was me tot nu niet opgevallen, maar zie, je maakt me gelijk gek daarmee, jarretels. Voor een jonge meid is dit wel heel bijzonder, maar mij hoor je niet klagen. Deze meid weer precies hoe ze zichzelf nog aantrekkelijker kan maken. De bus moet op het moment dat Madelon de beker aanneemt even manoeuvreren door een auto die afsnijdt. Op dat moment knoeit Madelon thee op jij broek, onbedoeld natuurlijk, maar het gebeurd wel. Even mopper ik dat het heeft is. Uit reflex strijken we allebei de thee weg. Alleen, het is mijn kruis, onze handen raken elkaar, wat al een elektrische schok geeft, maar door Madelon was mijn pik al keihard, volgens vele bedpartners ben ik nou niet bepaald gemiddeld geschapen en ook niet klein, dus de kans dat Madelon het heeft gemist is uitermate klein. Ik schrik, Madelon kleurt. Madelon pakt gelijk het k initiatief weer en begint weer over school.

Nienke - 12-04-26 @ 00:35

Verdomme! Die klojo, Eline en ik hadden het perfect gepland, Madelon pal voor ons, konden we lekker 9 uur langbenigen van die mooie meid, maar nee, Patrick moet weer roet in het eten gooien, bedankt! Madelon schikt zich maar weer, weet zeker dat die meid liever bij ons was, maar goed. Berlijn is mooi, prachtige historie en daar krijgen Eline en ik vast en zeker wel de kans voor wat kwaliteit tijd met Madelon. Ze heeft geen interesse in jongens die valt ze zeker weten op meiden en wie kan haar beter in de liefde van de vrouw introduceren dan wij. De speeltjes liggen al klaar. Alleen jammer dat Patrick de indeling heeft gemaakt. Tijd voor wat snoepjes uitdelen, te beginnen bij het lekkerste snoepje van de hele school.

“Madelon, jij ook een snoepje? Is goed tegen wagenziekte”, vraag ik. “Nee, bedankt mevrouw, ik kreeg net een pepermuntje van meneer Patrick, ik mag geen vette, zware of zure snacks tijdens de rit, omdat deze de misselijkheid kunnen verergeren“, zegt Madelon. Mopperend loop ik naar de volgende bank, als ik rond ben ga ik weer zitten naast Eline. “Die Patrick is te dichtbij, beide hebben wagenziekte, dus hij weet te goed wat goed en slecht is, we moeten wachten tot Berlijn!”, fluister ik.

Madelon - 12-04-26 @ 20:33

Na wat kortstondig gesteggel over wie waar moest gaan zitten, heb ik mooi mijn zin gekregen: ik zit helemaal voorin naast meester Patrick. In mijn ogen is dit gewoon de allerbeste plek in de bus. Al had samen met hem helemaal achterin misschien nog wel beter geweest, hihihi… Maar ja, als je wagenziek bent, dan is schijnt voorin zitten nu eenmaal beter te zijn. Eindelijk zit iedereen op z´n plaats, is iedereen op aanwezigheid geteld en vertrekken we. Voor ons ligt een busreis van 8 uur, met slechts 1 stop. Een plaspauze en om even de benen te strekken en een chauffeurswissel. 8 uur lang zal ik moeten doen alsof ik last van wagenziekte heb. Geen gemakkelijk opgave, maar voor deze plek, naast meester Patrick, heb dat maar wat graag over. Ik krijg van hem een polsbandje tegen wagenziekte, wat in mijn geval uiteraard heel goed werkt, hihihi.
Ik heb er zo naar uitgekeken om al die tijd naast hem te kunnen zitten, maar nu eenmaal zover is, sla ik compleet dicht. Ik hakkel en stotter als een verliefde puber die haar “crush” voor het eerst ontmoet. Maar dat is ook eigenlijk wel de huidige situatie natuurlijk.
Uiteindelijk verdwijnen de ergste zenuwen en kan ik ook gewoon een gesprek met hem aan gaan. Oh, wat wil ik hem graag vragen hoe zijn vrouw of vriendin het vindt dat hij met zo´n groep leerlingen naar een stad als Berlijn gaat. Niet dat haar mening me echt interesseert, maar dan weet ik ten minste of meester Patrick een relatie heeft of niet. Maar daar heb ik het lef niet voor. Nu nog niet in elk geval, misschien over een paar uur wel.
“Wil je thee?”, vraagt hij als we al in Duitsland rijden. Ik zeg dat ik zelf chocomelk bij me heb, maar volgens meester Patrick is thee juist veel beter als je last wagenziekte hebt. Nou, als jij dat zegt, dan geloof ik dat meteen. Gemberthee met honing. Lijkt me niet echt lekker, maar ik moet de schijn ophouden, dus speel het spelletje mee. Hij lacht vriendelijk als hij me de thee geeft en ik voel me hevig blozen van zijn warme lieve lach. Oh, wat een mooie man is het toch. En hij zo lief voor me. Als ik het kopje wil aanpakken, zie ik zijn ogen even groter worden. Zou hij nu pas echt voor het eerst mijn benen zien? Hevig blozen pak ik het kopje aan en kijk zo onopvallend mogelijk wat omlaag. Mijn jurkje is wat omhoog gekropen en laat veel been zien. Iets teveel misschien zelfs, al had ik het allemaal wel speciaal voor hem aangetrokken. Ik weet dat hij de bovenrand van mijn kousen nu zelfs kan zien. En de clipjes en een stukje van de bandjes van mijn jarretels.
Het salaris van mijn bijbaantje in de supermarkt is beslist geen vetpot, maar het had me in staat gesteld om nog twee mooie setjes voor deze reis te kopen. En een nieuw badpak, voor als we konden gaan zwemmen. De verkoopster had niet eens verbaasd gereageerd toen ik juist een setje met jarretels wilde. Misschien zag ik er in haar ogen veel ouder uit dan ik werkelijk was. Of was ze gewoon allang blij dat ze die dag nog wat kon verkopen. Mijn moeder is al geen voorstander van strings bij mij, dus laat staan hoe ze zou reageren op jarretels. De kousen die ik aanhad daar was ze eigenlijk al op tegen, maar dat zag e nog net door de vingers. Gelukkig was mijn jurkje net lang genoeg om de bovenkant van de kousen en de jarretels te verbergen. Die moest voorlopig nog wel een paar maanden goed verborgen blijven. Voor mijn moeder dan. Niet voor meester Patrick. Want die zag ze nu juist wel en hij reageerde precies zoals ik had verwacht. Hij genoot, hij vond het mooi en kon het waarderen, al probeerde hij dat allemaal juist zo goed mogelijk te verbergen.
Als ik net een slok wil nemen, maakt de bus opeens een onverwachte beweging, mors ik de thee op zijn broek. Even moppert meester Patrick dat het heet is. Maar daar kan ik toch niets aan doen? Hij heeft me die thee zelf gegeven. En koude thee is al helemaal niet lekker. Maar ik schrik van zijn reactie en in een reflex proberen we allebei de thee weg te vegen. Ik wil niet dat ´ie zich door mijn schuld verbrand. Zonder er verder bij na te denken, veeg ik zijn broek, vlak bij zijn kruis. Alsof dat de hete thee zou wegnemen…
Bij zijn kruis raken onze handen elkaar. Ik kan mij niet herinneren dat wij elkaar ooit werkelijk aangeraakt hadden, op welke manier dan ook. Het zou dat schokje dat ik voelde, zomaar kunnen verklaren. En ik voelde niet alleen zijn hand, dat weet ik zeker. Volgens mij voelde ik ook zijn penis onder de natte stof zijn broek. Maar als dat zo is, dan is die wel heel erg hard. En heel groot. Groter dan die van de jongen die mij had ontmaagd in elk geval. Maar het kan toch haast niet, dat ik dát voelde? Het moet haast wel iets anders zijn geweest. Denk ik.
We schrikken er allebei van en mijn gezicht kan haast niet roder kleuren, zo erg schaam ik mij. Ik begin snel weer over school te praten om het voorval maar te vergeten. Maar wat ik meende te voelen, laat zich niet zo eenvoudig vergeten.

“Madelon, jij ook een snoepje? Is goed tegen wagenziekte”, vraag juffrouw Nienke opeens achter me. “Nee, bedankt mevrouw, ik kreeg net een pepermuntje van meneer Patrick. Ik mag geen vette, zware of zure snacks tijdens de rit, omdat deze de misselijkheid kunnen verergeren“, zegt Madelon. Ik wil natuurlijk heel graag wel wat zoetigheid, maar ik moet de schijn ophouden en sla het snoepje vriendelijk af.
Als juf Nienke ook snoep aan mijn klasgenoten heeft uitgedeeld, kom ze weer achter ons zitten, naast juf Eline. Ze klinkt wat mopperig als ze weer naast Eline gaat zitten en mijn rugleuning daarbij flink schudt. Het is maar goed dat ik nu geen hete thee meer in mijn handen heb, hahaha.
Eline en Nienke fluisteren was achter ons. Ik hoor “Patrick”, “dichtbij”, “wachten” en “Berlijn”, maar door de muziek en het geklets in de bus, kan ik verder niet horen waar het over gaat.
´Als het maar niet over ons gaat? Ze zouden toch niets vermoeden?´, vraag ik me af en knoop weer een gesprekje met meester Patrick aan.
Achter mij krijgt juf Nienke een hoestbui, die maar niet over lijkt te willen gaan. Ik hoor haar wat drinken, maar het hoesten gaat niet over. Ik zoek in mijn tas en pak er een doosje Ricola uit. “Wilt u er hier een van. Ze helpen super tegen zulke hoestbuien”, zeg ik behulpzaam tegen juffrouw Nienke. Ik heb haar vroeger zelf ook als lerares gehad, maar nu niet meer, omdat haar vak niet in mijn studiekeuze zit. Juf Eline heb ik nog wel, voor Duits. Die schijnt volgens sommigen trouwens pot te zijn, hihihi…
Maar verder een leuke en aardige vrouw hoor. En ze geeft gewoon goed les. Juffrouw Nienke is wel knapper vind ik. Voor wat het waard is natuurlijk, want ik val op mannen en niet op vrouwen. Maar áls ik op vrouwen had gevallen, dan denk ik wel op een vrouw als juffrouw Nienke. “Neem maar hoor juf. Ze helpen écht”, zeg ik en geef haar het doosje. Mijn borsten leunen wat op de hoofdsteun van mijn stoel, terwijl ik op mijn knieën achterstevoren op mijn stoel zit en juf Nienke het doos geef.
In eerste instantie heb ik niet eens door wat ik in mijn jurkje allemaal laat zien. Veel te veel bovenbeen aan meester Patrick en diepe spleet tussen mijn borsten aan juf Nienke en juf Eline. Dat meester Patrick mijn been kan zien, zelfs zoveel daarvan, dat vind ik niet zo erg. Want misschien komt dat nog van pas als we over ongeveer een uur onze enige stop hebben. Nee, ik heb er meer moeite mee met wat ik de twee juffen achter mij toon: de inkijk in mijn jurkje.
“Dank je wel Madelon”, zegt juf Nienke zacht en vriendelijk en stopt de Ricola in haar mond. “U ook, juf Eline?”, vraag ik mijn lerares Duits. “Nee dank je. Ik hou van hele andere snoepjes”, lach ze al even vriendelijk.
Vreemd genoeg keken de vrouwen me net niet eens bijzonder raar aan. Waar de meeste meiden van mijn leeftijd, zeker die uit mijn klas, me soms vol afgunst en jaloezie aan- of nakijken, hadden de juffen dat juist niet gedaan. Geen jaloezie of afgunst in hun ogen. Eerder… ehm… verbazing?
“U ook eentje?”, vraag ik meester Patrick als ik weer recht naast hem zit. “Oh, eentje kan geen kwaad”, zeg hij opgewekt en pak er eentje uit het doosje. “Meer mag ook hoor. Je mag m´n hele doosje hebben hoor”, zeg ik. En schiet een paar tellen later keihard in de lach als ik me realiseer hoe dat geklonken moet hebben.
Achter mij hoor ik juf Nienke en juf Eline weer met elkaar smoezen. Het zal me niet eens verbazen als die twee hun zinnen ook op “mijn” meester hebben gezet. Het zijn leuke vrouwen, vooral Nienke is erg aantrekkelijk, en zijn natuurlijk veel meer van zijn leeftijd dan ik. Ik ben nog hartstikke jong vergeleken met hen, veel te jong voor een echte man als meester Patrick.
Gelukkig mogen de leraren en leraressen ook niet gemengd slapen. John en Patrick delen een kamer, naast die van mij (dus nou alleen meester John nog zien te ditchen…) en schuin tegenover mij is de kamer van Eline en Nienke. Voor mij als meisje is die kamer natuurlijk veel gemakkelijk te betreden. Ik heb geen excuus nodig om daar naar binnen te willen gaan als ze er zijn… De kamer van John en Patrick binnen gaan is voor een meisje natuurlijk veel lastiger.
´Maar waarom denk ik er opeens over na om de kamer van juf Nienke binnen te willen gaan? Ik heb daar toch niets te zoeken?´, vraag ik me peinzend af. “Madelon, kom je? We hebben pauze”, wekt de warme stem van meester Patrick me dan opeens uit mijn gedachten. “Ja, ik kom meester”, roep ik enthousiast terug. Iets te enthousiast misschien wel en schiet weer keihard in de lach. Ook dit kwam weer zo ongelukkig uit mijn mond…

Nienke - 12-04-26 @ 20:43

Verdomme! Die klojo, Eline en ik hadden het perfect gepland, Madelon pal voor ons, konden we lekker 9 uur langbenigen van die mooie meid, maar nee, Patrick moet weer roet in het eten gooien, bedankt! Madelon schikt zich maar weer, weet zeker dat die meid liever bij ons was, maar goed. Berlijn is mooi, prachtige historie en daar krijgen Eline en ik vast en zeker wel de kans voor wat kwaliteit tijd met Madelon. Ze heeft geen interesse in jongens die valt ze zeker weten op meiden en wie kan haar beter in de liefde van de vrouw introduceren dan wij. De speeltjes liggen al klaar. Alleen jammer dat Patrick de indeling heeft gemaakt. Tijd voor wat snoepjes uitdelen, te beginnen bij het lekkerste snoepje van de hele school.

“Madelon, jij ook een snoepje? Is goed tegen wagenziekte”, vraag ik. “Nee, bedankt mevrouw, ik kreeg net een pepermuntje van meneer Patrick, ik mag geen vette, zware of zure snacks tijdens de rit, omdat deze de misselijkheid kunnen verergeren“, zegt Madelon. Mopperend loop ik naar de volgende bank, als ik rond ben ga ik weer zitten naast Eline. “Die Patrick is te dichtbij, beide hebben wagenziekte, dus hij weet te goed wat goed en slecht is, we moeten wachten tot Berlijn!”, fluister ik.

Patrick - 12-04-26 @ 21:39

Nienke, volgens mij heb je jouw bijdrage dubbel geplaatst, groetjes Patrick

Madelon geeft Nienke een snoepje, ze zit op haar knieën en ik kan haar schitterende billen zien, ze draagt een string en wat voor één. Ik kan niet herinneren ooit zulke mooie billen te hebben gezien. Mijn gedachten slaan op hol. Pas als Madelon weer naast me zit en praat over haar dagelijkse dingetjes, wat is dit toch een heerlijke meid. Jeugdig, slim, aantrekkelijk en lief. We hebben onze eerste en enige stop. “Madelon, kom je? We hebben pauze”, Madelon lijkt plots diep in gedachten. “Ja, ik kom meester”, roept Madelon enthousiast terug en ze schiet weer keihard in de lach. En die lach is aanstekelijk en maakt iedereen gelijk blij. Ik haal even snel een koffie bij de pompstation en vraag Nienke en Eline ook of ze iets willen drinken, dat geeft me een excuus om Madelon ook te trakteren, ik kom terug met heerlijke koffie, zwart zoals ik het liefst drink en voor Madelon fuze tea, perzik, zoals ze altijd op school drinkt. Pas als ik het haar geef bedenk ik me dat dit misschien wel opvalt bij Eline en Nienke. “Hé, mijn lievelingsdrinken”, zegt Madelon. Eline kijkt me aan. “Ja, drinken niet alle jongeren dat? ten minste dat dacht ik”, probeer ik me eruit te redden. John is druk aan de telefoon en zien we de hele tijd niet. Hij komt er eindelijk aan, ik vraag wat hij steeds aan het doen is. “Ja sorry maatje, maar slapen met anderen dan Anja kan ik niet, dus ik probeer steeds een kamer te roggelen en dat is nu eindelijk gelukt, je zult alleen moeten slapen jongen.”, zegt John, ik kijk onopvallend opgelucht naar Madelon, want dat geeft wat ruimte. Verbeeld ik het me of begint Madelon ook te grijnzen.

We stappen weer in de bus, ik loop direct achter Madelon en krijg weer zicht op haar perfecte achterwerk. Ik hoop niet dat als ik ga zitten Madelon kijkt naar mijn kruis, misschien had ik voor haar aan moeten lopen, niet echt slim van mij, maar die meid maakt me compleet gek. We rijden heerlijk door en Madelon is wat stilletjes, wat mij de gelegenheid geeft na te denken hoe ik die meid opmijn kamer krijg.

Madelon - 13-04-26 @ 16:31

Als we uit de bus zijn, haalt meester Patrick even snel een koffie en ander drinken voor ons. En ons is dan juf Nienke, juf Eline en ik. Ons clubje van vier: drie docenten en een leerlinge. “Is het een beetje uit te houden, naast hem? Of word je al gek?”, vragen mijn twee beste vriendinnen Naomi en Kim als ze even bij ons komen staan. We zijn eigenlijk altijd met z´n drieën, wat soms wel lastig is. Maar nu ik ben afgevallen voor een zitplaats, kunnen ze samen gezellig achterin bij de jongens naast elkaar zitten. Maar ik heb nog altijd de een na beste plek in de bus. Want de allerbeste plek is toch wel de stoel naast me, bij meester Patrick op schoot… Naomi en Kim weten helemaal niets van mijn crush voor de leraar. Sommige dingen hou ik zelfs voor mijn beste vriendinnen geheim. En dit is er dus een van. ´Hé, hem heeft een naam hoor: Patrick!´, denk ik even, maar hou mijn mond. Ik reageer dan ook niet overdreven enthousiast wanneer ze me er naar vragen. Maar wat ik voelde bij het morsen van de thee over zijn schoot… Dat spookt nog steeds door mijn hoofd. En ja, de eerlijkheid gebied me te zeggen dat ik inderdaad al gek word. Maar dan wel van verlangen naar Patrick!

“Hé, mijn lievelingsdrinken”, zeg ik wanneer Patrick met twee koffie, een cola en een fuze tea perzik, terugkomt. Eline kijkt hem bedenkelijk aan, alsof ze zich afvraagt hoe hij kon weten dat juist dit mijn lievelingsdrinken was. “Ja, drinken niet alle jongeren dat? Ten minste dat dacht ik”, legt hij haar uit.
“Dus jij houd wel van een perzik, Madelon?”, vraagt juf Nienke me dan een beetje lachend. Ik heb geen idee waarom ze het me vraagt, maar ik knik maar. “Oh jawel hoor”, zeg ik onwetend. “D´r gaat inderdaad niets boven een zoete sappige perzik. Nietwaar Elise?”, merkt juf Nienke op en nu knikt juf Elise een beetje blozend.
“Lekker?”, vraagt Patrick me als ik net een slok neem. “Hm hm”, mummel ik knikkend. Natuurlijk hoeft hij deze vraag helemaal niet te stellen, want dit ik zei al dat het mijn lievelingsdrinken is, dus ja, dan vind ik het automatisch toch lekker? “Maar die van Stëlz vind ik nog lekkerder”, zeg ik. “Stëlz? Wat is dat nou weer voor iets?, vraag juf Nienke. “Dat is ook een soort fuze tea, maar dan met een beetje alcohol er door”, leg ik haar uit. “Maar dat mag jij toch nog helemaal niet drinken? Wat vinden je ouders daarvan? Of weten ze het niet?”, bemoeid Elise zich opeens ook met het gesprek. “Jawel hoor, die weten het. Die kopen het soms ook voor me. Maar ik drink het echt maar heel soms hoor. En dan maar 1 of soms 2. Soms met een verjaardag. Of met kerst en oud&nieuw. Verder niet”, zeg ik ze gewoon heel eerlijk.

Dan komt meester John, die van Engels, even bij ons staan. Hij moet wat zeggen tegen meester Patrick. Doordat ze wat afgelegen staan en Nienke en Elise ook tegen me praten, kan ik slechts flarden van hun gesprek opvangen. Even kijk ik naar de twee leraren in gesprek. Dan kijkt Patrick opeens zeer direct naar mij. En het lijkt wel of hij opgelucht adem haalt opeens. Inmiddels ben ik ook ontspannen genoeg en genoeg aan zijn aanwezigheid gewend geraakt om niet weer meteen hevig te beginnen te blozen. In plaats daarvan geef ik hem een glimlach, een grijns meer, terug.
Het is weer tijd om in de bus te gaan. Juf Eline en Nienke gaan ons voor, daarachter ik en daar weer achter meester Patrick. En een stel ongeduldige jongens uit mijn klas daar weer achter. Ze proberen voor te dringen en als meester Patrick niet had ingegrepen, dan had ik met mijn gezicht tegen de billen van juf Nienke gezeten toen ze wilde instappen. De twee juffen gaan weer bijna helemaal vooraan op hun plek zitten, waarna Patrick en ik volgen en voor hen gaan zitten. Ik zit al op mijn plek en kijk even opzij naar Patrick. Ik heb niet veel ervaring met jongens en al helemaal niet met mannen, maar ik moet me wel heel sterk vergissen als ik niet de aftekening van zijn penis wat door zijn broek zag vormen. Het liefst zou ik mijn weer onopvallend op zijn schoot leggen om even te voelen of het klopt wat mijn ogen zagen. Maar dat durf ik niet. Niet voorin de volle bus ten minste.
“Waar ging dat over, met meester John?”, vraag ik hem heel zachtjes als we weer onderweg zijn. “John kan niet bij een ander dan zijn eigen vrouw op de kamer slapen zegt ´ie. Die heeft dus een eigen kamer geregeld in het hotel. Ik slaap dus helemaal alleen”, fluistert hij heel zacht in mijn oor. Ik moet het genot verbijten wanneer ik zijn warme adem langs mijn hals voel stromen. Het gevoel maakt me gek en maakt me week. ´Als je nog een slapie nodig hebt, dan hou ik me aanbevolen hoor schatje´, denk ik alleen maar bij mezelf, maar durf het natuurlijk tegen hem te zeggen. Ik ben een tijdje wat stiller. Het gevoel van zijn adem langs mijn hals en de gedachte aan zijn penis, maken me te opgewonden om op dit moment te kunnen praten. Met meester John niet bij Patrick op de kamer, zou het in theorie iets gemakkelijker moeten zijn om die kamer stiekem te betreden. In theorie dan.
“Wil je misschien een spelletje spelen?”, vraagt Patrick na een tijdje. De enige spelletjes die ik wil spelen, met hem, zijn niet geschikt voor in een volle bus. “Nee dank u. Volgens mij werkt het bandje niet zo goed meer op dit moment”, lieg ik tegen hem. “Ik ga even wat proberen te slapen”, zeg ik en draai me beetje van hem weg. Met mijn hoodie tegen het raam als kussen, trek ik mijn been een klein beetje op. Ik toon hem weer wat meer been en kous. Spelen we toch nog een spelletje, hihihi…

Patrick - 14-04-26 @ 21:44

“Wil je misschien een spelletje spelen?”, vraag ik al weer een tijdje rijden. De “Nee dank u. Volgens mij werkt het bandje niet zo goed meer op dit moment”, lieg ik tegen hem. “Ik ga even wat proberen te slapen”, zegt Madelon, met een lichte gaap. Ik kijk en mijn gedachten schieten alle kanten op, wat zou ik daar graag mijn zaad in spuiten, in dat heerlijk mondje en over haar perfect gezichtje. Madelon draait naar het raam en gebruikt haar hoodie als kussen tegen het raam. Ze trekt haar been een klein beetje op. Ik kijk daardoor tegen haar bovenbeen aan en zie een deel van haar bil en haar mooie jarretel. Ik denk dat die meid de komende dagen niet van plan is alleen te slapen, ik moet zorgen dat ik me niet te jaloers opstel. Want het kijken van die jonge pubers begint mij te irriteren, ik wil haar, maar die meid ziet zo’n oude man toch nooit zitten? Dat is alleen bij sterren zo. Als we Berlijn inrijden slaapt die meid nog steeds, maar goed ook, zo wordt ze ten minste niet wagenziek.

Als we bij het hotel aankomen slaapt die meid nog, ik laat John, Eline en Nienke de rest naar hun kamers gaan, wat ze met tegenzin doen. Als iedereen weg is til ik haar op, haar rokje is zo kort dat ik mijn hand op haar naakte bil leg, even heb ik het idee dat haar ademhaling even veranderd. Ik breng haar naar haar kamer, Eline ziet dat ze slaapt, ze loopt naar me toe, ze is 180 graden omgedraaid, van boos naar zorgzaam, ze streelt Madelon door het haar:”kom, leg der voorzichtig in bed.”, vervolgens roept ze de kamer genoot van Madelon. Ik loop door en hoor Eline zeggen dat Josee op een andere kamer komt te liggen. In ieder geval voor vannacht. Plots ziet de wereld er weer wat rooskleuriger uit. Madelon nestelt zich wat steviger tegen me aan. Maar door het draaien van haar glipt mijn pink tegen haar spleetje, ik heb moeite mijn pink niet in haar poes te laten glijden, maar merk wel dat ze kaal is of nog kaal. Ik gok dat ze haar poes goed verzorgd.

In de kamer leg ik haar op bed, dek haar toe en Eline en Nienke lopen net langs. “Als ze wagen ziek is of daar naweeën va; heeft is het misschien verstandiger om de ouders alvast te informeren. Om geen gezeur te krijgen. En als je dat doet, vraag gelijk toestemming om die tussendeur te openen. Dan kunnen we haar in de gaten houden. Vannacht kunnen wij wel op jouw kamer slapen, als je dat handiger vind.”, zegt Nienke. Ik schud dat dat niet nodig is. De open deur, ja, dat bevalt me wel. Maar tegen twee dames ben ik helaas niet opgewassen en voor ik het weet heb ik een bed erbij staan en slaap ik plots met twee, niet geheel onaantrekkelijke dames op de kamer, terwijl naast me juist de meid alleen slaapt die ik aantrekkelijker vind. Veel aantrekkelijker. Ik loop naar beneden om te bellen en ruik ongewild even aan mijn vinger, verbeelde ik het me of was ze toch echt wat nat. Ik schud weer mijn hoofd. Mijn fantasie zal wel met mij spelen. Ik krijg haar ouders aan de lijn en dan gaat er toch wat door mijn hoofd. Madelon is nog nooit wagenziek geweest. En ziek was ze ook nooit, buiten een stevige griep toen ze 7 was. Verbazingwekkend wat ik allemaal hoor. Die meid speelt met me. En ik dacht………bepaalde dingen zie ik numin ander perspectief, maar ik moet wel uitkijken, want wil ze mij, of Eline of de aantrekkelijke Nienke, die volgens geruchten een tong heeft die meiden binnen 45 een orgasme bezorgt waar ze twee dagen van moeten bijkomen, haar record ligt, geheel volgens geruchten op 21 seconden. Maar ze kan een orgasme ook steeds weer uitstellen, waarbij ze een record heeft van 1 uur en 49 minuten, naar verluidt heeft die meid nog steeds geen relatie omdat niemand haar zo kan bevredigen als Nienke. Maar één ding staat vast, Berlijn is nu in een compleet ander licht komen te staan. “Wat zeiden de ouders.”, vraagt Nienke. “Och, wat adviezen, geloof ik, deur open, paar keer controleren. Heeft ze vaker last van, morgen weer beter….misschien temperaturen, daar heb ik wel het juiste…eeeuh…thermometer voor.”, zeg ik, ik had bijna gezegd pik maar bepaalde dingen en weetjes die hou ik nog maar even voor mezelf, geheimpje tussen ouders en mij.

Madelon - 15-04-26 @ 11:58

Ik lig wat weggedraaid met een wat opgetrokken been in de stoel naast Patrick met mijn hoofd op mijn hoodie tegen het raam van de bus. Hij mag gerust mijn been, mijn kous, de jarretels zien. Ik heb het per slot van rekening speciaal voor hem aangeschaft en vandaag voor hem aangetrokken. Hij mag me zien. Ik wil juist dat hij me ziet. Niemand die ooit kan beweren dat ik er niet alles aan heb gedaan om zijn aandacht maar te krijgen.
Ik wil niet slapen, ook al ben ik best moe. De laatste paar dagen sliep ik al slecht (oké, die arme knuffel van mij moest er regelmatig aan geloven), omdat ik met mijn gedachten alleen maar bij meester Patrick zat. En vannacht heb ik echt bijna helemaal niet geslapen. Mijn fantasieën hadden een loopje met me genomen. Waarschijnlijk ook zo bang dat alles waar ik op had gehoopt en me zoveel van had voorgesteld, op een complete mislukking zouden uitdraaien. Hoe dan ook, ook al wilde ik niet echt gaan slapen, nu ik hier lig, met alle indrukken en emoties als een loden last om mijn nek, voel ik me toch langzaam wegzakken. Het zachtjes hobbelen van de bus, het warme gevoel dat ondanks mijn behoorlijk blote benen, behaaglijk aanvoelt en de prangende ogen van meester Patrick op mijn been en heup, drijft me steeds verder weg van de werkelijkheid. Ik ben diep verzonken in gedachten, probeer alles emoties een plekje te geven. Vindt meester Patrick mij net zo leuk als ik heb hem? Zal er ooit iets gebeuren tussen ons? Iedere gezonde man komt wat ik draag toch kunnen waarderen? Maar ik ben nog zo jong. Te jong eigenlijk voor dit alles. Maar toch… De erectie die hij had… Op z´n zachts gezegd toch hoopvol. En dan juffrouw Nienke… Voor het eerst werd ik niet aangevallen om mijn uiterlijk door een andere vrouw. In tegendeel zelfs… Haar blik. Toen ze naar me keek. Waar keek ze eigenlijk naar op dat moment? Mijn gezicht bijna tegen haar billen toen we de bus weer instapte. Ze waren allemaal zo aardig voor me, zo behulpzaam en begripvol. Juf Elise, maar vooral meester Patrick en ook juf Nienke… Ik val niet op meisjes. Of vrouwen. Toch? Maar waarom denk ik er dan wel over na? Nee, ik val op jongens. Op mannen. Op een man als meester Patrick…
Ik voel mijn ogen zwaarder en zwaarder worden en de geluiden van de bus gaan over in een soort geroesemoes en verdwijnen steeds verder naar de achtergrond. Onbewust strelen mijn vingertoppen mijn andere pols. Ik voel het polsbandje tegen wagenziekte, nutteloos voor mij natuurlijk als iemand die daar helemaal geen last van heeft. Ik heb de schijn goed opgehouden en speel het spelletje goed genoeg mee. Niemand die doorheeft dat ik helemaal geen last van wagenziekte heb. Het heeft me de gewenste plek in de bus opgeleverd, naast de man van mijn dromen. Zo dichtbij en tegelijk zo ver weg… Dat meester Patrick zich zo om mij bekommerde, vulde mijn hart nog meer met warmte en verlangens. Hij is zo lief. Zo perfect. En ik wil hem zo graag. Maar waarom zie ik dan tegelijk ook steeds weer de ogen van juf Nienke voor me en haar warme lach als ik mijn ogen sluit???

´Hoe lang heb ik liggen slapen? Waar ben ik?´, word ik langzaam wakker. Ik lig in de armen van meester Patrick. Droom ik nog steeds? Nee, ik ben echt wakker. Meester Patrick draagt me naar mijn kamer. En ik hou me dan ook slapende, veilig in zijn sterkte armen. Als hij me over de drempel van de hotelkamer tilt, moet ik mijn best doen om mezelf niet te verraden. Natuurlijk mag hij dat, mij over de drempel tillen, over een aantal jaren, als we getrouwd zijn…
Patrick loopt de kamer in, ik beweeg wat. En hij kan het natuurlijk niet voorkomen dat zijn hand daarbij wat verder onder mijn jurkje komt. Ik voel iets heel voorzichtig tegen mijn poesje komen, tegen het kruis van mijn string. Een vinger van hem?
Dan legt hij me voorzichtig neer op het zachte bed. Ik voel een hand door mijn haren strijken, zorgzaam, geruststellend. Het is niet de hand van meester Patrick, die is grover. Het is een vrouwenhand vermoed ik. Die van Elise misschien wel. Of toch die van Nienke???

Het voorstel van juf Nienke om de tussendeur tussen mijn kamer en die van meester Patrick open te laten, bevalt me. Zeker omdat hij daar alleen ligt, en het hun beter lijkt dat José, mijn geplande kamergenootje, vannacht ergens anders slaapt. Het enige dat dit plannetje nu nog in duigen kan laten vallen, is het voorstel van Nienke om nu wel even mijn ouders in te lichten. Ik hoor meester Patrick weglopen. Die gaat mijn ouders bellen. Ik ben er bij. Mijn leugen komt nu uit! Ik hoor voetstappen op mijn kamer. Ik hou me slapend. Ik lig daar als Doornroosje op bed, gehuld in de aandacht van de twee leraressen. Ik hoor ze het idee bespreken om voor de zekerheid bij meester Patrick op de kamer te slapen. Natuurlijk was dat niet mijn idee over deze eerste nacht in Berlijn, maar wat kan ik er als schoolmeisje tegenin brengen. “Sommige meiden vragen er ook wel een beetje om hoor. Niet dat ik het goedpraat, maar toch”, hoor ik juf Eline zeggen. Ongetwijfeld dat het op mijn jarretels slaat. “Maar het staat d´r wel”, hoor ik juf Nienke tegen haar fluisteren. Weer zo lief van juf Nienke, om mij niet meteen aan te vallen…

Dan komt meester Patrick terug. Nu is mijn droom over. Mijn ouders hebben me verraden, dat weet ik zeker. “Wat zeiden de ouders”, hoor ik juf Nienke vragen. “Och, wat adviezen, geloof ik, deur open, paar keer controleren. Heeft ze vaker last van, morgen weer beter….misschien temperaturen, daar heb ik wel het juiste…eeeuh…thermometer voor”, hoor ik meester Patrick zeggen. Liegen! Meester Patrick staat gewoon glashard tegen Nienke en Eline te liegen. Hij nu toch moet weten dat ik helemaal geen last van wagenziekte heb en dat ik het maar speelde. Meester Patrick had me gemakkelijk kunnen verraden, maar kiest er toch voor om dat niet te doen. Sterker nog: hij speelt mijn spel zelfs met me mee en laat zijn twee vrouwelijke collega´s in de waan dat ik wagenziek ben. Even kan ik een glimlach niet onderdrukken. Ik doe net alsof ik nu langzaam wakker begin te worden. “Hè, waar ben ik?”, vraag ik langzaam en zogenaamd was gedesoriënteerd. Meteen neemt Patrick het woord en legt me uit wat er precies gebeurd is. “Ik kan mij niet herinneren dat ik het ooit zo heftig heb gehad”, stamel ik zogenaamd verbaasd, “zou het door dat polsbandje komen? Dat ik er misschien allergisch voor ben of zo?”. De twee juffen dragen enkele mogelijke oorzaken aan, waarbij mijn blik alleen maar op meester Patrick is gericht. Hij gaat me niet verraden, dat weet ik nu zeker. Als Nienke en Elise weglopen, geef ik hem een snelle knipoog zonder dat zij het zien. De schaakstukken zijn op het bord geplaatst. Het spel kan beginnen…

Patrick - 18-04-26 @ 11:09

Ik probeer een verklaring te geven, Madelon reageert daarop, duidelijk een poging te redden wat er te redden valt “Ik kan mij niet herinneren dat ik het ooit zo heftig heb gehad”, reageert ze ogenschijnlijk echt verbaasd, waardoor zelfs ik weer twijfel, “zou het door dat polsbandje komen? Dat ik er misschien allergisch voor ben of zo?”. Eline en Nienke komen dan ook nog eens mogelijke oorzaken aan, ik merk dat de blik van Madelon op mij blijft gericht. Als Nienke en Elise weglopen, krijg ik een knipoog zonder dat mijn collega’s het zien. We maken ons maar klaar voor de avond tour. Ik kleed me om en ik scheer me nog even snel, in de spiegel zie ik hoe Madelon zich omkleedt, ze bukt voor over en ik heb zicht op wat ik misschien wel het meest perfecte en meest aantrekkelijke kontje ever zou noemen. Die meid is perfect, mijn gedachten slaan op hol en daardoor snij ik me bij het scheren. Even schreeuw ik, de pijn is kort, maar heftig, gekleed in een string en ongelofelijk sexy bh rent Madelon naar me toe en depot het bloed. Op dat moment komen Eline en Nienke ook net weer binnen. “Storen we?”, vraagt Nienke met een cynische maar ook dubbelzinnige toon. “Nee, jullie zeker niet!”, zegt Madelon, wat me opvalt in een duidelijke en stoere toon. Nu ben ík verward. Ik kan haar maar steeds niet goed peilen.

Als we in de bus zitten voor de City Tour, kijkt Madelon rond en luistert naar de gids die alle bezienswaardigheden met enthousiasme bespreekt. We komen aan bij de Fernsehenturm. De gids verteld over de DDR, de bijzonderheden, de snelheid van de lift, maar mij intrigeert de opmerking van Madelon:”ik hou meer van uithoudingsvermogen en langzaam, quick is niet aan mij besteedt, ten minste niet altijd.”, bedoeld die meid nu sex of?. Ik ben de kluts nu helemaal kwijt en raak meer en meer verward. We gaan de lift i om de turm van boven te zien. Als de lift omhoog gaat fluistert Madelon hoorbaar voor mij, Eline en Nienke zegt Madelon:”vraag me af of alles hier zo snel stijgt”, en Nienke reageert daarop, kennelijk overtuigd van de kern van de opmerking van Madelon:”in de juiste gezelschap en juiste aanpak zal dat zeker geen probleem zijn, misschien wel niet eens nodig en is het als…eeeuh gestegen”.

De hand van Madelon raakt mijn bovenbeen aan en drukt haar billen even tegen mijn kruis aan. Ik slaak even een kreun. De ogen van Nienke en Eline op mij gericht, allebei met een glimlach, alsof ze door hebben wat er gaande is. En juist ik weet nu niet wat er gaande is, ik tast een beetje in het duister. We krijgen in de turm een rondleiding, een prachtig uitzicht. Ik sta achter Madelon, Nienke en Eline staan naast mij. Nienke zegt lachend:”dit is het beste uitzicht ever”, Eline bijt op haar onderlip. Ik zie in haar ogen wat er ook in mijn hoofd speelt. Lust, pure lust. En ik heb heel sterk het gevoel dat dat ook precies is wat Madelon nu wil. Na de rondleiding gaan we naar beneden. De chauffeur verteld dat dat de einde is van de rondleiding. Hij zet ons af in het centrum, waar we vrije tijd hebben. Ik wil een rondvaart doen, Eline en Nienke ook. Madelon kijkt wat rond. “Wil je mee?”, vraag ik stoer. Ze knikt driftig en een kwartier later varen we rond en krijgen een prachtige rondleiding door het centrum. Daarna besluit dat we nog wel even wat kunnen eten en drinken. We pakken de ubahn en komen bij een aantal restaurants en bij Insomnia vraagt Madelon of we daar naar binnen kunnen. Eline wil ons tegenhouden maar Nienke zegt met een bepaalde ondertoon:”nee joh, kom, dit is een goed idee van Madelon. Heel goed zelfs.”, ze lacht en Eline en Nienke fluisteren nog wat. Binnen weet ik waarom Eline het niet wou, het is een sexclub. En Madelon voelt zich gelijk op haar gemak, ze gaat zitten tussen mij en Nienke zitten, als schaarsgeklede dames ons komen bedienen zegt de serveerster dat ik geluk heb net drie knappe dames. Nienke reageert gelijk in perfect Duits dat juist een ander in ons gezelschap de gelukkige is, met drie aanbidders. Ik zie dat haar ogen gericht zijn op Madelon.

Nienke - 18-04-26 @ 13:45

In de Fersehenturm zie ik die knappe meid voor mij staan, samen met Eline hadden we al een plan op de vrije avond die meid te versieren, de zaken lopen nu anders dan we gedacht hadden en waar we op hadden gegokt. Maar goed, misschien komt alles nog goed. Na een rondleiding en wat dubbelzinnige opmerkingen, onder anderen dat Madelon wel houdt van iets hards en zeker van iets stevigs, nu weet ik uit ervaring dat die lul van Patrick niet bepaald gemiddeld is. Allesbehalve zelfs. Wij hebben, helaas, nog niet het genoegen gehad zijn lul te voelen en te proeven. Hij heeft één keer iets gehad met een leerlinge, een leerlinge die wij ook in bed kregen, wij is natuurlijk Eline en ik, wij delen veel, heel veel. We wisten Sylvia E. weten te versieren een week nadat zij Patrick had versiert en ze vertelde dat zijn pik echt gigantisch is en zij hield van anaal, maar zijn pik kreeg zij niet in haar kontje. En wat een heerlijk kontje had die meid. Als ik daar aan terug denk, hmmm, heerlijk, maar het kontje van Madelon is nog lekkerder.

We gaan een rondvaart doen, echt heel leuk, maar ik zag weinig van de omgeving, ik keek alleen naar die meid. Na een reisje over het water van bijna een uur is het tijd voor de inwendige mens zoals Patrick zo mooi zegt, Mijn idee! Ik heb wel een paar suggesties, maar het wordt een restaurant.wij klagen absoluut niet dat hij Nmadelon wist over te halen mee te gaan, al leek ze me gretig, maar wie klaagt er. Ik niet! We gaan het centrum in en bij een club waar ik altijd kom als ik in Berlijn ben zegt Madelon plots of we daar in kunnen gaan. Patrick en Eline hebben door wat voor club het is en willeneigenlijk niet, maar ik wil wel eens zien hoe Madelon reageert op naakt en sex, want op het podium is vaak een live act, live is hier ook echt live, de club ademt sex en dat vind ik in ieder geval prima! Eline moppert wat. “Geen zorgen, we komen binnen ze kennen me maar al te goed, de andere leerlingen komen hier niet binnen, niet zonder begeleiding en ik bent clublid, dus geen zorgen”, zeg ik zachtjes tegen Eline en wenk de portier, die ons gelijk binnen laat.

Binnen komt Anne ons bedienen, ik schudt even mijn hoofd, wat een teken is dat ze moeten doen of ze mij niet kennen. Ze neemt de bestelling op en reageert enthousiast naar Patrick. “ Ich glaube, dass jemand anderes in unserer kleinen Gruppe der Glückliche ist, denn ich denke, er oder sie wird eine wundervolle Zeit erleben.”. Ik kijk naar Madelon, want als alles loopt zoals we willen gaat zij echt genieten de komende dage; en niet van de stad en diens historie.

Madelon - 20-04-26 @ 14:29

Als ik na een tijdje weer bij bijgekomen van alles en weer mezelf begin te worden, vraagt Nienke of ik vanavond ook nog met ze mee de stad in ga. We hebben vanavond een vrije avond en kan iedereen wat voor zichzelf doen. Liever blijf ik op bed liggen, met meester Patrick naast me. En bovenop me en onder me en doen we samen alles wat we maar kunnen verzinnen. Maar ik weet ook wel dat dit nu echt niet gaat gebeuren, niet met die twee waakhonden van leraressen erbij.
Ik ga me omkleden en meester Patrick staat zich te scheren. Er klinkt een gil uit de badkamer en ik ren er meteen op af om te kijken wat er is. Patrick heeft zich lelijk gesneden bij het scheren. Ik dep de wond en wil er net een kus op geven als Nienke en Eline al bij ons staan. Beide leraressen kijken even verbaasd in de badkamer als ze mij daar in alleen mijn behaatje en string zien staan bij meester Patrick.
“Gaat er verder helemaal niemand mee?”, vraag ik verbaasd als ik de enige leerling ben die met hen mee de stad in wil gaan. “Ehhh nee…”, zegt juf Elise. “De rest is moe of had geen zin, of wilde liever spelletjes spelen in het hotel. Meester John blijft daar bij hen”, legt juf Nienke uit. Zelf wil ik alleen maar heel andere spelletjes spelen, met meester Patrick.

Na enkele bezichtigingen, waar we tijdens ons verblijf in Berlijn niet met de klas aan toe zullen komen, een rondvaart en wat eten, belanden we bij club Insomnia voor de deur. Ik wil daar eigenlijk wel even binnen kijken, als het mag. Dat het bordje aangeeft dat je minstens 18 moet zijn, dat zegt me niet zo veel. Dat is in Nederland ook en daar heeft echt nog nooit iemand naar gevraagd. Bovendien ben ik nu met drie volwassenen. Eline is in eerste instantie wat terughoudender, maar Nienke lijkt het wel een leuk idee. Ondanks mijn te jonge leeftijd, weet ze me zeer eenvoudig mee naar binnen te krijgen. Waar een mooie lach en een beetje decolleté van een mooie vrouw als Nienke bij de portier al niet goed voor is.
Insomnia is echter een heel andere tent dan ik had gedacht. En als we binnen zijn, snap ik de terughoudende reactie van juf Eline ook direct. Insomnia is een nachtclub. Ik denk dat het beter is als de schoolleiding en de ouders hier maar niet achter zullen komen…

We gaan ergens zitten en worden bediend door een knappe serveerster. Meester Patrick heeft denk ik de tijd van z’n leven hier, met mij naast hem en overal knappe serveersters en danseressen. Ik kijk er echt mijn ogen uit. Voorzichtig raak ik meester Patrick even aan, om te kijken in welke mate deze tent hem bevalt. “Dat lijkt me ook wel wat voor jou, dat paaldansen”, fluistert Nienke naast me opeens in mijn oor. Ik lach om haar opmerking, al weet ik niet echt goed wat ze er precies mee bedoelt.
“Ein Stëlz bitte? Orange”, vraag ik de serveerster hoopvol als ze vraagt wat we willen drinken. Ik weet dat het eigenlijk nog niet mag. Maar ik mag op deze leeftijd ook niet een club als deze zijn, dus probeer ik het gewoon. En ik had in de bus al aan juf Nienke verteld dat ik het heel soms van mijn ouders wel mocht drinken, dus kijk ik haar hoopvol aan. En mijn lieve lach helpt misschien ook mee, want Nienke zwicht voor mijn blik en knikt naar de serveerster. Als ik opzij kijk naar meester Patrick zit die echt met ingehouden adem naar de mooie bewegingen van de danseressen te kijken.. “Heeft u het naar uw zin?”, vraag ik hem, waarbij mijn borsten tegen zijn bovenarm aandrukken. Ik vermoed dat hij met een enorme erectie in zijn broek naar de acts van de vrouwen zit te kijken en zou eigenlijk het liefst even bij hem voelen, maar juf Nienke naast me houdt me veel te veel in de gaten.
“Schuif ’s op meid. Ik moet naar het toilet”, zegt ze en duwt me daarbij nog wat meer tegen meester Patrick aan. Ik sta op en loop voor hem langs om juf Nienke er voorbij te kunnen laten. Mijn billen glijden vlak voor zijn gezicht langs, expres natuurlijk. “Wacht even, dan ga ik ook meteen”, zeg ik tegen juf Nienke en loop met haar mee.

“Bent u hier wel eens eerder geweest juf?”, vraag ik haar dan voorzichtig als we allebei een eigen wc hokje bezet houden. “Voor zo’n oplettende meid als jij kan je niks verborgen houden”, lacht ze, “maar je hebt gelijk. Ik kom hier vaker. Ik ben lid van Insomnia”, zegt ze. Ik hoor haar doortrekken en doe hetzelfde. “Waarom komt u hier?”, vraag ik als we onze handen staan te wassen. “Gewoon. Spannend, denk ik”, fluistert ze op en manier alsof ze zich ervoor schaamt, “het voelt goed, snap je?”. Ik knik, ook al snap ik het juist helemaal niet. “Hoezo eigenlijk? Wat voelt er goed?”, vraag ik, omdat ik nu eenmaal graag altijd het waarom bij een vraag wil weten. “Het doet altijd iets met me. Om zo naar zulke vrouwen te mogen kijken”, zegt ze, waarop ik meteen wil weten wat het dan met haar doet. “Mijn hartslag gaat dan omhoog. Het laat me voelen dat ik leef. Meer dan anders. Hier, voel maar”, zegt ze, pakt mijn hand vast en legt die tussen haar borsten. Ik voel haar hart pompen en nu mijn hand daar ligt, tussen haar borsten en op haar shirtje, voel ik haar hartslag nog verder toenemen. “Dit alleen, die enorme hartslag, komt door jou Madelon. En daar hoef je helemaal niets voor te doen verder”, zegt ze. “Door mij?”, lach ik verbaasd, “ik ben een meisje. Hoezo door mij?”. “Ja door jou. Door wie en hoe je bent. Hoe je er uitziet. Hoe jij je gedraagt. En juist omdat je een meisje bent, snap je”, zegt ze met een rood gezicht. Mijn hand ligt nog altijd tegen haar borstbeen tussen haar flinke borsten en Nienke heeft haar hand over de mijne gelegd. Haar hand is warm en ik voel haar hartslag zelfs nog verder stijgen. Ik geloof dat ik begin te snappen waar juf Nienke op doelt. En waarom ze het juist een goed idee vond om hier naar toe te gaan, met al die sexy vrouwen. Dat was niet alleen leuk voor meester Patrick.
“Ooh… Maar… Maar ik dacht… dat juf Elise juist degene was die op vrouwen viel? ten minste de geruchten…”, fluister ik wat geschrokken. “Nou… die geruchten zijn waar… En ik kan van mezelf gerust zeggen dat vrouwen me een stuk meer interesseren dan mannen, al vind ik mannen ook echt wel leuk hoor”, bekent juf Nienke op het toilet van de sexclub. Even weet ik niet hoe ik hier op moet reageren, al klinkt het allemaal best wel als een compliment. Het verklaart in elk geval dat Nienke niet met afgunst naar me keek in de bus. Ze keek naar mij, echt naar mij bedoel ik dan. En niet met afgunst, maar eerder met een bepaald verlangen of zo?
Ik probeer me voor te stellen hoe moeilijk het moet zijn geweest voor haar om dit nu opeens eerlijk tegen me te zeggen. Want wat ik met meester Patrick wil en hij misschien ook wel met mij, hoort niet. Maar dit hoort evenmin. “Sorry dat ik misschien niet zo enthousiast reageer juf, maar dit overvalt me allemaal nogal veel. Ik ben nog maar een meisje en heb nog nooit met dit soort dingen te maken gehad. Een andere meisje bedoel ik. Ik val niet… Ik val juist op…”, zoek ik naar woorden om haar duidelijk te maken hoe mijn gevoelens op dit moment zijn. Juf Nienke laat mijn hand los en draait wat van me weg. “Ja, ik snap het Madelon. Je valt op jongens. Dat is niet meer dan normaal. Maar volgens mij val je niet zomaar op jongens, maar op iemand in het bijzonder, of niet soms? Iemand die hier vanavond ook is?”.
Ik voel mij als een open boek bij haar. Ze weet wat zelfs mijn beste vriendinnen nog niet van me weten. Nu kleurt mijn gezicht rood. Ik knik langzaam. Na wat juf Nienke mij opbiechtte, hoef ik mij toch zeker ook niet te schamen voor wat ik voel?
“Ik moet je nageven dat je wel smaak hebt wat dat betreft”, lacht Nienke, “Patrick is een aantrekkelijke man. En een man met een geweldige…”. Ik kijk haar geschrokken aan. “Hoezo? Hoe bedoelt uit? Bent u ook met meester Patrick…”, stamel ik verbaasd. Maar juf Nienke schudt van niet en ontkent stellig. “Oh nee meid, al zou ik denk ik niet op tegen zijn om het wel...”, geeft ze toe, “zeker niet als de geruchten over hem waar zijn”. “Geruchten? Welke geruchten”, vraag ik nieuwsgierig, want ik heb wel wat geruchten gehoord op school, maar nooit over meester Patrick. “Het gerucht gaat dat meester Patrick een bijzonder grote heeft”, glimlacht ze. Dat gerucht kan ik inmiddels na de busrit zelf ook wel een beetje bevestigen denk ik, maar volgens mij zegt ze dit meer om me te plagen.
“Madelon…? Als ik je kan beloven om als lerares de andere kant op te kijken als jij en meester Patrick… En er voor zorg dat het geheim blijft, denk je dan dat je mij ook…?”, stamelt juf Nienke aarzelend. Begrijp ik dat nu goed? Mag ik van haar best wat bij meester Patrick proberen en zelfs met hem naar bed gaan? Maar wel op voorwaarde dat ik haar ook wat van mezelf probeer te geven? Ze wacht mijn antwoord niet af, maar loopt terug de zaal in. Even blijf ik wat vertwijfeld achter en probeer alles een plekje te geven. Ik met een meisje? Juf Nienke nog wel? Ik moet toegeven dat je het echt wel slechter kan treffen wat dat betreft. En ik wil echt niets liever dan met meester Patrick naar bed, hier in Berlijn, tijdens deze schoolreis. Daar heb ik heel veel voor over. Nee, daar heb ik bijna alles voor over. Misschien zelfs wel het accepteren van de voorwaarden van de juf Nienke. Denk ik.

Patrick - 23-04-26 @ 23:40

Made'on komt met Nienke terug van het to, ze kijkt verward, maar des te dichter ze bij onze tafel komt des te opgewekter ze wordt. “Kom Patrick, Lets dance!”, zegt ze, meneer en meester verdwijnen, daar voor terug een losgekomen meid. We slaan aan het dansen, ik zie ook Eline en Nienke dansen, hun dans afgewisseld met zoenen. Geen lelijk gezicht trouwens. Ik zie Madelon even naar de dj lopen terwijl ik een slok van mijn drinken neem. Gelijk moet ik weer dansen, we dansen best wel goed samen. Dan is er een slow dance. Ik denk dat dat de reden is dat Madelon naar de dj ging. Onze dans is sensueel, ze druk haar onder lichaam regelmatig tegen mijn kruis aan. Ik kan er niets aan doen, maar mijn pik groeit rap. Ik weet niet wat op het toilet gebeurde, maar Madelon heeft volledig de touwtjes in handen genomen. “Weet je, ik slaap nooit graag alleen, ik denk dat jij ook weinig slaap krijgt met dit in je broek”, ze drukt haar hand in mijn kruis. Ze heeft duidelijk een plan en is niet van plan dit onder stoelen of banken te steken. “Eeeuh juf Eline en..”, wil Ika eggen maar krijg geen kans, Madelon onderbreekt me:”zijn druk met andere hihihihihih openingen die geboden worden”, zegt Madelon. Ze zoent me nu en fluistert zachtjes in mijn oor:”trouwens, morgen vroeg hebben we vrije tijd, dus we heeft zeeën van tijd.”

Ik kijk naar Eline en Nienke, de knipoog van Nienke verteld genoeg, maar zij heeft ook een plan, al weet ik niet wat. Maar voor nu, ik geniet. Madelon kust me weer, haar tong glipt in mijn mond, ik moet me bukken om haar te zoenen, de muziek hoor ik allang niet meer, ik hoor alleen maar liefde. Eline en Nienke komen hand in hand terug. Nienke fluistert in mijn oor dat het tijd is terug te gaan, ze heeft een taxi geregeld. “Time to have Some real fun!”, zegt ze. Ik kan me niet inhouden:”wat krijg jìj hieruit?”, vraag ik recht voor zijn raap. “Vannacht de één en later de jongere versie.”, zegt ze lachend.

Madelon - 24-04-26 @ 21:32

Opgewekt loop ik terug naar meester Patrick, en de juffen Nienke en Elise. Mijn gesprek met juf Nienke was openhartig en verhelderend. Zijn vindt mij net zo interessant als dat ik meester Patrick interessant vind. De aandacht, zelfs al is die van een volwassen vrouw, voelt vreemd genoeg wel prettig. Of misschien is dat de Stëlz die nu spreekt.

“Kom Patrick, Lets dance!”, stel ik hem voor nu ik weet dat ik mijn of meer vrij spel heb gekregen van juf Nienke. Ik bedoel Nienke. Geen juf meer vanaf nu voor mij… En Elise? Nu ik weet wat Nienke eigenlijk van mij wil, ga ik er vanuit dat ze vanaf er wel voor zorgt dat die het geheim niet zal uitlekken. Nienke heeft daar vast wel een manier voor, denk ik zomaar.
En inderdaad denk ik dat Nienke alle mogelijke plooien al aan het glad strijken is, want als zij met Elise danst, zoenen ze ook regelmatig. En ik moet zeggen… wauw! Dat ziet er wel spannend uit. Ik heb er nooit over nagedacht of de behoefte aan gehad, maar als ik die twee soms met elkaar zie zoenen, ziet dat er wel heel mooi uit. En aan de blik in Patricks ogen te zien, ben ik niet de enige die daar zo over denkt.
Ik vraag een verzoeknummer aan bij de DJ en als deze gedraaid wordt, zorg ik ervoor dat mijn onderlichaam regelmatig stevig tegen Patricks kruis wrijft. En of hij het nu werkelijk wilt of niet, hij kan het in elk geval niet verhelpen dat hij al snel met een enorme stijve met me staat te dansen. Ik kan er niets aan doen, maar mijn ik denk meteen terug aan wat Nienke op het toilet tegen me had gezegd, over de grote afmeting van zijn lul. En ook al heeft ze hem volgens eigen zeggen zelf nooit ervaren, ik voel dat ze zeker geen ongelijk heeft. Ergens zal Patrick gerust nog wel weten dat dit niet oké is, maar zijn kloppende lul tegen mijn buik, denk daar duidelijk anders over. En ik ook. Ik wil hem al zo lang, de laatste weken helemaal en nu ik zo dicht bij ben, laat ik hem echt niet meer ontsnappen. “Weet je, ik slaap nooit graag alleen. En ik denk dat jij ook weinig slaap krijgt met dit in je broek”, zucht ik in zijn oor en druk mijn hand in zijn kruis. Wauw, die is echt groot… Met mijn hand voel ik het gewoon nog beter dan met mijn buik. Ik weet dat hij me wil, dat voel ik. Letterlijk. En ik wil het ook, heel graag zelfs. Dat ik nooit graag alleen slaap, daar is trouwens niets van gelogen. Mijn knuffel houdt me al jaren gezelschap in bed, al is zijn functie de laatste tijd wel wat anders geworden. Het arme beest heeft het zwaar te verduren gehad de laatste weken onder mijn onderbuik in bed. En mijn moeder zal wel gedacht hebben toen ze ‘m in de wasmand vond. Maar ik wilde wel dat mijn knuffel schoon mee op reis zou gaan, al was ik niet van plan om ‘m uit de koffer te halen. En heb ik daar hopelijk ook helemaal geen noodzaak voor.
“Eeeuh juf Eline en..”, stamelt Patrick wat, maar ik laat hem al niet meer uitpraten. ”Zijn druk met andere hihihihihih openingen die geboden worden”, lach ik tegen hem. Als twee juffen elkaar in het bijzijn van een leerlinge durven te zoenen, dan durf ik Patrick nu ook wel te zoenen. Ik druk mijn lippen op zijn mond en het volgende moment voel ik zijn tong mijn mond openen. Hij beantwoordt mijn verlangen en we staan echt te tongen met elkaar. Ik sta openlijk te zoenen met de man van mijn dromen! Als ik nog niet geil was, dan ben ik het nu zeker wel. ”Trouwens, morgen vroeg hebben we vrije tijd, dus we heeft zeeën van tijd”, fluister ik vervolgens in zijn oor.

We zoenen opnieuw. Het nummer is volgens mij allang afgelopen, maar onze kus bij lange na nog niet. Patrick met echt wel wat bukken om me te zoenen, zo groot is ons lengteverschil. Ik vind het wel fijn dat hij groter is dan mij. Patrick is trouwens ook groter dan Guido, de jongen die mij van de zomer had ontmaagd. En met groter bedoel ik niet alleen zijn lichaamslengte, kan ik inmiddels gerust wel stellen.
Eline en Nienke komen hand in hand terug naar ons gelopen. Ze schamen zich nergens meer voor zo te zien. Ik denk wel te weten wat Nienke aan Elise heeft beloofd in ruil voor haar stilzwijgen over dit alles. “Time to have some real fun!”, hoor ik haar tegen Patrick zeggen als de muziek net op dat moment even wegvalt. Yep, dat dacht ik wel. Elise en Nienke… Dat betekent dan ook dat Patrick en ik…”Wat krijg jìj hieruit?”, vraag hij Nienke. Hij windt er geen doekjes om want er moet een addertje onder het gras zitten. Geen enkele leraar of lerares natuurlijk die dit zonder meer zou toelaten en alleen maar voor de lieve vrede een oogje zou dichtknijpen. Nee, Patrick snapt natuurlijk ook donders goed dat er meer speelt. “Vannacht de één en later de jongere versie”, lacht Nienke.
Ik besef me meteen maar al te goed waar ze op doelt. Daar twijfel ik echt geen moment aan. En vreemd genoeg twijfel ik ook niet langer over hoe ik daarop zou moeten reageren. Ik heb nog niet eens seks gehad met de man van mijn dromen, maar weet nu al dat ik ook seks zal gaan hebben met Nienke. Dat is de prijs die ik moet betalen om te doen wat niet mag, maar wat ik zo graag wil. Voor Nienke zal het vannacht nog Elise zijn, maar die jongere versie waar ze het over had, die ik ben gewoon natuurlijk. En ik heb er vrede mee.

Patrick kijkt verbaasd naar mij. “Ik wist helemaal niet dat jij ook…”, zegt hij, maar opnieuw laat ik hem zijn zin niet afmaken. Ik kus hem snel. “Ik zelf ook niet. En het is ook niet zo... Of, nou ja… Ik zou het nooit uit mezelf hebben voorgesteld. Ik doe het voor jou, voor ons. Om samen te kunnen zijn. Ik heb nog nooit met een meisje…”, fluister ik tegen hem. Ik hoop dat Patrick het juist waardeert dat ik bereid ben om zo ver te gaan om met hem te kunnen zijn. Patrick staat met zijn ogen te knipperen en weet even niets te zeggen. “Kom, onze taxi is er”, zegt Nienke dan. “Ik denk niet dat ik het heel erg ga vinden om “les” te krijgen van Nienke. Ik heb er nooit over na hoeven denken, maar ik weet haast wel zeker dat ik er helemaal voor opensta”, laat ik zowel Patrick als Nienke weten. Patrick zodat hij weet dat ik het echt niet als iets vervelends zal zien. En Nienke zodat zij weet dat ik het echt niet alleen maar doe om mijn zin te krijgen, maar daar het ook echt iets waar ik wel nieuwsgierig naar ben.
Patrick zit voorin de taxi en zit tussen de juffen achterin. Ik heb sterk de indruk dat beide vrouwen steeds meer moeite hebben om zich in te houden. Nienke heeft haar hand op mijn been liggen, maar weet zich nu wel in te houden, terwijl Elise mijn haren streelt. Ja, deze manier van aandacht vind ik beslist minder erg dan gedacht. “Geduld liefje…”, fluistert Nienke dan met een ondeugende grijns en geeft me een tikje op mijn neus. “Jij wilde de man voorin en die kans geven we je nu. Onze tijd komt daarna nog wel”, zucht ze en geeft Elise een knipoog.

Sabine - 30-06-26 @ 10:41

Ff tussendoor; wanneer gaan jullie eindelijk verder??? Net nu t gaat gebeuren! Zal deze liefde toch nog n kans hebben?
Cilffhanger?? Duurt lang!
Succes ...

Madelon - 30-06-26 @ 12:06

Hoi Sabine,
Dit is way too much voor een cliffhanger hahaha! Zit al zo lang op een reactie te wachten. Als jij je geroepen voelt en het aandurft om een rol op je te nemen (Nienke?), be my guest.
Ik wil heel graag verder met het verhaal, maar mijn medeschrijvers lijken te zijn afgehaakt.

Sabine - 30-06-26 @ 15:37

Echt jammer joh!! Dus Patrick ook???
Wat gemeen! Net als t echt wat lijkt te worden!
Maar sorry; voor Nienke ben ik niet id wieg gelegd. Hihi
Voor Patrick ook niet!
Voor schrijver eiglk ook niet. Wijd teveel uit, wordt saai.
Sorry meis!
Ik hoop toch gauw weer van jullie te lezen.
Anders schrijf je dit toch uit eigen zicht maar dan in de romantische collum. Als je dat wilt, ntlk!

Mogelijke Patrick2 - 01-07-26 @ 11:34

Hi

Lijkt mij leuk om mee te schrijven als Patrick maar de eerste Patrick natuurlijk voorrang en de spanning met Nienke en Elise erbij zou toch ook wel heel leuk zijn...jammer dat het stil is gevallen ja

Madelon - 01-07-26 @ 12:52

Hoi nieuwe Patrick,

Nou mijn zegen heb je hoor! Ik kan niet wachten om hier eindelijk weer verder mee te gaan. Maar ik wil het ook niet allemaal in m'n uppie schrijven. Dus van mij mag jij mijn nieuwe Patrick zijn. Als de eerste Patrick weer terugkomt, of Nienke en/of Elise, dan zien we dat tegen die tijd wel.
Liefs, Madelon

Sabine - 03-07-26 @ 16:39

Nou, Patrick2, schijnbaar kan jij ad bak! Kom maar op mt n mooi verhaal. Ben benieuwd.
Mss kan jij hier n mooi, geil en romantisch verhaal vn brouwen, ook zonder Nienke en Elise. En mss ook veel spannender als mt de 2 dames. En ntlk mt meer gevoel erin.
Succes ...

Patrick2 - 04-07-26 @ 15:30

Waar ben ik in vredesnaam mee bezig? Zit ik een leerling de kop op hol te maken, mijzelf misschien?
Ergens ben ik blij dat ik nu even niet naast Madelon zit maar ik krijg haar ook niet meer uit mijn hoofd...
Elise en Nienke vinden het alleen maar interessant volgens mij.
Maar ik...dit...dit kan niet, dit mag niet..
Hoe meer ik het weg probeer te drukken, deste meer zweeft Madelon door en in mijn hoofd, door en in mijn maag.
Djeeezzz Pat, je bent verliefd jongen, geef het maar toe..
Ik voel de zachte tong van Madelon weer langs mijne glijden...hoe onze tongen speels om elkaar draaiden. Hoe mijn lichaam reageerde...Haar hand op mijn kruis en de gedachte geeft me opnieuw een stijve...shit, we zijn er bijna, wat als die meiden en Madelon zien dat...
Ik probeer mijn gedachten ergens anders op te richten maar kansloos...ik ben verliefd, serieus verliefd, ik moet dit stoppen, kan niet anders.

“Ik denk niet dat ik het heel erg ga vinden om “les” te krijgen van Nienke. Ik heb er nooit over na hoeven denken, maar ik weet haast wel zeker dat ik er helemaal voor opensta”

Zei ze dat echt?? Wat dat niet in een opwelling? Ik ben zoveel ouder...

"Dromer we zijn er" roept Nienke terwijl ze me een stomp in de zij geeft en ik zie dat Madelon en Elise al uitgestapt zijn.
"Wat zat jij allemaal te denken jongen" gaat ze door.

"Dat ik Madelon moet spreken" reageer ik zo serieus als kan.
"Hmmm..." reageert ze met een gemeen grijnsje.

Ik hoop alleen maar even een momentje alleen met Madelon te hebben...al vraag ik me af of dat zo...
Op dat moment voel ik de hand van Madelon de mijne pakken.

Sabine - 04-07-26 @ 23:20

Begint iig goed. Dank je wel Patrick 2!
Deze Patrick schijnt dus wel de hersens in zijn hoofd te willen gebruiken. Ze is 17, bijna 18? Dus helemaal hersenloos zal ze niet zijn. Ik weet, t pubert nog maar een beetje goed, eerlijk, gesprek zou niet misstaan.
Verhaal mag duidelijk veeel langer zijn! Hihi ...

Madelon - 06-07-26 @ 09:14

Voor het eerst in mijn leven begin ik volgens mij echt opgewonden te raken van de aandacht van een vrouw. En net op het moment dat ik echt bijna op het punt sta op het geflirt van Nienke in te gaan, helpt ze me mij aan mijn diep gekoesterde wens te herinneren: seks met meester Patrick. En dat ik daarna eens seks met haar moest hebben in ruil voor haar stilzwijgen tegenover mijn ouders en het schoolbestuur, dat vond ik nu al niet eens meer erg. Sterker nog: als zij me er niet aan helpen herinneren, dan had ze me vanavond zelf al kunnen hebben. Maar misschien realiseerde juf Nienke zich net op tijd hoe belangrijk dit moment voor me zou zijn. En als dat moment dan toch met een oudere man moest gebeuren, laat het dan maar met Patrick zijn, want die kende ze immers goed genoeg.

We verlaten de taxi, meester Patrick als laatste na wat aandringen van juf Nienke. Hij is nu zeker even niet zichzelf, niet zoals ik hem ken. Hij is wat afwezig lijkt het wel. Dat merk ik ook aan de reactie van juf Nienke, met wie hij even later wat staat te smoezen.
Dan loopt meester Patrick weer naar me toe, alsof hij zich over mij wil ontfermen. Alsof hij ook wat wil zeggen, maar er de woorden of de gelegenheid voor niet kan vinden. Zou juf Nienke heb op het hart hebben gedrukt dat wat hij volgens mij net zo graag wil als ik, beslist niet kan? Doet ze tegenover mij net alsof ze het beste met me voorheeft, terwijl ze in werkelijkheid alleen maar misbruik van mijn zwakke moment wil maken?

Meester Patrick zoekt duidelijk naar de juiste woorden. Waarschijnlijk om me voor eens voor altijd duidelijk te maken dat wat ik wil, gewoon echt niet kan. In elk geval niet zolang ik nog bij hem op school zit. Maar zo lang wil ik niet wachten. Niet meer. Zeker niet na vandaag.
In een poging om tot hem door te dringen, pak ik zijn hand vast. Meteen worden zijn ogen helderder, alsof hij uit een soort roes ontwaakt. Hadden juf Nienke en juf Elise er nu niet bij geweest, dan wist ik het wel. Dat had ieder mogelijk scenario om vanaf dit moment met de lift naar boven en naar onze hotelkamer te gaan hetzelfde resultaat opgeleverd. Ik zou me tegen hem aandrukken in de lift naar boven en hij zou me zoenen. En we zouden het gaan doen. We zouden met elkaar naar bed gaan. Op zijn kamer. Hij zou me gaan ontmaagden. Ik kon me gewoon geen enkel andere uitkomst bedenken dan dat. Als we samen zouden zijn. “Niemand die het ooit hoeft te weten hoor”, fluister ik hem heel zacht toe en kijk daarna hoopvol naar juf Nienke. Zij en juf Elise moeten weg zijn, want ik kan dit beslist met hen erbij. Meester Patrick kijkt me met grote ogen aan. Zou hij mijn opmerking niet begrepen hebben? Of ben ik na vandaag voor hem nog steeds maar “gewoon” een leerling?
Langzaam laat ik zijn hand weer los. Want ik kan toch moeilijk hand in hand met een leraar lopen. Wat als iemand ons zo zou zien?

Patrick2 - 06-07-26 @ 16:29

"Niemand die het ooit hoeft te weten hoor” fluistert Madelon en ik zie haar dan weer naar Nienke kijken. Ze laat mijn hand weer los. Het brengt me in verwarring. Is het toch niet zo wat ik hoopte? Waarom keek ze gelijk naar Nienke, liet ze mijn hand los.
"Voel je wat voor juf Nienke?" vraag ik voorzichtig. Ergens hoop ik dat ze ja zegt en ik me niet meer druk hoef te maken over ons leeftijdverschil maar tegelijkertijd..het idee dat alles wat gebeurd is, nu als een ballon kapot zou knappen en weg..
Madelon kijkt me verbaasd aan.
"Waarom denk je dat?" vraagt ze
Ik haal mijn schouders op.
"Patrick.."
Ze pakt mijn arm en kijkt me aan. Ik voel de tintelingen door mijn lijf gaan, de manier waarop ze me aankijkt.
Maar dan laat ze me weer los en stilzwijgend lopen we richting de hotelkamer.
"Kom zo even naar mijn kamer Madelon" gooi ik er dan uit en meteen vraag ik me af of dit een slimme zet was. is daar de vrije ruimte. Kunnen we praten, wat laat ik toe? Wat wil ik zelf? Nog steeds complete verwarring en in eenmaal in mijn kamer duik ik de douche in, probeer alles van me af te spoelen maar het enige waar ik nu aan kan denken is hoe het zou zijn als Madelon hier bij me in de cabine zou staan..

Als ik mezelf nog afdroog wordt er op de deur geklopt. Is zij dat nu al?? Ik schiet in mijn ochtendjas en open de deur...

Madelon - 06-07-26 @ 18:03

“Oopsie…”, lach ik als meester Patrick de deur van zijn kamer opendoet in een ochtendjas, “ben ik te vroeg?”. Schichtig werpt meester Patrick een vlugge blik door de gang en schudt dan van nee. “Kom gauw binnen”, fluistert hij. Snel draait hij zich om en loopt terug de hotelkamer in. Ik volg snel en doe gauw en stil de deur achter me dicht. Normaal lijkt meester Patrick altijd zo zelfverzekerd over te komen op mij, op school dan, in de klas. Maar nu, hier met z’n tweetjes op zijn hotelkamer, is er van die zelfverzekerdheid maar bar weinig over. Zijn gedrag doet me op dit moment nog het meest denken aan de jongens in mijn klas, jongetjes slechts vergeleken bij deze man. Maar Ronald en Tim gedroegen zich destijds in het zwembad net zo toen ze met een onderlinge wedstrijd hadden uitgemaakt wie van hen met mij mocht zoenen. Alsof ik daar zelf niets over te zeggen had zeker. Pubers!

“Meester, ik bijt heus niet hoor”, lach ik zenuwachtig als ik op zijn bed gaat zitten. Het woord – meester – zeker zonder zijn naam erbij te noemen, klinkt opeens zo beladen. En spannend tegelijk. “Waarom vroeg u me eigenlijk of ik iets voor juf Nienke voelde? Moet dat dan?”, probeer ik opgelaten het ijs te breken. “Sorry, dat had ik je nooit mogen vragen. Nogmaals, sorry”, zegt hij hakkelend en al even zo opgelaten als ik. Dit soort gesprekken behoor ik met mijn vriendinnen te hebben, of hooguit mijn ouders of zo. Toch niet met een leraar van school?
‘Als ik had geweten dat hij eerst nog gauw was gaan douchen, dan had ik dat ook gedaan’, is het enige dat ik me kan bedenken. ‘Zou hij iets onder die ochtendjas aanhebben?’, is meteen mijn volgende gedachte.

“Het… het geeft niet… Het is ook een vreemde toestand vandaag”, fluister ik. Ik snak naar de aandacht, maar ben het duidelijk niet echt gewend het ook werkelijk te krijgen. Ja, van de jongens in mijn klas en op school misschien, van die idiote pubers. Maar niet van een volwassene. “Ik… ik weet het niet…”, fluister ik dan aarzelend, “of ik iets voel voor juf Nienke. Of zou kunnen voelen”. Meester Patrick kijkt me stomverbaasd en met open mond aan als ik hem dit toevertrouw. “Ik weet niet of het juf Nienke zelf is, of meer de aandacht van een vrouw, maar het zou zomaar kunnen. Ik weet alleen dat het niet de leeftijd zal zijn, want ik val denk ik wel op ouder dan op mijn leeftijdsgenootjes”. Ik zeg dingen tegen meester Patrick die ik helemaal aan hem hoor toe te vertrouwen. Hij is niet mijn vertrouwenspersoon, ten minste niet op dit vlak. Maar vreemd genoeg vind ik het juist helemaal niet erg om hem dit te bekennen. Eigenlijk vind ik het zelfs wel grappig en spannend, want het maakt meester Patrick juist alleen maar meer en meer zenuwachtig. “Maar u wist al dat ik op ouder viel toch? Da’s toch niks nieuws?”, fluister ik met een lachje. “En mocht ik me inderdaad ook tot vrouwen aangetrokken voelen, dan is dat echt OOK. Want ik val beslist ook op mannen. Maar wel op echte mannen, van zeker een jaar of tien ouder en waar ik wat van kan leren”, zeg ik met een knipoog. Als iets de spanning tussen meester Patrick en mij niet wegneemt, dan is het wel die laatste opmerking en die knipoog.

Meester Patrick weet zich haast geen raad meer met de situatie en ik ga wat verzitten op zijn bed. Wauw, zijn bed. Nooit gedacht dat ik daar al de eerste avond op zou belanden, hihihi...

Patrick2 - 06-07-26 @ 19:33

Het fluisteren van Madelon maakt me gek, opgewonden zelfs...
Ik probeer op de een of andere manier haar opmerkingen nog zo op te pakken dat het anders bedoeld is dan ik zo graag zou willen maar eigenlijk...eigenlijk...is het bijna niet anders uit te leggen dan dat ze...
Dan haar knipoog. Ik weet dat meiden heel goed jongens kunnen bespelen en dat kan natuurlijk ook het spel zijn met klasgenoten: Hoe ver kan ik met mijn docent gaan? Maar met welke klasgenoot zou ze dit spel dan spelen? Of misschien met Nienke??

Ik draai me wat naar haar toe en onze ogen ontmoeten elkaar op dat moment.
Liefst zou ik haar nu gelijk zoenen, de zachtheid van haar lippen tegen de mijne voelen, de strelingen van haar tong voelen...mijn hand op haar borst leggen..voelen hoe zij haar hand bij mijn kruis legt en ...

"Wat maakt dat je op oudere mannen valt eigenlijk?" leid ik mezelf af
"Wat denkt u zelf, dat ik met die pubertjes uit de klas wat zou willen?" Ze kijkt me haast doordringend aan.
"Dat is erger dan een oud vies kereltje dat met een jonge meid gaat? Je kent die grap toch? Een vrouw van 40 inruilen voor twee van 20?"
Ik kijk even naar beneden, hoef niet te zien hoe zij op die onbenullige opmerking reageert.
"U ziet uzelf toch niet als een vies oud mannetje?" lacht Madelon.
"Ik in elk geval niet" zegt ze dan op haar fluisterende toon. Ooo die toon...pfff...
Ik leg een hand op haar been "Blij dat je dat zo niet ziet, ook niet na wat al gebeurd is?...!"
"Ook dan niet meester Patrick" fluistert ze.
Ik leg een hand op haar schouder en kijk haar wat aarzelend aan. Haar prachtige lippen ...onze ogen ontmoeten elkaar weer...ik hoor mezelf zwaarder ademen.
Ik trek mijn gezicht wat terug en leg een andere hand op haar andere schouder. "Je bent een bijzondere leerling Madelon, een hele bijzondere". Ik hoor dat ik wat hees ben als ik dit uitspreek..

Madelon - 06-07-26 @ 20:41

"Wat maakt dat je op oudere mannen valt eigenlijk?", vraagt meester Patrick. Zijn vraag is aarzelend, alsof hij het niet durft te vragen, maar wel heel graag wil weten. ‘Dat ik smoorverliefd op u ben natuurlijk!’, flitst het direct door mijn hoofd. Maar dat kan en durf ik natuurlijk niet zo te uiten. ‘Dat ik me alleen door een echte wil laten ontmaagden natuurlijk’, maar ook dat hou ik voor mezelf.
"Wat denkt u zelf, dat ik met die pubertjes uit de klas wat zou willen?", zucht ik en kijk hem doordringend aan, terwijl ik vastbesloten “nee” schud. Dan komt van zijn kant die afgezaagde grap over een man die een vrouw van 40 zou willen inruilen voor twee van 20… ‘Nienke en ik zijn samen beslist ouder dan 40 hoor’, zou ik ‘m haast willen zeggen. Maar ook nu weer hou ik wijselijk mijn mond en zie dat hij me nu even niet durft aan te kijken.

"U ziet uzelf toch niet als een vies oud mannetje?", begin ik fluisterend te lachen, "ik in elk geval niet". Meester Patrick kijkt me aan. “U heeft toch net gedoucht? Dus vies bent u niet zeker niet”, grinnik ik opgelaten. De spanning tussen ons beiden is te snijden, al lijkt geen van beiden daar op dit moment aan toe te willen geven. Dan legt hij al dan niet bewust een hand op mijn been. Ik moet me inhouden om me benen niet meteen wijder te doen en mezelf aan te bieden. "Blij dat je dat zo niet ziet, ook niet na wat al gebeurd is?...!", klinkt het weer aarzelend, al merk ik dat hij echt wel meer wil.
"Ook dan niet meester Patrick", druk ik hem fluisterend op het hart, “bovendien, er is toch helemaal niets gebeurd? Niets dat we geen van beiden wilden, toch?”.
Hij legt een hand op mijn schouder en kijkt me aarzelend aan. Hij wil duidelijk meer, ik weet het gewoon zeker! Onze ogen ontmoeten elkaar weer...maar een kus blijft uit. Hij trekt zijn gezicht wat terug en legt zijn andere hand op mijn andere schouder. Als een vader die zijn dochter uit haar nachtmerrie wil wakker schudden heeft meester Patrick me vast. Maar dit is geen nachtmerrie, verre van. En hij is niet mijn vader, gelukkig niet. "Je bent een bijzondere leerling Madelon, een hele bijzondere", zegt hij met een wat hese stem. Ik bijt zachtjes op mijn lip. Ik moet me inhouden.

Hier heb ik zo vaak over gefantaseerd. En nu dat moment opeens dan zo dichtbij is, sla ik helemaal dicht. Meester Patrick wil me zoenen, dat voel ik gewoon. Maar hij durft niet goed. Te bang voor de gevolgen van wanneer zoiets tussen leraar en zijn leerlinge uit zou komen? Ik durf op dit moment eigenlijk net zo min. Waarschijnlijk om dezelfde reden.
Toch weet ik dat het nu of nooit is. Nienke heeft me deze kans geboden, mijn droom uit te laten met de man van mijn dromen. En dat mag ik toch niet aan me voorbij laten gaan. Niet zonder het geprobeerd te hebben in elk geval.
“Ik… Ik heb een klein beetje gelogen net”, fluister ik dan en pak zijn hand vast. “Ik zei dat ik heus niet zou bijten”, en breng zijn hand naar mijn gezicht, “maar misschien bijt ik wel… zachtjes…”, en neem zijn duim in mijn mond.
Roerloos staat meester Patrick voor me aan de grond genageld en sabbel ik op zijn duim. Ik kijk naar hem, maar hij durft me nu niet aan te kijken. Misschien maar goed ook, want daardoor kan ik nu naar zijn kruis staren. En ik moet me wel heel erg vergissen als hij daar niet net zo aan het verstijven is als de rest van meester Patrick.

Patrick2 - 07-07-26 @ 15:13

“Ik… Ik heb een klein beetje gelogen net”, fluistert ze.
Wat gaat er gebeuren??
Ze pakt mijn hand vast. Haar zachte kleine hand, mijne zijn echt een stuk groter, maar haar warme voelen geeft een onbeschrijfelijke tinteling.
“Ik zei dat ik heus niet zou bijten”
Ik wist dat dat een geintje was maar waar wil ze naartoe?
Ze brengt mijn hand naar haar gezicht. Ergens hoop ik dat ze mijn hand langs haar gezicht laat gaan maar wat heeft dat met bijten te maken?
“maar misschien bijt ik wel… zachtjes…”
waarop ze mijn duim in haar mond neemt..
Haar mond om mijn tong geeft gelijk een reactie en ik weet me geen houding te geven.
Ik realiseer me dat ik me een stijve in mijn ochtendjas sta en in de haast geen slip heb aangetrokken..
Ik kan geen stom woord uitbrengen maar van binnen schreeuw het alle kanten op: Ga met je hand onder mijn jas, pak m beet...nee, kijk een andere kant op, merk het alsjeblieft niet.

Eindelijk komt er dan een woord uit. "Weet je ...weet je dat dit best een leuk gevoel is als jij zo op mijn duim zuigt?" waarop ik haar hand pak en ook op haar duim begin te zuigen. En mijn ik...hij wil dat ze me voelt op welke manier ook en ik laar haar dichter bij mij komen door wat aan haar arm te trekken. We staan nu duimend tegenover elkaar...dit moet echt een heel idioot gezicht zijn maar djeeezzz wat is dit prikkelend en opwindend.

Ik neem meer vingers van haar in mijn mond.
"Vind u dit lekker?"
"Mmmm" is het enige dat ik uit kan brengen.
"Ik denk dat er nog wel meer van mij is dat u lekker vindt...denk ik"
Ik voel me tot in mijn nek kleuren, zei ze dit echt of was het wishfull thinking

Madelon - 07-07-26 @ 17:37

"Weet je ...weet je dat dit best een leuk gevoel is als jij zo op mijn duim zuigt?", zucht meester Patrick dan uiteindelijk in een eerste reactie op wat ik doe. Nou ja, waarschijnlijk niet zijn eerste reactie, want die zal wel onder zijn ochtendjas verstopt zitten, hihi. In navolging van wat ik doe, pakt hij opeens mijn hand begint nu ook op mijn duim te zuigen. Het voelt inderdaad grappig.
Ik neem meer vingers van haar in mijn mond.
"Vind u dit lekker?", vraag ik hem lacherig wanneer hij nu twee van mijn vingers tegelijk in zijn mond neemt. Hij neemt ze ver in zijn mond, tot aan mijn knokkels en ik voel zijn natte tong om mijn wijs- en middelvinger glijden. "Mmmm", is het enige geluid dat uit zijn mond komt. Of het nu een bevestiging of meer een kreun van alleen maar genot of opwinding is, kan ik er niet echt op uitmaken.
"Ik denk dat er nog wel meer van mij is dat u lekker vindt...denk ik", fluister ik tegen hem. Ik kan me eigenlijk niet eens voorstellen dat ik het lef had om dit tegen hem te durven zeggen, maar ik ben er trots op dat ik het wel heb gedaan. Mijn opmerking laat het gezicht van meester Patrick diep rood kleuren. Ik heb denk ik een gevoelige snaar bij hem geraakt. Patrick zegt niets, maar als ik mijn vingers in zijn mond spreidt en hij zijn tong er wel tussendoor moet bewegen, kreunt hij opnieuw. Geen bevestiging van iets of instemming met iets, maar gewoon puur van genot. Van opwinding.
“Ik zou willen dat mijn vingers mijn benen waren”, zucht ik met een lach en kijk hem strak aan. Zijn gezicht kleurt zo mogelijk nog roder. Ik zuig zijn duim weer zo diep mogelijk in mijn mond en bijt er zachtjes in. “Hmmm… En ik zou wel willen dat mijn duim iets anders was”, geeft hij fluisterend toe. En ik kan denk ik wel raden wat, ook al heb ik geen ervaring met het pijpen van een man.
“Dat wil ik best wel proberen hoor…”, fluister ik vastbesloten, “als u het goed vindt”. Mijn hand gaat naar zijn ochtendjas en ik pak de knoop in de ceintuur al vast. Ik wil hem. Ik wil alles. Maar bovenal wil ik niet langer slechts een meisje te zijn, maar wil ik vrouw worden. Geen jongen uit mijn klas met wie ik dit zou willen. Maar meester Patrick mag mijn bloempje plukken. Hem vertrouw ik juist wel mijn maagdelijkheid toe. En ik wil dat hij me er vanaf helpt. In ruil voor… nou ja, wat hij maar wilt denk ik.

Maar zelfs nu lijkt meester Patrick nog te schrikken van mijn actie. Had hij die dan werkelijk niet zien aankomen? Of wegen de etische principes ondanks de hele situatie toch zwaarder dan het moment zelf voor hem? geschrokken trekt hij zijn hoofd wat terug en ontsnappen mijn twee natte vingers uit zijn mond. Ik laat zijn duim ook even met rust en neem de twee natte vingers nu zelf in mijn mond, al is het alleen maar om zijn speeksel vast te kunnen proeven. Want ook zoenen hebben we nog niet gedaan. En ik kan haast niet wachten om dat te doen met hem. Ik ben gewoon nog verliefder dan ooit op hem nu het moment zo dichtbij gekomen is.

Patrick2 - 08-07-26 @ 14:22

"Ik zou willen dat mijn vingers mijn benen waren”
Elke keer als ik zulke uitspraken van haar hoor is het of ik verdoofd ben, het niet goed heb gehoord, mijn adem stilstaat. In gedachten lig ik tussen haar benen, streelt mijn tong haar warme lipjes en proef ik de nectar van Madelon.

Eindelijk kan ik er wat uitbrengen..
“Hmmm… En ik zou wel willen dat mijn duim iets anders was”
De gedachte van haar warme lippen en haar tong strelend langs mijn pik...
"Dat wil ik best wel proberen hoor…als u het goed vindt” en haar hand gaat richting mijn ochtendjas waar ze een knoop losmaakt.
Ga door...schreeuwt het van binnen, maar waarom doe ik dan toch niets? Ja, ik doe wel wat...me weer terugtrekken waardoor haar vingers uit mijn mond glippen...
Ik zie hoe ze de vingers in haar eigen mond doet en er op zuigt..haar ogen die op dat moment dwars door mij heen lijken te kijken.
Error...tilt... ik wil haar ook proeven.
Ze haalt haar vingers weer uit haar mond. Dit...dit is het moment voor ik weer op aarde kom.
Ik druk mijn lippen op de hare en hou dit vast..
Tot ik weer bij zinnen kom..een paar seconden later
Shit...sorry Madelon, dit was echt te lomp maar jouw lippen...
Verder kom ik niet..weer voel ik haar lippen op de mijne, nu van haar uit..
Een lichte streling van haar tong lijkt langs mijn lippen te gaan en als bijna automatisch open ik mijn mond iets.
Het volgende moment sta ik met shakende benen, een snoeiharde... en proef ik Madelon...

Madelon - 09-07-26 @ 09:27

En dan gebeurt het opeens. Meester Patrick kust me. Amper besef ik wat er gebeurt of hij haalt zijn lippen alweer van mijn lippen. Geschrokken, overdonderd. Net als ik trouwens, maar misschien toch anders.
“Shit...sorry Madelon, dit was echt te lomp maar jouw lippen...”, stamelt hij wat voor zich uit. ‘Hoezo sorry??? Wil hij dit niet dan?’, schiet het alleen maar door mijn hoofd en ik voorkom dat hij ook nog maar 1 woord kan zeggen. Het juiste woord of het verkeerde woord, maakt niet. Ik neem geen risico nu. Dan maar even geen woorden. Dan kunnen ze in elk geval ook niet verkeerd zijn.

Nu ben ik degene die haar lippen op die van hem drukt, zodat hij ten minste zwijgt. Ik wil dolgraag met het gesprek aangaan, maar dan wel zonder woorden. Hij reageert niet meteen, is waarschijnlijk nu net zo overdonderd als ik net was. Maar zodra het puntje van mijn tong langs zijn lippen streelt, voel ik hoe ze beginnen te wijken.
Meester Patrick opent zijn mond iets en laat mijn tong toe. Meer dan dat iets heb ik ook niet nodig, want behendig weet ik mijn tong in zijn mondholte te drukken. Veel ervaring heb ik nog niet, zeker net qua seks, maar zoenen kan ik echt wel. Dat heb ik wel meer dan genoeg geoefend onderhand.
Mijn tong vindt zijn tong en al snel spelen onze tongen een prachtig spel. Misschien alleen maar omdat het nu een tongzoen met de man van mijn dromen is, maar deze zoen is beter dan welke dan ook.
Ik proef hem, zijn speeksel en geef me helemaal over aan het moment. Meester Patrick zoent ongekend lekker en dus kan ik alleen maar hopen dat ik op dat gebied toch niet wat tegenval. Ik leg mijn hand in zijn nek, alsof ik wil proberen te voorkomen dat hij zich los zal maken van mijn mond en me wegstuurt. Mijn andere hand heeft nog altijd de grote knoop van zijn ceintuur vast en begint deze voorzichtig aan los te peuteren. Ik wil hem zien, meester Patrick naakt. Of in zijn slip of boxer of wat hij maar onder de badjas aanheeft op dit moment.
Meester Patrick en ik zoenen. We zoenen echt. En steeds als een van ons de zoen wat wil verbreken, laat de ander blijken dit nog niet te willen, en laait het vuur in onze monden weer op.
Ik denk dat ik als eerste een kreuntje van genot slaak tijdens onze zoen, maar daarna lijkt meester Patrick zijn genoegen ook steeds duidelijker blijken. Met gesloten ogen blijven we zoenen en geniet ik nog meer van het hete spel dat onze tongen en lippen met elkaar spelen. Zijn hand ligt nu ook in mijn nek en glijdt door mijn haren, alsof hij me net zo vast wil houden als ik hem. Langzaam weten mijn vingers op de tast de knoop in zijn ceintuur los te frunniken, glijdt de knoop uit elkaar en voel ik zijn ochtendjas open vallen. Meteen open ik mijn ogen weer en kijk omlaag naar hem. “U… bent… naakt???”, stamel ik tot mijn eigen grote verbazing. Niet dat hij met een prachtige kloppende erectie onder zijn ochtendjas staat, maar dus dat hij naakt is, is het enige dat ik weet uit te brengen. “Ja… sorry… Ik had nogal haast. Je stond eerder voor mijn deur dan gedacht. Ik had geen tijd verder meer om wat aan te trekken, behalve mijn ochtendjas”, legt meester Patrick me uit.
"U bent mooi. Hij is mooi", stamel ik tamelijk overdonderd door de blik op de blote erectie van mijn leraar Nederlands.

Patrick2 - 09-07-26 @ 19:46

Langzaam draaien onze tongen om elkaar heen, streel in met het puntje van mijn tong langs haar lippen, dan weer spelen, dansen onze tongen wilder met elkaar, we hebben een hand achter elkaars nek alsof we dit allebei niet willen stoppen. Ik wil niet meer redeneren, ik wil in het moment zijn, alleen met haar...Madelon...
Ik laat mijn hand door haar haren glijden en mijn andere hand glijdt langs haar rug naar beneden..ik voel haar billen ...
Madelon laat haar vingers langs mijn ochtendjas gaan. Ze maakt m open..ik realiseer me opnieuw dat ik niks eronder aan heb...

“U… bent… naakt???”
“Ja… sorry… Ik had nogal haast. Je stond eerder voor mijn deur dan gedacht. Ik had geen tijd verder meer om wat aan te trekken, behalve mijn ochtendjas”, legt meester Patrick me uit.
"U bent mooi. Hij is mooi"
Ik kijk haar aan..
Zij blijft naar beneden kijken...
Even kijkt ze me aan en zie ik wat een mooie blauw-grijze ogen ze eigenlijk heeft. De zachtheid en warmte die ze uitstralen.
Ze kijkt meer naar beneden.
Een hand glijdt voorzichtig over mijn erectie. "Hij is mooi.." zegt ze weer.
Ik kus haar op haar voorhoofd en ruik bij haar haren, kus ze.
Haar andere hand gaat nu ook naar mijn erectie toe.
Ik leg mijn handen op haar billen en voel met mijn vingertoppen de vorm van haar bilspleet...
Ik laat mijn handen erover glijden..
Al die tijd zwijgen we..
"Jij...jij ben ook mooi Madelon" Ik ben de eerste die wat zegt terwijl ik haar gebiologeerd naar mijn harde zie kijken.
Ik wrijf over haar billen, wat voelen ze zacht en tegelijk stevig, wat zou ik ze graag kussen, direct op haar blote huid strelen..
Ze legt haar hand over mijn pik en als magneetjes lijken onze monden weer elkaar aan te trekken.
Het moment dat onze lippen elkaar vinden weten onze tongen niet hoe snel ze elkaar ook moeten vinden.
Heftiger, intenser dan de eerste keer is ons zoenen, onze lichamen tegen elkaar. Mijn handen kneden haar billen, haar hand knijpt in mijn erectie, streelt mijn ballen...de wereld bestaat niet, er is alleen WIJ...

Madelon - 12-07-26 @ 20:32

"Hij is mooi..", herhaal ik en dit keer streel ik aarzelend zijn stijve penis. Niet de eerste keer dat ik een piemel voel. Want na de eerder genoemde “wedstrijd” tussen Ronald en Tim, was ik met beide jongens “geweest” in de maanden die daarna volgden. Eerst met Ronald, omdat hij de “zwemwedstrijd” had gewonnen, maar nadat het weer uit was gegaan, dus ook met Tim. En eigenlijk vond ik Tim gewoon stiekem leuker. Vandaar dat ik Ronald op een gegeven moment alleen had afgetrokken en hem tegen mijn buik had laten klaarkomen terwijl we zoenden en ik Tims sperma zelfs had geproefd door het van mijn vingers af te likken. Maar meer dan alleen maar aftrekken had ik nooit gedaan met een jongen. Maar hier stond geen jongen naakt voor me. Dit was meester Patrick, een man. Een echte man. Met een dito erectie. Groot en stijf met kronkelende aderen als kleine riviertjes. En daaronder een zware zak met ballen, keurig kaalgeschoren, in tegenstelling dat wat ik toen bij Ronald of Tim had aangetroffen.
Zijn lul is hard en heet en ik voel zijn aderen zachtjes kloppen als mijn vingers over het mooie ding gaan.
Ik voel de hand van meester Patrick onderzoekend van mijn schouder, via mijn rug richting mijn billen afdalen. Mijn andere hand gaat nu ook naar zijn erectie toe en ik pak ‘m vast. Ik voel meester Patrick eventjes trillen met zijn hele lichaam. Meester Patrick huivert, trilt en zucht zachtjes. Dan voel ik zijn handen op mijn billen en volgen zijn vingertoppen de vorm van mijn bilspleet. Zijn vingertoppen drukken de stof van mijn rokje wat meer tussen mijn billen, terwijl hij me daar zachtjes en verkennend streelt.
"Jij...jij ben ook mooi Madelon", zucht Patrick dan als eerste van ons twee. Ik hoort het wel, maar het dringt niet echt tot me door op dit moment. Al mijn aandacht is op die stijve lul van meester Patrick gericht. Slechts twee keer heb ik een jongen afgetrokken, twee jongens, maar toen had ik niet zo’n belangstelling voor hun pik als ik nu voor deze heb. Ik ben geïntrigeerd, en bestudeer het ding van de meester aandachtig.

Zenuwachtig pak ik de pik van meester Patrick vast en begin hem langzaam af te trekken. Automatisch vinden onze lippen elkaar, onze tongen, en zoenen we weer zo heerlijk. Meester Patrick is onrustig en pakt me steviger bij mijn billen. Ik ga iets verzitten, zodat hij nog wat beter bij mijn stevige ronde billen kan. Hij kneedt ze zachtjes en ik vind het lekker en ook opwindend. Ik trek hem af en streel nu zelfs ook af en toe zijn ballen. Ik merk aan de reactie van zijn lichaam dat hij dat wel heel erg lekker vindt. Langzaam sluit ik mijn hand wat strakker om zijn schacht en blijft heel rustig trekken. Ik verbreek onze kus, ga weer iets verzitten en nu kan meester Patrick mijn rokje ook net genoeg omhoog trekken om mijn blote billen tevoorschijn te laten komen. Ik heb nog wel een string aan, dus nog niet alles is direct zichtbaar. Maar meester Patrick is veel te nieuwsgierig en buigt wat verder naar voren, zodat hij over mijn rug omlaag kan kijken en zijn hand over mijn billen kan zien strelen. Daardoor komt zijn stijve ook dichter bij mij gezicht. De donkere glimmende knop vlak voor mijn neus, de dikke druppel glazig voorvocht die door mijn aftrekken langzaam uit zijn eikel opwelt… En voor ik het goed en wel besef, druk ik mijn lippen tegen zijn eikel en kus ik ‘m daar. “Hmmmadelon….”, zucht meester Patrick in 1 enkel woord. Het voorvocht kleeft wat op mijn lippen. Ik proef het. Smaakt niet vies en ik kus zijn eikel opnieuw.
Ik weet dat mannen het heerlijk vinden om gepijpt te worden. Maar of meester Patrick dat ook vindt als ik het doe? Ik heb hier nog geen ervaring mee. Maar ik wil het wel heel graag proberen. Juist nu, bij meester Patrick.
Aarzelend grijp ik zijn pik nog steviger vast, sluit mijn lippen half rond zijn eikel en zuig er wat aan. Het puntje van mijn tong drukt tegen zijn hete eikel en ik voel hoe meester Patrick mijn string met zijn vingertoppen stevig vastgrijpt.

Patrick2 - 15-07-26 @ 14:55

Tuurlijk heb ik zelf regelmatig aan mijn pik gezeten en helemaal als puber toen ik het klaarkomen ontdekte, maar de zachte vrouwelijke hand van Madelon...dat maakt alles zo compleet anders. hoe zij mijn stijve ontdekt, verkent, proeft...dat laatste...zo lenig was en ben ik nooit dat ik dat bij mezelf zou kunnen. Haar strelende zachte warme tong...
Dichter druk ik haar tegen mij, hang zo goed als helemaal over haar heen. Ik kan alleen maar zuchten van genot en meer en meer raak ik mezelf kwijt ...of ontdek ik mijzelf juist? Langs haar rug zie ik hoe zo ontzettend mooi haar rug overgaat in haar billen...ik pak haar string stevig beet en met haar tong glijdend over mijn pik is er eigenlijk nog maar één ding dat ik verlang...helemaal één zijn met haar...Die gedachte brengt een hand naar voren die ik ik tussen haar benen laat gaan...wrijvend...
"Madelon..." fluister ik..."Ik...ik hou van je...je bent zo mooi, zo teer, zo volwassen..."
Ze kijkt omhoog en ik voel mezelf verdrinken in haar ogen.
Ik trek haar omhoog en als ongekend sterke magneetjes glijden onze tongen naar elkaar toe...al zoenend schuif ik haar stringetje omlaag en glijdt mijn hand door haar bilspleet...verder...verder...
Ik voel haar hand mijn stijve weer verkennen en ik...ik voel warme natte zachtheid van haar lipjes die prachtig roze moeten zijn...mijn verlangen haar daar te zoenen, te proeven...ik ben verliefd...en niet zo zuinig ook...

Sabine - 16-07-26 @ 17:48

Compliment, man!!
Ga aub zo door!
👍👍👍

Madelon - 17-07-26 @ 15:57

Op het moment dat zijn eikel geheel tussen mijn lippen drukt en ik ze stevig rond zijn dikke geaderde stam sluit, voel ik zijn hand van mijn billen via mijn heup naar voren glijden. Ik grijp zijn pik steviger vast, zuig voorzichtig wat aan zijn dikke eikel en voel zijn hand recht op zijn doel afgaan. Over mijn bovenbeen, tussen mijn dijen en strelend over het kruis van mijn inmiddels echt wel vochtige string. Ondanks zijn merkbare gretigheid, beroert meester Patrick de juiste plekjes op de juiste man. Echt een man met ervaring. Zo compleet anders dan toen Ronald het bij me probeerde. Of Tim het bij me deed.
Meester Patrick weet zich nog in te houden, nog wel, maar gaat wel doelgericht te werk met zijn hand. Die wrijft heerlijk over mijn poesje, door de vochtige stof van mijn string heen. Zijn vingertoppen laten mijn lipjes wat wijken en drukken de natte stof wat meer in mijn spleetje. En steeds wanneer hij zachtjes over mijn klitje gaat, schieten de vonken door mijn verlangende lichaam en zuig ik wat harder aan zijn penis.

"Madelon...", fluistert hij dan, "…ik...ik hou van je...je bent zo mooi, zo teer, zo volwassen...". Elke jongen met wie ik ben geweest, in meer of mindere mate van serieus, zei op een gegeven moment die vier woorden wel eens: “ik hou van je”. Ja, als ze in mijn slipje mogen, dan houden ze van me. En ook al zegt meester Patrick exact hetzelfde als die andere jongens, bij hem geloof ik het. Of wil ik het in elk geval geloven. Hij klinkt oprecht. En juist hij had die woorden niet eens hoeven te zeggen om in mijn slipje te mogen zijn!
Dankbaar kijk ik omhoog naar hem en vanzelf beginnen we weer heerlijk te zoenen als hij me overeind helpt. Zelfs ondanks dat ik net nog zijn piemel in mijn mond had zitten! Zijn hand gaat weer onder mijn rokje, pakt mijn string vast en hij trekt ‘m langzaam omlaag. Mijn string glijdt langs mijn benen omlaag en zijn hand gaat weer naar mijn billen. Hij pakt ze vast, knijpt er zachtjes in en streelt zelfs door mijn bilnaad. Het kietelt een beetje op een vreemde manier als ik zijn vingertoppen of nagels over of langs mijn kringspier voor gaan.
Ik stap uit mijn omlaag geschoven string en pak zijn penis weer vast. We zoenen en ik trek hem af en ik voel zijn vingers nu weer door mijn spleetje gaan. Het gezoen wordt wilder, mijn strelingen over zijn pik intensiever en zijn vingers openen mijn kutje een beetje. Even houdt hij in, alsof hij zonder woorden toestemming vraagt. Ik knik kort. En zoen hem nog gretiger. Ik wil niets liever. Niets liever dan zijn vinger, of misschien zelfs wel vingers, in mijn kutje. Met Tim en Ronald was het toen nog allemaal nieuw en inmiddels weet ik mezelf op dergelijke wijze echt wel te bevredigen. Maar ik wil niets liever dan ervaren hoe hij dit mij me kan doen. Dit moet toch geweldig worden? En ik zal hem er rijkelijk voor belonen! Ik zal verder gaan dan ik ooit heb durven doen, dat durf ik wel te stellen.
Ik slaak een diepe zucht, een grommetje meer eigenlijk, in zijn mond wanneer zijn vinger heel teder mijn kutje binnendringt. Behendig verkent zijn vinger mijn grotje en begint hij me te vingeren op zoals het denk ik zou horen. En niet alleen is de in-en uitgaande beweging van zijn vinger hemels, hij weet ook direct de juiste plekjes te vinden. Dat is dus duidelijk ervaring!
Ik streel zijn lul, trek hem af en speel soms zelfs even met zijn ballen en blijf met hem zoenen. Onze zoen wordt alleen maar beter en beter en mijn verlangen neemt steeds meer toe. Ik wil onze zoen helemaal niet verbreken, maar het moet. Want ik MOET mijn truitje uittrekken. Ik wil me aan hem geven, helemaal.

Patrick2 - 20-07-26 @ 09:57

Met dat ik "ik hou van je" gezegd heb en mijn handen haar prachtige jonge lijf voelen, schieten mijn gedachten alle kanten op.
Ik wil niet dat zij denkt dat het mij om de seks gaat. Madelon is zoveel meer dan een lustobject. Maar mijn hormonen, mijn man zijn, ja, die verlangt ook meer en meer naar haar en de gedachte haar roze schoonheid, heerlijkheid binnen te mogen gaan, ontvangen te worden door haar warme zachte schaamlippen die me als gewone lippen zoenen, het vocht dat me verwelkomd..

Ik zie ook haar andere lippen weer, haar stralende ogen, ik voel die zachtheid van haar lippen weer tegen mij aan.
Mijn adem wordt zwaarder en zwaarder als ik haar slipje naar beneden schuif, mijn handen haar blote lijf voelen..de tinteling die door mijn lijf gaat als mijn vingertoppen haar bilspleet raken en strelen...ik kan het niet beschrijven..

Voorzichtig gaan mijn handen naar voren...glijden langs haar bovenbenen...
Dichter en dichter kom ik bij haar perfecte plekje...ons zoenen, dat we ondertussen blijven doen, wordt intenser en ik kan niet anders dan geloven dat zij hier ook helemaal in opgaat en geniet...

Ik raak haar heerlijkheid...haar vagina...haar kut...ik...
Ik voel het vocht en langzaam laat ik een vinger binnenglijden...ik ben in haar...ooo hoe zou het zijn als mijn pik daar zo binnen zou glijden..
Met mijn vinger iets gekromd als een 'kom eens hier' gebaar voel ik HET plakje volgens mij.
Haar kreuntje maakt mij gek...het vocht dat zowel uit haar mond als beneden uit haar stroomt ...ik proef haar speeksel maar hoe zou ze daar proeven?

Dan verbreekt ze plots onze zoen...ik ben toch tever gegaan. beide benden en hoofd zijn weer op aarde..ik zucht.

Maar het is niet wat ik dacht...ze trekt haar truitje uit, pakt een hand van mij en legt die op haar borst..
Zachte stevigheid voel ik...mijn hand wrijft zacht over haar borst en ik voel de hardheid van haar tepel..
Ik pak haar hand weer, kus m en breng haar hand naar mijn harde, mijn ene hand bemint haar borst, de ander bewegt langzaam maar toch stevig in haar warme ontvankelijke kutje...Mijn wijsvinger en ringvinger openen haar lipjes, mimjn middelvinger voelt haar warme vocht..

Madelon - 23-07-26 @ 09:56

De hand van meester Patrick ligt op mijn borst en kneedt ‘m zachtjes. Mijn tepeltje priemt dwars door mijn behaatje. Het tintelt, het is lekker en het zijn net elektrische schokjes die door mijn lichaam gaan als hij in mijn tepel knijpt.
Dan pakt hij mijn hand en brengt die naar zijn kruis. Hij wil dat ik zijn lul vastpak en verder ga. Nou, dat vind ik niet erg hoor, hihihi. Dan gaat diezelfde hand weer onder mijn rokje, drukken zijn wijsvinger en ringvinger mijn lipjes van elkaar en dringt zijn middelvinger weer bij me naar binnen.
Terwijl ik hem aftrek, vingert hij me weer en speelt met mijn borsten. Ik zoen hem weer. Ik wil meer. Dat weet hij vast. En dat wil hij ook vast wel. Zonder zijn vinger uit mijn kutje te halen, sterker nog: hij schuift juist een twee naar binnen, gaat zijn andere hand achter mijn rug. Met slechts 1 hand weet hij de sluiting van mijn beha los te haken en ik help hem mijn beha uit te trekken. Hij kreunt bij het zien van mijn blote borsten en de harde donkerroze tepels. Ze zijn ongekend stijf op dit moment, net zoals zijn pik.
“Zo mooi”, zucht meester Patrick genietend, “zo pril, zo sexy”. Het zijn lieve woordjes en ik weet dat hij het meent. Zeker wanneer hij een tepel voorzichtig tussen mijn lippen neemt, er zachtjes op begint te zuigen en er heel zachtjes in bijt. Ik kreun, zuchtend en sissend wanneer ik de schokjes weer door mijn lichaam voel gaan. Mijn borsten zullen lang niet zo vol zijn als de vrouwen waarmee hij is geweest, zeker niet zo vol als die van juf Nienke, maar zo te merken geniet hij er daarom niet minder om.

Meester Patrick likt en kust mijn borsten, neemt mijn tepels in zijn mond en speelt er mee met zijn lippen, tong en tanden. En tussendoor vinden onze tongen elkaar steeds weer opnieuw. Ik trek hem nog altijd af, rustig, beheerst, maar overtuigend.
Met mijn borst een flink stuk in zijn mond gehapt, begin ik opeens over mijn hele lichaam te schokken. Ik kom klaar. Meester Patrick vingert me naar een hoogtepunt. Ik trek snel een kussen over mijn gezicht om niet hete hotel met mijn genot mee te laten genieten.
Als mijn hoogtepunt begint af te zwakken en ik het kussen van mijn gezicht durf te halen, zoent meester Patrick me weer. Na een heerlijke zoen wil hij weer mijn borsten met zijn mond gaan verwennen, maar op dat moment duw ik zijn hoofd verder omlaag en laat me weer achterover vallen. Mijn hand gaat van zijn hoofd naar mijn buik en rokje en ik til mijn rokje zo ver mogelijk omhoog. Ik bied me aan.
Ik wil gebeft worden. En meester Patrick zal mijn jonge spleetje toch zeker ook wel willen beffen? Ik hoef hem nergens om te vragen, want ik krijg al de eerste kusjes op mijn blote onderbuik en dijen…

Patrick - 28-07-26 @ 13:59

Als een 13 jarige jongen maar met de ervaring van een man van mijn leeftijd verlies ik mezelf volledig in de jonge stevige zachte borsten van Madelon. Haar prachtig donkerbruine tepels priemen hard vooruit. Ik kus ze, laat mijn tong er overheen, erlangs glijden. Ik bijt er zachtjes in, kneed haar tepels en tussendoor zoenen we elkaar weer, in no time vinden onze tongen elkaar, glijden ze langs, over elkaar...compleet versmolten.

Als ik weer op haar tepels zuig voel ik haar schokken. Ik vinger haar steviger, ik kan dit niet meer tegenhouden, ik weet, ik voel dat ze naar haar hoogtepunt gaat. Dat ze een kussen over haar gezicht trekt heb ik amper door, of misschien wel door maar doordringen is een ander verhaal. Ik voel haar warme vocht langs mijn vingers glijden. Neem ik mijn vingers, vol van haar warme room in mijn mond of wil ik de warmte en heerlijkheid van haar tong voelen? Ik begin haar weer te zoenen, zak af naar haar borsten waar ik nu al geen genoeg van krijgen maar met dat ik dat doe duwt ze me verder naar beneden. Mijn adem stokt als ze zich 'aanbiedt'..

Dichter en dichter kom ik bij haar heerlijkheid...de schoonheid van haar buik, zo zacht, haar volmaakte navel, alles is volmaakt bij haar op dit moment...Mijn lippen tegen haar zachte satijnen perzikhuid...
Ik kus haar dijen, kom nog weer dichterbij...
Kledingstukjes die nog iets in de weg staan schuif ik opzij, omhoog, naar beneden...
Hartslag even op nul, hartslag overflow..
Mijn tong raakt haar lipjes...
Mijn handen vouwen haar lipjes wat uit elkaar..
Mijn tong streelt haar lipjes..
Ik proef haar..
Mijn handen vouwen zich om haar billen, mijn vingertoppen voelen haar bilnaad, mijn tong proeft haar nectar, haar meisjeshoning.
Kriebelend glijd ik naar haar knobbeltje die stevig voelt..
Haar kreunen, haar nectar die blijft vloeien.
Dieper gaat mijn tong in haar zachte roze lippen..
Ik kijk haar aan en onze ogen lezen elkaar...

Sabine - 29-07-26 @ 01:26

Geweldig mooi! Hij lijkt hier wel n puber ipv n volwassen man. Ga er toch vanuit dat Patrick wel wat ervaring heeft. Verlegen zijn is lastig, dat wel. Ik hoop dat onze wat vrijere Madelon hem kan ontdooien! Hem mss vertellen dat ze wat wil leren over wat hij lekker zou vinden. Ziet ze hem nu als "sex leraar" of voelt ze echt wat voor hem? Ben benieuwd!
Succes! ...

Madelon - 29-07-26 @ 15:49

Hoe vaak heb ik hier niet van gedroomd en over gefantaseerd? Om gebeft te worden? Honderd keren misschien wel inmiddels. Tientallen keren alleen al door meester Patrick. En nog nooit was het ervan gekomen. Met hun gevinger hadden zowel Tim als Ronald al aangetoond niet ervaren genoeg te zijn naar mijn zin, waardoor ik het in onze kortstondige relaties nooit had toegelaten. En ook al was ik dat zelf ook totaal niet, ik wilde daarom juist dat een jongen of man met de nodige ervaring het als eerste zou doen.
Zo dikwijls ook had ik getwijfeld of ik wel de juiste beslissing had genomen en deze ervaring niet gewoon veel eerder met een minder ervaren jongen moest gaan beleven.
Maar nu ik hier lig, met de kussende mond van mijn leraar Nederlands op mijn poesje en zijn tong strelend langs mijn schaamlipjes, rond mijn klit en door mijn natte spleetje, weet ik weer zeker dat ik de juiste keuze heb gemaakt.
Want… WAT IS DIT LEKKERRR!!!

Ik kon altijd wel van mezelf genieten als ik met me speelde, maar dit is echt iets heel anders. Ik kreun en hijg en lig bijna te spartelen op zijn bed, zo lekker voelt dit allemaal. Mijn vingers graven in de lakens waar ik op lig en ik trek ze steeds dichter tegen me aan. ‘God jaaahhh!!! Wat voelt dit fijn. Wat voelt dit geweldig. Het is het meer dan waard geweest om dit moment zo lang te hebben uitgesteld en het nu juist met hem, met meester Patrick, te mogen ervaren. Want hij weet hoe dit moet. Denk ik. Lijkt me.
“Oooh… oooh fuckkk!!!”, prevel ik zachtjes als ik klaarkom, mijn armen langs mijn lichaam kruis en mezelf in de lakens wikkel alsof het een veilige cocon is. “Please meester Patrick, ontmaagd me alstublieft. Maak een vrouw van me. Jouw vrouw”, wil ik tegen hem hijgen, maar er komt alleen nog wat gegrom uit mijn keel.
Patrick pakt me stevig vast en trekt me half van het bed omhoog als hij rechtop op zijn knieën gaat zitten. Zijn tong steekt nog steeds tussen mijn natte lipjes en hij gaat onverminderd door. Zijn handen hebben zijn polsen vastgepakt en drukken strak tegen mijn buik, terwijl mijn billen tegen borstspieren drukken. Ik worstel me los uit het laken en kijk naar hem. Ik moet hem zien, zien wat hij doet.
Met uitgestoken tong beweegt meester Patrick zijn hoofd heen en weer, op en neer en neukt mijn kutje op die manier met zijn tong. Hij staart over mijn gladde heuveltje en buik, tussen mijn borsten door omlaag, recht in mijn gezicht. Zijn ogen fonkelen en staan geil.
Zijn stijve lul drukt tegen mijn rug en ik voel zijn voorvocht op mijn huid lekken.

‘Hoe kunnen vrouwen dit in hemelsnaam zo lang volhouden? Meester Patrick likt nog maar een aantal minuten aan mijn kutje en ik word nu al helemaal gek. Het is gewoon zoveel prikkels tegelijk en op zoveel verschillende plaatsen ook, dat het me al haast teveel wordt. Ik pak zijn polsen met mijn hand vast en druk me steviger tegen hem aan. Ik hap naar adem, bijt op mijn lip, sla mijn hand voor mijn mond en kijk met grote ogen naar meester Patrick als ik opnieuw klaarkom.
“Kom hier, ik wil jou ook verwennen”, weet ik zachtjes uit te brengen. “Standje 69 bedoel je?”, vraagt meester Patrick. Zijn ogen stralen. “Ja, die ja, maar ik wil wel bovenop dan”, kreun ik.
Even laat meester Patrick mij los en even is daar de bezinning. Net maakte die tong van hem mij nog helemaal gek en wilde ik het liefst dat hij zou stoppen. En nu mis ‘m daar al weer. Gelukkig niet voor lang. Want zodra meester Patrick op zijn rug ligt en ik over zijn gezicht kruip, voel ik zijn tong weer diep in mijn kutje steken. Zijn flinke handen liggen op mijn jonge billen, die hij kneedt alsof het pizzadeegbollen zijn. Het ene moment knijpt hij ze fijn en drukt ze stevig tegen elkaar, alsof hij op die manier ook het vocht uit mijn poesje probeert te persen. Het volgende moment worden ze juist van elkaar getrokken en voel ik de betrekkelijke koelte van de hotelkamer en zijn hete adem als een warme deken door mijn schoot trekken. Ik ga omlaag met mijn hoofd en richt zijn pik wat voorzichtig op. Een grote druppel glazig vocht is uit de donkere knop op zijn buik gelekt. Ik lik ‘m op en proef. Niet vies. Ik kus zijn piemel, zijn eikel en tuit mijn lippen er omheen. Ik kus ‘m daar, ik sabbel, ik zuig. Ik pijp zijn prachtige stijve pik en trek hem af. Zijn ballen zijn hard en lijken groter dan daarvoor. Waarschijnlijk vertekend het alleen maar doordat zijn glimmende zak gewoon strakker gespannen staat. Meester Patrick gaat maar door. Hij krijgt er maar geen genoeg van. Zijn tong in mijn kut, op mijn klit, over mijn lippen. Zijn handen die mijn billen nog steeds ritmisch kneden. Het is allemaal zo lekker. Zo ontzettend lekker.
Ik zit heel dicht bij een nieuw hoogtepunt. En automatisch daalt mijn hand af tot tussen mijn benen. Als je alleen ben en van jezelf wilt genieten, ben je het zo gewend zo te handelen als dit soort gevoelens opspelen. Het is meer automatisme dan noodzaak.
Meester Patrick heeft er geen moeite mee dat ik mezelf ook aanraak. Hij voelt zich er volgens mij niet door gedreigd of aangetast in zijn mannelijk of zoiets. Dit is ook niet nodig om klaar te komen, omdat hij het niet goed doet of zo, want klaarkomen gaat denk ik toch wel gebeuren, merk ik. Nee, dit is puur omdat ik dit bij mezelf zo gewend ben, zeker de laatste paar weken.
Wat ik zeker niet gewend ben, is zo’n lekkere stijve pik in mijn hand, terwijl ik zo geniet. Ik lik eraan alsof het een lolly is, kus ’m en pijp ‘m. Zo goed mogelijk, zo diep mogelijk. Voor zover ik dat kan. Het is allemaal nog nieuw voor me, voelt onwennig, maar ik zal vast snel leren.
Dan komt het opeens, mijn orgasme. Eigenlijk vrijwel uit het niets op het moment dat meester Patrick me nog steviger op zijn gezicht drukt en nog meer op mijn kutje begint te sabbelen. Ik lig genietend lang zijn lul, die nu stijver is dan hij tot nu toe is geweest. Ik weet wat dat betekent en trek hem wat sneller af. “Ooh Madelon, ik hou dit niet meer”, kreunt hij zachtjes als ik hem nog wat steviger aftrek. Ik kus zijn lul, hang soms even met mijn geopende mond boven zijn eikel, maar op het moment dat hij dan werkelijk begint klaar te komen, sluit ik snel mijn mond. Net op tijd, want de eerste straal spuit krachtig tegen mijn lippen, waar het uiteenspat. De tweede raakt mijn halve wang en neus en de rest van de stralen belanden overal in mijn gezicht en zelfs onder mijn kin.

Langzaam rol ik van hem af en komt hij naast me liggen. Meester Patrick kijkt me aan en lacht een beetje. Ik weet dat mijn gezicht nog onder zijn zaad zit, maar ben nog te verdoofd om het weg te halen. Ik moet eerst echt nog even bijkomen van dit alles hoor. “Wat???”, vraag ik aarzelend, “had je liever gezien dat ik het in mijn mond had genomen?”. Ergens voel ik mij schuldig dat ik dat juist niet had gedaan, omdat ik weet hoe opwindend mannen dit vaak vinden. Vooral als je het dan ook nog opzichtelijk doorslikt. Maar alles op z’n tijd, denk ik dan weer. Misschien later tijdens deze trip nog eens? WAnt nu wil ik heel eerst heel graag iets veel belangrijkers, voor mij althans wel: ik wil door meester Patrick ontmaagd worden. Ik weet het echt 100% absoluut zeker, zeker na dit alles en hoe ik me nu voel...

Patrick2 - 30-07-26 @ 10:11

opwinding, liefde, warmte, geilheid. puber, volwassen man. Wat doet zij met me? Dit is gewone seks, dit is zoveel meer. Nog mooier nu zij boven mij ligt, standje 69, dat ik niet degene ben die de macht heeft, zo voelt het. Ik wil niet de dominante docent zijn, nee, ik voel me niks meer.

Even gaat er een geweldige schok van angst door me heen. Dit kan een avontuurtje zijn voor haar, zij kan denken dat het een avontuurtje van mij is, puur de lust van neuken met een mooie jonge vrouw maar het idee haar kwijt te raken geeft al een gevoel van paniek...Djeeezz Pat jongen, je bent gehypnotiseerd, verloren, verliefd, enorm verliefd...

De warmte van haar tong glijdt over mijn eikel terwijl ik weer een vleug van haar nectar proef, mijn vingertoppen de zachtheid van haar billen en bilspleet strelen. Met dat ik haar anus raak voel ik weer van alles door mijn lijf schokken...Ik pak haar steviger beet en voel haar lichaam schokken...ze begint me sneller af te trekken alsof ze ook aanvoelt wat er in mijn lichaam gebeurt. “Ooh Madelon, ik hou dit niet meer”...kreun ik als ik voel dat ik ga komen en ook nog eens weer haar room proef..

Ik kan mezelf niet meer tegenhouden en het is of mijn sperma zich weet ik hoe lang heeft opgestapeld. Ongekende krachten, ongekend veel spuit uit mij, ik zie het niet maar voel het. Haast tot schamens toe..
Ze rolt van me af en ik kijk haar met een glimlach aan. Ohhh zo erg eigenlijk hoe ik haar onder gespoten heb. “Wat??? had je liever gezien dat ik het in mijn mond had genomen?”
Och, die arme meid, dat ze dat nog vraagt, tuurlijk hoeft ze het niet in haar mond te nemen of door te slikken. Haar mond, haar tong die mij al zo verwend heeft, dat gaat zoveel verder.
"Tuurlijk niet lieverd" fluister ik hees en kus haar waarbij ik ook deels mijn eigen sperma proef.
"Ik zou niet meer weten hoe het zou zijn zonder jou Madelon, maar je hebt nog zo'n leven voor je, sorry" zeg ik met een brok in mijn keel en ik sla mijn hoofd neer.
Ze pakt mijn kin, duwt mijn hoofd omhoog en ik kijk diep in haar ogen, verdrink zowat. Wat voel ik me klein, wat is zij volwassen. Alle zelfverzekerdheid is verdwenen en ergens vind ik dat niet eens erg, als ik maar dicht bij haar ben...
"Ik wil door jou en alleen door jou ontmaagd worden"
hoor ik dat goed?
Het echoot ..."Ik wil door jou en alleen door jou ontmaagd worden" ...

Nu pak ik haar gezicht in mijn handen, veeg de restjes sperma weg, druk mijn lippen op de hare.
"Sure??"
"Sure!!"
Ik ben natuurlijk geen maagd meer, voor zover je over mannelijke maagdheid kunt spreken, maar dit voelt wel als de eerste keer. Zo bewust, zo intens. Heb ik dit niet stiekem in mijn late uurtjes wel eens gehoopt tegen beter weten in?

Haar ogen glimmen, ze meent het echt, ik lees het.
"En ik wil niks liever dan dat jouw prachtige roze lippen mij binnenhalen, ontvangen" glimlach ik en we verdrinken weer in onze zoen. De strelingen van haar tong langs de mijne maken dat mijn man-zijn klaar is om door haar ontvangen te worden en ik trek haar boven op me, mijn handen op haar zachtstevige billen. Ik ben van haar en zij van mij...

Madelon - 31-07-26 @ 17:32

Ik heb het goed gedaan volgens meester Patrick. Ik hoefde zijn sperma helemaal niet in mijn mond te nemen of door te slikken. Gelukkig dat dat dan geen afknapper is geweest omdat ik dat juist niet deed. Misschien dat ik er een andere keer wel klaar voor ben, wie weet. Misschien de volgende keer al? Geen idee. Waarschijnlijk heb ik toch al meer gedaan dan dat meester Patrick ooit van me had durven verlangen. En ik ook. Maar ik het graag en met liefde en nou wil ik juist alleen nog maar meer. Ik wil dat ene… vrouw gemaakt worden.
Patrick zoent me, teder, gemeend. Dat zijn eigen sperma daarbij overal in mijn gezicht zit, lijkt hem niet te deren. Ik zoen hem terug en proef zijn sperma. Als hij er geen moeite mee heeft, waarom ik dan wel?

Ik pak zijn kin, richt zijn hoofd omhoog en we kijken diep in elkaars ogen. "Ik wil door jou en alleen door jou ontmaagd worden". Het hoge woord is er uit. Eindelijk. Meester Patrick kijkt me geschrokken aan, of verbaasd. Om het feit dat ik nog een maagd ben? Dacht hij dat ik dat niet meer was? Of omdat ik hem juist vraag om mijn maagdelijkheid te ontnemen? Dat ik hem dat speciale moment in het leven van een jong meisje, dat moment dat je nooit meer opnieuw zal kunnen ervaren, toevertrouw?

Even weet Patrick niets te zeggen en kijkt alleen maar. Schrik ik ‘m af? Schrikt mijn vraag, of hij me wil ontmaagden, hem af? Vind hij me “wel leuk”, maar hoopte hij stiekem toch op iemand met iets meer ervaring? Even voel ik me weer zo ontzettend onzeker. Dan kust hij me weer. Hij vraagt of ik het echt heel zeker weet. Absoluut. Ik heb nog nooit iets zo zeker geweten…
We zoenen werden. Onder alle andere omstandigheden, en waarschijnlijk met elke andere jongen, had dit voldoende kunnen zijn om me op dat moment gelukkig te voelen. Om me geliefd of begeerd te voelen, bemind. Maar niet bij meester Patrick. Met hem volstaan alleen maar zoenen voor mij langer. Met hem wil ik weer, wil ik alles. Ik wil door hem, en alleen door hem, vrouw gemaakt worden. We zoenen en meester Patrick trekt me bovenop hem. Zijn handen liggen op mijn billen, mijn poesje drukt op zijn onderbuik. Zijn lichte beharing daar kriebelt tegen mijn lipjes, die aan zijn blote buik willen plakken. Ik ben er klaar voor. Om vrouw te worden. Ik weet het zeker. Denk ik. Hij is er eveneens klaar voor, want ik voel zijn stijve tegen mijn billen trillen.
Ik wip even iets omhoog, geef zijn pik wat ruimte om weer plat tegen zijn buik te gaan liggen en zak weer neer. Ik zit half over zijn stijve, die voelbaar aanwezig door mijn spleetje ligt, aan weerszijden omhuld door mijn vochtige lipjes. Nog nooit is er een penis zo dichtbij geweest. Bij mijn mond, in mijn hand en tegen mijn borsten, dat wel. Maar nooit daar. En nu voel ik de ware hardheid van zijn schacht tegen mijn gleufje drukken en voel ik soms zelfs de aderen in zijn lul onrustig kloppen. Alsof ik de hartslag van meester Patrick werkelijk mijn met kutje waarneem. Ik schuif wat naar voren. En weer terug naar achteren. Ik voel hoe mijn kutje langs zijn harde schacht beweegt. Het is een heerlijk gevoel, zelfs nu al, zonder dat hij werkelijk in me zit. Meester Patrick kreunt ook, onrustig, verlangend.
In gedachten heeft dit moment al zo dikwijls plaatsgevonden, in de afgelopen weken, dagen en zeker de afgelopen paar minuten. Maar nu ik bij hem op schoot zit en zijn lul tegen mijn spleetje voel kloppen, weet ik opeens helemaal niets meer. “En nu?”, vraag ik hem dan ook een paar tellen later en kus hem weer. Te bang dat ik iets fout zal doen, voor hem, voor mij, te op van de zenuwen op dit moment. “Er gebeurt niets dat jij niet wilt Madelon. Zelfs niet als je je op het allerlaatste moment toch nog bedenkt”, zucht hij. Maar ik zal mij niet bedenken, dat is het niet. Het is meer… echt puur praktisch… hoe nu verder…? Moet ik nu omhoog, zodat hij… Of moet hij nu juist… Moeten we het samen…?
Ik denk dat het voor een man haast niet voor te stellen zal zijn, hoe belangrijk dit moment voor een meisje kan zijn. Niet alle meisjes hechten er misschien waarde aan, maar ik toch zeker wel. Misschien ben ik wel gewoon klassiek opgevoed, meer niet. Meester Patrick waarschuwt me dat het misschien een beetje pijn kan doen. Maar dat wist ik al. Dat maakt me denk ik ook niet echt uit, zolang hij maar voorzichtig doet en lief voor me is.
“Blijf maar gewoon op je knieën zitten hoor. Beter voor je balans”, legt hij uit als ik zijn handen mijn kont wat verder omhoog voelen drukken. ”Dan kun je ook veel beter zelf het tempo gaan bepalen en zo” en hij duwt me nog wat verder omhoog. “Toe maar, pak ‘m maar beet en voel dan eerst of je nog nat genoeg bent. Maar dat denk ik wel…”, zegt hij met een lach. Ik pak zijn ontzettend harde pik vast en trek ‘m overeind. Ik kreun als ik mezelf met zijn eikel langs mijn lipjes streel. Ik hijg en tril als ik zijn eikel langs mijn clitoris beweeg. Dit voelt zo lekker. Misschien wel zo lekker dat ik hier heel snel van zou kunnen klaarkomen.
“Lieverd, zo te voelen ben je er wel klaar voor”, zucht meester Patrick verlangend. Het is me duidelijk. Ik mag het allemaal zelf bepalen. Ik zit bovenop hem en kan op ieder moment stoppen als ik dat nodig acht. Waar nodig zal Patrick mij aanwijzingen geven, maar de rest is geheel aan mij. Bij hem kan ik dit moment beleven op de manier zoals ik het wil, op mijn eigen wensen en condities. Dat ik weet hoe dit zou moeten, betekent niet automatisch dat ik nu niet meer zenuwachtig ben. Integendeel. Maar ik heb het volste vertrouwen in meester Patrick.
Ik kom nu zelf wat omhoog en druk zijn eikel wat meer tussen mijn schaamlippen. Beiden slaken we een kreetje. Ik omdat ik hem daar zo goed voel zitten. Meester Patrick omdat ik inmiddels echt wel lekker nat en glibberen ben daar beneden. Gespannen kijken we elkaar aan, en richt ik zijn eikel meer naar de opening van mijn grotje. Ik beweeg weer wat omlaag en dwing zijn eikel langzaam steeds iets meer naar binnen. Hoe verder ik me laat zakken, hoe moeilijker het wel lijkt te worden…

Patrick2 - 03-08-26 @ 14:06

Gevangen in lust, romantiek, de jongen in mij, de volwassen man lig ik onder Madelon. Ze heeft mijn pik vast en speelt ermee, laat m langs haar lipjes gaan om zo over te gaan tot...
“Lieverd, zo te voelen ben je er wel klaar voor” zeg ik en ik hoor mezelf zuchten. Oooo wat verlang ik naar haar al ben ik al bij haar..maar om binnen te gaan in haar liefdesplek, haar intiemste ik van haar lichaam.
Ik merk wat spanning bij haar wat mijzelf ook weer wat meer gespannen maakt.
Even slaakt ze een kreetje. Is dit van pijn, van genot? Misschien wel een combinatie?
"Gaat ie lieverd?" vraag ik ietwat bevreesd dat het allemaal toch niet goed gaat. Mijn pik staat ook wel op grootte oorlogstand +++
"Ja ja het wil wel" reageert ze maar het maakt mij niet helemaal gerust.
"Wil je doorgaan?" Ik kijk haar aan, lees zoveel warmte in haar ogen. Ze wil dit. Ik wil dit...
Ik neem haar gezicht in mijn handen en we zoenen. Haar tong heeft weer die onuitsprekelijke magische werking en ik voel dat zij ook meer ontspant.
Langzaam, heel langzaam zakt ze verder, voel ik mijn lid dieper in haar gaan.
"Auu ooo jaaa"
Ik voel me dieper in haar glijden...
"Oooo Patrick"
Ze zoent me nu zo intens...we zoenden eerder intens maar dit...
Haar warme speeksel druipt op mijn gezicht, ik voel de warmte van haar andere vocht langs mijn piemel gaan.
"Lonnetje" gooi ik eruit. Wat zeg ik nu? Zo heb ik haar nog nooit genoemd maar dit...ik voel me licht in mijn hoofd, voel alles, niks, hemel, aarde, alles..
Met mijn handen op dit prachtige perfecte kogelronde billen van haar bewegen we als de perfecte melodie in elkaars ritem.
Ik neuk met Madelon...
Ik bedrijf de liefde met Lonnetje...
Ik vrij met de vrouw waar ik zo zo zo vaak al aan gedacht heb.
Dit is meer dan realiteit, dit is de zevende hemel in alle schoonheid en veelvoud...
Onze zoen, de tongen die niet genoeg van elkaar krijgen.
Even stopt ze met zoenen. We kijken elkaar diep in de ogen.."Ik hou van jou Madelon. Ik wil je niet meer laten gaan"
Alsof ik een startschot heb gegeven, ze beweegt nu als een gek bovenop me. Ik kan mezelf niet meer tegenhouden en voel hoe mijn zaad nu aan haar toebehoort...mijn Madelon...

Sabine - 04-08-26 @ 03:34

Spannend! Ben benieuwd hoe Madelon op deze uitspraak gaat reageren.
En hoe moet dat dan op school en thuis? Als leraar en leerling gaat dit toch zeker in existensiële problemen uitmonden. Om van haar ouders nog maar te zwijgen. Voor 1 vd 2 zal dat toch zeker tot schoolwisseling leiden. Ben dan wel romantisch maar toch ook realistisch. Mss zijn die ouders toch wel lief, als ze zien dat ie helemaal gek vn haar is. Of stiekem zijn en hij n andere school en zij wachten tot ze 18 is.
Of simpel; hij is verliefd en zij niet. Dan gaat ie vanzelf nr n andere school.
Maar dat is ntlk niets vr mijn romantische ziel! Hihi ...

Madelon - 06-08-26 @ 15:25

Ja echt hè @Sabine, deze nieuwe Patrick schrijft heerlijk! Ingetogen, respectvol met begrip voor het leeftijdsverschil tussen ons. Ook leuk om te zien dat je nog steeds zo fanatiek meeleest met ons!

De stijve, kloppende penis van meester Patrick steek voor ongeveer de lengte van een vinger in mijn nauwe maagdelijke poesje. Ik beweeg wat ongeduldig op en neer, maar verder wil hij niet. Dit is de eerste man die zijn penis daar in me heeft mogen stoppen, zit dieper in mij dat ooit iets heeft gedaan, maar hij zit nog altijd niet helemaal in me. Mijn maagdenvlies voorkomt dat. Ik voel van binnen dat het wat is ingescheurd. Het steekt een beetje, prikt. Maar het is vast nog niet volledig doorboord. Ben ik hiermee nog steeds maagd? Of ben ik inmiddels toch al een vrouw geworden? En als ik op deze manier doorga en meneer Patrick komt er van klaar? Kan ik dan als maagd zwanger raken? Het zijn duidelijk de zenuwen die me nu de meest vreemde dingen laten denken. Meester Patrick voelt mijn toegenomen zenuwen ook, neemt mijn gezicht in zijn handen en we zoenen. Het prachtige spel van onze tongen laten me weer meer ontspannen.
Langzaam, heel langzaam zak ik verder. Ik dwing mezelf verder omlaag en voel zijn geweldige erectie dieper in haar verdwijnen.
De weerstand wordt groter, in mijn kutje. Maar het verlangen ook. Ik heb zo uitgekeken naar dit moment, naar dit moment met hem. Ik zet door. Beweeg zachtjes omhoog en weer omlaag. Weer iets verder omlaag. Weer iets dieper. Het voelt wat branderig van binnen, schraal. Het prikt een beetje, steekt soms wat. Dat het in de meeste gevallen niet geheel pijnloos zou gaan, wist ik wel. En de pijn die ik tot nu toe voel, kan ik nog wel verdragen. Ik wil niet kleinzerig op hem overkomen. Ik ga door. Weer omhoog. En weer omlaag, nog iets verder.
"Auuwww…”, kreun ik gesmoord als een hevige pijnscheut kortstondig door mijn vagina schiet, “ooo jaaa"… Wat het ook was, het definitief scheuren van mijn maagdenvlies of iets anders, de pijn is bijna net zo snel weer weg als dat het was gekomen. De tranen staan nog in mijn ogen van de korte hevige pijnscheut, maar ik merk ook direct dat de lul van Patrick enkele centimeters dieper in mij zit.
Niets of niemand die hier ooit is geweest bij mij. Mijn maagdelijke innerlijk ligt nog volledig onaangetast voor hem, voor zijn eikel, voor zijn lul. Hij is mijn eerste. Iedere beweging die we nu maken resulteert onherroepelijk in het ontdekken van nieuwe gevoelens. Alles is nieuw voor mij. Voor hem waarschijnlijk niet, maar wel met mij natuurlijk. Ik ben ontmaagd door mijn leraar Nederlands, zoals ik het wilde. Het voelt goed, geen pijn meer. Het is perfect, voor zover dat kan.

Ik richt me een klein beetje op en kijk hem aan. Tranen glinsteren in mijn ogen en parelen wat op mijn wangen. Even kijkt hij verschrikt. De tranen van pijn zijn overgegaan in tranen van geluk. En dat zijn de tranen die hij nu ziet glinsteren.
"Oooo Patrick", zucht ik volmaakt gelukkig en zoen hem intenser dan ooit. De zoen ik nat en mijn speeksel lekt langs onze monden en druipt op zijn gezicht. Tussen mijn benen, rond zijn heerlijke penis, voel ik de warmte van ander vocht lopen. De nectar van mijn jonge niet langer maagdelijke kutje, misschien een beetje bloed. Het maakt ook niet uit, want het is van mij. Ik ga er ten minste van uit dat als meester Patrick was klaargekomen dat ik dat dan wel had gemerkt.
"Lonnetje", kreunt hij en legt zijn handen weer op mijn billen. Meester Patrick heeft me nog nooit Lonnetje genoemd, niemand trouwens. Maar ik vind het wel een grappige naam. En dat hij juist zoiets op dit moment weet te zeggen, geeft me de indruk dat dit moment van ons voor hem net zo speciaal was als dat het voor mij was.
Zijn handen op mijn kont voelen mijn bewegingen aan. We dansen, een paringsdans, horizontaal. Ik wat meer verticaal misschien. We neuken. Ik neuk met meester Patrick!
Nee, dat is dit niet. Dit is subtieler, zuiverder. We vrijen. We bedrijven de liefde met elkaar.

Nu de pijn is verdwenen, worden mijn bewegingen gemakkelijker, soepeler. Ik kan makkelijker op en neer veren en hem steeds dieper in me laten verdwijnen zonder dat er nieuwe pijn voor terugkomt. Alleen maar dat heerlijke gevoel van gevuld zijn. Gevuld met zijn kloppende pik in mijn jonge kutje. Gevuld met ongekend veel liefde en verlangen in mijn hart.

Ik beweeg op en neer, geholpen door zijn handen die knedend op mijn billen liggen. Ik richt me op en buig weer naar voren. Ik zoen hem, leg mijn borsten soms in zijn gezicht, leun geheel over hem heen en doe er alles aan om hem nog dieper in me te laten verdwijnen. Ik wil hem helemaal.
Dan stop ik even met zoenen en richt me weer helemaal op. Nog slechts een klein stukje van zijn natte glanzende penis zit niet in mijn kutje. Ik kijk hem diep in zijn ogen. Meester Patrick kijkt genietend terug, glijdt met één hand even over mijn borsten en streelt mijn harde tepeltjes.
"Ik hou van jou Madelon. Ik wil je niet meer laten gaan", stamelt hij. Ik hoor hem de woorden zeggen. Woorden die ik zo graag wilde horen. Maar dit kan niet. Dit zijn woorden van het moment. Hij houdt van me omdat ik op zijn pik zit. En hij wil me niet meer laten gaan omdat hij nog niet klaar is natuurlijk. Dit kan toch onmogelijk het echte houden van zijn wat hij bedoelt. Dit is vast het houden van in het moment van lust en verlangen.
Maar ik hou wel van hem, voor zover een zeventienjarige dat kan. Ik hou wel van hem, hoe hij zijn houden van mij ook bedoelt of bedoeld heeft. Ergens had ik misschien gedacht dat het verliefde gevoel weg zou gaan als ik hem eindelijk zou hebben gehad. Maar dat is niet zo. Ik denk dat ik nu zelfs nog meer van hem hou als voor het begin van deze schoolreis. En hij hoeft me niet te laten gaan, want ik ga voorlopig helemaal nergens heen.
Ik ben waar ik moet zijn, waar ik wil zijn.

Ik beweeg weer op en neer, sneller, wilder, dieper. Ik voel zijn schaambeen. Hij zit soms volledig in me. Ik geniet. Mijn bewegingen worden wilder en wilder, ongecontroleerd. Ik… Ik ben bang dat ik mezelf naar een orgasme ga neuken. Of nee, niet bang, ik zou er juist trots op zijn. En even later kom ik inderdaad klaar. Ik kom klaar tijdens de eerste vrijpartij van mijn leven. “Oooh Madelonnn”, kreunt Patrick zwaar als ik mijn borst weer op zijn mond leg. Hij zuigt gretig op mijn tepel en borst en kneedt mijn billen weer stevig. De naschokken van mijn orgasme beletten me grotendeel om zijn pik op dit moment even te berijden. Ik geniet van mijn eigen orgasme. Gelukkig weet Patrick in deze houding zijn pik wel nog in mij te stoten. Even neukt hij mij in plaats van ik hem. Zijn gekreun neemt toe. “Oooh Madelon…. Ik… ik…”, stamelt hij weer, maar verder komt hij niet.
Ik weet wat hij wilde zeggen, want ik voel het al. En hij heeft echt niet mijn toestemming nodig om klaar te komen. Het is een onbeschrijflijk gevoel om een man voor het eerst in je kutje klaar te voelen komen. Het wilde schokken van zijn harde penis. Het pulseren van zijn schacht en het gevoel van die warme gloed die in mijn onderbuik wordt geschoten.
Ik weet niets te zeggen. Ik geniet alleen maar en kus hem. Het is verlopen zoals ik had gehoopt, misschien zelfs nog wel veel beter dan dat. En daar ben ik hem dankbaar voor.
Ik ga bovenop hem liggen, veilig in zijn sterke armen die hij om me heen slaat. We zoenen. Zijn lul zit nog in mij en ik voel het vocht naar buiten lopen. Mijn nectar, zijn zaad. Het is veel. Het lekt op zijn lakens.
Met een tevreden gevoel leg ik mijn hoofd op zijn borstkas, kus zijn hals nog een keertje. Ik blijf op hem liggen, gloei genietend na van ons samenzijn. Zijn inmiddels grotendeels verslapte penis zit nog altijd in mij. Ik voel ‘m nog duidelijk zitten, aanwezig, er gewoon zijn. Al voelde hij lekkerder aan toen hij stijf was en in en uit me bewoog. Ik hoor zijn hartslag, hoor hoe deze langzaam begint te vertragen nu Patrick weer geheel tot rust komt. Ik voel me veilig, bemind. Niet zoals met andere jongens, maar echt en oprecht.
Ik ben niet langer slechts een meisje. Ik ben nu een jonge vrouw. Hij heeft mijn maagdelijkheid ontnomen en het was beter en fijner dan ik het kunnen bedenken. Ik ben hem een enorme dank verschuldigd, al was het voor hem denk ik ook toch wel fijn om te doen. “Dank je… Meester… MEESTER!”, fluister ik zacht en kus hem zowaar nog zachter. Patrick kreunt zachtjes. “Geen dank lieverd. Het was me een eer”, zucht hij zachtjes terug. En ik weet dat hij het meent.
Het boek van “meisje zijn” is nu voorgoed gesloten. Het boek van “vrouw zijn” nog maar net geopend. Ik ben pas op de eerste bladzijde van dit hele lange hoofdstuk, van dit hele dikke boek…
Ik ben verliefd, nog heviger dan ik me ooit had voor kunnen stellen. Meester Patrick, een voor mij verboden liefde, ligt onder mij. Ik ben te jong, hij is te oud. Hij is leraar, ik zijn leerlinge. Als dit uitkomt, zijn de gevolgen niet te overzien. Mijn reputatie – als ik die al heb – in één keer ten gronde gericht. Zijn carrière voorgoed voorbij. Of nog erger wel misschien. En toch, als we het goed genoeg geheim kunnen houden, wil ik dit voortzetten. Verliefdheid laat zich niet vangen of tegenhouden. Mijn verliefdheid in elk geval niet.
Samen hebben wij dit nieuwe boek opengeslagen. En ik wil niet liever dan dit hele boek, hoofdstuk voor hoofdstuk, bladzijde voor bladzijde, alinea voor alinea, regel voor regel, woord voor woord en letter voor letter samen met hem lezen. Noem me dom, naïef of overdreven romantisch, maar wat is er nu mooier dan de rest van je leven door te kunnen brengen met de man die je ontmaagd heeft?

Nog een paar maanden, dan zijn eindexamens achter de rug. En als alles goed gaat, dan ben ik geslaagd en ga ik van deze school. Dan is meester Patrick niet langer mijn leraar. Bovendien ben ik dan 18, dus staat wettelijk gezien niets ons nog in de weg. Over een paar maanden… En hoe lang is dat nu eigenlijk, op een mensenleven?

Sabine - 07-08-26 @ 06:26

Mooi !
Zucht ...
Toch verder??? Hoop t!

Patrick2 - 07-08-26 @ 14:46

Madelon, ik geniet ook enorm van het schrijven met jou en Sabine, wat een geweldige fan ben je!!! Leuk!!
Binnenkort ben ik wel op vakantie, dus mocht het even stiller worden...no worries!!

Als in de perfecte love-story gaat alles langs me heen...
In mijn armen..zij in al haar schoonheid, mooiheid, jong-volwassenheid...
Met dat ik dit denk voel ik weer zo'n intense vleug van liefde, genot door me heengaan.
Ik voel haar lichaam weer shaken nadat ik beetje ben bijgekomen van de schrik dat ik haar pijn gedaan zou hebben.
Ik kijk haar aan, zie wat tranen komen en even weer die angst...oo wat een onzeker jongetje ben ik toch eigenlijk nog...en zij...zij is degene, nee, de eerste, bij wie ik ook echt zo kwetsbaar durf te zijn, wil zijn..Als leraar draag je eigenlijk altijd een masker, niet jezelf zijn werd er al tijdens de eerste les in de opleiding ingeramd. Jij hebt de regie blabla...maar nu...nu is daar geen regie, nu is daar alleen maar wij...ik zie een glimlach op haar gezicht en weet, durf te geloven dat het traantjes van geluk zijn...ik kus ze en proef de licht zoute smaak...van haar, mijn Madelon...
"Oooo Patrick" zucht ze weer en de zoen...de zaligheid van haar tong gaat als elektriciteit door mijn hele lijf, mijn kleine teen, mijn penis. Haar warme speeksel loopt langs mijn gezicht...omg dit warme vocht is meer dan puur genot. En ik voel bijna hetzelfde rond mijn harde lopen, haar andere warme vocht...alsof ik in haar badder, ze me helemaal omringt met de warmte van haar lichaam, haar schoot, haar alles..
Intenser...
Nog intenser...
Mijn handen op haar warme zachte stevige billen geven samen met haarzelf weer het ritme aan.
Steviger beweegt ze door. Met mij...
Ik voel haar lichaam schudden...ja, ze komt klaar, dat kan niet anders...
"Oooohhh Madelonnn"
Op dat moment voel ik haar zachte borst in mijn gezicht, tegen mijn mond.
Ik zuig op haar tepel, laat mijn tong erover glijden, draai rondjes...zo prachtig jong, vol, bruin, alles heeft het in zich en ik...als haar meester...nee, niks meester, ik wil haar meester niet zijn...ik wil mijn leven met haar delen...
Ergens schrik ik van deze idiote gedachte maar tegelijk wordt mijn verlangen naar haar te ondraaglijk..
"Oooh Madelon…. Ik… ik…”
En het is niet meer te houden... Het moment dat zij en ik...als man en vrouw (man en vrouw!!) samen zijn. Mijn zaad omringd door haar warme nectar...

Einde sprookje, wordt maar weer wakker Patrick. Je hebt je lusten kunnen botvieren, zij weet wat het is om geneukt te worden. Wake up, je hebt het nu in je hoofd weer herbeleefd, tijd om je lessen voor te bereiden.

"Dank je… Meester… MEESTER!” hoor ik dan fluisteren...zo zacht en teder maar de emotie die het teweeg brengt is deste heftiger...
Zo zacht als mijn lippen dan door de hare gekust worden...Dat gevoel is met geen enkele pen of wat ook te beschrijven...
Ik ben niet in een sprookje, ik heb niet gedroomd, Madelon...Lonnetje...mijn Lonnetje, mijn Madelon...zij is echt.
"Geen dank lieverd. Het was me een eer” zucht ik zachtjes en streel langs haar wang, druk mijn lippen zachtjes op de hare, Sla mijn armen om haar heen. ooo zooo heerlijk haar tegen mij aan te houden, de warmte van haar lichaam tegen mij te voelen, die rijkdom...
Zachtheid en stevigheid van haar borsten komen tegen de mijne aan wat een heerlijke kriebel geeft.
"Voel jij dit ook zo lekker kriebelen?"
De glinstering van haar ogen die mij op dat moment aankijken...pfff
"mmm mmm..." reageert ze en na elkaar even weer in de ogen gekeken te hebben gaan ze dicht en de monden open. Tongstrelende liefde...liefde...
Ik kriebel over haar rug, ga langzaam stukjes verder en voel de rand van haar bilspleet weer...de sensatie die dat geeft...
Ik probeer mijzelf en daarmee Madelon overeind te hijsen, pak haar bij haar billen en heb haar dan zo in mijn armen.
"Noem me geen meester meer, noem me Patrick, alleen maar Patrick. Ik wil jouw Patrcik zijn Madelon, jouw Patrick"
Ik sla mijn ogen neer, bang om wat ik gezegd heb en hoe dit overkomt, dring ik mezelf op? Waarom zou ze zo'n ouder iemand willen?
Als een volwassen vrouw pakt ze mijn gezicht, trekt het omhoog, kijkt me aan. Wat gaat ze zeggen? De volgende seconden zijn dodelijk maar ik weet dat ik niks liever wil dan de rest van mijn leven met haar delen, hoe onmogelijk dat misschien ook is, maar zij, 17 bijna 18 is emotioneel geen 17, ze is een volwassen vrouw en met haar wil ik mijn geluk delen, bij haar mag ik jongen zijn, bij haar mag ik kwatsbaar zijn. Verklaren kan ik het niet, innerlijk zeker weten? Zeker weten!!

Madelon - 07-08-26 @ 17:26

Te bang voor het antwoord dat ik niet wil horen, durf ik hem niets te vragen. Hij heeft mogen doen wat slechts één keer in het leven van een vrouw kan gebeuren. En hij heeft het goed gedaan. Beter dan ik had verwacht of me ervan had voorgesteld. Voor mij heeft hij zich bewegen, om de ware te kunnen zijn. Iedere gedachte, iedere fantasie en elk gevoel dat ik mij bij dit bijzondere moment had voorgesteld, heeft hij ruimschoots overtroffen. En nu lig ik hier. Veilig in zijn stevige armen. Gewoon te zijn, verder niets. Mijn lichaam op zijn lichaam, zijn warmte tegen me aan. Meer heb ik even niet nodig. "Voel jij dit ook zo lekker kriebelen?", vraagt hij dan voorzichtig, alsof het bijna een verboden vraag zou zijn. Ik heb me zojuist steviger tegen hem aangedrukt, mijn borsten meer op zijn borstkas gedrukt en dat voelt hij.
Ik kijk hem aan. Voel mijn ogen glinsteren van geluk op dit moment. "Mmm mmm...", is het enige dat ik weet uit te brengen en kus hem. We zoenen, tongzoenen. Teder, puur, vurig. Er komt geen eind aan. Ik kan niet stoppen. Ik wil niet stoppen. Ik wil blijven zoenen met deze man. Langzaam zwelt de intensiteit van onze zoen aan. We verliezen onszelf en vinden elkaar daarbij. Zo lekker, zo compleet. Zo… perfect…Kippenvel verreist over mijn gehele lichaam wanneer zijn vingers de rand van mijn bilspleet strelen.
Ik kreun zachtjes.

‘Nog een paar maanden, dan zijn eindexamens achter de rug’, bedenk ik me weer, ‘wat is nu een paar maanden op een mensenleven’? Maar nu ik hier lig, in zijn armen, met zijn vingers die mijn bilnaad plagen, weet ik dat het een onmogelijke opgave zal zijn. Iedere seconde wachten is er zelfs eentje teveel. Maar als het niet anders kan en het werkelijk de enige manier is om ons geheim te bewaren, dan ben ik bereid tot na de examens op hem te wachten. Als ik het voor hem waard zou kunnen zijn natuurlijk…

Meester Patrick pakt mijn billen steviger vast en hijst mij met zichzelf overeind. In een soort kleermakerszit zitten we tegenover elkaar, nog steeds verstrengeld. Ik zit op zijn bovenbenen. Zijn benen steken achter mij uit. Ik hem mijn voeten achter hem in elkaar gehaakt. "Noem me geen meester meer. Noem me Patrick, alleen maar Patrick. Ik wil jouw Patrick zijn Madelon, jouw Patrick", zucht hij. Hij schaamt zich voor wat hij zojuist heeft gezegd. Hij heeft zijn ogen neergeslagen en durft me niet aan te kijken. Onder andere omstandigheden zou ik het denk ik grappig hebben gevonden, dat zo’n volwassen man, zo’n onzeker kan worden bij een meisje als ik. Maar juist nu vind ik het alleen maar vertederend, lief. Hij wil mijn Patrick zijn. Ik ben het dus waard…
Ik pak zijn gezicht en trek het omhoog. Ik kijk hem aan. Dat ik even niets weet te zeggen, moet vreselijk voor hem zijn. Ik weet het precies, want zo voelde ik me net zelf ook nog. Ik zoek naar woorden, maar kan er geen vinden zo snel. Ik glimlach en kus hem. Dat is het minste dat ik nu kan doen. Met het beantwoorden van mijn zoen, lijkt zijn onzekerheid of schaamte ook wat te verdwijnen.

“Je hebt me verovert Patrick. En ik hoop dat het wederzijds is. Ik weet ook niet of we elkaar de komende tijd moeten blijven zien, ook al wil ik niets liever. Over een paar maanden is alles anders voor ons. Gemakkelijker. Dan ben ik volwassen, of in ieder geval oud genoeg voor de wet om dit te doen. En dan ligt onze leraar-leerling-relatie ook achter ons. Ik zal op je wachten. Maar liever wacht ik helemaal niet, want wat ik zojuist met je hebt ontdekt, dat smaakt naar meer”, fluister ik tot over mijn oren verliefd.

Patrick2 - 09-08-26 @ 15:30

“Je hebt me verovert Patrick. En ik hoop dat het wederzijds is..."
Je moest eens weten, elke cel in mijn lichaam danst, juist, heeft dartelende vlindertjes in zich, ik hoop dat het vooral blijvend wederzijds is en geen bevlieging..
Terwijl mijn gedachten doordwarrelen fluister jij door.

"Ik weet ook niet of we elkaar de komende tijd moeten blijven zien..."
De ballon knalt spontaan uit elkaar. Ik wist het, dit kan niet blijven doorgaan.
Madelon...

"ook al wil ik niets liever. Over een paar maanden is alles anders voor ons..."
Nee, nee...ga niet weg...Alsof je door de wind meegezogen wordt zie ik je in de mist in de lucht verwijnen, vager worden, kleiner, het lijkt of je nog even zwaait maar dan...dan ben je weg...over een paar maanden is alles anders voor ons. Ja, jij bent aan het studeren, ziet een leuke andere student, ik ben weer gewoon die leraar Nederlands die zich opnieuw aan de middelbare scholieren moet geven, hopen dat ze hun examen doorgaan. Madelon...Madelon...Ik reik mijn handen naar je uit, voel de tranen komen. Of...wat doe ik eigenlijk? Ik ben gewoon aan het luisteren, gedachten vliegen in een fractie van seconden alle kanten op.

"Gemakkelijker. Dan ben ik volwassen, of in ieder geval oud genoeg voor de wet om dit te doen."
Wacht...wat te doen, wat denk je te willen doen??

En dan ligt onze leraar-leerling-relatie ook achter ons. Ik zal op je wachten.
Wat valt er te wachten? Je moet door in je leven, ik kan niet anders dan door. Ja, door maar met jou, alleen met jou wil ik door, mijn hart is doorboord van liefde...voor jou...ik kan ..ik moet...ik wil mijn tranen de vrije loop laten..

"Maar liever wacht ik helemaal niet, want wat ik zojuist met je hebt ontdekt, dat smaakt naar meer”
Meer met mij?

Ik geloof dat ik weer op aarde ben en mijn gedachten weer even stop kan zetten. Waar was ik? Hoorde ik het allemaal goed?
Ik leg mezelf op mijn rug, leg jou met je gezicht op mijn borst, je hoort mijn hart nu kloppen. Ik streel door je haar, kriebel in je nek, kus je hoofd, streel je rug. Langs je rug kijk hoe mooi, perfect deze overgaat in de schoonheid van jouw billen...
Je drukt je dichter tegen mij aan. Zachtheid van je borsten tegen mijn lijf. Als je je been optrekt over me heen, voel ik de warmte van je vrouw zijn tegen mij aan.

"Ik weet dat je gelijk hebt Madelon" krijg ik er dan met een brok in mijn keel en moeite uit, maar dit gaan zulke zware maanden worden. Ik kan me geen leven zonder jou meer voorstellen, sorry...sorry...dit voelt zo egoïstisch, jij bent zo'n jonge rijpe schoonheid en ik..."
"Jij bent mijn veilige haven Patrick"

De brok in mijn keel is te groot..

Madelon...en ik...ik en Madelon...
Samen, man en vrouw. Terwijl je in de keuken het ontbijt maakt kom ik achter je staan, mijn armen om je heen geslagen, die intens warme zachtheid van je lippen die de mijne beroeren...Goedemorgen lieve schat...

De buikpijn van verliefdheid is ondraaglijk en ik druk je zo steveig als kan tegen me aan. Jouw geur, jouw lichaam, jouw ...Madelon zijn, jouw 'eigen ik' zijn met mij...
Mijn hand kriebelt weer over je rug, mijn traantjes druppen van mijn wang naar jou toe...