Door: Johan en Suzan
Datum: 06-05-2026 | Cijfer: 9 | Gelezen: 863
Lengte: Gemiddeld | Leestijd: 7 minuten | Lezers Online: 10
Trefwoord(en): Beestachtig,
Lengte: Gemiddeld | Leestijd: 7 minuten | Lezers Online: 10
Trefwoord(en): Beestachtig,
Tom (18) glipte geruisloos de oude stal in, de zware houten deur achter zich dichttrekkend tot er nog maar een smalle kier overbleef. Buiten was het al donker, de aprilavond koel en vochtig na een dag regen. Het erf van zijn opa’s boerderij lag er stil bij; de meeste koeien stonden al in de wei en de varkens lagen waarschijnlijk te dutten in hun hokken. Maar Tom wist beter. Hij had de hele dag aan niets anders kunnen denken.
Vanochtend had hij het biggetje zien geboren worden. Een klein, roze, glibberig ding dat piepend uit de zeug kwam. Zijn opa had het even bekeken, wat stro in het hok gegooid en was toen naar het land vertrokken. “Laat ze maar even wennen,” had hij gemompeld. Tom had geknikt, maar zijn ogen waren blijven hangen op dat kleine, natte lijfje. Het biggetje had meteen gezocht naar een tepel, instinctief, gulzig. En Tom kende dat geluid. Dat zachte, ritmische zuigen. Biggetjes waren er goed in. Beter dan de meeste meisjes die hij tot nu toe had gekend.
Zijn hart bonsde in zijn keel terwijl hij door het gangpad liep. Het rook naar stro, mest, vochtig hout en die typische varkensgeur die hij al zijn hele leven kende. In het achterste hok lag de zeug, een grote, witte Landrace, op haar zij te doezelen. Haar twaalf biggen lagen verspreid om haar heen, de meeste al volgezogen en in slaap. Maar één was wakker. Het kleinste, het laatste geboren. Het snuffelde rond, piepte zachtjes, zocht nog steeds.
Tom bleef even staan kijken. Zijn handen trilden licht toen hij de knoop van zijn spijkerbroek losmaakte en de rits naar beneden trok. Hij droeg geen onderbroek – dat deed hij nooit als hij dit van plan was. Zijn pik sprong al half hard naar buiten, dik en zwaar van de spanning die de hele dag had opgebouwd. Hij wreef er langzaam overheen, voelde hoe hij nog harder werd bij het zien van dat kleine roze biggetje dat onrustig rondkroop.
Hij klom voorzichtig over het lage hekje het hok in. Het stro kraakte onder zijn schoenen. De zeug tilde even haar kop op, maar herkende zijn geur en liet haar kop weer zakken. Ze was eraan gewend dat hij hier kwam. Tom hurkte neer, zijn broek op zijn knieën, en stak zijn hand uit naar het biggetje. Het snuffelde aan zijn vingers, de natte snuit koud en nieuwsgierig. “Kom maar, kleintje,” fluisterde hij zacht. “Je hebt honger, hè?”
Het biggetje kwam dichterbij, instinctief op zoek naar warmte en melk. Tom pakte zijn harde pik beet bij de basis en duwde hem voorzichtig naar voren. De roze snuit raakte de eikel. Het biggetje schrok even, maar toen rook het iets zouts, iets warms. Het opende zijn bekje en begon te zuigen.
Tom kreunde zacht. De sensatie was meteen overweldigend. Dat kleine, warme, natte mondje dat instinctief zoog zoals het bij een tepel zou doen. De tong was ruw en klein, de lippen zacht maar gulzig. Het biggetje trok hard, met korte, snelle bewegingen, precies zoals biggen doen als ze vechten om melk. Tom leunde achterover tegen de houten wand, zijn ogen half dicht. Zijn hand lag licht op het ruggetje van het diertje om het op zijn plek te houden.
“Ja… zo… goed zo,” mompelde hij. Het geluid van het zuigen vulde het hok: zachte, natte, ritmische slurpjes. Speeksel liep langs zijn schacht naar beneden, vermengd met voorvocht. Het biggetje was hongerig, trok harder, duwde zijn snuitje ertegenaan. Tom voelde de kleine tandjes soms licht schuren, maar het deed geen pijn – het maakte het alleen maar intenser.
Hij liet het een tijdje zo gaan, genietend van de warmte van het stro onder zijn knieën en de koele avondlucht die door de kieren naar binnen kwam. Zijn ademhaling werd zwaarder. Hij dacht aan alle keren dat hij hier eerder was geweest, met oudere biggen, met lammetjes soms, maar dit… dit nieuwe, maagdelijke biggetje was anders. Zo klein nog, zo gretig.
Na een paar minuten trok hij zich even terug. Het biggetje piepte teleurgesteld en kroop meteen weer dichterbij. Tom draaide het diertje voorzichtig op zijn rug in het stro, zodat hij beter bij het buikje kon. Hij wreef zijn natte pik langs de zachte roze huid, voelde de warmte. Toen duwde hij hem weer in het mondje. Dit keer dieper. Het biggetje kokhalsde even maar begon toen weer te zuigen, instinctief, alsof het de melk wilde laten stromen.
Tom begon langzaam met zijn heupen te bewegen, neukte het kleine bekje in een rustig tempo. Het speeksel droop nu rijkelijk. Hij pakte het biggetje met beide handen vast, hield het stevig maar voorzichtig. De zeug lag nog steeds rustig te slapen, af en toe een oor bewegend.
Zijn orgasme bouwde zich langzaam op. Hij voelde het diep in zijn ballen, een zware, warme druk. “Ik ga komen,” fluisterde hij tegen niemand in het bijzonder. Het biggetje zoog door, harder nu, alsof het aanvoelde dat er iets ging gebeuren. Tom greep het diertje steviger vast, stootte een paar keer dieper en kwam toen klaar met een onderdrukte kreun.
De eerste straal spoot recht in het keelgaatje. Het biggetje slikte reflexmatig, piepte even, maar bleef zuigen. Meer en meer sperma vulde het kleine mondje. Een deel liep eruit, wit en dik, over de roze kin en op het stro. Tom bleef schokken, pompte alles eruit wat hij had. Zijn benen trilden.
Hij bleef nog even zo zitten, zijn pik half slap in het mondje van het biggetje dat nog steeds zachtjes sabbelde, op zoek naar meer. Tom streelde het ruggetje, voelde het snelle hartje kloppen. “Braaf biggetje,” mompelde hij. “Je bent nu van mij.”
Na een paar minuten trok hij zich terug, veegde zijn pik af aan een pluk stro en trok zijn broek omhoog. Het biggetje kroop meteen terug naar de zeug, ging liggen en viel in slaap, een klein beetje wit rond zijn snuitje. Tom keek nog even rond. Niemand had iets gemerkt. De stal was
weer stil.
Hij glipte naar buiten zoals hij gekomen was, de deur zachtjes sluitend. Morgen zou hij weer komen. En overmorgen. Dit biggetje was pas net begonnen.
Maar dat was nog maar het begin van de lente. Er zouden nog veel meer avonden komen. Veel meer hokken. Veel meer gulzige kleine bekjes die leerden hoe ze Tom moesten bevredigen. En Tom had alle tijd van de wereld.
Vanochtend had hij het biggetje zien geboren worden. Een klein, roze, glibberig ding dat piepend uit de zeug kwam. Zijn opa had het even bekeken, wat stro in het hok gegooid en was toen naar het land vertrokken. “Laat ze maar even wennen,” had hij gemompeld. Tom had geknikt, maar zijn ogen waren blijven hangen op dat kleine, natte lijfje. Het biggetje had meteen gezocht naar een tepel, instinctief, gulzig. En Tom kende dat geluid. Dat zachte, ritmische zuigen. Biggetjes waren er goed in. Beter dan de meeste meisjes die hij tot nu toe had gekend.
Zijn hart bonsde in zijn keel terwijl hij door het gangpad liep. Het rook naar stro, mest, vochtig hout en die typische varkensgeur die hij al zijn hele leven kende. In het achterste hok lag de zeug, een grote, witte Landrace, op haar zij te doezelen. Haar twaalf biggen lagen verspreid om haar heen, de meeste al volgezogen en in slaap. Maar één was wakker. Het kleinste, het laatste geboren. Het snuffelde rond, piepte zachtjes, zocht nog steeds.
Tom bleef even staan kijken. Zijn handen trilden licht toen hij de knoop van zijn spijkerbroek losmaakte en de rits naar beneden trok. Hij droeg geen onderbroek – dat deed hij nooit als hij dit van plan was. Zijn pik sprong al half hard naar buiten, dik en zwaar van de spanning die de hele dag had opgebouwd. Hij wreef er langzaam overheen, voelde hoe hij nog harder werd bij het zien van dat kleine roze biggetje dat onrustig rondkroop.
Hij klom voorzichtig over het lage hekje het hok in. Het stro kraakte onder zijn schoenen. De zeug tilde even haar kop op, maar herkende zijn geur en liet haar kop weer zakken. Ze was eraan gewend dat hij hier kwam. Tom hurkte neer, zijn broek op zijn knieën, en stak zijn hand uit naar het biggetje. Het snuffelde aan zijn vingers, de natte snuit koud en nieuwsgierig. “Kom maar, kleintje,” fluisterde hij zacht. “Je hebt honger, hè?”
Het biggetje kwam dichterbij, instinctief op zoek naar warmte en melk. Tom pakte zijn harde pik beet bij de basis en duwde hem voorzichtig naar voren. De roze snuit raakte de eikel. Het biggetje schrok even, maar toen rook het iets zouts, iets warms. Het opende zijn bekje en begon te zuigen.
Tom kreunde zacht. De sensatie was meteen overweldigend. Dat kleine, warme, natte mondje dat instinctief zoog zoals het bij een tepel zou doen. De tong was ruw en klein, de lippen zacht maar gulzig. Het biggetje trok hard, met korte, snelle bewegingen, precies zoals biggen doen als ze vechten om melk. Tom leunde achterover tegen de houten wand, zijn ogen half dicht. Zijn hand lag licht op het ruggetje van het diertje om het op zijn plek te houden.
“Ja… zo… goed zo,” mompelde hij. Het geluid van het zuigen vulde het hok: zachte, natte, ritmische slurpjes. Speeksel liep langs zijn schacht naar beneden, vermengd met voorvocht. Het biggetje was hongerig, trok harder, duwde zijn snuitje ertegenaan. Tom voelde de kleine tandjes soms licht schuren, maar het deed geen pijn – het maakte het alleen maar intenser.
Hij liet het een tijdje zo gaan, genietend van de warmte van het stro onder zijn knieën en de koele avondlucht die door de kieren naar binnen kwam. Zijn ademhaling werd zwaarder. Hij dacht aan alle keren dat hij hier eerder was geweest, met oudere biggen, met lammetjes soms, maar dit… dit nieuwe, maagdelijke biggetje was anders. Zo klein nog, zo gretig.
Na een paar minuten trok hij zich even terug. Het biggetje piepte teleurgesteld en kroop meteen weer dichterbij. Tom draaide het diertje voorzichtig op zijn rug in het stro, zodat hij beter bij het buikje kon. Hij wreef zijn natte pik langs de zachte roze huid, voelde de warmte. Toen duwde hij hem weer in het mondje. Dit keer dieper. Het biggetje kokhalsde even maar begon toen weer te zuigen, instinctief, alsof het de melk wilde laten stromen.
Tom begon langzaam met zijn heupen te bewegen, neukte het kleine bekje in een rustig tempo. Het speeksel droop nu rijkelijk. Hij pakte het biggetje met beide handen vast, hield het stevig maar voorzichtig. De zeug lag nog steeds rustig te slapen, af en toe een oor bewegend.
Zijn orgasme bouwde zich langzaam op. Hij voelde het diep in zijn ballen, een zware, warme druk. “Ik ga komen,” fluisterde hij tegen niemand in het bijzonder. Het biggetje zoog door, harder nu, alsof het aanvoelde dat er iets ging gebeuren. Tom greep het diertje steviger vast, stootte een paar keer dieper en kwam toen klaar met een onderdrukte kreun.
De eerste straal spoot recht in het keelgaatje. Het biggetje slikte reflexmatig, piepte even, maar bleef zuigen. Meer en meer sperma vulde het kleine mondje. Een deel liep eruit, wit en dik, over de roze kin en op het stro. Tom bleef schokken, pompte alles eruit wat hij had. Zijn benen trilden.
Hij bleef nog even zo zitten, zijn pik half slap in het mondje van het biggetje dat nog steeds zachtjes sabbelde, op zoek naar meer. Tom streelde het ruggetje, voelde het snelle hartje kloppen. “Braaf biggetje,” mompelde hij. “Je bent nu van mij.”
Na een paar minuten trok hij zich terug, veegde zijn pik af aan een pluk stro en trok zijn broek omhoog. Het biggetje kroop meteen terug naar de zeug, ging liggen en viel in slaap, een klein beetje wit rond zijn snuitje. Tom keek nog even rond. Niemand had iets gemerkt. De stal was
weer stil.
Hij glipte naar buiten zoals hij gekomen was, de deur zachtjes sluitend. Morgen zou hij weer komen. En overmorgen. Dit biggetje was pas net begonnen.
Maar dat was nog maar het begin van de lente. Er zouden nog veel meer avonden komen. Veel meer hokken. Veel meer gulzige kleine bekjes die leerden hoe ze Tom moesten bevredigen. En Tom had alle tijd van de wereld.
Ontdek meer over mij op mijn profiel pagina, bekijk mijn verhalen, laat een berichtje achter of schrijf je in om een mail te ontvangen bij nieuwe verhalen!
Hoi, ik ben Sexforfree, 34 jaar. Wil je verder dromen en fantaseren? Op mijn prive pagina wordt het verhaal intenser, waarin niets onbesproken blijft...Trefwoord(en): Beestachtig, Suggestie?
Geef dit verhaal een cijfer:
5
6
7
8
9
10
Fritso (33)
Do1 (45)
Smgonii (52)
Koningen_v (33)