Door: Jason25580
Datum: 03-05-2026 | Cijfer: 9 | Gelezen: 1898
Lengte: Gemiddeld | Leestijd: 11 minuten | Lezers Online: 2
Trefwoord(en): Daddy, Slet,
Lengte: Gemiddeld | Leestijd: 11 minuten | Lezers Online: 2
Trefwoord(en): Daddy, Slet,
Saartje zat op haar bed, het raam open, en het zachte geruis van de bomen langs de straat waaide de kamer binnen. De muren waren beplakt met posters van bands die ze eigenlijk allang niet meer luisterde, maar waarvan de kleuren zo fel waren dat ze de kamer levendiger maakten. Op de vloer lagen haar gympen achteloos tegen een stapel boeken, en haar schooltas was half opengevallen zodat een schrift met gekrulde aantekeningen zichtbaar was.
De dag zelf was verlopen zoals bijna alle dagen: de eerste uren suf, gevuld met monotone stemmen van docenten die niet konden tippen aan het rumoer van de pauze. Daar leefde ze op – het lachen met vriendinnen, de snelle grapjes, de oogrollen naar de prefect die alles te serieus nam. En dan dat ene moment bij wiskunde, haar kleine triomf van de dag.
Toen ze zich voorover boog over het bureau van meneer Van Dijk om zogenaamd een vraag te stellen over sinus en cosinus, voelde ze zijn blik net iets te lang blijven hangen. Het was een spel, haar geheime spel. En toen ze naar buiten liep, had ze hem een vluchtig knipoogje gegund. Misschien roekeloos. Misschien slim. In elk geval spannend.
Nu, thuis op haar bed, voelde ze haar hart nog een beetje sneller slaan bij de herinnering. Buiten hoorde ze ergens in de verte het rinkelende belletje van de ijscoman, en kinderen die gillend achter de kar aan renden. Het deed haar glimlachen. De zomer hing in de lucht. Niet zomaar een zomer, maar zo’n zomer die beloofde dat er iets bijzonders zou gebeuren.
Ze pakte haar telefoon en begon doelloos te scrollen. Tiktok, instagram, snap. Elk filmpje nog leuker dan het vorige. Op snap bleef ze hangen. Haar hoeveelste account was dit nou? Ze dacht terug aan haar tweede accountnaam ‘heyikbenSaartje 14’. Die leek haast uit een ander leven.
Daar begon haar geheime spel. Al speelde ze het toen niet zelf. Toen liet ze zich bespelen. Saartje voelde de opwinding weer zachtjes door haar lichaam kruipen. Ze meldde zich af bij haar huidige account en typte de naam van haar oude account weer in. Toen ze het wachtwoord had ingetypt bleef haar vinger even hangen boven de grote blauwe knop op dat geel gekleurde scherm. Toen drukte ze er op.
Twee seconden later was ze aangemeld.
De opwinding werd langzaam groter. Ze scrolde langs de tientallen oude gesprekken. Toen keek ze naar de lijst met mensen die haar hadden toegevoegd. Sommige namen herkende ze nog. Die had ze bewust genegeerd. Namen direct duidelijk maakten waarvoor ze op snap zaten. Daddy_duke, Schooldokter, PapaJohn. Allemaal mannen waarvan ze precies wist wat die zochten.
Het stomme was dat haar dat niet trok. Wel de gedachte er achter. Maar het mocht wel wat minder voor de hand liggend. Een beetje subtiel. Maar ze wist het zeker. Saartje wilde weer een Daddy.
Haar ogen gleden over de lijst met mensen om zomaar toe te voegen. Tussen de bekende klas en schoolgenootjes stonden onbekende namen van jongens en meiden. Er was genoeg keuze maar de juiste zat er niet tussen.
Om haar opwinding wat te koelen opende ze Opwindend.Net en las een paar verhalen. Ze was half onder de lakens gekropen en had haar hand tussen haar benen gedrukt. De spanning van het verhaal versterkte haar kriebels van opwinding en ze moest toegeven aan haar strelende vingers.
Het verhaal over Emily in de trein had haar zo opgewonden dat ze de naam van de schrijver had aangeklikt. Kees de Jong. Zijn profiel was uitnodigend en toch ook vaag. Maar dat ene zinnetje bleef hangen.
“Als je iets wil zeggen, mijn snap staat altijd open”
Haar hart sloeg even sneller. Een uitnodiging, zo voelde het. Alsof hij daar zat te wachten, ergens achter een scherm, misschien net zo nieuwsgierig als zij. Toch bleef haar duim zweven boven de knop. Want wat moest ze zeggen? Hoi, ik vond je verhaal mooi – te saai. Je schrijft geweldig – te direct.
Ze beet zachtjes op haar lip, staarde naar de gloed van het scherm, hoorde buiten de brom van een scooter voorbij komen en voelde een tinteling van opwinding. Het was alsof er een deur voor haar openstond naar een onbekende kamer.
En toen, voor ze zichzelf nog langer kon tegenhouden, tikte ze:
"Hee… ik heb net je verhaal gelezen. Ik bleef maar doorlezen. Het was echt zo opwindend."
Ze hield haar adem in terwijl ze het berichtje verstuurde. Het blauwe vinkje verscheen. En ineens voelde de kamer groter, stiller, alsof er iets nieuws in beweging was gezet.
Het duurde niet eens lang. Nog voor ze haar telefoon had weggelegd, zag ze zijn reactie binnenkomen.
"Bedankt voor je compliment 😊. Welk verhaal heb je gelezen?"
Saartje ’s wangen werden warm. Oh nee… Ze sloeg met haar hand tegen haar voorhoofd. Hoe kon ze dat vergeten? Natuurlijk moest hij weten over welk verhaal ze het had. Het leek ineens zo dom – alsof ze zomaar wat had geroepen zonder aandacht te besteden aan de details.
Ze liet haar vingers even boven het toetsenbord zweven en glimlachte schuin. Nou ja, eerlijk zijn dan maar.
"Dat verhaal over Emily in de metro," typte ze, en ze voegde er snel achteraan:
"Ik vond het echt spannend en tegelijk opwindend om te lezen. Het bleef nog hangen toen ik het uit had… en eerlijk gezegd voel ik nu nog steeds een beetje diezelfde opwinding."
Ze las haar woorden terug, voelde hoe haar hartslag iets omhoog ging. Op het scherm stond niet alleen een antwoord, maar eigenlijk ook een bekentenis. Een kleine sprong, een klein stukje van zichzelf bloot geven.
Ze drukte op verzenden en bleef turen naar de drie grijze puntjes die soms verschenen, soms weer verdwenen. Het was bijna alsof de hele kamer in afwachting was, samen met haar.
Van spanning had ze haar telefoon weggelegd. Net toen haar scherm zwart werd hoorde ze het bekende deuntje van snapchat aankondigen dat ze een nieuw bericht had ontvangen. Haar hart klopte sneller. De opwinding groeide net zoals de nieuwsgierigheid. Ze staarde even naar haar telefoon die tussen de plooien van haar bekbed lag en beschenen werd door een stukje zonlicht dat zojuist nog over haar billen was gegleden.
Toen ze de telefoon weer pakte en zijn bericht las schrik ze eerst. Hij had het gesprek dar ze was begonnen direct over genomen. Ze was niet langer de initiatiefnemer.
‘Dankjewel voor je compliment. Blijkbaar heeft iets jou in dat verhaal aangetrokken en wil je zelf zoiets ondeugends ervaren!
Vertel me eerst eens je naam. En zeg me daarna dat je een Daddy zoekt!’
Ze las het bericht wel 4 keer. Legde haar telefoon weg. Draaide zich op haar rug. Liet haar hand over haar jonge lichaam glijden. Pakte haar telefoon weer en las het opnieuw. Ze opende zijn profiel op Opwindend.Net. Daar staarde ze een tijdje naar zijn foto. De man leek wel 40 of 50. De foto was onscherp. Hij was kaal, maar licht gebruind en had een stoere baard.
Een echt vaderfiguur ja, dat wel. En veel aantrekkelijker dan haar vader. Zijn manier van praten in het bericht was duidelijk. Hij liet er geen gras over groeien. Ging recht op zijn doel af. Hij was, wat je dominant zou noemen. Het deed iets met haar. Ze voelde opwinding. Een warme gloed op haar wangen.
Zijn opdracht bleef maar door haar hoofd gaan. ‘Zeg me dat je een daddy zoekt’. Het wond haar op. Ze zocht dat eigenlijk wel ja. Een man die haar zou vertellen wat ze moest doen. Niet zomaar een jochie die alleen maar aan zichzelf dacht. Ze wilde een speeltje zijn.
Ze tikte de zin in op snap.
‘Mijn naam is Saartje , Meneer. Ik zoek een daddy’
Ze staarde er naar. Toen ze de tekst verzond ging haar hand als vanzelf in haar broekje. Ze moest de opwinding in haar lichaam gewoon even bedoelen. Ze gleed met haar vingertoppen over haar string. Ze voelde de warmte. De tinteling in haar onderbuik toen ze zachtjes over haar clitje bewoog. De vochtige stof vlak daaronder verraadde hoe opgewonden ze was. Toen ontving ze een reactie.
Ze opende met haar andere hand het gesprek en las de woorden.
‘Saartje , vanaf nu ben je mijn Sletje. Je bent al heel braaf geweest door me direct ‘Meneer’ te noemen.’
Ze schrok. ‘Was ze dat echt?’ Ze voelde de gedachten door haar hoofd gaan. Het woord was neerbuigend. Maar het voelde ook stout. Ze was altijd braaf geweest. Maar dit was ook stout. Ze had zelf de stap gezet. De opwinding was groter nu. Het woord had het eigenlijk alleen maar erger gemaakt. Haar vingers gleden traag over het scherm. Saartje liet haar ogen steeds weer over het woord glijden waar ze net nog van schrok. Langzaam kwam de acceptatie. Langzaam overwon de opwinding.
‘Ja Meneer. Ik ben uw Sletje’
Saartje drukte haar telefoon in het dekbed en sprong van het bed. De spiegel, die op de kastdeur zat geplakt, trok haar aandacht. Het was zo'n grote, waar ze zichzelf helemaal op kon zien. Saartje zag haar blote benen. De zon scheen nu ze hier stond weer precies op haar billen en ze drukte ze richting de spiegel. Haar broek lag op de grond achter haar. Het was het eerste dat uit ging als ze op haar kamer was. Ze bewonderde zichzelf. Net 16, 159cm lang, kleine cup B borsten die in de push up bh die ze nu droeg eerder een mooie C lijken.
Ze kroop terug op bed. Ze kon de nieuwsgierigheid naar de volgende snap niet onderdrukken.
Deel 2 volgt
De dag zelf was verlopen zoals bijna alle dagen: de eerste uren suf, gevuld met monotone stemmen van docenten die niet konden tippen aan het rumoer van de pauze. Daar leefde ze op – het lachen met vriendinnen, de snelle grapjes, de oogrollen naar de prefect die alles te serieus nam. En dan dat ene moment bij wiskunde, haar kleine triomf van de dag.
Toen ze zich voorover boog over het bureau van meneer Van Dijk om zogenaamd een vraag te stellen over sinus en cosinus, voelde ze zijn blik net iets te lang blijven hangen. Het was een spel, haar geheime spel. En toen ze naar buiten liep, had ze hem een vluchtig knipoogje gegund. Misschien roekeloos. Misschien slim. In elk geval spannend.
Nu, thuis op haar bed, voelde ze haar hart nog een beetje sneller slaan bij de herinnering. Buiten hoorde ze ergens in de verte het rinkelende belletje van de ijscoman, en kinderen die gillend achter de kar aan renden. Het deed haar glimlachen. De zomer hing in de lucht. Niet zomaar een zomer, maar zo’n zomer die beloofde dat er iets bijzonders zou gebeuren.
Ze pakte haar telefoon en begon doelloos te scrollen. Tiktok, instagram, snap. Elk filmpje nog leuker dan het vorige. Op snap bleef ze hangen. Haar hoeveelste account was dit nou? Ze dacht terug aan haar tweede accountnaam ‘heyikbenSaartje 14’. Die leek haast uit een ander leven.
Daar begon haar geheime spel. Al speelde ze het toen niet zelf. Toen liet ze zich bespelen. Saartje voelde de opwinding weer zachtjes door haar lichaam kruipen. Ze meldde zich af bij haar huidige account en typte de naam van haar oude account weer in. Toen ze het wachtwoord had ingetypt bleef haar vinger even hangen boven de grote blauwe knop op dat geel gekleurde scherm. Toen drukte ze er op.
Twee seconden later was ze aangemeld.
De opwinding werd langzaam groter. Ze scrolde langs de tientallen oude gesprekken. Toen keek ze naar de lijst met mensen die haar hadden toegevoegd. Sommige namen herkende ze nog. Die had ze bewust genegeerd. Namen direct duidelijk maakten waarvoor ze op snap zaten. Daddy_duke, Schooldokter, PapaJohn. Allemaal mannen waarvan ze precies wist wat die zochten.
Het stomme was dat haar dat niet trok. Wel de gedachte er achter. Maar het mocht wel wat minder voor de hand liggend. Een beetje subtiel. Maar ze wist het zeker. Saartje wilde weer een Daddy.
Haar ogen gleden over de lijst met mensen om zomaar toe te voegen. Tussen de bekende klas en schoolgenootjes stonden onbekende namen van jongens en meiden. Er was genoeg keuze maar de juiste zat er niet tussen.
Om haar opwinding wat te koelen opende ze Opwindend.Net en las een paar verhalen. Ze was half onder de lakens gekropen en had haar hand tussen haar benen gedrukt. De spanning van het verhaal versterkte haar kriebels van opwinding en ze moest toegeven aan haar strelende vingers.
Het verhaal over Emily in de trein had haar zo opgewonden dat ze de naam van de schrijver had aangeklikt. Kees de Jong. Zijn profiel was uitnodigend en toch ook vaag. Maar dat ene zinnetje bleef hangen.
“Als je iets wil zeggen, mijn snap staat altijd open”
Haar hart sloeg even sneller. Een uitnodiging, zo voelde het. Alsof hij daar zat te wachten, ergens achter een scherm, misschien net zo nieuwsgierig als zij. Toch bleef haar duim zweven boven de knop. Want wat moest ze zeggen? Hoi, ik vond je verhaal mooi – te saai. Je schrijft geweldig – te direct.
Ze beet zachtjes op haar lip, staarde naar de gloed van het scherm, hoorde buiten de brom van een scooter voorbij komen en voelde een tinteling van opwinding. Het was alsof er een deur voor haar openstond naar een onbekende kamer.
En toen, voor ze zichzelf nog langer kon tegenhouden, tikte ze:
"Hee… ik heb net je verhaal gelezen. Ik bleef maar doorlezen. Het was echt zo opwindend."
Ze hield haar adem in terwijl ze het berichtje verstuurde. Het blauwe vinkje verscheen. En ineens voelde de kamer groter, stiller, alsof er iets nieuws in beweging was gezet.
Het duurde niet eens lang. Nog voor ze haar telefoon had weggelegd, zag ze zijn reactie binnenkomen.
"Bedankt voor je compliment 😊. Welk verhaal heb je gelezen?"
Saartje ’s wangen werden warm. Oh nee… Ze sloeg met haar hand tegen haar voorhoofd. Hoe kon ze dat vergeten? Natuurlijk moest hij weten over welk verhaal ze het had. Het leek ineens zo dom – alsof ze zomaar wat had geroepen zonder aandacht te besteden aan de details.
Ze liet haar vingers even boven het toetsenbord zweven en glimlachte schuin. Nou ja, eerlijk zijn dan maar.
"Dat verhaal over Emily in de metro," typte ze, en ze voegde er snel achteraan:
"Ik vond het echt spannend en tegelijk opwindend om te lezen. Het bleef nog hangen toen ik het uit had… en eerlijk gezegd voel ik nu nog steeds een beetje diezelfde opwinding."
Ze las haar woorden terug, voelde hoe haar hartslag iets omhoog ging. Op het scherm stond niet alleen een antwoord, maar eigenlijk ook een bekentenis. Een kleine sprong, een klein stukje van zichzelf bloot geven.
Ze drukte op verzenden en bleef turen naar de drie grijze puntjes die soms verschenen, soms weer verdwenen. Het was bijna alsof de hele kamer in afwachting was, samen met haar.
Van spanning had ze haar telefoon weggelegd. Net toen haar scherm zwart werd hoorde ze het bekende deuntje van snapchat aankondigen dat ze een nieuw bericht had ontvangen. Haar hart klopte sneller. De opwinding groeide net zoals de nieuwsgierigheid. Ze staarde even naar haar telefoon die tussen de plooien van haar bekbed lag en beschenen werd door een stukje zonlicht dat zojuist nog over haar billen was gegleden.
Toen ze de telefoon weer pakte en zijn bericht las schrik ze eerst. Hij had het gesprek dar ze was begonnen direct over genomen. Ze was niet langer de initiatiefnemer.
‘Dankjewel voor je compliment. Blijkbaar heeft iets jou in dat verhaal aangetrokken en wil je zelf zoiets ondeugends ervaren!
Vertel me eerst eens je naam. En zeg me daarna dat je een Daddy zoekt!’
Ze las het bericht wel 4 keer. Legde haar telefoon weg. Draaide zich op haar rug. Liet haar hand over haar jonge lichaam glijden. Pakte haar telefoon weer en las het opnieuw. Ze opende zijn profiel op Opwindend.Net. Daar staarde ze een tijdje naar zijn foto. De man leek wel 40 of 50. De foto was onscherp. Hij was kaal, maar licht gebruind en had een stoere baard.
Een echt vaderfiguur ja, dat wel. En veel aantrekkelijker dan haar vader. Zijn manier van praten in het bericht was duidelijk. Hij liet er geen gras over groeien. Ging recht op zijn doel af. Hij was, wat je dominant zou noemen. Het deed iets met haar. Ze voelde opwinding. Een warme gloed op haar wangen.
Zijn opdracht bleef maar door haar hoofd gaan. ‘Zeg me dat je een daddy zoekt’. Het wond haar op. Ze zocht dat eigenlijk wel ja. Een man die haar zou vertellen wat ze moest doen. Niet zomaar een jochie die alleen maar aan zichzelf dacht. Ze wilde een speeltje zijn.
Ze tikte de zin in op snap.
‘Mijn naam is Saartje , Meneer. Ik zoek een daddy’
Ze staarde er naar. Toen ze de tekst verzond ging haar hand als vanzelf in haar broekje. Ze moest de opwinding in haar lichaam gewoon even bedoelen. Ze gleed met haar vingertoppen over haar string. Ze voelde de warmte. De tinteling in haar onderbuik toen ze zachtjes over haar clitje bewoog. De vochtige stof vlak daaronder verraadde hoe opgewonden ze was. Toen ontving ze een reactie.
Ze opende met haar andere hand het gesprek en las de woorden.
‘Saartje , vanaf nu ben je mijn Sletje. Je bent al heel braaf geweest door me direct ‘Meneer’ te noemen.’
Ze schrok. ‘Was ze dat echt?’ Ze voelde de gedachten door haar hoofd gaan. Het woord was neerbuigend. Maar het voelde ook stout. Ze was altijd braaf geweest. Maar dit was ook stout. Ze had zelf de stap gezet. De opwinding was groter nu. Het woord had het eigenlijk alleen maar erger gemaakt. Haar vingers gleden traag over het scherm. Saartje liet haar ogen steeds weer over het woord glijden waar ze net nog van schrok. Langzaam kwam de acceptatie. Langzaam overwon de opwinding.
‘Ja Meneer. Ik ben uw Sletje’
Saartje drukte haar telefoon in het dekbed en sprong van het bed. De spiegel, die op de kastdeur zat geplakt, trok haar aandacht. Het was zo'n grote, waar ze zichzelf helemaal op kon zien. Saartje zag haar blote benen. De zon scheen nu ze hier stond weer precies op haar billen en ze drukte ze richting de spiegel. Haar broek lag op de grond achter haar. Het was het eerste dat uit ging als ze op haar kamer was. Ze bewonderde zichzelf. Net 16, 159cm lang, kleine cup B borsten die in de push up bh die ze nu droeg eerder een mooie C lijken.
Ze kroop terug op bed. Ze kon de nieuwsgierigheid naar de volgende snap niet onderdrukken.
Deel 2 volgt
Ontdek meer over mij op mijn profiel pagina, bekijk mijn verhalen, laat een berichtje achter of schrijf je in om een mail te ontvangen bij nieuwe verhalen!
Hoi, ik ben Heiteke, 21 jaar. Benieuwd wat gebeurt zonder grenzen? Op mijn prive pagina ontdekken we samen verleiding, nieuwsgierigheid en loslaten van controle...
Geef dit verhaal een cijfer:
5
6
7
8
9
10
Yoanna (37)
Fuckbddy (27)
Thieskare (36)
KittenSxy (47)