Liam - 16

Het heeft lang geduurd maar het verhaal is EINDELIJK af. Komende dagen de laatste delen ;)

Dinsdagnacht appte ik Brent nog: “Gast, Niels van jullie team hield me net aan op de scooter. Hij vroeg of ik zaterdag kom kijken. Wat is dat voor gozer eigenlijk?” Blauwe vinkjes. Geen reactie.

Woensdagochtend op school was het meteen awkward. Brent zat al op zijn plek toen ik binnenkwam. Hij keek op, gaf me een korte knik en richtte zich toen weer op zijn telefoon. Geen grapje, geen speelse stomp, niks. Tijdens de les voelde ik zijn blik af en toe op me rusten, maar zodra ik terugkeek keek hij weg. In de pauze liep hij met Michael mee zonder iets tegen me te zeggen. Het voelde kut.

Donderdag was het niet veel beter. We praatten wel, maar oppervlakkig. Over voetbal, over de mentor, over wat er in de groepsapp gebeurde. Alsof we allebei wisten dat er iets niet uitgesproken werd, maar geen van beiden erover wilde beginnen. Eva merkte het op en trok een wenkbrauw naar me op, maar ik haalde alleen mijn schouders op.

Vrijdag na de laatste les fietsten we toevallig samen naar huis. Een paar minuten lang zeiden we niks. Toen verbrak Brent de stilte.

“Je hebt zaterdag afgesproken met Niels hè?”

Ik knikte. “Ja. Gaan kijken naar de wedstrijd.”

Hij humde alleen maar. Meer kwam er niet uit. Bij de splitsing stak hij zijn hand op. “Succes en tot morgen.” En toen fietste hij door.

Zaterdagmiddag ging ik naar het veld. Het was koud maar droog, en ergens was ik wel benieuwd. Niet alleen naar de wedstrijd, maar vooral naar Niels.

Ze speelden goed. Niels liep overal, riep, lachte, was duidelijk de motor van het team, ook Brent en Michael deden het top. In de 78ste minuut kreeg Niels de bal net buiten het strafschopgebied, kapte een man uit en schoot hem hard in de kruising. 2-1. De winnende. Het hele veld explodeerde. Terwijl zijn teamgenoten op hem af renden, keek hij meteen mijn kant op. Hij rende niet naar zijn ploeggenoten, maar kwam recht op de zijlijn af, sprong over het hekje en sloeg zijn armen om me heen.

“Jij bent mijn geluksmascotte, Liam,” hijgde hij in mijn oor. Zijn lichaam was warm en bezweet, zijn lichtblonde haar plakte tegen zijn voorhoofd. Hij rook naar gras, aftershave en pure inspanning. Ik voelde een sterke kriebel in mijn buik die ik al lang niet meer had gevoeld.

Na de wedstrijd was er een klein feestje bij Brent thuis. Zijn ouders waren er niet en het groepje was overzichtelijk: Brent, Michael, Eva, Denise, twee andere jongens uit het team en Niels. Rory was er niet. Dat vond ik prima.

Niels week geen moment van mijn zijde. We zaten naast elkaar op de bank, zijn been drukte tegen het mijne. Hij vertelde over Rome (hij had daar een half jaar gewoond), over voetbal en over hoe hij mij al langer had opgemerkt. “Je bent altijd met Brent of met die krullenbol aan het hangen. Maar nu ben je hier alleen…” Hij keek me aan met die twinkeling in zijn bruine ogen. Mijn hart klopte sneller.

Brent zag het allemaal. Hij lachte mee, deed normaal, maar ik kende hem te goed. Zijn kaak stond strakker dan normaal. Zijn blik schoot steeds van mij naar Niels.

Rond half elf trok Brent me ineens mee naar boven, zijn kamer in. Hij deed de deur dicht en leunde ertegenaan.

“Wat is dit, Liam?” Zijn stem was laag.

Ik slikte. “Wat bedoel je?”

“Niels. Jullie. Die fucking blikken. Die omhelzing na de wedstrijd.” Hij kwam dichterbij. “Ik dacht dat wij… na de vorige twee keer… dat het misschien iets was.”

Ik voelde een steek. Brent keek niet boos. Hij keek vooral onzeker. Dat was nieuw.

“Brent… de seks was echt fucking goed. Jij bent mijn beste vriend. Maar ik voel geen vlinders als ik naar jou kijk. Niet zoals…” Ik aarzelde even. “Niet zoals bij Niels net.”

Hij was even stil. Toen stapte hij naar voren, pakte mijn gezicht vast en zoende me hard. Het was geen lieve zoen. Het was een zoen vol frustratie, jaloezie en lust. Ik zoende terug. We wisten allebei dat dit waarschijnlijk de laatste keer zou zijn.

Binnen een minuut lagen onze kleren verspreid over de vloer. Brent duwde me op zijn bed en kwam bovenop me zitten. Zijn mond was overal: in mijn nek, op mijn borst, zuigend aan mijn tepels. Hij gleed naar beneden en nam mijn stijve pik diep in zijn mond, bijna agressief, zijn tong hard rond mijn eikel draaiend. Ik kreunde luid en greep zijn donkerblonde haar vast terwijl hij me diep in zijn keel nam.

Na een paar minuten draaide hij zich om. Hij ging op zijn rug liggen, trok zijn benen hoog op en keek me aan. Zijn bolle, ronde voetballerskontje stak uitnodigend omhoog. Dat kontje waar ik al jaren stiekem op geilde, dat strakke, gespierde paar billen dat ik altijd probeerde niet naar te staren als hij in zijn trainingsbroek liep.

“Neuk me, Liam,” zei hij hees. “Eén laatste keer. Hard.”

Ik smeerde mezelf snel in en duwde mijn eikel tegen zijn gaatje. Met één krachtige stoot gleed ik diep bij hem naar binnen. Brent kreunde hard, zijn handen grepen de lakens vast. Ik pakte zijn heupen beet en begon te neuken. Hard, diep en ritmisch. Bij iedere stoot klapten mijn heupen tegen zijn perfecte, bolle billen. Ik keek gefascineerd hoe ze trilden en terugveerden bij iedere harde stoot.

“Fuck… je kontje is zo lekker,” hijgde ik terwijl ik nog dieper ging. Brent kreunde alleen maar, zijn ogen half dicht, zijn mond open. Ik leunde voorover, legde mijn handen op die twee stevige billen en spreidde ze verder terwijl ik hem bleef nemen. Ons gehijg en het geluid van huid op huid vulden de kamer.

We keken elkaar de hele tijd aan. Het was hard, bijna ruw, maar tegelijk intens intiem. Alsof we allebei wisten dat dit afscheid was.

Ik voelde dat ik niet lang meer kon. “Brent… ik ga komen.”

“Spuit me vol,” gromde hij. “Geef me alles.”

Met een diepe, harde stoot kwam ik klaar, diep in zijn strakke, warme kontje. Mijn hele lichaam schokte terwijl ik hem volspoot. Brent pakte zijn eigen pik vast en trok zichzelf hard af. Een paar seconden later spoot hij over zijn eigen buik en borst, zijn kontje spande zich strak om mijn pik heen.

We bleven even hijgend liggen, mijn pik nog steeds in hem. Langzaam trok ik me terug en zag hoe mijn zaad uit zijn rode, gebruikte gaatje liep, over zijn bolle billen. Ik likte zijn zaad van zijn buik en borst en zoende hem. Daarna liet ik mijn hoofd rusten op zijn schouder.

We lagen een tijdje zwijgend naast elkaar, bezweet en na hijgend.

“Dit was het dan hè?” zei hij zacht.

Ik knikte. “Ja. Maar we blijven beste vrienden. Dat verandert niet.”

Hij slikte. “Ik weet het, het is moeilijk maar oké... Ga maar naar beneden. Niels wacht waarschijnlijk op je.”

Ik gaf hem nog een laatste kus, op zijn mond, kleedde me aan en liep naar beneden. Mijn benen voelden een beetje wiebelig.

Niels stond buiten tegen de muur een sigaret te roken. Hij glimlachte toen hij me zag. “Alles oké?”

Ik knikte en ging naast hem staan. Hij bood me een trekje aan. Ik nam snel, de smaak van Brents zaad nog in mijn mond. Ik leunde tegen hem aan. Zijn arm gleed om mijn middel.

“Zin om morgen iets te doen? Alleen jij en ik?” vroeg hij zacht.

Mijn hart maakte een klein sprongetje.

“Ja,” zei ik. “Heel graag.”

Op de fiets naar huis zoemde mijn telefoon. Een bericht van Brent.

“Sorry dat ik niet reageerde op je appje. Niels is een goeie gast. Als hij je gelukkig maakt… dan gun ik je dat.” Brent sloot zijn app af met een hartje.

Ik staarde naar het scherm en voelde een warm, bitterzoet gevoel. Het hoofdstuk Brent-en-ik-met-seks was afgesloten. En ergens, diep vanbinnen, voelde dat goed. Voor het eerst in maanden had ik weer echte vlinders. En ze waren voor Niels.

Er zijn nog geen trefwoorden voor dit verhaal. Welke trefwoorden passen volgens jou bij dit verhaal?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!