Door: Bas De Verteller
Datum: 26-05-2026 | Cijfer: 9.4 | Gelezen: 1150
Lengte: Gemiddeld | Leestijd: 7 minuten | Lezers Online: 2
Lengte: Gemiddeld | Leestijd: 7 minuten | Lezers Online: 2
Bas van Velden zat zoals gewoonlijk chagrijnig achter zijn oude eikenhouten bureau in zijn piepkleine Amsterdamse bovenwoning. Drie afgewezen manuscripten, een lege koelkast en een kater van de goedkope rode wijn. Hij was 34, schrijver van drie bijna onopgemerkte fantasyromans en officieel “nog steeds veelbelovend” volgens zijn uitgever – wat in de praktijk betekende dat hij af en toe een column mocht schrijven voor een lokale krant.
Die middag, tijdens een regenachtige uitspatting in een tweedehands boekwinkel in de Jordaan, vond hij het.
Het lag helemaal achterin, onder een laag stof en een dode spin. Een dik, in leer gebonden boek met geen titel op de kaft, alleen een vreemd symbool: een pen die in een cirkel van vuur veranderde in een fallus. Bas grinnikte. “Kinky oud boekje,” mompelde hij en kocht het voor twee euro vijftig.
Thuis sloeg hij het open. De bladzijden waren maagdelijk wit, op de eerste pagina na. Daar stond in sierlijk, oud schrift:
**Alles wat je hierin schrijft, zal binnen drie uur werkelijkheid worden.
Wees voorzichtig met wat je wenst, Verteller.**
Bas lachte hardop. “Tuurlijk joh.”
Hij pakte zijn favoriete vulpen en schreef, half voor de grap:
*Vandaag om 16:37 precies morst Bas van Velden zijn koffie niet over zijn toetsenbord, maar krijgt hij de lekkerste, meest perfecte latte macchiato die hij ooit heeft gedronken, geserveerd door een beeldschone, roodharige vrouw in een strak zwart jurkje die hem daarna spontaan een lange, natte zoen geeft.*
Hij keek op de klok. 16:12. Hij wachtte.
Om 16:36 ging de bel. Bas deed verward open. Voor hem stond een adembenemende roodharige vrouw in een piepklein zwart jurkje, met een takeaway-beker koffie in haar hand. Ze had sproetjes op haar decolleté.
“Bas van Velden?” vroeg ze met een hese stem.
“Eh… ja?”
Ze duwde hem de koffie in handen, keek hem met een hongerige blik aan, greep zijn gezicht vast en zoende hem diep. Haar tong gleed brutaal naar binnen. Bas liet bijna de koffie vallen. Na twintig seconden liet ze hem los, likte haar lippen en zei: “Fijne dag nog, schrijvertje,” waarna ze de trap af wipte.
Bas stond als versteend in de deuropening, koffie in zijn hand, erectie in zijn broek.
“Godverdomme,” fluisterde hij.
Hij rende terug naar het boek.
---
De eerste dagen speelde hij het voorzichtig. Hij schreef dat zijn koelkast vol lag met koud bier en lekkere hapjes. Dat zijn wasmachine zichzelf deed. Kleine dingen.
Maar al snel werd de schrijver in hem… nieuwsgierig.
Op dag vier schreef hij:
*Vanavond om 21:00 komt er een lange, atletische brunette bij Bas langs die zich voorstelt als “Lira, zijn muze”. Ze draagt alleen een regenjas en hoge hakken. Ze is ontzettend geil en wil niets liever dan Bas’ pik diep in haar mond nemen terwijl hij op de bank zit.*
Om 21:01 klopte Lira aan.
Ze was precies zoals hij had beschreven: lang, slank, met perfecte borsten en een brutale glimlach. De regenjas viel op de grond. Daaronder was ze naakt op een klein zwart slipje na. Ze zakte door haar knieën, ritste zijn broek open en nam hem langzaam, nat en diep in haar mond. Haar ogen keken omhoog terwijl ze hem pijpte met een toewijding die geen enkele ex van Bas ooit had gehaald.
Toen hij bijna kwam, stopte ze, ging bovenop hem zitten en fluisterde: “Schrijf maar lekker verder, Verteller. Ik ben pas het begin.”
Die nacht neukten ze drie keer. Lira was onverzadigbaar. Ze reed hem, liet zich van achteren nemen, smeekte om zijn zaad op haar borsten. Bas viel uitgeput in slaap met een glimlach die hij in jaren niet had gehad.
---
Maar het boek riep. Het wilde meer.
Na een week begon Bas ambitieuzer te worden. Hij schreef fantasy in.
*In Bas’ woonkamer opent zich een magische poort naar een elfenbos. Een hoogblonde elfenprinses genaamd Elyndra, met kleine, puntige oren en borsten die perfect in zijn handen passen, stapt naar binnen. Ze is ontzettend nieuwsgierig naar menselijke mannen en wil proeven hoe een “Verteller” smaakt.*
Elyndra was… verpletterend.
Ze kwam door een glinsterende poort tussen zijn boekenkast en zijn tv. Haar huid glom als maanlicht, haar tepels waren lichtroze en hard. Ze rook naar bloesem en seks.
“Jij bent de Verteller?” vroeg ze met een zangerige stem. “Dan wil ik je verhalen voelen.”
Ze duwde hem achterover op de bank, ging schrijlings op zijn gezicht zitten en liet hem haar zoete, druipende elfenkut likken terwijl ze zelf zijn pik in haar mond nam. Haar orgasme smaakte naar honing. Toen ze klaarkwam, gloeide haar hele lichaam zacht op.
Daarna neukten ze op de vloer, tegen de muur, en uiteindelijk op zijn bureau terwijl het magische boek open naast hen lag. Elyndra reed hem als een bezetene, haar puntige oren trilden bij elke stoot.
---
Het werd extremer.
Bas begon combinaties te schrijven.
Twee elfinnen tegelijk. Een succubus met een staart die zich om zijn ballen wond terwijl ze hem bereed. Een nimf die hem met haar hele lichaam masseerde terwijl ze hem in zich liet glijden. Een drakenmeisje met schubben op haar heupen en een vuurheet, pulserend kutje dat bijna te heet was om te verdragen.
Elke nacht werd zijn kleine appartement een magisch bordeel.
Op een gegeven moment schreef hij een scène waarin een hele groep fantasy-wezens een orgie hield rond hem. Orc-vrouwen met gespierde lichamen en enorme borsten. Een tentakelwezen dat hem tegelijkertijd overal streelde. Een vampierprinses die hem beet terwijl ze klaarkwam.
Bas kwam klaar alsof zijn ziel uit zijn lichaam werd gezogen.
---
Maar het boek was niet klaar.
Op een regenachtige dinsdagavond, toen Bas na een bijzonder intense sessie met een donkerelfin en een harpy (die hem letterlijk in de lucht had geneukt) uitgeput op bed lag, voelde hij het boek warm worden in zijn handen.
Hij sloeg het open.
De eerste pagina had nieuwe tekst gekregen, in hetzelfde sierlijke handschrift, maar nu leek het te gloeien:
**Je begint het te begrijpen, Verteller.
Maar dit is nog maar het eerste hoofdstuk.
De werelden wachten. De koninginnen. De godinnen. De wezens die zelfs jij nog niet durft te beschrijven.**
Bas staarde naar de pagina. Zijn pik werd ondanks de vermoeidheid alweer hard.
Hij pakte zijn pen.
Zijn hand trilde licht van opwinding toen hij begon te schrijven…
**In het hart van het Vergeten Rijk opent zich een poort naar Bas’ kamer. Daaruit stapt…**
Die middag, tijdens een regenachtige uitspatting in een tweedehands boekwinkel in de Jordaan, vond hij het.
Het lag helemaal achterin, onder een laag stof en een dode spin. Een dik, in leer gebonden boek met geen titel op de kaft, alleen een vreemd symbool: een pen die in een cirkel van vuur veranderde in een fallus. Bas grinnikte. “Kinky oud boekje,” mompelde hij en kocht het voor twee euro vijftig.
Thuis sloeg hij het open. De bladzijden waren maagdelijk wit, op de eerste pagina na. Daar stond in sierlijk, oud schrift:
**Alles wat je hierin schrijft, zal binnen drie uur werkelijkheid worden.
Wees voorzichtig met wat je wenst, Verteller.**
Bas lachte hardop. “Tuurlijk joh.”
Hij pakte zijn favoriete vulpen en schreef, half voor de grap:
*Vandaag om 16:37 precies morst Bas van Velden zijn koffie niet over zijn toetsenbord, maar krijgt hij de lekkerste, meest perfecte latte macchiato die hij ooit heeft gedronken, geserveerd door een beeldschone, roodharige vrouw in een strak zwart jurkje die hem daarna spontaan een lange, natte zoen geeft.*
Hij keek op de klok. 16:12. Hij wachtte.
Om 16:36 ging de bel. Bas deed verward open. Voor hem stond een adembenemende roodharige vrouw in een piepklein zwart jurkje, met een takeaway-beker koffie in haar hand. Ze had sproetjes op haar decolleté.
“Bas van Velden?” vroeg ze met een hese stem.
“Eh… ja?”
Ze duwde hem de koffie in handen, keek hem met een hongerige blik aan, greep zijn gezicht vast en zoende hem diep. Haar tong gleed brutaal naar binnen. Bas liet bijna de koffie vallen. Na twintig seconden liet ze hem los, likte haar lippen en zei: “Fijne dag nog, schrijvertje,” waarna ze de trap af wipte.
Bas stond als versteend in de deuropening, koffie in zijn hand, erectie in zijn broek.
“Godverdomme,” fluisterde hij.
Hij rende terug naar het boek.
---
De eerste dagen speelde hij het voorzichtig. Hij schreef dat zijn koelkast vol lag met koud bier en lekkere hapjes. Dat zijn wasmachine zichzelf deed. Kleine dingen.
Maar al snel werd de schrijver in hem… nieuwsgierig.
Op dag vier schreef hij:
*Vanavond om 21:00 komt er een lange, atletische brunette bij Bas langs die zich voorstelt als “Lira, zijn muze”. Ze draagt alleen een regenjas en hoge hakken. Ze is ontzettend geil en wil niets liever dan Bas’ pik diep in haar mond nemen terwijl hij op de bank zit.*
Om 21:01 klopte Lira aan.
Ze was precies zoals hij had beschreven: lang, slank, met perfecte borsten en een brutale glimlach. De regenjas viel op de grond. Daaronder was ze naakt op een klein zwart slipje na. Ze zakte door haar knieën, ritste zijn broek open en nam hem langzaam, nat en diep in haar mond. Haar ogen keken omhoog terwijl ze hem pijpte met een toewijding die geen enkele ex van Bas ooit had gehaald.
Toen hij bijna kwam, stopte ze, ging bovenop hem zitten en fluisterde: “Schrijf maar lekker verder, Verteller. Ik ben pas het begin.”
Die nacht neukten ze drie keer. Lira was onverzadigbaar. Ze reed hem, liet zich van achteren nemen, smeekte om zijn zaad op haar borsten. Bas viel uitgeput in slaap met een glimlach die hij in jaren niet had gehad.
---
Maar het boek riep. Het wilde meer.
Na een week begon Bas ambitieuzer te worden. Hij schreef fantasy in.
*In Bas’ woonkamer opent zich een magische poort naar een elfenbos. Een hoogblonde elfenprinses genaamd Elyndra, met kleine, puntige oren en borsten die perfect in zijn handen passen, stapt naar binnen. Ze is ontzettend nieuwsgierig naar menselijke mannen en wil proeven hoe een “Verteller” smaakt.*
Elyndra was… verpletterend.
Ze kwam door een glinsterende poort tussen zijn boekenkast en zijn tv. Haar huid glom als maanlicht, haar tepels waren lichtroze en hard. Ze rook naar bloesem en seks.
“Jij bent de Verteller?” vroeg ze met een zangerige stem. “Dan wil ik je verhalen voelen.”
Ze duwde hem achterover op de bank, ging schrijlings op zijn gezicht zitten en liet hem haar zoete, druipende elfenkut likken terwijl ze zelf zijn pik in haar mond nam. Haar orgasme smaakte naar honing. Toen ze klaarkwam, gloeide haar hele lichaam zacht op.
Daarna neukten ze op de vloer, tegen de muur, en uiteindelijk op zijn bureau terwijl het magische boek open naast hen lag. Elyndra reed hem als een bezetene, haar puntige oren trilden bij elke stoot.
---
Het werd extremer.
Bas begon combinaties te schrijven.
Twee elfinnen tegelijk. Een succubus met een staart die zich om zijn ballen wond terwijl ze hem bereed. Een nimf die hem met haar hele lichaam masseerde terwijl ze hem in zich liet glijden. Een drakenmeisje met schubben op haar heupen en een vuurheet, pulserend kutje dat bijna te heet was om te verdragen.
Elke nacht werd zijn kleine appartement een magisch bordeel.
Op een gegeven moment schreef hij een scène waarin een hele groep fantasy-wezens een orgie hield rond hem. Orc-vrouwen met gespierde lichamen en enorme borsten. Een tentakelwezen dat hem tegelijkertijd overal streelde. Een vampierprinses die hem beet terwijl ze klaarkwam.
Bas kwam klaar alsof zijn ziel uit zijn lichaam werd gezogen.
---
Maar het boek was niet klaar.
Op een regenachtige dinsdagavond, toen Bas na een bijzonder intense sessie met een donkerelfin en een harpy (die hem letterlijk in de lucht had geneukt) uitgeput op bed lag, voelde hij het boek warm worden in zijn handen.
Hij sloeg het open.
De eerste pagina had nieuwe tekst gekregen, in hetzelfde sierlijke handschrift, maar nu leek het te gloeien:
**Je begint het te begrijpen, Verteller.
Maar dit is nog maar het eerste hoofdstuk.
De werelden wachten. De koninginnen. De godinnen. De wezens die zelfs jij nog niet durft te beschrijven.**
Bas staarde naar de pagina. Zijn pik werd ondanks de vermoeidheid alweer hard.
Hij pakte zijn pen.
Zijn hand trilde licht van opwinding toen hij begon te schrijven…
**In het hart van het Vergeten Rijk opent zich een poort naar Bas’ kamer. Daaruit stapt…**
Er zijn nog geen trefwoorden voor dit verhaal. Welke trefwoorden passen volgens jou bij dit verhaal?
Geef dit verhaal een cijfer:
5
6
7
8
9
10
Latex (34)
PureLove35 (46)
Lookme (50)
Annickso (33)