Door: Maarten
Datum: 29-05-2026 | Cijfer: 9.4 | Gelezen: 2529
Lengte: Lang | Leestijd: 19 minuten | Lezers Online: 58
Trefwoord(en): Moeder, Therapie, Uitdagen, Verlangen, Zoon,
Lengte: Lang | Leestijd: 19 minuten | Lezers Online: 58
Trefwoord(en): Moeder, Therapie, Uitdagen, Verlangen, Zoon,
Vervolg op: Groepstherapie - 1
‘Hoi Jane, de locatie is…’ bericht Mona met de locatie. Ik moet er een paar kilometer voor rijden maar het is redelijk in de buurt. De zenuwen gieren me door de keel. Ik trek mijn joggingpak aan en kijk in de spiegel. Dan slaat de onzekerheid toe. Moet ik nou ook een handdoek meenemen of alleen gemakkelijke kleding? Wat zeg ik tegen de anderen? Vertel ik alles of houd ik me op de achtergrond? Hoe zullen anderen reageren op mijn verhaal? Wat voor verhaal hebben ze zelf? Ik voel me misselijk en zou bijna afzeggen. Maar ik zet door en ga toch.
“Welkom Jane!” begroet Mona me bij de deur. Ik glimlach naar haar en krijg een knuffel voor ik binnen stap. De ruimte, een opslagruimte met stoelen, banken en fauteuils, in een grote cirkel geplaatst met een groot kleed in het midden. Ik kijk aarzelend om me heen en zie enkele vrouwen met elkaar praten. Ik ben niet de eerste en omdat ik me onzeker voel, loop ik naar het hoekje met thee en koffie en schenk mezelf een kop thee in. Langzaam loopt de ruimte vol tot we met z’n zevenen zijn. Ik heb nog niemand gesproken en ontwijk ze eerlijk gezegd ook.
“Welkom dames, we zijn compleet. Laten we even een kring maken hier op het kleed…” zegt Mona en iedereen loopt naar het kleed en blijft met een onderlinge afstand van een meter staan. “Graag een warm welkom voor Jane en Lydia. Zij zijn vandaag voor het eerst en zijn net als jullie allemaal in het begin wat onzeker en afwachtend. Geef hen de ruimte om te ontdekken wat de groep voor elkaar kan betekenen…” zegt Mona waarop een zacht, hartverwarmend geklap klinkt.
“Goed, zoals altijd beginnen we met een ontspanningsoefening. Sluit je ogen en let op je ademhaling…” zegt Mona en terwijl we onze ogen sluiten, hoor ik ergens rustige loungemuziek vandaan komen. “Adem in… en adem uit… stel je voor dat je op het strand loopt op een mooie warme zomerdag…” zegt Mona terwijl haar stem verraadt dat ze rondjes achter ons loopt. “Adem maar eens diep in en houdt het vijf tellen vast… en adem uit…” Het lijkt inderdaad wat te ontspannen. Met onze ogen dicht doen we nog wat bewegingen en na een minuut of vijf voel ik me rustiger.
“Mooi, open je ogen en ga rustig op de grond zitten…” zegt Mona. Ze sluit de cirkel en gaat in kleermakerszit zitten. “Vandaag wil ik het met jullie hebben over uitdagen en verleiding…” ze pauzeert even en laat het onderwerp bij iedereen doordringen. “Onze tieners hebben iedere dag te maken met uitdagingen en verleidingen. Sommigen zijn er gevoeliger voor dan anderen. Mijn zoon maakt er een spelletje van me uit te dagen. En dat kan op allerlei gebied zijn. Gisteren vroeg hij me ‘mam, help je ook mannen met erectieproblemen?’” Er wordt gegniffeld. “Hij weet donders goed wat ik doe maar vindt het gewoon leuk om te praten over seks in het algemeen en erecties in het bijzonder. Zijn ogen glinsteren als ik er op in ga. Wil iemand van jullie een uitdaging van jullie kinderen delen?” vraagt Mona.
“Ja, Anna?” zegt Mona tegen een vrouw die aarzelend haar hand opsteekt. “Mijn zoon vroeg van de week of ik zonder slipje onder mijn rokje over straat durf…” zegt ze en giechelt. Mona zegt even niets waarop Anna door gaat. “Nou, toen ik zei dat ik dat best durfde, daagde hij me uit het te doen. Ik wilde me niet laten kennen en heb het toen gedaan…” zegt ze lachend. Mona glimlacht. “Voelde je je verplicht het te doen?” vraagt ze. “Nee… nou ja, hij weet donders goed dat ik een uitdaging niet snel uit de weg ga…” “Dus je deed het omdat hij het wilde, niet omdat je er zelf zin in had?” vraagt Mona door. “Ik denk het…” zegt Anna, nu aarzelend. “Dank je, mooi voorbeeld…” zegt Mona. “Iemand anders?”
“Nancy?” zegt Mona. Een vrouw begint te vertellen dus weet ik dat zij Nancy is. “Mijn zoon daagde mijn dochter uit mijn man een erectie te bezorgen door bij hem op schoot te zitten…” zegt Nancy lachend. Het valt me op dat ze het niet als probleem ziet dat haar man opgewonden wordt van hun dochter. “En hoe pakte dat uit?” vraagt Mona haar. “Ze had een kort rokje aangetrokken en een strak shirtje waardoor haar tietjes goed zichtbaar waren. Vervolgens liep ze diverse malen door de woonkamer terwijl mijn man en ik televisie keken. Ze bukte zelfs een keer om iets te pakken uit het televisiemeubel waardoor je haar slipje zag. En toen ik haar vertelde dat het tijd was om naar bed te gaan, gaf ze mij een knuffel en toen haar vader. Hij trok haar naar zich toe, zoals hij wel vaker doet. Toen schoof ze bij hem op schoot met haar knieën aan weerszijden van zijn benen. Zo ‘stoeide’ ze op zijn schoot. Toen ze opstond, kon je duidelijk zien dat hij een erectie had…” Mona lacht erom. “Gewonnen!” zegt ze. Nancy lacht met haar mee. Mona kijkt de kring rond. Het is mij duidelijk dat Nancy van de laatste A is, van aanmoediging.
Mona vraagt of iemand anders nog een voorbeeld heeft maar niemand wil blijkbaar nog iets toevoegen. Ik denk aan Marc en zijn aanhoudende verleidingen. Ik schraap mijn keel. Mona kijkt me vragend aan. “Jane?” zegt ze.
“Euh ja, hallo allemaal, ik ben Jane en ik heb een zoon van 16. Hij ehh… doet van alles om mij uit te dagen. Afgelopen week stond hij naakt in mijn slaapkamer met een volle erectie. Mijn man stond onder de douche en ik lag nog in bed…” vertel ik. Mona d’r ogen twinkelen. “En, wil je ons vertellen wat dat met je deed?” vraagt ze. “Ik voelde me bedreigd, gechanteerd. Ik had het idee dat ik weinig kon doen. Als ik boos zou worden, zou hij me misschien gewoon uitlachen of zou mijn man komen en zouden we ruzie in huis hebben…” vertel ik verder. “Hoe is het afgelopen?” vraagt Mona zoetjes. “Hij kwam op de rand van het bed zitten en vroeg me of ik vond dat hij een mooie pik had. Ik wist me geen raad en heb hem gezegd dat hij normaal moest doen en mijn slaapkamer moest verlaten…” zeg ik naar waarheid. “En heeft hij dat gedaan?” Ik knik. “En heeft hij een mooie pik?” vraagt Mona met opgetrokken wenkbrauwen. Ik ben verbaasd over de vraag.
“Wat we hier leren, dames…” begint Mona een uitleg, “…is dat we ons niet schuldig moeten voelen over onze gevoelens. Het gaat erom wat we er mee doen. Als Jane vindt dat haar zoon een mooie piemel heeft, wil dat nog niet zeggen dat ze seks met hem heeft. Dus een vraag, die je normaal nooit zou stellen aan een moeder maar eigenlijk niet gek is, is of haar zoon een mooie piemel heeft…” zegt Mona en kijkt me vragend aan. Ik voel dat ik het openlijk kan zeggen, al is dat heel vreemd.
“Ehh ja, eigenlijk wel. Hij heeft een flinke jongen, net als zijn vader. Als hij hard is dan zie je de aderen lopen…” Nu ik er zo open over praat, lucht het enorm op. Hier zijn anderen die hetzelfde meemaken en voelen als ik. Vrouwen, moeders die het niet gek vinden. In gedachten zie ik Marc z’n lul voor me want dat beeld raak ik niet snel kwijt. “En wat deed het met je, toen je die piemel zo bloot van zo dichtbij bekeek? Wil je daar wat over zeggen?” vraagt Mona. Ik haal diep adem. Wil ik dat?
“Ik ehh… kreeg er wel de kriebels van…” zucht ik. De groep lacht voorzichtig. Mona richt haar aandacht op de anderen. “Dus dat kan het met je doen. Het kan je opwinden. Maar dat is toch niet vreemd. Onze kinderen met hun jeugdige strakke huid en stevige lichamen zijn toch prachtig? Niet gek dat het ons kan opwinden. Bedankt voor je voorbeeld Jane!” zegt Mona en wil een experiment met ons doen.
“Ik wil dat jullie languit gaan liggen met jullie voeten naar het midden. Doe jullie ogen maar weer dicht…” zegt ze. Voor ik mijn ogen dicht doe, zie ik dat Mona opstaat. “Ik wil dat jullie in gedachten naar jullie huis gaan. Jij bent de enige die thuis is… het is aangenaam warm in huis dus je hebt een hemdje en korte broek aan… als je loopt, voel je de wind door je kleren gaan… het streelt je huid en geeft je een goed gevoel…” Mona loopt tussen ons door terwijl ze haar verhaal doet.
“Ik ga jullie zo aanraken op verschillende plaatsen…” zegt Mona en wacht even. “Ik wil dat jullie je inbeelden dat je zoon of dochter je aanraakt…” Als ik even niets hoor, voel ik opeens een hand op mijn schouder en besef dat het die van Mona is. Ik dwing mezelf in te denken dat het Marc is die het doet. “Je kind raakt je aan om je uit te dagen…” weer een aanraking, deze keer een hand op mijn knie. “…om je te verleiden…” vervolgt Mona en loopt verder. “Je kind lacht naar je en kijkt je uitdagend aan… hoe reageert mama op de aanraking? Beeld jezelf in hoe dat voelt. Voel je je bedreigd, geprikkeld, relaxed?” Weer een paar seconden stilte. Ik merk dat ik het idee prikkelend vindt. Zowel in positieve sensuele manier als negatief en taboe en een verkeerd signaal afgevend.
“Denk je nu in dat je zoon of dochter zijn of haar kleren uit doet. Vlak voor je neus alsof je ze gevraagd hebt zich uit te kleden. Kijk in gedachten naar hun jonge lichamen. Hun gespierde torso, hun stevige borstjes en strakke billen. Zie hun slappe piemels tot leven komen tot stevige erecties…” Mona loopt langs maar zegt of doet niets. Ik hoor iemand nerveus kuchen. “Probeer grip te krijgen op wat je nu voelt… definieer het voor jezelf… zijn je gedachten ontspannen of voel je je bedreigd… windt de situatie je op en zo ja, mag dat?…” Ik hoor Mona lopen en opeens giechelt er iemand. Ik glimlach van de spanning die ik ervaar. Even later voel ik een hand die traag over mijn arm streelt. Ik voel een enorme erotische sensatie door mijn lichaam gaan. De gedachten aan een naakte Marc met een volle erectie in combinatie met de aanraking, hebben me geactiveerd. Ik zucht even diep.
“Zonder jullie ogen te openen, wil iemand wat delen over deze ervaring?” vraagt Mona. “Ja Esmee?” Een vrouw schraapt haar keel. “Ik heb de behoefte mijn zoon vermanend toe te spreken. Hij hoort zich niet zo te gedragen. Ik voel opwinding maar wil dat het ophoudt.” “Goed…” zegt Mona, “…is de opwinding fout?” Esmee reageert: “Nee, de opwinding zelf is iets lichamelijks… het feit dat ik mijn zoon stop zorgt ervoor dat hij mijn grenzen leert kennen…” zegt Esmee stellig. “Heel goed…” zegt Mona, “…ten eerste omdat je terecht opmerkt dat je niet verantwoordelijk bent voor wat je voelt. Het is een lichamelijke reactie dat vanzelf plaatsvindt. Iets dat vanzelf gaat, mag je niet over oordelen. Ten tweede omdat je duidelijk kiest voor afwijzing. Je zoon mag dit niet met je doen en dus spreek je hem erop aan. Uitstekend!”
Een andere vrouw schraapt haar keel en begint te vertellen. “Ik zit in tweestrijd. Ik voel de behoefte mijn tweeling terecht te wijzen omdat het moet…” zegt ze. “Moet? Wat moet van wie?” vraagt Mona rustig. “Gewoon… het hoort niet dat ze dit doen…” zegt de vrouw.. “Ilse, je tweeling daagt je wel vaker zo uit, toch? Ben je er wel eens in meegegaan?” zegt Mona. “In meegegaan, hoe bedoel je?” vraagt Ilse. “Geprobeerd iets verder te gaan dan je normaal zou doen. Om te kijken wat je gevoelens zeggen…” Ilse is stil. “Ik zou je willen adviseren volgende keer toleranter voor jezelf te zijn en te kijken of je anders reageert…” zegt Mona. Ilse zegt niets meer.
“Iemand anders die nog iets wil delen?” vraagt Mona maar niemand wil dat. Dan laat ze ons rechtop zitten en zegt dat ze even pauze inlast. Ze wijst op de gelegenheid om een praatje te maken met de andere deelnemers en dat de ruimte daar voor is ingericht. We kunnen wat te drinken pakken. Vervolgens neemt ze mij even apart naar een bank en nodigt me uit te gaan zitten.
—
“Hoe vind je het?” vraagt Mona vriendelijk. Ik vertel haar dat ik het fijn vindt bij mensen te zijn die het zelfde doorstaan als ik. Dat ik het gevoel heb dat het niet gek is en dat ik er openlijk over kan praten. Mona knikt tevreden. Ze vraagt me ook hoe ik de ogen-dicht sessies heb ervaren. Ik vertel haar dat het heel realistisch aanvoelt waardoor ik mijn gevoelens beter kan analyseren en het een plaats kan geven. Mona legt een hand op mijn arm en knikt tevreden. “Heel goed Jane. Je bent helemaal op je plaats hier. Super! Als je het goed vindt, ga ik ook even met Lydia praten. Zij is ook nieuw vandaag…” zegt ze en vertrekt naar Lydia.
Nancy komt bij me zitten en steekt haar hand uit. “Nancy” zegt ze. “Jij hebt alleen een zoon?” Ik knik. “Hoe vind je het?” vraagt ook Nancy. Ik vertel haar hetzelfde en Nancy glimlacht. “Mona is fantastisch, vind je niet?” zegt ze. “Weet je, ik maak al twee jaar deel uit van de groep en ben bijna afgestudeerd” lacht ze. Ik glimlach. “Ik zat helemaal vast in mijn gevoelens en vond mijn leven verschrikkelijk… maar nu is het zoveel beter…” zegt ze met een zucht. Ik ben jaloers en wil dezelfde ervaring. “Hoe kwam dat zo?” vraag ik en bedenk me dat het wel een heel brutale vraag is. Nancy glimlacht echter en vertelt: “Mijn man is heel vrij opgevoed en ik niet. Hij ging met zijn ouders naar naaktcampings en zijn ouders deden aan partnerruil terwijl hij in zijn tentje lag te luisteren naar het wilde seksleven van zijn ouders met anderen. Een heel andere ervaring dan die van mij. Mijn ouders waren seksloos voor mijn gevoel. Vertelden me er ook niets over. Als ze wisten hoe mijn man was, zouden ze onze relatie nooit goedgekeurd hebben…” lacht Nancy. “En nu zijn je kinderen een mengeling van jullie twee?” vraag ik. Nancy wuift het weg. “Nee hoor, ze hebben beiden de genen van hun vader. Ik ben het die afwijkt.” Ik begrijp het.
Ik vertel Nancy van mijn zoon en ze glimlacht erom. “Geef hem een keer een koekje van eigen deeg…” zegt ze met een knipoog. “Hoe bedoel je?” vraag ik. “Ga een keer naakt zijn kamer in en doe hetzelfde bij hem…” zegt ze. Ik zie het voor me maar zie niet in hoe dat helpt. “Dan moedig ik hem alleen maar aan…” zeg ik. “Ja maar je leert ook je eigen gevoelens een plaats te geven. Probeer het maar!” zegt ze met een knipoog.
“Dames, even centraal…” roept Mona ons weer bijeen. We zitten in een kring op de grond. Mona loopt even naar een tafel en pakt er een grote doos vanaf. “Ik heb wat van mijn sponsor…” lacht ze. Sommige dames klappen en anderen, zoals ik en Lydia kijken vertwijfeld wie haar sponsor is en wat die te bieden heeft. Mona haalt een rechthoekig doosje uit de grote doos en houdt hem omhoog. Op de zijkant staat de afbeelding van een vibrator. We herkennen het allemaal. “Een fijne vieb voor de stille uurtjes; maakt weinig geluid en trilt lang. Draadloos op te laden op de standaard. Ik mag hem aanbieden voor 35 euro…” Mona haalt het ding uit het doosje en geeft hem aan Nancy die het ding voelt en aanzet. Ze geeft hem door aan de volgende.
Mona pakt iets anders uit de doos. Het blijkt een trilei te zijn met afstandsbediening. “Inbrengen en de afstandsbediening op de salontafel leggen. Kijken hoe lang het duurt voor je de bank aftrilt… Chinese kwaliteit dus verwacht er niet teveel van. Wel toegelaten op de Europese markt dus veilig hoor. 25 euro” lacht Mona en geeft het weer door.
“Dit spreekt voor zich…” zegt Mona en haalt een paar handboeien met rode veren uit de doos. Het mag weg voor weinig. Hierna haalt Mona erotische kleding uit de doos. Een doorschijnend bovenstukje met een bijbehorend slipje. “Voor een spannende avond met je echtgenoot… of zoon natuurlijk…” lacht Mona. Het mag weg voor 30 euro.
“Oh, dit is echt leuk. Een setje voor moeder en dochter…” zegt Mona en haalt twee rode lingeriesetjes uit de doos, compleet met veren. “Iets voor jou en je dochter, Lydia?” vraagt Mona. Lydia krijgt er een kleur van. Nadat alles rond is gegaan, gaat het weer in de doos en meldt Mona dat bij interesse na afloop zaken kan worden gedaan.
De tijd vliegt en na een praatsessie over grenzen aangeven en verdedigen, is het tijd om afscheid te nemen. Twee dames gaan nog met Mona in gesprek over de aangeboden artikelen maar de rest neemt afscheid. Ik vind het jammer dat het al voorbij is en kijk al uit naar de volgende keer.
“Welkom Jane!” begroet Mona me bij de deur. Ik glimlach naar haar en krijg een knuffel voor ik binnen stap. De ruimte, een opslagruimte met stoelen, banken en fauteuils, in een grote cirkel geplaatst met een groot kleed in het midden. Ik kijk aarzelend om me heen en zie enkele vrouwen met elkaar praten. Ik ben niet de eerste en omdat ik me onzeker voel, loop ik naar het hoekje met thee en koffie en schenk mezelf een kop thee in. Langzaam loopt de ruimte vol tot we met z’n zevenen zijn. Ik heb nog niemand gesproken en ontwijk ze eerlijk gezegd ook.
“Welkom dames, we zijn compleet. Laten we even een kring maken hier op het kleed…” zegt Mona en iedereen loopt naar het kleed en blijft met een onderlinge afstand van een meter staan. “Graag een warm welkom voor Jane en Lydia. Zij zijn vandaag voor het eerst en zijn net als jullie allemaal in het begin wat onzeker en afwachtend. Geef hen de ruimte om te ontdekken wat de groep voor elkaar kan betekenen…” zegt Mona waarop een zacht, hartverwarmend geklap klinkt.
“Goed, zoals altijd beginnen we met een ontspanningsoefening. Sluit je ogen en let op je ademhaling…” zegt Mona en terwijl we onze ogen sluiten, hoor ik ergens rustige loungemuziek vandaan komen. “Adem in… en adem uit… stel je voor dat je op het strand loopt op een mooie warme zomerdag…” zegt Mona terwijl haar stem verraadt dat ze rondjes achter ons loopt. “Adem maar eens diep in en houdt het vijf tellen vast… en adem uit…” Het lijkt inderdaad wat te ontspannen. Met onze ogen dicht doen we nog wat bewegingen en na een minuut of vijf voel ik me rustiger.
“Mooi, open je ogen en ga rustig op de grond zitten…” zegt Mona. Ze sluit de cirkel en gaat in kleermakerszit zitten. “Vandaag wil ik het met jullie hebben over uitdagen en verleiding…” ze pauzeert even en laat het onderwerp bij iedereen doordringen. “Onze tieners hebben iedere dag te maken met uitdagingen en verleidingen. Sommigen zijn er gevoeliger voor dan anderen. Mijn zoon maakt er een spelletje van me uit te dagen. En dat kan op allerlei gebied zijn. Gisteren vroeg hij me ‘mam, help je ook mannen met erectieproblemen?’” Er wordt gegniffeld. “Hij weet donders goed wat ik doe maar vindt het gewoon leuk om te praten over seks in het algemeen en erecties in het bijzonder. Zijn ogen glinsteren als ik er op in ga. Wil iemand van jullie een uitdaging van jullie kinderen delen?” vraagt Mona.
“Ja, Anna?” zegt Mona tegen een vrouw die aarzelend haar hand opsteekt. “Mijn zoon vroeg van de week of ik zonder slipje onder mijn rokje over straat durf…” zegt ze en giechelt. Mona zegt even niets waarop Anna door gaat. “Nou, toen ik zei dat ik dat best durfde, daagde hij me uit het te doen. Ik wilde me niet laten kennen en heb het toen gedaan…” zegt ze lachend. Mona glimlacht. “Voelde je je verplicht het te doen?” vraagt ze. “Nee… nou ja, hij weet donders goed dat ik een uitdaging niet snel uit de weg ga…” “Dus je deed het omdat hij het wilde, niet omdat je er zelf zin in had?” vraagt Mona door. “Ik denk het…” zegt Anna, nu aarzelend. “Dank je, mooi voorbeeld…” zegt Mona. “Iemand anders?”
“Nancy?” zegt Mona. Een vrouw begint te vertellen dus weet ik dat zij Nancy is. “Mijn zoon daagde mijn dochter uit mijn man een erectie te bezorgen door bij hem op schoot te zitten…” zegt Nancy lachend. Het valt me op dat ze het niet als probleem ziet dat haar man opgewonden wordt van hun dochter. “En hoe pakte dat uit?” vraagt Mona haar. “Ze had een kort rokje aangetrokken en een strak shirtje waardoor haar tietjes goed zichtbaar waren. Vervolgens liep ze diverse malen door de woonkamer terwijl mijn man en ik televisie keken. Ze bukte zelfs een keer om iets te pakken uit het televisiemeubel waardoor je haar slipje zag. En toen ik haar vertelde dat het tijd was om naar bed te gaan, gaf ze mij een knuffel en toen haar vader. Hij trok haar naar zich toe, zoals hij wel vaker doet. Toen schoof ze bij hem op schoot met haar knieën aan weerszijden van zijn benen. Zo ‘stoeide’ ze op zijn schoot. Toen ze opstond, kon je duidelijk zien dat hij een erectie had…” Mona lacht erom. “Gewonnen!” zegt ze. Nancy lacht met haar mee. Mona kijkt de kring rond. Het is mij duidelijk dat Nancy van de laatste A is, van aanmoediging.
Mona vraagt of iemand anders nog een voorbeeld heeft maar niemand wil blijkbaar nog iets toevoegen. Ik denk aan Marc en zijn aanhoudende verleidingen. Ik schraap mijn keel. Mona kijkt me vragend aan. “Jane?” zegt ze.
“Euh ja, hallo allemaal, ik ben Jane en ik heb een zoon van 16. Hij ehh… doet van alles om mij uit te dagen. Afgelopen week stond hij naakt in mijn slaapkamer met een volle erectie. Mijn man stond onder de douche en ik lag nog in bed…” vertel ik. Mona d’r ogen twinkelen. “En, wil je ons vertellen wat dat met je deed?” vraagt ze. “Ik voelde me bedreigd, gechanteerd. Ik had het idee dat ik weinig kon doen. Als ik boos zou worden, zou hij me misschien gewoon uitlachen of zou mijn man komen en zouden we ruzie in huis hebben…” vertel ik verder. “Hoe is het afgelopen?” vraagt Mona zoetjes. “Hij kwam op de rand van het bed zitten en vroeg me of ik vond dat hij een mooie pik had. Ik wist me geen raad en heb hem gezegd dat hij normaal moest doen en mijn slaapkamer moest verlaten…” zeg ik naar waarheid. “En heeft hij dat gedaan?” Ik knik. “En heeft hij een mooie pik?” vraagt Mona met opgetrokken wenkbrauwen. Ik ben verbaasd over de vraag.
“Wat we hier leren, dames…” begint Mona een uitleg, “…is dat we ons niet schuldig moeten voelen over onze gevoelens. Het gaat erom wat we er mee doen. Als Jane vindt dat haar zoon een mooie piemel heeft, wil dat nog niet zeggen dat ze seks met hem heeft. Dus een vraag, die je normaal nooit zou stellen aan een moeder maar eigenlijk niet gek is, is of haar zoon een mooie piemel heeft…” zegt Mona en kijkt me vragend aan. Ik voel dat ik het openlijk kan zeggen, al is dat heel vreemd.
“Ehh ja, eigenlijk wel. Hij heeft een flinke jongen, net als zijn vader. Als hij hard is dan zie je de aderen lopen…” Nu ik er zo open over praat, lucht het enorm op. Hier zijn anderen die hetzelfde meemaken en voelen als ik. Vrouwen, moeders die het niet gek vinden. In gedachten zie ik Marc z’n lul voor me want dat beeld raak ik niet snel kwijt. “En wat deed het met je, toen je die piemel zo bloot van zo dichtbij bekeek? Wil je daar wat over zeggen?” vraagt Mona. Ik haal diep adem. Wil ik dat?
“Ik ehh… kreeg er wel de kriebels van…” zucht ik. De groep lacht voorzichtig. Mona richt haar aandacht op de anderen. “Dus dat kan het met je doen. Het kan je opwinden. Maar dat is toch niet vreemd. Onze kinderen met hun jeugdige strakke huid en stevige lichamen zijn toch prachtig? Niet gek dat het ons kan opwinden. Bedankt voor je voorbeeld Jane!” zegt Mona en wil een experiment met ons doen.
“Ik wil dat jullie languit gaan liggen met jullie voeten naar het midden. Doe jullie ogen maar weer dicht…” zegt ze. Voor ik mijn ogen dicht doe, zie ik dat Mona opstaat. “Ik wil dat jullie in gedachten naar jullie huis gaan. Jij bent de enige die thuis is… het is aangenaam warm in huis dus je hebt een hemdje en korte broek aan… als je loopt, voel je de wind door je kleren gaan… het streelt je huid en geeft je een goed gevoel…” Mona loopt tussen ons door terwijl ze haar verhaal doet.
“Ik ga jullie zo aanraken op verschillende plaatsen…” zegt Mona en wacht even. “Ik wil dat jullie je inbeelden dat je zoon of dochter je aanraakt…” Als ik even niets hoor, voel ik opeens een hand op mijn schouder en besef dat het die van Mona is. Ik dwing mezelf in te denken dat het Marc is die het doet. “Je kind raakt je aan om je uit te dagen…” weer een aanraking, deze keer een hand op mijn knie. “…om je te verleiden…” vervolgt Mona en loopt verder. “Je kind lacht naar je en kijkt je uitdagend aan… hoe reageert mama op de aanraking? Beeld jezelf in hoe dat voelt. Voel je je bedreigd, geprikkeld, relaxed?” Weer een paar seconden stilte. Ik merk dat ik het idee prikkelend vindt. Zowel in positieve sensuele manier als negatief en taboe en een verkeerd signaal afgevend.
“Denk je nu in dat je zoon of dochter zijn of haar kleren uit doet. Vlak voor je neus alsof je ze gevraagd hebt zich uit te kleden. Kijk in gedachten naar hun jonge lichamen. Hun gespierde torso, hun stevige borstjes en strakke billen. Zie hun slappe piemels tot leven komen tot stevige erecties…” Mona loopt langs maar zegt of doet niets. Ik hoor iemand nerveus kuchen. “Probeer grip te krijgen op wat je nu voelt… definieer het voor jezelf… zijn je gedachten ontspannen of voel je je bedreigd… windt de situatie je op en zo ja, mag dat?…” Ik hoor Mona lopen en opeens giechelt er iemand. Ik glimlach van de spanning die ik ervaar. Even later voel ik een hand die traag over mijn arm streelt. Ik voel een enorme erotische sensatie door mijn lichaam gaan. De gedachten aan een naakte Marc met een volle erectie in combinatie met de aanraking, hebben me geactiveerd. Ik zucht even diep.
“Zonder jullie ogen te openen, wil iemand wat delen over deze ervaring?” vraagt Mona. “Ja Esmee?” Een vrouw schraapt haar keel. “Ik heb de behoefte mijn zoon vermanend toe te spreken. Hij hoort zich niet zo te gedragen. Ik voel opwinding maar wil dat het ophoudt.” “Goed…” zegt Mona, “…is de opwinding fout?” Esmee reageert: “Nee, de opwinding zelf is iets lichamelijks… het feit dat ik mijn zoon stop zorgt ervoor dat hij mijn grenzen leert kennen…” zegt Esmee stellig. “Heel goed…” zegt Mona, “…ten eerste omdat je terecht opmerkt dat je niet verantwoordelijk bent voor wat je voelt. Het is een lichamelijke reactie dat vanzelf plaatsvindt. Iets dat vanzelf gaat, mag je niet over oordelen. Ten tweede omdat je duidelijk kiest voor afwijzing. Je zoon mag dit niet met je doen en dus spreek je hem erop aan. Uitstekend!”
Een andere vrouw schraapt haar keel en begint te vertellen. “Ik zit in tweestrijd. Ik voel de behoefte mijn tweeling terecht te wijzen omdat het moet…” zegt ze. “Moet? Wat moet van wie?” vraagt Mona rustig. “Gewoon… het hoort niet dat ze dit doen…” zegt de vrouw.. “Ilse, je tweeling daagt je wel vaker zo uit, toch? Ben je er wel eens in meegegaan?” zegt Mona. “In meegegaan, hoe bedoel je?” vraagt Ilse. “Geprobeerd iets verder te gaan dan je normaal zou doen. Om te kijken wat je gevoelens zeggen…” Ilse is stil. “Ik zou je willen adviseren volgende keer toleranter voor jezelf te zijn en te kijken of je anders reageert…” zegt Mona. Ilse zegt niets meer.
“Iemand anders die nog iets wil delen?” vraagt Mona maar niemand wil dat. Dan laat ze ons rechtop zitten en zegt dat ze even pauze inlast. Ze wijst op de gelegenheid om een praatje te maken met de andere deelnemers en dat de ruimte daar voor is ingericht. We kunnen wat te drinken pakken. Vervolgens neemt ze mij even apart naar een bank en nodigt me uit te gaan zitten.
—
“Hoe vind je het?” vraagt Mona vriendelijk. Ik vertel haar dat ik het fijn vindt bij mensen te zijn die het zelfde doorstaan als ik. Dat ik het gevoel heb dat het niet gek is en dat ik er openlijk over kan praten. Mona knikt tevreden. Ze vraagt me ook hoe ik de ogen-dicht sessies heb ervaren. Ik vertel haar dat het heel realistisch aanvoelt waardoor ik mijn gevoelens beter kan analyseren en het een plaats kan geven. Mona legt een hand op mijn arm en knikt tevreden. “Heel goed Jane. Je bent helemaal op je plaats hier. Super! Als je het goed vindt, ga ik ook even met Lydia praten. Zij is ook nieuw vandaag…” zegt ze en vertrekt naar Lydia.
Nancy komt bij me zitten en steekt haar hand uit. “Nancy” zegt ze. “Jij hebt alleen een zoon?” Ik knik. “Hoe vind je het?” vraagt ook Nancy. Ik vertel haar hetzelfde en Nancy glimlacht. “Mona is fantastisch, vind je niet?” zegt ze. “Weet je, ik maak al twee jaar deel uit van de groep en ben bijna afgestudeerd” lacht ze. Ik glimlach. “Ik zat helemaal vast in mijn gevoelens en vond mijn leven verschrikkelijk… maar nu is het zoveel beter…” zegt ze met een zucht. Ik ben jaloers en wil dezelfde ervaring. “Hoe kwam dat zo?” vraag ik en bedenk me dat het wel een heel brutale vraag is. Nancy glimlacht echter en vertelt: “Mijn man is heel vrij opgevoed en ik niet. Hij ging met zijn ouders naar naaktcampings en zijn ouders deden aan partnerruil terwijl hij in zijn tentje lag te luisteren naar het wilde seksleven van zijn ouders met anderen. Een heel andere ervaring dan die van mij. Mijn ouders waren seksloos voor mijn gevoel. Vertelden me er ook niets over. Als ze wisten hoe mijn man was, zouden ze onze relatie nooit goedgekeurd hebben…” lacht Nancy. “En nu zijn je kinderen een mengeling van jullie twee?” vraag ik. Nancy wuift het weg. “Nee hoor, ze hebben beiden de genen van hun vader. Ik ben het die afwijkt.” Ik begrijp het.
Ik vertel Nancy van mijn zoon en ze glimlacht erom. “Geef hem een keer een koekje van eigen deeg…” zegt ze met een knipoog. “Hoe bedoel je?” vraag ik. “Ga een keer naakt zijn kamer in en doe hetzelfde bij hem…” zegt ze. Ik zie het voor me maar zie niet in hoe dat helpt. “Dan moedig ik hem alleen maar aan…” zeg ik. “Ja maar je leert ook je eigen gevoelens een plaats te geven. Probeer het maar!” zegt ze met een knipoog.
“Dames, even centraal…” roept Mona ons weer bijeen. We zitten in een kring op de grond. Mona loopt even naar een tafel en pakt er een grote doos vanaf. “Ik heb wat van mijn sponsor…” lacht ze. Sommige dames klappen en anderen, zoals ik en Lydia kijken vertwijfeld wie haar sponsor is en wat die te bieden heeft. Mona haalt een rechthoekig doosje uit de grote doos en houdt hem omhoog. Op de zijkant staat de afbeelding van een vibrator. We herkennen het allemaal. “Een fijne vieb voor de stille uurtjes; maakt weinig geluid en trilt lang. Draadloos op te laden op de standaard. Ik mag hem aanbieden voor 35 euro…” Mona haalt het ding uit het doosje en geeft hem aan Nancy die het ding voelt en aanzet. Ze geeft hem door aan de volgende.
Mona pakt iets anders uit de doos. Het blijkt een trilei te zijn met afstandsbediening. “Inbrengen en de afstandsbediening op de salontafel leggen. Kijken hoe lang het duurt voor je de bank aftrilt… Chinese kwaliteit dus verwacht er niet teveel van. Wel toegelaten op de Europese markt dus veilig hoor. 25 euro” lacht Mona en geeft het weer door.
“Dit spreekt voor zich…” zegt Mona en haalt een paar handboeien met rode veren uit de doos. Het mag weg voor weinig. Hierna haalt Mona erotische kleding uit de doos. Een doorschijnend bovenstukje met een bijbehorend slipje. “Voor een spannende avond met je echtgenoot… of zoon natuurlijk…” lacht Mona. Het mag weg voor 30 euro.
“Oh, dit is echt leuk. Een setje voor moeder en dochter…” zegt Mona en haalt twee rode lingeriesetjes uit de doos, compleet met veren. “Iets voor jou en je dochter, Lydia?” vraagt Mona. Lydia krijgt er een kleur van. Nadat alles rond is gegaan, gaat het weer in de doos en meldt Mona dat bij interesse na afloop zaken kan worden gedaan.
De tijd vliegt en na een praatsessie over grenzen aangeven en verdedigen, is het tijd om afscheid te nemen. Twee dames gaan nog met Mona in gesprek over de aangeboden artikelen maar de rest neemt afscheid. Ik vind het jammer dat het al voorbij is en kijk al uit naar de volgende keer.
Meer verhalen die je waarschijnlijk leuk vindt
- Mama Zag Het (9.0) door Schrijvertje1234
- Het Verlangen Naar... (9.5) door Thongandstorylover
- Mama Moet Wel Meedoen (9.0) door Travestiet
- Voor Deze Éne Keer ... (9.5) door Kristiena
- Mijn Zoon (9.2) door Anita 🥰
- Mijn Moeder (9.3) door Anita 🥰
- Aan De Deur Wordt Niet Gekocht! (9.3) door Hans en els
- De Geile Week (9.2) door Daniel16880
- Toe Maar, Max! (9.4) door Max A.
- Verjaardagscadeau Voor Mijn Moeder (9.3) door Massage123
Geef dit verhaal een cijfer:
5
6
7
8
9
10
Mijmertje (26)
Yvvett (20)
Lievelo (34)
Trijntje (34)