Door: Reuel
Lizzie en Cora zijn heksen. Lizzie overtreft alle superlatieven aangaande heksen. Ze is lelijk als de nacht. Dus als je haar ziet, doe het licht uit. Cora is een oogverblindende schoonheid en nymfomane. Wow, doe het licht aan. Vervelend alleen, dat ze vaak samen zijn want het zijn hartsvriendinnen.
Beide vliegen ze op een bezemsteel van de Massachusetts Broomstick Company (Van nu af aan MBC’tjes genaamd) die ze opladen aan een USB-poort van hun van Intel® core i23 processor (31th gen.) voorziene toverorgels. Een kwartiertje laden is voldoende. De AI-assistenten James en Henri zijn er gratis bijgeleverd.
In Europa gingen ze dus dijkjes bouwen, uiteindelijk maar dertig meter hoog. Thiery Baudet heeft dus toch gelijk gekregen. Totdat ze het in het jaar 326 na Trump tijdens een krankzinnige superstorm begaven en half Europa verzoop.
De mens verzet zich tegen de wetten van moeder natuur en daarmee wordt zij een plaagdier. Moeder natuur ruimt plaagdieren op ook al moet ze daarvoor de halve planeet afbreken. De mensheid zal terugkeren in haar schoot. Geen moeder dood haar kinderen maar wie niet wil horen moet voelen.
Maar lang voor die tijd, in het jaar 16 nT ontwikkelde Airbus Defence and Space Industries in het Franse Toulouse een hyperdrive waarmee SDL reizen mogelijk werden en de mens uitzwermde over het heelal.
Ze vestigden zich op duizenden planeten. Alle grote landen van de wereld hadden een conglomeraat van planeten die toen nog vanaf de aarde werden bestuurd.
Maar na de catastrofale dijkbreuk woonden er nog slechts een paar honderd miljoen mensen op aarde, in Zuid-Duitsland, Oostenrijk, Zwitserland en Noord-Italië en wat verdwaalde bergvolkeren in de Franse/Spaanse Pyreneeën met Andorra la Vella als hoofdstad.
De diverse conglomeraten kregen toen zelfbestuur en het duurde niet lang meer tot dat de eerste ruimte oorlogen uitbraken. Tja, de mens leert niet van zijn fouten.
Hun ruimteschip Stellarvonk komt uit SDL vlak boven Aphrodite. Het schip duikt vrijwel meteen de dampkring van de planeet in en haar hitteschild gloeit op als het vuur in een smidse.
Cora heeft hier een pesthekel aan. Na de landing ziet het schip eruit als een geblakerde hoop roest.
‘Oh Henri, weer veel te dicht bij,’ roept Cora.
Henri gaat vol op de rem om te voorkomen dat hun schip zich in het oppervlak van de planeet boort. Hun schip breekt door het wolkendek en het kunstlucht van Eros en Himeros gloeien op aan de nachtelijke hemel. Hun schip nadert met een angstwekkende snelheid de ruim vijfhonderd meter hoge Twin Towers van het World Trade Center.
De verkeersleider van de ruimtehaven maant hen aan om onmiddellijk op te trekken want ze bevinden zich tweehonderd meter onder de toegestane hoogte.
‘Er is zojuist een aantekening gemaakt in uw brevet voor roekeloos vliegen. Nog één zo’n overtreding en u bent hem kwijt.’
‘Jezus Henri, beter uitkijken.’
‘Ach wat, het ken nog wel dichterbij meissie.’
‘Als je het maar laat, ik ben het zat om het schip steeds opnieuw te moeten schilderen.’
‘Mwah.’
Lizzie en Cora zijn handelaren in seksartikelen. Van Buttplug tot vibrator, van strapons tot toybags, van g-stringslip tot minijurk, ze hebben alles in de aanbieding. Maar hun specialiteit is de seksrobot. Dit is een magisch en technologisch product in één. Lizzie doet de vrouwelijke robots en Cora de mannelijke. Lizzie is dan zelf lelijk als de nacht maar ze componeert de mooiste vrouwen. Mijn god, als je ’s avonds met zo’n robot in bed stapt en jij je natte droom droomt wil je niet weten met wie je ’s morgensvroeg op staat.
Terwijl Lizzie haar vrouwelijke modellen vormgeeft aan de hand van Tumblr, Facebook groepen en Pinterest onder de zoektermen Fitness babes en Muscle babes, ja ze houdt van stoere meiden, modelleert Cora haar mannen naar de beelden van Michelangelo Buonarroti en Giovanni Lorenzo Bernini uit de Italiaanse Renaissance, nou ja afgezien van die grote dingesen dan. “But size matters is’nt it?”
In het jaar 325 nT zijn alleen de landen van de Europese Unie in naam nog democratisch. De Verenigde Staten is uiteengevallen in drie elkaar bestrijdende delen, het democratische Noordoosten en het republikeinse Zuiden en het zonnige maar hevig brandende Californië. Alleen Californië kent nog een bleke schim van democratie. Nee democratieën kunnen alleen bestaan als welvaart eerlijk verdeeld wordt. Als je moedige politici hebt die met vertrek dreigende multinationals vertellen dat ze belasting moeten betalen. Als je moedige politici hebt die haar burgers vertellen wat kan maar ook wat niet kan. Iedere burger wil gerespecteerd worden. Iedereen wil werken en nuttig zijn voor de maatschappij. Iedereen wil een inkomen waarmee hij zijn rekeningen kan betalen. Niemand wil een toeslag ontvangen, dat is geen welvaart verdelen, dat is armoede verdelen. Geen hardwerkende burger wil een bedelaar zijn en zijn hand moeten ophouden. Hij wil respect.
En ach ja, we snakken gewoon naar wat meer liefde. Naar aardig zijn voor elkaar. Naar omzien naar elkaar.
Cora’s hand verdwijnt in Henri’s chino, daar waar zijn grote dinges zich verbergt. Oh ja Cora schenkt haar mannen graag een ietsje meer. Ze drukt haar volle boezem met hun grote tepels tegen Henri’s ontblootte borst en knabbelt met haar mond aan zijn oorlel.
‘Ff dimmen meissie, ben aan het landen.’
Henri trekt haar hand uit zijn chino en voert de landingsprocedure in op de bedieningsconsole van hun ruimteschip. Het steekt nauw en het heeft zijn aandacht nodig.
Maar Cora laat zich niet afschrikken. Henri is een AI en kan wel twee dingen tegelijk.
Ze trekt haar strapless underboob topje naar beneden en wrijft met haar hard wordende tepels over zijn rug. Met haar tong likt ze wellustig zijn ruggenwervels.
‘Hou nou ff op meissie.’
‘Wat jij wil’, zegt ze pissig, ga wel een robot componeren.’
‘Mot je doen.’
Ze smakt met een knal de deur van het commandodek achter zich dicht.
‘Mannen.’
De planeet Aphrodite heet niet voor niets zo. Het is het vakantieoord van de rijken. Jeffrey had er vast een leuk eilandje willen kopen. Donald was er graag op bezoek gekomen samen met z’n vriendje Andrew. De planeet bestaat enkel uit grote en talloze kleinere eilanden. De planeet is zo plat als een pannenkoek en er waait een eeuwige zwoele passaatwind die de planeet een aangenaam klimaat schenkt. Stormen en orkanen komen er niet voor. De hoofdstad Eros op het eiland Himeros en de tegenover Eros gelegen stad Anteros gelegen op het eiland Amor gescheiden door de straat van Cupido zijn beide steden met miljoenen inwoners.
De grote seksbazen hebben hier hun wellustige hoofdkantoren. Met de mooiste rondborstige kortgerokte gewillige secretaresses. De nazaten van GGG John Thompson maken hier nog altijd hun met amberkleurig vocht doordrenkte films. Rocco Siffredi de zestiende is hier nog altijd op zoek naar mooie vrouwen. Jules Jordan junior de veertiende geeft nog altijd les aan de “Sweet and Innocent”. Beroemde couturiers houden hier hun minimalistische modeshows. Duizenden bordelen zijn er gevestigd. Hotels zijn er niet. Je huurt een kamer in een bordeel en je krijgt het meisje dat er woont gratis bij. Nou ja gratis? Als je het contract voor de huur tekent controleer dan vooral wel even op buiten beeld geplaatste default aanstaande vinkjes voor de aanschaf van uitzonderlijk kostbare maar nutteloze extraatjes. Ja, ja op aarde waren ze al niet te vertrouwen en hier al helemaal niet.
De Stellarvonk landt op platform 21c van de ruimtehaven van Eros. De laadruimte opent zich en Henri en James rijden twee grote trucks met oplegger en aanhanger naar buiten. De volgende dag begint de halfjaarlijkse KamaSutra beurs die op het immens grote Venusplein wordt gehouden. De beurs wordt gehouden in de open lucht. Als het al regent op Aphrodite dan altijd in een milde vorm. Slagregens komen er niet voor. Alle shows van carwash tot kinkyworld zijn open en bloot te zien. De bikiniwedstrijden worden gehouden op een groot podium midden op het plein. Bikini’s zijn belangrijk hier op Aphrodite want de meisjes van plezier liggen graag te zonnen aan de prachtige reine stranden van Eros of Anteros. Wicked Weasel is nog altijd marktleider en de aloude 457 nog altijd dominant. De enige bikini waarmee de producent met één rolletje stof een hele jaar productie draait en niet omdat er zo weinig van verkocht worden. Mannen zijn dol op deze gleuvenbedekkertjes.
‘Waar wilt u naar toe meneer?,’ zegt James.
‘Lul niet zo raar ventje, we rije naar ’t Venusplein.’
‘Goed maar hoe doen we dat meneer?’
‘Jezus, wa dachie van Google Maps ventje.’
‘Hebben ze hier Google Maps meneer?’
‘Gassie bah, tuurlijk hebben ze dat hier ventje.’
‘Goed meneer.’
‘Hou es op met dat te meneren.’
‘Goed meneer.’
‘Jezus, stap in je truck en rije maar ventje.’
‘Goed meneer.’
‘Godver., ik ga voor op en jij rijdt achter me aan ventje.’
‘Goed meneer.’
Henri en James stappen in hun trucks en rijden naar het Venusplein. Daar zetten ze de truck waar de grote tent in zit op de hun toegewezen plaats en Henri pakt de bedieningsconsole en klapt de tent uit.
Het is een hele chique tent waarin de veiling van de seksrobots zal plaatsvinden. Enkel toegankelijk voor de rijken van Aphrodite. Een seksrobot kost vele miljoenen Cinti.
Henri laadt de aanhanger uit. Hierin zit de arena waarin een seksrobot zich presenteert. En de tafeltjes en de stoelen met de biedingskastjes die om de arena komen te staan. Er mogen maximaal zestien rijkaards mee bieden aan deze miljoenendans.
Er zijn deze keer zes seksrobots in de aanbieding, twee mannelijke en vier vrouwelijke exemplaren. Cora heeft haar best gedaan op haar bijdrage, twee robots gemodelleerd naar Michelangelo’s David, een tweeling.
Lizzies robots zijn volledig instelbaar van dom blondje tot hoog intelligent, van cup A tot cup triple Z, van blond tot rood haar, van bruine tot groene ogen wat jij maar wil. Er is één adaptief exemplaar. Dat is het duurste exemplaar met een startprijs van twintig miljoen Cinti.
Een adaptieve seksrobot modelleert zichzelf naar jouw (natte) dromen. Wat teleurstellend kan uitpakken natuurlijk maar dan probeer je het de volgende dag gewoon nog een keer.
James is druk bezig met het uitladen van zijn truck met oplegger en aanhanger om de kraampjes op te stellen, van dildo tot vibrator, van condooms met een smaakje tot afrodisiaca en de rekken met sexy kleertjes.
Alles is goed voorbereid, alles wat nog rest is het uitladen van de kisten met reserves voor als de zaken goed gaan. Maar de KamaSutra is meer een kijken, kijken maar niet kopen show geworden. Voor de firma Macbeth is het een verlieslatende activiteit maar het grote geld wordt verdiend met de seksrobots.
‘Ben je klaar ventje?’
‘Ja meneer.’
‘Jezus.’
‘Waarom heeft u het steeds over Jezus, ik ben niet gelovig.’
‘Jezus.’
James en Henri stappen in een truck, de rest laten ze open en bloot staan. Op Aphrodite wordt er nooit iets gestolen, niet omdat er geen dieven zijn maar omdat het niet mogelijk is.
De camera’s op het plein zien alles en het daaraan verbonden computersysteem kent de dief. Weet waar hij woont en kent zijn bankrekeningnummer. Als je iets wegpakt van een marktkraam is het geld al van je rekening afgeschreven nog voor het in je zak zit. Nee stelen gaat echt niet lukken, wat je meeneemt koop je ook al sta je dieprood.
Een kassa is dan ook afwezig. James heeft morgen het toezicht op de winkel. Het enige wat hij te doen heeft is pakjes inpakken voor als iets een cadeautje moet zijn. Het is hem toevertrouwd, James is altijd superbeleefd en daar houden klanten van.
Henri start de motor en ze rijden terug naar de ruimtehaven. Ze melden zich bij Lizzie.
‘En jongens alles klaar voor morgen?,’ vraagt ze.
‘Yep.’
‘Ja mevrouw.’
‘Oké dan,’ en ze typt een commando in op het klavier van haar toverorgel en de beide mannen vouwen dicht en verdwijnen uit het zicht.
‘Wel te rusten jongens,’ mompelt ze.
Aphrodite draait in achtentwintig aardse uren om zijn as en in 417,5 dagen om zijn zon Icarus. Dat geeft om het jaar een schrikkeljaar. De tijdmeting is in aardse uren. Een Aphrodiets jaar heeft net als op aarde tweeënvijftig weken. En daarmee heeft een week acht dagen. Een week heeft zes werkdagen en twee vrije dagen. Na de vrijdag komt werkdag.
De vakbonden zijn het er niet mee eens, ze zijn van mening dat werkdag een vrije dag moet zijn. Werkgevers zijn van mening dat werkdag niet voor niets werkdag heet en dat men moet werken op werkdag. Nou als dat zo is stellen de vakbonden moet de vrijdag een vrije dag worden, het heet immers niet voor niets vrij(e)dag.
Vakbonden en werkgevers twisten al meer dan een eeuw over deze kwestie. Ondertussen ziet een aphrodietse klok er wat vreemd uit hoewel ze meestal ook rond zijn. En oh ja, omdat de dag achtentwintig uur lang is duurt een werkdag tien uur. En ook daar jaag je de vakbonden mee de gordijnen in. Een werkweek van zestig uur vinden ze te wild. Maar voorlopig is het zoals het is.
Het is maandag en de eerste dag van de KamaSutra. Iedere dag is er een veiling van één seksrobot. Lizzie en Cora komen aansjezen op hun MBC’tjes. Ze vliegen rakelings boven de hoofden van de beursbezoekers. Luid gillend en krijsend van plezier. Het publiek schrikt zich wezenloos maar dat zal de pret niet drukken.
Lizzie draagt een grijze tuinbroek en een zwart T-shirt met een gigantisch doodshoofd erop en natuurlijk haar paarse hoge punthoed met gouden sterren en maansikkels. Om haar hals hangt aan een ketting een groot nogal roestig pentakel. En verder zijn alle clichés wat haar uiterlijk betreft op haar van toepassing. Moet ik ze nog noemen?
Cora is de stralende en sexy vrouw die ze altijd is. Ze draagt een bloedrode strak aansluitende lange jurk met een dubbele split die tot boven haar heupen eindigen. Haar prachtige zongebruinde borsten springen bijna uit haar diep uitgesneden decolleté. Tussen haar sulcus intermammarius hangt een fijn gouden kettinkje met daaraan een klein gouden pentagrammetje.
Mannen die een beetje hun best doen kunnen ontdekken wat de kleur van haar uiterst minimalistische slipje is.
Dan landen de twee meiden, ze trekken hun bezem omhoog en vegen de straat over een lengte van vele meters, stofwolken opwerpend om dan bij de ingang van de tent tot stilstand te komen.
Ze stallen hun bezems door die tegen de tentwand te zetten. Lizzie is veilingmeesteres en Cora is de bevallige presentatrice van de robot van de dag. Henri fungeert als ober en zorgt voor de drankjes en de hapjes voor de rijke gasten.
Een van Cora’s Davids wordt vandaag geveild. Aan de zestien tafeltjes zitten vooral vrouwelijke CEO’s, grootaandeelhouders en eigenaressen van grote multinationals. Maar er zijn ook een paar homoseksuele mannen.
Lizzie zit achter het veilingbord. De startprijs wordt weer gegeven in een rode elektronische zes met zes nullen oftewel een vraagprijs van zes miljoen Cinti. Achter tafeltje één zitten twee vrouwen, de CEO van Shaula Electronics Victoria McIntyre en de eigenaresse Linda Pasveer.
Ze willen voor zich samen een robot. Dat moet kunnen vinden ze. Ze zijn schathemeltje rijk en maken de meeste kans, ware het niet dat de homoseksuele Elon Musk, (een verre nazaat van de vriend/vijand van “The Donald”) Tesla baas en miljardair ook een oogje heeft op de David. En ja David maakt dat niet uit. Het zou hem een worst zijn.
Cora komt de arena binnen met de naakte David. De David ontlokt veel ontzag bij de vrouwen over de omvang van een zeker lichaamsdeel.
Cora glimlacht, ja, ja “Size matters.”
Lizzie opent de veiling.
‘Dames en ook heren zie ik, de vraagprijs is zes miljoen Cinti. Het bod wordt steeds verhoogd in stappen van honderdduizend Cinti. Wie biedt?’
Linda steekt haar hand omhoog.
‘Zes miljoen Cinti is geboden’, zegt Lizzie.
Henri wil Elon een drankje inschenken maar die heeft daar even geen aandacht voor.
‘Mot je nog een neut?,’ vraagt hij aan Elon.
Elon steekt zijn hand op.
‘Zes komma één miljoen Cinti is geboden’, roept Lizzie.
Linda steekt haar hand op.
‘Zes komma twee miljoen Cinti is geboden’, roept Lizzie.
‘Of mot je een bitterbal,’ vraagt Henri Elon.
"Sod off Stupid", zegt Elon tegen Henri.
‘Mot je niks?,’ vraagt Henri.
Elon kijkt Henri giftig aan.
“I want a pineapple pizza and a diet coke.”
Elon steekt zijn arm op.
‘Zes komma drie miljoen Cinti is geboden,’ roept Lizzie.
Linda steekt haar hand op.
‘Zes komma vier miljoen Cinti is geboden,’ roept Lizzie.
‘Hebben we niet,’ zegt Henri tegen Elon.’
“Döner kebab with coffee then”, zegt Elon
‘Hebben we niet,’ zegt Henri tegen Elon.’
‘Eenmaal andermaal…,’ roept Lizzie.
“Coffee and an omelet then”, zegt Elon.
‘Hebben we niet,’ zegt Henri tegen Elon.’
‘Verkocht,’ roept Lizzie. Verkocht aan miss Linda Pasveer voor zes komma vier miljoen Cinti.
“You Damn Fool”, roept Elon tegen Henri.
‘Sorry maat, beter oplette’ zegt Henri tegen Elon.
Op werkdag de laatste dag van de KamaSutra is dan de veiling van de adaptieve vrouwelijke seksrobot. De vraagprijs is twintig miljoen Cinti en er zijn maar drie kandidaten in de race. Een Tech miljardair, een herenboer en een wapenfabrikant. Cora is nu de bevallige veilingmeesteres en Lizzie presenteert haar creatie Alexandra.
Lizzie in haar grijze tuinbroek, zwarte doodshoofd T-shirt met paarse punthoed met brede rand neemt Alexandra bij de hand en neemt haar mee de arena in.
‘Mannen, dit is Alexandra zie haar aan.’
Alexandra draagt een lange eigele jurk met een hoge split en heeft prachtige blauwe ogen en lange sluike blonde haren tot aan haar billen. Brede heupen en een smalle middellijn. Ze is de natte doom van menig man.
‘Mannen,’ zegt Lizzie. Hoe willen jullie haar? Een dom blondje met ronde borsten? Of willen jullie een hoog intelligente vrouw met gitzwarte krullende haren met kleine borstjes. Nou wat denken jullie ervan?’
Alexandra veranderd onder de ogen van de drie mannen in een hoog intelligente vrouw.
‘Doe mij maar een hoog intelligente vrouw,’ zegt de herenboer.
Alexandra loopt naar de man en gaat op zijn schoot zitten. Ze steekt haar wijsvinger onder de kin van de herenboer en drukt zijn gezicht omhoog waardoor ze elkaar recht in de ogen kijken.
‘En waarom wil jij een intelligente vrouw,’ vraagt ze hem.
‘Ik zoek een intelligente vrouw voor mijn zoon, hij is niet al te snugger. Jij wordt zijn vrouw en jij zorgt ervoor dat hij slaagt in het leven.’
‘Technisch gezien ben ik geen vrouw. Er is iets dat ik niet kan.’
‘Je kunt toch een kind baren?’
‘Ja, maar ik lever geen eicel, dus daar moet je een vrouw voor zoeken. Ik kan niet de natuurlijke moeder zijn van de kinderen van je zoon. Het embryo moet bij me ingebracht worden.’
‘Dus je bent een soort koe?’
‘Zeg boertje, ik heb je gegoogeld hoor, tweehonderdduizend hectare monocultuur, veel gif spuiten en de mest van je duizenden met synthetische groeihormonen gefokte koeien injecteren in de bodem.
Alles wat er fout is gegaan op moeder aarde ben jij hier op Aphrodite aan het herhalen. En die aardbeien die jij levert aan de Albert Heyn hier bevatten net als op aarde zeventien verschillende soorten landbouwgif en nog steeds weet niemand wat dat met het menselijk lichaam doet.
‘Zeg stomme trut, wat weet jij van landbouw. Alles wat ik doe is voor de wet toegestaan, ik doe niets fout.’
‘Tja, hier lopen hetzelfde soort laffe politici rond als op Moeder Aarde. Geen principes en geen karakter.’
‘Doe mij maar een dom blondje,’ roept de wapenhandelaar enthousiast.
Ogenblikkelijk veranderd Alexandra van zwart naar blond haar en cup E en heupwiegend loopt ze op de wapenhandelaar toe. Ze duwt haar grote borsten tegen zijn gezicht en wrijft ze over zijn mond en neus.
‘Nog altijd besteden we de vijf procent van Rutte aan defensie terwijl het al meer dan twee eeuwen vrede is. Het kan best wat minder, veel minder zelfs. Er is onder de mensen veel armoede omdat zij het zijn die die vijf procent moeten ophoesten terwijl die Tech miljardair daar naast jou en jij de zakken zitten te vullen.’
‘Ik wou een dom blondje,’ roept de wapenhandelaar.
‘Ja, ja ik zie er nu misschien uit als een dom blondje maar ben het niet hè’ en ze priemt haar wijsvinger met haar lange nagel in zijn neus.
‘Auw, stomme Truus,’ roept de wapenhandelaar.
‘Ik moet jou niet,’ roept de Tech miljardair.
‘En ik moet jouw soort niet en jou dus ook niet. Wel profiteren van de infrastructuur van landen maar geen belasting betalen en de burgers overal voor laten betalen en ondertussen hun gegevens pikken en misbruiken voor eigen gebruik terwijl je ondertussen een beetje ligt rond te dobberen op je miljardenjacht,’ snerpt Alexandra.
Cora ziet het allemaal aan en vraagt zich het een en ander af. Cora opent de veiling. ‘Heren, de vraagprijs is twintig miljoen Cinti. Het bod wordt steeds verhoogd in stappen van een half miljoen Cinti. Iemand nog zin om te bieden?’
Maar geen van de drie mannen heeft nog zin om te bieden.
‘Heeft afslag bij afmijning nog zin heren?,’ vraagt Cora.
Geen van de drie mannen reageert. Ze staan een voor een op en verlaten de veilingruimte.
‘Dan is de veiling voor vandaag gesloten,’ besluit Cora.
Alexandra grijnst.
‘Bijdehandje, drie klootzakken, ze zijn jou niet waard, op Shaula vinden we wel een leuke man voor je.’
‘Dank je voor je begrip Cora,’ en ze vouwt zich op en verdwijnt.
Lizzie denkt, ‘slimme meid.’
Beide vliegen ze op een bezemsteel van de Massachusetts Broomstick Company (Van nu af aan MBC’tjes genaamd) die ze opladen aan een USB-poort van hun van Intel® core i23 processor (31th gen.) voorziene toverorgels. Een kwartiertje laden is voldoende. De AI-assistenten James en Henri zijn er gratis bijgeleverd.
In Europa gingen ze dus dijkjes bouwen, uiteindelijk maar dertig meter hoog. Thiery Baudet heeft dus toch gelijk gekregen. Totdat ze het in het jaar 326 na Trump tijdens een krankzinnige superstorm begaven en half Europa verzoop.
De mens verzet zich tegen de wetten van moeder natuur en daarmee wordt zij een plaagdier. Moeder natuur ruimt plaagdieren op ook al moet ze daarvoor de halve planeet afbreken. De mensheid zal terugkeren in haar schoot. Geen moeder dood haar kinderen maar wie niet wil horen moet voelen.
Maar lang voor die tijd, in het jaar 16 nT ontwikkelde Airbus Defence and Space Industries in het Franse Toulouse een hyperdrive waarmee SDL reizen mogelijk werden en de mens uitzwermde over het heelal.
Ze vestigden zich op duizenden planeten. Alle grote landen van de wereld hadden een conglomeraat van planeten die toen nog vanaf de aarde werden bestuurd.
Maar na de catastrofale dijkbreuk woonden er nog slechts een paar honderd miljoen mensen op aarde, in Zuid-Duitsland, Oostenrijk, Zwitserland en Noord-Italië en wat verdwaalde bergvolkeren in de Franse/Spaanse Pyreneeën met Andorra la Vella als hoofdstad.
De diverse conglomeraten kregen toen zelfbestuur en het duurde niet lang meer tot dat de eerste ruimte oorlogen uitbraken. Tja, de mens leert niet van zijn fouten.
Hun ruimteschip Stellarvonk komt uit SDL vlak boven Aphrodite. Het schip duikt vrijwel meteen de dampkring van de planeet in en haar hitteschild gloeit op als het vuur in een smidse.
Cora heeft hier een pesthekel aan. Na de landing ziet het schip eruit als een geblakerde hoop roest.
‘Oh Henri, weer veel te dicht bij,’ roept Cora.
Henri gaat vol op de rem om te voorkomen dat hun schip zich in het oppervlak van de planeet boort. Hun schip breekt door het wolkendek en het kunstlucht van Eros en Himeros gloeien op aan de nachtelijke hemel. Hun schip nadert met een angstwekkende snelheid de ruim vijfhonderd meter hoge Twin Towers van het World Trade Center.
De verkeersleider van de ruimtehaven maant hen aan om onmiddellijk op te trekken want ze bevinden zich tweehonderd meter onder de toegestane hoogte.
‘Er is zojuist een aantekening gemaakt in uw brevet voor roekeloos vliegen. Nog één zo’n overtreding en u bent hem kwijt.’
‘Jezus Henri, beter uitkijken.’
‘Ach wat, het ken nog wel dichterbij meissie.’
‘Als je het maar laat, ik ben het zat om het schip steeds opnieuw te moeten schilderen.’
‘Mwah.’
Lizzie en Cora zijn handelaren in seksartikelen. Van Buttplug tot vibrator, van strapons tot toybags, van g-stringslip tot minijurk, ze hebben alles in de aanbieding. Maar hun specialiteit is de seksrobot. Dit is een magisch en technologisch product in één. Lizzie doet de vrouwelijke robots en Cora de mannelijke. Lizzie is dan zelf lelijk als de nacht maar ze componeert de mooiste vrouwen. Mijn god, als je ’s avonds met zo’n robot in bed stapt en jij je natte droom droomt wil je niet weten met wie je ’s morgensvroeg op staat.
Terwijl Lizzie haar vrouwelijke modellen vormgeeft aan de hand van Tumblr, Facebook groepen en Pinterest onder de zoektermen Fitness babes en Muscle babes, ja ze houdt van stoere meiden, modelleert Cora haar mannen naar de beelden van Michelangelo Buonarroti en Giovanni Lorenzo Bernini uit de Italiaanse Renaissance, nou ja afgezien van die grote dingesen dan. “But size matters is’nt it?”
In het jaar 325 nT zijn alleen de landen van de Europese Unie in naam nog democratisch. De Verenigde Staten is uiteengevallen in drie elkaar bestrijdende delen, het democratische Noordoosten en het republikeinse Zuiden en het zonnige maar hevig brandende Californië. Alleen Californië kent nog een bleke schim van democratie. Nee democratieën kunnen alleen bestaan als welvaart eerlijk verdeeld wordt. Als je moedige politici hebt die met vertrek dreigende multinationals vertellen dat ze belasting moeten betalen. Als je moedige politici hebt die haar burgers vertellen wat kan maar ook wat niet kan. Iedere burger wil gerespecteerd worden. Iedereen wil werken en nuttig zijn voor de maatschappij. Iedereen wil een inkomen waarmee hij zijn rekeningen kan betalen. Niemand wil een toeslag ontvangen, dat is geen welvaart verdelen, dat is armoede verdelen. Geen hardwerkende burger wil een bedelaar zijn en zijn hand moeten ophouden. Hij wil respect.
En ach ja, we snakken gewoon naar wat meer liefde. Naar aardig zijn voor elkaar. Naar omzien naar elkaar.
Cora’s hand verdwijnt in Henri’s chino, daar waar zijn grote dinges zich verbergt. Oh ja Cora schenkt haar mannen graag een ietsje meer. Ze drukt haar volle boezem met hun grote tepels tegen Henri’s ontblootte borst en knabbelt met haar mond aan zijn oorlel.
‘Ff dimmen meissie, ben aan het landen.’
Henri trekt haar hand uit zijn chino en voert de landingsprocedure in op de bedieningsconsole van hun ruimteschip. Het steekt nauw en het heeft zijn aandacht nodig.
Maar Cora laat zich niet afschrikken. Henri is een AI en kan wel twee dingen tegelijk.
Ze trekt haar strapless underboob topje naar beneden en wrijft met haar hard wordende tepels over zijn rug. Met haar tong likt ze wellustig zijn ruggenwervels.
‘Hou nou ff op meissie.’
‘Wat jij wil’, zegt ze pissig, ga wel een robot componeren.’
‘Mot je doen.’
Ze smakt met een knal de deur van het commandodek achter zich dicht.
‘Mannen.’
De planeet Aphrodite heet niet voor niets zo. Het is het vakantieoord van de rijken. Jeffrey had er vast een leuk eilandje willen kopen. Donald was er graag op bezoek gekomen samen met z’n vriendje Andrew. De planeet bestaat enkel uit grote en talloze kleinere eilanden. De planeet is zo plat als een pannenkoek en er waait een eeuwige zwoele passaatwind die de planeet een aangenaam klimaat schenkt. Stormen en orkanen komen er niet voor. De hoofdstad Eros op het eiland Himeros en de tegenover Eros gelegen stad Anteros gelegen op het eiland Amor gescheiden door de straat van Cupido zijn beide steden met miljoenen inwoners.
De grote seksbazen hebben hier hun wellustige hoofdkantoren. Met de mooiste rondborstige kortgerokte gewillige secretaresses. De nazaten van GGG John Thompson maken hier nog altijd hun met amberkleurig vocht doordrenkte films. Rocco Siffredi de zestiende is hier nog altijd op zoek naar mooie vrouwen. Jules Jordan junior de veertiende geeft nog altijd les aan de “Sweet and Innocent”. Beroemde couturiers houden hier hun minimalistische modeshows. Duizenden bordelen zijn er gevestigd. Hotels zijn er niet. Je huurt een kamer in een bordeel en je krijgt het meisje dat er woont gratis bij. Nou ja gratis? Als je het contract voor de huur tekent controleer dan vooral wel even op buiten beeld geplaatste default aanstaande vinkjes voor de aanschaf van uitzonderlijk kostbare maar nutteloze extraatjes. Ja, ja op aarde waren ze al niet te vertrouwen en hier al helemaal niet.
De Stellarvonk landt op platform 21c van de ruimtehaven van Eros. De laadruimte opent zich en Henri en James rijden twee grote trucks met oplegger en aanhanger naar buiten. De volgende dag begint de halfjaarlijkse KamaSutra beurs die op het immens grote Venusplein wordt gehouden. De beurs wordt gehouden in de open lucht. Als het al regent op Aphrodite dan altijd in een milde vorm. Slagregens komen er niet voor. Alle shows van carwash tot kinkyworld zijn open en bloot te zien. De bikiniwedstrijden worden gehouden op een groot podium midden op het plein. Bikini’s zijn belangrijk hier op Aphrodite want de meisjes van plezier liggen graag te zonnen aan de prachtige reine stranden van Eros of Anteros. Wicked Weasel is nog altijd marktleider en de aloude 457 nog altijd dominant. De enige bikini waarmee de producent met één rolletje stof een hele jaar productie draait en niet omdat er zo weinig van verkocht worden. Mannen zijn dol op deze gleuvenbedekkertjes.
‘Waar wilt u naar toe meneer?,’ zegt James.
‘Lul niet zo raar ventje, we rije naar ’t Venusplein.’
‘Goed maar hoe doen we dat meneer?’
‘Jezus, wa dachie van Google Maps ventje.’
‘Hebben ze hier Google Maps meneer?’
‘Gassie bah, tuurlijk hebben ze dat hier ventje.’
‘Goed meneer.’
‘Hou es op met dat te meneren.’
‘Goed meneer.’
‘Jezus, stap in je truck en rije maar ventje.’
‘Goed meneer.’
‘Godver., ik ga voor op en jij rijdt achter me aan ventje.’
‘Goed meneer.’
Henri en James stappen in hun trucks en rijden naar het Venusplein. Daar zetten ze de truck waar de grote tent in zit op de hun toegewezen plaats en Henri pakt de bedieningsconsole en klapt de tent uit.
Het is een hele chique tent waarin de veiling van de seksrobots zal plaatsvinden. Enkel toegankelijk voor de rijken van Aphrodite. Een seksrobot kost vele miljoenen Cinti.
Henri laadt de aanhanger uit. Hierin zit de arena waarin een seksrobot zich presenteert. En de tafeltjes en de stoelen met de biedingskastjes die om de arena komen te staan. Er mogen maximaal zestien rijkaards mee bieden aan deze miljoenendans.
Er zijn deze keer zes seksrobots in de aanbieding, twee mannelijke en vier vrouwelijke exemplaren. Cora heeft haar best gedaan op haar bijdrage, twee robots gemodelleerd naar Michelangelo’s David, een tweeling.
Lizzies robots zijn volledig instelbaar van dom blondje tot hoog intelligent, van cup A tot cup triple Z, van blond tot rood haar, van bruine tot groene ogen wat jij maar wil. Er is één adaptief exemplaar. Dat is het duurste exemplaar met een startprijs van twintig miljoen Cinti.
Een adaptieve seksrobot modelleert zichzelf naar jouw (natte) dromen. Wat teleurstellend kan uitpakken natuurlijk maar dan probeer je het de volgende dag gewoon nog een keer.
James is druk bezig met het uitladen van zijn truck met oplegger en aanhanger om de kraampjes op te stellen, van dildo tot vibrator, van condooms met een smaakje tot afrodisiaca en de rekken met sexy kleertjes.
Alles is goed voorbereid, alles wat nog rest is het uitladen van de kisten met reserves voor als de zaken goed gaan. Maar de KamaSutra is meer een kijken, kijken maar niet kopen show geworden. Voor de firma Macbeth is het een verlieslatende activiteit maar het grote geld wordt verdiend met de seksrobots.
‘Ben je klaar ventje?’
‘Ja meneer.’
‘Jezus.’
‘Waarom heeft u het steeds over Jezus, ik ben niet gelovig.’
‘Jezus.’
James en Henri stappen in een truck, de rest laten ze open en bloot staan. Op Aphrodite wordt er nooit iets gestolen, niet omdat er geen dieven zijn maar omdat het niet mogelijk is.
De camera’s op het plein zien alles en het daaraan verbonden computersysteem kent de dief. Weet waar hij woont en kent zijn bankrekeningnummer. Als je iets wegpakt van een marktkraam is het geld al van je rekening afgeschreven nog voor het in je zak zit. Nee stelen gaat echt niet lukken, wat je meeneemt koop je ook al sta je dieprood.
Een kassa is dan ook afwezig. James heeft morgen het toezicht op de winkel. Het enige wat hij te doen heeft is pakjes inpakken voor als iets een cadeautje moet zijn. Het is hem toevertrouwd, James is altijd superbeleefd en daar houden klanten van.
Henri start de motor en ze rijden terug naar de ruimtehaven. Ze melden zich bij Lizzie.
‘En jongens alles klaar voor morgen?,’ vraagt ze.
‘Yep.’
‘Ja mevrouw.’
‘Oké dan,’ en ze typt een commando in op het klavier van haar toverorgel en de beide mannen vouwen dicht en verdwijnen uit het zicht.
‘Wel te rusten jongens,’ mompelt ze.
Aphrodite draait in achtentwintig aardse uren om zijn as en in 417,5 dagen om zijn zon Icarus. Dat geeft om het jaar een schrikkeljaar. De tijdmeting is in aardse uren. Een Aphrodiets jaar heeft net als op aarde tweeënvijftig weken. En daarmee heeft een week acht dagen. Een week heeft zes werkdagen en twee vrije dagen. Na de vrijdag komt werkdag.
De vakbonden zijn het er niet mee eens, ze zijn van mening dat werkdag een vrije dag moet zijn. Werkgevers zijn van mening dat werkdag niet voor niets werkdag heet en dat men moet werken op werkdag. Nou als dat zo is stellen de vakbonden moet de vrijdag een vrije dag worden, het heet immers niet voor niets vrij(e)dag.
Vakbonden en werkgevers twisten al meer dan een eeuw over deze kwestie. Ondertussen ziet een aphrodietse klok er wat vreemd uit hoewel ze meestal ook rond zijn. En oh ja, omdat de dag achtentwintig uur lang is duurt een werkdag tien uur. En ook daar jaag je de vakbonden mee de gordijnen in. Een werkweek van zestig uur vinden ze te wild. Maar voorlopig is het zoals het is.
Het is maandag en de eerste dag van de KamaSutra. Iedere dag is er een veiling van één seksrobot. Lizzie en Cora komen aansjezen op hun MBC’tjes. Ze vliegen rakelings boven de hoofden van de beursbezoekers. Luid gillend en krijsend van plezier. Het publiek schrikt zich wezenloos maar dat zal de pret niet drukken.
Lizzie draagt een grijze tuinbroek en een zwart T-shirt met een gigantisch doodshoofd erop en natuurlijk haar paarse hoge punthoed met gouden sterren en maansikkels. Om haar hals hangt aan een ketting een groot nogal roestig pentakel. En verder zijn alle clichés wat haar uiterlijk betreft op haar van toepassing. Moet ik ze nog noemen?
Cora is de stralende en sexy vrouw die ze altijd is. Ze draagt een bloedrode strak aansluitende lange jurk met een dubbele split die tot boven haar heupen eindigen. Haar prachtige zongebruinde borsten springen bijna uit haar diep uitgesneden decolleté. Tussen haar sulcus intermammarius hangt een fijn gouden kettinkje met daaraan een klein gouden pentagrammetje.
Mannen die een beetje hun best doen kunnen ontdekken wat de kleur van haar uiterst minimalistische slipje is.
Dan landen de twee meiden, ze trekken hun bezem omhoog en vegen de straat over een lengte van vele meters, stofwolken opwerpend om dan bij de ingang van de tent tot stilstand te komen.
Ze stallen hun bezems door die tegen de tentwand te zetten. Lizzie is veilingmeesteres en Cora is de bevallige presentatrice van de robot van de dag. Henri fungeert als ober en zorgt voor de drankjes en de hapjes voor de rijke gasten.
Een van Cora’s Davids wordt vandaag geveild. Aan de zestien tafeltjes zitten vooral vrouwelijke CEO’s, grootaandeelhouders en eigenaressen van grote multinationals. Maar er zijn ook een paar homoseksuele mannen.
Lizzie zit achter het veilingbord. De startprijs wordt weer gegeven in een rode elektronische zes met zes nullen oftewel een vraagprijs van zes miljoen Cinti. Achter tafeltje één zitten twee vrouwen, de CEO van Shaula Electronics Victoria McIntyre en de eigenaresse Linda Pasveer.
Ze willen voor zich samen een robot. Dat moet kunnen vinden ze. Ze zijn schathemeltje rijk en maken de meeste kans, ware het niet dat de homoseksuele Elon Musk, (een verre nazaat van de vriend/vijand van “The Donald”) Tesla baas en miljardair ook een oogje heeft op de David. En ja David maakt dat niet uit. Het zou hem een worst zijn.
Cora komt de arena binnen met de naakte David. De David ontlokt veel ontzag bij de vrouwen over de omvang van een zeker lichaamsdeel.
Cora glimlacht, ja, ja “Size matters.”
Lizzie opent de veiling.
‘Dames en ook heren zie ik, de vraagprijs is zes miljoen Cinti. Het bod wordt steeds verhoogd in stappen van honderdduizend Cinti. Wie biedt?’
Linda steekt haar hand omhoog.
‘Zes miljoen Cinti is geboden’, zegt Lizzie.
Henri wil Elon een drankje inschenken maar die heeft daar even geen aandacht voor.
‘Mot je nog een neut?,’ vraagt hij aan Elon.
Elon steekt zijn hand op.
‘Zes komma één miljoen Cinti is geboden’, roept Lizzie.
Linda steekt haar hand op.
‘Zes komma twee miljoen Cinti is geboden’, roept Lizzie.
‘Of mot je een bitterbal,’ vraagt Henri Elon.
"Sod off Stupid", zegt Elon tegen Henri.
‘Mot je niks?,’ vraagt Henri.
Elon kijkt Henri giftig aan.
“I want a pineapple pizza and a diet coke.”
Elon steekt zijn arm op.
‘Zes komma drie miljoen Cinti is geboden,’ roept Lizzie.
Linda steekt haar hand op.
‘Zes komma vier miljoen Cinti is geboden,’ roept Lizzie.
‘Hebben we niet,’ zegt Henri tegen Elon.’
“Döner kebab with coffee then”, zegt Elon
‘Hebben we niet,’ zegt Henri tegen Elon.’
‘Eenmaal andermaal…,’ roept Lizzie.
“Coffee and an omelet then”, zegt Elon.
‘Hebben we niet,’ zegt Henri tegen Elon.’
‘Verkocht,’ roept Lizzie. Verkocht aan miss Linda Pasveer voor zes komma vier miljoen Cinti.
“You Damn Fool”, roept Elon tegen Henri.
‘Sorry maat, beter oplette’ zegt Henri tegen Elon.
Op werkdag de laatste dag van de KamaSutra is dan de veiling van de adaptieve vrouwelijke seksrobot. De vraagprijs is twintig miljoen Cinti en er zijn maar drie kandidaten in de race. Een Tech miljardair, een herenboer en een wapenfabrikant. Cora is nu de bevallige veilingmeesteres en Lizzie presenteert haar creatie Alexandra.
Lizzie in haar grijze tuinbroek, zwarte doodshoofd T-shirt met paarse punthoed met brede rand neemt Alexandra bij de hand en neemt haar mee de arena in.
‘Mannen, dit is Alexandra zie haar aan.’
Alexandra draagt een lange eigele jurk met een hoge split en heeft prachtige blauwe ogen en lange sluike blonde haren tot aan haar billen. Brede heupen en een smalle middellijn. Ze is de natte doom van menig man.
‘Mannen,’ zegt Lizzie. Hoe willen jullie haar? Een dom blondje met ronde borsten? Of willen jullie een hoog intelligente vrouw met gitzwarte krullende haren met kleine borstjes. Nou wat denken jullie ervan?’
Alexandra veranderd onder de ogen van de drie mannen in een hoog intelligente vrouw.
‘Doe mij maar een hoog intelligente vrouw,’ zegt de herenboer.
Alexandra loopt naar de man en gaat op zijn schoot zitten. Ze steekt haar wijsvinger onder de kin van de herenboer en drukt zijn gezicht omhoog waardoor ze elkaar recht in de ogen kijken.
‘En waarom wil jij een intelligente vrouw,’ vraagt ze hem.
‘Ik zoek een intelligente vrouw voor mijn zoon, hij is niet al te snugger. Jij wordt zijn vrouw en jij zorgt ervoor dat hij slaagt in het leven.’
‘Technisch gezien ben ik geen vrouw. Er is iets dat ik niet kan.’
‘Je kunt toch een kind baren?’
‘Ja, maar ik lever geen eicel, dus daar moet je een vrouw voor zoeken. Ik kan niet de natuurlijke moeder zijn van de kinderen van je zoon. Het embryo moet bij me ingebracht worden.’
‘Dus je bent een soort koe?’
‘Zeg boertje, ik heb je gegoogeld hoor, tweehonderdduizend hectare monocultuur, veel gif spuiten en de mest van je duizenden met synthetische groeihormonen gefokte koeien injecteren in de bodem.
Alles wat er fout is gegaan op moeder aarde ben jij hier op Aphrodite aan het herhalen. En die aardbeien die jij levert aan de Albert Heyn hier bevatten net als op aarde zeventien verschillende soorten landbouwgif en nog steeds weet niemand wat dat met het menselijk lichaam doet.
‘Zeg stomme trut, wat weet jij van landbouw. Alles wat ik doe is voor de wet toegestaan, ik doe niets fout.’
‘Tja, hier lopen hetzelfde soort laffe politici rond als op Moeder Aarde. Geen principes en geen karakter.’
‘Doe mij maar een dom blondje,’ roept de wapenhandelaar enthousiast.
Ogenblikkelijk veranderd Alexandra van zwart naar blond haar en cup E en heupwiegend loopt ze op de wapenhandelaar toe. Ze duwt haar grote borsten tegen zijn gezicht en wrijft ze over zijn mond en neus.
‘Nog altijd besteden we de vijf procent van Rutte aan defensie terwijl het al meer dan twee eeuwen vrede is. Het kan best wat minder, veel minder zelfs. Er is onder de mensen veel armoede omdat zij het zijn die die vijf procent moeten ophoesten terwijl die Tech miljardair daar naast jou en jij de zakken zitten te vullen.’
‘Ik wou een dom blondje,’ roept de wapenhandelaar.
‘Ja, ja ik zie er nu misschien uit als een dom blondje maar ben het niet hè’ en ze priemt haar wijsvinger met haar lange nagel in zijn neus.
‘Auw, stomme Truus,’ roept de wapenhandelaar.
‘Ik moet jou niet,’ roept de Tech miljardair.
‘En ik moet jouw soort niet en jou dus ook niet. Wel profiteren van de infrastructuur van landen maar geen belasting betalen en de burgers overal voor laten betalen en ondertussen hun gegevens pikken en misbruiken voor eigen gebruik terwijl je ondertussen een beetje ligt rond te dobberen op je miljardenjacht,’ snerpt Alexandra.
Cora ziet het allemaal aan en vraagt zich het een en ander af. Cora opent de veiling. ‘Heren, de vraagprijs is twintig miljoen Cinti. Het bod wordt steeds verhoogd in stappen van een half miljoen Cinti. Iemand nog zin om te bieden?’
Maar geen van de drie mannen heeft nog zin om te bieden.
‘Heeft afslag bij afmijning nog zin heren?,’ vraagt Cora.
Geen van de drie mannen reageert. Ze staan een voor een op en verlaten de veilingruimte.
‘Dan is de veiling voor vandaag gesloten,’ besluit Cora.
Alexandra grijnst.
‘Bijdehandje, drie klootzakken, ze zijn jou niet waard, op Shaula vinden we wel een leuke man voor je.’
‘Dank je voor je begrip Cora,’ en ze vouwt zich op en verdwijnt.
Lizzie denkt, ‘slimme meid.’
Er zijn nog geen trefwoorden voor dit verhaal. Welke trefwoorden passen volgens jou bij dit verhaal?
Geef dit verhaal een cijfer:
5
6
7
8
9
10
Catolpi (40)
Kaily (40)
Conrads (51)
Inge-subje (42)