Ik reis elke dag met de trein naar Amsterdam voor mijn werk. Helaas betekent dat vaak staan in een overvolle trein. Een paar weken geleden was het voorjaar begonnen met heerlijk weer. CHet was weer rokjes dag en ook ik droeg weer rokjes.

In de trein komt het vaker voor dat mensen dicht tegen je aan staan en vaak botsen we zachtjes tegen elkaar als de trein van spoor verandert of afremt.

Deze keer voelde ik echter dat iemand mijn billen aanraakte met zijn hand. Eerst heel even maar na een poosje bleef zijn hand op mijn bil.

Toen ik me dat realiseerde duwde ik de hand weg achter mijn rug. Maar even later voelde ik hem weer.

Het gekke was, ik durfde niets te doen en keer strak voor me uit. Dat werd kennelijk als een aanmoediging opgevat en de hand kneep nu zachtjes in mijn bil. Even later ging zijn vinger langs mijn bilspleet. Ik durfde nog steeds niets te doen, ja ik was zelfs bang dat ik 'betrapt' zou worden (als of ik me misdroeg!)

Natuurlijk stopte het niet en voor ik het wist zat de hand onder mijn rokje en streelde mijn billen en tot mijn schrik voelde ik even een vinger in mijn kontgaatje.

Gelukkig kwam de trein vrij snel bij station Amstel en moest ik uit stappen. Maar ik denk dat hij anders zeker verder was gegaan.

Op mijn werk aangekomen, ben ik meteen naar het toilet gegaan en heb de opgebouwde spanning ontladen door me zelf klaar te vingeren.

Ik heb niet gezien, maar in mijn fantasie is hij een knappe zakenman. Maar misschien was het wel een oud mannetje of een een puber scholiertje. Wie weet.

Ik kijk nu al weer uit naar de volgende die mij durft aan te raken in de trein.

Al ik met mijn elektrische tarzan in bed lig heb ik wilde dromen over meerdere mannen die me in de overvolle trien vastpakken, betasten, strelen en knijpen. Ze gaan dan zover dat ik in de trein geneukt wordt zonder dat de andere passagiers het merken, mmm

Op mijn werk is een zo'n foute collega die altijd de verkeerde opmerkingen maakt of je uitkleed met zijn ogen als je langs loopt. Sinds mijn trein avontuur komt hij zelfs in mijn nachtelijke droompjes voor. Ik merk dat ik even extra met mijn heupen wieg als ik langs hem loop of iets laat vallen en voorover buk om het op te pakken en hem een mooi uitzicht op mijn billen kreeg.

Misschien is hij wel de trein man!

Of is het een van die Marokkaanse jongens die altijd naar me sissen en fluiten als ik van het station naar huis fiets. Misschien gaat hij wel op school in Amsterdam en durft hij alleen op deze manier mij aan te raken.