De Gokschuld Van Haar Vriend - 3

Timo stond plotseling op uit de stoel. Zijn gezicht was bleek, zijn handen trilden licht. Hij deed een paar stappen dichterbij, zijn ogen schoten nerveus tussen mij en de man met het litteken heen en weer.

“Is de schuld nu eindelijk afbetaald?” vroeg hij met een dunne stem.

De man gooide zijn hoofd in zijn nek en lachte keihard. Een diepe, spottende lach die door de kleine zolderkamer galmde. Hij trok zich langzaam uit me terug, een dik straaltje van zijn zaad liep langs mijn dij naar beneden.

“Afbetaald?” herhaalde hij, nog steeds lachend. “Jochie, ik ben nog maar net begonnen.”

Hij pakte mijn haar weer beet, stevig maar niet ruw, en stuurde mijn hoofd naar beneden, terug naar zijn geslacht. Het was nog half hard, glimmend van ons allebei. Zonder aarzelen opende ik mijn mond. Ik kon alleen maar luisteren. En ik wilde het ook. Heel graag zelfs.

“Lik hem weer hard, prinsesje,” zei hij kalm, terwijl hij Timo recht in de ogen keek. Zijn stem was laag, dominant, en liet geen ruimte voor tegenspraak.

Ik liet mijn tong over zijn dikke schacht glijden, likte hem schoon, proefde de mix van ons beiden. Langzaam voelde ik hem weer harder worden onder mijn aandacht. Ik zoog voorzichtig aan de eikel, liet mijn lippen eromheen glijden, en keek omhoog naar zijn gezicht. Mijn wangen brandden, maar de schaamte was vermengd met iets veel sterkers: pure opwinding.

Timo stond daar maar. Hij wist zich geen houding te geven. Zijn mond opende en sloot zich een paar keer, maar er kwam geen geluid uit. Hij balde zijn vuisten, deed een halve stap naar voren, maar bleef toen toch staan. Zijn ogen waren groot, vol ongeloof, jaloezie en iets wat verdacht veel op opwinding leek.

De man met het litteken negeerde hem verder. Hij streelde mijn haar terwijl ik hem pijpte, zijn vingers bijna teder nu.

“Zie je dit, jongen?” zei hij tegen Timo zonder zijn blik van mij af te wenden. “Dit is hoe een vrouw écht geniet. Niet dat voorzichtige gefrunnik van jou.”

Ik kreunde zacht om zijn woorden, de vibratie van mijn keel tegen zijn geslacht. Mijn hand gleed omhoog en omvatte zijn zware ballen. Ik was verloren in het moment. Het voelde zo verkeerd en toch zo goed.

Timo bleef staan, machteloos, terwijl ik op mijn knieën voor de man zat en hem weer helemaal hard zoog.

Het duurde niet lang voordat hij weer helemaal hard was. Zijn geslacht stond trots en dik omhoog, glimmend van mijn speeksel. Hij pakte me beet, tilde me op alsof ik niets woog en gooide me ruw op mijn rug op het bed. Ik stuiterde even op de matras, mijn borsten schudden mee. Voor ik goed en wel lag, was hij al tussen mijn benen.

Zijn vingers waren niet zacht. Niet voorzichtig. Hij duwde twee dikke vingers meteen diep bij me naar binnen. Hij vingerde me ruw, diep, met krachtige bewegingen die een nat, soppend geluid maakten in de stille kamer.

Ik kreunde hard, mijn rug kromde zich van het bed af. Het voelde overweldigend. Bijna te veel. Maar precies goed.

“Kijk zo moet het!” gromde hij tegen Timo, zonder ook maar een seconde op te houden. Zijn vingers bleven pompen, kromden zich naar binnen en vonden dat ene plekje dat me meteen sterretjes deed zien. “Niet dat zielige gefrunnik van jou. Echt neuken. Echt voelen hoe nat een vrouw kan worden.”

Timo stond nog steeds bij de stoel. Hij zei niks. Hij keek alleen maar. Zijn gezicht was rood, zijn ogen groot. Hij kon niet wegkijken.

Ik probeerde mijn kreunen te dempen door op mijn lip te bijten, maar het lukte niet. De man was meedogenloos. Zijn duim vond mijn clit en wreef er hard overheen terwijl zijn vingers diep in me bleven stoten. Mijn benen trilden, mijn handen grepen de lakens vast. Ik was zo nat dat het langs zijn hand en mijn billen droop.

“Ja… fuck…” hijgde ik. Mijn stem klonk hoog en wanhopig.

De man lachte laag, tevreden. Hij keek even opzij naar Timo terwijl hij me nog harder vingerde.

“Zie je hoe ze klaarkomt voor een echte man?” zei hij spottend. “Dit is wat ze nodig heeft.”

Mijn lichaam spande zich alweer aan. Een nieuw orgasme bouwde zich razendsnel op, nog intenser dan het vorige. Ik kon alleen maar kreunen en mijn heupen omhoog duwen, smekend om meer.

Net toen het orgasme op het punt stond om me mee te sleuren, stopte hij abrupt. Zijn vingers gleden uit me en lieten een leeg, hongerig gevoel achter. Ik kreunde teleurgesteld, mijn heupen schokten nog even na.

Maar voordat ik iets kon zeggen, drukte hij zijn geslacht naar binnen. Deze keer langzaam. Zijn dikke eikel spreidde me open, centimeter voor centimeter, tot hij helemaal in me zat. Hij keek me recht aan, zijn donkere ogen boorden zich in de mijne. Er lag een intense, bijna roofdierachtige rust in zijn blik.

Hij begon te bewegen. Niet hard en snel zoals eerder, maar traag, diep en weloverwogen. Alsof hij nu alle tijd van de wereld had om me te nemen. Elke stoot was bewust, alsof hij elke millimeter van mijn binnenste wilde voelen.

Zijn hand gleed omhoog en pakte mijn keel beet. Niet verstikkend, maar stevig genoeg om mijn hoofd tegen het matras te drukken. De druk op mijn keel zorgde voor een vreemde, intense stimulans. Een golf van hitte trok door mijn lichaam. Het voelde gevaarlijk. Het voelde goed.

“Oh…” kreunde ik zacht, mijn stem gedempt door zijn hand.

Hij hield mijn blik vast terwijl hij langzaam in en uit me bewoog. Diepe, rollende bewegingen die me helemaal vulden. Zijn duim streelde af en toe mijn keel, alsof hij me eraan wilde herinneren dat hij de controle had.

“Zo moet het voelen, prinsesje,” mompelde hij, zijn stem laag en intiem. “Niet dat zielige gedoe van je vriendje. Voel je dat?”

Ik kon alleen maar knikken, mijn lippen iets geopend. Mijn handen grepen zijn pols vast, niet om hem weg te duwen, maar om hem daar te houden. Het lichte gevoel van machteloosheid, gecombineerd met hoe diep hij in me zat, maakte alles nog intenser. Mijn lichaam trilde onder hem. Ik was zo nat dat ik het tussen ons in voelde.

Uit mijn ooghoek zag ik Timo nog steeds staan. Hij staarde naar ons, zijn gezicht een mengeling van shock en iets wat hij zelf waarschijnlijk niet durfde toe te geven.

Maar ik keek vooral naar de man met het litteken. Naar hoe hij me langzaam, meedogenloos en perfect neukte, terwijl zijn hand om mijn keel lag.

Ik bewoog zachtjes mee met zijn ritme, mijn heupen draaiden langzaam, alsof mijn lichaam een eigen wil had gekregen. Mijn borsten schommelden heen en weer bij elke diepe stoot. Het voelde intiem, bijna te intiem. Zijn hand lag nog steeds stevig om mijn keel en zijn ogen lieten de mijne niet los. Ik kreunde zacht, verloren in dat langzame, diepe gevoel.

Timo begon zachtjes heen en weer te lopen in de hoek van de kamer. Zijn schoenen kraakten op de houten vloer. Hij balde zijn vuisten, deed een stap dichterbij, trok zich dan weer terug. Alsof hij elk moment wilde ingrijpen, maar niet durfde.

Dat irriteerde de man zichtbaar.

“Hou je kop of donder op,” gromde hij zonder zijn ritme te onderbreken. “Je mag kijken, maar dan stil.”

Timo’s gezicht werd rood van woede. “Het is mijn vriendin!” schreeuwde hij plotseling, zijn stem brak halverwege.

De man stopte abrupt. Hij trok zich uit me terug en liet me leeg en hunkerend achter. Ik voelde een teleurgestelde kreun uit mijn keel komen. Mijn lichaam protesteerde meteen, smekend om meer.

Hij stond op, liep kalm naar Timo toe en sloeg hem hard in zijn gezicht. Timo kromp ineen en viel half tegen de muur aan, zijn hand tegen zijn wang gedrukt.

“Jij hebt hier niks meer te zeggen, jochie,” zei de man koel. Hij greep Timo bij zijn hoodie en sleurde hem mee naar het bed. Met één harde duw dwong hij hem op zijn knieën tussen mijn gespreide benen.

“Lik haar,” beval hij. “Lik haar zoals ze het verdient. En doe het goed, anders schop ik je de kamer uit.”

Timo keek me aan, zijn ogen groot van vernedering en verwarring. Ik lag daar nog na hijgend, naakt, mijn benen wijd, mijn kutje rood en glimmend van opwinding. Een deel van me schaamde zich dood voor hem. Een ander deel wilde het.

De man met het litteken ging naast me zitten op de rand van het bed, zijn hand streelde bijna teder over mijn borst terwijl hij Timo strak aankeek.

“Vooruit,” zei hij. “Laat zien wat je kunt. Of moet ik het weer voordoen?”

Timo aarzelde nog een seconde. Toen boog hij zich langzaam voorover. Zijn warme tong raakte me voorzichtig, onhandig. Ik sloot mijn ogen en beet op mijn lip. Het voelde anders dan bij de man. Zachter en veel onzekerder.

Maar de man met het litteken was niet tevreden. Hij legde een hand op Timo’s achterhoofd en duwde hem dieper tussen mijn benen.

“Echt likken,” gromde hij. “Maak haar klaar.”

Ik kreunde zacht toen Timo’s tong dieper ging. Mijn handen grepen de lakens vast. De man keek naar me, een tevreden glimlach om zijn lippen, terwijl hij langzaam over mijn tepel streelde.

Ik wist niet meer wat ik moest voelen. Alleen dat mijn lichaam nog steeds brandde en dat dit allemaal veel te ver was gegaan.

De man liet zich naast me op het bed zakken, zijn grote lichaam warm tegen het mijne. Hij pakte mijn hand en leidde die zonder aarzelen naar zijn geslacht, dat nog steeds hard en zwaar was. Hij ging er goed voor liggen, ontspannen, één arm achter zijn hoofd, alsof dit allemaal de normaalste zaak van de wereld was.

Ik sloot mijn vingers om hem heen en begon langzaam te trekken. Mijn hand gleed op en neer, voelde de aderen onder de zachte huid. Het voelde vreemd intiem.

Ondertussen probeerde Timo tussen mijn benen te likken. Het was niet goed. Hij wisselde te veel, ging te snel van mijn clit naar binnen en weer terug, zonder ritme, zonder echte aandacht. Het frustreerde me. Hoe harder ik het probeerde te voelen, hoe meer het me irriteerde. Dit was niet wat ik nodig had.

De man zag het meteen. Hij keek naar me, een klein, wetend glimlachje om zijn lippen. Onze ogen vonden elkaar. In die seconde voelde het alsof we hetzelfde dachten. Alsof hij precies wist wat ik wilde.

Zonder iets te zeggen duwde ik Timo weg. Niet hard, maar duidelijk. Hij viel bijna achterover. Ik klom over de man heen, zette mijn knieën aan weerszijden van zijn heupen en ging boven hem zitten. Mijn handen trilden een beetje toen ik zijn dikke geslacht vastpakte en hem naar mijn ingang leidde.

Langzaam liet ik mezelf zakken.

Hij gleed bij me naar binnen. Dieper dan Timo ooit had gekund. Ik voelde hoe hij me vulde tot ik bijna geen adem meer kreeg. Een lange, diepe kreun ontsnapte uit mijn keel toen ik helemaal op hem zat, mijn billen tegen zijn bovenbenen.

“Fuck…” fluisterde ik.

De man legde zijn handen op mijn heupen en keek omhoog naar me. Zijn blik was donker, tevreden. Hij liet mij het tempo bepalen, maar ik voelde dat hij elk moment de controle kon overnemen.

Achter me hoorde ik Timo iets onverstaanbaars mompelen, maar het interesseerde me niet. Ik begon langzaam te bewegen. Op en neer. Rollen met mijn heupen. Mijn borsten schommelden zacht mee. Het voelde heerlijk.

De man gromde goedkeurend en kneep in mijn billen.

“Dat is beter, prinsesje,” mompelde hij.

Ik bereed hem met alles wat ik in me had. Mijn heupen rolden, zakten diep en kwamen weer omhoog, telkens opnieuw. Mijn handen lagen op zijn borst, mijn nagels drukten in zijn huid. Elke keer als ik helemaal op hem zat, voelde ik hoe diep hij in me kwam. Het was overweldigend. Mijn haar viel voor mijn ogen, mijn borsten deinden wild mee met het ritme. Ik kreunde zacht, steeds harder, zonder me nog iets aan te trekken van Timo die ergens achter me stond.

De man liet me even begaan, zijn handen op mijn heupen, zijn ogen half dichtgeknepen van genot. Maar toen nam hij het over.

Zijn vingers grepen mijn heupen steviger vast. Hij plantte zijn voeten in het matras en begon van onderaf hard omhoog te stoten. Het geluid van huid tegen huid vulde de kleine kamer. Ik kon alleen maar blijven zitten, mijn lichaam ontvangen wat hij gaf. Meer kon ik niet. Mijn armen trilden, mijn benen werden slap.

“Ja… zo,” hijgde hij. Zijn stoten werden onregelmatiger, urgenter. Ik voelde dat hij een orgasme voelde aankomen. Hij werkte zich ernaartoe, zijn gezicht vertrokken van concentratie.

Ik bleef zitten en probeerde alles te ontvangen.

Met een diepe, grommende kreun kwam hij klaar. Hij hield me stevig op mijn plaats, zijn handen als een bankschroef om mijn heupen. Ik kon me niet terugtrekken, zelfs al had ik het gewild. Ik voelde hoe zijn dikke geslacht pulseerde, hoe hij schokte en spoot. Warm, dik zaad stroomde in krachtige stralen diep bij me naar binnen. Golf na golf. Het voelde alsof het nooit zou stoppen. Een deel van hem bleef in me terwijl hij nahijgde, zijn lichaam gespannen onder het mijne.

Mijn eigen orgasme was net niet gekomen, maar mijn lichaam gloeide en klopte om hem heen, alsof het alles uit hem wilde melken.

De man ademde zwaar, zijn handen gleden nu iets zachter over mijn rug. Hij keek me aan met die donkere, tevreden blik.

“Brave meid,” mompelde hij. “Je houdt het allemaal netjes binnen.”

Achter ons hoorde ik Timo’s onrustige ademhaling. Maar ik keek niet om. Ik kon alleen maar voelen hoe vol ik was, hoe warm zijn zaad in me zat, en hoe mijn lichaam nog steeds naar meer verlangde.

De man trok me langzaam naar beneden, tegen zijn borst aan, en hield me daar vast terwijl hij nog steeds diep in me zat.

Even later, zonder waarschuwing, tilde hij me van zich af en gooide me opzij op het bed. Ik landde zacht op de matras, nog na hijgend, mijn benen nog gespreid. Warm zaad liep meteen uit me, over de binnenkant van mijn dijen en op de lakens.

De man stond op, rekte zich even uit en begon kalm zijn kleren weer aan te trekken. Alsof hij net een middagwandeling had gemaakt in plaats van mij twee keer te laten klaarkomen en zelf diep in me klaar te komen.

Timo stond nog steeds een beetje verloren naast het bed. Hij keek de man vragend aan, zijn mond half open, maar hij durfde niks te zeggen. Zijn gezicht was rood, een mix van woede, schaamte en iets wat hij zelf waarschijnlijk niet wilde erkennen.

De man met het litteken trok zijn shirt over zijn hoofd en lachte kort. Hij wist precies wat Timo wilde vragen.

“Je prinsesje heeft net duizend euro afbetaald,” zei hij terwijl hij zijn broek dichtknoopte. “Niet slecht voor een uurtje werk. Maar we zijn er nog niet, jongen. Ze moet nog even door.”

Hij keek naar mij, zijn ogen gleden goedkeurend over mijn naakte, bezwete lichaam. Ik lag daar nog, met mijn haar wild over het kussen, mijn borsten rood van zijn handen en zijn zaad nog steeds uit me sijpelend.

“Als ze wil, kan ze vanavond alles afbetalen in de club,” ging hij verder. “Maar dan moet ze écht haar best doen. Ze is gepland als hoofdact. Laatste show van de avond. Volle zaal. Als ze de mannen goed vermaakt, dan zijn jullie morgen vrij.”

Hij boog zich nog even over me heen, streek met zijn duim over mijn onderlip en glimlachte.

“Denk er maar over na, prinsesje. Je weet inmiddels hoe lekker je kunt zijn als je je niet meer verstopt.”

Daarna liep hij naar de deur, trok hem open en keek nog één keer om. “Zorg dat je vanavond om negen uur klaarstaat.”

De deur viel achter hem dicht.

De kamer voelde plotseling veel te stil. Timo staarde naar de deur, toen naar mij. Ik lag nog steeds naakt op bed, mijn benen licht gespreid. Ik was nog lang niet klaar.

Ik keek Timo aan. Hij zag er klein uit.

Ik trok het dekbed een stukje over me heen, meer uit gewoonte dan uit schaamte, en bleef liggen. Mijn hoofd tolde.

Vanavond hoofdact.

Een deel van me wilde zich verstoppen, terugkruipen in mijn oversized trui en doen alsof dit allemaal niet gebeurd was.

De deur was nog maar net dichtgevallen toen Timo al begon te praten. Zijn stem klonk schril, onzeker.

“Was het echt zo goed? Of fakete je het gewoon?”

Ik schoot rechtop in bed, het dekbed gleed van mijn borst. Ik staarde hem aan, vol ongeloof. Dat was het eerste wat hij vroeg? Niet hoe ik me voelde. Niet wat er zojuist met mij was gebeurd. Niet eens een spoor van bezorgdheid. Nee, hij wilde weten of ik echt had genoten of had gedaan alsof.

Ik zei niets. De woorden bleven steken in mijn keel. Ik voelde alleen maar een koude, diepe teleurstelling die zich mengde met de warmte die nog tussen mijn benen pulseerde.

Zwijgend stond ik op. Ik raapte mijn kleren van de vloer en trok ze aan. Eerst mijn broek, daarna de trui. De vertrouwde kleding voelden nu als een harnas. Zonder hem aan te kijken liep ik naar de deur.

“Marith, wacht nou even,” zei hij.

Ik negeerde hem en liep de kamer uit, de trap af, naar buiten. De frisse lucht van Brugge sloeg me in het gezicht. Het miezerde weer, maar dat kon me niets schelen. Ik wilde lopen. Alleen zijn. Mijn hoofd leegmaken met alles wat er net gebeurd was.

Achter me hoorde ik rennende voetstappen. Timo kwam me achterna, zijn hoodie half open, zijn gezicht rood van boosheid.

“Marith! Wat doe je nou? Je kunt toch niet zomaar weglopen na dat?” Zijn stem trilde. “Ik stond daar voor je, ik heb alles gezien, en nu doe je alsof ik lucht ben?”

Ik bleef doorlopen, mijn armen strak om mezelf heen geslagen. De kasseien waren glad onder mijn schoenen. Mijn lichaam voelde nog steeds beurs, vol, gevoelig. Elke stap herinnerde me eraan wat er net in me was gespoten.

Timo haalde me in en greep mijn arm vast. “Zeg eens iets! Was het echt zo lekker? Deed je alsof? Want het leek verdomme alsof je ervan genoot!”

Ik bleef eindelijk staan en keek hem aan. Mijn ogen waren vochtig, maar niet van verdriet. Van iets anders. Woede. Verwarring. Schaamte. Opwinding. Alles door elkaar.

“Ja, Timo,” zei ik zacht, mijn stem verrassend kalm. “Ik genoot ervan. Meer dan ik ooit van jou heb genoten.”

De woorden hingen tussen ons in. Zijn gezicht vertrok. Hij liet mijn arm los alsof hij zich brandde.

Ik draaide me om en liep verder de straat in, de motregen in mijn haar. Achter me hoorde ik hem nog iets roepen, maar ik keek niet meer om.

Ik had ruimte nodig. Tijd om na te denken.

Mijn hoofd was een warboel. Gedachten tuimelden over elkaar heen terwijl ik doelloos door de smalle straatjes van Brugge liep. De motregen voelde koud op mijn wangen, maar ik merkte het nauwelijks. Steeds opnieuw voelde ik zijn handen op mijn heupen, zijn dikke geslacht diep in me, het warme pulseren toen hij in me klaarkwam. Timo’s gezicht. Die vraag. Was het echt zo goed of fakete je het? Hoe kon dat het eerste zijn wat bij hem opkwam?

Ik sloeg een willekeurig steegje in, toen weer een ander. De straten glommen onder mijn voeten. Ik had geen idee waar ik was, en dat was precies wat ik wilde.

Ik liep al meer dan een uur toen ik het merkte. Iemand keek naar me. Een lange, wat oudere man met een dure jas bleef midden op straat staan en staarde openlijk. Zijn blik gleed over mijn lichaam, alsof hij me ergens van kende.

Ik ergerde me kapot. “Wat is er?” vroeg ik bozig, harder dan bedoeld. “Heb ik soms iets van je aan?”

De man glimlachte langzaam, bijna geamuseerd. “Sorry. Je was erg goed op het podium gisteravond. Echt geweldig. Ik kom vanavond zeker terug.”

Mijn maag trok samen. Ik zei niks, draaide me abrupt om en wilde doorlopen. Mijn wangen brandden.

“Je bent echt een natuurtalent,” riep hij me na. “Ik ga zeker meebieden vanavond!”

Ik bleef staan. Langzaam draaide ik me om. “Wat… wat bedoel je daarmee?”

De man pakte zijn telefoon, tikte even en hield hem toen voor mijn neus. Daar was ik. Groot afgebeeld. Een foto van gisteravond, midden in mijn dans. Ik zat op handen en knieën, rokje omhoog, borsten bloot, mijn gezicht half verscholen achter mijn haar maar duidelijk herkenbaar. De foto was duidelijk, de neonlichten accentueerden mijn lichaam.

Onder de foto stond in vette letters:

Bied mee voor een hele nacht met haar.

Ik staarde vol ongeloof naar het scherm. Mijn mond viel open, maar er kwam geen geluid uit. Dit kon niet waar zijn. Dit was geen fantasie meer. Dit was echt. Ik werd geveild en verkocht.

De man trok zijn telefoon terug en grijnsde. “Je bent populair, meid. Zorg dat je vanavond in topvorm bent. Ik hoop dat ik win.”

Hij knipoogde en liep verder, alsof het de normaalste zaak van de wereld was.

Ik bleef staan in het midden van de straat, de regen druppelde in mijn haar. Mijn hart bonkte wild. Schaamte golfde door me heen, heet en misselijkmakend.

Een hele nacht. Met wie dan ook die het hoogste bod deed.

Ik sloeg mijn armen om mezelf heen, trok mijn trui strakker om mijn lichaam en begon terug te lopen. Niet naar het B&B.

Mijn hoofd tolde harder dan ooit.

Terwijl ik verder liep, betrapte ik mezelf erop dat ik steeds vaker naar de mannen op straat keek. Elke blik die iets te lang duurde, elke man die even stilstond of zijn telefoon pakte, maakte me nerveus. Wie had me gisteravond gezien? Wie zou er gaan bieden?

Ik trok mijn trui nog strakker om me heen, maar het hielp niet tegen het onrustige gevoel in mijn buik. Een deel van me hoopte stiekem dat degene die zou winnen in ieder geval knap was. Niet zo’n vieze oude kerel. Maar diep vanbinnen wist ik dat ik daar waarschijnlijk weinig over te zeggen had.

Zonder het echt door te hebben, was ik een bekende straat ingeslagen. De gevels kwamen me ineens bekend voor.

De club.

Titties Bar.

Boven de ingang, groot en onmogelijk over het hoofd te zien, hing een enorme banner. En daarop stond ík.

Een foto van gisteravond, levensgroot. Ik zat op mijn knieën op het podium, mijn borsten bloot, maar bedekt door smileys. mijn rug gekromd, haar wild voor mijn gezicht. Het korte rokje was omhoog geschoven, mijn billen en alles eronder bedekt met een grote ster. De neonlichten gaven mijn bleke huid een bijna onwerkelijke gloed. Onder de foto stond in grote, roze letters:

VANAVOND HOOFDACT
VEILING: EEN HELE NACHT MET MARITH
Wie neemt haar mee naar huis?

De banner was zo groot dat hij vanaf de hele straat te zien was. Mensen liepen voorbij, sommigen bleven even staan, wezen, lachten. Een groepje mannen van middelbare leeftijd stond iets verderop te praten en te wijzen. Een van hen keek op, zag mij staan en zijn ogen werden groot.

Ik stond daar als aan de grond genageld. Mijn hart bonkte in mijn keel. Schaamte brandde over mijn hele gezicht, tot in mijn oren. Dit was voor de hele omgeving te zien.
Iedereen kon míj zien.

En vanavond zou ik daar weer naar binnen moeten. Om voor al die mannen te dansen, terwijl ze wisten dat ze straks misschien op me konden bieden.

Ik sloeg mijn handen voor mijn mond, draaide me half weg, maar ik kon mijn ogen niet van die enorme foto afhouden.

Een vreemde rilling trok door mijn lichaam.

Ik bleef nog even staan, starend naar mijn eigen blootgegeven lichaam op die banner.

Mijn benen voelden zwaar, maar iets in me duwde me toch naar voren. Voordat ik er goed over na kon denken, duwde ik de deur van de club open en liep naar binnen.

Binnen was het nog rustig. Het was middag en het echte publiek moest nog komen. Op het podium danste een vrouw van middelbare leeftijd, een beetje vermoeid maar professioneel. Ze draaide langzaam rond de paal, haar bewegingen traag en routineus. Een paar mannen stonden vooraan, bier in de hand, te kijken. Ze praatten onderling, lachten af en toe, maar het was nog geen echte sfeer.

Ik liep rechtstreeks naar de bar. Mijn trui voelde plotseling veel te warm. De barman, een kale man met een sikje en getatoeëerde armen, keek op en herkende me meteen. Zijn gezicht brak open in een brede grijns.

“Kijk eens wie we daar hebben,” zei hij. “De hoofdact van vanavond. Wil je iets drinken, meid? Van de zaak.”

Ik knikte zonder iets te zeggen. Hij schonk een glas wodka-cola in en schoof het naar me toe. Ik pakte het glas, zette het aan mijn lippen en dronk het in één lange beweging bijna helemaal leeg. De alcohol brandde in mijn keel, maar het voelde goed. Het verdoofde iets van de chaos in mijn hoofd.

De barman lachte zacht en vulde het glas meteen bij. “Zo te zien kun je het gebruiken. Zenuwachtig voor vanavond?”

Ik nam een tweede grote slok en knikte alleen maar. Hij knikte begrijpend terug, zonder verder te vragen. Alsof hij dit soort meisjes al honderd keer had gezien. Misschien had hij dat ook.

Ik leunde met mijn ellebogen op de bar en staarde naar het podium. De vrouw van middelbare leeftijd was net klaar met haar nummer en liep het trapje af. Een paar mannen klapten beleefd. Mijn hart begon weer harder te kloppen. Over een paar uur zou ik daar staan.

De alcohol begon langzaam te werken. Een warme gloed verspreidde zich door mijn borst en buik. Ik dacht aan vanmiddag. Aan hoe de man met het litteken me had genomen. Hoe vol ik me had gevoeld. Hoe hard ik had gekreund.

Ik nam nog een slok en sloot even mijn ogen.

Een deel van me wilde nog steeds vluchten. Terug naar het B&B, mijn koffer pakken en doen alsof dit allemaal een boze droom was.

Maar een ander, steeds groter wordend deel wilde weten hoe ver dit kon gaan. Hoe het zou voelen om echt geveild te worden. Om de hele avond de blikken van honderden mannen op mijn lichaam te hebben.

Ik zette het glas neer en staarde naar de lege dansvloer.

Vanavond zou ik erachter komen.

De middag gleed langzaam voorbij. Ik bleef aan de bar zitten, glas na glas. De barman vroeg niks, schonk alleen maar bij als het leeg was. De alcohol maakte mijn hoofd zwaar en de scherpe randjes van mijn zenuwen werden zachter. Af en toe keek ik naar het podium, waar de ene na de andere danseres haar nummer deed. Soms kwamen er wat meer mannen binnen, soms was het stil. Ik zat daar maar en probeerde niet te denken aan wat er vanavond ging gebeuren.

Uiteindelijk tikte iemand me op mijn schouder. Een van de meisjes, een slanke blondine met felrode lippen, keek me aan.

“Kom mee, lieverd. Het is tijd om je klaar te maken.”

Ik knikte en liet me van de kruk glijden. Mijn benen voelden een beetje onvast door de drank. Ze leidde me door een smalle gang achter de bar, een gebied waar ik nooit eerder was geweest. De muren waren donkerrood, de verlichting gedempt. Aan weerszijden waren deuren met kleine nummers erop. Ik hoefde geen fantasie te hebben om te weten wat daar gebeurde.

We stopten bij een deur aan het eind van de gang. Ze duwde hem open en liet me voorgaan.

Ik kwam in een verrassend luxe kantoor terecht. Donker hout, een groot bureau, een leren bank en zachte verlichting. Achter het bureau zat de man met het litteken. Hij leunde achterover in zijn stoel, een glas whisky in zijn hand, en keek me kalm aan.

“Ga zitten, Marith.”

Zijn stem was laag en rustig, alsof dit een gewone afspraak was. Ik liet me zakken op de stoel tegenover hem. Mijn handen lagen in mijn schoot, vingers in elkaar gestrengeld. De alcohol maakte me dapperder, maar niet minder zenuwachtig.

Hij nam een slok en bekeek me een tijdje zwijgend. Zijn ogen gleden over mijn gezicht, mijn trui, mijn bleke handen.

“Je hebt al gezien denk ik” zei hij uiteindelijk. “Maar vanavond wordt het serieus. De mannen weten wat er te winnen valt: een hele nacht met jou. Geen grenzen. Geen regels. Wie het meeste biedt, krijgt je mee.”

Hij zette zijn glas neer en leunde iets naar voren.

“Je snapt dat je niet kan weigeren, maar toch wil ik je vragen of je dit wel echt wilt of niet. Begrijp je dat?”

Ik slikte. Mijn hart klopte in mijn keel. De beelden van die enorme banner buiten, van mezelf naakt op het podium, van de biedingen die al liepen… alles tolde door mijn hoofd.

Ik keek hem aan, mijn stem zacht maar vast.

“Ik wil het.”

“Mooi,” zei hij met een tevreden glimlach. Hij stond op, liep naar een kledingrek in de hoek van het kantoor en pakte iets van een hanger. “Hier is je outfit voor vanavond.”

Hij hield het omhoog. Een kort, wijd rokje van soepele zwarte stof dat halverwege mijn bovenbenen zou vallen. En een strak, wit blouseje met een dun stropdasje eraan. Schoolmeisjesachtig, maar dan op een hele foute manier. Het zag er onschuldig uit, maar ik wist dat het allesbehalve dat zou zijn op het podium.

Ik keek om me heen, zoekend naar een scherm of een apart hoekje om me om te kleden. Er was niks.

De man met het litteken ging weer zitten, leunde achterover en gebaarde nonchalant. “Je hoeft je niet te verstoppen, prinsesje. Je hebt niets wat ik nog niet gezien heb. Kleed je hier maar om.”

Even bleef ik staan, mijn hart bonkend in mijn keel. Toen deed ik iets wat ik nog nooit eerder had gedaan.

Ik keek hem recht aan.

Zonder mijn ogen van de zijne af te wenden trok ik langzaam mijn trui over mijn hoofd. Mijn borsten kwamen vrij. Ik liet de trui op de vloer vallen. Daarna haakte ik mijn broek naar beneden, samen met mijn slipje, en stapte eruit. Helemaal naakt stond ik voor hem in dat luxe kantoor. De koele lucht streek langs mijn huid. Mijn tepels werden hard. Ik voelde zijn blik over mijn borsten verder langs mijn lichaam naar beneden glijden.

Hij zei niks. Hij keek alleen maar, met die donkere blik die me tegelijk nerveus en opgewonden maakte.

Langzaam trok ik de nieuwe kleding aan. Eerst het rokje. Het was wijd, maar kort genoeg dat ik wist dat het bij de kleinste beweging alles zou laten zien. Daarna het witte blouseje. Het zat strak om mijn borsten, de stof was dun en liet mijn harde tepels duidelijk doorschemeren. Ik knoopte het stropdasje losjes om mijn nek. Het geheel gaf me het gevoel van een ondeugend schoolmeisje dat veel te ver was gegaan.

Ik stond daar, volledig aangekleed in het nieuwe setje, en keek hem weer aan. Mijn wangen gloeiden, maar ik sloeg mijn ogen niet neer.

De man met het litteken liet zijn blik langzaam over me heen glijden. Hij knikte goedkeurend.

“Perfect,” zei hij zacht. “Je ziet er precies uit zoals ze je willen hebben. Onschuldig, maar klaar om genomen te worden.”

Hij stond op en kwam dichterbij. Zijn hand gleed even over mijn heup, trok het rokje een stukje omhoog zodat hij mijn blote billen kon zien.

“Straks ga je ze helemaal gek maken, prinsesje. En daarna…” Hij boog zich naar mijn oor. “Alleen maar plezier.”

Zijn vingers gleden nog even plagend over mijn dij voordat hij een stap achteruit deed.

“Over een uurtje ben je aan de beurt. Zorg dat je er klaar voor bent.”

Ik stond daar, in dat belachelijk korte rokje en doorschijnende blouseje, en voelde hoe nat ik alweer werd.

Het uur ging sneller voorbij dan ik had verwacht. Ik zat in de kleedkamer, staarde naar mezelf in de spiegel, trok het korte rokje nog een paar keer recht en probeerde de zenuwen weg te slikken. Voor ik het wist tikte een van de meisjes op de deur.

“Je bent aan de beurt.”

De zaal was donker toen ik naar het podium liep. Alle lampen gingen uit. Een diepe bas dreunde door de speakers. Toen klonk de stem van de aankondiger, luid en opgewonden:

“En nu, heren… de hoofdact van vanavond! Het meisje waar jullie allemaal op hebben gewacht. Vers, onschuldig en klaar voor jullie! Geef een warm applaus voor Marith!”

De zaal ontplofte. Honderden mannen begonnen te schreeuwen, te fluiten en te stampen. Het geluid was oorverdovend, alsof het hele gebouw trilde.

Ik stapte het podium op. Het was pikdonker. Mijn hart bonkte zo hard dat ik het in mijn keel voelde. Het korte, wijde rokje bewoog al bij elke stap, het witte blouseje spande strak om mijn borsten, het stropdasje hing losjes om mijn nek. Ik voelde me kwetsbaar.

De muziek begon. De lampen flitsten kort aan en uit, telkens een fractie van een seconde. Steeds zag ik flitsen van de zaal die afgeladen vol zat. Elke flits zorgde voor gebrul.

Toen ging de grote spotlight aan.

Fel wit licht viel recht op me. Ik zag bijna niks meer van de zaal, alleen een zee van donkere silhouetten. Maar ik wist wat ze verwachtten. En ik danste alsof mijn leven ervan afhing.

Ik gooide mijn haar naar achteren, liet mijn heupen rollen en bewoog mee op de zware muziek. Het rokje vloog omhoog bij elke draai. Ik pakte de paal vast, draaide er langzaam omheen, boog diep door mijn rug zodat mijn borsten bijna uit het blouseje vielen. Mijn bewegingen waren niet meer onhandig. Ze waren uitdagend.

De mannen werden gek. Ze schreeuwden, gooiden geld op het podium, drongen naar voren. Ik liet het rokje nog hoger komen, trok het stropdasje los en maakte langzaam de knoopjes van het blouseje open terwijl ik bleef dansen. Mijn borsten kwamen vrij met harde tepels onder de felle spotlight.

Ik danste harder. Alsof ik eindelijk alle remmen had losgegooid. Ik kroop over het podium, spreidde mijn benen, liet ze kijken, liet ze smachten. Elke beweging was voor hen. En voor mezelf.

De muziek dreunde nog even door, mijn lichaam bewoog automatisch mee, maar toen viel ze abrupt stil. De spotlight bleef fel op me gericht. Ik stond daar hijgend, mijn witte blouseje half open, borsten zichtbaar, het korte rokje scheef en omhoog geschoven. Zweet glinsterde op mijn huid onder de lampen.

De man met het litteken stapte het podium op. Hij pakte de microfoon en grijnsde naar de zaal.

“En dan nu, heren, het moment waar jullie allemaal op hebben gewacht!” riep hij. Zijn stem galmde door de speakers. “Wie wil deze mooie, jonge meid vanavond meenemen voor een hele nacht vol plezier? Een nacht waarin ze helemaal van jou is.”

De zaal ontplofte. Mannen juichten, floten en stampten zo hard dat de vloer trilde.

Hij lachte hardop. “Het kan! Jullie mogen bieden! We beginnen bij honderd euro. Wie biedt er honderd?”

Direct schoten tientallen handen de lucht in. De teller begon razendsnel te lopen. Tweehonderd. Driehonderd. Vierhonderd. Het ging zo snel dat ik het nauwelijks kon volgen. Mijn hart bonkte in mijn keel. Ik stond daar, halfnaakt onder die felle lampen, terwijl honderden mannen op me boden alsof ik een object was.

Bij duizend euro bleven er nog maar drie mannen over.

Ik kneep mijn ogen iets samen tegen het licht en keek ze een voor een aan.

De eerste was een oude, vieze man. Dik, kalend, met een vettig gezicht en een goedkoop pak. Hij likte over zijn lippen terwijl hij naar me staarde. Mijn maag draaide zich om.

De tweede was een knappe zakenman. Eind dertig, duur pak, kort donker haar en een scherpe kaaklijn. Hij zat rustig achterin, een glas whisky in zijn hand, en keek me aan met een intense, zelfverzekerde blik. Alsof hij al wist dat hij zou winnen.

De derde was een donkere man, verder naar voren. Ik kon hem niet goed zien door het licht. Brede schouders, donkere kleding. Zijn gezicht bleef half in de schaduw. Maar hij zat rechtop, alert, en zijn ogen lieten me geen seconde los.

De man met het litteken hield de microfoon weer bij zijn mond.

“Duizend euro! Drie heren over. Wie gaat er hoger? Elfhonderd? Elfhonderd voor een hele nacht met ons prinsesje?”

De zaal brulde weer. Mijn benen trilden licht. Ik sloeg mijn armen half voor mijn borst, meer uit gewoonte dan uit schaamte. Mijn tepels waren hard, mijn wangen gloeiden. Ik voelde de blikken van al die mannen over mijn lichaam glijden.

Dit was het dan.
Ik werd echt geveild.

De drie mannen keken naar me. De oude vieze man grijnsde vuil. De zakenman nam een slok whisky en hield mijn blik vast. De donkere man in de schaduw… bewoog niet.

Mijn ademhaling werd sneller.

Wie zou het worden?

De biedingen gingen door. Sneller en hoger dan ik had verwacht. De zaal leefde mee, mannen schreeuwden aanmoedigingen terwijl de teller opliep. Bij tweeduizendvijfhonderd hield de knappe zakenman op. Hij leunde achterover, nam een slok van zijn whisky en schudde licht met zijn hoofd, alsof hij het jammer vond maar niet verder wilde gaan.

Nu waren er nog maar twee over.

De oude, vieze man en de donkere man die ik nog steeds niet goed kon zien.

Mijn hart klopte in mijn keel. Ik stond daar onder de felle spotlight, mijn witte blouseje nog half open, borsten zichtbaar, het korte rokje scheef en omhoog geschoven. Mijn benen trilden licht. Ik sloeg mijn armen niet meer voor mijn borst. Het had toch geen zin meer.

“Drieduizend!” riep de veilingmeester. “Drieduizendtweehonderd… Drieduizend vierhonderd… Drieduizendvijfhonderd!”

De vieze oude man bleef fanatiek meebieden. Telkens stak hij zijn dikke vinger omhoog, zijn ogen hongerig op mijn lichaam gericht. Hij likte voortdurend over zijn lippen. Bij elke verhoging voelde ik mijn maag samenknijpen.

De donkere man bood rustiger. Kalmer. Hij zat iets voorovergebogen, zijn gezicht nog steeds half in de schaduw. Maar hij gaf geen krimp.

Het liep op. Vijfduizend euro.

De zaal was inmiddels muisstil. Iedereen voelde dat dit het einde naderde.

“Vijfduizend!” riep de man met het litteken. “Vijfduizend euro voor een hele nacht met Marith. Wie biedt er meer? Vijfduizend één… vijfduizend twee…”

Ik hield mijn adem in. Mijn handen waren klam. Ik hoopte zo ontzettend hard dat het niet de vieze oude man zou worden. Alstublieft niet hij. Niet die vieze, zweterige kerel met zijn gulzige blik. Ik keek naar de donkere man, probeerde zijn gezicht te zien, probeerde iets van hem op te vangen.

“Vijfduizend drie…”

De stilte was oorverdovend.

De veilingmeester hief zijn hand.

“Verkocht! Aan de heer in het zwart, voor vijfduizend euro!”

Een golf van gejuich en gekreun ging door de zaal. Sommigen waren teleurgesteld, anderen opgewonden. De oude vieze man sloeg kwaad met zijn vuist op tafel.

Ik liet eindelijk mijn adem ontsnappen. Mijn benen voelden slap. Vijfduizend euro. De schuld was afbetaald. Meer dan dat.

Maar nu hoorde ik bij iemand. De hele nacht.

De donkere man stond langzaam op. Hij was groot. Brede schouders. Donkere kleding. Hij begon langzaam naar het podium te lopen, het licht viel eindelijk beter op zijn gezicht.

De man die het hoogste bod had gedaan, stapte het podium op. Hij was groot, gespierd, met een scherpe kaaklijn en donkere ogen die me meteen vastpinden. Knap. Té knap. Zijn blik was zo intens dat ik er bang van werd en tegelijk voelde ik een warme golf door mijn onderbuik trekken.

Hij zei niks. Hij liep recht op me af, pakte mijn gezicht met beide handen vast en zoende me. Vol passie. Zijn tong gleed in mijn mond alsof hij me al uren wilde proeven. Ik kreunde zacht tegen zijn lippen. Ik genoot ervan. Meer dan ik wilde toegeven. Mijn handen grepen automatisch zijn shirt vast terwijl hij me kuste alsof de hele zaal niet bestond.

Zijn handen gleden naar beneden, over mijn middel, en ineens greep hij het rokje beet. Met één harde ruk scheurde hij het kapot en trok het van mijn lichaam. Het zwarte stof viel in flarden op het podium. Ik stond daar in alleen het witte, half open blouseje. Geschrokken probeerde ik mezelf te bedekken, mijn handen schoten naar beneden.

Maar hij pakte mijn polsen vast en hield ze opzij. Hij keek de zaal in, zijn stem luid en bezitterig.

“Vanavond is dit van míj!”

De zaal ging compleet uit zijn dak. Gejuich, gefluit, gebrul.

Hij liet één van mijn polsen los en pakte me vol in mijn kruis. Zijn grote hand bedekte me helemaal, zijn vingers drukten tussen mijn plooien. Ik hapte naar adem. Een vinger gleed meteen naar binnen, diep en bezitterig, en trok zich toen weer terug. Hij liet me los en likte zijn vinger af terwijl hij me aankeek.

Daarna pakte hij mijn hand en trok me mee het podium af, de zaal in.

Ik liep achter hem aan, alleen nog in het dunne witte blouseje. Het hing open, mijn borsten deinden bij elke stap, mijn onderlijf helemaal bloot. Net als Winnie de Poeh, schoot het door mijn hoofd, maar dan honderd keer erger. Door de smalle gangen tussen de tafels liepen we. Handen gleden overal over mijn lichaam. Over mijn billen, mijn dijen, zelfs kort tussen mijn benen. Vingers streken over mijn huid, knepen, betastten. Ik probeerde sneller te lopen, maar hij hield me expres in een langzaam tempo.

De hele zaal keek. Floot. Schreeuwde obscene dingen.

Eindelijk kwamen we bij de uitgang. Hij duwde de deur open en trok me mee naar buiten, de koele nachtlucht in. Halfnaakt. Alleen dat belachelijke witte blouseje aan en mijn benen bloot.

Hij stopte niet. Hij liep gewoon door, zijn hand stevig om de mijne, alsof het de normaalste zaak van de wereld was dat ik halfnaakt door de straten van Brugge liep.

Ik keek niet om. Mijn hart bonkte wild. Schaamte brandde in mijn gezicht, maar daaronder klopte iets veel sterkers.

Een luxe zwarte auto stopte geruisloos voor ons. De achterdeur ging open. Op de achterbank zat al een tweede man. Ook hij was knap met brede schouders en een rustige, zelfverzekerde uitstraling. Hij keek me aan met een klein glimlachje.

De man die me had gekocht gebaarde dat ik moest instappen. Ik kroop naar binnen, nog steeds alleen in dat dunne, open witte blouseje. Zodra ik zat, schoof de eerste man naast me. De deur ging dicht.

Ik zat ingeklemd tussen twee enorm knappe, gespierde mannen. Hun lichamen waren warm, hun dijen drukten tegen de mijne. De auto reed soepel weg, de nacht in.

Meteen voelde ik handen op mijn benen. De man rechts van me (de winnaar) legde zijn hand op mijn blote dij en streelde langzaam omhoog. De man links leunde naar me toe en zoende me diep. Zijn tong gleed in mijn mond, hongerig maar beheerst. Toen hij zich terugtrok, nam de ander het over. Ze zoenden me om de beurten, afwisselend, terwijl hun handen over mijn dijen gleden, onder het blouseje kropen en mijn borsten streelden.

Ik kreunde zacht tegen hun lippen. Mijn lichaam reageerde meteen — mijn tepels werden hard, mijn huid tintelde overal. De man rechts liet zijn hand hoger glijden, tussen mijn benen. Zijn vingers streken plagend over mijn gladde, gevoelige kutje.

“Nog niet,” zei de andere man streng, maar met een geamuseerde ondertoon. Hij pakte de pols van zijn vriend vast. “Pas als we bij de studio zijn.”

De man gromde teleurgesteld, maar trok zijn hand terug. In plaats daarvan kneep hij zacht in mijn dij en zoende me weer, harder deze keer.

Ik zat daar tussen hen in, halfnaakt, mijn blouseje helemaal open, terwijl twee vreemde, knappe mannen me om de beurt kusten en betastten. De auto reed rustig door de straten van Brugge. Buiten flitsten de lichten voorbij. Binnen voelde het alsof de wereld alleen nog uit hun handen, hun monden en mijn eigen kloppende opwinding bestond.

Trefwoord(en): Cuckold, Exhibitionisme, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!