Buurvrouw Souad Is Met Ons Mee In Een Huisje Bij Dinant….

Nu we al een poosje onderweg waren en op de snelweg richting Eindhoven en Maastricht reden en we een beetje waren uitgekletst sloeg de verveling een beetje toe, zodat Souads dochtertje nu achterovergeleund ging zitten met haar DS spel computertje. Ze had de hele tijd voorovergebogen gezeten om tussen de stoelen door om met mij en Souad te praten en wat van de route te zien.

Souad had ook nog eens cassettebandjes afgespeeld met haar keiharde Marokkaanse muziek, waarbij ze wild met haar haren zwaaide.

Ik kende dat wel van mijn eigen vrouw, maar Souad had iets extraverts en kon alles net even sierlijker en uitdagender.

Souad reed in haar eigen Ford Station, veilig en zelf verzekerd.

Ze had verteld hoe zij vorig jaar, alleen met haar dochter helemaal naar Marokko had gereden. Deze dame wist van wanten en kon ik mij op andere dingen concentreren. Zoals bijvoorbeeld haar strakke spijkerbroek met gaten en haar hemdje waarin ik haar borsten bij iedere hobbel zag bewegen.

Nu waren we onderweg om via Maastricht en Luik naar Dinant te rijden waar mijn vrouw en ik een huisje hadden gehuurd op een camping daar. We waren er al eens eerder geweest en daarom was mijn vrouw al vooruit gegaan omdat ik nog twee dagen moest werken.

Wij hadden Souad en haar dochtertje uitgenodigd om ook een keertje over te komen, maar ook zij moest nog werken.

Dus was het besluit al snel genomen dat Souad en ik, samen met het dochtertje, na ons werk samen naar België zouden rijden.

We waren Eindhoven en de stoplichten daar gelukkig voorbij en reden langs het vliegveld.

Mijn oog viel weer op Souads broek en het grote gat in de stof dat een stuk van haar blanke huid liet zien.

Ik hoorde mijzelf denken; ‘Hmmm, al is het maar een stukje been, vrouwenhuid is altijd geil om naar te kijken’.

Ik moest er iets mee doen, dus verzon een excuus en ik stak met mijn vinger in het gat en prikte in haar dijbeen.

Ze keek me van opzij lachend aan en vroeg; ‘Wat doe je’?

Ik babbelde nu maar wat en zei, ‘O, dat gat, ik vind het wel grappig dat je blote huid er zo door naar buiten steekt. Heb je gezien hoe het helemaal uitpuilt’? Er was inderdaad een lichte bobbel te zien.

Souad haalde haar schouders op en zei, ‘ach het is mijn been maar hoor’!

Ik kon nu even wat meer gericht in de richting van haar kruis kijken en het viel mij op dat de plooien in haar broek aan weerskanten van haar schaamlippen diep in haar liezen sneden.

‘Is ie niet een beetje te strak om lekker mee te kunnen rijden’? Vroeg ik brutaal.

‘Nee, hoezo’? Vroeg Souad.

‘Nou…, begon ik, als ik het zo zie heb jij daar een grote bobbel zitten, net als bij een man’!

Snel keek Souad omlaag en merkte op; ‘O dat? Ik voel dat niet eens’!

Maar uit haar reactie maakte ik op dat ze wel begreep waar ik op doelde.

En na een kwartiertje of zo, Weert kwam al in beeld, begon Souad wat met haar kont te bewegen en van links naar rechts te schuiven.

Zou ze toch wat ongemak voelen? Vroeg ik mij af.

Na nog eens tien minuten rijden kon ik zien dat Souad nu haar stuur met een hand vasthield en zogenaamd ‘ontspannen’ haar hand op haar dijbeen legde. Langzaam zag ik haar hand in de richting van haar kruis glijden en probeerde ze de stof te verplaatsen.

Dat was natuurlijk kansloos vanwege de strak staande stof.

Geïrriteerd wipte ze met haar kont een stukje omhoog een zuchtte. ‘Hè!’ klonk het. Ik deed alsof ik nu naar rechts keek en vroeg onnozel; ‘Wat is er, ga je de verkeerde weg op soms’?

‘Nee!’ ‘Wel nee, die broek van me trekt nu wel erg… eh, strak tussen mijn benen’! ‘Sorry dat ik het zeg’.

Ik reageerde joviaal en ging nog effe lekker verder om haar te confronteren en zei; ‘O, joh, geeft niet hoor. Ik ben getrouwd en mijn vrouw heeft dat ook wel eens, ik weet wat je daar hebt zitten, maak je maar niet druk en ga gerust je gang’!

En inderdaad leek Souad nu gerist gesteld en schoof wat omhoog terwijl ze aan alle kanten de knellende stof uit haar spleet trok.

Na korte tijd zei ze; ‘Pfff, he he, dat voelt beter’, nogmaals sorry, ik had dat niet moeten doen met jou er bij’!

Ik antwoordde en zei, ‘O jij met je Marokkaanse preutsheid, wat geeft dat nou’?

‘Nou het hoort gewoon niet’! Zei ze, ‘wat zal een man wel denken’?

‘Nou deze man denk in ieder geval dat jouw broek een beetje strak in je gleufje zat en dat het niet lekker voelde’. ‘En dat je het dus goed moest krijgen’.

Souad beaamde het. ‘Ja dat was het wel eigenlijk, meer ook niet’.

Souad reed een tijdje zonder iets te zeggen. Haar dochtertje slip inmiddels achterin. Souad leek na te denken nu.

‘Weet je, begon ze, ‘ik zat terug te denken aan toen die keer dat je bij mij thuis bleef slapen. Eigenlijk is het stom dat ik nu opeens weer zo preuts reageer… je kent me toch al van binnen en van buiten.’

‘Ja, dat was best wel intiem zo, wij met elkaar’, Antwoordde ik.

‘Ik zou het zo nog een keer doen’. Flapte ik eruit.

‘Ik denk daar ook nog wel eens aan ja’, bekende Souad.

De Chemie fabrieken van Geleen trokken voorbij.

Souad begon weer te praten, op een wat gedempte toon. ‘Nu we het och over intieme dingen hebben wil ik je eigenlijk wel iets heel intiems bekennen. Gewoon omdat we elkaar al zo lang kennen intussen en ook omdat ik er met Kariena niet over durf te praten maar gek genoeg met jou dus wel… zeker nu…’

‘Wat bedoel je precies?’ vroeg ik nu, ook meer serieus en boog iets meer haar kant op zodat het dochtertje niets zou kunnen horen indien ze wakker werd.

‘No zie je’, ging Souad verder, toen ik vorig jaar die lange reis maakte en niks te doen had dan sturen, dacht ik vaak na over se en die dingen en dan ging mijn hand meestal ergens tussen mijn benen en begon ik te strelen en te duwen…’

‘Dat verbaast me niks’, antwoordde ik, dat zou ik net zo hebben gedaan denk ik.’

Souad ging verder; ‘Soms fantaseerde ik dat ik een rokje droeg en dan zonder mijn onderbroek, zodat ik overal lekker bij kon’.!

‘Echt’? Fluisterde ik verbaasd. ‘Jij, onderweg jezelf … bevredigen’?

‘O ja, net zoals nu! Ik heb zo’n zin om het nu ook te doen!

Ik knikte met mijn hoofd omlaag en zei; ‘Weinig kans met die broek zo’!

We spraken nu alsof wat we bij de volgende pomp zouden halen. Koffie of een broodje.

‘Ja, ik weet het zeker!’ Zei Souad vastbesloten, ‘Ik ga bij de volgende benzinepomp stoppen en ga me gelijk op de wc even verkleden’!

‘Waaat’? Kon ik alleen maar uitbrengen.

‘Ja, ik heb mijn rokje in mijn tas, en meer heb ik niet nodig’! Fluisterde Souad vrolijk.

En zo gebeurde het, vlak voor Maastricht stopte ze en deed wat ze van plan was. Haar dochtertje werd even wakker en vroeg of we er al waren.

‘Nee mop, nog lang niet hoor, mamma moet even tanken en een plasje doen, ga maar weer lekker verder slapen.’

Toen Souad de wc weer uit kwam bleef ze even staan en keek rond. Toen er verder geen auto’s waren tilde ze haar rokje van achteren op en draaide zo een rondje, om mij te laten zien dat ze geen slip meer droeg.

Op een drafje kwam ze terug, af en toe een huppeltje makend.

Toen ze instapte en de deur had gesloten liet ze mij onder haar rok zien dat er echt niets zat. En ik keek inderdaad naar haar geschoren spleet waar alleen wat stoppeltjes groeiden.

‘Jezus Souad’! Sprak ik verwonderd en met ontzag. ‘Een Marokkaantje met zulke geile plannetjes! Mompelde ik.’

‘Ja we zij n net mensen’! Zei ze op een iets hardere manier, alsof er iets van dieper, ouder zeer zat.

Maar goed, we gingen verder, en al snel gromde het monotone geluid van de motor alweer.

Al snel waren we de grens over en bij een klaverblad voor Luik moeten we de E25 of A3 aanhouden.

Daarna volgde een onmogelijk knooppunt vlak voor het vliegveld, zag ik op de kaart.

‘Daar moeten we de E42 aanhouden. Daarna zijn we er bijna!’ Legde ik uit.

‘Dan kijk ik wel weer even op de kaart’, ‘En misschien kan ik het ook wel in de routeplanner zetten’. ‘Maar eerst moet ik effe …, je weet wel!’

Het was weer even zweten bij die afslagen, maar gelukkig was Souad scherp en kozen we de juiste afslag.

‘Zooo! He he, nu even rust, gewoon weer de weg volgen richting Namen’.

“Pfhoe!” Zuchtte Souad nu ook en schudde om en om haar handen.

‘Het zweet staat in mijn handen’! Merkte ze op. Waarna één hand tussen haar benen verdween. ‘En daar ook’! Constateerde ze. ‘Het zweet staat ook helemaal tot hier in mijn gleuf!’ Ze sprak de woorden met een tot een grimas vertrokken mond. Het was mij overduidelijk dat ze niet gewend was om deze woorden te gebruiken of om überhaupt over die dingen te praten.

‘Jeetje! Sprak Souad,

‘Spannend hoor, dat België.’ ‘Wat een zootje vergeleken met bij ons’! Merkte Souad op, waarna ze haar natte vingers nonchalant aan haar nu blote bovenbeen afveegde.

We reden de slingerende weg richting Namen en ik zag nu weer hoe Souad het blijkbaar niet kon laten om van haar onderbroekloze gelegenheid gebruik te maken.

Ik snapte dat wel. Ik had ook graag even met mijzelf gespeeld na zoveel uren rijden. Helaas maar even niet, als de jonge meid wakker zou schrikken zou ze zich kapot schrikken en zou in no time de hele familie het weten!

Souad stuurde ontspannen maar geconcentreerd over de bochtige weg, een hand aan het stuur en haar andere hand ergens tussen.

En zo bleef ze ook zitten, Lekker op haar gemak, voelen aan haar lekkere plekjes, blijkbaar zonder zich nog te bekommeren om mijn mannelijke aanwezigheid.

OK, we waren het even onder ogen gekomen toen we daarnet ons avondje bij haar thuis hadden besproken. Maar was voor haar daarmee alle reserve in één keer opgelost.

Als man had ik er nog steeds wat dubbele gevoelens bij wat er toen was gebeurd. Ja, ik had mijn leuter in haar gehad en we hadden het allebei geweldig gevonden, maar waren we daardoor nu voorgoed intiem verbonden? Met Souad leek het daar wel op. Maar wat er zich hier nu afspeelde … ik vond het lastig. Zij niet. Ze vingerde zichzelf ontspannen en ik zat hier met een zwelling in mijn broek waar ik geen kant mee op kon!

En als ik nu met mijn vingers bij Souad ging voelen, dan ging ze daar misschien te ver in mee en zou er een gevaarlijke situatie kunnen ontstaan.

‘Souad, wil je alsjeblieft ergens stoppen bij een vluchthaven of zo, zodat ik mij achter de struiken even kaan ontladen? Ik hou het gewoon niet langer zo, dit wordt echt pijnlijk.’

‘Ja goed hoor, ik kijk wel even’, Zei ze.

Gelukkig kwam er snel een truck-stopzonde benzinepomp. Alleen een rustplek voor de bestuurders. Veel bomen rondom.

Twee collega’s zaten naast hun truck met waarschijnlijk koffie en een rokende schoptelbraai. Souad stopte op afstand en ik stapte uit om rond te kijken naar een plek waar ik ongestoord even mijn gang kon gaan.

Dichte struiken, vergeven van blikjes, wc-papier en cigarettenpeuken. Ik stapte er behoedzaam overheen en ging verder.

Maar ten slotte vond ik iets en liet mij daar even lekker leeglopen met in gedachten de poes van Souad. Ik spoot en spoot nog een keer.

Een windvlaag blies mijn laatste golf op mijn broek.

Ik vloekte binnensmonds. Een natte plek werd zichtbaar bij mijn gulp.

Bah! Met wat gras veegde ik de klodder weg, maar de plek bleef….

Niks aan te doen, ik moest het maar onder ogen komen en zocht mijn weg terig naar de auto.

Ik zag al vanaf een afstand dat Souad met haar dochter ook naar de bosjes kwamen gelopen. ‘Ze moet ook’, Zei Souad.

‘Nou het is daar een gore bende hoor, beter niet daar gaan!’

‘O we zijn wel wat gewend hoor na vorig jaar! Wat dacht je in Marokko? Dat ze het daar netjes achterlaten? Zei ze cynisch.

Toen ze even later terugkwamen en haar dochter zei nog maar weer even te gaan slapen, kwam Souad weer achter het stuur zitten. Daarbij schoof haar rokje verder omhoog en kwam haar blote kruis in zicht en hield mijn mond.

‘Mijn moppie zag bij jou een natte plek, vertelde ze me. Heb je een ongelukje gehad’?

Ik zei, ‘Ja net toen ik moest spuiten kwam er een windvlaag en toen …’

Souad zei, ‘dat zal wel door de wind komen, mannen staan als ze plassen, heb ik haar verteld. Ze denkt dat het urine is’…

Nu we nog even stil stonden draaide ik mij even naar Souad en legde mijn linkerarm om haar stoelleuning. Verbaasd keek ze opzij. Zonder aarzelen strekte ik mijn rechterhand en voelde gelijk in de driehoek tussen Souads benen en de stoelzitting.

‘Sorry, maar mag ik even, ik heb zo een zin in je!’ Zei ik botweg.

Souad zei niets, maar leunde wat verder achterover waardoor ze haar benen iets verder van elkaar kon doen.

Ze sloot haar ogen en perste haar lippen op elkaar. Maar ze liet mij toe.

Ik voelde haar natte warmte tussen haar lipjes en haar grotje dat schuin omhoog verdween. Ik voelde verder richting haar bobbeltje en duwde er even voorzichtig maar stevig op en bewoog het daarna een paar keer heen en weer.

Plotseling klemde Souad haar benen hard tegen elkaar.

‘Stop!’ Hijgde ze. ‘Anders …’

Ik liet los. ‘Ja, beter maar van wel hè’? Reageerde ik.

‘Zullen we maar verder’?

Souad knikte en startte. Even snel deed ze nog haar rokje goed, waarna ze gas gaf.

Ik likte mijn vinger af met haar vocht er nog aan. ‘Hamm, dat smaakt naar meer! Zei ik’

Souad antwoordde mysterieus; ‘Wie weet al snel’…

‘Ik mag het niet zeggen van mezelf, maar ik heb ook wel zin!’

‘Weet dat’!

(wordt vervolgd)

Trefwoord(en): Buurvrouw, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!