De zon hangt laag boven de horizon, een bleke schijf die net door de bomen dringt en warm goud strooit over het sparrenlaantje waar Bertus zich verscholen houdt. Zijn laarzen knerpen niet; hij kent elk wortelpad, elk stukje zacht mos. De boswachter is in zijn element: een drie-dagen stoppelbaard op zijn kaken, brede schouders onder een strak kaki overhemd, en een verrekijker die hij met het gemak van een servet hanteren kan. Zijn blik is scherp, zijn ademhaling rustig, maar zijn bloed begint sneller te stromen zodra hij op het kleine beeldschermpje van een van zijn wildcamera’s iets ziet bewegen. Hij draait het beeld scherper, zoomt in. Twee figuren, amper twintig jaar, duiken achter een struik van een vlierbes. Hij lacht, half geërgerd, half geamuseerd. “Niet weer,” mompelt hij, terwijl hij zijn pet iets naar achteren duwt en de verrekijker naar zijn oog brengt.
Ze zijn echt bezig, concludeert hij meteen. Het meisje heeft haar t-shirt al uitgetrokken, haar kleine borsten glimmen bleek in het schaarse licht. Haar vriendje hijst zich half uit zijn jeans; zijn blote billen ziet Bertus even flitsen. De boswachter voelt een schok van hitte in zijn onderbuik. Twintig centimeter mannelijkheid onder zijn rits begint te kloppen alsof het een eigen hartslag heeft. Hij spreidt zijn benen iets, leunt met zijn rug tegen een berk en richt nauwkeuriger. De lens geeft hem een bijna tastbare blik: hij ziet de vochtige gloed van haar lipjes terwijl ze zich laat zakken op het gras, hij ziet hoe haar vingers, tenger en zenuwachtig, de stof van haar rokje oprollen tot op haar buik.
“Kleine slet,” fluistert hij bewonderend. Zijn linkerhand daalt af, opent zijn gulp. De koele lucht omvat meteen de dikke, warme steel die opspringt. Bertus wiegt hem een keer in zijn vuist, voelt de rand van zijn eikel nat worden van voorvocht. Door de kijker ziet hij hoe het jonge ding haar knieën spreidt, haar smalle dijen trillen. De jongen kust haar heftig, zuigt aan haar tong, terwijl zijn hand tussen haar benen verdwijnt. Bertus ziet het vingerschuifje, het zachte schokje van haar bekken, het gemorste glinsteren op zijn vingers. Zijn eigen adem landt als stoom tegen de glazen kijker. Hij trekt zichzelf langzaam af, duim over de gladde kop, een kloppend ritme.
Het meisje kreunt zacht, maar in de stilte van het bos klinkt het als een schelle bel. “O, ja… daar,” hoor hij haar piepen. De jongen schuift nu op zijn knieën, pakt zijn stijve pik. Bertus ziet het jonge vlees glimmen, normale grootte, maar keihard van geilheid. Hij lacht in zichzelf; die lui hebben geen idee dat ze in een verboden zone zitten. Zijn blik glijdt terug naar haar gezicht; haar ogen zijn dicht, pruilende
lippen open. De jongen zet zich schrap en dringt in één ruk bij haar naar binnen. Ze hapt naar adem, haar nagels graven in zijn rug. Bertus voelt zijn eigen pik zwellen tot de maximum: twintig centimeter kloppend staal in zijn vuist. Hij trekt zichzelf sneller, zweet parelt op zijn slapen.
Ze bewegen ritmisch, heupen die klappen tegen elkaar, vlees dat week klinkt. Het meisje hijst haar benen hoger, sluit haar enkels om zijn taille. Haar spleetje lijkt rozerood, vochtig opengespreid. Haar tietjes wiegen. De jongen stoot zwaar, zijn billen trekken samen bij elke stoot. “Kom maar, schatje,” hijgt hij. Bertus voelt zijn ballen samentrekken. Hij kijkt hoe het koppel explodeert: het meisje kreunt hoog, schokt met haar bekken terwijl haar kutje pulseert om het lijf van haar vriendje slaat. De jongen duwt diep, blijft stil liggen; zelfs op afstand ziet Bertus zijn kont trillen terwijl hij laat gaan. Een stilte valt, alleen het ritselen van bladeren en hun hijgende adem.
Bertus wacht precies drie seconden; dan knalt hij zijn rits dicht, stapt uit de schaduw van de berk en loopt recht op ze af. Zijn laarzen slaan een dreun op de zachte grond. Het koppel verstijft; het meisje grijpt haar t-shirt, de jongen rolt van haar af, zaad druipt nog van zijn slapper wordende lul. “Wat denken jullie hier te doen?” barst Bertus los, zijn diepe stem dreunend. “Weten jullie dat dit een natuurreservaat is? Verboden toegang, verboden voor seksuele activiteiten. De boete bedraagt achthonderd euro, contant of via pin.”
Het meisje, rood tot in haar hals, hijst haar rokje omlaag. “We… we wisten het niet, meneer,” stamelt ze. Haar ogen glanzen; schaamte of opwinding, kan Bertus niet onderscheiden. De jongen stamelt dat ze het niet hadden gezien. “Tja, te laat,” zegt hij kil. “Of jullie betalen, of ik noteer jullie namen en dan verschijn je voor de rechter.” Hij laat de stilte vallen, kijkt naar haar bibberende lipjes, naar de vochtige gloed nog op haar dij. Zijn oog valt op haar tepels, hard en klein onder de dunne stof.
“Of,” zegt hij, terwijl hij zijn vingers om zijn riem laat glijden, “jij betaalt in natura.” Zijn blik boort zich in haar ogen. De jongen stapt half voor haar. “Laat haar met rust, man!” Maar Bertus heeft twintig kilo spieren meer en een gezag dat als een nekharen-rilling over het koppel spoelt. “Still!” snauwt hij. “Jij kijkt, of je loopt nu meteen weg met die boete. Jullie kiezen.” Zijn hand glijdt langs zijn gulp, drukt. Het silhouet van zijn erectie is onmiskenbaar zichtbaar.
Een lange seconde. Dan klinkt het meisje fluisterend: “Ik… ik doe het wel.” Haar vriend protesteert: “Linde, nee!” Maar ze legt een trillende vinger op zijn lippen. “We kunnen dat geld niet betalen.” Haar blik schiet naar Bertus, een trilling van angst en nieuwsgierigheid. “Alsjeblieft, laat hem erbij staan,” zegt hij onverbiddelijk. “Hij mag zien wat een echte lul met je doet.”
Bertus grist zijn riem los, laat zijn kakibroek zakken tot zijn knieën. Zijn enorme paal springt naar voren, glanzend van voorvocht. Het meisje’s ogen worden groot. De jongen staat verstijfd, zijn hand half voor zijn kruis. “Trek haar voor me open,” beveelt Bertus. De jongen aarzelt, maar Linde spreidt zelf haar benen opnieuw; haar vingers schuiven onder haar rokje, trekken haar slipje opzij. Haar spleet is rozerood, nat en zacht van net klaarkomen.
Bertus pakt haar heupen, draait haar om zodat ze met haar handen op een omgevallen boomstam leunt. Haar smalle rug buigt. “Kijk,” zegt hij over zijn schouder naar de jongen. Dan richt hij zijn eikel tussen haar lipjes. Een druk, een zweem van weerstand—en hij glijdt naar binnen, een lage, gretige reeks centimeters. Het meisje slaakt een kreet dat klinkt als pijn en hemel tegelijk. “Zo… zo grooot,” stamelt ze. Haar schede spant om hem heen, nog strak van het jonge vlees. Bertus begint meteen hard: hij trekt bijna helemaal terug, stoot dan diep. Zijn ballen ketsen tegen haar klit, klappend geluid in het zonnige bos.
De jongen staat erbij, bleek, zijn handen verstrengeld. Zijn vingers omklemmen zijn eigen slap wordende lul, maar zijn blik zit vast aan het punt waar de boswachter zijn vriendin splijt. “Zie je?” hijgt Bertus. “Ze neemt me helemaal.” Linde’s tietjes schudden onder haar shirtje. Hij grijpt het katoen, rukt het omhoog, pakt haar tepels hard. Ze kreunt, haar bekken schuift onwillekeurig terug, wil meer. De geilheid is een geurtje in de lucht: zweet, zaad, vochtige aarde.
Hij pakt haar haar, half los, draait haar hoofd naar de jongen. “Zeg dat je het lekker vindt.” Haar ogen glanzen verlegen. “Ik… ik vind het lekker,” fluistert ze. Bertus grinnikt, stoot opnieuw. Zijn hele lengte verdwijnt in haar, zijn eikel botst tegen haar baarmoedermond. Ze gilt een klein, gespannen gilletje. “Weet je wat?” zegt hij, “je vriend mag je klit likken terwijl ik je volgooi.” De jongen schokt, maar beweegt ook niet weg. Bertus duwt Linde’s heupen omlaag tot ze op de grond ligt, half op haar zij. Hij blijft in haar zitten, spreidt haar bovenbeen zodat het koppel elkaar kan zien. “Kom,” beveelt hij de jongen, “lik die clit, maar raak mijn lul niet.”
De jongen aarzelt, maar zijn blik is glazig van opwinding en schaamte tegelijk. Hij zakt op zijn knieën, zijn tong komt er voorzichtig uit. Linde gilt zacht bij het eerste contact. “Zachtjes,” hijgt ze, maar Bertus kondigt al: “Niet te zacht, wees
geil.” De jongen begint harder, de tip van zijn tong danst over haar knopje terwijl de boswachter korte stoten geeft. Het meisje ademt in een staccato van hoge kreten: “Ah-ah-ah!” Ze trilt, haar reetje spant. Vocht stroomt langs haar lipjes, over haar vriend’s kin.
Bertus voelt haar naderen. Hij grijpt haar heupen met beide handen, trekt zich terug en ramt keihard. Haar orgasme ontploft; ze gilt, haar rug kromt, haar kut trekt samen in een reeks golven die hem bijna meesleuren. Maar hij houdt zich in, trekt zich terug, richt zichzelf op haar blote buik. Zijn hand werkt snel, zijn eikel spat drie dikke stralen sperma over haar navel, tot onder haar tietjes. De laatste druppels morsen op haar rokje. De jongen kijkt met open mond, zijn lippen glimmen van haar vocht.
Bertus draait zich zonder iets te zeggen om, trekt zijn broek op. “Boete betaald,” mompelt hij. Hij klopt zijn pet af, loopt weg. Achter zich hoort hij gefluister, snikken, iemand die kleding rechttrekt. Hij grinnikt, zijn hart bonkt trots. Voor vandaag heeft hij geen andere overtreders meer nodig.
Maar het daglicht is nog lang niet verdwenen; de heide lonkt. Bertus volgt een smal bospaadje dat uitkomt op een open vlakte van paarse struiken en gele gort. Hier en daar een stukje berk, verder niets dan horizon. Zijn blik glijdt over het gouden gras en blijft haken op een felgele stip: een klein tentje, ovale koepel, nog geen vijftig meter verderop. Niemand hier verwacht, zeker geen jonge meiden. Hij checkt zijn gps – geen speciaal natuurgebied, dus niet verboden, wél ontoegankelijk voor auto’s.
Nieuwsgierig sluipt hij naderbij.
Hij hoort vrolijk gekwek eerst, later het ritme van popmuziek uit een mini-box. Twee stemmen – beide vrouwelijk, beide hoge klanken van plezier. Geen alcoholgeur in de lucht, geen vuurtje. Gewoon kamperen “off the grid”. Zijn verrekijker gaat weer omhoog. De tent is open aan de voorkant; hij ziet twee meisjes op een luchtbed, halverwege twintig, sportieve kleding, soort yoga-broeken en korte topjes. De een blond lang haar, de ander kastanje met slag. Ze hebben kaarsjes aangestoken en een plastic wijntje open staan. Zijn instinct zegt: niet echt gevaarlijk, maar de vroege avond en zijn eigen testosteron stuwen hem naar een sociaal praatje met dubbele intentie.
Hij komt dichterbij, laat een klein fluitsignaal horen – geen wilde galmen, maar een mascottetoon. De muziek stopt, hoofden draaien. Twee doordringende blikken. “Boswachter,” roept hij, “alles veilig hier?” Het blondje komt half uit de tent, haar ogen felblauw onder een kapper’s pony. “Heeft iemand problemen met een tentje dan?” lacht ze. De brunette kijkt hem over haar schouder aan; slanke vrouw met een kuiltje in haar linkerwang en een sportbeha die haar rondingen accentueert.
“Officieel geen kampzone,” zegt Bertus, terwijl hij zijn pet afzet en glimlacht, “maar jullie storen niemand. Alleen… jullie moeten het vanavond zonder kampvuur doen.” Het blondje stapt helemaal naar buiten; haar benen zijn lang, goudbruin. Ze kijkt naar zijn riem, laat haar blik even rusten op de bobbel die nog altijd half omvangrijk is van zijn eerdere escapade. “We kunnen wel
heet genoeg worden zonder vuur, toch, San?” zegt ze met een licht stembuiginkje. San, de brunette, lacht hees. “Trouwens, ik ben Romy,” stelt ze zich voor, hand uitgestoken. Hij schudt haar de hand; haar vingers voelen warm aan, er trilt iets elektrisch door zijn pols.
Binnen vijf minuten zitten ze opgevouwen op het luchtbed en leunen op de kussens, wijntje gaat rond. Bertus heeft zijn authority laten zakken, zijn charme ingezet. Hij hoort hoe ze aan het backpacken zijn, vandaag Groningen-omgeving, morgen Duitsland. San studeert biologie, Romy werkt freelance met drones. Hun energie is open,
ondeugend. Wanneer hij opstaat om zijn zaklamp uit zijn rugzak te pakken, buigt hij voorover; twee paar ogen priemen in zijn kruis. Hij laat duurzaam geduld varen, besluit te testen. “Heb je ooit een boswachter in z’n natuurlijke habitat gezien?” grijnst hij. Romy zegt: “Nooit… maar we dachten al dat jullie groot
wild zijn.” San voegt toe: “Groot en Wild!”
Hij zet zijn pet af, schopt zijn laarzen uit. De tent is ruim genoeg voor drie volwassenen, hoogte anderhalve meter. Romy trekt een rits open aan de zijkant – frisse lucht, niet dat het hier binnen heet is van opwinding. San buigt zich naar voren, kust Romy plotseling vol op de mond, haar hand op Romy’s wang. Het is een demonstratie, uitdagend. Bertus voelt de bloedstroom in zijn oren bonken. “Mogen wij ook wat natuurlijks ontdekken?” vraagt hij, stem laag. Romy’s antwoord is haar shirt uittrekken; geen beha, haar borsten springen vrij, middelgroot, tepels klein en hard van de avondkoelte. San volgt; ze heeft een doorschijnend lingerieshirtje aan dat haar volle rondingen omarmt. “Twee tegen één,” lacht ze, “lijkt me eerlijk.”
Ze schuiven opzij, maken ruimte. Bertus kruipt op zijn knieën tussen hen in, het luchtbed deint. Romy pakt meteen zijn gulp, wrijft over de nu weer stijve contour. “Oh, my,” fluistert ze, rits gaat omlaag, stof schuift opzij, en zijn enorme erectie springt er uit, tikt tegen haar pols. San’s ogen glinsteren van opwinding. Ze buigt zich, haar lippen omvatten hem meteen. Een natte, warme gloed om zijn eikel; ze zuigt diep, duwt haar tong onder zijn randje. Romy streelt haar hoofd, kust Bertus’ hals. “Terwijl zij je lul bedient, mag jij mij bedienen,” zegt ze, duwt haar broek naar beneden, blijft in een naadloos slipje zitten. Ze gaat op zijn gezicht zitten, haar dijen spreiden. Hij ruikt vochtige, zilte geilheid, zijn tong schiet uit, scheidt haar lipjes, vindt haar clit. Romy kreunt, beweegt ritmisch.
Links voelt hij San op en neer bewegen; ze houdt zijn basis stevig vast, haar speeksel loopt over zijn ballen. Ze komt even los. “Ik wil je in me,” zegt ze hees. Ze graait in een van de tentzakjes, en tovert een condoom tevoorschijn – slimme voorbereide back-packers. Samen rollen ze het rubber erin af; het omhult strak zijn lengte. Romy klimt van zijn gezicht af, kust San vol op de mond, fluistert instructies. Ze draaien hem op zijn rug; het luchtbed golft. San zit boven op hem, laat zich langzaam zakken. Haar lichaam schokt terwijl hij haar opentrekt. “Fuck, je bent groot,” hijgt ze. Hij begrijpt het woord. Romy glijdt intussen naast hem, spreidt haar benen, vingert zichzelf. “Laat me mee proeven,” kreunt ze. Ze tilt haar heup, draait zodat haar kut boven zijn mond hangt. “Lik me terwijl je haar neukt,” spreekt ze duidelijk. Hij gehoorzaamt, zijn tong likt dwars door haar spleet, proef de zoute vrouwensmaak. Zijn heupen arbeiden op automatische piloot: hij stoot opwaarts in San, die hijgend haar tempo bepaalt, haar tieten wiegen rond.
De tent trilt; stof klotst tegen staal. Romy klaagt: “Ik wil ook.” Ze draait zich, perst haar kontje naar San’s gezicht. San kust Romy’s gleuf terwijl ze op Bertus heen en weer rijdt. De visuele overrompeling raakt hem – twee glijdende tongen, spetters vocht, zijn eigen enorme pik diep in een gloeiende tunnel. Zijn vrije hand grijpt Romy’s borst, knijpt hard in haar tepel. Ze gilt, komt plotseling, haar pijn en plezier dansen in schokken over haar buik. Hij voelt San ook lossen, haar spieren verkrampen, haar adem een staccato gehijg. Ze stort voorover op hem, verliest de controle en komt ook klaar. Hij blijft stoten, kloppend op de rand van zijn eigen climax, maar houdt zich in. Hij wil meer.
Hij fluistert: “Romy, ga achter San liggen, ik wil jullie beide.” Ze begrijpt het en binnen enkele tellen liggen ze in een opeenstapeling: San op haar rug, Romy half boven haar, dijen verspreid, kutjes tegen elkaar gedrukt. Hij schuift tussen hun benen, wisselt: enkele stoten in San, dan trekt hij zich terug en dringt Romy binnen. Beide vrouwen kreunen synchroon. San haar vingers omklemmen Romy’s kont. Hij wisselt opnieuw, sneller, voelt hoe San’s vingers zijn schacht omvatten en hem tussendoor leiden. “Oh god, hij vult ons allebei,” gilt Romy. Hij spuit hard in haar, trekt zich eruit, stoot San weer, dan terug. Het ritme is een drum, een stotend sextrio. Zijn hand zoekt Romy’s anus; hij bevochtigt zijn duim, drukt zachtjes. Ze kreunt, spant, maar laat hem binnen. “Dubbel,” hijgt ze, “ik wil dubbel.”
Hij trekt zich terug, laat Romy omdraaien op haar zij. Hij spuugt in zijn hand, bevochtigt zijn eikel, richt zich tussen haar billen. San duwt haar vingers in Romy’s kut zodat hij langzaam kan indringen. De tweede opening is strak; hij voelt haar trillen. “Rustig, adem uit,” sust San. Hij schuift voorzichtig, centimeter voor centimeter, tot hij half binnen zit. San’s mond vindt zijn ballen, zuigt zacht, dan bijt ze mild. De
sensatie overspoelt hem. Zijn stoten beginnen, voorzichtig eerst, dan dieper. Romy’s vingers werken haar eigen clit. “Meer,” smeekt ze. Hij geeft zich over, ramt in haar kont terwijl San haar andere gat vult met twee vingers. Een dubbele penetratie die hem leidt naar zijn grens, zijn extase, zijn orgasme.
De binnentent wordt een sauna van hijgende kreten. Romy komt als eerste: haar lichaam schokt, haar kont knijpt om hem heen, een stroom vocht gutst langs San’s pols. San laat Romy niet los, draait zich, haar mond zoekt zijn lul die uit Romy schuift. Ze proeft anaal en kut in één keer, zuigt hem tot achter in haar keel. Bertus barst. Zijn eerste spuit landt diep in haar mond, de tweede over haar tong, de rest druipt langs haar kin terwijl ze doorgaat met slikken. De geur van zaad, zweet en vrouwenvocht is een walm boven het luchtbed. Romy kreunt uitgeput, draait zich, kust San vol op de mond, deelt zijn smaak. Drie lichamen bewegen naar een lome cirkel, vingers strelend, kussend.
Buiten is het nu donker, alleen een schijnsel van sterren sijpelt door het gaas van de tentdeur. Binnen telt geen tijd meer, alleen genot. Ze rusten, beginnen opnieuw. Een keer laat hij San bovenop zich rijden terwijl Romy zich met haar natte gleuf over zijn gezicht positioneert. Een keer trekt Romy een banaan uit hun fruitmand, houdt hem bij de steel, fluistert: “Mag ik proeven hoe jullie man/vrouw-smaken mengen?” Ze stopt de banaan half in San, laat Bertus hem langzaam eruit neuken terwijl hij Romy’s kont bevrijdt met zijn duim. De vrucht glijdt vochtig, een dik lokaas dat San kreunend opvangt. Het is een trance van uitstel en climax: niemand wil stoppen, totdat uiteindelijk hun spieren trillen, tot hun kelen schor zijn van schreeuwen.
Pas wanneer het oosten licht doorsluist, een bleke gloed die de heide in lila hult, valt een soort rust. De luchtadem van de nacht verdwijnt als mist. Bertus ligt tussen hen, een arm onder elk hoofd. Het kussen is nat van zweet, er liggen condooms als lege vlinders op een veld vol wijnvlekken. San’s vingers strijken nog één keer over zijn borst. “Je bent een dikke hulp tegen insectenbeten,” murmelt ze slaperig. Romy lacht zacht, bijt in zijn schouder. “We moeten ook nog door naar Duitsland,” fluistert ze, maar haar ogen vallen dicht.
Hij slaapt niet; hij voelt hun warmte wijken, voelt zijn eigen hart kalm worden. Een vogel schreeuwt, vroeg. Hij kijkt naar het plafond van de tent, een godinnenkoepel van nylon. Zijn lul ligt slap maar vol op zijn buik, een gevoel van vervulling. Hij weet dat hij moet gaan; zijn dienst start over een uur. Hij tilt voorzichtig hun armen, trekt zijn boxer aan, hijst zijn broek op. Geen van de twee meisjes beweegt. Hij rits de tent open. Vrieszuchtige ochtendlucht waait langs zijn wangen. De wereld ruikt naar dauw en kurk.
Bertus zet zijn pet op, kijkt een laatste keer naar het slapende stel. Dan draait hij zich, stapt het opkomende zonlicht in. Op zijn horloge tikt de tijd door, maar in zijn hoofd speelt nog steeds het ritme van drie lichamen in een koepel van heimelijkheid. Hij glimlacht, heft zijn verrekijker – geen koppel meer, enkel riet dat zwaait. Hij draait zich naar het westen, waar zijn kantoorhutje wacht. De bossen zijn wakker, en ergens weet hij: de dag is jong, en er zullen weer schaduwen zijn die hij wil zien.