Aliya legt de boeken op het nachtkastje en trekt haar groene jurk in één beweging over haar hoofd. Eronder draagt ze niks. Grijnzend klimt ze over mijn benen en kust me.
Kassia schuift van me af en legt haar wang tegen mijn schouder. Ik draai me naar Kassia toe en kus haar. Aliya trekt haar vervolgens naar zich toe en neemt de zoen van me over, vlak boven mijn borst. Kassia’s ogen vallen dicht. Haar hand zoekt mijn borst, terwijl Aliya rustig haar vingers door de blonde krullen haalt.
Wanneer Aliya zich terugtrekt, blijft Kassia met halfopen lippen naar haar kijken. “Wow,” zegt ze. “Ik heb nog nooit eerder met een vrouw gezoend.”
“Hey!” Aliya geeft haar een speels duwtje. “Daar is niks van waar. Wij hebben al eerder gezoend, ben je dat vergeten?”
Kassia kijkt beduusd. “Echt?”
“Ja,” zegt Aliya. “Op het altaar, in de tempel.”
“Oh. Ja.” Kassia bloost. “Ik was toen vooral bezig met… al het andere dat gebeurde.”
“Ik snap dat Thomas’ pik alle aandacht opeiste,” zegt Aliya. Ze doopt een vingertop in het zaad op mijn buik. “Jullie zijn nu ook druk bezig geweest, zie ik.”
“Ik dacht dat je sneller zou komen,” zeg ik. “En dat ik… nou ja, minder snel zou komen. Maar dat is Kassia’s schuld.”
Kassia kijkt naar mijn halfslappe lul en grijnst. “Sorry. Het was geil.”
Aliya kust haar en kijkt over haar schouder naar de deur. “Melite?” roept ze.
“Wat doe je?” vraag ik.
“We moeten dit even opruimen,” zegt Aliya. Ze klinkt luchtig, maar via de ring voel ik haar scherpe nieuwsgierigheid. Ze wacht ergens op.
De deur gaat open en Melite verschijnt in de deuropening. Melites paarse ogen schieten van onze verstrengelde, naakte lichamen naar het zaad op mijn buik. Ze wendt haar blik af. “Hogepriesteres?” vraagt ze zacht.
Aliya leunt achterover op de kussens. “Zou je een natte doek kunnen brengen, Melite? We hebben een beetje rommel gemaakt.”
Melite knikt en verdwijnt onmiddellijk achter de deur.
“Waarom?” fluister ik. Aliya houdt een vinger tegen haar lippen.
De deur gaat opnieuw open. Een dampende witte doek zweeft de kamer in. Melite volgt erachteraan en laat de doek boven mijn buik stilhangen. Haar blik blijft op de stof gericht.
“Dank je,” zegt Aliya. “Zou jij het willen doen? Thomas schoonvegen?”
Ik verwacht een beleefd natuurlijk, hogepriesteres, maar Melite zegt niks. Ze geeft een nauwelijks zichtbaar knikje en draait haar vingers. De warme doek zakt over mijn buik en veegt het zaad weg, maar stopt bij mijn navel.
“Ook zijn pik, graag,” zegt Aliya.
Ik zoek Aliya’s gezicht, maar al haar aandacht blijft bij Melite.
Melites vingers trillen. Ze draait haar hand een fractie, maar de doek verschuift niet. Het lijkt haar fysieke moeite te kosten. Ze spant haar kaak aan en probeert het opnieuw. Dit keer glijdt de warme doek over mijn slappe lul, waarna Melite hem naar het nachtkastje laat zweven. Ze vouwt haar handen voor haar lichaam.
“Wat gebeurde daar, Melite?” vraagt Aliya.
“Niets, hogepriesteres,” antwoordt Melite snel. “Mijn excuses. Het zal niet weer gebeuren.” Ze buigt en verdwijnt haastig uit de kamer. De deur valt achter haar dicht.
“Oké… Dat was verhelderend,” zegt Aliya.
“Leg uit,” zeg ik.
“Ik zei toch dat ze je wil?” zegt Aliya. “Nou, dit bewijst het.”
“Hoezo?” vraagt Kassia.
“Melite is een dienares van een sekscult,” zegt Aliya. “Bedenk eens wat zij allemaal gezien moet hebben! En nu bloost ze als een verlegen tiener als ze een doekje over je heen moet halen?”
“Dat is inderdaad raar,” geeft Kassia toe.
Aliya drukt een vinger tegen mijn borst. “Ze wil je, Thomas. Net als ik, trouwens.”
Ik pak haar vinger vast. “Gelukkig kan ik jou wel aanraken.”
Ik grijp Aliya bij haar heupen en trek haar op haar rug. Ik kus me omlaag over haar lichaam en sluit mijn lippen rond een van haar tepels. Kassia komt erbij liggen en kust Aliya’s andere borst. Terwijl ze Aliya streelt, glijdt haar hand een paar keer ‘per ongeluk’ langs mijn pik. Wanneer ik tussen Aliya’s benen zak en mijn tong over haar kut laat glijden, blijft Kassia haar borsten likken en kneden. Toen we dit deden de herberg keek Kassia nog vooral naar mij. Nu volgt ze Aliya’s reacties en verandert ze haar aanraking zodra Aliya harder kreunt.
“Mag ik dat doen?” vraagt Kassia opeens. Ze wijst naar mijn mond tussen Aliya’s benen.
Aliya hijgt en kijkt omlaag. “Mij beffen?”
Kassia knikt zonder aarzeling. “Ik wil het leren.”
Ik kom overeind en veeg mijn mond af. “Kom hier.” Aliya vindt dit sowieso geil, daar twijfel ik geen seconde aan. Die wil maar wat graag de tong van de jonge blondine op haar kutje voelen. Ik trek Kassia naar me toe en leg mijn vinger op haar tong. “Begin met kleine likjes rond haar klit. Luister naar haar. Als ze haar heupen naar je toe duwt, wil ze meer.”
Kassia knielt en laat haar blonde krullen over Aliya’s dijen vallen. Haar eerste lik is aarzelend, maar als Aliya diep zucht, wordt ze zekerder.
Ik sta op van het bed en ga achter Kassia staan. Haar billen steken omhoog van het matras, perfect rond en stevig. Haar spleetje glanst in het warme licht van de kamer.Ik ben alweer hard. Aliya’s smaak zit nog op mijn tong terwijl Kassia mij nu gretig probeert na te doen. Ik wrijf mijn eikel langzaam langs Kassia’s opening. Ze is kletsnat van het eerdere wrijven over mijn schacht.
“Oh,” hijgt ze. Haar rug kromt. “Doe het, Thomas. Ik wil je in me.”
Ik duw langzaam. De warmte van haar kutje omsluit me. Kassia kreunt met haar mond nog tegen Aliya’s kut gedrukt.
“Ja, neuk haar, Thomas,” fluistert Aliya. Ze pakt haar eigen borsten vast. “Laat haar kreunen. Ik voel het in mijn klit.”
Ik begin te bewegen met langzame, diepe stoten. Elke keer als ik in haar duw, drukt haar mond harder tegen Aliya’s kutje. Kassia’s kreunen trillen tegen Aliya’s klit. Aliya kijkt van haar blonde hoofd tussen haar benen naar mij, terwijl ik Kassia van achteren neem. Ik zoek Aliya via de ring en voel Kassia’s tong onmiddellijk ook tegen mijn eigen zenuwen.
“Oh, Kass,” kreunt Aliya, “het is zo geil om te zien hoe Thomas je neukt. Ja, precies daar — ja — je tong op mijn — ohhh — fuck, Thomas, neuk haar harder, laat haar harder kreunen—”
Ik ram mezelf in Kassia’s strakke kutje en haar kreunen slaan over. Kassia blijft likken en elke kreun drijft Aliya dichter naar de rand. Aliya knijpt hard in haar tepels. Via de ring voel ik hoe Kassia’s onervaren maar gretige tong en haar gekreun Aliya meenemen naar haar hoogtepunt. Haar naderende orgasme trekt samen in mijn onderbuik.
“Ja, precies daar, ga door,” hijgt Aliya. “Kass, niet stoppen, ik — fuck — ik kom, ja, ja, daar, OHHH!”
Aliya kromt haar rug van het bed. Ze klemt haar dijen om Kassia’s hoofd en schreeuwt. Via de ring slaat haar orgasme ook door mij heen. Mijn ballen trekken samen. Ik druk mijn heupen tegen Kassia’s billen en spuit mijn zaad diep in haar.
Kassia tilt haar hoofd op, haar kin glanzend van Aliya’s vocht. “Was dat goed?”
“Dat was heerlijk, schatje,” hijgt Aliya. Ze trekt Kassia naar zich toe en zoent haar vol op de mond, proevend van haar eigen smaak. Dan zoekt ze mijn blik. “Nu wil ik die heerlijke pik ook in me.”
Kassia grijnst. “Oh, maar ik ben bang dat hij net in mij klaargekomen is. Tegelijk met jou. Ik voelde hem spuiten.”
Ik haal mijn schouders op. “De ring.”
“Eigenlijk is het jouw schuld,” zegt Kassia.
Aliya schudt lachend haar hoofd. “Jij was degene die mij zo lekker befte, Kass. Ik denk dat je me maar moet helpen om hem weer hard te krijgen.”
De twee vrouwen grijnzen naar elkaar en voor ik het weet lig ik op mijn rug en storten ze zich samen op mijn pik. Ze likken Kassia’s vocht en mijn zaad eraf. De vrouwen nemen om beurten mijn pik in hun mond terwijl de ander mijn ballen likt.
Ik moet denken aan de eerste keer dat ik door twee vrouwen gepijpt werd. Dat waren Aelyonis en Ëadris, tijdens het bloeitijdritueel. Zij waren ervaren en onmenselijk mooi. Maar Aliya en Kassia ken ik. Ze zijn de meest sexy vrouwen die ik ken – en ze zijn mijn sexy vrouwen. Terwijl Kassia mijn eikel in haar mond neemt, vraag ik me af of ik hieraan zou kunnen wennen. De gedachte dat we dit morgen opnieuw kunnen doen, maakt me nog harder.
Ze lachen om hoe snel ik weer stijf word en om ieder geluid dat ze uit me krijgen. Ze gaan lang door, ook nadat ik weer helemaal stijf ben. Uiteindelijk trekt Aliya me overeind. “Kom, Thomas,” zegt ze. “Ik heb die pik van je in me nodig. Neuk me, alsjeblieft.”
Aliya gaat op haar rug op de rand van het bed liggen en ik kom tussen haar benen staan. Ze houdt mijn blik vast terwijl ik mijn eikel tussen haar natte lippen laat glijden. “Ja, Thomas. Ik wil je in me voelen.”
Ik geef haar wat ze vraagt en duw langzaam naar binnen. Ze is nat en ik glijd gemakkelijk diep in haar. “Fuck ja,” kreunt ze. “Precies dat, Thomas. Helemaal diep.”
“En dat na die dubbele neukbeurt in de tempel,” zeg ik terwijl ik diep in haar stoot. “Heb je nog steeds niet genoeg?”
“Daardoor wil ik je alleen maar meer,” zucht Aliya.
Kassia klimt over Aliya heen met haar billen naar mij. “Jullie praten te veel,” zegt ze. Ze legt Aliya het zwijgen op met een diepe kus. Haar kont steekt nu vlak voor me omhoog. Kassia’s natte kut hangt een paar centimeter boven die van Aliya. Dat doet ze natuurlijk niet toevallig, de geile meid.
“Kass, hoop je nou dat ik jou weer neuk?” vraag ik. Kassia antwoordt met een tevreden geluid tegen Aliya’s lippen. Ik geef haar een pets op haar billen. Ze kijkt grinnikend over haar schouder.
“Je kunt je aandacht wel verdelen, toch?” vraagt Kassia.
Ik wil Aliya de neukbeurt geven waar ze om vroeg, maar het beeld van Kassia’s druipende kutje vlak boven het hare… het is te verleidelijk. Ik trek me uit Aliya terug en duw meteen bij Kassia naar binnen. Mijn zaad maakt haar nog steeds glad. Kassia kreunt van genot en Aliya van frustratie.
Sorry, Aliya, stuur ik. De verleiding was te groot.
We hadden een minder geile maagd moeten kiezen, stuurt ze terug.
Ik trek me terug uit Kassia en glijd weer bij Aliya naar binnen. Had je dat echt gewild? vraag ik.
Fuck. Nee. Je hebt gelijk.
Ik wissel af tussen Aliya en Kassia. Drie, vier stoten in de een, dan in de ander. Twee natte kutten die allebei op mijn pik wachten. Ik word er gek van. Niet lang geleden was één vrouw in mijn bed een overwinning. Nu kreunen er twee onder me en ruziën ze erover wie mijn pik krijgt. Kassia is strakker, maar Aliya’s kutje grijpt me vast als ik naar buiten glijd. Mijn zaad en hun vocht smeren zich over allebei terwijl ik tussen hen blijf wisselen.
Als ik besluit dat het genoeg is geweest, pak ik Aliya’s heupen stevig vast en ram ik mezelf hard in haar. Ze kreunt luid tegen Kassia’s lippen.
“Je bent van mij, Aliya,” grom ik. “Ik ga je hard nemen tot ik in je klaarkom. Ik ga je helemaal volspuiten. Ik wil voelen hoe jij klaarkomt op mijn orgasme.”
Doe het, lieverd, zegt Aliya in mijn hoofd. Neem me, alsjeblieft. Ik ben van jou, helemaal van jou.
Ik drijf mijn stijve pik diep in haar en druk mijn vingers in haar heupen. Aliya schreeuwt mijn naam zo luid dat Dorian en Melite hem drie verdiepingen verder moeten horen. Ik blijf haar hard neuken tot mijn orgasme losbreekt. Ik druk mezelf diep in haar en voel haar kut om mijn pik samentrekken. Kassia houdt Aliya’s gezicht tussen haar handen en kust haar door iedere schok heen.
Ik laat me op het bed vallen. Mijn hele lichaam voelt zwaar na de tempel, het portaal en alles wat we in dit paleis hebben ontdekt. En nu nóg drie orgasmes… ik ben uitgeput. De twee vrouwen kruipen tegen me aan op de zachte lakens.
“Kassia’s tong terwijl jij haar neukte,” mompelt Aliya. “Dat moeten we nog eens doen.”
“Toch een voordeel van dit paleis,” zeg ik. “We kunnen hier niet weg, maar we kunnen dit zo vaak doen als we willen.”
“Dat lijkt me fijn,” zegt Kassia. Ze legt haar hoofd op mijn borst alsof dat inmiddels de vanzelfsprekendste plek ter wereld is. Aliya’s hand blijft op Kassia’s heup liggen wanneer we met z’n drieën in slaap vallen.
De ochtend brengt zonlicht dat zo wit is dat het pijn doet aan mijn ogen. Door de hoge ramen zie ik besneeuwde bergtoppen onder een strakblauwe hemel. Naakt stap ik voor het raam. Het uitzicht is prachtig, maar mijn huid herinnert zich nog precies hoe de ijzige wind gisteren voelde. Mooi betekent hier niet veilig.
We trekken onze nieuwe kleding aan en ontbijten in de grote eetzaal. Dorian en Melite hebben de tafel volgezet met warme broden, gebakken eieren, plakken gekruid vlees en drie verschillende vruchtensappen. We zeggen dat ze niet iedere ochtend zo uitgebreid hoeven te koken. Dorian en Melite houden allebei vol dat ze vierhonderd jaar niets te doen hebben gehad en ons graag verwennen. Uiteindelijk geven we ons verzet op. Dat wordt makkelijker zodra Kassia het brood aansnijdt en de geur de kamer vult.
Tijdens het ontbijt bespreken we hoe we het paleis kunnen verlaten. “We gaan niet lopend,” zeg ik. “Niet door die sneeuw.” Er hangt warme kleding in de kast, maar we hebben geen idee waar we heen moeten en hoe ver het zou zijn. Zonder kaart verdwalen we vrijwel zeker. Dan mogen we blij zijn als we het paleis terugvinden voordat de kou ons sloopt.
Aliya is ervan overtuigd dat er een manier is om de spiegelportalen te activeren. We weten nog niet hoe, maar dat kunnen we onderzoeken. We kunnen Dorian en Melite ondervragen en de bibliotheek doorzoeken. We kunnen ook gewoon experimenteren. Het amulet heb ik ten slotte ook zonder handleiding leren gebruiken.
Er is ook een kans dat we een uitweg over het hoofd zien. We hebben het paleis verkend, maar niet heel grondig. We hebben bijvoorbeeld nog niet de kerkers gevonden waar Dorian het over had. Misschien ligt daar een tweede uitgang.
Na het ontbijt gaan we naar de troonzaal en roepen Dorian. Hij verschijnt bijna onmiddellijk.
“Hogepriester, hogepriesteres, hoe kan ik u van dienst zijn?”
“We zijn benieuwd naar de spiegels, Dorian,” zegt Aliya. “We zijn hier via een spiegel naartoe gereisd. Kunnen we ze ook gebruiken om terug te reizen?”
“Natuurlijk,” zegt Dorian. “Eerdere hogepriesters gebruikten deze spiegels om over het hele continent te reizen. Als dragers van de Ringen staan ze ook tot uw beschikking.”
“Hoe doen we dat precies?” vraag ik. Dorian knippert. Zijn keurige gezicht lijkt volledig leeg. “Niemand heeft ons uitgelegd hoe dit hogepriesterschap werkt,” vul ik aan.
“Ik ben bang dat ik u daarmee niet kan helpen,” zegt Dorian. “De werking van de spiegels is ook voor mij een geheim.”
“Heb je ze ooit gebruikt?” vraag ik.
“Nee, hogepriester. Ik kan dit paleis niet verlaten.”
“Maar je hebt wel gezien dat ze gebruikt werden?” vraagt Aliya.
“Oh, jazeker. Vele malen.”
“Hoe zag dat er dan uit?”
Dorian fronst en laat zijn blik langs de twaalf spiegels gaan. Hij loopt naar een spiegel met een lijst van amberkleurig kristal. “De hogepriester of hogepriesteres legde de hand zo tegen het glas,” zegt hij. Zijn handpalm ligt plat tegen het glas, al weet ik dat hij het niet echt kan aanraken. “Daarna werd het glas troebel en verscheen er een beeld van een andere plaats. Zodra het helder werd, haalde de hogepriester zijn hand weg en stapte hij door het glas.”
Ik kijk Aliya aan. Wil je het proberen?
Waarom niet, stuurt ze terug. Ze legt haar rechterhand tegen de spiegel, precies zoals Dorian het voordeed. Via de ring voel ik hoe Aliya al haar aandacht richt op haar hand en het glas. Ze drukt haar hand harder tegen het glas, maar er verandert niets. Uiteindelijk laat ze hem zakken. De spiegel toont nog steeds een weerspiegeling van de twee tronen in deze ruimte. “Het lukt niet,” zegt ze. “Maar ik heb ook geen idee wat ik aan het doen ben. Probeer jij het eens, Thomas?”
Aliya begrijpt magie meestal sneller dan ik. Als zelfs zij niets voelt, verwacht ik weinig van mijn poging. Toch leg ik mijn hand tegen het glas. Ik wacht op een vonk, warmte, wat dan ook. Er gebeurt niets.
Ik sluit mijn ogen en concentreer me zoals ik doe als ik het amulet gebruik. Tot mijn verbazing doet dat wél iets. Achter het koele glas voel ik een tweede oppervlak, warm en trillend van magie. Achter me fluistert Kassia mijn naam. Zien zij iets? Ik open mijn ogen. Zilveren mist kolkt achter het glas, precies zoals in de rode spiegel voordat die een portaal werd. Mijn concentratie breekt. De mist lost onmiddellijk op.
“Je deed het!” roept Kassia. Aliya slaat haar armen om me heen.
“Rustig aan, ik deed nog helemaal niets,” zeg ik. “Ik voelde de magie achter het glas. Maar ik weet nog niet hoe ik die kan gebruiken.”
Aliya laat me los. “Wat deed je precies?”
“Wat ik ook doe als ik het amulet gebruik. Ik concentreer me op de energie in de ruimte. En zo voelde ik een soort tweede laag achter de spiegel. Ik weet het niet, ik kan het niet goed uitleggen.”
“Werkt het omdat je het amulet draagt?” vraagt Kassia.
“Nee,” zeg ik. “Ik weet vrij zeker dat het de ring was. Niet het amulet.”
“Dan zou ik het ook moeten kunnen,” zegt Aliya. Ze legt haar hand opnieuw tegen het glas. Ik laat haar zoeken naar dezelfde druk achter het glas. Aliya probeert het drie keer, maar de spiegel blijft helder. “Doe jij het nog eens voor?” vraagt ze.
Ik leg mijn hand tegen de spiegel. Dit keer kost het me geen enkele moeite om de verbinding te vinden en het glas te laten kolken van mist.
“Oké!” roept Aliya. “Dit is prima. We hoeven het niet allebei te kunnen. Als jij een portaal kan openen, kunnen wij er allemaal doorheen. Kun jij contact maken met de spiegel in de Tempel?”
Ik houd mijn hand tegen het glas en denk aan de rode spiegel in de Tempel van Oorsprong. Ik open mijn ogen: alleen mist. Nog eens. Ik sluit mijn ogen en denk terug aan de glanzend witte kamer, de lijst van rood kristal, mijn spiegelbeeld dat uit de spiegel stapte. Ik houd het beeld vast tot ik de koelte van de witte vloer bijna weer onder mijn blote voeten voel. Weer open ik mijn ogen. Mist.
Ik ruk mijn hand van het glas. “Het lukt niet.”
“Shit,” zegt Aliya. “Dan hebben we nog steeds niks.”
“Nou, we weten nu dat dit kan,” zegt Kassia. “Alleen niet hoe het moet.”
“Dat is waar,” geeft Aliya toe. “Het werkt via de ringen, maar blijkbaar alleen bij Thomas. Dat is interessant. Waarom zou dat zijn?”
“Dat zijn vragen waar de bibliotheek misschien een antwoord op heeft,” zeg ik.
“Goed plan,” zegt Aliya. Ze kijkt opzij. “Dorian, hoeveel weet jij over de bibliotheek?”
Dorian staat erbij als een kind dat zijn ouders heeft horen praten over een scheiding. “Eh…” Hij werpt een blik op Aliya. “Helaas weinig, hogepriesteres. Melite en ik worden meestal… buitengesloten van vertrouwelijke zaken. De gehele bibliotheek geldt als strikt vertrouwelijk. Om eerlijk te zijn, heb ik zojuist meer gehoord over de spiegels dan ooit. Als u liever had gehad dat ik vertrok, spijt me dat.”
“Doe niet zo gek,” antwoord ik. “We willen dat je ons helpt. Je kunt ons niet helpen als je niets weet.”
“Heb je in die vierhonderd jaar nooit de bibliotheek verkend?” vraagt Kassia. “Al die boeken! Je was toch vast nieuwsgierig?”
Dorian zoekt Aliya’s blik. “Geef antwoord,” zegt ze.
Hij trekt de gouden rand van zijn rok recht. “Nee, nooit… mevrouw Kassia.” De formele term kost hem moeite. “Dat zou een grove schending zijn van mijn plicht.”
Aliya zucht. “Dan moeten we hem zelf doorzoeken. Er zit niks anders op.”
“Ik blijf het met de spiegels proberen,” zeg ik. “Misschien werkt het bij een van de andere spiegels wel. Er is vast een reden dat er zoveel zijn.”
“Ik kan helpen zoeken in de bibliotheek,” zegt Kassia. “Ik ben gek op boeken.”
Ik lach. “Jouw favoriete boeken hebben ze hier vast ook. Probeer niet al te afgeleid te raken door sekstekeningen, oké?”
Kassia steekt haar tong naar me uit en geeft me een korte kus. Aliya geeft me ook een kus voordat ze samen naar de bibliotheek vertrekken.
Ik werk de spiegels één voor één af. Er hangen er twaalf in de troonzaal. De eerste heeft een lijst van amberkleurig kristal, de tweede van donkerblauw glas en de derde een violette kleur. Iedere spiegel reageert op de ring. Zodra ik mijn hand tegen het oppervlak leg, trekt de zilveren mist door het glas. Daarna gebeurt er niets.
Ik denk aan de ei-kamer. Aan de rode spiegel. Aan het altaar, de witte vloer, en zelfs aan mijn naakte spiegelbeeld dat uit het glas stapte. Ik probeer de beelden los van elkaar, allemaal tegelijk, ik probeer de geuren en geluiden erbij te denken. Bij de zevende spiegel spreek ik hardop de naam van de Tempel uit. Bij de negende probeer ik mijn ring aan de andere hand.
Mist. Steeds alleen mist.
Bij de twaalfde spiegel kijk ik mijn eigen gezicht aan. “Weet jij hoe dit werkt?” Mijn spiegelbeeld beweegt zijn mond tegelijk met mij. “Nutteloos,” mompel ik. Hij noemt mij op hetzelfde moment nutteloos terug.
Ik laat mijn hand zakken. Als de magie niet werkt, kan ik beter iets anders doen dan hier tegen mezelf staan praten. Ik draai me naar de grote deuren van de troonzaal. “Melite?”
Melite verschijnt zo snel dat ik me afvraag of ze buiten de troonzaal heeft staan wachten. Mijn ogen glijden meteen naar haar ontblote borst, maar ik dwing ze terug naar haar gezicht. Voor het eerst kijkt ze me niet rechtstreeks aan. Haar paarse ogen blijven omlaag gericht.
Aliya’s conclusie wordt moeilijker te negeren.
“Breng me naar de kerkers,” zeg ik.
Nu kijkt ze wel op. “Hogepriester?”
“Jullie zeiden dat er kerkers waren. Ik wil ze zien.”
Melite buigt haar hoofd. “Natuurlijk. Volgt u mij.”
De spiegels weigerden koppig te doen wat ik wilde. Melite gehoorzaamt meteen. Ik schaam me er niet voor dat dat goed voelt.
Ze leidt me door de gangen van het paleis naar een lage deur met zware ijzeren banden. Het slot springt open met een knip van haar vingers. Daarachter draait een smalle wenteltrap de duisternis in.
“Ga maar voor,” zeg ik.
Een bol paars licht ontstaat boven Melite’s hand. Ze daalt af en ik volg haar, ruim drie verdiepingen diep onder het paleis. Beneden knipt ze weer met haar vingers. Fakkels ontbranden langs een stenen gang. Het doet me denken aan de ingang van de allereerste tempel.
“Hier vindt u de cellen, de wapenruimte en de oefenzalen,” zegt Melite.
“Laat me eerst de wapenruimte zien.”
Ik volg Melite naar een zware deur en stap binnen in een ruimte die groter is dan sommige herbergen waar we hebben geslapen. Speren en hellebaarden staan in rijen tegen de muren. Schilden hangen boven rekken vol bijlen, bogen, en bundels pijlen. Aan de overkant hangen metalen en leren harnassen klaar op standaarden.
Geen roest. Geen gebarsten leer. Zelfs de sneden van de zwaarden glimmen.
“Wie onderhoudt dit allemaal?” vraag ik.
“Het paleis,” antwoordt Melite.
Natuurlijk. Het paleis kookt, wast kleding en maakt schoon. Waarom zou het geen zwaarden slijpen?
Ik loop naar het langste wapenrek. Het eerste zwaard dat ik pak is te zwaar bij de punt. Goed voor één verwoestende uithaal, waardeloos zodra een tegenstander opzij stapt. Het tweede ligt beter in mijn hand, maar de greep is te dik.
Het derde klopt. De lange kling voelt lichter dan hij eruitziet. Op de pareerstang zitten oude inkepingen: iemand heeft er echte slagen mee opgevangen. Ik laat de punt vanuit mijn pols een cirkel maken. Het zwaard volgt zonder mijn arm mee te sleuren.
Ik zet mijn rechtervoet naar achteren en steek naar de keel van een denkbeeldige tegenstander. De punt stopt waar ik hem wil. Nog een uitval. Sneller. De kling zingt kort langs mijn oor.
Deze is goed. Beter dan mijn eigen, zelfs.
Onder het rek hangt een lege schede. Ik schuif de kling erin en maak hem aan mijn riem vast. Het gewicht voelt meteen vertrouwd op mijn heup.
“Deze neem ik mee.”
Melite buigt haar hoofd. “Alles hier is van u, hogepriester.”
Alles. De wapens, de baden, het hele paleis. Ik begin het langzaam te geloven.
“Laat me de oefenruimte zien.”
Melite leidt me naar de volgende deur. De trainingszaal is ruim en praktisch: oefenpoppen van gevlochten stro, houten stootpalen en een donkere cirkel in de vloer voor duels. Ik test mijn nieuwe zwaard met een paar snelle uitvallen. Het snijdt de lucht met een prettig, zingend geluid. Het voelt alsof ik een verlengstuk van mezelf terug heb.
“Wenste u nog de cellen te zien?” vraagt Melite.
Mijn enthousiasme zakt iets in. “Ja.”
Ik kijk in elke cel om mezelf ervan te overtuigen dat ze leeg zijn. IJzeren ringen zitten laag in de muren gemetseld. Onder sommige ringen lopen groeven door de muur, uitgesleten door kettingen die vaak genoeg heen en weer zijn getrokken om de steen glad te maken. Waarschijnlijk door maagden, wachtend tot de cult ze naar het altaar bracht.
Mijn hand glijdt naar mijn nieuwe zwaard. Het voelt ineens minder als een cadeau en meer als iets wat ik nodig kan hebben.
“We gaan terug,” zeg ik. Melite stelt geen vragen.
Binnen twee dagen hebben we een ritme gevonden.
Aliya neemt de grote tafel in de bibliotheek volledig over. Boeken liggen in stapels om haar heen, opengehouden door kandelaars, lege bekers en één van mijn dolken. Ze werkt plank voor plank en taal voor taal. Wanneer ze een passage niet begrijpt, vloekt ze alsof het boek haar persoonlijk beledigt.
Kassia blijkt verrassend nuttig. Bij Voss heeft ze geleerd hoe geleerden hun verzamelingen ordenen. Ze herkent catalogusnummers en terugkerende auteurs, en ontdekt op de tweede ochtend een register waar Aliya urenlang overheen heeft gekeken.
Mijn bijdrage bestaat vooral uit tillen. Ik haal boeken van de hoogste planken, draag stapels naar de tafel en zet ze later weer terug. Aliya noemt me haar “academische pakezel”. Ik noem haar een sexy slavendrijver. Daarna kust ze me totdat ik vergeet waarom ik beledigd was.
Als ik geen boeken sjouw, oefen ik met mijn nieuwe zwaard. Kassia komt vaak mee. Eerst houdt ze de dolk alsof ze bang is dat hij haar zal bijten, maar op de tweede dag raakt ze mijn pols twee keer en dwingt ze me werkelijk opzij te stappen. Ze leert snel, maar we raken ook snel afgeleid. Wanneer ik achter haar ga staan om haar elleboog te corrigeren, duwt ze haar kont tegen me aan. De eerste keer eindigt de les met een kus tegen een oefenpaal. De tweede keer met haar rok rond haar middel. Daarna wordt seks een vast onderdeel van onze trainingsroutine.
Dorian en Melite leren intussen wat we eten. Aliya is gek op de kazen die ze serveren. Kassia smeert zoveel honing op haar brood dat Dorian de pot op de derde ochtend al naast haar bord zet. Voor mij verschijnt er iedere avond meer vlees dan één man zou moeten kunnen eten. Het paleis blijft het aanvullen zolang ik doorga.
’s Avonds slapen we in de rode of de blauwgroene slaapkamer. De eerste nacht vraagt Kassia nog of ze werkelijk tussen ons in mag liggen. De derde kruipt ze zonder iets te zeggen over me heen, duwt Aliya opzij en eist het midden van het bed op.
Seks met twee vrouwen blijkt niet één fantasie, maar tientallen. Soms ligt Aliya onder me terwijl Kassia op haar gezicht zit. Soms knielen ze naast elkaar op het bed en neuk ik ze om beurten. Soms word ik wakker met een blond hoofd tussen mijn benen en Aliya’s vingers in mijn borsthaar. We proberen allerlei ideeën die Kassia ooit heeft gelezen en een paar die we zelf bedenken.
Alleen Melite ontspant niet. Ze kijkt me nooit rechtstreeks aan wanneer ze de eetzaal binnenkomt. Een keer brengt ze schone doeken naar de baden terwijl Kassia naakt op mijn schoot zit. Halverwege de ruimte blijven de doeken hangen. Pas wanneer Dorian haar naam zegt, schieten ze verder naar de kast.
Aliya ziet het ook. Via de ring voel ik haar nieuwsgierigheid oplaaien. Ze zegt niets over. Nog niet.
Op de vierde middag ligt Kassia op haar rug op een oefenmat. Haar dolk ligt buiten de duelcirkel, haar rok zit rond haar middel en één van haar benen rust over mijn schouder. De training ging goed tot ze me tijdens een worsteling bij mijn riem greep. Daarna verloren we allebei de belangstelling voor dolken.
Ik stoot diep in haar wanneer de deur openvliegt.
“Thomas!”
Kassia en ik kijken allebei op. Ik houd stil met mijn pik nog diep in haar. Aliya staat in de deuropening met een open boek tegen haar borst. Haar ogen gaan naar Kassia’s opgetrokken rok, naar mij en weer terug naar Kassia.
“Ik kom ongelegen,” zegt ze.
“Een beetje,” zegt Kassia.
Aliya grijnst. “Mooi. Ik denk dat ik de spiegels begrijp.”
Mijn opwinding verdwijnt niet, maar nieuwsgierigheid wint. Ik trek me terug en help Kassia overeind.
“Je timing is afschuwelijk,” moppert ze terwijl ze haar rok recht trekt.
“Dat zeg je nu,” zegt Aliya. “Wacht maar tot we weer naar de Tempel kunnen.”
Kassia vindt haar dolk en steekt hem in haar riem. “Je bent vergeven.”
We volgen Aliya de wenteltrap op. Bij de gang naar de troonzaal slaat Aliya af en trekt ons mee naar de grote trap.
“Waar gaan we heen?” vraag ik.
“Naar boven. Naar de kamer waar we binnenkwamen.”
De blauwgroene spiegel. Ik blijf bijna midden op de trap staan. “Ik heb twaalf spiegels geprobeerd en de enige overgeslagen waarvan we weten dat hij werkt.”
“Je wist toen nog niet wat je zocht,” zegt Aliya.
Kassia trekt haar jurk omhoog terwijl ze naast ons omhoogrent. “We hadden er allemaal niet aan gedacht, Thomas. Kom op!”
Boven staat de blauwgroene spiegel nog precies zoals we hem achterlieten. Het oppervlak weerspiegelt drie bezwete, half aangeklede mensen. Kassia’s blouse zit verkeerd dichtgeknoopt. Ik besluit haar dat later te vertellen.
Aliya slaat het boek open. “Leg je hand tegen het glas.”
Ik gehoorzaam.
“Iedere magische spiegel heeft een naam,” zegt ze. “Om hem als portaal te gebruiken, moet je de naam kennen van de spiegel waar je mee reist.”
“En hoe komen we achter de naam?”
Aliya kijkt naar mijn ring. “Vraag het hem.”
Natuurlijk. Een pratende spiegel. Waarom ook niet?
Ik sluit mijn ogen en zoek naar de magische laag achter het glas. De zilveren mist vult het glas onmiddellijk.
Hoe heet je?
“Thomas!” zegt Kassia. “Er staat iets.”
Ik open mijn ogen. Zilveren mist vult de spiegel, maar deze keer kolkt hij rond grote witte runen. De tekens blijven roerloos staan terwijl de nevel erachter beweegt.
“Kun je dit lezen?” vraag ik.
Aliya staat al naast me. Haar vinger volgt de eerste rune zonder het glas aan te raken. “Ja. Volgens mij wel.”
“Volgens mij?”
“Stil.” Ze staart fronsend naar het glas. “Namarath.”
“Dat is de naam?”
“Namarath. Wolkdrager.”
“Mooi,” zeg ik. Ik trek mijn hand terug. De runen lossen op en het glas wordt opnieuw helder. “En nu?”
“Nu doe je het nog een keer,” zegt Aliya. “Denk aan de rode spiegel in de ei-kamer en spreek de naam van deze spiegel uit.”
“Dat is alles?”
“Volgens het boek.”
“Oké. Daar gaan we dan. Op hoop van zegen.”
Ik leg mijn hand opnieuw tegen het glas. Zilver stroomt vanaf mijn handpalm door de spiegel. Ik roep de witte ei-kamer voor me op: de gebogen wanden, de rode kristallen lijst, de gladde vloer waarop mijn spiegelbeeld ooit naakt tegenover me stond.
“Namarath,” fluister ik.
Onmiddellijk weet ik dat het werkt. De ring gloeit warm rond mijn vinger. Scherp getintel schiet door mijn hand en de mist wordt naar achteren gerukt. Daarachter verschijnt de Tempel. Eerst vaag, daarna zo helder dat ik de naden in de witte vloer kan zien. De ei-kamer strekt zich achter het glas uit als de binnenkant van een reusachtige schelp.
Ik haal mijn hand weg. Het beeld blijft.
Kassia steekt voorzichtig één vinger naar het oppervlak. Een vingerkootje verdwijnt door het glas. Ze trekt hem met een gilletje terug en begint te lachen. Aliya grijpt mijn arm. Via de ring voel ik haar triomf bijna even sterk als mijn eigen.
Ik kijk van hen naar de open doorgang.
“Wie eerst?”
===
Bedankt voor het lezen van dit hoofdstuk! Ik vind het leuk als je een cijfer geeft en nog leuker als je een reactie achterlaat.
Ik heb twee losse verhalen geschreven die je misschien ook leuk vindt: De Seksles en Ontvoerd door Sexy Aliens. Beschrijvingen van al mijn series vind je op mijn profielpagina.
Luciean (27)
Waxli (29)
DenisevdR (68)
LaGoosje (29)