
"Wat doe jij hier om deze tijd?" vroeg ik Carola, de dochter van de buurvrouw. Het water gutste van haar regenjas af.
"Bang zijn," zei ze, half roepend om de herrie van het weer te overstemmen. "Pap en mam zijn naar vrienden vanavond." Een enorme flits en een donderslag lieten haar ineenkrimpen. "En ik ben doodsbang voor onweer. Mag ik hier wachten tot ze thuis zijn?"
"Tuurlijk. Kom snel binnen, je staat daar te verzuipen."
Opgelucht kwam ze binnen en ik maakte de voordeur dicht. De regen sloeg naar binnen en dat was ook niet best. Ik nam haar jas aan en hing het druipende geval in de badkamer. Die kon ertegen.
"Ik heb een briefje op tafel gelegd," zei Carola, "zodat ze weten waar ik ben. Ik had eerst geprobeerd bij De Vries maar die waren niet thuis."
De de Vriezen waren de andere buren.
"Kom op, naar binnen." Ik legde een hand op haar schouder en merkte dat haar shirt vochtig was. Die jas was dus niet tegen de stortbui opgewassen.
Weer een donderklap, de hevigste van vanavond, liet Carola gillen. Ze greep me vast en drukte haar gezicht tegen mijn schouder. Ik voelde haar borsten tegen me aan. Dat was… onverwacht.
Carola was vijftien of zestien, wist ik, en haar lichaam was al aardig ontwikkeld. Ik had haar vaker voorbij zien wandelen en fietsen, en vooral in de zomer was dat een heel aangenaam gezicht.
"Ga maar zitten. Wil je iets drinken?"
Ze vroeg om thee. Gelukkig had ik dat in wat varianten in huis. In plaats van te gaan zitten, kwam ze achter me aan en keek toe terwijl ik de thee zette. Ze wilde graag appelthee.
"Je hebt geluk. Die heb ik nog."
"Yay lekker." Af en toe keek ze op haar telefoon en ik vroeg of ze op iets belangrijks wachtte. "Nee. Is meer gewoonte."
Er volgde weer een donderslag die haar opnieuw liet gillen. Bijna viel de telefoon uit haar handen. "Ik heb zo'n hekel aan onweer…"
De thee was snel klaar en we gingen op de bank zitten. Ik met mijn wijntje, zij met de thee. Een tijdje keken we naar de film, waarvan ik de draad intussen kwijt was. Toen ze vroeg waar de film over ging, begon ik te lachen.
"Dat weet ik niet meer. Het werd net spannend toen jij aanbelde."
"O. Sorry."
Ik zei dat het niet uitmaakte, omdat het geluid bijna niet te verstaan was door de regen en het onweer. Ik zette een documentaire op. Dat was nog enigszins te volgen.
Het slechte weer bleef tekeer gaan en leek wel erger te worden. Carola's telefoon piepte. Ze las een berichtje, waarop ze 'o fuck' zei. En weer sorry.
"Wat is er loos?"
"De auto start niet meer. Pap en mam blijven daar slapen." Carola keek benauwd. "Kan ik hier blijven slapen? Ik wil liever niet alleen in het huis met dit weer."
"Tuurlijk. Zeg dat even tegen je ouders, dan maak ik de logeerkamer voor je klaar."
Ik liep naar boven en zij kwam meteen achter me aan, duidelijk nieuwsgierig waar ze terecht zou komen.
"Denk je dat het lukt zo?" vroeg ik toen alles klaar was. Het was niet veel werk.
"Ja, denk het wel."
Weer een donderklap, vlak boven ons. Carola gilde en greep me weer vast.
"Sorry," zei ze tegen mijn borst aan. Ik sloeg mijn armen even om haar heen terwijl ik met geweld probeerde haar borsten niet te voelen. Mission impossible natuurlijk. "Het is gewoon belachelijk zo bang als ik voor onweer ben."
"Misschien heb ik oordopjes voor je," zei ik. "Of propjes watten."
Ze keek op naar me en glimlachte. "Dat zou fijn zijn."
"Goed zo." Met moeite weerhield ik me ervan om haar een klopje op haar billen te geven. Waarom paste ze dan ook zo goed tegen mijn lijf aan!
We gingen weer naar de woonkamer, meer wijn en meer thee, en de TV maar uit want dat werd niets vanavond. Carola stuurde een berichtje naar haar ouders over het slaaparrangement, en kreeg meteen een berichtje terug dat ze dat goed had geregeld. Ze liet het me zelfs lezen.
Toen merkte ik dat ze rilde, en vroeg of ze het koud had.
"Ja. Mijn kleren zijn toch wel nat geworden toen ik bij De Vries probeerde."
"Had dat gezegd! Hup, naar de badkamer, warme douche. Er liggen handdoeken en er hangen twee dikke badjassen. De blauwe is van mij, de witte is voor gasten, dus voor jou."
"Dank je," zei ze, en haastte zich naar de douche.
Door de regen tegen de ramen kon ik niet horen of het water liep en of ze alles gevonden had, dus liep ik een minuut of vijf later naar de badkamer, waar de deur open stond. Wat vreemd. Met het lekkere gevoel van haar borsten in gedachten keek ik heel even naar binnen. De spiegel was al wat aangeslagen, maar ik zag de douchecabine en mijn naakte buurmeisje best goed. Ze had duidelijk alles gevonden.
Met een bobbel in mijn broek en een schuldgevoel keerde ik terug naar de huiskamer. Ik vond de oordopjes, legde die klaar, en bladerde door een magazine tot ze terugkwam, haar lange bruine haren nog vochtig, en gewikkeld in de witte badjas.
"Dat was echt heel lekker." Ze slurpte van haar ongetwijfeld koude thee maar zei daar niets over. "Ook een fijne douche hier. Het water is veel heter dan thuis."
De herinnering van een blote Carola in mijn douche schoot weer door me heen. "Blij dat je het fijn vond, en dat je weer warm bent."
"Ik heb mijn kleren opgehangen, om te drogen."
"Goed werk."
Het onweer leek wat af te nemen, maar ik vond het wel een leuk idee om haar als logé te hebben dus zei ik niets over eventueel naar huis gaan.
Het was laat geworden toen we eindelijk naar bed gingen. Ik wees haar mijn slaapkamer, voor als ze iets nodig had.
"Dankjewel," zei ze, en weer hield ze me even vast. De badjas was een beetje open gevallen toen ze me losliet, en ik ving een glimp op van haar borsten. Mooie borsten, niets mis mee. "Truste." En zo verdween ze de logeerkamer in.
*
Ik werd wakker. Ergens hoorde ik weer een enorme donderklap. Jezus, hield dat nooit op? Ik ging even rechtop zitten, en op dat moment ging de slaapkamerdeur open. Carola.
"Mag ik hier slapen?" vroeg ze, zonder inleiding. "Ik kan die oordopjes niet inhouden en-"
Ik deed het lampje aan. Een flits en een knal buiten lieten haar weer gillen, en ik zag dat dat niet gespeeld was. Ze was echt bang.
"Ehm. Zouden je ouders dat goedvinden?" Ik wilde eigenlijk de boot afhouden want ik sliep altijd naakt.
"Weet ik niet, maar…" Ze liet de badjas van zich afglijden. Ze had er niets onder aan. Natuurlijk niet, ze had geen spullen bij zich. Snel gleed ze onder de deken, naast me, tegen me aan. Haar grote donkere ogen keken me bijna smekend aan.
"Oké." Ik kon dat kind toch niet wegsturen? Met het licht uit ging ik weer liggen. Het was wel behelpen in mijn bed, dat niet echt voor twee mensen bedoeld was.
Carola draaide zich om, drukte haar billen in mijn schoot. "Dankjewel."
"Graag gedaan." 'Denk ik', voegde ik er voor mezelf aan toe. Opeens had ik een zestien-jarige in mijn bed. Een blote nog wel, en ze had geeneens iets gezegd dat ik niets aan had. Misschien sliep zij ook altijd naakt.
Voorzichtig legde ik, boven de dekens, een arm om haar heen. "Anders val je er nog uit."
Ze pakte mijn arm en trok die onder de deken. "Warmer zo," fluisterde ze. "Truste."
"Truste, Carola."
*
Op zaterdag ging de wekker nooit. Zaterdag was geen-werk-dag en dan kon ik opstaan wanneer ik wilde. Deze zaterdag was anders. Er lag een blote juf in mijn bed, stevig tegen me aan. Mijn arm om haar heen, een hand over een van haar borsten. Mijn pik was stijf en drukte ergens tussen haar benen. En het voelde heerlijk.
Carola zuchtte zachtjes.
"Ben je wakker?" fluisterde ik.
"Uh-huh. Al een tijdje. Ik heb nog nooit bij iemand in bed geslapen maar dit voelt wel fijn," fluisterde ze terug, alsof haar ouders het anders hoorden. Ze bewoog even en toen voelde ik haar vingers tegen het topje van mijn pik. "Dit ook."
"Ehm. Misschien-"
"Nee. Ik weet dat we dit niet mogen doen," zei ze, "maar ik doe het toch. Ik ben nieuwsgierig." Haar vrije hand klemde de mijne nog wat steviger tegen haar borst. "Dit is ook fijn."
"Da's waar." Het was eruit voor ik er erg in had.
Haar vingers bleven mijn eikel betasten. "Hij wordt nat."
"Dat komt door jou," zei ik.
Ze keek om, haar ogen stralend in het beetje licht dat door de gordijnen kwam. "Echt?" Ze wiebelde wat met haar heupen en maakte me gek. Zonder dat ik het bewust deed, begon mijn duim haar borst te strelen en veegde telkens over haar tepel. Ze kreunde zachtjes. "Als ik dat zelf doe is het niet zo lekker."
Voorzichtig rolde ik de tepel tussen duim en wijsvinger. Ze kreunde iets harder. Haar vingers bleven bezig met mijn eikel plagen terwijl ze af en toe op en neer bewoog. Dit was onmogelijk, ongehoord, fout, wist ik, maar… ook heerlijk, en zij was niet van plan om te stoppen.
"Wil je hem erin steken?"
Die vraag had ik niet verwacht. "Meen je dat?"
"Ja." Ze begon al aanstalten te maken om zichzelf in positie te brengen. Mijn glibberige pik werkte niet heel erg mee maar ze kreeg het voor elkaar. "Ik wil dit. En jij ook, dat voel ik." Mijn stijve gleed een klein stukje in haar. "Ahhh…"
"Pijn?" Ik schrok van haar kreetje.
"Nee. Lekker…" Ze duwde haar kont wat naar achteren en ik gleed nog dieper in haar. Om het makkelijker te maken, deed ik het laatste stukje zelf. Het voelde hemels, krap, strak, heet, en ook hartstikke fout, maar het kon niet verdommen.
Langzaam begon ik haar te neuken. Van achteren. In mijn bed. En ze genoot er minstens evenveel van. Ik vroeg me af hoeveel pikken er al in haar hadden gezeten, en die gedachte maakte me nog geiler. "Dit blijven doen of wil je iets anders?" vroeg ik, terwijl mijn pik door haar heen gleed.
"Anders?"
"Wil je op je rug? Op me zitten? Op z'n-"
"Ja, op je zitten!" Ze klonk enthousiast.
Ik trok mijn pik uit haar en schopte de dekens weg. Ze kroop op me. Mijn pik stond rechtop tussen haar dijen, haar borsten met de nu uitdagend harde tepels lagen op mijn borst en ze keek me aan, nog steeds stralend.
"Dit is de eerste keer," fluisterde ze, waarna ze overeind kwam, haar knieën aan weerszijden van mijn heupen. Ze hield mijn pik vast en keek ernaar. "Die is dik." Ze glimlachte, maar het had iets dierlijks. Carola ging iets omhoog en duwde mijn pik tussen haar benen. Het was niet moeilijk om haar drijfnatte opening te vinden, en langzaam zakte ze over me heen. Ze greep haar borsten, deed haar ogen dicht, en herhaalde "Oh my god" een aantal keren terwijl ze begon te rijden.
Al mijn bezwaren verdwenen door het gevoel dat ze met haar poes wist op te roepen. Ik wilde haar plat neuken, nooit meer laten gaan, en ik begon omhoog te stoten op de momenten dat zij omlaag kwam. Onze lijven kletsten tegen elkaar. Ze leunde op mijn borst om nog beter te kunnen worden genomen, en ik greep haar borsten, speelde met haar tepels, trok er voorzichtig aan, en drukte een hand onder haar poes om haar te vingeren.
"Ik word gek," hijgde ze. "Ik word helemaal gek van hoe dit voelt." En ze bleef maar op en neer pompen.
"Ik ga zo klaarkomen," waarschuwde ik haar.
"Ja. Doen. Ik wil dat voelen," hijgde ze, en voerde haar tempo nog een beetje op.
Gedachten aan Carola zwanger schoten even door mijn hoofd, maar ze was zestien. Ze moest weten wat er kon gebeuren. En toen kwam ik klaar, niet te stoppen. Mijn hete sap schoot omhoog in haar, en ze bleef pompen
"Ohhh ohhh…" Ze keek me strak aan terwijl ik nog een paar keer spoot, om het laatste eruit te krijgen.
Daarna bewoog ik mijn vingers weer, die nog steeds bij haar poes waren. Drie tellen later viel ze boven op me, haar lichaam schokkend, Carola hijgend en lachend, terwijl ze zich aan me vastklemde.
We bleven zo een hele tijd liggen, ook toen mijn pik weer slap was geworden en spontaan uit haar volgespoten poes viel.
"Dit was zo lekker," fluisterde ze. "Mag ik vanavond weer komen slapen?"
Ik sloeg mijn armen om haar heen. "Van mij wel, maar je ouders zullen dan toch echt wel raar opkijken."
Carola knikte en zuchtte. "Ja. Jammer. Misschien gaan ze vanavond weer weg." Ze giechelde terwijl ze dat zei.
Op dat moment klonk van ver weg een pingel. "Oh shit, mijn telefoon." Ze ging rechtop zitten en keek me aan. Toen pakte ze mijn slappe pik en nam die even helemaal in haar mond. Het voelde hemels, terwijl ze met haar tong rondjes draaide. Toen stond ze op. "Moet even kijken. O…"
Ze keek omlaag, naar waar mijn sperma uit haar droop en langs haar benen liep. Ze keek me aan en glunderde. "Ook de eerste keer." Toen liep ze de kamer uit, terwijl ik me afvroeg of dit echt de eerste keer dat ze geneukt had.
Carola kwam terug, de telefoon in haar hand. "Ze zijn over twee uur thuis. De auto wordt nu gemaakt." Ze liep naar het bed, legde de telefoon weg, en kwam weer op me liggen. "Wat kunnen we in die twee uur doen…"
"Ontbijten?"
Ze bewoog heen en weer, haar boezem over mijn borst wrijvend. "Ik vind dat we dat zo rustig kunnen noemen."





