De avond valt zwaar over de Overijsselse boerderij terwijl in de schuur tientallen lantaarns flikkerend licht werpen op de hooibalen en een zelfgemaakt podium van pallets. De geur van vers gemaaid gras mengt zich met zweepslag-lucht en jonge, opgehitste mannenhuid. Floris, Hein en Karel – de drie vaste knechten – hebben de schuur omgetoverd tot een provinciaal tempeltje van losbandigheid; overal hangen slingers van oude touwen en vanmiddag zijn er zelfs bierfusten uit de kroeg in het dorp gehaald.

Bets verschijnt in de deuropening, gekleed in niets meer dan haar rood-geblokte rok en een kort hemdje dat haar vormgevende D-cups bijna niet kan bedwingen. Haar blonde vlechten zijn losgemaakt, vallen golvend tot halverwege haar rug. Ze trekt een diepe inademing van de nachtelijke lucht, proeft het prikkelende beloofde zweet op haar tong en stapt naar binnen. De menigte – een twintigtal gespierde, dorstige jongemannen van de omliggende boerenbedrijven – klapt collectief in de handen als ze op een hooibalk wordt geholpen. "Dames en heren," buldert Floris met een glimlach die breed genoeg is om een koe door te laten, "vanavond is deze schuur het rijk van ons aller schoonheid!"

Het applaus golft nog harder. Grote, ruwe handen kloppen op metalen emmers, iemand fluit schril. Bets voelt de ogen op zich branden, een hete aandrang die als een deken over haar huid valt. Ze laat het hemdje langzaam over haar schouders glijden, laat het vallen tussen haar voeten. Haar borsten stuiteren zwaar maar vrij, tepels al stijf van het koude nachtzuchtje en de opwinding. "Neem me," zegt ze met een stem die klinkt als een belofte en een bevel tegelijk, "maar wacht niet netjes in de rij; ik wil alles tegelijk."

Een gebrul breekt los. De eerste man – een forse, kaalgeschoren melker van twee percelen verder – pakt haar bij de middel, trekt haar van de hooibaal en drukt haar op een lege krat. Zijn mond vindt meteen haar linkertepel, zuigend en happend alsof hij dorst heeft. Achter haar rukt iemand anders de rok omhoog; vingers, grof van 't dagelijks mesten, schuiven zonder omhaal in haar gladgeschoren gleuf. Bets kreunt, haar enkels omhoog getrokken door een derde boerenzoon die zich al vrijwerkend tussen haar dijen perst. Zijn dikke eikel dringt haar binnen, één eenzame seconde van wrijving, dan ramt hij met een diep gegrom tot aan zijn balhaar in haar.

De schurende planken daveren onder het kabaal van stoten en gesnor. Bets' hoofd valt achterover, iemands vingers kriebelen aan haar lippen en ze opent wijd; een onbekende paal, donker van de schacht, glipt haar mondje binnen. Ze hoort zichzelf geil slurpen, proeft voorvocht dat zout en mannelijk is. De man in haar kut zakt iets door z'n knieën, spant zijn billen en pompt als een lozende machine; elke stoot rolt door haar onderbuik, maakt haar monden nog gretiger op de lul die ze zuigt.

"Wisselen?" vraagt een hese stem. Voor Bets antwoord kan geven is de melker al vervangen door een jongere kerel met een snorretje van vorige week; hij trekt haar benen omhoog, laat haar enkels op zijn schouders rusten en drukt blindelings in haar kontgaatje. De plotselinge anale vulling doet haar krijsen, maar haar gil wordt gesmoord door de volgende paal in haar keel. De menigte is een kolkend orgaan van grijpende handen; wie momenteel geen gaatje bezet houdt, kneedt in haar borsten, trekt aan haar vlechten, strijkt over haar billen alsof ze een bezit is dat straks weer wordt verdeeld.

Ze verliest het telraam. Drie, vier keer? Meer? Mannen wisselen, soms twee tegelijk – een duo in haar kut, gestaag tegen elkaar aandrukken zodat ze tot een samengeperst compromis in haar gleuf moeten toetreden. Ze voelt een kokend gevoel, een elleboog tegen haar dijbeen, kloppende eikel die haar baarmoedermondje zoekt en vriendelijk blijft hameren tot hij binnen is. Haar lichaam trilt, golvend op en neer terwijl handen haar middel vastgrijpen. Tepels gezoogd, tong geneukt, spatten van voorvocht op haar wangen – haar hele wereld is een stampend, hijgend cyclopsen oog van geslacht.

Dan diep in haar buik een kramp die overgaat in een razende golf; ze komt, zinderend en schokkend, haar kutspieren trekken zich samen om de twee lullen die er nog steeds stampend inzitten. Met haar kont verkrampt en klit gloeiend schiet er een straaltje heldere vochtigheid uit haar, spettert tegen de krat en de laarzen van de omstanders. Gejuich, gelach, een vloek van iemand die zijn sokken nat heeft gemaakt. Vlak daarna sist de eerste man, hij trekt uit haar kont en spuit sperma in brede banen over rug en haren; een tweede draait haar hoofd, vuist rond haar vlecht en spuit zijn lading diep in haar keelgrot. Ze slikt slobberend, proeft bleekselderij en chloor, voelt de warme drab in haar kutje naar buiten lopen wanneer ze rechtop wordt getrokken.

De muziek – een oud festijnorgeltje dat Karel heeft meegezeuld – krijst een vrolijke polka terwijl de volgende rij zich al vormt. De avond wordt nacht, de nacht wordt vroege ochtend. Bets weet niet meer hoe vaak ze klaarkomt, hoe vaak ze anaal of vaginaal wordt gebroken op een stapel dekens. Om vier uur stort ze achterover op een schuurkar, borsten glibberig van onbekend zaad, kut rood en open, wijd genoeg dat iemand er een fles bier in schuift en haar laat kuchen van het koele glas. Ze lacht hijgend, trekt de fles tussen haar benen vandaan en nipt de bittere drank, zuigt daarna de fleslul alsof het een beloning is. Ze krijgt een laatste lading over haar gezicht – druppels die traag langs kin en hals vallen – en daarna is het stil dan wel het dronken gemompel van vermoeide mannen die afhaken en op de grond dronken en vermoeid in slaap vallen.

De zon is al bleekroze wanneer Floris een deken over haar heen legt. "Is het genoeg geweest, prinses," fluistert hij. Bets knikt slaperig, voelt hoe haar onderlichaam bonzend leeg is, hoe zaad tussen haar billen kleeft; ze vouwt zich tegen hem aan, ademt hooi en bier, en dommelt weg terwijl de schuur langzaam rimpelt in het ochtendlicht.

Harm staat al twee uur later in de varkensstal, schept voer in een ton. Hij heeft geen idee dat zijn dochter nog maar vijftig meter verderop ligt te slapen met sperma drogend op haar buik. Zijn knieën knarsen, hij snuift mestlucht en mompelt wat tegen de zeugen die gretig boven hun trog hangen. Zijn werk gaat door; koeien melken, eieren rapen, tractorgereedschap smeren – het ritme van de plek waarvan hij denkt dat hij er koning is.

Intussen sukkelt Bets, omhuld door dekens, naar haar kamer in het woongedeelte. Ze laat zich op bed vallen, spreidt loom haar benen en voelt hoe alles klotsend leegloopt op het laken. Ze glibbert, streelt nog even over haar opgezwollen klit en valt daarna in een diepe, onbeweeglijke slaap.

Tegen tienen 's ochtends kruipen Floris, Hein en Karel de zoldertrap op waar ze weten dat Mathilde de was aan het ophangen is. Het zolderluik staat open; zacht novemberlicht valt door het enkele zolderraam. Mathilde buigt voorover over een klapstoeltje, knijpers in de mond terwijl ze een van Harm's linnen overhemden op een lijn spant. Haar blonde vleugels vallen voor haar gezicht, haar dikke boezem zwalkt zwaar in een gewatteerd lijfje.

"Heb je ons feestje gehoord, Mathilde?" vraagt Hein terwijl hij zijn shirt al over zijn hoofd trekt. Zijn brede rug komt naar voren, ribben getekend als dakspanten. Mathilde kijkt op, haar blik glijdt meteen naar de bobbel in zijn kiel. "Ik hoorde vooral Bets gillen," glimlacht ze ondeugend. "Maar een vrouw moet de was doen, of niet soms?"

Floris sluit het zolderluik achter zich, schuift de haak er voor. "Harm is bij de koeien en zal nog wel even wegblijven. Wij helpen je graag... met wat dan ook." Hij stapt dichterbij, z'n gulp staat al halfopen; donkere, gespikkelde paallengte komt tevoorschijn, gespannen alsof-ie van hout is.

Mathilde steekt een wenkbrauw op. "Niet hier, dachten jullie? Hij kan elk moment terugkomen." Maar haar stem trilt, mondhoeken vertrokken tot een geile grijns. Ze laat de waslijn los, draait zich om en leunt demonstratief met beide handen op de vensterbank. Buiten, veertig meter verder, loopt Harm in een blauwe overall naar de mestspreider – ze kunnen zijn stem horen zingen, het gefluit tussen opgestarte dieseltoeren.

"We houden wacht," zegt Karel en hij bijt een beetje in haar nek terwijl hij achter haar komt staan. Zijn vingers schuiven onder haar rok, vinden niets dan natte gloed. "Altijd klaar, he?"

"Smaakt naar meer sinds die anale koekenwandeling met jou, Floris," hijgt Mathilde. Ze buigt verder voorover, haar bedding rolt op onder haar buik, billen vol en breed. Ze spitst haar oren; Harm's fluitje zweeft een seconde, maar hij loopt door.

Floris komt voor haar staan, legt een hand op haar schouder en andere om zijn lul. "Als hij roept, babbel jij terug door het raam," zegt hij. "Dan lukt het wel."

Voor ze kan antwoorden duwt Karel al zijn eikel tussen haar schaamlippen, eén lange stoot tot diep in haar. Mathilde slaakt een korte, dunne kreet. Ze onderdrukt de tweede door haar lippen op Floris' knop te drukken. Ze kreunt zacht, laat hem haar mond vullen terwijl Karel begint te pompen; billen klappen zachtjes tegen haar onderlichaam.

Net op dat moment komt Harm onder het zolderraam staan, smoorhete lucht blazend op de thermoskoffie in zijn beker. Mathilde verstijft, maar Hein – die tot nu toe met z'n boxershort op de kist zat – staat op en mikt op het raamkozijn. Hij klemt zich achter Karel, slaat een arm om Mathilde's middel, terwijl hij zich afvraagt of er ruimte is. Karel merkt het, spitst zich, trekt zich er half uit. "Dubbel?" fluistert hij uitdagend.

Mathilde's grootste angst en grootste verlangen komen samen. Ze knijpt haar ogen dicht, maar bijt op haar onderlip tot er bloed op haar tanden verschijnt. "Laat mij praten," sist ze. Ze klinkt half gevuld, want Floris beweegt weer, duwt haar mond vol.

"Mathilde?" roept Harm beneden. "Waar heb je m'n schroevendraaiers met kruiskop gelaten?"

Ze trekt haar hoofd achteruit, laat Floris een seconde pauzeren terwijl ze zo dicht mogelijk tegen het glas leunt. "In de kist naast de rode emmer, schat!" gilt ze, haar stem bijna normaal. Tussen haar benen voelt ze hoe Karel weer inbindt en onmiddellijk daarna Heins zwaar, vochtige top langs haar klitje zoekt. Twee eikels drukken nu naast elkaar, dwars; ze rilt en trilt geweldig terwijl ze probeert ontspannen te blijven.

Hein spuugt in zijn palm, wrijft het vocht over zijn lul en drukt tegen haar kontgaatje. "Rustig maar, mevrouw... adem in."

Ze ademt, voelt langzaam de bredere druk, een brandend schuren wanneer zijn eikel doorschuift. Harm komt dichterbij, rommelt klinkend in de emmer. Floris kijkt omlaag, ziet Mathilde's schaamlippen wijd, twee pikken die in splitsing proberen binnen te dringen, en hij moet onmiddellijk weer haar mond pakken om haar niet luidruchtig te laten kreunen.

"Niet gevonden!" roept Harm geïrriteerd.

Mathilde's hand trilt op de vensterbank terwijil Heins heupen persen, zwaar, onverbiddelijk. De tweede schacht zakt eindelijk helemaal in haar kont – een explosie van volheid. Ze hijgt, haar voorhoofd tikt bijna tegen het raam. "Check... de grijze gereedschapskist... in de workshop!" stoot ze uit, elk woord gepaard met een onderdrukte stoot achterwaarts.

Harm mompelt iets en loopt weer weg. Pas als zijn voetstappen wegsterven, laat Karel los en hijst zichzelf in ritme. Hein volgt, beide mannen vinden een slingerend tempo: de ene trekt terug terwijl de andere duwt – Mathilde's lichaam wordt een doorschuifstation van houten leuning naar open kut en vice versa. Ze gilt nu openlijk in Floris' pik, snakkend naar lucht tussen het zuigen door. Haar tieten wiegen in steeds snellere slagen heen en weer.

Floris voelt zijn balspieren samentrekken. Hij trekt zich terug, pompt met zijn vuist rond zijn lul. "Ogen dicht, mevrouw," hijgt hij, en dan spuit hij drie dikke stralen over haar wangen en tong. Mathilde slikt, half verrast, open lippen terwijl het warme slijm langs haar kin loopt. Ze kreunt lang, stem klaar voor haar eigen orgasme.

Ze hoeft niet lang te wachten. Heins ritme wordt grof, hij bonkt haar aars schuddend op de vensterbank; Karel drukt diep en blijft hangen, klemt een hand onder haar buik en wrijft fel over haar clitoris. Mathilde's benen trappelen kort, dan verstijft ze – een lange, scheurende kreet. Ze komt hard, haar kut pulserend rond Karel, kontknijpend om Hein. Haar squirt schiet in spetters over haar eigen sokken en de plankenvloer. Een tweede golfje, drie; Haar knieën knikken, maar de dubbele penetratie houdt haar overeind.

Hein rolt zijn ogen achterwaarts. "O, verdomme... ik... ik neuk... huh—" Zijn lul spuit diep in haar darmen, schokt terwijl hij zich bij zijn laatste stoot, zo diep mogelijk in haar plant. Karel volgt een seconde later, trekt net terug tot zijn eikel tussen haar lipjes en spuit zichtbaar over haar rok, een warme regen die tot op haar knieën druipt.

De drie mannen hijgen, blijven even hangen. Mathilde kijkt met half dichte ogen naar buiten – geen Harm te bekennen. Ze zucht, laat voorzichtig haar kont zakken totdat de beide pikken eruit glijden; een stroompje sperma loopt meteen haar dij af. Ze draait zich om, veegt Floris' zaad van haar kin en lacht trillend. "Gereedschap gevonden, jongens?" fluistert ze hees.

Karel hijgt, trekt een bosje van hooi en dept droog waar hij kan. "Komt wel goed. Harm zoekt nog wel even."

Ze hijsen hun kleren weer aan, ritsen, en proberen het zolderraam open te zetten om frisse lucht binnen te laten. De geur van seks, zaad en nat hooi waait naar buiten, vermengt met de miezerige herfstwind. Mathilde kust ze elk vluchtig op de wang. "Bedankt voor de hulp," zegt ze droog. "Was is bijna klaar."

De knechten sluipen de trap af, klaar om te gaan douchen. Terwijl Mathilde, trillend op haar benen, de laatste waslakens ophangt, toont haar hart een vuur dat geen wind kan blussen.

Kort daarna staan ze – Floris, Hein en Karel – met z'n drieën onder de lauwe douchestralen van het washok naast de keuken. Warm water parelt over hun breedgeschouderde lichamen, en spuit slierten zaad en hooi van hun dijen. Ze praten zachtjes, lachen, overleggen of Harm al dan niet argwaan zal krijgen.

Dan gaat de douchehokdeur open; Bets glipt naar binnen, nog steeds loom, haar huid bedekt met opgedroogde plekken van zaad en rode striemen van nagels. Ze kijkt de drie naakte, douchende mannen aan, haar blik glijdt over de halfstijve neuzen die meteen weer omhoog springen. "Zonder mij douchen, jullie, verraders?" zegt ze met een schorre, geile stem.

"Heb je nog energie dan?" vraagt Hein, al grijnzend. Zijn lul groeit onder de straal, kloppend tegen zijn buik.

"Al mijn gaten doen pijn, maar pijn is lekker," antwoordt Bets. Ze trekt haar kiel in één beweging uit, laat hem op de natte tegels vallen. Haar tieten glanzen, zwaar van de waterdamp; haar tepels staan hard. Ze loopt naar binnen, draait de kraan kouder – stoom slokt de ruimte op, bedekt alles in een dikke mist. "Geen tijd om zachtjes te doen," grinnikt ze. "Mama kan elk moment zich afkomen wassen, van jullie geile zaad, heren."

Floris draait haar meteen de rug toe, trekt haar tegen zich aan. Zijn hand glijdt tussen haar billen, vingers stoten haar nog openstaand kontgaatje binnen. "Lekker wijd vanavond," bromt hij. Hij buigt haar voorover, drukt haar handpalmen op de vochtige tegels. Karel zit meteen op zijn hurken, begint haar gleuf te likken, slurpt haar clit en haar vocht en de spermasappen zonder onderscheid naar binnen. Bets hijgt, haar adem stokt en ze kreunt en hijgt alweer geil in de oren van de knechten. “Kom, neuk me, ik ben alweer zo geil, ik wil jullie pikken, of heeft Mathilde jullie zo afgepeigerd dat jullie ze niet meer stijf krijgen voor jullie neuksletje.”

Hein stapt voor haar, zijn imposante paal nu keihard. "Mond open, blondje, ons neuksletje." Ze gehoorzaamt, laat hem meteen tot achter in haar keel glijden. Ze kokhalst, probeert zich te herwinnen, maar hij blijft staan, houdt haar vlechten vast als twee touwen一handvaten en begint lomp te stoten. Water gutst over haar rug, spoelt korreltjes hooi in de afvoer.

Floris spuugt op zijn eikel, richt en stoot – haar kont neemt hem soepel binnen, een gloeiende staaf die meteen in tempo komt met Karel's tong op haar clit. De dubbele pulsatie maakt haar wild; ze gromt om Heins pik heen, voelt speeksel en zaaddrab langs haar kin lopen. Karel komt omhoog, ziet haar trillende mond vol, en besluit dat hij haar ook wil. Hij kust haar slaap, duwt Heins schacht een moment weg en perst zich naast diens eikel in haar mondopening. Twee lullen naast elkaar, zeven centimeter breed, strijden om ruimte; Bets' lippen staan wijd, ogen halfdraaiend van extase. Speeksel loopt in snelweg-strengen omlaag, druppelt op haar borsten.

"Helemaal vol, zo willen we je," hijst Hein, en beide mannen bewegen gelijktijdig. Bets' keel buldert, haar neusgaten wijd voor lucht. Ze voelt een orgasme klaarstaan – vingers van Karel hebben niet stilgezeten – en dan barst het los: een dof gekreun, vibrerend om twee pikken heen, haar onderbuik trampoline-golfend terwijl ze spuit; een straaltje vocht schiet over Karel's pols, vermengt zich met het douchewater, spoelt weg.

Haar knieën knikken maar Floris houdt haar stevig vast, en ramt door. "Ben je klaar? Nu wij nog," sist hij. Hij pompt nog driemaal diep, trekt dan razendsnel zijn lul uit haar kont en draait haar om. "Op je knieën."

Ze valt op de vloer, opgepropt tussen hun benen. Vier vuisten om zich heen trekken zich af boven haar gezicht. De eerste lading – Floris – komt met een diep gegrom, lozen over haar wangen en neus. Hein volgt meteen; grote klodders spatten in haar haar, geven het blond een witte glans. Karel, die zichzelf heeft bewerkt met de douchegel, buigt als laatste en spuit krachtig, druppels slaan op haar voorhoofd, rollen in haar ooghoeken. Ze blijft zitten, ademt lomp, haar gezicht een beschilderd schilderij van grijnzende bevrediging onder het sperma van de knechten, de jonge gespierde, geile knechten, die elke kut, kont of mond willen volspuiten.

Ze blijven rukken, hun ballen blijven zich samenknijpen, en willen zich legen tot de laatste druppel.

Langzaam komt alles tot rust. De douchestralen spoelen melkwit vocht van haar huid, weg naar de put. Bets kreunt zacht, pakt de douchekop, spuit koud water in haar mond, spoelt, slikt. Ze kijkt omhoog naar hen, ogen bloeddoorlopen maar glinsterend. "Volgend weekend," zegt ze, "nodigen we de buren knechten nog eens uit, ik wil meer en veel meer, vernederingen vulling van mijn geile gaten."

Floris lacht, helpt haar overeind. Ze aait elk lid zacht, geeft Hein een afscheidszoen op zijn nog halfstijve paal. Dan pakt ze haar kiel, klopt het water eruit en glipt het washok uit, sluipend naar boven – richting haar bed – terwijl achter haar de kraan wordt dichtgedraaid en blote voeten nat over de douchevloer slaan.

De zon schijnt rustig over de boerderij, maar de dampen van vervulling hangen nog in de ontbijtlucht terwijl buiten de zon verder klimt – een nieuwe dag, een nieuw web van onverzadigde geheimen.