Wakker worden in de stacaravan van Anna

Melissa werd die ochtend buitengewoon vrolijk wakker. Ze sliep altijd veel beter in de stacaravan. Weg van thuis had ze hier altijd direct een vakantiegevoel. Hier was ze vrij, midden in de natuur, zonder haar stiefbroer of haar vader die weer eens commentaar had op alles wat ze deed.

Net voor de wekker zou gaan, werd ze zelf wakker van het kwaken van kikkers en het fluiten van vogeltjes. Het geluid was chaotisch maar op een vreemde manier geruststellend. Over een kwartiertje zou de wekker gaan.

Ze draaide zich voorzichtig op haar zij. Naast haar lag Anna nog diep te slapen. Gewoon twee beste vriendinnen die al jaren bij elkaar kropen in hetzelfde bed; zoals ze vroeger al deden bij slaapfeestjes en logeeravondjes. Het voelde vertrouwd; niets meer, maar ook niets minder. Anna lag opgerold op haar zij, knieën licht opgetrokken, haar blonde haren verwaaierd over het kussen. Haar gezicht was volkomen ontspannen, sereen en zacht. Haar mond rustte in een kleine, vredige uitdrukking en af en toe maakte ze een heel licht, hoog piepgeluidje bij het uitademen. Ze zag er klein en kwetsbaar uit. Melissa voelde een warme, beschermende genegenheid in haar borst. Dit was haar Anna. De enige die haar écht kende, zonder oordeel.

Voorzichtig streek ze een lok haar uit haar vriendins gezicht, zonder haar wakker te maken. Ze bleef nog even liggen kijken naar de rustige ademhaling, het lichte rijzen en dalen van haar kleine borsten onder het dunne shirt. Zo vredig. Wat er gisteren ook gebeurd was, dit bleef hetzelfde. Dit was veilig.

Gisterenmiddag had Matthias hier tussen hen in gelegen. Ze dacht ergens zijn geur nog te kunnen ruiken in de lakens. Ze voelde steeds een lichte kriebel in haar buik toen ze dacht aan de seks die hij met hun beiden had gehad. Hoe Anna had gekeken toen ze klaarkwam. Hoe hij naar hen allebei had gekeken, met die mengeling van ontzag en pure honger. Ze had oprecht genoten van het moment dat hij onbeholpen maar geil in haar had gestoten en nog veel te voorzichtig met haar borsten had gespeeld.

Voorzichtig schoof Melissa uit bed. Ze trok een oversized T-shirt aan en liep op blote voeten naar het keukentje. Ze zette de waterkoker alvast aan voor Anna, zodat ze straks een kop thee op haar nachtkastje kon zetten. Voor zichzelf maakte ze een sterke koffie met de nespressomachine.

Een halve minuut later opende ze de voordeur van de caravan en stapte met de beker in haar hand op blote voeten naar buiten. De ochtend was nog veel te vroeg, het gras nat van de dauw en de lucht koel tegen haar blote benen. Ze klikte een paar keer met haar aansteker, inhaleerde diep van de eerste sigaret van de dag en blies de rook langzaam uit.

-Misschien moet ik toch eens stoppen-, dacht ze, zoals bijna elke ochtend. De gedachte gleed net zo makkelijk weer van haar af als de rook die ze uitblies. De geur van de zomerochtend was heerlijk. Nat gras, dennennaalden, een zweem van seringen van de struiken verderop en ergens in de verte de lichte, aardse geur van het ven. Alles rook schoon, fris en vol belofte. Nog geen auto’s, geen stemmen, alleen de vogels en de kikkers. Melissa sloot even haar ogen en nam een slok koffie. Dit was ook waarom ze hier zo graag kwam.

Na haar sigaret was opgerookt hoorde ze binnen middels ‘Wake Me Up Before You Go-Go’ de wekker op de telefoon van Anna gaan. Ze draaide even met haar ogen; wat een vreselijk nummer! Snel snapte ze naar binnen om een kop thee voor haar te zetten en yoghurt met aardbeien in een schaaltje te scheppen. Anna moest die dag werken in de supermarkt, haar bijbaantje in de zomervakantie om haar studie een beetje betaalbaar te houden. Zelf moest Melissa de dag erna pas weer aan de slag bij de garage van haar vader, waar ze drie dagen in de week allerlei administratieve zaken deed. Ze zuchtte nog een keer diep; voorlopig wilde ze even niet aan de garage, aan haar vader of haar stieffamilie denken. Ze keek wel uit naar haar uitstapje met Matthias. Ze hadden gisteravond afgesproken om rond tienen de volgende dag elkaar te zien en iets te gaan doen. Ze wist alleen nog niet wat.

Anna kwam slaperig de keuken in, haar haren één grote warboel. “Goeiemorgen, slaapkop,” zei Melissa met een grijns. Anna wreef in haar ogen en keek haar vriendin onderzoekend aan terwijl ze naar haar pakje sigaretten zocht. “Nu ga jij vandaag met hem op stap hè? Gaan jullie ook naar de vogelhut?” Ze moest er zelf een beetje van blozen.

“Ik weet het nog niet,” zei Melissa. “Matt moet het denk ik ook nog even aan zijn ouders voorleggen. Hij staat rond tienen hier. Mijn voorstel is om de bus te pakken – ik kan doordeweeks de auto van m’n pa niet gebruiken– en dan richting de stad. Koffie drinken, een beetje rondlopen, hem leren kennen. Zoiets.” Anna knikte langzaam. “Wat stom dat ik moet werken… Maar na alles wat er gebeurd is, voelt het nog steeds een beetje raar.” Melissa gaf haar een kus op haar kruin. “Ik weet het. We gaan gewoon praten. En misschien een beetje zoenen. Meer niet. Beloofd.”

In de bus vanaf Bessum

Om vijf over tien stond Matthias bij de voordeur van de stacaravan. Hij had die ochtend zo vaag mogelijk gedaan tegen zijn ouders. Iets over “dat hij het leuk vond om met de buurmeiden op te trekken”. Zijn vader had hem een plaagstoot gegeven en grijnzend gezegd: “Oh ja, vallen die op nerds dan?”

Zijn moeder had alleen maar zachtjes gelachen terwijl ze eieren stond te bakken. Matthias was een verrassing geweest – zijn moeder was al veertig toen hij geboren werd. Daardoor was het gezin altijd hecht geweest, bijna een beetje te beschermend. Maar ze snapten ook dat hij inmiddels achttien was en dat zo’n vakantiepark met alleen wat caravans en huisjes best saai kon zijn voor iemand van zijn leeftijd. Ze lieten hem steeds meer los, zonder veel vragen te stellen. Dat waardeerde hij. Hij veegde zijn handen onopvallend af aan zijn korte broek. Zijn hart klopte sneller dan hij wilde toegeven. Gisteren had hij nog naakt tussen Anna en Melissa in gelegen. Vandaag ging hij alleen op stap met Melissa. Het voelde onwerkelijk.

Melissa zat al voor de deur op een loungestoel te roken. Ze droeg een simpel wit zomerjurkje dat mooi afstak tegen haar huid. Haar donkere haren had ze losjes opgestoken. Toen ze hem zag, drukte ze de sigaret uit en stond op. Ze gaf hem een brutale maar warme blik. “Daar ben je dan,” zei ze. “Durf je het ook met mij aan, alleen?”

Matthias lachte onhandig. Een warme golf trok door zijn buik. Gisteren had hij haar nog naakt vastgehouden, in haar gestoten, haar borsten aangeraakt. Die herinnering maakte hem meteen weer onrustig.

“Ik denk het wel,” antwoordde hij. “Al weet ik nog steeds niet helemaal waar we naartoe gaan.” Melissa stapte op hem af en gaf hem een vluchtige knuffel. Haar lichaam drukte even tegen het zijne, en ze liet haar hand kort over zijn bovenbeen glijden. Het voelde vertrouwd en spannend tegelijk.

“Ik had bedacht dat we naar Rijnwoud kunnen gaan, dat is wel een leuk stadje, ongeveer een halfuurtje met de bus,” zei ze. “Koffie drinken, een terrasje pakken, misschien een park in. Gewoon… elkaar leren kennen. Zonder dat er meteen iemand uit de kleren gaat.” Ze gaf hem een knipoog, maar Matthias hoorde ook iets anders in haar stem. Een klein trillen. Alsof ze ondanks haar stoere voorkomen en al haar seksuele avances ook zenuwachtig was.

Hij slikte. Hij vond Melissa ontzettend aantrekkelijk – haar directheid, haar lichaam, de manier waarop ze hem aankeek. Maar ergens in zijn borst zat Anna. Die zachte, verlegen Anna met wie het gisteren zo intiem en teder had gevoeld. Dit voelde anders. Opwindend, maar ook een beetje alsof hij iets ‘verkeerds’ deed. Toch knikte hij. “Klinkt goed. Laten we gaan.”

Samen liepen ze richting de bushalte. De ochtendzon scheen warm op hun huid en de krekels zaagden al lustig in het hoge gras. Matthias pakte af en toe haar hand vast. Melissa liet het toe en pakte de zijne liefdevol terug, haar vingers warm en zeker om de zijne. Het voelde vreemd zacht na alles wat er gisteren gebeurd was.

Bij de bushalte moesten ze volgens de planning nog tien minuten wachten. Melissa leunde tegen het glazen hokje en keek hem recht aan. Met een plagerige grijns zei ze: “Hoi buurman, jij ook hier?” Matthias moest lachen, maar bloosde toch. “Ja… hallo.” “Je bent toch niet zenuwachtig?” plaagde ze zacht, terwijl ze een stap dichterbij deed. “Een beetje,” gaf hij toe. Hij lachte ongemakkelijk. “Dit is… nieuw voor me. Normaal ga ik niet zomaar met een meisje op stap. Laat staan met een meisje dat…”

“…dat je gisteren nog geneukt hebt?” vulde Melissa droog aan. Hij werd knalrood. “Zoiets ja.” Melissa grinnikte, maar haar reebruine ogen bleven warm. Ze zag hoe hij worstelde met de situatie – schuchter, opgewonden, en ergens ook een beetje schuldig. Ze wist dat zijn hart vooral bij Anna lag. Dat maakte het des te interessanter dat hij hier nu toch stond, hand in hand met haar.

Na een kwartiertje wachten in het bushokje kwam er eindelijk een bus aanrijden. Melissa was normaal gesproken de hele tijd gezellig aan het kletsen, maar nu zweeg ze. In de bus zaten ze stil naast elkaar. De situatie was al snel wat onwennig. Af en toe keek Matthias naar haar, en telkens als hun blikken elkaar raakten, moesten ze allebei blozen. Matthias vroeg zich intussen af waar hij met z’n handen naartoe moest -of hij die gewoon op haar dij mocht leggen-, op dat verleidelijke stukje bovenbeen dat onder haar niet al te lange witte jurkje zichtbaar bleef. Na een paar bushaltes verbrak Melissa de stilte: “oké, met alleen zwijgen leer ik je natuurlijk niet beter kennen. Vertel iets over jezelf wat niet met seks te maken heeft.” Matthias grinnikte opgelucht. “Ik heb dat eigenlijk al een keer verteld, in de stacaravan… maar goed. Ik repareer graag spullen. Telefoons, laptops, oude gameconsoles. Dingen die kapot zijn, maak ik weer heel. Nerdy, ik weet het.”

Buiten gleden weilanden en bossen voorbij. Melissa draaide zich iets naar hem toe, haar knie tegen de zijne. “Dat wist ik al, slimmerik. Je hebt Anna’s telefoon gemaakt, weet je nog?” Ze gaf hem een plagerig duwtje met haar schouder. “Maar vertel verder. Wat maakt je écht blij? Behalve twee meiden tegelijk in bed.”

Matthias lachte hardop, rood tot aan zijn oren. “Ik lees graag. En ik houd van Gamen. Vooral oude games. En muziek uit de jaren tachtig en negentig. Mijn ouders luisteren eigenlijk dezelfde muziek. Voor mij voelt dat gewoon… vertrouwd.” Hij knipoogde. “Misschien moet ik nog eens gaan puberen en me afzetten tegen ze.”

Melissa lachte zacht en trok voorzichtig zijn bril van zijn neus om hem beter aan te kunnen kijken. Met haar duim wreef ze zachtjes langs zijn wang. “Je kan het echt goed vinden met je ouders hè? Wat fijn lijkt me dat.” Haar stem werd even zachter. “Bij mij thuis is het… anders. Altijd commentaar, altijd gedoe. Soms ben ik jaloers op mensen die gewoon rustig met hun ouders kunnen omgaan.” Ze liet de woorden even hangen, maar forceerde toen weer een speelse glimlach. Op dat moment werd in de bus omgeroepen dat ze bijna bij het centraal station waren, het eindpunt van de lijn.

Melissa keek hem aan met een zachte, bijna verliefde blik. “Dus je bent niet alleen een lekkere nerd, je bent ook nog eens een beetje retro. Interessant…” Ze liet haar vingers langzaam over zijn hand glijden, haar duim cirkelend over zijn knokkels. “Ik hou van mensen die ergens écht warm voor lopen. Zelfs als het niet cool is.” Ze zaten even stil. De stilte voelde nu niet meer ongemakkelijk, maar warm en geladen. Matthias voelde de warmte van haar been tegen het zijne, rook haar parfum vermengd met een zweem sigarettenrook – dezelfde geur die hij gisteren in haar slaapkamer had ingeademd. Zijn hart klopte sneller. ‘Dit is raar’, dacht hij ‘Ik vind Anna écht leuk… maar dit voelt ook heel goed.’

In Rijnwoud

Het was rond elf uur ’s ochtends en de bus reed het centraal station van Rijnwoud binnen. Het was ergens raar dat dit een centraal station genoemd werd, want dit station lag duidelijk buiten de stad; een paar honderd meter verderop lag een typische oude stad, met nog een deel van de middeleeuwse stadsmuren overeind.

Rijnwoud lag er zonnig bij. Matthias moest glimlachen bij de aanblik van dit stadje, dat hem ergens aan Amersfoort deed denken -waar hij wel eens met zijn tante was geweest-. Het was zo’n gezellige typische Nederlandse middelgrote plaats met een historisch centrum: smalle straatjes met oude bakstenen gevels, hier en daar een grachtje met een bruggetje, en een groot plein met terrassen en een fontein. Een gemoedelijke plaats die niet te druk, niet te toeristisch is.

De zon scheen op de rode pannendaken en de bloembakken voor de winkels stonden vol met zomerse kleuren. Melissa stapte als eerste uit en rekte zich uit. Samen liepen ze naar de entree via de oude stadspoort. Matthias las hardop het citaat van Godfried Bomans op dat op het bord naast de poort stond: “Nergens is men zo eenzaam als in een grote stad. Wie daar het kleine nest van zijn gezin verlaat en de huisdeur achter zich sluit, wordt plotseling een silhouet in de straat, een voorbijganger, een naamloze.”

Hij liet de woorden even hangen en keek toen opzij naar Melissa. “Gek eigenlijk,” zei hij zacht. “Ik ben net uit dat kleine nest gestapt… en ik voel me helemaal niet eenzaam.” Melissa glimlachte, haakte haar arm door de zijne en trok hem dichter tegen zich aan. “Mooi. Want ik ook niet.”

Matthias legde z’n hand om haar middel. “Toch grappig,” zei hij. “Hij schrijft alsof iedereen meteen verdwijnt zodra je uit je huis stapt.” Melissa trok haar wenkbrauwen op. “Wie is hij?” Matthias knipperde. “Bomans.” “O.” Melissa grijnsde. “Dat zegt me dus niets. Ik ben niet zo’n… schrijvers-type.” Matthias lachte zacht. “Anna dan?” “Anna wel.” Melissa keek even naar de poort alsof ze zichzelf moest overtuigen. “Zij is meer van de moeilijke shit. Ik daarentegen - ze maakte een vaag gebaar met haar hand, richting het plein, de terrassen, alles wat naar vakantie rook- “ik lees dingen waar je meteen iets kunt oplossen. Een moord in de sneeuw, een geheim in een hotel, hier en daar wat seks…, weet ik veel.” Matthias grinnikte: “En hoe los jij dit dan op?” Melissa knikte naar hem. “Dát is simpel: het citaat klopt niet.” Ze keek hem aan. “Kijk om je heen; het is gewoon gezellig. En ik voel me met jou niet eenzaam. Klaar.” Matthias streek met zijn duim langs de rand van haar hand. “Dan hebben we Bomans blijkbaar verkeerd gelezen.” Melissa glimlachte: “Of hij wist gewoon niet hoe het is als je iemand bij je hebt.” “Precies,” zei Matthias.

Ze slenterden het centrum in. Matthias keek zijn ogen uit. Voor hem was dit al een avontuur – hij was gewend aan school, inmiddels aan de stacaravan en af en toe een avond gamen. Op een terras gaan zitten zonder zijn ouders voelde opeens vreemd volwassen.

Ze vonden een knus tafeltje aan het plein onder een grote parasol. Melissa bestelde een ijskoffie met slagroom, Matthias volgde haar voorbeeld, al voelde hij zich een beetje onwennig toen de ober kwam. Op school dronk hij hooguit een blikje cola in de pauze. Melissa leunde achterover, schopte haar slippers uit en legde haar blote voeten op de lege stoel tegenover haar. Uiteraard stak ze weer een sigaret op. Matthias zei er niets van, maar ze zag het ongemak op zijn gezicht. “Voelt raar hè?” zei ze met een scheve grijns. “Opeens twee vriendinnetjes. Of heb je op school ook leuke meisjes in de klas?”

Zonder het antwoord af te wachten praatte ze verder, terwijl ze de rook langzaam uitblies. “Ik ben al een paar jaar van school af. Heb uiteindelijk zeven jaar over mijn havo gedaan. Toen ik zeventien was gingen mijn ouders scheiden. Mijn vader had al een tijdje iets met een van de dames van de receptie in zijn garage. Een jaar later zijn ze getrouwd en kreeg ik er opeens een stiefbroer en -zus bij.”

Ze haalde haar schouders op, maar het gebaar was net iets te nonchalant. Haar vingers speelden met het pakje sigaretten op tafel. “Thuis is het dus… best druk. Altijd commentaar, altijd gedoe. Daarom vind ik het in Bessum zo fijn. Bij Anna. En nu ook met jou.” Melissa keek hem aan. Haar reebruine ogen waren ineens zachter. Ze tikte de as af en glimlachte weer, maar deze keer bereikte de glimlach haar ogen niet helemaal.

Matthias voelde een steek in zijn borst. Hij wilde iets troostends zeggen, maar wist niet goed wat. In plaats daarvan legde hij zijn hand voorzichtig over de hare op tafel. Haar huid was warm van de zon.

“Ik vind het ook fijn,” zei hij zacht. “Met jou.”

Na een paar minuten stond hij op. “Ik ga even plassen.” Terwijl hij naar binnen liep, kwam hij langs de vitrine van het café. Zijn oog viel meteen op de grote appeltaart en de verse muffins. Zonder er lang over na te denken bestelde hij aan de bar twee grote punten taart. -Misschien vrolijkt haar dat een beetje op- dacht hij. Even later kwam hij terug met twee bordjes. Melissa’s gezicht klaarde meteen op toen ze de enorme stukken taart zag.

“Wauw, nerdje,” lachte ze verrast. “Heb je soms stiekem een romanticus in je zitten?”

Matthias werd rood maar grijnsde toch. “Misschien. Of ik wil gewoon niet dat je alleen maar koffie en sigaretten als lunch hebt.” Melissa zette haar voeten terug op de grond, leunde naar voren en prikte met haar vorkje in de taart. Haar ogen glinsterden terwijl ze een hap nam en een klein kreungeluidje maakte.

“Mmm… dit is gevaarlijk lekker,” mompelde ze met volle mond. Een klein beetje slagroom bleef aan haar lip hangen.

In het stadspark van Rijnwoud

Na een half uurtje schoof Melissa haar bordje opzij en stond op. “Kom, we lopen een stukje. Er is hier een mooi park vlakbij.” Ze keek hem met een veelbetekenende glimlach aan. “En misschien moet jij onderweg nog even iets kopen…” Matthias bloosde meteen. “Ja… misschien wel.”

Ze slenterden door een smalle winkelstraat met oude gevels. Na een paar minuten zag Matthias een drogist. Melissa gaf hem plagerig een duwtje tegen zijn schouder. “Hup grote jongen. Voor een grote jongen.” Ze grijnsde. “Wel verstandig als je ook iets met Anna wilt doen.”

Matthias trok een wenkbrauw op, zijn wangen nog roder. “Oh ja, wat dan precies?”

Melissa deed een stap dichterbij, ging op haar tenen staan en gaf hem een snelle, speelse lik over zijn wang, vlak bij zijn oor. “Ga nou maar, meneer de planner,” fluisterde ze. “Ik wacht hier buiten.”

Matthias kwam een paar minuten later weer naar buiten met een discreet tasje in zijn hand. Melissa bekeek hem van top tot teen en lachte zacht. “Kijk aan. Onze nerd leert snel, ik zie dat je een pakje winegums hebt gekocht.” Ze pakte zijn hand, vlocht haar vingers stevig door de zijne en trok hem mee. “Kom. We gaan naar het park.”

Hand in hand liepen ze het centrum uit, een smal paadje langs een oud grachtje over. Na vijf minuten stonden ze voor het ijzeren hek van het stadspark van Rijnwoud. Het was een klassiek Nederlands park met grote oude kastanjebomen, kronkelende grindpaadjes en een paar kleine vijvers waar eenden dobberden. In het midden lag een groot, open grasveld, hier en daar bezaaid met madeliefjes en uitgebloeide paardenbloemen. Langs de randen bloeiden felroze en witte hortensia’s, lavendel en hier en daar nog late rozen.

Omdat het weer die zomer nogal wisselvallig was, stelde Melissa voor om eindelijk even lekker van de zon te genieten. “Hier,” zei ze, en trok hem mee naar een iets hoger gelegen grasveldje, half verscholen achter een paar struiken en een grote treurwilg. Niet helemaal verlaten, maar ver genoeg van de drukste paden. Ze ging in haar witte zomerjurkje op het gras liggen, zodat de jurk een stukje omhoog schoof over haar bovenbenen.

Matthias aarzelde even en ging toen naast haar zitten. De zon voelde warm op zijn huid. In de verte hoorden ze vaag I Can’t Wait van Nu Shooz uit een voorbijrijdende auto komen. Melissa sloot even haar ogen en zuchtte tevreden. “Dit is beter dan een terras. Hier heb je ten minste ruimte.” Ze draaide haar hoofd naar hem toe en keek hem van onder haar wimpers aan. “Kom je ook liggen? Of blijf je de hele tijd zo netjes zitten?”

Melissa plukte een madeliefje en draaide het tussen haar vingers. Matthias steunde op een elleboog en keek haar aan. “Jullie vragen telkens aan mij of ik leuke meisjes in de klas heb,” zei hij een beetje verlegen. “Maar… hoe zit het eigenlijk met jou? Heb jij veel vriendjes gehad?”

Melissa lachte zacht, bijna spottend maar niet onaardig. Ze gooide het madeliefje weg en draaide zich op haar zij, zodat ze hem beter kon aankijken. Haar jurkje schoof nog iets verder omhoog over haar dij.

“Vriendjes…” herhaalde ze. “Eentje eigenlijk. Echt serieus, bedoel ik. Hij was tien jaar ouder dan ik. We zijn twee jaar samen geweest. Hij was… volwassen. Wist wat hij wilde. Dat voelde veilig, zeker net nadat mijn ouders gingen scheiden. En in bed was hij ook niet slecht,” voegde ze er met een klein, ondeugend lachje aan toe.

Matthias bloosde, maar bleef haar aankijken. “Wat is er gebeurd?”

Melissa haalde haar schouders op. “Hij kreeg een baan in het buitenland. Ik was negentien, wilde nog niet weg uit Nederland. En eerlijk? Ik denk dat ik ook gewoon te jong voor hem was op den duur. Ik wilde er ook nog voor mijn jongere zusje Sandra zijn. No hard feelings, zoiets.”

Ze staarde even naar een zwaan die verderop langzaam over de vijver gleed. “Nu doe ik een online hbo-opleiding, de propedeuse. Dus daar kom ik niemand tegen. En verder werk ik in de garage van mijn vader. Daar lopen alleen maar lompe monteurs rond met grapjes over ‘of ik even de olie kom peilen’. Niet echt mijn ding.”

Matthias grinnikte. “Dus toen dacht je: die buurjongen op het vakantiepark…”

Melissa schoof dichter naar hem toe. Haar blote knie raakte de zijne. “Misschien,” zei ze zacht, terwijl ze even op haar onderlip beet. “Misschien val ik op jongens die niet doen alsof ze alles al weten. Die nog écht kijken.” Ze liet haar vingers licht over zijn onderarm glijden, volgde een ader omhoog.

Matthias slikte zichtbaar. Hij draaide zich langzaam verder naar haar toe en liet zijn arm om haar middel glijden. “Ligt dat zo beter?” fluisterde ze.

“Veel beter,” antwoordde hij zacht.

Matthias kuste haar nek, voorzichtig eerst, toen met meer overtuiging. Zijn hand streelde over haar buik en gleed langzaam omhoog. Melissa zuchtte tevreden toen hij haar borsten door de dunne stof van haar jurkje heen aanraakte. Ze draaide haar hoofd opzij en kuste hem. Ze likte eerst zacht over zijn lippen, toen ging ze dieper met haar tong.

Haar hand gleed naar achteren, over zijn dij, en verdween onder zijn broek en zijn boxershort. Haar vingers sloten zich om zijn stijve pik en hielden hem stevig vast.

Matthias hapte naar adem.

Ze bewoog haar hand niet echt, ze hield hem alleen maar vast — warm, strak en bezitterig — terwijl haar duim langzaam over zijn natte eikel cirkelde en het voorvocht uitsmeerde.

“Fuck… Melissa,” kreunde hij zachtjes tegen haar lippen.

Ze glimlachte. “Je bent zo hard voor me.”

Zijn eigen hand werd brutaler. Hij liet hem over haar dij glijden, schoof de zoom van haar witte jurkje omhoog tot hij haar slipje voelde. Zijn vingers trilden licht toen hij over de stof streek. Ze was al warm en vochtig. Hij drukte twee vingers tegen haar kutje, voelde de hitte door het dunne materiaal en wreef voorzichtig op en neer.

Melissa kreunde zacht in zijn mond en duwde haar heupen een klein stukje tegen zijn hand. “Ja… zo,” fluisterde ze. “Voel maar hoe nat ik al ben.” Matthias durfde verder te gaan. Hij schoof haar slipje opzij en liet zijn vingers over haar gladde, hete kutje glijden. Hij voelde haar lippen, haar clit, en hoe nat ze was. Langzaam cirkelde hij met zijn middelvinger over haar clitje, terwijl hij tegelijkertijd haar borst bleef kneden.

Ze hield zijn pik nog steeds stevig vast, gaf af en toe een klein kneepje of een langzame beweging van haar duim, maar verder deed ze niks. Alsof ze hem expres op het randje hield.

Ze lagen zo een tijdje in het gras: kussend, elkaar vasthoudend, vingers die plaagden en streelden, maar zonder dat het écht ergens naartoe ging. Alleen maar opwinding, gehijg en onderdrukte kreuntjes.

In de verte klonk gelach van andere parkbezoekers. Melissa beet zacht in zijn onderlip en fluisterde: “We kunnen hier natuurlijk niet te ver gaan… Maar je mag me nog wel even voelen.”

Matthias ademde zwaar tegen haar hals. Zijn vingers gleden steeds vrijer over haar gladde kutje. Hij vond haar clit en wreef er voorzichtig maar gretig overheen, precies zoals hij haar net had horen kreunen. Melissa’s heupen schokten zachtjes mee en ze kneep harder om zijn pik.

“Goed zo…” hijgde ze in zijn oor. “Je leert snel.”

Ze trok zijn voorhuid langzaam een paar keer op en neer, smeerde zijn voorvocht uit en hield hem daarna weer stevig vast. Haar duim bleef plagend over zijn eikel cirkelen. Matthias kreunde zacht en duwde twee vingers iets lager, tot hij haar opening voelde. Hij liet een vinger een klein stukje naar binnen glijden, voelde hoe warm en nat ze vanbinnen was.

Melissa beet op haar lip om een kreun tegen te houden. “Fuck, Matthias…”

Ze lagen half verscholen achter de struiken, maar niet onzichtbaar. Toen ze even opkeken, zagen ze een ouder stel op nog geen twintig meter afstand over het grindpaadje lopen. Melissa verstijfde geen moment — integendeel. Ze kneep juist harder om zijn pik en fluisterde met een ondeugende grijns: “Niet stoppen… ze zien ons niet.”

Matthias’ hart bonkte in zijn keel. De combinatie van angst en opwinding maakte alles nog intenser. Hij bleef haar langzaam vingeren, voelde hoe ze om zijn vinger heen pulseerde, terwijl zij hem met langzame, treiterige bewegingen bleef aftrekken.

Het stel liep voorbij zonder hen op te merken. Zodra ze uit het zicht waren, kuste Melissa hem hongerig en duwde haar heupen harder tegen zijn hand.

Maar net toen het écht lekker begon te worden, hoorden ze kinderstemmen en zagen ze een bal die hun kant op rolde.

Melissa lachte zacht en trok met tegenzin haar hand uit zijn broek. Ze gaf een laatste kneepje in zijn keiharde pik. “We moeten stoppen… voor we echt betrapt worden.”

Matthias trok zijn hand terug, zijn vingers glinsterend van haar vocht. Hij keek haar met pure frustratie en verlangen aan. Zijn pik stond nog steeds stijf en zichtbaar in zijn broek. Melissa beet op haar lip en keek hem aan. “Kom op knappe jongen, tijd voor een ijsje. Dan kan je een beetje afkoelen. Ik trakteer. Anders doe je zo meteen iemand pijn met dat ding.”

Bij de IJssalon in Rijnwoud

Ze begonnen terug te lopen. De spanning hing nog zwaar tussen hen in. Matthias liep een beetje ongemakkelijk, zijn erectie nog niet helemaal gezakt. Melissa’s wangen waren rood en ze likte af en toe over haar lippen, duidelijk nog niet klaar met hem.

Terwijl ze naast elkaar liepen, viel Matthias’ iets op. Op de achterkant van Melissa’s linkerkuit, net boven de enkel, zat een klein donker vlekje. Hij dacht eerst dat het een moedervlek was, maar toen hij beter keek zag hij dat het een piepkleine tatoeage was: een heel klein egeltje, niet groter dan een cent, met zachte lijntjes en een guitige uitdrukking. “Wacht… heb jij een tatoeage?” vroeg hij verrast.

Melissa keek even naar beneden en lachte. “Ja, dat egeltje. Heb ik laten zetten toen ik zestien was. Was een soort rebelse impuls. Ik vind tatoeages eigenlijk helemaal niet leuk, zeker nu niet meer. Maar dit kleine dingetje… tja, het is wel schattig gebleven.” Ze haalde haar schouders op. “Past wel bij mij, denk ik. Klein, maar een beetje stekelig.”

Ze gaf hem een knipoog. “Maar je mag hem wel aaien hoor. Als je voorzichtig bent.”

Ze liepen twee straatjes verder een kleine ijssalon binnen. De geur van koffie, verse wafels en zoete room kwam hen tegemoet.

Achter de vitrine stonden bakken met wel twintig smaken in felle kleuren.

Melissa leunde ontspannen over de counter, haar heup licht tegen die van Matthias aan. “Doe mij maar een hoorntje met twee bollen stracciatella en extra slagroom. En strooisel, natuurlijk.” Ze keek opzij naar hem met een plagerige glimlach. “En jij, Laat me raden… pure chocolade?”

Matthias knikte. “Ja, doe maar chocolade, maar ook een bolletje framboos.” Hij betaalde snel voordat ze kon protesteren…

Buiten vonden ze een bankje in de zon, een stukje van de drukte af. Melissa likte genietend aan haar ijsje. En zei plagerig “Dit smaakt best hoor, maar nu heb ik twee dingen waaraan ik wil likken” Matthias verslikte zich bijna in zijn ijs. Hij lachte ongemakkelijk, nog steeds met die half-harde pik die maar niet helemaal wilde zakken. “Je bent echt erg.”

“En toch vind je het leuk,” zei ze met een knipoog. Ze schoof iets dichter tegen hem aan, haar blote been tegen het zijne. “Wat wil je eigenlijk nog doen vandaag? We hebben nog best een paar uur voordat we terug moeten. Wil jij nog ergens anders heen? Ik zal Anna eens appen of ze straks thuis blijft of ook weer richting het park komt” Ze likte langzaam langs haar ijsje terwijl ze hem aankeek.

Terwijl de ijsjes bijna harder smolten in de zon dan wat ze konden weglikken zakte de speelse toon van zoeven een beetje weg. Melissa likte nog een keer over haar stracciatella en keek toen wat serieuzer voor zich uit. “Zeg… kunnen we even eerlijk zijn?” begon ze zacht. “Over Anna.” Matthias knikte, zijn chocolade-ijsje even vergeten in zijn hand. “Ja. Dat is misschien wel nodig.”

“Ik weet dat je haar ook echt leuk vindt,” ging Melissa verder. “Dat zag ik gisteren al. Hoe je naar haar keek toen ze klaarkwam. Hoe voorzichtig je met haar was.” Ze glimlachte even. “En ik snap het. Anna is… Anna. Zacht. Echt. En ook nog onervaren. Ik ben meer het type dat dingen zegt en doet zonder er te lang over na te denken.”

Ze draaide haar hoofd naar hem toe. “Ik wil alleen niet dat dit raar wordt tussen ons drieën. Ik vind dit leuk met jou. Echt. Maar ik wil Anna ook niet kwijtraken. Dus… hoe zie jij dit eigenlijk voor je?”

Matthias wilde net antwoord geven toen Melissa’s telefoon trilde. Ze keek op het scherm en fronste.

“Anna…” mompelde ze. Ze opende het bericht en haar gezicht trok wit weg.

“Shit.”

Matthias schrok. “Wat is er?”

“Haar oma is van de trap gevallen en ligt op de IC. Anna is helemaal in paniek.” Melissa staarde even naar het scherm, haar duim hing boven het toetsenbord. “Ze vraagt of ik naar het ziekenhuis kom. Ze wil liever niet alleen.” Ze liet de telefoon zakken en keek Matthias aan. De lucht tussen hen was ineens compleet veranderd. Van geile spanning naar iets zwaars, iets echts.

“Ik moet gaan,” zei ze zacht. Ze stond op, gooide het servetje dat om het horentje had gezeten in de dichtstbijzijnde prullenbak en veegde haar handen af aan haar jurkje. “Sorry. Dit was… nou ja. Niet hoe ik dacht dat de dag zou eindigen.”

Matthias stond ook op. “Zal ik met je meegaan?” Melissa schudde haar hoofd. “Beter van niet. Dit is meer iets van Anna en mij. Ik app je later wel hoe het gaat, oké?”

Matthias stond meteen op. “Ik loop met je mee naar de bushalte.” Samen liepen ze zwijgend terug richting het station. De speelse spanning van eerder was helemaal verdwenen. Bij de halte bleven ze even staan. Melissa’s bus naar de grote stad kwam er als eerste aan. Ze draaide zich naar hem toe en gaf hem een stevige knuffel. Haar lichaam drukte nog even warm tegen het zijne, een laatste herinnering aan wat ze in het park hadden gedaan.

“Dank je voor vandaag,” zei ze zacht. “Echt. App me later even, oké? Dan vertel ik hoe het gaat.”

Matthias knikte. “Sterkte met Anna. En met haar oma.”

Melissa stapte de bus in. Ze keek nog één keer om, gaf hem een klein glimlachje en zwaaide kort. Toen gingen de deuren dicht en reed de bus weg.

Matthias bleef alleen achter op het perron. Zijn eigen bus naar Bessum zou pas over tien minuten komen. Hij ging op een bankje zitten, staarde naar de grond en voelde een vreemde mix van opwinding, schuld en onrust in zijn buik.

wordt vervolgd