De avondzon werpt lange, goudkleurige schaduwen over de ruime woonkamer van de familie Konan als de twee gezinnen elkaar voor het eerst ontmoeten. De lucht hangt zwaar van de geur van gekruid voedsel—Suyani’s *djollof rijst* met gegrilde kip en Cornelis’ zelfgemaakte *boeuf bourguignon*—die op het grote eikenhouten buffet staan uitgestald. De temperatuur in de kamer stijgt niet alleen door de zomerhitte die door de open ramen naar binnen kruipt, maar ook door de onuitgesproken spanning die tussen de acht volwassen lichamen hangt. Dit is geen gewone familiebijeenkomst. Dit is het begin van iets wat al weken in stille blikken, gefluisterde telefoongesprekken en nachtelijke fantasieën is voorbereid.

Fofana Konan, een brede, gespierde man met een donkere, glanzende huid en een kaalgeschoren hoofd, staat bij de open haard met een glas whiskysoda in zijn hand. Zijn witte linnen overhemd spant strak over zijn borstkas, de bovenste knoopjes los, zodat een glimp van zijn gespierde borst en een dunne ketting van goud zichtbaar is. Zijn ogen—donker, bijna zwart—volgen elke beweging in de kamer, alsof hij de dynamiek wil peilen voordat hij zijn volgende zet doet. Aan de andere kant van de ruimte staat Cornelis Johnson, een lange, slanke man met grijsmelkachtig blond haar dat in losse golven over zijn voorhoofd valt. Zijn bleke huid contrasteert scherp met de diepe bruine tinten van de Konans, en zijn lichtblauwe ogen hebben iets koels, berekenends, alsof hij elk detail in zich opneemt om het later tegen iemand te kunnen gebruiken. Hij draagt een donkerblauw overhemd, de mouwen opgerold tot zijn ellebogen, en zijn vingers trommelen ongeduldig tegen zijn dijbeen terwijl hij naar Fofana kijkt.

Suyani, Fofana’s vrouw, is een statige vrouw met volle heupen en een weelderige boezem die bijna uit haar dieprode, zijden blouse barst. Haar zwarte haar is hoog opgestoken in een ingewikkelde knot, met een paar losse krullen die langs haar hals vallen. Haar lippen, vol en glanzend, zijn geschilderd in een diepe paarse tint die bij haar jurk past. Ze staat bij de tafel, waar ze met opzettelijke langzaamheid de glazen bijvult, haar vingers glijden over de rand van elke fles alsof ze een instrument bespeelt. Haar blik kruist die van Karin Johnson, Cornelis’ vrouw, die op de bank zit met haar benen elegant over elkaar geslagen. Karin is het type vrouw dat je in een modeblad zou verwachten: slank, maar met de juiste rondingen op de juiste plekken, haar blonde haar in een strakke paardenstaart, haar groene ogen scherp en waakzaam. Ze draagt een crèmekleurige jurk die haar huid bijna doorschijnend maakt, de stof plakt lichtjes aan haar dijen als ze zich beweegt.

Dan zijn er de kinderen—tenminste, officieel zijn het kinderen, maar niemand in deze kamer denkt aan hen als zodanig. Naomi Konan, achttien, is een mix van Afrikaanse en onbekende Europese genen, wat haar een exotische schoonheid geeft: volle lippen, hoge jukbeenderen, en een huid die de kleur heeft van karamel met een vleugje room. Haar zwarte krullen vallen los over haar schouders, en haar korte, strakke jurk van zwart leer accentueert elke curve van haar lichaam. Ze leunt tegen de deurpost, een glas rode wijn in haar hand, haar vingers spelen met de rand terwijl ze Noah Johnson observeert. Noah, achttien, is de jongste van de Johnsons, maar zijn lichaam is dat van een man—brede schouders, een smalle heup, en een kaaklijn die scherp genoeg is om glas mee te snijden. Zijn blonde haar is warrig, alsof hij er de hele dag met zijn vingers doorheen heeft gewoeld, en zijn blauwe ogen branden met een honger die hij niet probeert te verbergen.

Johnny Konan, eenentwintig, is het evenbeeld van zijn vader—donker, gespierd, met een zelfverzekerdheid die grenst aan arrogantie. Hij draagt een strak zwart T-shirt dat aan zijn borstkas plakt en een rij broek die laag op zijn heupen hangt, alsof hij elk moment zijn kleren kan uittrekken. Zijn ogen zijn gericht op Nathalie Johnson, twintig, die op de armleuning van de bank zit met haar benen onder zich getrokken. Nathalie is het type vrouw dat mannen doet stotteren: lang, slank, met borsten die zelfs in haar losse, witte top niet te negeren zijn, en benen die eindeloos lijken in haar korte denim shorts. Haar donkerbruine haar valt in golven over haar rug, en haar volle, roze lippen zijn licht geopend, alsof ze elk moment iets onfatsoenlijks kan zeggen.

De lucht is elektrisch. Elk geluid—het klikken van een glas, het schuiven van een stoel, het ademen van acht mensen—voelt als een vonk die wacht om in vlammen uit te barsten.

Fofana neemt een slok van zijn whisky en zet het glas met een doffe klik neer op de schouw. Zijn stem is diep, resonerend, als hij het woord neemt. "Dus. We zijn hier allemaal omdat we dezelfde… interesses delen." Zijn blik glijdt over de gezichten in de kamer, blijft even hangen bij Naomi, die haar lippen vochtig maakt met het puntje van haar tong. "Geen geheimen. Geen schaamte. Alleen plezier." Hij grijnst, zijn tanden wit in het schemerdonker. "En vertrouwen. Dat is het belangrijkste."

Cornelis knikt langzaam, zijn vingers krullen zich om zijn eigen glas. "Vertrouwen. En respect voor elkaars grenzen." Zijn blik schiet even naar Karin, die haar benen iets verder uit elkaar schuift, alsof ze hem uitdaagt om verder te gaan. "Maar ik denk dat we allemaal weten waarom we hier zijn. Laten we niet doen alsof dit een theekransje is."

Een gespannen stilte valt. Dan lacht Suyani, een diepe, sensuele lach die door de kamer golft. “Theekransje? Schat, als ik thee wilde drinken, had ik wel een kookboekclub opgericht." Ze pakt een fles wijn en schenkt nog een glas in, dat ze vervolgens aan Nathalie aanreikt. “Hier. Je ziet eruit alsof je iets sterkers nodig hebt dan sap."

Nathalie neemt het glas aan, hun vingers raken elkaar even, en Suyani’s nagels—lang, roodgelakt—schrapen lichtjes over Nathalie’s pols. "Dank je," fluistert Nathalie, haar stem een octaaf lager dan normaal. Haar ogen ontmoeten die van Suyani, en er passeert iets tussen hen, een stille belofte.

Johnny ziet het. Zijn ogen vernauwen zich, en een grijns speelt om zijn lippen. "Zo te zien hebben jullie al plannen gemaakt."

Nathalie werpt hem een blik toe, haar wangen licht roze. "Misschien. Of misschien ben ik gewoon beleefd."

"Beleefd?" Johnny lacht, een diep, keelhuidig geluid. “Schat, als je beleefd wilde zijn, had je je benen dichter bij elkaar gehouden." Zijn blik glijdt naar haar dijen, waar de stof van haar shorts iets omhoog is gekropen, net genoeg om een glimp van het zwarte kant van haar slipje te onthullen.

Naomi bijt op haar onderlip. Ze heeft genoeg gezien. Ze duwt zich af van de deurpost en loopt langzaam naar Noah toe, haar heupen wiegen met elke stap. "En jij, Noah?" Haar stem is zacht, bijna een fluistering, maar iedereen hoort het. “Ben jij ook zo… direct?"

Noah’s adamsappel gaat op en neer als hij slikt. Zijn ogen branden in de hare. "Ik zeg liever niets. Dan kan ik laten zien wat ik bedoel."

Naomi’s glimlach wordt breder. "Oh, ik hou van mannen die laten zien in plaats van praten." Ze strekt haar hand uit, haar vingers glijden over zijn borstkas, voelen de warmte van zijn huid door zijn shirt heen. “Maar ik wil wel dat je me één ding belooft."

"Wat?" Zijn stem is schor.

“Dat je me niet zachtjes behandelt." Haar nagels krassen lichtjes over zijn tepel, en hij kreunt zachtjes, zijn lichaam spant zich aan. “Ik hou niet van zacht."

Fofana kijkt toe, zijn ogen worden donkerder bij het zien van zijn dochter die een andere man aanraakt. Maar in plaats van woede, voelt hij iets anders—een golf van hitte, een trek in zijn broek. Hij neemt nog een slok whisky, zijn blik glijdt naar Karin, die haar lippen tussen haar tanden heeft geklemd, haar borstkas gaat snel op en neer.

“Ik denk dat we allemaal weten wat we willen," zegt Suyani, haar stem laag en hees. "Dus waarom wachten we nog?"

Cornelis zet zijn glas neer. "Geen reden." Hij staat op, zijn ogen gericht op Naomi. "Ik heb al lang genoeg gewacht om te zien hoe jij eruitziet als je kreunt."

Naomi’s adem stokt. Ze had niet verwacht dat hij zo direct zou zijn. Maar fuck, ze wil het. Ze wil hem. Ze werpt een blik naar haar vader, die knikt—niet als toestemming, maar als bevestiging. Dit is wat we wilden.

"Kom dan," daagt ze Cornelis uit, haar stem een fluistering. “Laat zien wat je kunt."

Cornelis grijnst. Hij loopt naar haar toe, zijn handen grijpen haar middel, trekken haar tegen zich aan. Zijn mond daalt neer op de hare, en hij kust haar niet—hij verslindt haar. Zijn tong duwt tussen haar lippen, eist toegang, en Naomi opent zich voor hem, een zacht mmm ontsnapt aan haar keel als zijn handen over haar lichaam glijden, haar borsten kneden door de dunne stof van haar jurk. Ze voelt zijn erectie tegen haar buik drukken, hard, onmiskenbaar, en ze kreunt in zijn mond, haar vingers klauwen in zijn overhemd.

"Fuck," hijgt ze als hij haar loslaat, haar lippen gezwollen, nat. "Je bent nog erger dan ik dacht."

“Je hebt geen idee," gromt hij. Zijn hand glijdt onder haar jurk, zijn vingers vinden de rand van haar slipje, trekken eraan. "Trekt dit uit. Nu."

Naomi aarzelt geen seconde. Ze schuift het zwarte kant langs haar benen, trapt het weg. Haar blote kut is glad, kaal, en al glanzend van opwinding. Cornelis’ vingers glijden tussen haar lippen, vinden haar kitteltje, en ze kreunt luid, haar hoofd valt achterover. "Oh fuck—ja, daar—"

"Je bent al nat," gromt hij, zijn vingers cirkelen, wrijven, en Naomi’s benen beven. “Je wilde dit al lang, hè? Mijn vingers in je kut?"

“Ja—fuck, ja—" Haar handen grijpen zijn pols, niet om hem tegen te houden, maar om hem dichterbij te trekken. "Meer. Ik wil meer."

Cornelis trekt zijn vingers terug, brengt ze naar zijn mond, likt haar sap van zijn huid. “Mmm. Zoet. Net als ik dacht." Hij grijpt haar hand, trekt haar mee naar de bank. “Ga zitten. Spreid je benen."

Naomi doet wat hij zegt, haar billen zakken op het koude leer, haar dijen vallen open. Cornelis knielt voor haar, zijn adem warm tegen haar binnenkant van haar dijen. "Mooi," mompelt hij. "Zo fucking mooi." Dan duikt zijn mond naar voren, zijn tong glijdt tussen haar lippen, en Naomi schreeuwt het uit, haar vingers grijpen in zijn haar.

"Ohhh fuck—! Ja! Ja, lik me—lik me daar—" Zijn tong is overal, likkend, zuigend, zijn neus drukt tegen haar klitje terwijl zijn vingers haar openen, haar gat strelen. “Ahhh—godverdomme, dat voelt zo goed—"

Aan de andere kant van de kamer heeft Johnny Nathalie tegen de muur gedrukt. Zijn handen zijn onder haar top, kneden haar borsten, zijn duimen wrijven over haar harde tepels door de dunne stof van haar bh. "Je hebt te veel kleren aan," gromt hij, zijn mond tegen haar oor. "Ik wil je zien."

Nathalie hijgt, haar handen grijpen zijn shirt, trekken het omhoog. "Dan moet jij ook uitkleden. Eerlijk is eerlijk."

Johnny lacht, trekt zijn shirt uit, gooit het weg. Zijn borstkas is glad, gespierd, zijn huid glanst lichtjes van het zweet. Nathalie’s vingers glijden over zijn buik, naar beneden, vinden de knoop van zijn broek. "Ik wil je lul zien," fluistert ze. "Ik wil weten hoe groot je bent."

Johnny’s ogen worden donkerder. Hij trekt zijn rits open, duwt zijn broek en boxer naar beneden, en zijn lul springt tevoorschijn—lang, dik, de kop al nat van voorvocht. Nathalie’s adem stokt. “Fuck. Je bent…" Ze slikt. "Je bent perfect."

“Raak me aan," beveelt hij, zijn stem ruw.

Ze doet het, haar hand sluit zich om zijn schacht, haar duim veegt over de natte punt. “Zo hard. Al helemaal voor mij?"

“Al sinds ik je voor het eerst zag," gromt hij. Hij grijpt haar hand, trekt hem weg, duwt haar op haar knieën. "Nu zuig je me."

Nathalie kijkt omhoog naar hem, haar tong glijdt over haar lippen. Dan opent ze haar mond, neemt hem diep, haar lippen sluiten zich strak om zijn schacht. Johnny kreunt, zijn handen grijpen haar haar, houden haar vast terwijl ze hem diep neemt, haar keel ontspant om hem te nemen. "Fuck—ja, zo—" Zijn heupen beginnen te bewegen, kleine stootjes, en Nathalie kreunt om hem heen, haar handen grijpen zijn billen, trekken hem dichterbij.

"Je neemt me zo goed," hijgt hij. “Net alsof je het al jaren doet."

Ze trekt zich terug, likt over zijn eikel, kijkt hem aan met waterige ogen. "Misschien heb ik wel geoefend. Met mijn vingers. Denkend aan jou."

Johnny gromt, trekt haar omhoog, draait haar om, duwt haar tegen de muur. "Vuile meid." Zijn hand glijdt onder haar shorts, trekt haar slipje opzij, zijn vingers vinden haar natte kut. “Je bent drijfnat. Je wilde dat ik je zou neuken, hè?"

"Ja—" Ze kreunt als zijn vingers in haar duwen, hard, zonder waarschuwing. “Fuck, ja—neuk me, Johnny—ik wil je lul in me—"

Hij trekt zijn vingers terug, zijn lul tegen haar billen drukkend. “Bukken. Handen tegen de muur."

Nathalie doet wat hij zegt, haar borsten drukken tegen het koele oppervlak, haar billen in de lucht. Johnny trekt haar shorts en slipje in één beweging naar beneden, laat ze op de grond vallen. Dan grijpt hij zijn lul, wrijft de kop tussen haar lippen, en duwt naar binnen in één harde stoot.

“AHHH—! FUCK—!" Nathalie’s vingers krassen over de muur, haar lichaam spant zich aan om hem te nemen. Hij is groot, zo groot, en hij vult haar helemaal, strekt haar, en het doet een beetje pijn, maar fuck, het voelt ook zo goed.

“Je bent zo strak," gromt Johnny, zijn handen grijpen haar heupen, trekken haar terug tegen zijn stoten. “Zo fucking strak. Ik ga je helemaal kapot neuken."

“Doe het—" Nathalie’s stem is schor, gebroken. “Neuk me kapot—ik wil het voelen—"

Hij doet het. Zijn heupen slaan tegen haar billen, zijn ballen klappen tegen haar klitje, en elke stoot duwt een kreun uit haar keel. "Oh god—ja—harder—fuck, harder—!"

Aan de andere kant van de kamer heeft Fofana Karin tegen de eettafel gedrukt. Haar jurk is omhooggeschoven, haar slipje is verdwenen, en zijn vingers zijn diep in haar kut, pompend, terwijl zijn mond haar borsten verslindt door de stof van haar jurk heen. "Je bent zo nat, schat," gromt hij. "Je wilde dit al lang, hè? Mijn vingers in je kut?"

"Ja—" Karin’s handen grijpen zijn hoofd, houden hem tegen haar borst. “Ik wilde je lul. Ik wil hem nu."

Fofana trekt zijn vingers terug, zijn lul is al vrij, hard, druipend. Hij trekt haar slipje helemaal uit, gooit het weg, en dan duwt hij haar op de tafel, haar benen spreiden zich. "Kijk hoe nat je bent," zegt hij, zijn vingers glijden door haar lippen, verzamelen haar vocht, brengen het naar zijn mond. “Mmm. Zoet. Net als je vrouwelijke geur."

Karin kreunt, haar handen grijpen de rand van de tafel. "Fofana—alsjeblieft—"

Hij duwt naar binnen, en ze schreeuwt het uit, haar rug kromt zich van de tafel. “OH GOD—JA—!" Hij is groot, zo groot, en hij vult haar helemaal, rekt haar, en ze voelt zich zo vol, zo gebruikt.

"Je bent zo strak," gromt Fofana, zijn handen grijpen haar dijen, houden haar open terwijl hij in haar pompt. "Zo fucking geil. Ik ga je helemaal volspuiten."

“Doe het—" Karin’s stem is een kreun. “Ik wil het voelen—ik wil je zaad in me—"

Hij versnelt, zijn heupen slaan tegen de hare, de tafel schuift een paar centimeter op bij elke stoot. “Je bent van mij nu," gromt hij. "Mijn kut. Mijn vrouw."

“Ja—! Oh god—ja—!" Karin’s vingers klauwen in het tafelkleed, haar lichaam spant zich aan, en dan komt ze, haar kut knijpt om zijn lul, haar kreten vullen de kamer. "AHHH—FUCK—IK KOM—IK KOM—!"

Fofana gromt, zijn ballen trekken samen, en dan spuit hij diep in haar, zijn zaad vult haar, druipt langs haar dijen als hij zich terugtrekt. "Goede meid," hijgt hij, zijn voorhoofd tegen het hare. "Zo fucking goed."

Aan de andere kant van de kamer heeft Cornelis Naomi op de bank geduwd, haar benen over zijn schouders, zijn mond nog steeds op haar kut. Zijn tong is diep in haar, zijn vingers pompen in en uit, en Naomi’s handen grijpen zijn haar, houden hem tegen zich aan. “Oh fuck—oh fuck—ik ga komen—" Haar lichaam spant zich aan, haar kut knijpt om zijn vingers, en dan komt ze, haar sap spuit in zijn mond, over zijn kin, en hij likt het op, elke druppel.

"Mmm," gromt hij, zijn mond glanzend van haar sap. “Zo lekker. Ik wil meer."

Naomi’s ogen zijn halfgesloten, haar borstkas gaat snel op en neer. "Neuk me," fluistert ze. "Alsjeblieft. Ik wil je lul in me."

Cornelis staat op, trekt zijn broek en boxer uit, zijn lul springt tevoorschijn—lang, dik, de aderen zwellen. Naomi’s adem stokt. "Fuck. Je bent…"

“Groot?" Hij grijnst. “Je hebt geen idee." Hij grijpt haar heupen, trekt haar naar de rand van de bank, en duwt naar binnen in één harde stoot.

“AAHHH—! FUCK—!" Naomi’s vingers krassen over het leer, haar lichaam probeert zich aan te passen aan zijn grootte. Hij is overal, rekt haar, vult haar, en het doet pijn, maar fuck, het voelt ook zo goed.

“Je bent zo tight," gromt Cornelis, zijn heupen beginnen te bewegen, kleine cirkels, dieper, dieper. "Zo fucking lekker. Ik ga je helemaal kapot neuken."

“Doe het—" Naomi’s stem is een kreun. "Neuk me kapot—ik wil het voelen—"

Hij doet het. Zijn heupen slaan tegen de hare, zijn ballen klappen tegen haar billen, en elke stoot duwt een kreun uit haar keel. "Oh god—ja—harder—fuck, harder—!"

Aan de andere kant van de kamer heeft Suyani Noah op de vloer geduwd. Zijn broek is uit, zijn lul staat rechtop, en Suyani’s mond is eromheen, haar lippen glijden op en neer over zijn schacht, haar tong cirkelt rond zijn eikel. "Mmm," mompelt ze, haar ogen kijken omhoog naar hem. "Je smaakt zo goed, schat. Zo jong. Zo fris."

Noah’s handen zijn in haar haar, zijn heupen bewegen in kleine stootjes, zijn ademhaling is snel, hijgend. "Fuck—je mond—je mond voelt zo goed—"

Suyani trekt zich terug, likt over zijn eikel, haar hand pompt zijn schacht. “Wil je in mijn mond komen, schat? Of in mijn kut?"

"Ik—fuck—" Noah’s ogen rollen bijna naar achteren. “Ik wil beide. Ik wil overal in je komen."

Suyani lacht, een diep, sensueel geluid. "Gulzige jongen." Ze staat op, trekt haar jurk uit, onthult een zwart korset en een slipje dat nauwelijks meer is dan een draadje. "Dan krijg je beide." Ze trekt haar slipje uit, gaat op hem zitten, haar kut glijdt over zijn lul, en dan zakt ze naar beneden, neemt hem diep in één beweging.

"OH FUCK—!" Noah’s handen grijpen haar heupen, zijn vingers drukken in haar vlees. “Je bent zo nat—zo geil en strak—"

Suyani begint te rijden, haar heupen bewegen in cirkels, haar kut knijpt om zijn lul, en Noah kreunt, zijn hoofd valt achterover. "Je voelt zo goed," hijgt hij. "Zo fucking goed—"

“Je bent zo groot," zucht Suyani, haar handen glijden over haar borsten, kneden ze door het korset heen. *"Je rekt me helemaal open."*

Noah’s handen glijden naar haar billen, grijpen ze, trekken haar harder naar beneden. "Rijd me, schat. Neuk me met die tight kut van je."

Suyani doet het, haar heupen bewegen sneller, haar kut maakt natte, klappende geluiden elke keer als ze op hem landt. "Oh ja—ja—ik ga komen—" Haar lichaam spant zich aan, en dan komt ze, haar kut knijpt om zijn lul, en Noah gromt, zijn ballen trekken samen, en hij spuit diep in haar, zijn zaad vult haar, druipt langs haar dijen als ze van hem af stapt.

“Mmm," zucht Suyani, haar vingers glijden door het sperma dat uit haar kut druipt. "Zo lekker." Ze brengt haar vingers naar haar mond, likt ze af. “Nu is het mijn beurt om je te pijpen."

Noah kreunt, zijn lul is nog halfhard, maar als Suyani op haar knieën gaat, haar mond om hem sluit, wordt hij snel weer stijf. Haar tong glijdt over zijn schacht, haar lippen zuigen, en Noah’s handen grijpen haar haar, houden haar vast terwijl ze hem diep neemt, haar keel ontspant om hem te nemen.

"Fuck—je mond—" Zijn heupen beginnen te bewegen, kleine stootjes, en Suyani kreunt om hem heen, haar handen grijpen zijn billen, trekken hem dichterbij. "Ik ga komen—" waarschuwt hij, maar ze trekt zich niet terug, ze neemt hem dieper, en dan spuit hij in haar mond, zijn zaad vult haar, en ze slikt het door, elke druppel.

Aan de andere kant van de kamer heeft Fofana Karin nu op handen en knieën op de bank. Haar jurk is omhooggeschoven, haar kut glanzend van haar eigen opwinding en zijn sperma. Hij staat achter haar, zijn lul hard weer, en hij duwt naar binnen in één harde stoot.

“AAHHH—! FUCK—!" Karin’s vingers klauwen in het leer, haar lichaam probeert zich aan te passen aan zijn grootte. Hij is overal, rekt haar, vult haar, en het doet pijn, maar fuck, het voelt ook zo goed.

"Je bent zo nat," gromt Fofana, zijn handen grijpen haar heupen, trekken haar terug tegen zijn stoten. "Zo fucking nat. Je wilde dit al lang, hè? Mijn lul in je kut?"

"Ja—! Oh god—ja—!" Karin’s stem is een kreun. "Harder—fuck, harder—!"

Hij doet het. Zijn heupen slaan tegen de hare, zijn ballen klappen tegen haar klitje, en elke stoot duwt een kreun uit haar keel. “Je bent van mij nu," gromt hij. “Mijn kut. Mijn vrouw."

“Ja—! Oh god—ja—!" Karin’s lichaam spant zich aan, en dan komt ze, haar kut knijpt om zijn lul, haar kreten vullen de kamer. “AHHH—FUCK—IK KOM—IK KOM—!"

Fofana gromt, zijn ballen trekken samen, en dan spuit hij diep in haar, zijn zaad vult haar, druipt langs haar dijen als hij zich terugtrekt. "Goede meid," hijgt hij, zijn voorhoofd tegen het hare. "Zo fucking goed."

De kamer is gevuld met het geluid van hijgende ademhaling, natte klappen, kreunen en gestommel. Kleren liggen verspreid over de vloer, glazen zijn omgevallen, en de geur van seks hangt zwaar in de lucht. Dit is nog maar het begin. De avond is jong, en er zijn nog zoveel combinaties om uit te proberen. Zoveel lichamen om te verkennen. Zoveel grenzen om te overschrijden.

Fofana kijkt rond, zijn ogen donker van lust. “Wie is volgende?"