Peinzend keek ik naar buiten, hoe nu verder ? Mijn praktische brein was al aan het denken. Eerst de angel eruit, met name Reinie moest opgebeurd worden. Even een dolletje zou goed werken. Daarna serieus even overleggen over haar verblijf bij ons, hoe stond het met het politie onderzoek, moest er een advocaat ingeschakeld worden ? Toen kreeg ik een briljant idee en ging aan de slag. Ik zag dat Reinie achter Jo op de bank lag en mij dus niet kon zien. Ik gebaarde naar Jo dat ze met Reinie moest gaan knuffelen, deed net of ik een paar borsten betaste en wreef over mijn kruis. Ze lachte naar me, boodschap begrepen. Hardop zei ik, zo dames, ik zal nog even verse koffie en thee zetten en een kleine maaltijd bereiden. Het is ten slotte al rond het middaguur. En nee, kletsen jullie lekker verder. Toen Reinie me hoorde was ze overeind gekomen. Vanuit m’n ooghoek zag ik dat Jo haar heerlijk kuste.

Ik liep naar de keuken en begon koffie te zetten, theewater opzetten en broodjes te smeren. Toen naar boven, naar zolder. Even mijn geheime wapen ophalen. Toen ik op zolder het licht aandeed zag ik ‘m al hangen: mijn grote, roze konijnenpak. Helemaal compleet en netjes in plastic verpakt. Die had ik twee jaar geleden met de carnavalsoptocht gebruikt. Even schoot me te binnen dat het in dat pak bloedheet zou zijn, dus misschien slim om m’n kleding uit te laten. Hup, pak mee en weer naar de keuken. De koffie was bijna klaar en de rest zette ik alvast op een dienblad. Snel even aan de kamerdeur luisteren. Zo te horen hadden de dames het druk. Prima, kleren uit en pak aan, fase twee van mijn plannetje ging in werking. Pfff, ik had het nu al benauwd.

Met een hoog stemmetje een lalala-liedje zingend, zwaaide ik de deur open en huppelde tot voor de bank. De dames waren nog druk bezig met kussen, strelen en voelen en hadden mij nog niet opgemerkt. Tot ik met hetzelfde hoge stemmetje zei, Oooh, ikke blij, nog twee konijntjes ….. De dames keken allebei op en schoten in een lachstuip, gierend vielen ze over elkaar heen. Ondertussen brabbelde ik rustig met m’n hoge stemmetje door en begon de dames overal aan te raken met mijn zachte, grote konijnenpoten. Ik voelde er niets van, maar het ging om het idee. Toen Jo en Reinie weer enigszins overeind waren gekomen, draaide ik me om, en schudde net zo lang met m’n konijnenkont tot ik tussen hen in zat. Mijn konijnenpoten om hen heen geslagen en met m’n konijnenkop net doen alsof ik ze kus. Aah, heerlijk, zei ik met het bekende stemmetje, altijd lekker om mooie konijntjes …. Meer zei ik niet, maar bewoog overdreven mijn onderlichaam op en neer. Foei, geil konijn, zei Reinie naast me, wij zijn keurig opgevoede dames, dat doen wij niet. Ikke zie het, ze ik met het stemmetje en keek overdreven links en rechts naast me. Nou, dan ikke maar gaan, en ik greep bij ieder nog gauw een borst vast. Zogenaamd een kus, en weg was ik. In de keuken trok ik gauw het pak weer uit en merkte dat ik dreef van het zweet. Shit, nou dan alleen maar m’n joggingbroek aan. Eerst eten.

En zo liep ik met ontbloot bovenlijf en een tray broodjes, koffie en thee de woonkamer in. De tray zette ik op tafel en zei, lieve schatten, zelfbediening en eet smakelijk. Ik ging zitten en keek in twee lachende gezichten. Krijgen we nu de chippendales, vroeg Reinie. Het antwoord kende ze al, ja ja, zeker een keurig opgevoede jongeman, zeker ? Maar dan wel een die aan de tieten van z’n tante zit. Ze lachte, en ik werd rood. Maar dank je wel, Rob, zei ze. Je hebt precies bereikt wat je wilde, ik voel me weer kiplekker. Zo zien jullie er allebei ook wel uit, zei ik guitig, heel erg kiplekker. Ja, zei Jo, precies wat ik dacht toen je net binnen kwam lopen, die ziet er lekker uit. En nou hier komen, spetter. Ik stond op en ging bij haar op schoot zitten. Ze pakte mijn hoofd vast en zei, dat heb je prima gedaan lieverd. Meteen begon ze me heerlijk te tongen. Mijn handen gleden zacht over haar rug. Mijn lul vond het geweldig en probeerde steeds over de rand van mijn broek te kijken. Langzaam liet ik me naast haar glijden, zonder de tongzoen te verbreken. Ik had er bewust voor gezorgd dat Reinie alles goed zou kunnen zien. Mijn linkerhand bleef haar rug strelen terwijl mijn rechter zachtjes met haar borsten begon te spelen. Zacht masseren, strelen en dan heel even, heel zacht over de tepels. Ze stonden al klaar voor de strijd. Jo genoot, ze kreunde zachtjes. Niet hoorbaar, mar wel voelbaar via de lippen. En ze was niet de enige die opgewonden raakte. Vanuit m’n ooghoeken zag ik Reinie ademloos naar ons kijken, zonder in de gaten te hebben dat ze met haar eigen borsten zat te spelen. Ik stak langzaam mijn arm uit naar haar en opende mijn hand. Vragend, niet dwingend, zij had de controle. Ik keek niet naar haar, mijn aandacht was volledig op Jo gericht. Er ging geruime tijd over heen en toen, heel zacht lag haar hand op de mijne. Haar hand nu vastpakken zou funest zijn, dat voelde ik instinctief. Heel rustig trok ik mijn arm terug, haar hand bleef vlak op de mijne liggen. Ter hoogte van Jo’s borst draaide ik mijn hand zijwaarts zodat haar hand op Jo’s borst kwam te liggen, Ik pakte de andere borst en ging rustig door met waar ik mee bezig was.

De bedoeling van mijn kleine, bewuste, interactie met Reinie was om haar er actief bij te betrekken. Ze moest weten en voelen dat ze erbij hoorde en geaccepteerd werd, niet buitengesloten. Langzaam verbrak ik de tongzoen met Jo en met kleine kusjes over haar gezicht kwam ik bij haar linkeroor. Zachtjes fluisterde ik, schatje, geef reinie ook eens zo’n lekkere zoen. Ik keek haar even aan en bewoog mijn ogen even in Reinie’s richting. Toen ging ik verder waar ik was gebleven, haar linkerborst. Die zachte huid strelen, af en toe heerlijk sabbelen en zuigen op het harde speentje. Vervolgens zakte ik af via haar buik, heerlijk kusjes geven en haar navel plagend likken. Haar kutje was al nat, ik kon het ruiken. Heerlijk, die muskusgeur. Shit, slipje in de weg, oh, opwippend kontje, probleem opgelost. En werkelijk, ze was drijfnat, er lag gewoon een plasje kutgeil op de bank. Ik dook er bovenop, heerlijk vond ik dit. Likkend, vingerend en heel zacht met mijn tanden over haar clit. Steeds sneller en dieper, ik ging helemaal los. Jo’s reactie bleef niet uit, ze kronkelde, gilde en spoot een forse straal squirtsap over me heen ….

Ik wreef het sap uit mijn ogen en keek omhoog. Jo lag nog naschokkend achterover op de bank, zwaar hijgend en ogen dicht. Reinie hing tegen haar aan, keek met grote ogen naar Jo en zei zachtjes, zo heb ik het me altijd voorgesteld maar het is nooit gebeurd. Ik richte me voor haar op, tot mijn hoofd op haar borsthoogte was. Reinie, zei ik zacht, in dit huis gebeurt met jou niets zonder je toestemming. Dus als jij het graag wil, hoef je het maar te vragen. Ze keek me aan, duidelijk een interne tweestrijd. Zou je dat willen, klonk het zacht ? Lieve schat, ik zou niet weten wat ik nu liever zou doen. Als antwoord gingen haar benen wijd en ze keek me aan met de blik van een schoolmeisje dat ontmaagd wordt. Oke Rob, dacht ik, rustig beginnen. En dat deed ik. De binnenkant van haar been kussend van de knie tot haar poesje. Daarna zacht strelen en het andere been dezelfde aanpak. Vervolgens kusjes om haar kutje heen, een paar keer herhalend. De inhoud zat nog mooi in de verpakking, lipjes dicht. Heel zacht met m’n hand over haar gladde, kale kutje. Hmmm, ze lag nu al te genieten, Jo ook nog steeds trouwens. Langzaam haar lippen openen en met een vinger heel zacht van boven naar beneden. Ze huiverde, haar kutje was al nat. Heel langzaam opbouwen en dan hetzelfde ritueel als bij Jo. Oh, eerst haar g-plekje opzoeken, bingo. Een kreun volgde, en ik ging los. Haar ogen gesloten, mond open en haar bovenlichaam schokte geregeld zodat haar tieten alle kanten opvlogen. Ik ging sneller en dieper, en Reinie werd wild. Ze gromde, gilde en begon toen te shaken, minutenlang. Ik was gestopt en genoot van haar reactie, net als Jo. Die was ook weer boven water.

Even later werd Reinie langzaam weer rustig. Haar ogen gingen open en ze keek me alleen maar aan. Rob, fluisterde ze, dit was …, dit was …., dit heb ik nog nooit gevoeld, en ze begon onbedaarlijk te huilen. Jo kwam meteen in actie en sloeg haar armen om haar heen, stil maar schatje, zei ze zacht, alles is goed. Even later was ze weer wat gekalmeerd. Rob, vroeg ze, studeer jij voor psycholoog of therapeut of zo ? Die hand van jou, die kwam precies op het goede moment. Ik stond in tweestrijd, maar jij gaf de doorslag. Weet je, ik heb me in zes jaar huwelijk nog nooit zo gewenst en bemind gevoeld als het laatste half uur hier, bij jullie, met jullie. Haar ogen traanden weer, en ik zei, nee Reinie, ik studeer voor architekt. Maar die zoeken ook altijd de verbinding, en ze lachte. Toen werd ze ineens serieus, Rob, zei ze, jij bent een geval apart. Je hebt me nu al een paar keer uit een dip gehaald, en wat je een kwartiertje geleden geflikt hebt zou geen psycholoog geloven. Bij elke andere vent was mijn lichaam in de paniekmodus gegaan en had ik de hele buurt bij elkaar gegild ! Maar mijn lichaam en verstand hebben je geaccepteerd, al betekent dat nog geen groen licht, zei ze. Dank je Reinie, zei ik zacht, en zonder erbij na te denken richte ik me weer op en kuste haar vol op de mond. En die kus werd een passievolle tongzoen. Haar armen gleden om me heen en ik merkte aan haar lichaam dat ze dit al heel lang gemist had. Opeens nog twee armen, nu om ons heen. Oh, wat mooi, hoorde ik Jo zachtjes zeggen, toen begon ze zacht te huilen.

Langzaam verbrak ik de tongzoen met Reinie, trok haar tegen me aan en begon zacht haar rug te strelen. Jij kust heerlijk schat, fluisterde ik haar in het oor, dat wil ik elke dag wel. Ze ging iets van me af, keek me met een lief gezicht en omfloerste ogen aan, en zei zacht, anders ik wel … Toen zei Jo, kom jongens, eerst eten. Dan schenk ik even nieuwe koffie en thee in. Overdreven heupwiegend liep ze naar de keuken en in de deuropening draaide ze zich om en stak haar tong naar me uit. Reinie moest lachen, jullie zijn echt een heerlijk stel, zei ze. Ik hield haar de broodjes voor en nam er zelf ook een. Plotseling ging de telefoon. Ik nam op, met Rob Blauwkan ? Goedemiddag, rijkspolitie, hoorde ik. Klopt het dat mevrouw Reinie Veenman bij u verblijft ? Ja, zei ik, dat klopt, een momentje, dan geef ik haar even. Reinie nam de telefoon over en liep naar de keuken. Jo was ondertussen naast me komen zitten en hapte in een broodje. Schat, zei ik, vond je het niet vervelend dat ik met je zusje zat te vrijen ? Ze keek me aan, en slikte een hap brood door. Lieverd, zei ze zacht, ik heb werkelijk geen idee hoe je het allemaal voor elkaar krijgt. Maar je hebt m’n zusje in een paar uur tijd meer geholpen dan een therapeut in twintig sessies voor elkaar had kunnen krijgen. En nee, ik ben absoluut niet jaloers. Het gaat allemaal zo spontaan tussen ons, daar kan ik werkelijk van genieten. Van mij mag ze hier voor altijd blijven, maar hoe voelt het voor jou dan ? Eigenlijk hetzelfde, zei ik, ze is een prachtvrouw en een prachtmens. Ze is lief, sociaal en lekker gek. Voor mij voelt ze aan als een oudere zus, met benefits. Ik lachte, behoorlijke benefits, pfff. Maar jij blijft voor mij nummer een, Jo. Dat zal niet veranderen. En wat je zei over haar verblijf hier, daar kan ik me helemaal in vinden. Sterker nog, als ze alleen zou wonen ben ik bang dat ze eronder door gaat. Ik legde mijn arm om haar heen, kuste haar voorhoofd en zei, dus schat, ga jij haar het voorstel doen ? Zodra ze klaar is met telefoneren, zei Jo, en kroop lekker tegen me aan…

Even later kwam Reinie terug en vertelde wat de agent allemaal had gezegd. De heren bleven nog zeker 90 dagen in voorarrest zitten. En gezien de omstandigheden van die avond, de verklaringen uit de buurt en de monsters die bij Reinie waren genomen in de ambulance stond de uitkomst eigenlijk al vast. Maar men had haar de raad gegeven om een advocaat in te schakelen, want dat deden ze altijd. Daarnaast had men slachtofferhulp ingeschakeld en zou er rond 18.00 uur iemand van hen langskomen. Men wilde zeker weten dat mevrouw zich zelf niets zou aandoen als gevolg van het gebeurde. Dus ik krijg het nog druk, zei Reinie, want ik ga me gelijk van die klootzak laten scheiden en probeer ‘m helemaal kaal te plukken. Reinie stond zich duidelijk op te winden, de stoom kwam uit haar oren … Toen stond Jo op en ging voor Reinie staan. Ze pakte Reinie’s hoofd tussen haar handen en zei, dan hebben Rob en ik een voorstel voor je. Reinie keek vragend van Jo naar mij. Hoe zou je het vinden om een permanent lid van de familie Blauwkan te worden ? Dan kan ik je mooi helpen met al die toestanden en de papierwinkel, zei Jo. Even was ze stil …, jaaahhh, klonk het toen, oh echt, menen jullie dat ? Ze omhelsde Jo, kuste haar hele gezicht en vloog toen naar mij. Ze sprong bij me op schoot en ik onderging dezelfde actie als net bij Jo. Ik sloeg mijn armen om haar heen en zei, gefeliciteerd zus. Ik hoop dat je hier heel gelukkig wordt, ook namens Jo. Ze kroop helemaal tegen me aan, haar grote borsten duidelijk voelbaar tegen mijn borstkas, en eventjes huilde ze zacht in mijn nek. Jongens, zei ze, ik voel me hier zo vrij, zo gelukkig en nu ook gewild en geaccepteerd. Ze wenkte Jo naar ons toe en het werd een groepshug. Maar hoezo zus, vroeg Reinie aan mij ? Jo vertelde hoe we het erover hadden gehad en wat mijn reactie was op onze relatie. Jullie zijn schatten, zei Reinie tegen Jo, en toen keek ze mij aan. Jij bent voor mij helemaal het mannetje geworden en hierbij geef ik je officieel groen licht, zei ze zacht tegen mij. Ik zit nu al tien minuten met mijn kutje op je stijve paal en er komen geen alarmbellen meer. Wel andere signalen, zei ze, en werd een beetje rood. Maar jij meneertje, en jij alleen, hoeft je als man niet meer in te houden voor mij. Nu pakte ik haar hoofd tussen mijn handen, kuste haar, en zei, dank je voor het vertrouwen zus. Tegelijkertijd spande ik een paar maal de spieren van mijn stijve paal aan zodat deze een beetje tegen haar kutje begon te tikken. Help Jo, gilde ze lachend, ik word weer aangerand …

Lekkere meiden, zei ik, zullen we ons eens gaan opfrissen en aankleden ? Over een klein uurtje staat hier iemand van slachtofferhulp voor de deur. Jo en Reinie besloten om samen onder de douche te gaan, dat scheelde veel tijd. We gingen naar boven en ik keek naar twee paar billen voor me. Het uitzicht hier in huis wordt met de dag beter, zei ik hardop. De dames giechelden en begonnen overdreven met hun heupen te draaien, heerlijk. Binnen een half uur waren we weer schoon en fris beneden. De dames in een keurig rokje met blouse, en ik in m’n spijkerbroek met shirt. Reinie maakte koffie voor ons en thee voor haarzelf en we zaten gezellig te kletsen en ouwehoeren in de woonkamer. Klokslag 18.00 uur ging de deurbel en Jo deed open. Een mooie, blonde vrouw kwam binnen, gekleed in een mantelpakje. Met een behoorlijk decollete. Pfff, wat een plaatje, ik had spijt van mijn spijkerbroek, die begon een beetje te knellen. Goedenavond, zei ze, mijn naam is Mireille Geurts. Wij stelden ons ook voor en Reinie vroeg of ze koffie of thee wilde ? Koffie graag, zei Mireille, en keek Reinie aan. U bent de reden voor mijn bezoek, neem ik aan ? Reinie knikte. Kunnen wij misschien even onder vier ogen met elkaar praten, ik zou graag een paar vragen willen stellen. Natuurlijk, zei Reinie, volgt u mij maar en ze gingen naar de keuken. Na een half uurtje kwam ze weer bij ons zitten met het verzoek aan Jo om ook even met Mireille te praten. Hoe ging het, vroeg ik aan Reinie. Prima, zei ze, een hele aardige dame, ze wist precies de vinger op de zere plek te leggen en stelde veel vragen over van alles en nog wat. De keukendeur ging open en Jo ging weer bij ons zitten. Nu moet ik zeker, vroeg ik ? Nee, zei Jo, daar heeft ze niets van gezegd. Vijf minuten later kwam Mireille de kamer binnen en ging naast Reinie zitten. Zo lieve mensen, begon Mireille, een verkrachting is zo’n beetje het ergste dat een vrouw kan overkomen. Ik was er dan ook helemaal op voorbereid om mevrouw in uiterst ontdane toestand aan te treffen. Tot mijn grote verbazing trof ik mevrouw uiterst rustig op de bank aan, met naast haar een man, nu keek ze mij verbaasd aan, die ook nog eens stijf tegen haar aan zat terwijl ze gezellig met elkaar kletsten. Het normale scenario is dat het getroffen slachtoffer geen enkele man in haar omgeving duldt, zelfs niet haar eigen man of zoon. De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik meteen aan een valse aangifte dacht. Tot ik de verhalen van u dames, ze keek naar Jo en Reinie, had gehoord. En alle feiten en gebeurtenissen klopten in uw verhaal, dat heb ik middels vragen gecontroleerd. Blijft over, zei Mireille en ze draaide zich naar mij toe, dat u meneer een bewonderenswaardige prestatie hebt geleverd. Ze werd lichtelijk rood in haar gezicht en zei, ondanks de vrije verhoudingen tussen de aanwezigen zijn de door u toegepaste manieren en therapien, weliswaar uiterst onorthodox, doch uitermate effectief gebleken. Is het mogelijk dat we een afspraak kunnen maken om eens gezamenlijk en in detail naar de door u gebruikte technieken te kijken ? Dat is prima, zei ik, belt u maar voor een afspraak. Ze lachte, en zei, dankuwel. En natuurlijk staat daar een vergoeding tegenover, u bent nu natuurlijk een ter zake deskundige. En u mevrouw, ze keek naar Reinie, voor u kan en hoef ik niets meer te doen. U bent hier in goede handen. Ze bedankte voor de gastvrijheid en ik liet haar uit. Verbeeldde ik het me nou of had ze een knoopje meer opengedaan ….