Na de vraag van Monique wie als volgende wilde, bleef het even angstvallig stil rond de tafel in mijn woonkamer. Ik was voorlopig niet aan de beurt, dus voelde ik me niet aangesproken, maar de andere dames keken elkaar veelbetekenend aan. Net alsof ze plotseling overvallen werden door een vlaag van verlegenheid na Moniques heftige ontboezeming.

Toen klonk er een zachte stem aan de linkerkant van de tafel. Het was Noortje, de blondine uit Etten-Leur, die die middag samen met Annelies uit Bergen op Zoom helemaal met de auto tot bij mij in Ravels was gereden. Ze hield haar wijnglas met twee handen vast.

"Nou... als niemand anders durft, dan wil ik wel als tweede," zei Noortje met een zenuwachtig lachje en een rood blosje op haar wangen.

Ze hield haar blik even naar beneden gericht, alsof ze alvast de woorden zocht voor het verhaal dat ze zo meteen moest gaan brengen. Er lag een duidelijke aarzeling in haar houding. Zelfs haar speelse, strakke, asymmetrische blonde bob, die in zachte golven tot net boven haar schouders viel, leek haar onzekerheid te weerspiegelen door zachtjes met haar bewegingen mee te deinen. Een volle lok viel door de zijscheiding nonchalant over haar voorhoofd, als een subtiel scherm waarachter ze zich heel even kon verschuilen.

De donkere, warme oogschaduw op haar neergeslagen oogleden gaf haar een kwetsbare, bijna melancholische uitstraling. Haar lippen hield ze licht geopend, alsof ze twijfelde of ze wel moest beginnen met spreken. De diepe, bordeauxrode kleur van haar top vormde een krachtig contrast met haar bleke, peinzende gezicht. Iets wat haar breekbare, weifelende houding in deze beladen stilte alleen maar verder benadrukte. Ze nam snel een flinke slok wijn om zich moed in te drinken en zuchtte diep.

"Echt hoor,” zei Noortje. “Als ik nu niet meteen van wal steek, dan klap ik dadelijk dicht. Na dat intense verhaal van Monique durf ik het straks gewoon helemaal niet meer te vertellen. Want geloof me... Mijn stiefzoon en ik komen er ook niet bepaald als heilige boontjes uit."

De andere dames begonnen meteen enthousiast door elkaar te praten en te lachen. "Kom maar op, Noortje!" moedigde ik haar aan, terwijl Monique de fles wijn alvast richting Noortjes glas bewoog. "Vertel op, we zijn één en al oor."

“Nou…” zei ze, schichtig de kring rondkijkend. “Ik hoop dat ik mag zeggen dat het me gelukt is.”

“Je hoopt..? Hoe bedoel je?” vroeg ik.

“Wel… Ik ben met mijn stiefzoon naar bed geweest, maar… Ben ik ook geslaagd voor de challenge als ik jullie vertel dat op het moment suprême veruit het meeste initiatief van stiefzoon kwam?” vroeg ze.

“Natuurlijk wel!” reageerde Monique meteen.

“Zie je wel,” pikte Annelies in, terwijl ze naar Noortje knikte. “Dat zei ik onderweg in de auto toch ook al tegen je?”

Jaklin keek verrast op. “Oh, dus jij kent het hele verhaal van Noortje al?”

“Nee, absoluut niet!” ontkende Annelies ten stelligste. “Deze vraag stelde ze me onderweg, maar verder weet ik ook van niets, hoor. Ik ben net zo nieuwsgierig als jullie.”

“Laten we Noortje dan maar snel zelf aan het woord laten,” pikte ik lachend in.

“Precies!” trad Linda me bij. “Hoe langer we haar laten wachten, hoe moeilijker we het haar maken. Kom op, Noortje… Vertel!”

De dankbare glimlach op Noortjes gezicht was niet te missen. Ze voelde zich duidelijk gesteund door de warme, enthousiaste uitnodiging van Linda en gelijk begon ze te vertellen.

>NOORTJE<

Zoals jullie al weten uit de groepsapp en van onze vorige bijeenkomst, was ik zeker niet degene die met het meeste zelfvertrouwen aan deze challenge begon. Veel verder dan een lange, intieme knuffel voor Harms twintigste verjaardag was ik nog niet gekomen, maar toen hielp het lot me onverwacht een handje.

Mijn man werkt als Service Engineer bij Westerveld Industrial, een bedrijf dat grote verpakkingslijnen bouwt en monteert door heel Europa. Op dinsdagochtend was Kees naar Polen vertrokken om te helpen bij de opstart van een nieuwe productielijn en om de plaatselijke technici op te leiden. Tegen vrijdagavond zou hij weer thuis zijn. Daarna zouden we er met z'n tweetjes lekker een weekendje tussenuit gaan om onze tweede trouwdag te vieren. Iets waar ik heel erg naar uitkeek.

Mijn vrije woensdagmiddag had ik gebruikt om mijn rommelkast — zoals iedereen er waarschijnlijk wel eentje in huis heeft — eindelijk eens uit te ruimen. Toen kwam ik daar een doos tegen waarin ik alle papieren had bewaard uit de tijd voordat ik met Harms vader trouwde. Eigenlijk konden die allemaal weg, behalve de mooie liefdesbrieven die mijn toenmalige verloofde me had gestuurd. Die wilde ik absoluut bewaren. Ze riepen zoveel mooie herinneringen op en de romantiek spatte er echt vanaf. Ik was net begonnen met het lezen van de eerste brief, toen Harm thuiskwam van zijn volleybaltraining. Ik zat zo verdiept in wat Kees me toen schreef dat ik hem niet had horen binnenkomen.

“Hoi Noor!” Daar liet Harm me toch even flink schrikken. Hij noemde me al Noor vanaf de dag dat we door zijn vader aan elkaar werden voorgesteld. Die 'tje' leek hij om een of andere reden nooit over zijn lippen te kunnen krijgen. Soms had ik het idee dat hij dat deed om me te plagen, al wist ik dat niet zeker. “Je zit zo verdiept in wat je leest. Stoor ik?” vroeg hij.

“Jij stoort nooit, Harm,” zei ik. “Ik lees net de oude liefdesbrieven van je vader. Hij was toen echt veel romantischer dan tegenwoordig.”

“Pa romantisch?” Harm stond inmiddels naast de bank met een gezicht vol ongeloof.

“Jawel, jongen, er is een kant van je vader die jij nog nooit hebt gezien. Luister hier maar eens naar,” zei ik, waarna ik begon voor te lezen.

‘Mijn liefste, liefste Noortje, jij bent mijn oogappel en het kloppen van mijn hart. Niets in dit universum houdt ons uit elkaar. Jij bent de crème in mijn koffie en de zachtheid van mijn lakens. Als ik 's ochtends wakker word, ben jij mijn eerste gedachte. Als ik 's avonds in slaap val, droom ik van jouw glimlach…’

Harm was ondertussen naast me komen zitten en had zijn telefoon erbij gepakt. Die brief van zijn vader leek hem niet echt te interesseren, en dat vroeg ik hem dus maar. “Toch wel, Noor… Luister jij ook maar eens naar mij.” Het volgende moment begon hij vanaf zijn telefoonscherm voor te lezen.

‘…Jouw stem is als een warme deken op een koude dag. Bij jou voelt alles veilig en fijn. Je bent niet alleen mijn lief, maar ook mijn beste vriend. Elk momentje met jou voelt als een groot cadeau. Mijn liefste, jij maakt mijn leven compleet. Ik hou van je, vandaag en voor altijd…’

Wat hij zojuist hardop voorlas, waren exact de woorden van de brief in mijn hand.

Verbaasd keek ik hem aan. “Hoe weet jij dat?” vroeg ik.

“Omdat ik dat geschreven heb,” reageerde hij prompt.

“Kijk Harm, het is niet netjes dat je met de eer van andermans werk gaat strijken,” zei ik streng. “Jouw vader is juist zo’n romantische schrijver. Luister anders hier maar eens naar.” Ik nam een volgende brief uit de doos en begon opnieuw voor te lezen.

‘Noortje, mijn liefste, jij hebt mijn dagen veranderd van donkerblauw naar goudgeel. De wereld zal altijd kleurrijk zijn zolang jij bij me bent. Met jou zal altijd alles helder zijn, doordrenkt met kleur en licht. Niet alleen nu, niet alleen vanavond, maar elke seconde van de rest van mijn leven. Jouw lach is als de eerste warme zonnestraal na een lange winter. Zelfs op de meest grijze dagen breng jij de zon met je mee. Als ik naar je kijk, zie ik mijn hele toekomst in de mooiste kleuren voor me...’

Omdat Harm het naadloos van me overnam, hield ik abrupt mijn mond.

‘… Ik wil samen met jou alle seizoenen beleven. Hand in hand, in het licht dat jij me geeft. Jij bent mijn kompas, mijn warmte en mijn geluk. Zolang ik jou aan mijn zijde heb, is mijn wereld volmaakt. Jij bent mijn goud, mijn liefde en mijn thuis…’

Met open mond en een blik vol ongeloof keek ik mijn stiefzoon aan en onbewust liet ik de brieven weer in de doos vallen. “Heb jij… deze ook geschreven?”

Harm knikte. “Mag ik die brieven eens zien?” vroeg hij, terwijl hij zijn handen uitstak.

Totaal overrompeld gaf ik hem de doos. Dit kon toch niet waar zijn?

Hij legde de bovenste twee brieven opzij en bekeek vluchtig de derde. “Deze heb ik ook geschreven,” zei hij. “En deze ook,” ging hij verder bij de vierde, om vervolgens hetzelfde te doen bij de vijfde en de zesde. “Ik heb ze allemaal geschreven, Noor. Ruim tweeëneenhalf jaar geleden, voor Jannie.”

“Dat leuke meisje met wie je verkering had toen je vader en ik trouwden?” vroeg ik.

“Ja, die... Mijn vader heeft destijds alleen haar naam vervangen door de jouwe.”

“Ik kreeg die brieven ruim twee jaar geleden,” zei ik. “Hij stuurde ze allemaal naar mij kort nadat je vader en ik verkering kregen… Als jij die brieven naar jouw toenmalige vriendin stuurde, hoe kan het dan dat hij ze in handen kreeg?”

Daar moest Harm duidelijk diep over nadenken, maar zodra zijn gezicht opklaarde leek het alsof het kwartje viel.

“Ik heb ze destijds naar Jannie gemaild en daar vond ik ze nu terug,” zei hij met een zucht. “Maar… ze stonden allemaal op mijn laptop. Ik herinner me dat mijn laptop heel traag was en pa aanbood om er schoonmaaksoftware op te zetten. Hij is echt goed in dat soort dingen oplossen, maar als het op schrijven aankomt, kan hij geen twee fatsoenlijke zinnen achter elkaar zetten.”

Nu was het mijn beurt om te zuchten en ik pakte meteen de doos uit zijn handen. “Harm, het is wel door deze brieven dat ik verliefd werd op je vader… én dat ik met hem getrouwd ben. Als ik eerlijk ben, ben ik verliefd geworden op de schrijver van deze brieven.”

“Maar… Ik ben de schrijver,” zei Harm op fluistertoon.

Spontaan sloeg ik een hand voor mijn mond en knikte. “Ik denk dat ik dat nu wel begin in te zien,” zei ik, terwijl ik mijn andere hand op zijn dij legde.

“Maar ik ben ook je stiefzoon, Noor,” reageerde hij, lichtjes geschrokken naar me opkijkend.

“Harm,” zei ik zacht, terwijl ik mijn handen op zijn schouders legde. Als ik nog een zetje nodig had om werk te maken van de challenge, dan was dit er eentje die kon tellen. Het was een steuntje in de rug dat ik niet kon weerstaan. Het voelde als nu of nooit. “Het was verkeerd van jouw vader om mij zo te misleiden,” zei ik. “Denk jij ook niet dat het hoog tijd wordt dat jij de eer krijgt voor je werk die jou toekomt? Jouw vader verdient het, wat er nu ook gaat gebeuren… Harm, ik ga je kussen.”

Het volgende moment sloeg ik mijn handen rond zijn nek en trok hem naar me toe. Mijn lippen raakten de zijne zachtjes en toen ik ze iets opende, volgde hij me daar meteen in. Alles in mij jubelde toen zijn zoekende tong tussen mijn lippen gleed, waar ik hem dolgraag ontving met de mijne. Wat speels begon, ging al snel over in een echte tongzoen. Met de challenge ergens in het achterhoofd groeide het besef met de seconde dat het écht iets zou kunnen worden tussen mijn stiefzoon en mij. Zijn warme hand die vanaf mijn knie onder mijn rok gleed en strelend mijn dij verkende, tot aan de rand van mijn slipje en weer terug, zorgde ervoor dat ik daar alleen maar meer van overtuigd raakte.

Zodra we even naar adem moesten happen, kuste Harm mijn nek, likte mijn oorlelletje en zakte daarna langzaam via mijn hals af in de richting van mijn borst. Inmiddels hadden zijn vingers onder mijn rok ook hun weg gevonden. Door de dunne stof van mijn slipje liet hij ze strelend over mijn hele bilspleet gaan. Vanaf mijn sterretje tot mijn schaamlippen bleef geen plekje onaangeraakt, en hoe! Mijn opwinding vloog omhoog en waarschijnlijk lag het daaraan dat ik zelf mijn shirt en bh omlaag trok en hem als het ware mijn rechterborst aanbood. Toen hij voor mijn gevoel niet snel genoeg toehapte, legde ik mijn hand op zijn achterhoofd en dat hielp. Harm sabbelde en beet zachtjes op mijn harde tepel, het was gewoonweg perfect. Al die erotische prikkels tegelijk zorgden ervoor dat ik helemaal klaar was voor een volgende stap.

Elke vezel in mijn lijf was er klaar voor. Heel mijn wezen hunkerde naar het moment waarop mijn jonge, krachtige stiefzoon zijn stiefmoeder tot de zijne zou maken, alleen… Toen ik mijn linkerhand tussen onze lichamen door naar beneden liet glijden en uitkwam bij de niet te missen bobbel in zijn jeans, voelde ik Harm meteen verstijven. Nog terwijl ik me dat realiseerde, duwde hij me zacht maar beslist van zich af en ging rechtop op de bank zitten.

“Sorry Noor, hoe fijn dit alles ook voelt, dit mogen we écht niet doen,” zei hij zonder me aan te kijken. “Het ligt heus niet aan jou, want ik vind je onwaarschijnlijk mooi en lief, maar deze grens kunnen en mogen we niet overschrijden. Je bent en blijft de vrouw van mijn vader.”

“En de vrouw van de man die mij met jouw liefdesbrieven dat huwelijk in heeft gelokt!” reageerde ik, niet in staat mijn teleurstelling te verbergen. “Vind je ook niet dat het jouw vaders eigen schuld is als jij en ik …”

“Het doet er niet toe wat ik vind, Noor!” onderbrak hij me kordaat. “Het hoort niet en het kan niet.”

“Jij wilt het en ik wil het, dus het kan wel, Harm,” wierp ik tegen. “We hoeven het hem toch niet te vertellen…”

“Nee Noor! Nee!” klonk het beslist, waarna hij opstond en me doordringend aankeek. “Ik kan maar beter naar mijn kamer gaan voordat ik mezelf niet meer in de hand heb.”

Ik bleef bewegingloos op de bank zitten en keek mijn stiefzoon na tot hij de kamer uitliep. Pas toen de deur dichtviel, leek de stilte in de kamer echt op me af te komen. Mijn ademhaling was nog steeds hoog en onrustig. Met trillende vingers trok ik mijn bh en shirt weer op hun plek.

Mijn hele lijf tintelde nog van zijn aanrakingen, maar de plotselinge kou sloeg hard toe. Ik voelde een verwarrende mix van pijnlijke afwijzing en brandende frustratie. Hij wilde het immers ook, dat had ik duidelijk gevoeld! Maar in plaats van de zoete wraak op zijn vader waar ik zo dichtbij was, zat ik daar nu alleen met een bonkend hart. De afkeuring in zijn stem sneed door me heen, alsof ik de enige was die over een grens was gegaan. Terwijl ik daar in het halfdonker zat, wist ik één ding zeker. Slagen voor de challenge, hoe moeilijk en gevaarlijk ook, was plots belangrijker dan ooit.

***

Alsof ze dringend nood had aan een intermezzo keek Noortje de tafel rond, maar niemand die bewoog. De spanning was bijna tastbaar tussen de wijnglazen en de halflege borrelplankjes. Ook ik keek de kring rond en zag dat de andere dames net zo ademloos hadden geluisterd als ik. Pas na een tiental seconden kwamen de reacties los.

"Oh mijn god, Noortje..." Linda hield haar glas halverwege haar mond. "Hier zijn we allemaal stil van! Mijn hart bonkt in mijn keel door jouw verhaal."

"Ja, wat een plottwist," zei Monique, terwijl ze zich over de tafel boog. "Die brieven waren dus eigenlijk van Harm?! Maar pff… die spanning tussen jullie twee. Wel heftig dat hij zo ineens wegliep en jou op de bank liet zitten."

Annelies schudde langzaam haar hoofd en keek Noortje bezorgd aan. "Dit is echt spelen met vuur, Noortje, al verdient zijn vader het misschien wel na dat bedrog met die brieven.”

Jaklin en ik knikten instemmend, onze blikken vol medeleven op Noortje gericht. Ik zag hoe zij de kring rondkeek. De steun die ze bij ons voelde deed haar zichtbaar deugd, al kon ik aan de lichte trilling van haar handen zien dat de onrust nog diep zat.

Noortje nam een flinke slok van haar wijn, haalde diep adem en keek ons een voor een aan. Ik zag hoe ze haar vingers stevig om de steel van haar glas klemde. Het bedrog van Kees met de brieven van zijn eigen zoon had bij iedereen aan tafel een gevoelige snaar geraakt. Je kon de verontwaardiging in de lucht bijna proeven. Dit veranderde alles. Wat begon als een gewaagde challenge, voelde nu voor ons allemaal als een strijd die Noortje moest en zou winnen. We wisten natuurlijk al hoe het zou aflopen. Dat had ze ons al verklapt toen ze haar verhaal begon, maar nu we hoorden hoe moeilijk die eerste stap was geweest, hielden we allemaal opnieuw onze adem in. We hingen aan haar lippen, vastbesloten om te horen hoe ze Harm uiteindelijk tóch over de streep had weten te trekken.

“Alsjeblieft, vertel verder, Noortje,” zei ik. Het goedkeurend gemompel rond de tafel gaf aan dat ik daarmee de verzuchting van iedereen verwoordde.

***

>NOORTJE<

De slaap vatten wilde me die woensdagavond maar niet lukken. Aanvankelijk was het de teleurstelling van Harms afwijzing die me wakker hield, maar gaandeweg werd die weggedrukt door mijn boosheid richting mijn man. Kees had me voor de gek gehouden en daar was ik met open ogen ingetrapt. Sinds we getrouwd waren, was zijn romantische inbreng binnen ons huwelijk zo goed als nul. Net nu we op het punt stonden om een weekendje naar een wellnesshotel te gaan om onze tweede trouwdag te vieren, wist ik waarom. Er schuilde helemaal geen romanticus in Kees.

Mijn eerste impuls was om het hele weekend te annuleren. Ik had totaal geen zin om schijnheilig te gaan doen in een luxe hotel. Maar al snel dacht ik rationeel na. Nee, ik kon Kees nu nog niet confronteren met zijn bedrog. Als ik hem nu zou vertellen dat ik wist van de gestolen liefdesbrieven, zou de bom barsten. En een scheiding? Hoe boos ik ook was, dat was simpelweg geen optie. Ik werkte zelf maar parttime. Kees was mijn financiële en maatschappelijke zekerheid, de basis van het comfortabele leven dat we samen hadden opgebouwd. Dat gaf ik niet zomaar op, dus mijn plan veranderde naarmate de nacht vorderde.

Ik besloot om de confrontatie uit te stellen tot ná ons uitstapje. Ik zou gewoon meegaan naar het wellnesshotel. Sterker nog, ik zou daar de perfecte echtgenote spelen. Ik zou lachen, genieten en doen alsof er niets aan de hand was. Dat werd mijn strategie voor het weekend. Ik zou de schijn ophouden, het ervan nemen en intussen in stilte mijn volgende stappen overdenken.

Toen ik op donderdagmorgen de keuken inliep, zat Harm al aan de keukentafel. De afwijzing van de vorige nacht had ik in het donker een plekje kunnen geven, maar toch voelde ik mijn maag even samentrekken toen onze blikken elkaar kruisten. Het begin van ons gesprek was lichtjes ongemakkelijk. We ontweken het onderwerp en praatten wat aarzelend over de koffie en het weer. Maar gaandeweg verschoof de sfeer. De spanning ebde weg en maakte plaats voor een soort 'warm normaal'. Het was alsof er door alles wat er gebeurd was een onzichtbare, intieme band tussen ons was ontstaan. We wisten nu allebei hoe dicht we bij elkaar waren geweest, en juist dat geheim bracht ons ongemerkt dichter bij elkaar.

Vrijdagnamiddag kwam ik wat eerder thuis van mijn werk om aan de voorbereidingen voor ons weekend te beginnen. Net toen ik de eerste kledingstukken op het bed legde, ging mijn telefoon. Het was Kees. Een kort moment dacht ik blij dat hij al op het station was en ik hem kon gaan ophalen, maar er volgde een ijskoude douche. Mijn man kon onmogelijk weg uit Polen. Door een grove montagefout moest de verpakkingslijn die hij zou opstarten gedeeltelijk worden gedemonteerd en weer opnieuw worden opgebouwd. Hij zou dus op zijn vroegst maandagmiddag pas thuis zijn.

Hij verontschuldigde zich uitgebreid dat hij zo onze trouwdag moest missen, en beloofde plechtig dat hij het een andere keer goed zou maken. Maar alsof het niets was, voegde hij er nog fijntjes aan toe dat hij de hotelboeking al had geannuleerd, zodat ik me daar in elk geval geen zorgen over hoefde te maken.

Van inpakken was natuurlijk geen sprake meer. Toen Harm in de vroege avond thuiskwam, trof hij me aan in de woonkamer, diep weggezakt op de bank en inmiddels bezig aan mijn derde glas wijn. Gelukkig had hij onderweg met een vriend al wat gegeten bij de McDonald's, dus hoefde ik de keuken niet meer in. Ik had nergens, maar dan ook nergens meer zin in.

De kamer was gehuld in een zachte schemering. Ik had niet eens de moeite genomen om een lamp aan te doen. Harm merkte meteen dat de sfeer in huis loodzwaar was. Hij keek naar mij in het halfdonker en daarna naar de fles op de salontafel. Ik hoorde hem bijna denken dat dit niets voor zijn stiefmoeder was. Zo kende hij mij helemaal niet.

Bezorgd kwam hij dichterbij, nam plaats op de rand van de bank en vroeg wat er in vredesnaam aan de hand was. Ik nam nog een slok en keek hem recht in zijn ogen. "Jouw vader..." zei ik, met een bittere glimlach.

Harm trok zijn wenkbrauwen op en keek me vragend aan. "Mijn vader?" vroeg hij, terwijl hij nog iets dichterbij kwam. "Wat heeft hij nu weer uitgespookt?"

Ik keek in mijn halfvolle glas en nam een diepe zucht. "Ach jongen, je weet toch dat dit een speciaal weekend had moeten zijn?"

"Precies, jullie tweede trouwdag," knikte hij. Ik voelde zijn blik op me rusten in het halfdonker van de woonkamer. "Ik dacht eigenlijk dat jullie al lang vertrokken zouden zijn."

"Dat bedoel ik dus," zei ik, en de bitterheid in mijn stem was nu duidelijk te horen. "Jouw vader zet zichzelf altijd op de allereerste plaats. Ik weet dat hij een prima kostwinner is, echt wel, maar soms kan ik me daar zo vreselijk over opwinden. Ik had zo enorm uitgekeken naar dit weekend, Harm. Ik dacht echt dat het heel speciaal zou worden."

Ik keek hem even aan, maar wendde toen snel mijn blik af, alsof ik mezelf moest beschermen tegen de warmte die hij uitstraalde. "Ach, laat ook maar. Je wilt dit vast allemaal niet horen. Jij hebt vanavond vast wel andere, veel belangrijkere dingen te doen."

Harm aarzelde geen moment. Hij verschoof een stukje op de bank, waardoor zijn knie die van mij bijna raakte. De spanning van woensdagnacht hing meteen weer onzichtbaar tussen ons in.

"Noor… Wat is er aan de hand?" vroeg hij zacht maar dwingend. "Morgenavond heb ik met vrienden afgesproken, maar vanavond hoef ik echt nergens heen. Dus vertel het me maar."

"Ach, laat ook maar," zei ik gelaten. Ik verzette me een beetje en sloeg mijn linkerbeen over mijn rechter, een beweging die in de stilte van de kamer groter leek dan ze was. "Doe jij jouw ding maar, ik red me wel."

"Héy…" Harm boog zich iets verder naar me toe en legde zijn hand op mijn schouder. Zijn handpalm voelde warm aan door de dunne stof van mijn shirt. "Ik gunde jullie dat weekend samen, echt waar, maar zelf heb ik vanavond niets bijzonders gepland. Vertel het nu maar gewoon, het is oké."

Ik keek naar zijn hand op mijn schouder en zuchtte. "Er is ook niks aan de hand. Ik krijg mijn weekend wel om hoor. Ik denk dat ik maar eens wat kasten ga uitruimen, dat soort dingen. Alhoewel…" Ik liet mijn stem even wegzakken en keek hem recht aan. "Ik heb eigenlijk geen idee wat ik met mezelf aan moet. Je vader komt helemaal niet naar huis, Harm. Hij blijft het hele weekend in Polen. Als alles meezit en de productie draait naar wens, is hij op zijn vroegst maandagmiddag terug. Ik word er gewoon zo vreselijk boos van!" Van pure frustratie bracht ik het glas naar mijn lippen en dronk het in één teug leeg.

Harm bleef even stil. Zijn hand gleed langzaam van mijn schouder naar beneden, tot zijn vingers heel lichtjes mijn arm streelden. "Hmm, dat is inderdaad klote," zei hij zacht.

Hij dacht even na, terwijl zijn blik van mijn lege glas naar mijn ogen dwaalde.

"Weet je, Noor... Ik kan dit weekend best wat tijd met jou doorbrengen. Die plannen met mijn vrienden zijn nou ook weer niet zo bijzonder. Wat zou je ervan vinden als ik met je meeging naar dat wellnesshotel? Dan heb jij in elk geval je weekendje weg, en wie weet wordt het wel heel leuk samen."

Meende hij dat nou écht? Hoe dan ook toverden zijn woorden een onwillekeurige grijns op mijn gezicht, al dwong ik mezelf meteen om geen onrealistische gedachten te koesteren. "Jouw vader heeft de boeking al geannuleerd," zei ik, terwijl ik mijn lege glas op de salontafel zette. "Maar dan nog… Jij wilt toch helemaal niet met mij een weekend weg? Ik ben toch veel te oud voor jou."

"Kom nou, Noor… Jij bent helemaal niet oud!" reageerde hij fel. Hij draaide zijn lichaam nu helemaal naar me toe, waardoor zijn knieën de mijne raakten. "Wat betekenen die elf jaar leeftijdsverschil als je zo mooi, lief en attent bent als jij? Mijn vader is twintig jaar ouder dan jij... Eigenlijk heb ik hem altijd al te oud gevonden voor jou, al wil ik je er ook weer niet mee van streek brengen."

"Ik ben al de hele avond van streek, Harm," gaf ik zachtjes toe. Ik liet mijn blik over zijn gezicht glijden en voelde hoe de alcohol mijn remmingen steeds verder leek weg te nemen. "Maar laten we niet belachelijk doen. Ik bedoel… Zoals ik al zei, is je vader een goede kostwinner. Hij is zeker ook een aardige man, maar soms krijg ik gewoon niet genoeg aandacht."

Met een diepe zucht legde ik opnieuw mijn hand op zijn dij. De spieren in zijn bovenbeen spanden zich meteen onder mijn handpalm. Ik keek hem indringend aan. "Ach, ik wil jou er eigenlijk helemaal niet mee belasten."

"Jij belast me nergens mee, Noor." Harm legde zijn hand stevig over de mijne, die nog steeds op zijn dij rustte. Zijn ademhaling klonk ineens een stuk zwaarder in de stille, donkere kamer. "Als jij er met mij op uit wilt, dan boek ik nu meteen ergens anders een hotelkamer. Je hoeft je sowieso nergens zorgen over te maken, want mijn vader komt in het beste geval maandagmiddag pas thuis." Hij boog zich nog een klein stukje naar voren, tot zijn lippen vlak bij de mijne waren. "Wat denk je…?"

In de eerste plaats dacht ik aan hoe pijnlijk ik zijn afwijzing van twee avonden geleden had ervaren. Ik wilde absoluut niet nog een keer een blauwtje lopen, dus ik hield mezelf in en kuste mijn stiefzoon vooralsnog niet. Maar zijn gezelschap en vooral de intense aandacht die hij me gaf, voelden ongelooflijk fijn. Om een leuke tijd te hebben met Harm hoefden we wat mij betrof eigenlijk niet eens zo nodig naar een hotel.

"Misschien heb ik een beter idee," zei ik, terwijl mijn blik naar de lege wijnfles dwaalde. "Waarom openen we niet nog een fles wijn… of misschien wel twee?"

"Ik wil best een glas wijn met je drinken," grijnsde Harm.

"Echt?" vroeg ik. Ik liet mijn hand heel even over zijn dij glijden, waarbij ik doorheen de stof van zijn jeans zijn dijspieren duidelijk voelde. "Ik zou het fijn vinden om het hier vanavond samen rustig te houden en een beetje bij te praten. Het lijkt wel alsof we elkaar al tijden niet meer écht gesproken hebben. Nou ja, je snapt vast wel wat ik bedoel."

"Ik begrijp het," zei Harm zacht. Hij stond op en keek me nog een laatste keer aan in het schemerlicht. "Ik loop even naar de kelder voor een nieuwe fles en dan maken we het samen gezellig hier op de bank."

Was het normaal dat ik de vlinders in mijn buik voelde fladderen, terwijl mijn blik gefixeerd was op zijn brede schouders en machtige heupen toen hij wegliep? Was het normaal dat ik mijn vingers door mijn haren liet gaan en mijn rok en blouse snel fatsoeneerde zodra hij uit het zicht verdween? Misschien niet voor een getrouwde vrouw van 31, maar zo voelde ik me op dat moment allerminst. Misschien lag het aan de wijntjes die ik al op had, maar ik voelde me weer een bakvis. Een tienermeisje dat uit was op een spannende date met een knappe jongen. Die knappe jongen was in ieder geval in de buurt, maar er was en bleef die door hem aangegeven grens. Misschien hoefden we die grens niet eens te overschrijden om een leuke tijd te hebben met elkaar. Die grens een klein beetje verleggen… dat zou ook al heel mooi kunnen zijn.

Met die gedachte in mijn achterhoofd schonk ik mijn stiefzoon een allerliefste glimlach toen hij met de ontkurkte fles en een glas voor zichzelf weer naast me op de bank kwam zitten. Harm gaf de fles aan mij en nadat ik voor ons allebei had ingeschonken, toostten we op een gezellige avond. Harm nipte er zuinig van, maar ik sloeg de wijn in één teug achterover, waarna ik het woord nam.

"Ik denk dat ik veel sneller drink dan jij, maar laat dat ons geheimpje blijven," zei ik met een knipoog. Een beetje extra spraakwater kon nooit kwaad, dacht ik bij jezelf. "Drink maar op, schat, dan schenk ik meteen nog eens bij. We hebben flessen genoeg op voorraad. Jouw vader mag er gerust voor opdraaien dat wij het hier vanavond zo gezellig hebben samen." Ook Harm dronk zijn glas leeg, waarna ik het meteen weer volgoot en het gesprek nog meer in de richting van zijn vader stuurde.

"Eigenlijk had ik op dit moment jouw vader willen verrassen," zei ik, terwijl ik hem uitdagend aankeek. "Eerder deze week ben ik naar een lingeriewinkel geweest om iets spannends te kopen. Iets wat echt sexy is… maar ja, daar kan ik nu dus helemaal niets meer mee."

Harm grijnsde, al zag ik dat hij zijn blik even niet goed wist te plaatsen. "Waarom vertel je me dit?"

Ik moest lachen om zijn geamuseerde gezicht. "Dat weet ik eigenlijk ook niet precies," antwoordde ik oprecht. "Weet je wat? Ik wilde eigenlijk helemaal niet over je vader praten… Vertel me liever eens hoe het momenteel met jóú gaat. Hoe zit het eigenlijk met de vriendinnetjes? Na Jannie heb je nooit meer een meisje mee naar huis genomen. Waarom is het destijds eigenlijk niets geworden tussen jullie? Ze leek me echt een leuke meid."

"Tot op zekere hoogte was ze dat ook wel, maar…" Harm aarzelde en keek naar zijn glas dat hij stevig vasthield. "Weet je wel heel zeker dat je dat wilt weten, Noor?"

"Natuurlijk wel, Harm!"

Toen hij bleef aarzelen, schoof ik nog een klein stukje dichterbij en legde mijn hand op zijn dij. "Vertel het nou maar gewoon. Ik ben je stiefmoeder. Jouw geheimpjes zijn veilig bij mij, daar kun je absoluut op aan."

Harm zuchtte diep en keek me toen recht in mijn ogen aan. "Eerlijk gezegd heeft dat alles met jou te maken," zei hij zacht. "Sinds jij met mijn vader bent getrouwd en hier bent komen wonen, werd jij binnen de kortste keren voor mij hét voorbeeld van de perfecte vrouw. Met jouw natuurlijke charme en je warme uitstraling ben jij voor mij het toonbeeld geworden van wat een man in een vrouw zoekt om een gelukkige toekomst op te bouwen… Jannie was leuk, maar bij haar draaide het vooral om de seks. Soms had ik het gevoel dat het voor haar het enige was wat telde, want ze kon behoorlijk venijnig uit de hoek komen als ik haar niet haar zin gaf. Jij bent zo anders, Noor. Zo lief, zo attent en zo zorgzaam. Sindsdien zoek ik naar een meisje zoals jij, maar tot nu toe is dat tevergeefs."

Mijn hart sloeg een slag over en die vlinders in mijn buik veranderden in een complete storm. Ik wist even niet wat ik moest zeggen en staarde hem met grote ogen aan. Dat hij mij niet zomaar zag als de vrouw van zijn vader, maar als zijn absolute droomvrouw, was ergens de ultieme vleierij. Het gaf me een intens, warm gevoel dat ik in geen jaren meer had ervaren. De boosheid over het bedrog van Kees smolt naar de achtergrond en maakte plaats voor een zinderende opwinding. Mijn hand, die nog steeds op zijn stevige dij rustte, voelde ineens gloeiend heet aan. Ik slikte even en zocht naar de juiste woorden, terwijl de spanning tussen ons op de bank nu bijna tastbaar werd.

"Wauw, Harm..." bracht ik zacht uit, terwijl ik hem diep in zijn ogen keek. "Ik weet even niet wat ik moet zeggen. Dat is echt het mooiste compliment wat ik in tijden heb gekregen."

Ik liet mijn hand langzaam van zijn dij omhoog glijden naar zijn arm, die ik even bemoedigend kneep.

"Harm… Als ik dan voor jouw toch de perfecte vrouw ben, én je vader er vanavond niet is om me wat aandacht te geven..." Ik liet een veelzeggende stilte vallen en nam nog een slokje wijn om mezelf moed in te drinken, waarna ik met een ondeugende glinstering in mijn ogen verder sprak. "Dan vind ik eigenlijk dat je ook het recht hebt om te zien wat je vader dit weekend niet zal zien. We proberen het in de slaapkamer soms wat spannender te maken… Nou ja, ík probeer dat in elk geval, weet je wel."

"Vandaar dus die sexy lingerie waar je het net over had?" vroeg Harm, en zijn stem klonk ineens een stuk lager.

"Ja," lachte ik zachtjes.

"En vindt mijn vader dat leuk?"

"Pff… Als hij er al zin in heeft," zuchtte ik, terwijl ik mijn ogen even achter mijn hand verborg. "Tjonge, dit is echt gênant om tegen jou te zeggen, maar ik hou gewoon van dat soort sexy dingen. Weet je, ik voel me graag mooi en ik wil dat hij dat waardeert, maar je vader heeft het altijd zo druk met andere dingen."

Harm hield zijn blik strak op mij gericht. "Maar toch had je weer iets leuks gekocht, zei je. Wat had je precies gekocht?"

"Ik heb het hier boven in de kast liggen," antwoordde ik, terwijl ik mijn glas op tafel zette en hem uitdagend aankeek. "Wat denk je? Zal ik het je eens laten zien, of toch maar liever niet?"

"Als het voor jou oké voelt, dan heel graag, Noor," zei hij.

"Is dat niet ontzettend ongepast, Harm?" vroeg ik met een twijfelende glimlach. "Ach, wat maakt het ook uit… Als je me belooft dat je dadelijk niet keihard gaat lachen, dan wil ik het wel eens voor je aantrekken. Lijkt je dat wat?"

"Noor, ik beloof je dat ik absoluut niet zal lachen,” giechelde hij zachtjes.

"Mooi zo, want ik weet dat ik me dadelijk best wel kwetsbaar zal voelen," glimlachte ik, waarbij ik mijn schouder even zwaar tegen de zijne liet leunen.

"Kwetsbaar… Jij?" grijnsde Harm. Verrassend resoluut sloeg hij zijn arm om me heen en trok me even heel strak tegen zijn warme borst aan. Mijn hart maakte een sprongetje door de kracht van zijn omhelzing.

"Oké, wacht jij hier maar rustig af," zei ik, terwijl ik me met een glimlach uit zijn omarming losmaakte en opstond van de bank. "Ik loop even naar boven."

Boven in de slaapkamer sloot ik de deur zachtjes achter me. Mijn hart bonsde in mijn keel, zo hard dat ik het bijna kon horen in de stilte van de kamer. Met trillende vingers trok ik mijn boven en onderkleding uit, pakte het doosje uit de kast en wurmde mezelf in het best wel ‘spannende’ setje.

Toen ik even later voor de grote passpiegel ging staan, hield ik mijn adem in. Het zwarte kanten lingeriesetje sloot nauw aan om mijn lichaam. De flinterdunne, doorschijnende stof viel over mijn zwarte slipje en de dunne schouderbandjes hielden het geheel omhoog. Rond mijn buik vormde het kant een prachtig patroon, maar de blikvanger was de gewaagde, open uitsnijdingen aan de buitenkant van mijn borsten. Aan de onderkant bewogen de fijne, zwarte franjes speels langs mijn dijen bij de minste beweging die ik maakte.

Nog terwijl ik naar mijn eigen spiegelbeeld keek, sloop er plotseling een felle twijfel in mijn hoofd. Waar was ik in vredesnaam mee bezig? Heel even flitste er een intens schuldgevoel door me heen. Dit was de slaapkamer die ik met mijn man deelde. Ik stond op het punt om beneden zijn eigen zoon te gaan verleiden, maar net zo snel als het schuldgevoel opkwam, pareerde ik het met de gedachte aan die doos vol brieven. De brieven waarmee Kees mij dit huwelijk in had gelokt. Hij had de prachtige woorden van zijn zoon gestolen om de romanticus uit te hangen, terwijl er in werkelijkheid geen greintje romantiek in mijn man schuilde. Hij zat nu in Polen en had zonder overleg ons weekend geannuleerd. Mijn schuldgevoel smolt weg en maakte plaats voor een kille vastberadenheid. Kees verdiende dit.

Nadat ik mijn blonde haren los had geschud en nog één keer naar de best wel verleidelijk uitziende vrouw in de spiegel keek, bekroop me een heel andere, angstaanjagende twijfel. Ik kon mezelf nu wel overtuigd hebben, maar hoe zat dat met Harm? Twee avonden geleden had hij me nog heel beslist van zich afgeduwd. Hij had toen een keiharde grens getrokken. Wat als hij dadelijk opnieuw schrok? Wat als hij me met een afkeurende blik mij het bevel gaf om me weer aan te kleden?

De angst om voor de tweede keer een blauwtje te lopen bij mijn eigen stiefzoon sneed even door me heen. Ik wist dat ik een gewaagd spel speelde. Mijn charmes zouden zo meteen feilloos moeten werken om die muur rond mijn stiefzoon af te breken. Ik rechtte mijn schouders, haalde nog één keer diep adem en besloot dat er geen weg terug meer was. Harm zat beneden immers beneden op me te wachten.

Op mijn tenen liep ik zo zacht mogelijk de trap af. Toen ik bij de openstaande deur van de woonkamer kwam, keek ik stiekem even naar binnen. Harm zat nog precies op dezelfde plek op de bank waar ik hem had achtergelaten, zijn glas wijn nog altijd in zijn hand. Hoewel de zenuwen door mijn lijf gierden, kreeg ik plotseling een idee om het voor hem nog net iets spannender te maken.

"Ik ben er weer, Harm," zei ik zacht, met voor hem alleen maar mijn hoofd zichtbaar doorheen de deuropening. "Ik zou graag willen dat je je ogen sluit, en ze pas opendoet als ik zeg dat het mag. Oké?"

"Oké," glimlachte hij. Hij sloot niet alleen zijn ogen, maar bedekte ze voor de zekerheid ook nog met zijn linkerhand. Het feit dat hij direct meewerkte, gaf me net dat beetje extra zelfvertrouwen wat ik nodig had. Geruisloos liep ik de woonkamer in en klom op mijn knieën naast hem op de bank.

"Doe maar open," fluisterde ik, vlak bij zijn gezicht.

Hij haalde zijn hand weg en draaide direct zijn hoofd in mijn richting. De blik in zijn ogen was een bijna magische mix van oprechte verwondering en diepe bewondering. Zijn adem stokte even. "Oh wauw..." bracht hij uit. Die woorden hadden werkelijk niet oprechter kunnen klinken.

"Wauw, Noor!" bracht hij opnieuw uit, nadat zijn blik zeker tien seconden langzaam over mijn lichaam op en neer was gegaan.

"Ik weet het," zei ik. Terwijl ik een beetje bloosde, ging ik bewust wat meer rechtop zitten. Mijn borsten kwamen daardoor precies ter hoogte van zijn ogen. "Dit gaat eigenlijk veel te ver, nietwaar?"

"Welnee! Ik had alleen niet verwacht… dat je zoiets moois zou dragen," zei hij, met een glimlach van oor tot oor.

"Dit had je vader dus eigenlijk vanavond te zien moeten krijgen, Harm."

"Hij weet echt niet wat hij mist, dat kan ik je wel vertellen," lachte Harm zacht. Ik gaf hem een speels tikje op zijn schouder en lachte zachtjes met hem mee, maar… Ging dit allemaal niet een beetje té vlot?

"Ik heb waarschijnlijk al te veel gedronken," zei ik, terwijl ik met mijn rechterhand even over mijn voorhoofd wreef. Toch pakte ik meteen mijn glas weer op en nam nog een flinke slok. "Sorry, zonder die wijn had ik dit echt nooit gedurfd. Ik kan zelf nauwelijks geloven dat ik je dit heb laten zien. Jongen, mijn remmingen zijn geloof ik met de wijn doorgespoeld."

"Dat mag dan misschien wel zo zijn, Noor, maar goeie genade… Wat zie jij er onwaarschijnlijk heet uit in dat supersexy setje." Ook Harm nam een slok van zijn wijn, terwijl hij inmiddels zonder de minste schroom naar mijn half ontblote borsten staarde.

"Jij vindt dit dus heet," lachte ik zachtjes. "Je vindt dus duidelijk niet dat ik te oud ben voor zoiets als dit?" Terwijl ik het zei, liet ik zowel mijn handen als mijn blik over het flinterdunne kant van het setje glijden. Op datzelfde moment zag ik pas echt goed waarom Harms blik zo gefixeerd was op mijn borsten. Mijn rechtertepel was onder de toch al doorschijnende stof vandaar gekropen en gluurde brutaal door de open uitsparing naar mijn stiefzoon.

"Oh jee!" bracht ik uit. Ik sloeg geschokt een hand voor mijn mond, terwijl ik met mijn andere hand probeerde mijn stijve tepel weer snel te bedekken. "Ik kan mijn borsten er niet eens in houden... Ach, het zag er zo schattig uit op die paspop in de winkel, maar nu weet ik het allemaal niet meer zo zeker. Zoals ik al zei, ik wilde je vader… Nou ja, het hele weekend was gewoon bedoeld om de band met je vader weer wat aan te halen, snap je?"

Harm knikte langzaam. Hij nam nog een flinke slok van zijn wijn voordat hij antwoordde. Zijn stem klonk een tikkeltje schor. "Hij weet echt niet wat hij vergooit door er niet voor jou te zijn, Noor."

"Precies… Het had een onstuimige avond moeten worden tussen je vader en mij," zuchtte ik, terwijl ik diep in het kussen van de bank wegzakte en hem uitdagend aankeek. "Maar het lijkt er nu op dat ik vanavond met mezelf zal moeten spelen." Ik liet een korte stilte vallen en voegde er met een ondeugende lach aan toe: "En dat mag je best heel letterlijk nemen."

"Nog een geluk dat jij erom kunt lachen," zei Harm zacht. Zijn hand gleed van mijn arm naar beneden en beroerde heel voorzichtig mijn knie, alsof hij bang was dat ik weer zou opschrikken.

"Ach, wat moet ik anders?" vroeg ik met een flauwe glimlach. Ik keek hem even aan en zocht opnieuw bevestiging.

"Weet je wel heel zeker dat je vanavond niet met je vrienden op stap moet?" vroeg ik. "Nee hoor, ik hoef echt nergens heen."

"Je bent zo lief, Harm… Zo ontzettend anders dan je vader." Ik legde mijn hand weer op zijn dij en voelde de warmte door zijn jeans heen. "Jij snapt me ten minste. Hij dus niet." Ik wendde mijn hoofd af, plotseling overweldigd door de zwaarte van mijn eigen woorden, en vervolgde zacht: "Ach, ik weet eigenlijk niet eens wat ik allemaal zeg. Ik zou jou hier helemaal niet mee mogen belasten."

Harm zweeg even. Toen schoof hij zo dichtbij dat ik de warmte van zijn lichaam voelde uitstralen. Met zijn vingertoppen raakte hij heel voorzichtig mijn kin aan en draaide mijn gezicht zachtjes terug, zodat mijn blik de zijne moest kruisen. Zijn ogen stonden donker en intens.

"Jij belast me niet, Noor," sprak hij fluisterend, met een stem die zo teder klonk dat het me ademloos maakte. "Een vrouw als jij hoort niet in de schaduw te staan, en al helemaal niet op een avond die bedoeld was voor de liefde. Je bent te mooi voor de eenzaamheid, te zacht voor de vergetelheid waar jouw man je in achterlaat. Soms denk ik dat mijn vader blind is voor het licht dat jij meebrengt in dit huis. Als hij de kostbare parel die hij bezit niet wil koesteren, dan wil ik vanavond jouw spiegel zijn, waarin je kunt zien hoe adembenemend mooi jij werkelijk bent."

Het sloeg bij me in als een blikseminslag. Mijn hart maakte een wilde sprong en de adem stokte in mijn keel. Die zachte cadans van zijn zinnen, die dromerige maar trefzekere beeldspraak... Dit waren niet de lompe, alledaagse woorden van Kees. Dit was exact de poëtische, smachtende ziel uit de liefdesbrieven. De taal van de man op wie ik destijds, zonder het te weten, zo hopeloos verliefd was geworden. En… Hij zat hier, vlak naast me.

Binnen de romantische vlaag die zijn woorden teweegbrachten, hield ik nog wel scherp oog voor de duidelijke lijn die hij woensdagavond had getrokken. Hoe ver kon ik nu gaan zonder dat hij me opnieuw zou afwijzen? Ik legde mijn hand zachtjes op zijn wang en boog langzaam naar hem toe, tot mijn gezicht nog maar enkele centimeters van het zijne verwijderd was. "De grens, Harm… Wat je net zei is zo lief dat ik je dolgraag zou willen belonen met een zoen… Mag ik?"

"Nu we zo openhartig zijn tegen elkaar kunnen we die grens best een stukje opschuiven," fluisterde Harm. Hij zette zijn glas op de leuning van de bank en liet de vingers van beide handen teder door mijn haren glijden. "Zoenen met jou is iets wat in mijn stoutste dromen al zo vaak voorbij is gekomen."

"In de mijne ook." De allerlaatste aarzeling verdween als sneeuw voor de zon. Tegelijkertijd drukten we onze lippen op elkaar en vonden we elkaar in een kus die even vochtig als teder en liefdevol was.

Al kussend liet ik me langzaam voorovervallen, weg van mijn eigen plek op de bank. Ik zakte diep onderuit op zijn schoot en liet mijn lichaam volledig tegen het zijne aan rusten, alsof ik aan hem hing en er niets anders meer bestond op de wereld. Ik legde mijn hele hart en ziel in de aanraking van onze lippen, alsof ik al die opgekropte frustratie en het onvervulde verlangen in deze ene kus wilde storten.

Harm ving me moeiteloos op. Zijn sterke armen sloten zich stevig om mijn middel en trokken me nog dichter tegen zich aan. Met een overweldigende zachtheid en liefde volgde hij me toen onze lippen zich verder openden. Onze tongen vonden elkaar in een lang uitgesponnen, diepe tongzoen die een golf van intense kriebels door mijn hele lijf joeg.

Elke vezel in mijn lijf tintelde. Dit was de passie waar ik vanavond bij Kees naar op zoek had willen gaan, maar waar ik al zo lang naar hunkerde, vond ik nu in dit onwaarschijnlijk intieme moment bij zijn zoon. Zowel mijn lichaam als mijn ziel stonden in lichterlaaie door de jonge krachtpatser die me vasthield alsof hij me nooit meer zou loslaten. Mijn verlangen om één te zijn met Harm was niet alleen een hunkering naar seks. Het was evengoed een grenzeloos verlangen naar een liefdevol samenzijn met de jongen die ruim twee jaar geleden, zonder dat we het wisten, mijn hart al voor zich gewonnen had. De challenge halen was niet langer iets wat 'moest', maar iets wat mijn hele wezen meer dan ooit wilde.

Zodra we even naar adem moesten happen, kuste Harm mijn nek, mijn wang en zakte vandaar via mijn hals langzaam af naar de aanzet van mijn linkerborst. In een impuls zorgde ik ervoor dat mijn inmiddels harde tepel opnieuw door de opening van mijn sexy setje naar buiten priemde. Mijn stiefzoon begreep de uitnodiging meteen, want nog geen twee tellen later bespeelde hij dat harde puntje onwaarschijnlijk lekker met zijn lippen en zijn tong.

Een opgewonden kreetje ontsnapte aan mijn lippen, terwijl ik mijn ogen sloot en genoot van de hitte die door mijn buik stroomde. Gelijk flitste er een korte gedachte door me heen. ‘Dit is hoe het hoort te voelen. Dit is hoe een man een vrouw aanbidt.’

De schamele, haast mechanische momenten die ik de afgelopen twee jaar met Kees in de slaapkamer had gedeeld, leken in vergelijking hiermee wel een kil overblijfsel van een plichtsgevoel tussen gehuwden. Bij Harm voelde ik me voor het eerst in tijden weer echt een begeerlijke vrouw.

Toen ik ook mijn andere tepel vrijmaakte, kreeg die direct dezelfde intens opzwepende behandeling. Ik was inmiddels zó opgewonden dat ik hem het liefst de kleren van het lijf had gerukt om hem daar op de bank te bespringen, maar er was nog altijd die grens… We hadden die de voorbije minuten al aardig verlegd, maar ondanks dat ik de overduidelijke bobbel van zijn opwinding hard tegen mijn heup voelde drukken, had hij nog nergens laten blijken dat hij écht ‘all the way’ met me wilde gaan. Harm genoot zeker ook met volle teugen, maar zijn verstand leek de controle nog altijd ergens vast te houden.

Ik wist dat ik voorzichtig en doordacht te werk moest gaan om hem niet alsnog te doen terugschrikken. Toen ik mijn beide handen in zijn nek legde en zijn mond zocht voor nog een nieuwe hete, intieme zoen, was dat de eerste stap van het plannetje dat in mijn hoofd steeds meer vorm begon te krijgen.

Met een bijna bovenmenselijke inspanning maakte ik mezelf los uit onze innige omhelzing en verbrak de kus. Ik keek hem met gespeelde bezorgdheid aan en legde een hand op zijn borst, waar zijn hart wild tekeerging.

"Harm, wacht eens even..." fluisterde ik, mijn stem trillend om mijn rol geloofwaardig te klinken. "De grens waar we het eerder over hadden… Als we nu nog langer doorgaan, staan we op het punt om die keihard te overschrijden. Dat mogen we echt niet doen."

Ik dwong mezelf tot een dankbare, liefdevolle glimlach. "Dankjewel voor deze ontzettend fijne, intieme avond met z’n tweetjes, schat. Het heeft me echt goed gedaan, maar ik denk dat het beter is als we nu naar boven gaan om te gaan slapen."

Ik stond op van de bank en reikte mijn stiefzoon de hand. Harm aarzelde geen moment en pakte ze stevig in de zijne. Hij drukte zichzelf omhoog en keek me met een ietwat schuldbewuste blik aan.

"Je hebt gelijk, Noor," gaf hij zachtjes toe, terwijl hij zijn ogen even neersloeg. "Sorry, ik liet me even meeslepen."

Hand in hand liepen we de woonkamer uit en klommen samen langzaam de krakende trap op, naar de bovenverdieping. De warmte van zijn handpalm brandde in de mijne.

Bij de openstaande deur van de echtelijke slaapkamer kwamen we tot stilstand. Harm moest eigenlijk nog een deur verder lopen om bij zijn eigen kamer te komen, maar ik liet zijn hand nog niet los. Ik draaide me naar hem toe en keek hem vragend aan.

"Harm… zit er nog een laatste, afrondende kus in voor de nacht?"

Dat bleek dé vonk in het kruitvat. Harm stemde niet alleen in, maar sloeg zijn armen direct zo resoluut om mijn middel dat de adem uit mijn longen werd geperst. Hij nam meteen het initiatief en drukte zijn lippen op de mijne voor een kus die nóg heter, intenser en dwingender was dan alles wat we beneden op de bank hadden gedeeld. De pure hartstocht die eruit sprak, gaf me een enorme boost. Ik 'tankte' er de moed uit die ik nodig had om definitief door te drukken.

Terwijl onze lippen in elkaar verstrengeld bleven, liet ik mijn hand langzaam over zijn rug naar beneden glijden, tot op zijn stevige kont. Ik oefende subtiel een beetje druk uit, net genoeg om hem te sturen. Harm begreep de hint onmiddellijk. Met een diepe zucht verloor hij de laatste controle en perste zijn zware, kloppende erectie ongegeneerd stevig tegen mijn schoot aan.

Een rilling van puur genot schoot door mijn ruggengraat. Ik wierp al het vuur en de passie die ik in me had in de strijd en beantwoordde zijn kus met een wilde heftigheid die mezelf verbaasde. Langzaam, voetje voor voetje, begon ik achterwaarts te schuifelen, mijn slaapkamer in. Harm volgde me blindelings, alsof hij door mij gehypnotiseerd was. We bleven elkaar onophoudelijk strelen en zoenen in het halfdonker, totdat ik met de achterkant van mijn kuiten plotseling tegen de rand van het bed aan stootte.

Ik verbrak de kus en maakte me soepel uit zijn armen los. Ik klom op het bed en ging op mijn knieën zitten, waarna ik me weer naar hem toedraaide. Hoewel elke vezel in mijn lijf schreeuwde om hem al meteen het bed op te sleuren en zijn kleren van het lijf te rukken, hield ik me in. Dit was immers het moment van alles of niets. Dit was de climax van mijn challenge. Ik boog me een klein stukje naar hem toe, nam zijn grote, warme handen in de mijne en keek hem bloedserieus en indringend recht in zijn ogen.

"Harm… Als je dit niet goed vindt, moet je het me nu zeggen, schat," sprak ik op fluistertoon, mijn stem dik van de emotie. "Als je nu blijft, iets wat ik werkelijk boven alles zou willen, dan weet ik wel heel zeker dat we de grens definitief gaan overschrijden."

Het bleef een seconde doodstil in de kamer. Harm keek me diep in mijn ogen aan, en de twijfel die daar twee dagen geleden nog zo sterk verankerd zat, was volledig verdwenen. Zonder zijn blik van de mijne af te wenden, schopte hij met een kordaat gebaar de slippers van zijn voeten en klom bij me op het bed. Hij nam me teder maar dwingend in zijn sterke armen en sloot me dicht tegen zijn borst. Toen onze lippen elkaar opnieuw vonden in een diepe, liefdevolle en adembenemende kus, wist ik dat dit een onmiskenbare, volmondige ‘ja’ was.

Hoewel we niet bepaald van elkaar af konden blijven, onderbraken we het zoenen na enkele minuten toch geregeld even om elkaar uit de kleren te helpen. In mijn geval was dat gelukkig niet zo’n grote klus. Zodra ik zelf de drukknoopjes in mijn kruis had losgemaakt, wist Harm wel raad met mijn doorschijnende body. Zijn T-shirt had ik bij een vorige kuspauze al over zijn hoofd getrokken, en na wat kort ‘gefriemel’ met zijn riem en ritssluiting hielp ik hem maar al te graag bij het uittrekken van zijn jeans en boxershort. Zijn sokken trok hij snel zelf uit. Tijdens een volgend rondje zoenen duwde ik hem zachtjes achterover. Zodra hij met zijn hoofd op het kussen lag, vleide ik me in zijn armen, waarna we onszelf direct weer verloren in een lange, lome kus.

"Harm, ik vind dat jij wel beter verdient dan een simpel bedankje omdat je vanavond bij me blijft," fluisterde ik in zijn oor, terwijl mijn warme adem zijn hals streelde. "Ik denk dat ik wel een betere manier weet om mijn waardering te tonen… Mag ik?"

Toen Harm me met een klein knikje zijn goedkeuring gaf, kuste ik zijn tepels. Ik speelde er zachtjes mee met mijn lippen, voordat ik langzaam verder naar beneden zakte. Mijn tong en lippen streelden zijn huid terwijl ik me steeds lager manoeuvreerde, langs zijn gespannen buik, tot voorbij zijn navel. Uiteraard voelde ik zijn forse mannelijkheid al die tijd warm langs mijn huid wrijven, maar toen ik zijn hardheid vervolgens stevig tussen mijn borsten klemde, hoorde ik hem diep en zachtjes kreunen.

Harm leek wel in extase en zodra hij voelde hoe mijn warme, vochtige mond zijn stijfheid omsloot, sloot hij zijn ogen.

Kees was nooit zo van de orale seks geweest… Occasioneel had ik mijn man wel eens gepijpt, maar om nou te zeggen dat het een specialiteit van me was, zou de waarheid absoluut geweld aandoen. Maar nu, bij mijn stiefzoon, was mijn motivatie om hem lijfelijk te bedanken zo overweldigend groot, dat ik alle bijna vergeten trucjes uit mijn arsenaal naar boven haalde om hem het ultieme genot te schenken.

"O... Oh...!" hijgde hij al snel. Ik voelde hoe Harm zijn benen lichtjes optrok en hoe zijn hele onderlichaam zich aanspande onder mijn aanrakingen. "Hou op… Hier kan ik niet tegenop… Oh, Noortje..!"

De manier waarop hij voor het allereerst mijn volledige naam uitsprak, in plaats van Noor, deed iets met me wat ik zelf nooit had kunnen voorzien. Het kwam binnen als een tedere aai over mijn ziel. In plaats van op te houden, zette ik juist nog een tandje bij. Het werd al gauw duidelijk dat het hoogtepunt van mijn stiefzoon niet lang meer op zich zou laten wachten. Hij drukte zijn bekken omhoog van het bed en terwijl zijn handen wild in mijn blonde haren woelden, gaf hij met een zacht, diep gegrom uiting aan zijn genot.

Wel was hij zo teder om het initiatief volledig aan mij te laten. Hij dwong me nergens toe en duwde zichzelf niet dieper in mijn mond, maar liet mij het tempo en de intensiteit bepalen.

Blijkbaar deed ik het lang niet slecht, want plotseling stokte zijn ademhaling volledig. Het viel me op dat Harm krampachtig probeerde om zijn moment nog wat uit te stellen maar weldra was ook dat tevergeefs. Zijn hele lichaam trok strak, waarna hij met een ingehouden kreetje klaarkwam en zijn warme liefdessap in de o zo ontvankelijke mond van zijn stiefmoeder loosde. Het sperma van mijn man had ik nooit doorgeslikt, maar nu slikte en zoog ik alsof Harm me de grootste lekkernij ter wereld schonk… En heel misschien was het dat voor mij op dat bijzondere, intieme moment ook wel…

Toen ik even later mijn hoofd op zijn borst legde en dicht tegen hem aan kroop, sloeg hij zijn sterke arm om mijn schouder. We lagen daar zo intiem, hij helemaal naakt en ik met alleen nog een zwart niemendalletje rond mijn billen, toen hij me enigszins benauwd aankeek.

"Sorry Noortje," zei hij, oprecht gemeend. "Ik wilde eigenlijk nog helemaal niet klaarkomen, maar wat jij deed was gewoon zo onwaarschijnlijk lekker."

Ik moest glimlachen om zijn bezorgdheid en stuurde hem een warme, geruststellende blik. "Er is helemaal geen 'sorry' nodig, schat. De hoogste druk is nu van de ketel en dat betekent dat jij het dadelijk vast veel langer volhoudt." Ik streek zachtjes over zijn borstkas en besloot de kaarten maar meteen op tafel te leggen. "Ik ben al lang blij dat mijn persoonlijke bedankje in de smaak viel. Maar... Mag ik er nu vanuit gaan dat we er allebei klaar voor zijn om die grens definitief te overschrijden?"

"Fysiek sowieso, maar…" Harm aarzelde, en ik voelde zijn borstkas onrustig op en neer gaan. Hij zat ergens mee, maar waarmee?

***

Op dit punt aangekomen keek Noortje de kring rond de eetkamertafel aan. Niemand zei iets en niemand greep dit moment aan om een slokje te drinken. We zaten allemaal bewegingloos en met rode oortjes naar haar verhaal te luisteren. Zelfs de borrelplankjes bleken al even volledig vergeten.

Noortje leunde met haar kin op haar handen, terwijl Annelies haar bemoedigend toeknikte, net alsof ze haar, over de kloof van de herinnering heen, moreel wilde ondersteunen. We hingen werkelijk allemaal figuurlijk aan haar lippen, smachtend naar wat er nog zou komen. Noortjes plotselinge vraag of we haar verhaal inmiddels niet te langdradig vonden, en haar voorstel om het wat sneller af te ronden, kregen dan ook van alle kanten een luid protest.

"Welnee," verwoordde Jaklin datgene wat we ons allemaal afvroegen. "We willen juist allemaal weten wat die stiefzoon van jou in vredesnaam dwarszat op dat cruciale moment."

"Precies!" sloot Monique zich daarbij aan. Zij had haar eigen verhaal al zonder blad voor de mond met ons gedeeld, dus zij hoefde in elk geval niet te schromen om hardop te zeggen wat ze dacht. "Hou je vooral niet in, Noortje, want uiteraard willen we ook van jou alle smeuïge details horen."

Het goedkeurende gemompel rond de tafel leek Noortje te overtuigen. Ze nam een flinke slok van haar wijn, keek de kring nog een keer rond, waarna ze met zachte stem verder begon te vertellen.

***

>NOORTJE<

Ik herinner me nog zo goed hoe alert ik werd door die aarzeling van Harm. Ik duwde zijn kin zachtjes omhoog, zodat hij me wel aan moest kijken.

“Maar wat?” vroeg ik hem. “Wat is het probleem, lieverd? Je vader..?”

“Nee… Die hoeft dit nooit te weten, toch?” zei hij.

“Natuurlijk niet,” stelde ik hem gerust, terwijl ik mezelf nog wat dichter tegen hem aan drukte. “Dit wordt ons geheimpje, wat we hem nooit gaan vertellen. Dus kom op, schat, zeg me nu maar gewoon wat je dwarszit.”

Harm zuchtte diep. “Het probleem is dat het allemaal niet zo makkelijk is… Weet in elk geval dat ik net niets loog toen ik zei dat jij voor mij al de perfecte vrouw bent sinds je met mijn vader trouwde. Ik heb er ongelooflijk veel zin in om met jou te vrijen, Noortje. Het zou een droom zijn die uitkomt, een droom die ik al twee jaar koester, maar…”

“Zeg het nou maar gewoon,” drong ik aan, toen hij opnieuw leek te aarzelen en zijn blik even wegvloog.

“Nou… Ik voel zowel bij mezelf als bij jou dat, áls we dadelijk die grens overschrijden, dit wel de eerste keer zal zijn, maar absoluut niet de laatste. Begrijp je wat ik bedoel?”

“Ik denk het wel,” zei ik zacht. Ik liet mijn vingers door zijn haren glijden. “Harm, ik hou van je… Om praktische en materiële redenen zal ik nooit van je vader scheiden, maar als je me vraagt of ik het zie zitten om in je vaders huis een geheime liefdesrelatie met jou te hebben, dan is mijn antwoord onmiddellijk ja.”

“Dat vermoeden had ik al. Ik hou ook van jou en ergens zie ik dat ook best wel zitten…”

“Maar…?” drong ik opnieuw aan.

Het feit dat ik nog steeds niet begreep waar voor hem precies het probleem lag, zorgde ervoor dat mijn opwinding langzaam begon weg te ebben. Dat was wel het allerlaatste wat ik wilde. Ik pakte zijn hand vast en leidde die vastberaden naar mijn schoot, waar ik zijn vingers op het smalle strookje zwarte stof van mijn slipje legde. Ik voelde hem even rillen toen ik meteen daarna mijn vingers rond zijn langzaam verslappende mannelijkheid kromde.

“Vertrouw me, schat,” fluisterde ik dicht bij zijn oor, terwijl ik mijn adem zijn huid liet strelen. “Gooi het er gewoon uit, lieverd.”

“Het probleem is dat het allemaal niet zo makkelijk is,” klonk hij weifelend. “Wat als… als ik op een dag toch verliefd word op een jongere vrouw?”

“Hoeveel jonger moet ze dan wel niet zijn?” probeerde ik er lacherig onderuit te komen, maar in werkelijkheid was het een halfslachtige poging om te verbergen hoezeer zijn woorden me aan het schrikken brachten.

“Je lacht er nu wel om,” bleef Harm de ernst zelve. Hij keek me met een loodzware blik aan. “Ik bedoel... vooruitkijkend naar de toekomst. Stel dat jouw huwelijk met pa het overleeft dat wij minnaars zijn… Wat als ik je op een dag plotseling verlaat voor een heet, jong blondje? Iemand die de jongere versie van jou zou kunnen zijn?”

Ik slikte de brok in mijn keel weg. De hitte in de kamer leek even heel ver weg. “Nou, Harm…” zuchtte ik, terwijl ik zijn blik vasthield. “Dat zou inderdaad behoorlijk klote zijn.”

Vanzelf wendde ik mijn blik even van hem af, met als resultaat dat ik mijn rood aangelopen gezicht weerspiegeld zag in de spiegeldeur van de kledingkast. Mijn jonge stiefzoon had hier overduidelijk veel dieper over nagedacht dan ik en zijn eerlijkheid daarover sierde hem enorm. Zijn openheid verdiende een even oprecht antwoord, maar wat ging ik hem in godsnaam zeggen?

“Noortje..?” klonk zijn stem vragend in het halfdonker. Terwijl hij sprak, voelde ik hoe zijn hand in mijn slipje stilletjes over mijn schaamlippen gleed. De tederheid van die aanraking gaf me meteen genoeg zelfvertrouwen om ook mijn vingers weer zachtjes over zijn mannelijkheid op en neer te bewegen. Terwijl ik me realiseerde dat zijn rationele bezorgdheid gelukkig niets afdeed aan zijn intense verlangen naar mij, besloot ik om net zo eerlijk te zijn als hij.

“Harm…” begon ik aarzelend, terwijl ik zijn blik weer opzocht. “Als het ooit zover mocht komen, dan hoop ik maar dat ik de waardigheid bezit om onze relatie voor mezelf te houden en niet jaloers naar haar toe te stappen, maar…”

Verder kwam ik niet. Harm zuchtte zacht, gleed met zijn hand nog wat dieper mijn slipje in en liet zijn vingers doelgericht en intens over mijn vochtige clitoris gaan. Er ontsnapte een zacht zuchtje aan mijn lippen en mijn hele bekken kantelde onwillekeurig naar zijn hand toe. Die plotselinge, intieme golf van genot stroomde door mijn lijf en blies in één klap al mijn resterende schroom weg. Het gaf me een brutale vlaag van moed. Precies op dat moment schoot me ineens een berichtje van drie maanden geleden uit onze groepsapp te binnen. Meer bepaald de bekentenis van Sandra, die vertelde dat ze — ondanks het feit dat haar stiefzoon inmiddels al een paar jaar getrouwd was — nog altijd minstens één keer per week het bed met hem deelde. Met Harms vingers die me zo heerlijk lieten trillen, durfde ik die gewaagde gedachte ineens wél hardop uit te spreken. De vraag stellen was hem in dit geval ook beantwoorden…

“Kijk, Harm,” vervolgde ik, terwijl ik mijn ademhaling onder controle probeerde te krijgen en hem met een zwoele blik aankeek. “Ik ken een vrouw die in een vergelijkbare situatie terechtkwam als waar wij nu in zitten. Zelfs nu, twee jaar nadat haar stiefzoon is getrouwd, bedrijft ze nog heel regelmatig de liefde met haar zoveel jongere minnaar. En daar voelen ze zich allebei nog altijd fantastisch bij. Misschien… Heel misschien mag ik dromen van zo’n scenario als jij ooit het huis uit gaat. Misschien mag ik hopen dat je jouw stiefmoedertje ook dan van tijd tot tijd met een exclusief bezoekje wilt blijven plezieren… Al heb ik er alle begrip voor als je daar op dit moment liever nog geen antwoord op geeft.”

Terwijl ik over Sandra vertelde, hield ik mijn hand niet stil. Mijn vingers, die nog altijd losjes om zijn mannelijkheid geklemd zaten, begonnen aan een heel subtiel, maar trefzeker spel. Met zachte, ritmische bewegingen gleed ik over zijn warme huid, terwijl ik met de top van mijn duim telkens heel voorzichtig over de gevoelige eikel streek.

Het effect was direct voelbaar. Harm hield abrupt zijn adem in en zijn vingers in mijn slipje verstijfden heel even van pure opwinding. Onder mijn handpalm voelde ik hoe de twijfel letterlijk uit zijn lichaam wegstroomde en plaatsmaakte voor rauwe, jonge kracht. Zijn mannelijkheid zwol in een mum van tijd weer op tot een zware, bonkende erectie die gloeiend heet aanvoelde. Hij liet een diepe, trillende zucht ontsnappen en zijn bekken bewoog onwillekeurig mee met het ritme van mijn hand. Al zijn rationele bezorgdheid over de toekomst leek in één klap verdampt. Harm was nu weer helemaal in het hier en nu, maar ik nog niet helemaal. Mij zat er nog iets dwars en het leek me beter om ook dat maar gewoon meteen te benoemen.

"Harm, als ik je zo hoor, dan lijkt het wel alsof je haar al heel goed kent," zei ik, terwijl ik zijn blik vasthield.

"Wie… Hoe bedoel je?" vroeg hij, zijn wenkbrauwen lichtjes fronsend.

"Dat hete, jonge blondje dat op mij lijkt. Dat bedoel ik,” antwoordde ik

"Er is op dit moment echt geen ander meisje op mijn pad, Noortje," zei hij zacht. Hij bracht zijn hand omhoog en streelde teder mijn wang, alsof hij alle twijfel fysiek uit mijn hoofd wilde wissen. "Wie weet gebeurt dat ook wel helemaal nooit. Ik hou van jou met heel mijn hart en misschien blijft dat wel voor altijd zo..."

Hij zweeg even en zijn ogen werden nog donkerder en intenser. "Herinner jij je nog wat ik destijds in die brieven schreef, Noortje? Die woorden die pa van mij heeft gestolen. Toen ik die tekst op mijn laptop intikte, kende ik jou nog niet eens, maar wat ik toen schreef, verwoordt precies wat ik nu voor jou voel. Mijn liefde voor jou is niet gebonden aan tijd, of aan hoe oud we zijn. Elke letter die ik toen schreef, was rechtstreeks uit mijn ziel gegrepen, en op dit moment is die passie puur voor jóú bedoeld. De man op wie jij door die brieven verliefd bent geworden, die romanticus... dat ben ik. En die man ligt hier nu naast je, en hij wil niets liever dan jou gelukkig maken."

Zijn herinnering aan die prachtige, door zijn vader gestolen zinnen voelde aan als een streling van mijn hart en nam de allerlaatste restjes twijfel weg. Hij had me volledig in zijn macht. Nu ja, wat heet ‘macht’ als je hele geest en lichaam er naar hunkert om zijn liefde aan den lijve te mogen ondervinden…

"Nou, je weet me wel te overtuigen, mijn lieve romanticus…" fluisterde ik, waarna ik snel een teder kusje op zijn lippen drukte. Ik keek hem met een zwoele, veelzeggende blik aan. "Ach, ik denk dat we nu wel genoeg gepraat hebben en dat we onze tijd samen veel beter kunnen besteden, vind je niet?"

"Helemaal mee eens," zei Harm, die zich direct vol overgave helemaal naar me toe boog. Precies op het moment dat onze lippen elkaar raakten, gleed hij met zijn wijsvinger doelgericht mijn glibberige, warme diepte in. Er ontsnapte een zachte, intense kreun aan mijn lippen, waarna ik mezelf volledig verloor in de zinderende, hongerige tongzoen waarin hij me meenam.

En of Harm het met me eens was… Nog tijdens het zoenen wist hij me zodanig te sturen dat ik op mijn rug kwam te liggen, met zijn heerlijk strakke, gespierde lijf bovenop het mijne. Toen hij de opzwepende kus verbrak, verwachtte ik dat hij zo snel mogelijk in me zou willen komen. Een deel van mij keek daar dan al hunkerend naar uit, maar de manier waarop hij mijn borsten met zijn handen en zijn mond liefkoosde, vertelde me dat mijn stiefzoon allesbehalve haast had. Dat bleek al helemaal toen hij alle tijd van de wereld nam om een spoor van kusjes op mijn buik achter te laten, mijn navel met zijn tong te verkennen en de binnenkant van mijn dijen te kussen.

Het was op dat moment dat ik besefte dat mijn stiefzoon niet alleen een romanticus was in woorden, maar ook in daden. Nee, dit ging geen platte, snelle wip worden. Waar Harm op aanstuurde was ‘de liefde bedrijven’ en dat zorgde ervoor dat mijn hart overliep van verliefdheid voor de jonge knapperd tussen mijn benen.

De even plotse als onverwachte zuigzoen op mijn clitoris veroorzaakte diep in mijn onderbuik een explosie van opwinding zoals ik die nooit eerder had ervaren. Vanzelf duwde ik mijn bekken omhoog van het bed, zijn mond tegemoet. Terwijl ik met twee handen door zijn haren woelde, vingen we elkaars intense blik en hielden die vast. Zijn handen omklemden mijn opgetrokken dijen en al snel genoot ik, zuchtend en kreunend, van alle zinnenprikkelende vaardigheden van zijn tong en mond op en in mijn verhitte schoot.

Ik hield het niet meer van verlangen, boog mijn hoofd iets naar voren en door mijn oogharen heen keek ik hem smachtend aan.

“Oh God, Harm... je maakt me helemaal gek,” fluisterde ik met een schorre stem, terwijl ik mijn nagels zachtjes in zijn schouders zette. “Ik wil je voelen, schat... ik wil je zo vreselijk graag in me voelen.”

Harm tilde heel even zijn hoofd op. Zijn lippen glansden van mijn vocht. Zijn ademhaling was zwaar en gejaagd, maar in zijn ogen lag een blik van pure, bezitterige tederheid. Hij slikte even en streek een verdwaalde haarlok uit mijn gezicht.

“Nog heel even wachten, Noortje," fluisterde hij, en zijn stem trilde van de ingehouden passie. "Ik ben nog lang niet klaar met het aanbidden van jouw mooie lijf. Draai je eens om op je buik voor mij, liefje... Ik wil je graag op een heel andere manier laten voelen hoe mooi ik je vind en hoezeer ik naar jou verlang.”

‘Liefje!’… Dat mijn stiefzoon me zo noemde, was de ultieme trigger om zonder de minste aarzeling gehoor te geven aan zijn verzoek. Zodra ik op mijn buik lag, gleed Harm van het bed af. Hij pakte me stevig bij mijn heupen vast en trok me trefzeker achteruit, tot ik met mijn knieën op de rand van het matras steunde. Daarna duwde hij mijn benen zachtjes ver genoeg uit elkaar, zodat hij er gemakkelijk tussen kon komen staan.

Harm boog zich over me heen en terwijl hij een spoor van vurige kusjes op mijn schouders achterliet, gleden zijn vingers in een tedere streling over mijn rug. Al snel gleden zijn handen naar de zijkant van mijn borsten. Terwijl hij die liefdevol bespeelde, likte hij zich via mijn ruggengraat een weg naar beneden, tot bij de aanzet van mijn bilspleet. Eenmaal daar gleden zijn grote handen naar mijn billen. Hij spreidde ze lichtjes en volgde kussend de welving van mijn lichaam, tot hij uitkwam bij mijn natte schoot.

Met zijn neus tegen mijn stuitje gedrukt en zijn tong die mijn vochtige diepte verkende, terwijl zijn sterke vingers mijn billen bleven kneden, maakte hij me zowat gek van verlangen. Misschien moest ik Jannie, zijn ex-vriendinnetje, simpelweg dankbaar zijn voor alles wat ze Harm had bijgebracht. Hoe dan ook had werkelijk níémand me ooit op deze manier geprobeerd te verwennen. Dat ik het via de grote passpiegel op de kledingkast allemaal kon volgen, maakte het visueel nog een stukje erotischer. Zijn ogen, neus en mond kon ik niet zien, verscholen als ze zaten tussen mijn beide bilhelften, maar wat Harm me daar liet voelen was ronduit zalig! Ook al liet hij me hijgen en puffen als een bezetene, van mij had hij zo uren mogen doorgaan.

“Vertrouw je me, Noortje?” fluisterde hij plotseling. Zijn stem klonk laag en trilde van een intensiteit die me door merg en been ging.

Ik kon alleen maar knikken. Natuurlijk vertrouwde ik hem. Op dat moment had ik mezelf al volledig aan hem overgegeven. Harm wachtte mijn antwoord niet af, maar gleed soepel van het bed af en knielde neer op de vloer. Met zijn sterke handen om mijn heupen trok hij me nog verder achteruit, tot mijn schoot net voorbij de rand van het matras lag en ik me volledig door hem gedragen voelde. Met een zacht maar kordaat gebaar legde hij mijn bovenbenen op zijn brede schouders.

“Haak je enkels maar in elkaar achter mijn rug, liefje,” ademde hij tegen mijn huid. “Ik wil mijn handen vrij hebben om je nog veel meer te plezieren.”

Zodra ik mijn benen om hem heen sloot, verloor ik elke controle. In het begin proefde hij me weer met zijn tong, precies zoals hij net had gedaan, maar al snel liet hij zijn handen de verwennerij overnemen. Het was een sensatie die ik niet kon plaatsen, zo overweldigend intiem was het. Met zijn ene hand streelde hij in een ritmisch, langzaam oplopend tempo mijn clitoris en mijn gezwollen schaamlippen, terwijl twee vingers van zijn andere hand mijn natte, gloeiende kern binnendrongen. Hij tilde me genadeloos omhoog, steeds dichter naar een grens waar ik nog nooit was geweest. Ik lag te hijgen en te puffen op het laken, mijn vingers stevig in het matras geklauwd. Mijn hele lichaam spande zich aan, golvend op het ritme van zijn vingers. Ik voelde dat ik onderweg was naar een climax die allesomvattend zou zijn.

Net op het moment dat ik dacht dat ik niet dieper in het genot kon wegzinken, zette Harm nog een extra tandje bij. Hij verschoof zijn mond en drukte zijn lippen en tong warm en doelgericht in mijn bilspleet, om daar met vochtige likjes de schubbetjes rondom mijn anus te verkennen. Die plotselinge, taboedoorbrekende prikkel was de nekslag voor mijn verstand. Het was alsof er een kortsluiting ontstond in mijn hele wezen. Ik ontplofte. Een luide, schorre kreet ontsnapte aan mijn keel terwijl een intense, ritmische golf van samentrekkingen door mijn hele onderlichaam gierde. Ik schokte wild tegen zijn gezicht aan, overspoeld door een hitte en een intensiteit die Kees me in geen duizend jaar had kunnen geven. Dit was geen gewone climax… Dit was een totale emotionele en fysieke bevrijding in de armen van de jongen die mijn hart nu zeker definitief had gestolen.

Toen de laatste golven van de climax langzaam wegebden, gleed ik slap en volkomen machteloos terug op de lakens. Mijn ademhaling was een snelle, schorre hapering in de stilte van de kamer. Harm kwam overeind van de vloer, klom weer op het bed en trok me teder omhoog, tot ik met mijn rug tegen zijn borstkas aan lag en hij zijn armen beschermend om me heen kon slaan. Ik nestelde me diep in zijn warmte, nog altijd trillend van de intensiteit van wat er zojuist was gebeurd.

“God, Harm...” fluisterde ik zodra ik weer een beetje bij stem was. Ik draaide mijn hoofd een kwartslag om zijn blik te vangen. “Ik... ik weet echt niet wat ik moet zeggen. Dit heb ik werkelijk nog nooit meegemaakt. Je hebt me helemaal ondersteboven geblazen, lieverd.”

Harm drukte een zachte, lome kus in mijn nek en ik voelde zijn borstkas lachen tegen mijn rug. “Je hoeft ook helemaal niets te zeggen, Noortje,” fluisterde hij terug, zijn adem warm tegen mijn huid. “Ik zei je toch dat ik nog lang niet klaar was met het aanbidden van je mooie lijf? Je verdient het om zo bemind te worden. Dit is pas het begin."

Zijn woorden gaven me een intens gelukkig gevoel dat zich diep in mijn ziel nestelde. De laatste restjes spanning en twijfel waren nu definitief verdwenen. Na een paar minuten van serene stilte, waarin we alleen maar naar elkaars ademhaling luisterden, kuste Harm me nog een keer teder op mijn schouder en rolde toen langzaam op zijn rug. Hij bleef me aankijken met een blik die overliep van verlangen en liefde, en legde zijn handen uitnodigend op mijn heupen.

“Kom bij me, Noor,” sprak hij met een lage, schorre stem. “Neem me. Ik ben helemaal van jou vanavond. Jij mag bepalen hoe we dit gaan doen.”

Het feit dat hij het initiatief voor onze allereerste keer samensmelten volledig aan mij overliet, was de ultieme blijk van zijn respect. Ik keek neer op zijn strakke, gespierde lijf, waar zijn zware, prominente erectie ongeduldig tegen zijn buik pulseerde. Mijn hart maakte een wilde sprong van verliefdheid. Ik klom langzaam over hem heen, ging met mijn knieën aan weerszijden van zijn heupen zitten en nam de regie vastberaden in handen. Dit was het moment waarop we écht één zouden worden.

Ik zat schrijlings bovenop hem en voelde zijn gloeiende mannelijkheid zachtjes tegen mijn spleetje drukken bij elke ademteug die ik nam. Ik steunde met mijn handen op zijn brede borstkas, waar zijn hart nog altijd in een razend tempo tekeerging. We lieten onze blikken in elkaar versmelten. Er was geen wegkijken meer aan en ook geen schaamte. Alleen nog maar een grenzeloos verlangen om volledig in elkaar op te gaan. Met trillende vingers reikte ik naar beneden en pakte zijn zware erectie vast. Ik leidde de top ervan naar mijn nog altijd vochtige, pulserende diepte. Toen de eerste aanraking een rilling door ons allebei joeg, hield Harm abrupt zijn adem in. De spieren in zijn armen spanden zich aan, maar hij hield zich strikt aan zijn belofte en bewoog niet. Hij liet de regie volledig aan mij.

“Kijk me aan, Harm,” fluisterde ik met een schorre, diepe stem, terwijl ik langzaam mijn bekken liet zakken.

“Ik doe niets anders, Noor...” ademde hij terug, zijn ogen donker van een bijna pijnlijke intensiteit.

Heel langzaam, millimeter voor millimeter, liet ik mezelf over hem heen glijden. De sensatie van hoe hij me vanbinnen volledig opvulde, was zo intens dat mijn ogen onwillekeurig even dichtvielen. Ik hoorde Harm zachtjes kreunen, een diep en rauw geluid dat recht uit zijn borstkas leek te komen.

Ik dwong mezelf mijn ogen weer te openen en zocht zijn blik. Ik zakte verder, tot ik hem helemaal in mij had en we met onze schoot strak tegen elkaar aan gedrukt zaten. We waren eindelijk één.

“Djezus, Harm... Je bent zo groot... en zo warm,” zuchtte ik, terwijl ik vooroverboog en mijn voorhoofd tegen het zijne liet rusten.

Harm sloeg zijn sterke armen stevig om mijn middel en trok me dicht tegen zich aan, alsof hij me wilde beschermen tegen de hele wereld. “Jij bent zo ongelooflijk zacht, liefje,” fluisterde hij vlak bij mijn lippen, zijn adem gejaagd. “Dit is waar ik al die tijd van heb gedroomd... Noortje, je bent nog perfecter dan ik dacht.”

Helemaal vervuld van zijn lieve compliment richtte ik mijn bovenlichaam weer op, legde mijn handen op zijn schouders en begon langzaam te bewegen. In het begin waren het voorzichtige, lome bewegingen om aan elkaar te wennen, maar al snel vonden we een ritme dat ons allebei in een zinderende roes bracht. Het was geen gehaast of wild beuken. Het was een vloeiende, harmonieuze dans van pure liefde en passie. Bij elke beweging omhoog en omlaag hielden we elkaars blik vast, communicerend zonder woorden.

De lome, vloeiende bewegingen brachten ons al snel in een zinderende roes. Terwijl ik ritmisch over hem heen gleed, voelde ik de hitte vanbinnen weer onbarmhartig toenemen. Harm hield zijn handen stevig op mijn heupen en volgde mijn tempo perfect, zijn blik onafgebroken in de mijne gedrukt. De intense wrijving en de pure verliefdheid die door mijn aderen gierde, werden me al snel te veel. Mijn ademhaling sloeg om in korte, heftige stootjes en voor de tweede keer die avond voelde ik hoe de controle uit mijn vingers glipte. Met een diepe, langgerekte kreun boog ik voorover en stortte ik in een overweldigend hoogtepunt, terwijl mijn binnenste zich in hevige, ritmische pulsen strak om zijn mannelijkheid klemde.

Compleet uitgeput liet ik me voorover vallen op zijn brede borstkas. Harm sloeg zijn sterke armen meteen stevig om me heen, kuste mijn haren en hield me dicht tegen zich aan zodat ik in alle rust kon bijkomen van de best wel heftige storm. Terwijl ik daar zo naakt en hijgend op hem lag te genieten, voelde ik hoe hij diep vanbinnen nog altijd even hard en pulserend aanwezig bleef. Mijn schoot trilde nog na maar zijn onvermoeibare stevigheid wakkerde het vuur in mij direct weer aan. Ik klampte me stevig vast aan ‘mijn’ Harm, keek hem met een zwoele, door de passie getekende blik recht in zijn ogen aan en fluisterde met een schorre stem dicht bij zijn oor dat ik wat graag op mijn rug wilde.

"Gooi me om, schat... Draai me om en maak me helemaal van jou"

Harm reageerde onmiddellijk op mijn smachtende verzoek. Met een vloeiende, krachtige beweging rolde hij me onder zich, zonder dat we de intieme verbinding tussen onze lichamen ook maar een seconde verbraken. In één soepele beweging nam hij de regie volledig van me over. In de missionarishouding, steunend op zijn armen, keek hij me aan met een blik die een mix was van bezitsdrang en diepe tederheid. Toen hij zijn heupen naar voren duwde en diep en trefzeker in mij wegzakte, klemde ik mijn benen strak om zijn middel. Dit was het moment waarop hij me helemaal tot de zijne maakte. Wat volgde was een golvende, intense stroom van pure passie, waarbij we volledig in elkaar opgingen.

Het ritme dat Harm inzette was meteen krachtig, diep en vol tederheid. Elke stoot bracht een intense, tintelende vloedgolf teweeg die in mijn onderbuik een allesverzengende hitte deed ontbranden. We hielden elkaars blik onafgebroken vast, gevangen in een spiraal van puur verlangen en diepe verliefdheid. Het was alsof er een onzichtbare stroomdraad tussen onze harten liep. Ik voelde wat hij voelde en hij las elke nuance van mijn genot in mijn ogen. Aan de versnelling van zijn ademhaling en het felle bonken van zijn hart tegen mijn borstkas voelde ik dat hij de controle nu ook snel aan het verliezen was. Er was geen enkele barrière meer tussen ons. We waren emotioneel zo volmaakt op elkaar afgestemd dat we elkaars ziel leken te raken. Zijn spieren stonden strakgespannen en het zweet glansde op zijn schouders in de schemering van de slaapkamer.

De hernieuwde hitte die hij in mij losmaakte, stuwde mij in een razend tempo weer omhoog. Mijn eigen ademhaling sloeg om in korte, heftige snikken. Het was alsof onze lichamen en geesten in een volmaakte, haast magische harmonie naar dezelfde grens toe bewogen, gedragen door de belofte van die gestolen brieven.

“Noortje... Oh lieverd, ik hou het niet meer,” hijgde Harm, terwijl hij zijn vingers in de lakens naast mijn hoofd klauwde.

“Ik ook niet, schat... kom maar,” fluisterde ik met een schorre stem, terwijl ik mijn bekken dwingend naar het zijne opdrukte. Bij de volgende reeks diepe stoten knapte de lijn. We vonden elkaar in een overweldigend, simultaan hoogtepunt. Een luide, schorre kreet ontsnapte aan mijn lippen, tegelijkertijd overstemd door het diepe, rauwe gegrom van genot dat uit Harms keel rolde. Mijn binnenste trok zich in heftige, ritmische golven strak om hem heen, precies op het moment dat Harm zich volledig overgaf en zijn warme liefdessap met krachtige pulsen diep in mij loosde. We schokten samen, haast synkroon tegen elkaar op. Met onze handen verstrengeld, versmolten we in een explosie van puur genot die nog secondenlang door ons hele wezen bleef natrillen. Dit was de ultieme bezegeling van een liefde die al die tijd in het geheim had moeten groeien.

***

Op dit absolute ‘hoogtepunt’ van haar verhaal stopte Noortje met vertellen. Ze hield haar glas met beide handen vast en keek de kring aan de eettafel rond. Aanvankelijk zei niemand van ons iets, maar de onverholen blikken van pure verwondering en diepe bewondering die alle andere stiefmoeders Noortje toestuurden, deden haar zichtbaar goed.

“Misschien dat ik me moet verontschuldigen omdat ik het allemaal zo lang en breed heb uitgesmeerd,” verbrak Noortje lachend de stilte, al klonk er nog een nerveus toontje in haar stem. “Maar toen ik eenmaal op dreef was, kwamen al die smeuïge details die jullie zo graag wilden horen naar boven alsof het gisteren was.”

Vanaf dat moment kwamen de tongen aan tafel wél goed los.

“Die excuses zijn nergens voor nodig, meid,” reageerde Monique direct. “Je gaf vooraf aan dat je er vreselijk tegenop zag om jouw verhaal te doen, maar je hebt het uiteindelijk nog veel beter gebracht dan ik het mijne. Je had me vanaf de eerste seconde te pakken. Het was echt alsof ik er middenin zat en stiekem stond toe te kijken.”

“Mij had je ook helemaal mee,” sloot Linda zich daarbij aan, terwijl ze instemmend knikte. “Maar 'beter' zou ik niet direct willen zeggen, Monique. Wel heel anders... Wat een waanzinnig verhaal, Noortje. Hoe het bedrog van jouw man met die gestolen brieven uiteindelijk uitdraait op zoiets prachtigs... Nu ja, hoe romantisch wil je het hebben?”

“Romantisch? Zeg dat wel!” verzuchtte Annelies, terwijl ze haar kin in haar handen liet rusten. “Jouw verhaal is bijna jaloersmakend mooi. Verwacht alsjeblieft zoiets spectaculairs niet van mij als ik straks aan de beurt ben... Maar Noortje, ik weet dat je verhaal in principe is afgerond, maar als ik het ten minste vragen mag... Is het destijds bij die ene, stomende avond gebleven, of...?”

Noortjes ogen begonnen meteen enthousiast te glinsteren en ze pikte direct op de vraag in. “Nee, natuurlijk niet! Dat hele weekend, tot en met die maandagochtend, was één grote, onafgebroken lofzang aan de liefde. Harm geeft me werkelijk alles wat ik van zijn vader al bijna twee jaar niet meer krijg. Natuurlijk, als Kees thuis is, houden we ons strikt gedeisd en nemen we geen enkel ongeoorloofde risico. Maar vorige week was mijn man toevallig weer eens vier dagen achter elkaar voor zijn werk in het buitenland... Nou, reken maar dat Harm dan lekker bij mij slaapt. Mijn stiefzoon is inmiddels ook mijn minnaar, en dat maakt ons allebei dolgelukkig.”

“Dat geloof ik meteen, Noortje,” zei Jaklin met een warme glimlach. “Die stiefzoon van jouw lijkt me een prima kerel. Wat mij uit jouw verhaal vooral altijd zal bijblijven, is dat hij er zo volwassen in stond. Hij wilde eerst zijn oprechte bezorgdheid over de lange termijn uitspreken voordat hij die grens definitief achter zich liet en met jou de lakens deelde. Dat siert hem enorm.”

Ik luisterde glimlachend naar de reacties en nam een diepe teug van mijn eigen wijn.

“Ik ben het echt over de hele linie eens met Jaklin,” nam ik het woord, “maar eigenlijk met alles wat hier zojuist over jouw verhaal is gezegd, Noortje.”

Terwijl ik de woorden uitsprak, hikte ik vanbinnen tegen een harde, kille muur aan. Het bittere besef dat ik zoiets prachtigs met mijn eigen stiefzoon Tom nóóit zou hebben, hakte er even genadeloos in. Een vlaag van jaloezie sneed door mijn buik, maar dat kon ik hier aan tafel natuurlijk niet hardop uitspreken. Dat zou immers betekenen dat ik mijn eigen nederlaag nu al verraadde. Ik slikte het nare gevoel weer snel weg, rechtte mijn schouders en zette mijn vriendinnenmasker terug op.

"Vanaf het moment dat je vertelde hoe je naar boven liep om dat gewaagde kanten setje aan te trekken, wat eigenlijk voor je man bedoeld was, kreeg ik al overal de kriebels,” vervolgde ik op een zo luchtig mogelijke toon. “Het bleek uiteindelijk de perfecte sleutel op het figuurlijke slot van Harm. Ik ben oprecht blij voor je dat het allemaal zo goed is uitgepakt... Maar goed, dames, we hebben nog vier verhalen te gaan. Ik stel voor dat iemand van jullie de glazen nog eens bijschenkt, dan loop ik even snel naar de keuken om de schaaltjes met hapjes aan te vullen. Ondertussen kunnen jullie alvast overleggen wie er nu aan de beurt is om haar verhaal te vertellen...”