De deur van de hotelkamer zwaait open met een doffe klap, het geluid galmt even door de kleine ruimte en snijdt door de zware stilte die na onze vorige vernedering was gevallen. Ik lig nog steeds op de vloerbedekking, verspreid tussen de vijftig-euro biljetten die over mijn rug, mijn billen en mijn dijen liggen als een deken van schaamtte en winst. Het papier voelt ruw en koel tegen mijn nog altijd brandende huid, de inkt ruikt chemisch en mengt zich met de zweetlucht van mijn eigen lichaam en de nasmaak van sperma en anale speeksel die nog in mijn keel hangt.

Sophie staat in de deuropening. Haar silhouet is scherp tegen het licht van de gang afgetekend. Ze zegt niets. Ze staart alleen maar naar me neer, haar blik is die van een boer die haar vee inspecteert na een lange dag werken. Ik kruip iets ineen, niet om me te verbergen, dat nut is allang voorbij, maar uit een pure, onwillekeurige reflex van overgave. Mijn adem hapert, mijn borsten gaan op en neer, zwaar en gevoelig. Mijn tepels staan hard aan, strak getrokken door de koele hotelkamerlucht en de nasleep van opwinding.

Ze stapt binnen en de deur valt dicht met een klik dat het einde van mijn rust markeert. Haar hakken tikken ritmisch op het tapijt, een geluid dat diep in mijn buik trilt. In haar hand heeft ze iets zwarts, een stof dat er glanzend uitziet onder het plafondlicht. Een blinddoek.

"Zit rechtop, hond," zegt ze. Haar stem is laag, zonder enige warmte. Het is een commando, geen verzoek.

Ik duw mezelf overeind, de geldbriefjes glijden van mijn lichaam en vallen in een rommelige hoop op de grond naast me. Ik wacht op handen en knieën, mijn hoofd iets gebogen, mijn ogen gericht op haar enkels. Ze komt dichterbij en ik ruik haar parfum, iets duurs en bloemigs dat haaks staat op de viezigheid die ik nu vertegenwoordig.

Zonder waarschuwing buigt ze zich over me heen. De blinddoek komt over mijn ogen. De wereld wordt zwart. De stof strakker om mijn hoofd, ze trekt de knop stevig vast achter mijn oren, zo strak dat het mijn haar een beetje trekt en de stof tegen mijn oogleden drukt. Ik zie niets meer. Alleen donker. Mijn andere zintuigen schieten direct op scherp. Ik hoor het suizen van de airconditioning, het geratel van een ijsmachine in de gang, en mijn eigen hartslag die in mijn oren bonst.

"Open je mond," beveelt ze.

Ik doe mijn mond open, mijn lippen trillen lichtjes. Ik verwacht een vinger, een pik, misschien haar hand. Maar ik voel iets kouds tegen mijn lippen. Het is hard, bevroren, en begint meteen te smelten bij de aanraking van mijn warme huid. Een ijsblokje.

"Lik," sist ze.

Ik steek mijn tong uit en raak het blokje aan. Het is ijskoud, een schokkende sensatie in de hitte van mijn kamer. Water druppelt op mijn tong, koud en verfrissend. Sophie duwt het ijsblokje dieper mijn mond in, speels maar met een onderliggende dreiging. Ik zuig eraan, mijn kaak spant zich aan door de kou.

"Nu, draai je om. Kont omhoog. Hoofd op de grond."

Ik draai me om op handen en knieën, de beweging is onhandig in het donker. Ik laat mijn voorhoofd tegen het tapijt rusten en steek mijn kont in de lucht, mijn billen wijd open, volledig blootgesteld aan haar. Ik voel me kwetsbaarder dan ooit. Ik kan haar niet zien horen komen, alleen voelen. De spanning in mijn lichaam is om te snijden, mijn spieren staan strak.

Er is een korte pauze. Dan voel ik weer die ijskoude sensatie, maar nu niet op mijn lippen. Het ijsblokje, nat en glibberig van mijn speeksel, wordt tegen mijn sterretje gedrukt.

Ik grijns in het donker, een mengeling van angst en pure, perverse lust. De kou is intens, bijna brandend tegen mijn gevoelige ring. Ze duwt zachtjes, draait het ijsblokje een beetje. Mijn kontgaatje trekt samen door de schrik, de kou dwingt mijn spieren om zich krampachtig aan te spannen.

"Ontspan, slet," zegt ze. "Of ik forceer het."

Ik adem diep in en probeer mijn lichaam te overtuigen om mee te werken. Langzaam glijdt het ijsblokje naar binnen. Het is een bizarre, overweldigende sensatie. De kou vult me op, een harde, koude bol in mijn warme holte. Zodra het ijsblokje volledig binnen is, knijp mijn kont automatisch samen om het vast te houden. Het water begint al te smelten, ik voel de koude druppels langs mijn binnenkant naar beneden lopen.

"Vasthouden en mij volgen, sletje," sist ze in mijn oor. Haar adem is warm tegen mijn nek, een scherp contrast met het ijs in mijn kont. "Als je ook maar één druppel laat vallen voordat we beneden zijn, zal je het van de vloer likken. En niet alleen van de vloer."

Ze trekt aan mijn riem. De halsband strakker om mijn nek. "Kruip."

Ik begin te kruipen, blindelings, geleid door de kleine trekjes aan de riem. Elke beweging is een strijd. Het ijsblokje in mijn kont glijdt met elke stap die ik zet, het smelt en wordt glibberig, waardoor het moeilijker is om vast te houden. Mijn spieren trillen van de inspanning om het binnen te houden. De kou verspreidt zich door mijn onderbuik, een onnatuurlijke, doordringende kou die mijn opwinding alleen maar verder aanwakkert.

We verlaten de kamer. De textuur onder mijn handen en knieën verandert van zacht tapijt naar hard, koud vinyl van de hotelgang. Het geluid van mijn handpalmen en knieën op de grond echoot. Ik ben me hyperbewust van mijn naaktheid. Hier in de gang, waar iedereen me ziet – als ze naar buiten komen uit hun kamers – ben ik gewoon een naakte vrouw met een blinddoek en een ijsblokje in haar reet.

"Sneller," mompelt Sophie.

Ze trekt harder aan de riem. Ik moet mijn tempo opvoeren. Het ijsblokje schuift, glijdt een beetje naar beneden. Ik krimp ineen, knijp mijn billen zo hard mogelijk samen. God, het is zo koud. Het water druipt nu langzaam mijn benen af, een duidelijk spoor van mijn vernedering.

We naderen de lift. Ik hoor de 'ping' van de aankomst lift. De deuren schuiven open. Sophie trekt me naar binnen. De metalen vloer van de lift is nog kouder dan de gang. Ik voel de blikken van mensen die er misschien al zijn, maar ik kan niets zien. De angst toeslaat. Wie is er? Zie ik eruit als een hond? Voelen ze mijn schaamte?

"Gelijkvloers," hoor ik Sophie zeggen tegen iemand. Een man, denk ik. Hij antwoordt niet. De deuren sluiten.

De lift daalt. De beweging verergert de strijd tegen het ijs. De zwaartekracht werkt tegen me. Het ijsblokje wil naar beneden, wil eruit glijden. Ik zweet, druppels zweet lopen over mijn voorhoofd onder de blinddoek. Ik kreun zachtjes, een onbedwingbaar geluid van inspanning en genot. Mijn kutje is nat, klam en heet, een perfect contrast met de bevroren aanwezigheid in mijn kont.

"Zie je wel, teefje," zegt Sophie terwijl ze met haar voet over mijn kont wrijft. "Je kunt het niet eens houden zonder te trillen."

De lift stopt. De deuren openen zich. Het geluid van de lobby overvalt me. Geratel van koffers, het tikken van hakken op marmer, het geroezemoes van tientallen mensen die praten, lachen, telefoontjes plegen. En daar ben ik, op handen en knieën, blind en naakt, met smeltend ijs in mijn reet.

Sophie trekt me de lift uit. De marmeren vloer is hard en glad onder mijn knieën. Het is moeilijker om grip te krijgen. Ik glijd een beetje uit, maar Sophie trekt de riem strak, waardoor ik bijna stik.

"Let op jezelf," lacht ze. "We gaan naar het midden."

Ze leidt me dwars door de menigte. Ik hoor gesprekken, schokkende stiltes, gefluister. "God," hoor iemand fluisteren. "Kijk eens." "Is dat een hond?" "Nee, dat is een vrouw."

De woorden raken me als fysieke slagen. Mijn gezicht brandt, ook al kan niemand het zien onder de blinddoek. Ik voel de warmte van de lichamen om me heen, de geur van dure cologne en parfums. Ik ben een object, een tentoonstelling in een museum van perverse verlangens. En dan voel ik het: een hand. Een vreemde hand raakt mijn borst aan. Een snelle, gierende aanraking. Dan nog een, deze keer op mijn billen.

Sophie stopt. We zijn midden in de lobby, ik kan het aan het geluid van het geroezemoes horen. Hier is het echo-achtig, open. Ik hoor het gerinkel van glas, het geluid van ijs in een shaker. We zijn bij de bar, denk ik.

"Zit," beveelt Sophie.

Ik ga zitten, mijn kont op mijn hielen, mijn handen op de grond. Het ijsblokje wordt verder naar binnen geduwd door deze houding, en een golf van smeltwater komt vrij die mijn dijen insmeert. Het is vernederend om zo te zitten, als een hond die een traktatie verwacht.

"Meesters hond heeft een speciaal talent," hoor ik Sophie zeggen. Haar stem is luid, projecterend, alsof ze een toespraak houdt. "Ze kan dingen vasthouden die de meesten van jullie niet eens zouden kunnen verdragen."

Er klinkt gelach. Gemene, gierende lach.

"Maar," gaat ze verder, "ze is niet voor niets hier. Ze is hier om gebruikt te worden. Om verkocht te worden."

Verkocht? Mijn hart slaat over. Verkocht aan wie?

"Kijk maar eens," zegt ze.

Ik voel haar handen op mijn schouders, ze dwingt me naar voren te leunen, mijn gezicht naar de grond. Dan voel ik iets metaalachtig tegen mijn benen. Een kooi. Ze duwt me erin. Het is nauw, mijn schouders raken de tralies aan beide kanten. Het ijzer is koud. Ik kruip naar de hoek van de kooi, mijn lichaam opgerold. De deur van de kooi sluit met een klap die door mijn hele ziel trilt. Ik ben opgesloten. Een beest in een kooi.

"Nu," zegt Sophie, haar stem klinkt alsof ze veilingmeester is. "Wie biedt voor deze vuile slet? Kijk naar haar. Naakt. Blind. Gewillig. Ze doet alles wat je wilt. Alles."

Er valt een stilte. Een intense, zware stilte. Ik hoor alleen mijn eigen ademhaling en het geratel van de tralies terwijl ik tegen ze aan leun.

"Honderd euro," roept een mannenstem. Diep, zelfverzekerd.

"Honderd vijftig," antwoordt een andere.

"Honderd vijftig? Is dat alles voor deze kwaliteit?" Sophie lacht. "Kijk naar die kont. Kijk naar die tieten."

Ik voel handen door de tralies naar binnen reiken. Iemand grijpt mijn borst, knevelt hem hard. Ik kreun, een mengeling van pijn en opwinding. De hand glijdt naar beneden, over mijn buik, naar mijn kutje. Het is nat, ik beschaam me, maar mijn lichaam liegt niet. De vinger dringt binnen, kort en agressief. Ik hijg.

"Tweehonderd," zegt de man wiens vinger in me zit. "En ze is zo glibberig als een vis."

"Driehonderd," roept een vrouw. Haar stem is scherp, bevelend. "Ik wil haar zien likken. Ik wil zien hoe ze schoonmaakt."

"Vierhonderd," zegt de eerste man. "Ik wil haar neuken. Recht in haar reet, terwijl ze in die kooi zit."

De biedingen vliegen elkaar om de oren. De getallen stijgen. Vijfhonderd. Zeshonderd. Zevenhonderd. Ik ben verbaasd. Zevenhonderd euro voor mij? Voor deze slet? Het is een enorme som, een bedrag dat mijn waarde als mens overstijgt en me reduceert tot een product. Een duur product.

Ik hoor Sophie rondom de kooi lopen. "Acht honderd. Heb ik er acht honderd? Zie je die ogen onder de blinddoek? Ze is bang. Ze is geil. Ze is perfect."

"aankijken," zegt een stem vlak bij de tralies. Ik voel zijn adem in mijn gezicht. "Ik bied duizend euro. En ik wil de blinddoek afdoen. Ik wil dat ze me ziet terwijl ik haar gebruik."

Duizend euro. Het getal hangt in de lucht. Niemand zegt iets. De stilte is akelig.

"Verkocht," roept Sophie. "Voor duizend euro aan de heer met de zware stem."

Er klinkt gejuich. Applaus. Het geluid van handen die op elkaar slaan, niet voor mij, maar voor de transactie. De kooideur gaat open. Sophie trekt me eruit. Mijn knieën zijn ruw, mijn huid is gezwollen van het marmer en de tralies.

"Dank u, meneer," hoor ik Sophie zeggen.

De man pakt de riem over. Sophie geeft hem de controle. Ik ben nu zijn hond. Zijn bezit.

"Kom," zegt hij. Zijn stem is diep en ruw.

Hij trekt aan de riem. Ik kruip achter hem aan, blindelings. Waar gaan we heen? Naar zijn kamer? Naar de bar? Ik weet het niet. Het enige wat ik weet is dat het ijsblokje in mijn kont bijna gesmolten is, een klein, koud restant dat nog steeds vecht tegen de hitte van mijn lichaam. Het water druipt langs mijn benen, een zichtbaar bewijs van mijn vernedering.

We lopen een paar meter. Ik voel het tapijt onder mijn knieën. We gaan een kamer in. De deur sluit achter ons. Het geroezemoes van de lobby is gedempt. Hier is het stil. Alleen onze ademhaling.

"Ga zitten," beveelt de man.

Ik ga zitten, op mijn hielen, mijn hoofd opgeheven, wachtend. Ik hoor hem bewegen. Het ritselen van kleding. Een ritssluiting die naar beneden gaat. De kleding valt op de grond.

"Je mag de blinddoek afdoen," zegt hij. "Maar doe het langzaam."

Ik reik naar achteren, mijn vingers trillen terwijl ik de knop losmaak. De stof glijdt van mijn ogen. Het licht is fel, ik moet even knipperen. Langzaam komt het zicht terug.

Voor me staat een man. Hij is oud, misschien wel in de zestig. Hij heeft een grijs baard en een pak dat duizenden euro's moet hebben gekost. Maar nu is hij naakt. Zijn lichaam is behaard, zijn buik wat dikker. En zijn pik... hij is groot, half stijf en dik, met opgezwollen aders die eromheen lopen. Hij glimt een beetje, waarschijnlijk van voor-speeksel.

"Hoi slet," zegt hij. "Ik ben je nieuwe eigenaar voor het komende uur."

Ik staar naar hem, mijn ogen groot. Ik weet niet wat ik moet zeggen. "Hallo," mompel ik, mijn stem schor en zacht.

"Hallo?" Hij lacht, een droge, korte lach. "Nee, dat is niet wat een hond zegt. Een hond blaft."

Hij stapt naar me toe en duwt zijn tegen mijn gezicht. De geur van man, zweet en een klein beetje urine vult mijn neus. Het is overweldigend.

"Open je mond," beveelt hij.

Ik doe mijn mond open. Hij duwt zijn pik naar binnen. Hij is groot, hij vult mijn mond vol, drukt tegen mijn keel. Ik moet mijn adem inhouden, mijn kaken spieren zich om hem heen.

"Zuig," zegt hij. "Zuig zoals het duizend euro waard is."

Ik begin te zuigen, mijn tong speelt over zijn eikel, rond en rond. Ik gebruik mijn lippen, zuig hard, trek hem dieper in mijn keel. Hij grijpt mijn haar, trekt mijn hoofd naar achteren en duwt dan weer naar voren, mijn mond neukend. Hij is ruw, hij gaat diep. Ik kokhalz, mijn ogen tranen, maar ik stop niet. Ik kan niet stoppen. Ik ben zijn hond.

"Ja, zo," kreunt hij. "Goede hond."

Hij duwt me weg. Ik val op mijn rug op het bed, mijn benen wijd open. Hij kijkt naar me, zijn ogen scannen mijn lichaam, van mijn gezicht, over mijn borsten, naar mijn kutje en mijn kont.

"Het ijs," zegt hij. "Is het er nog?"

"Ja," hijg ik. "Maar het smelt."

"Ga liggen op je buik," beveelt hij. "Kont omhoog."

Ik draai me om, mijn gezicht in de kussens, mijn kont in de lucht. Ik voel het bed inzakken als hij erop klimt. Zijn handen grijpen mijn billen, kneden ze hard. Dan voel ik zijn vinger bij mijn kontgaatje. Hij duwt erin, voelt het smeltwater.

"Koud," zegt hij. "Maar niet voor lang."

Hij positioneert zich achter me. Ik voel de kop van zijn pik tegen mijn sterretje. Hij is groot en hard. Hij duwt. De pijn is scherp, mijn lichaam protesteert, maar ik ontspan, ik laat het toe. Hij glijdt naar binnen, langzaam maar onverbiddelijk. Het ijsblokje wordt verder naar binnen geduwd, de kou en de warmte van zijn pik mengen zich in een verwarrende, intense sensatie.

Hij begint te neuken. Hard. Diep. Elke stoot duwt mijn gezicht in het kussen. Ik kreun, gil, smeek om meer. Het is pijnlijk, het is genot, het is alles tegelijk. Mijn kont wordt uitgerekt, gevuld, gebruikt.

"Je bent zo strak," gromt hij. "Zo fucking strak."

Hij pakt mijn haar, trekt mijn hoofd omhoog. "Kijk naar me," zegt hij. "Kijk terwijl ik je neuk."

Ik kijk over mijn schouder. Hij zit bovenop me, zijn gezicht is rood, zijn ogen branden van lust. Hij spuugt op mijn rug, het speeksel loopt langs mijn ruggengraat. Een teken van bezit.

"Je bent mijn hoer," zegt hij. "Mijn duizend-euro-hoer."

Hij neukt me harder, sneller. Ik voel zijn ballen tegen mijn billen slaan. Het geluid van natte huid tegen natte huid vult de kamer. Het ijsblokje is nu volledig gesmolten, het water lekt uit mijn kont, mengt zich met zijn voorvocht. Het is een natte, rommelige zaak.

"Ik ga klaarkomen," hijgt hij. "Waar wil je het?"

"In mijn reet," kreun ik. "Kom in mijn reet."

Met een laatste, krachtige stoot duwt hij zich diep in me. Hij kreunt hard, zijn lichaam trilt, en ik voel zijn sperma spuiten, warm en dik, diep in mijn darmen. Hij blijft even liggen, zwaar ademend, zijn gewicht drukt op me.

Dan trekt hij zich terug. Ik voel zijn sperma uit mijn kont lekken, warm en plakkerig. Hij valt naast me op het bed, uitgeput.

"Goede hond," zegt hij, terwijl hij mijn rug aait. "Zeer goede hond."

Ik lig daar, voldaan, uitgeput, gebruikt. Mijn lichaam trilt nog na. Mijn kont is pijnlijk, mijn keel is pijnlijk. Maar ik voel me ook... levend. Meer levend dan ooit tevoren. Ik ben verkocht. Ik ben gebruikt. En ik ben nog steeds de slet van Meester.

Sophie staat weer in de deuropening. Ik weet niet wanneer ze binnen is gekomen. Ze kijkt naar ons, een glimlach om haar lippen.

"Tijd om terug te gaan naar de kooi, hond," zegt ze. "Meester heeft nog meer plannen voor je."

De man op het bed lacht. "Ze was mijn geld waard," zegt hij. "Ze is een goede neuk-teefje."

Sophie pakt de riem. "Kom dan."

Ik kruip van het bed, mijn benen zijn wankel. Het sperma loopt langs mijn benen naar beneden. Ik volg Sophie, blindelings weer, terug naar de kooi in de lobby. De biedingen beginnen weer. Ik ben weer te koop. En ik ben er klaar voor. Klaar voor alles wat Meester, en deze vreemden, met me willen doen. Want ik ben niets meer. Ik ben slechts een lichaam. Een gat om te vullen. Een hond om te verkopen. En dat is precies wat ik wil zijn.

Terwijl ik in de kooi kruip, voel ik de restanten van het ijs, het sperma, het speeksel. Het is een vieze, vies-zalige cocktail van vernedering. En ik drink het op als de zoete drank van onderwerping. De kooideur sluit. Ik wacht. Wacht op de volgende bod. Wacht op de volgende pik. Wacht op de volgende vernedering. Ik ben er klaar voor. Ik ben er klaar voor om alles te zijn wat ze willen dat ik ben. Een slet. Een hond. Een product. En ik zal ervan genieten. Elke seconde. Elke pik. Elke vernedering. Want dat is wat ik ben. Dat is wat ik altijd al had willen zijn.

Wordt vervolgt

x
Bjarne