
Net als de vorige ochtend lag Carola over me heen, mijn arm om haar heen. Het voelde heerlijk, warm, vertrouwd zelfs. Ik kon daar wel aan wennen, maar vanavond zou ze weer naar huis moeten, en dat idee maakte dat mijn maag even kromp.
Ik bleef maar denken over dit bijzondere weekend. Opeens had ik een vriendin van zestien, en haar moeder vond dat geen probleem. Hoeveel gekker zou het leven nog kunnen worden?
Opeens bewoog Carola. "Ben ik wakker?" mompelde ze.
"Nee, je slaapt nog."
Ik voelde haar even lachen.
"Oké. Ligt lekker zo."
"Vind ik ook."
Carola klemde haar arm, die over mij heen lag, even strak tegen me aan. "Fijn." Ze tilde haar hoofd even op, blies wat haar aan de kant, en kuste me op de wang. "Goeiemorgen."
"Goeiemorgen, Carola."
Ze keek me nog steeds aan dus retourneerde ik de kus, maar nu op haar lippen. Dat zorgde voor een glimlach. "Dat was fijn." Toen legde ze haar hoofd weer op mijn schouder.
"Kan ik je wat vragen of heb je daar nu geen zin in?"
Ze haalde half haar schouders op. "Weet ik nog niet. Vraag maar."
"Wat wil je gaan doen na school?"
Alsof dat een toverspreuk was, kwam ze overeind en ging schrijlings over me heen zitten. "Kapster. Wil ik al heel lang. Misschien zelfs een eigen salon."
"Kapster?" Dat had ik niet verwacht.
"Uh-huh. Mensen hebben haar en dat groeit en dat moet er eens af. Robots kunnen dat nog niet." Ze vertelde me dat ze eens een korte knipcursus gedaan had, en ze vond dat heel leuk. "En wat doe jij eigenlijk voor werk?"
"Niets spannends. Administratie en regelwerk voor een bedrijf dat machines bouwt voor het maken van allerlei dingen."
"Dat klinkt echt niet spannend." Carola boog zich voorover. Ik voelde haar tepels op mijn borst drukken. "Wij zijn wel spannend." Ze kuste me. Op mijn lippen. "En ik wil ons spannend houden." Weer een kus.
Mijn handen gleden om haar heen, naar haar billen. Ik genoot ervan om haar te voelen, op me, mijn handen precies daar.
"Eigenlijk moet ik nog wat huiswerk maken vandaag." Ze liet zich op me zakken en lag daar, rustig, tevreden. "Over twee maanden word ik trouwens zeventien."
"Hoera." Ik kneep zachtjes in haar billen.
"Doe je dat op mijn verjaardag ook?" vroeg ze.
"Als het kan."
Ze vond dat een goed idee.
Ik liet mijn handen omhoog glijden over haar rug, en weer terug naar beneden. "Jij voelt zo lekker bovenop me, Carola."
"Uh-huh. Daarom doe ik dat. Ik vind dit ook zo fijn." Ze wiebelde met haar billen toen mijn handen daar weer arriveerden. "Kon ik maar hier blijven wonen, David. Maar dat vinden mijn ouders niet goed. Dat weet ik zeker."
Ik sloeg mijn armen om haar heen voor een knuffel. "Je woont hiernaast. Dat is niet zo ver, toch?"
"Maar daar heb ik dit niet." Ze zuchtte terwijl ze zich even aan me vastklampte. "Dit dus."
"Het leven is zwaar, hè?" zei ik.
"Uh-huh." Ze keek me aan en begon te lachen. "Als ik maar niet te zwaar ben."
Ik beloofde haar dat ik dat dan meteen zou zeggen. "Ontbijt?"
Even dacht ze na. "Geen seks?"
"Dat vroeg ik niet, maar dat kan ook. Voor, na of tijdens." Ik knipoogde.
"Alledrie. Als we dat volhouden." Ze kuste me weer en rolde toen van me af. "Ik lust wel wat."
*
Samen maakten we iets klaar, en Carola zat op mijn schoot onder het eten, met mijn pik in haar. Seks vóór het eten was er niet van gekomen, maar onder het eten bleek geen probleem te zijn, en dus namen we het ervan.
Rustig wippend zei ze: "Ik zou eigenlijk wel een foto van ons samen willen hebben. Een nette, om naar mamma te sturen."
"Een nette." Daar moest ik vreselijk om lachen.
"Niet lachen! Niet van onderen, maar met deze badjassen aan is best netjes van boven, toch?" Carola pakte haar telefoon alvast.
Ik vroeg of ze zeker was. Dat was ze. Ze sloeg haar vrije arm om mijn nek en maakte een paar foto's van ons, waarna we de beste uitzochten. Daar waren we vrij snel uit, en binnen de kortste keren was de foto al verstuurd. Jeetje, die jeugd van tegenwoordig ook, dacht ik.
"De volgende keer maak ik er een als ik je een kus geef," annonceerde ze vast.
"Als er een volgende keer is," merkte ik zachtjes op. Haar moeder had wel gemoedelijk geklonken aan de telefoon, maar dit was wel 'in your face'.
"Huh. Nou zitten we niet meer te neuken," zei Carola. "Maken we vandaag nog wel goed, hè?"
"Beslist."
Ze bleef lekker op mijn schoot zitten tot we gegeten hadden. Carola moest nog wel haar laptop en wat boeken halen, ze had ten slotte nog huiswerk te doen, maar dat kon wachten tot nadat we hadden gedoucht.
Vlak voor we dat zouden gaan doen, pingde haar telefoon. "Berichtje van mamma! O, kijk!" Ze drukte het scherm bijna in mijn gezicht. Het bericht was: 'Wat een leuke foto!'
Oef, dat was weer een geruststelling. En ook het besef dat ze bijna zeventien was, maakte voor mij wel iets uit. Eigenlijk was dat stom, maar ja, mensen en ideeën kunnen nou eenmaal stom zijn.
"Kom op. Douchen," zei ik.
"Graag!"
We gingen naar de badkamer en al snel stonden we onder het warme water. Carola vroeg of ik haar haren wilde wassen, en dat deed ik met plezier. En uitgebreid, want ze zei: "Hé, wat doe jij nou? Ik heb geen haar op mijn borsten!"
Ik lachte en trok haar even tegen me aan. "Weet ik, maar het glijdt zo lekker met je shampoo." Ik liet mijn duimen over haar tepels glijden. "Gewoon zeggen als je dit niet wilt, dan stop ik."
Meteen greep ze mijn handen om die daar te houden. "Doorgaan. Alsjeblieft. Dit is… lekker." Mijn pik stond al overeind en drukte tussen haar billen. "En dat ook."
Ik spoelde haar haren uit en begon haar toen langzaam in te zepen, terwijl zij dat tegelijk deed bij mij. Het leek heel onhandig, maar het was leuk om te doen. Heel sensueel en intiem.
"Ik word hier zo geil van als je zo lekker met me aan het friemelen bent," zei Carola toen ze tegen me aan stond en we langzaam tegen elkaar aan wreven. Ik verzekerde haar dat zij niet de enige was.
"Is het echt zo erg met je?"
Ze knikte.
Ik draaide de kraan dicht. "Zet je voet eens op dat plankje." Toen ze dat gedaan had, tilde ik haar een stukje op. Ze begreep meteen de bedoeling, stak een hand omlaag, en mijn pik gleed in haar.
"Ik houd dit niet lang vol maar lekker…" Ze keek me strak aan terwijl ik haar even neukte. Ik wist dat dit echt een bijna onmogelijke positie was, maar het moest gewoon even.
"Wij zijn lekker samen," zei ik. Ik trok me weer uit haar, zette haar neer, en duwde de deur van de douchecabine open. "Kom." Ik liet haar op het kastje met handdoeken gaan zitten. Dat was precies hoog genoeg, en ze kon tegen de muur leunen.
Carola trok haar benen op en deed ze uit elkaar. Haar natte poes verwelkomde mijn pik terug. Weer keek ze me strak aan. Ik neukte haar langzaam en diep. "Ja. Wij zijn echt lekker samen."
Haar benen leunden op mijn armen terwijl ik haar heupen vasthield. "Ik had nooit gedacht dat jij zo geil kon zijn, Carola."
"Ik ook niet," zei ze, "maar ik ben blij dat we daar samen achter zijn gekomen. Kun je wat harder?"
Dus stootte ik harder in haar, en zelfs iets dieper. Haar blik was intens en op mij gericht. We bleven elkaar aankijken, opgaand in het gevoel dat we samen opriepen. Ze speelde met haar tepels, iets dat me nog meer opwond, en begon zichzelf te vingeren op het ritme van mijn stoten.
"Je maakt me gek, David," zei ze hees. "Ik ga zo helemaal ontploffen."
"Ik ook, Carola. In je? Op je?"
"In me. Pil, weet je nog?" Even knipoogde ze, toen was die intense, bijna extatische blik er weer.
Ons neuken en hijgen was even het enige geluid in de badkamer.
"Ik ga komen, David."
"Ik-" Meer kreeg ik er niet uit toen ik alles in haar spoot en nog eens heel diep in haar ramde.
Even later kneep ze haar ogen dicht. Haar poes klemde om mijn pik en ze begon te schokken. Bijna tegelijk kwamen we klaar, alsof we het afgesproken hadden. We kreunden in koor, en haar orgasme leek het mijne te rekken, wat een heel bijzondere ervaring was.
Enkele minuten later begonnen we wat rustiger te worden en op adem te komen. Mijn pik was al lang niet meer zo hard maar ik zat nog steeds in haar. Haar spieren daarbeneden schokten nog steeds na.
"Pfff…" zei ze toen. "Dit was heftig…" Haar ogen straalden.
"Heel heftig." Langzaam trok ik terug.
Carola ging rechtop zitten en sloeg haar armen om me heen. Ik hield haar stevig vast.
"Boem, boem," zei ze toen.
"Wat?"
Ze giechelde. "Je hart. Boem, boem. Dat hoor ik."
Ik woelde even door haar bijna droge haar. "Jij bent gek. Ik heb een idee."
"Gek op jou," beaamde ze. "Welk idee?"
"Terug onder de douche. Afspoelen." We zaten ten slotte nog onder het opdrogende badschuim, of wat daarvan over was.
"O ja. Wel een goed idee."
*
"Nou, dan ga ik maar even." Carola klonk alsof ze naar haar eigen begrafenis ging, terwijl ze enkel haar huiswerkspullen ging halen. "Loop je mee?"
"Ben je bang dat je verdwaalt?" vroeg ik terwijl ik opstond.
"Nee. Dat het gaat onweren." Ze gaf me een knuffel, waarna we haar laptop en wat boeken gingen halen.
Toen we terug waren, ging ze aan de eettafel zitten. Ik zorgde dat ze op de WIFI kon.
"Dit voelt wel stom hoor," zei ze. "Huiswerk maken, na wat we in de douche deden."
Mijn voorstel, dat ze dan maar haar huiswerk in de douche zou maken, werd weggehoond, en toen moesten we allebei weer lachen.
"Hier," zei ik even later. "Thee en zelfgemaakte cake. Met aarbeienjam."
"Dank je…" Even later was ze serieus aan het werk en had schijnbaar niet in de gaten dat ik zowat constant naar haar zat te kijken.
"Je zit naar me te kijken."
"Klopt. Omdat ik je leuk vindt. Je hebt een leuke koppie, Carola, en ik zit ergens aan te denken, maar ik weet niet wat jij daarvan vindt."
Meteen was het huiswerk vergeten. "Vertel!"
Ik legde uit dat de kapper waar ik altijd heenging, wel eens leerlingen in de zaak had. "Geen idee hoe jij in je tijd zit met school en zo, maar ik zou daar eens kunnen vragen of ze iets voor jou kunnen doen. Een uurtje of zo per week? Of twee?"
"Echt? Zou je dat doen?"
"Tuurlijk. Als jij daar blij van wordt…" Voor ik uitgesproken was, had ik al twee armen om mijn nek en een zoen op mijn wang.
"Hartstikke blij!" schetterde Carola in mijn oor.
"Moet je natuurlijk wel je huiswerk afhebben, anders wordt dat niks," plaagde ik haar. Ze wist precies dat ik dat deed.
"Ja ja, dat hoor ik thuis ook altijd. Al heb ik het altijd op tijd af. Ben trouwens bijna klaar." Na nog een zoen ging ze weer aan haar laptop zitten. "Niet storen, oké?"
"Oké, mevrouw." Ik knipoogde en zocht mijn telefoon op. Een berichtje naar de eigenaresse van de kapsalon was snel genoeg gestuurd.
*
Na de lunch en het laatste beetje huiswerk gingen we een stukje wandelen. Het was mooi weer, en altijd maar binnenzitten was ook niet alles. Er waren meer wandelaars onderweg. Soms keken ze ons even aan, maar niemand maakte een opmerking.
We praatten over van alles. Wat ik nog voor plannen had, wat zij nog allemaal wilde doen en beleven, en zo waren we snel een paar uur onderweg en alweer op weg naar huis.
Carola's telefoon pingelde. "Mamma," zei ze meteen. "Die heeft een eigen geluidje." Ze keek wat haar moeder had gestuurd. "Ze zijn over een half uurtje thuis," rapporteerde ze, "en ze wil weten of alles goed is. En of je met ons mee wilt eten."
Iets in haar toon klonk vreemd, dus vroeg ik haar of er iets was.
"Een beetje. Als jij bij ons komt eten, dan ga je ook weer naar huis en dan blijf ik… thuis." Ze pakte mijn hand vast. "En als ik daaraan denk dan mis ik je nu al." Ze slaakte een diepe zucht.
Door haar woorden voelde ik me opeens ook vreemd. Meer dan ik had verwacht.
"En ik weet niet eens wanneer ik weer bij je kan zijn. Om te slapen. En zo." Bij het 'en zo' keek ze me even aan, een grote glimlach op haar gezicht. "Wij en-zoën best goed."
"Wij zijn geweldige en-zoërs," zei ik. "Ik ga jou ook missen, meisje."
"Meisje?"
"Meisje als 'mijn meisje'. Niet 'klein meisje'," verduidelijkte ik meteen.
Ze stopte met wandelen. "Ben je een beetje verliefd om me geworden, David? Net als ik op jou?"
"Wel meer dan een beetje, Carola." Het was waar.
"Fijn." Even keek ze me weer op die bijzondere manier aan. "Echt fijn."
We liepen door en probeerden het gesprek weer op te pakken, maar na die woorden vlotte dat niet meer echt.
"Ping," zei de telefoon.
"O ja. Of je komt eten." Dat waren we gewoon even vergeten.
"Graag. Dan hoef ik niet te koken," zei ik. "En dan heb ik jou wat langer in de buurt."
Carola knikte en tikte een antwoord. Na nog een ping wisten we dat haar ouders echt zowat thuis waren. "Mamma heeft pizza's besteld. Of we er over een half uur kunnen zijn."
Het verwonderde me dat haar ouders geen haast hadden om hun dochter weer te zien. Heel bijzonder. Had haar moeder haar vader al wat 'bewerkt'?
Hoe het ook was, de pizza was uitstekend en het bezoek bij de buren was leuk. Carola vertelde honderd uit over de eenvoudige dingen die we hadden gedaan, zoals ontbijt maken, wandelen, en ook over mijn aanbod om voor haar iets te regelen in een kapsalon. Daar was ze echt heel enthousiast over, dus besloot ik daar echt nog eens achteraan te gaan.
Toen kwam het onvermijdelijke moment dat ik moest gaan. Carola liep met me mee naar de voordeur. "Ik mis je nou al, verdomme," zei ze.
"Ik jou ook, lieverd." Even knuffelde ik haar. "Het is even niet anders. Tot snel weer."
"Ja." Ze haalde diep adem en gaf me een snelle kus op de mond. "Tot snel weer."
Toen de deur achter me dichtviel, klonk dat beslist niet als 'snel weer'. Waar hadden we ons ingestort, vroeg ik me af toen ik mijn eigen woning binnenstapte, en meteen overvallen werd door de leegte die Carola had achtergelaten.
Mijn telefoon piepte. Een antwoord van de kapsalon-eigenaresse. Wat een mazzel, ze waren net op zoek naar iemand voor een soort stageplaats, op woensdagen. 'Laat maar weten of dat bij jouw kennis past!' schreef ze, dus ik stuurde het bericht meteen door naar Carola. Die stuurde prompt een berichtje terug dat woensdag helemaal perfect zou zijn omdat ze dan vroeg met school klaar was. Daarop stuurde ik haar het nummer van de kapsalon. "Dan kun je het zelf regelen, da's makkelijker."
Het antwoord kwam onmiddellijk, in de vorm van drie kusjes-emoji's. Die bekeek ik nog regelmatig die avond, tot ik naar bed ging.
In de slaapkamer wachtte een verrassing op me. Haar slipje lag op mijn hoofdkussen.
Ik stuurde een foto daarvan naar haar toe. "Dank je. Slaap lekker, Carola."
Het antwoord was weer een kus-emoji.





