De zon hing laag toen Fariha, Amina en Zainab naakt de straat in fietsten. Alleen hun natte hijabs bedekten nog iets. Waterdruppels en zweet liepen over hun borsten, buiken en billen. Voorbijgangers staarden openlijk. Een auto toeterde. Een groep jongens floot. De drie zussen fietsten door, opgewonden door de blikken, hun blote huid warm van de zon en de aandacht.

Thuis aangekomen parkeerden ze de fietsen tegen de schuur. De voordeur stond open. Ahmed stond in de deuropening. Volledig naakt, armen over elkaar, kaak strak. Zijn blik was donker.

“Jullie zijn naakt over straat gefietst.”

Zijn stem was laag en gevaarlijk rustig.

Fariha slikte. Amina keek naar de grond. Zainab probeerde nog te glimlachen, maar de glimlach bevroor toen Ahmed een stap naar voren deed.

“Naakt. Op de openbare weg. Voor iedereen zichtbaar. Alsof jullie gewone straatmatten zijn.”

Hij wees naar binnen. “Woonkamer. Nu.”

De drie zussen liepen zwijgend naar binnen. Layla zat al op de bank, naakt, met een mengeling van spanning en instemming in haar ogen. Ze zei niets. Dit was Ahmed’s moment.

Ahmed pakte het dikke touw dat inmiddels permanent in de la van de salontafel lag, samen met de leren riem en de blinddoeken. Hij werkte snel en efficiënt.

Eerst Fariha. Hij dwong haar op haar knieën, trok haar armen strak op haar rug en bond haar polsen stevig vast. Daarna haar enkels, zodat ze alleen nog kon knielen met gespreide knieën. De hijab bleef zitten. De rest van haar lichaam was volledig beschikbaar. Hij herhaalde het bij Amina en Zainab. Binnen enkele minuten knielden de drie zussen naast elkaar op de harde vloer: handen op de rug, borsten naar voren, billen naar achteren, benen gespreid.

Ahmed liep langzaam achter hen langs. Zijn hand gleed over Fariha’s billen, toen over die van Amina, toen over Zainab. Hij pakte de leren riem.

“Jullie hebben het gezin te schande gemaakt,” zei hij kalm. “Dus jullie worden gestraft. Hard. En jullie houden je mond tot ik zeg dat jullie mogen spreken.”

De eerste klap landde op Fariha’s rechterbil. Hard, droog, luid. Fariha trok haar adem in maar maakte geen geluid. De tweede klap volgde meteen op de linkerbil. Rode strepen verschenen. Ahmed gaf haar tien klappen, om en om, steeds harder. Haar billen gloeiden en trilden. Tranen stonden in haar ogen, maar ze bleef stil.

Toen was Amina aan de beurt. Ahmed bond haar nog strakker: hij trok het touw zo dat haar rug holler stond en haar borsten verder naar voren kwamen. De riem zong door de lucht. Amina jankte zacht bij de vijfde klap, maar beet op haar lip. Ahmed stopte niet. Vijftien klappen. Haar billen waren donkerrood en warm toen hij klaar was.

Zainab kreeg de zwaarste straf. Ahmed blinddoekte haar eerst. Daarna sloeg hij haar met de riem over billen, bovenbenen en de gevoelige huid vlak boven haar knieholtes. Zainab trilde heftig. Haar ademhaling was onregelmatig. Toen hij eindelijk stopte, hingen er tranen onder de blinddoek.

Ahmed ging voor hen staan. Zijn pik was volledig hard.

“Nu laten jullie zien dat jullie nog ergens goed voor zijn.”

Hij pakte Fariha eerst bij haar hijab, trok haar hoofd naar voren en duwde zijn dikke, harde lul tussen haar lippen. “Zuig. Diep. En hou vol.”

Fariha opende haar mond en nam hem in. Ahmed neukte haar gezicht met lange, diepe stoten. Speeksel liep al snel over haar kin en op haar borsten. Hij hield haar hoofd stevig vast en gebruikte haar mond alsof het alleen een holte was. Na een paar minuten trok hij zich terug, een dik sliert speeksel bleef hangen, en schoof naar Amina.

Amina kreeg hetzelfde. Ahmed duwde zich tot in haar keel. Amina kokhalsde, tranen liepen over haar wangen, maar hij hield haar vast tot haar neus tegen zijn buik drukte. Hij neukte haar mond hard en ritmisch. Zainab, nog blinddoekt, hoorde alles en trilde.

Toen was Zainab aan de beurt. Ahmed trok de blinddoek iets omhoog zodat ze hem kon zien, duwde zijn natte, speekselglimmende pik in haar mond en begon haar keel te gebruiken. Hij ging dieper dan bij de anderen. Zainab’s keelbol werkte zichtbaar. Speeksel en slijm droop in draden op de vloer.

Ahmed wisselde de hele tijd.

Hij ging van de ene zus naar de andere. Soms liet hij hen om beurten likken: Fariha de eikel, Amina de schacht, Zainab de ballen. Soms neukte hij één mond terwijl hij de anderen beval toe te kijken zonder te bewegen. Af en toe gaf hij extra klappen met de riem op hun al brandende billen terwijl ze hem pijpten, zodat ze kreunden om zijn lul.

Layla zat intussen op de bank en wreef langzaam over haar eigen kutje, duidelijk opgewonden door het tafereel. Ze kwam niet tussenbeide. Dit was de straf.

Na lange, uitputtende minuten trok Ahmed zich terug. Hij stond voor de drie knielende, gebonden, speeksel- en traangezichten.

“Mond open. Tong uit.”

Hij trok zich af boven hen. Dikke, warme stralen sperma spoot over Fariha’s tong en wangen, over Amina’s open mond en hijab, over Zainab’s lippen en kin. Hij zorgde dat alle drie geraakt werden. Daarna duwde hij zijn nog halfharde pik beurtelings in elke mond zodat ze hem schoon moesten likken.

Pas toen hij helemaal schoon en zacht was, maakte hij de touwen los.

De drie zussen zakten voorover, ademend, billen brandend, gezichten plakkerig, kelen pijnlijk. Ahmed keek neer op hen.

“Volgende keer dat jullie naakt over straat gaan,” zei hij kalm, “wordt de straf dubbel zo lang. En dan doe ik de riem op jullie borsten en binnenkant dijen ook. Begrepen?”

Drie hese stemmen antwoordden tegelijk.

“Ja, papa.”

Ahmed knikte. Hij ging op de bank zitten naast Layla. “Nu blijven jullie zo knielen tot ik zeg dat jullie mogen opstaan. En jullie denken na over wat jullie gedaan hebben.”

Fariha, Amina en Zainab bleven knielen op de harde vloer, naakt, gestraft, gebruikt en nog trillend. De brandende pijn in hun billen mengde zich met de natte warmte tussen hun benen. Geen van hen klaagde.

De les was duidelijk.
En ergens, diep vanbinnen, wachtten ze al op de volgende keer dat ze hem opnieuw tot zo’n straf zouden dwingen.