De video’s deden het harder dan Fariha ooit had durven dromen. Binnen twee dagen stonden de tellers in de honderdduizenden. Commentaren stroomden binnen vanuit de hele wereld. De meeste waren vies, lovend, smeken om meer. Maar één bericht viel op. Het kwam via het anonieme contactformulier op de site die Fariha in haast had aangemaakt.

> “Ik weet wie je bent, Fariha. Ik herken de stem. De hijab. De manier waarop je ‘papa’ zegt.
> Ik ben de imam van jullie moskee.
> Kom morgenavond na isha. Achterdeur. Alleen.
> Ik wil zien hoe ver je echt durft te gaan. In het huis van Allah.
> Als je niet komt, stuur ik de links naar iedereen.”

Fariha las het drie keer. Haar hart bonsde, maar tussen haar benen klopte het harder. Ze liet het bericht aan Layla en Ahmed zien. Er viel een lange stilte. Toen knikte Ahmed langzaam. Layla streek over Fariha’s blote rug.

“Ga,” zei haar moeder zacht. “Maar film alles. En kom terug met verhalen.”

---

De volgende avond liep Fariha alleen door de stille straten. Ze droeg een lange zwarte abaya en een strakke hijab. Daaronder niets. In haar tas zaten de kleine camera, glijmiddel, de dikke dildo en de leren riem. Haar hart klopte in haar keel toen ze bij de achterdeur van de moskee aankwam.

De deur ging meteen open.
De imam stond daar. Een man van begin vijftig, met een verzorgde grijze baard, scherpe ogen en een lang donker gewaad. Hij keek haar aan zonder te glimlachen.

“Kom binnen.”

Hij leidde haar door een smalle gang, voorbij de gebedsruimte, naar een kleine kamer achterin die normaal als opslag diende. Er stonden dozen met korans, gebedskleden en een oude bureau. Hij sloot de deur achter hen en draaide de sleutel om.

“Trek het uit,” zei hij kalm. “Alles.”

Fariha gehoorzaamde. De abaya gleed van haar schouders. Haar naakte lichaam kwam tevoorschijn in het zwakke licht van een enkele lamp. Borsten, gladde huid, de nog licht rode strepen van eerdere straffen op haar billen. Alleen de hijab bleef zitten.

De imam liep om haar heen. Zijn ademhaling was zwaar. Hij tilde haar borsten op, kneedde ze, trok aan haar tepels tot ze hard waren. Toen duwde hij haar op haar knieën.

“Je hebt je vader geneukt. Je moeder. Je zusjes. Voor de camera. In het openbaar. Je hebt je lichaam gegeven aan vreemden. En nu sta je hier, in de moskee, met een natte kut.”

Hij opende zijn gewaad. Zijn pik was dik, donker en al hard. Hij pakte Fariha’s hoofd met beide handen en duwde zich zonder waarschuwing diep in haar keel. Fariha kokhalsde, maar hij hield haar vast. Hij neukte haar mond met lange, genadeloze stoten, precies zoals Ahmed dat deed. Speeksel en slijm liepen over haar kin op de stenen vloer.

“Zuig,” beval hij. “Alsof je vergeving zoekt.”

Fariha zoog. Diep, nat, gehoorzaam. De imam gebruikte haar keel minutenlang, tot haar ogen vol tranen stonden en haar lippen gezwollen waren. Toen trok hij zich terug en gaf haar een harde klap in het gezicht.

“Op het bureau. Buik omlaag.”

Fariha boog zich over het houten bureau. De imam pakte de leren riem uit haar tas (hij had alles al doorzocht) en begon haar te slaan. Harde, droge klappen op haar billen, haar dijen, haar onderzijde. Fariha beet op haar lip om niet te schreeuwen. Elke klap galmde in de kleine kamer. Haar huid gloeide en brandde. Na twintig slagen stopte hij, spreidde haar billen en spuugde tussen haar spleet.

Hij duwde zijn dikke pik in één stoot bij haar naar binnen. Fariha klemde haar handen om de rand van het bureau. De imam neukte haar hard, diep, met korte, krachtige stoten die haar heupen tegen het hout duwden. Hij hield haar hijab stevig vast als een teugel.

“In het huis van Allah,” gromde hij vlak bij haar oor. “Wordt de dochter van de gelovige als een straatmat geneukt. En ze nat wordt ervan.”

Hij neukte haar tot ze klaarkwam, schokkend en bijtend op haar eigen hand. Toen trok hij zich terug, draaide haar om en tilde haar op het bureau. Haar benen wijd. Hij duwde opnieuw naar binnen, dit keer van voren, en begon haar te rammen terwijl hij haar tepels hard kneep en aan haar hijab trok.

Fariha filmde met de kleine camera die ze in haar hand hield. Close-ups van zijn dikke, glimmende pik die in en uit haar verdween. Van haar eigen natte, open gespreide kut. Van zijn gezicht vol lust en minachting.

Hij kwam diep in haar, met een lage, grommende kreet. Warme stralen vulden haar. Hij bleef nog even zitten, drukte het sperma dieper, en trok zich toen terug. Een dikke, witte sliert liep meteen uit haar en op het bureau.

De imam was nog niet klaar.

Hij dwong haar opnieuw op haar knieën en liet haar zijn nog halfharde, met haar eigen sap en zijn sperma bedekte pik schoonlikken. Daarna bond hij haar polsen vast met een van de touwen uit haar tas, duwde haar tegen de muur en nam haar nog een keer, ditmaal in haar kont. Fariha huilde zacht van de pijn en de intensiteit terwijl hij haar diep en langzaam openwerkte, tot hij opnieuw klaarkwam, ditmaal diep in haar achterste.

Toen hij eindelijk klaar was, stond ze trillend, vol, met sperma dat uit beide gaten liep, haar billen donkerrood, haar keel pijnlijk.

De imam streek over haar wang, bijna teder.

“Volgende week kom je terug. En dan breng je een van je zusjes mee. Of je moeder. Ik besluit nog.”

Hij opende de deur. “Ga nu. En post de video. Zet erbij dat de imam je heeft gebruikt in de moskee. Ik wil de reacties zien.”

Fariha trok haar abaya over haar plakkerige, gebruikte lichaam, verborg de camera, en verliet de moskee via dezelfde achterdeur. Buiten was de nacht koel. Sperma liep langs haar dijen terwijl ze naar huis liep.

Thuis wachtte het gezin al.
Ahmed, Layla, Amina en Zainab zaten naakt in de woonkamer. Fariha trok haar abaya uit zonder iets te zeggen. Het bewijs liep zichtbaar over haar huid.

Ze zette de camera aan de grote televisie en speelde de opname af.

Terwijl de beelden van de imam die haar keel, kut en kont gebruikte in de opslagkamer van de moskee over het scherm flikkerden, kwam het gezin dichterbij. Handen begonnen haar te strelen. Tongen likten het sperma van de imam van haar huid. Ahmed duwde haar op handen en knieën en nam haar meteen van achteren, terwijl hij in de beelden keek.

Fariha keek over haar schouder naar haar familie, met de smaak van de imam nog in haar mond.

“Volgende week,” fluisterde ze hees, “wil hij meer van ons.”

En ergens in de stad zat een imam achter zijn bureau, nog na hijgend, en wachtte al op de upload.