De ochtend na de confrontatie met Mike en Thomas brak zacht aan. Jeroen lag op zijn rug, Lucas half over hem heen. De woorden van de vorige avond hingen nog in de kamer. Ik was doodsbang om verliefd te worden op mijn bro… maar ik ben nog nooit zo verliefd geweest als nu. Jeroen had het hardop gezegd. Niet half, niet tussen neus en lippen door. Hij had het uitgesproken terwijl hij trilde. En Lucas had hem aangekeken alsof hij precies wist hoe zwaar die woorden hadden gewogen. Nu lag hij stil en voelde hij Lucas’ ademhaling tegen zijn borst. Geen paniek. Geen onmiddellijke drang om zich terug te trekken. Alleen een vreemde, kwetsbare rust.

Lucas bewoog. Zijn vingers streken langzaam over Jeroens buikspieren. “Je bent stil,” zei hij zacht. “Ik denk na,” antwoordde Jeroen. Zijn stem was nog hees van de vorige avond. “Niet over of het een fout was. Meer over… wat nu.” Lucas tilde zijn hoofd op. Zijn donkere krullen lagen warrig over zijn voorhoofd. “En?” Jeroen keek hem aan. Recht in zijn ogen. “Ik ben nog steeds bang. Maar ik wil niet meer doen alsof die angst belangrijker is dan jij. Dat is wat er veranderd is.” Lucas’ mondhoek krulde licht. Hij zei niks, maar schoof dichterbij en drukte een lange, trage kus op Jeroens mond. Geen haast. Geen bewijs. Alleen aanwezigheid.

Ze bleven nog een half uur liggen. Lucas liet zijn handen over Jeroen zijn rug glijden, over de lijn van zijn wervels, over de bolle, stevige billen die hij de afgelopen weken zo vaak had vastgehouden. Het voelde anders dan op het eiland. Minder wild. Meer diepe emotie.

Uiteindelijk stonden ze op. Samen ontbijten in de open keuken. Lucas droeg alleen een boxershort en een van Jeroens oversized hoodies. Jeroen keek naar hem terwijl hij koffie zette en voelde iets nieuws: geen schuld. Alleen een stille, warme zekerheid dat dit, Lucas halfnaakt in zijn keuken, iets was wat hij wilde behouden.

Die middag gingen ze samen sporten. Niet met Mike en Thomas deze keer. Alleen. In de gym merkte Jeroen dat hij Lucas vaker aankeek dan hij deed alsof. Hij legde een hand op zijn schouder tijdens een set, gaf hem water, bleef dichterbij staan dan nodig. Lucas merkte het. Hij grijnsde niet triomfantelijk. Hij grijnsde gewoon, alsof hij zei: ik zie je proberen. Ga door.

Na de training stonden ze buiten bij de uitgang, nog een beetje warm van de training, bidons in de hand. Jeroen leunde tegen de muur. “Gisteren… toen Mike zo bot was. Ik wilde bijna weer terugkrabbelen. Alsof ik het allemaal kon wegwuiven.” Lucas keek hem aan, zijn ademhaling nog wat sneller van de training. “Maar je deed het niet.”

“Nee,” zei Jeroen. “Omdat jij bleef staan. Je liet je niet wegzetten. Je stond gewoon naast me alsof het vanzelfsprekend was.” Lucas zette zijn bidon op de grond en stak zijn handen in de zakken van zijn trainingsbroek. “Ik ben klaar met achter je aanlopen, Jeroen. Echt. Ik wil naast je staan. Ook als het ongemakkelijk is. Ook als Mike of Thomas of wie dan ook rare blikken geeft.” Jeroen keek hem even aan. “Dat is nieuw. Dat je dat zo hardop zegt.”

“Het is nodig,” antwoordde Lucas. “Want ik wil dit niet meer half. Ik wil dat jij weet dat ik er ben. En dat jij er ook voor kiest om er te zijn.” Jeroen knikte langzaam. Hij voelde de woorden landen. “Ik wil dat ook. Ik wil dat je naast me staat. Niet omdat ik zwak ben, maar omdat… fuck, omdat het beter voelt als jij er bent.” Lucas glimlachte, een echte, warme glimlach. “Goed. Dan doen we dat.” Ze stonden nog even stil. Geen grote omhelzing, geen openbare kus. Maar de stilte tussen hen was anders. Lichter. Alsof er iets was verschoven.

’s Avonds lagen ze op de bank. Jeroen had zijn arm om Lucas heen. Ze praatten eerst over onschuldige dingen zoals werk, boodschappen, een serie die ze wilden kijken. Maar de stilte ertussen was geladen. Er bleven dingen onuitgesproken.

Uiteindelijk was het Lucas die het gesprek dieper duwde. “Ik wil iets zeggen,” zei hij. “En ik wil dat je luistert zonder meteen in paniek te schieten.” Jeroen keek hem aan. “Oké.”

Lucas ging rechtop zitten, half gedraaid naar hem toe. “Ik voelde me de afgelopen weken soms alsof ik de enige was die dit serieus nam. Alsof jij de hele tijd half in- en half uit de relatie stond. Dat deed pijn. Niet omdat ik boos was, maar omdat ik bang was dat je me ooit gewoon zou loslaten als de paniek te groot werd.”

Jeroen slikte. Hij wilde iets zeggen, maar Lucas hield zijn hand omhoog.

“Ik ben niet meer bereid om stil te zijn en te hopen dat jij vanzelf meekomt. Ik wil dat we dit samen doen. Als jij twijfelt, zeg het. Als jij bang bent, zeg het. Maar doe niet alsof ik er niet ben.” Jeroen keek hem lang aan. Zijn borst voelde strak. “Je hebt gelijk,” zei hij uiteindelijk. “Ik heb je te vaak laten staan. Niet expres. Maar wel. En dat is kut. Ik wil dat niet meer.” Hij pakte Lucas’ hand. “Ik vertrouw dit, ons, steeds meer. Niet omdat de angst weg is, maar omdat jij er bent. En omdat ik… omdat ik jou niet meer kwijt wil. Echt niet.”

Lucas’ ogen werden zacht. Hij leunde voorover en kuste Jeroen. Diep, langzaam, met een soort vastberadenheid die Jeroen nog niet eerder zo duidelijk bij hem had gevoeld. “Goed,” fluisterde Lucas tegen zijn mond. “Dan blijven we proberen. Samen.” De kus duurde langer. Jeroens hand gleed onder Lucas’ shirt, over zijn warme huid. Lucas kreunde zacht en duwde zich dichter tegen hem aan. Zijn handen gleden over Jeroens borst, over de stof van zijn trui.

“Ik wil je,” mompelde Lucas tegen zijn lippen. “Nu.” Jeroen knikte. Lucas greep de zoom van Jeroens trui en trok hem omhoog, over zijn hoofd. De trui viel op de grond. Lucas’ handen gleden meteen over Jeroens blote borst, over zijn tepels, over de harde lijnen van zijn buik. Jeroen ademde zwaarder.

Ze bleven op de bank. Geen haast om naar de slaapkamer te gaan. Lucas duwde Jeroen achterover en kroop half over hem heen, kussend, bijtend in zijn onderlip, zijn handen al bezig met de knoop van Jeroens broek. “Ik wil dat je me neukt,” fluisterde Lucas. “Hier. Op de bank.”

Jeroen kreunde. “Fuck… ja.” Lucas bood het zelf aan, hij zou hem voor de tweede keer neuken, de eerste keer in Nederland en hij was van plan hen allebei te laten genieten.

Ze kleedden elkaar verder uit zonder veel woorden. Jeroens broek en boxers verdwenen. Lucas’ kleren volgden. Naakt op de bank, warm tegen elkaar, handen en monden overal. Jeroen kuste Lucas’ nek, zijn borst, zoog aan zijn tepels terwijl Lucas zacht kreunde en zijn heupen omhoog duwde. Jeroen ging op zijn knieën tussen Lucas zijn benen. Hij duwde zijn dijen verder open en boog zich voorover. Zijn tong gleed eerst over de binnenkant van Lucas’ dijen, toen hoger. Hij likte langzaam over Lucas’ balzak, zoog zacht, en liet zijn tong vervolgens over het strakke gaatje glijden.

Lucas ademde scherp in. “Fuck… Jeroen…” Jeroen hield zijn billen stevig vast met beide handen, spreidde ze verder open en begon te rimmen. Eerst langzaam, met brede, natte likken over de gespannen spier. Hij drukte zijn tong plat tegen het gaatje, wreef eroverheen, en liet speeksel druppelen. Lucas kreunde dieper, zijn heupen duwden omhoog.

Jeroen nam de tijd. Hij likte in cirkels, drukte harder, en duwde zijn tongpunt voorzichtig naar binnen. Lucas’ lichaam spande zich, toen ontspande het. Jeroen duwde dieper, bewoog zijn tong in en uit, nat en gretig. Het geluid was vies en nat. Lucas’ vingers klauwden in de kussens van de bank. “Harder… fuck, harder,” hijgde Lucas. Jeroen gehoorzaamde. Hij boog zich nog dichterbij, duwde zijn gezicht dieper tussen Lucas’ billen en rimmde hem intens. Zijn tong drong verder naar binnen, draaide, likte, zoog. Hij liet speeksel over het gaatje lopen en streek er met zijn duim overheen terwijl hij bleef likken. Lucas trilde. Zijn ademhaling was gebroken, zijn piemel stond keihard en lekte voorvocht tegen zijn buik.

Jeroen trok even terug, keek naar het glimmende, opengewerkte gaatje en duwde er meteen weer in met zijn tong. Dieper dit keer. Hij hield Lucas’ billen stevig open en neukte hem letterlijk met zijn tong, langzaam en diep, tot Lucas bijna smeekte. “Jeroen… alsjeblieft… neuk me. Ik kan niet meer wachten.” Jeroen richtte zich op. Zijn mond en kin waren nat. Hij keek Lucas aan terwijl hij de kop van zijn harde piemel tegen het natte, strakke gaatje drukte.

“Zeg het als ik te snel ga.” Lucas schudde zijn hoofd. “Doe het. Ik wil je voelen. Nu.”

Jeroen duwde zijn stijve lul naar binnen. De strakheid was overweldigend. Het lichaam van Lucas lichaam omklemde hem heet en intens. Hij ging centimeter voor centimeter, tot hij helemaal in hem zat. Beide mannen ademden zwaar.

“Je bent zo fucking strak,” kreunde Jeroen. “Ik voel alles. Elke centimeter.” Hij keek Lucas diep in zijn ogen toen hij begon te bewegen. Eerst langzaam, diep, met lange stoten. De handen van Lucas gleden over zijn rug, zijn nagels lieten diepe sporen achter in zijn huid. Jeroen boog zich voorover, kuste hem, beet zacht in zijn onderlip terwijl hij harder begon te stoten. Lucas kreunde luid. “Harder… neuk me harder. Neuk me harder en dieper.”

Jeroen deed het. Hij pakte Lucas benen en duwde ze verder open, stootte dieper, sneller. Het geluid van huid op huid vulde de woonkamer. Lucas’ piemel stond hard tussen hen in, steeds meer voorvocht lekkend. Jeroen pakte hem vast en wreef in hetzelfde ritme terwijl hij hem neukte.

“Ik kom bijna,” hijgde Lucas. Jeroen kreunde, "kom dan, kom terwijl ik in je zit. Ik wil het voelen.”

Lucas’ lichaam spande zich aan terwijl hij zijn hoogtepunt beleefde. Hij kwam hard, zijn zaad spoot over zijn eigen borst, zijn buik en over Jeroens hand. De strakke samentrekkingen van Lucas darm rond Jeroens lul duwden hem over de rand. Jeroen stootte een laatste keer diep naar binnen en kwam met een diepe, gebroken kreun, zijn stralen zaad diep in Lucas spuitend.

Ze bleven liggen, zweterig, verstrengeld op de bank, na hijgend. Jeroen gleed er langzaam uit en trok Lucas tegen zich aan. Hij kuste zijn schouder, zijn nek, de zijkant van zijn gezicht. Lucas draaide zijn hoofd en keek hem aan. Zijn ogen waren vochtig, maar helder. “Dit voelt anders dan op het eiland,” zei hij zacht. Jeroen knikte. “Ja. Het voelt… echter.”

Ze bleven zo liggen. Zonder beloftes, zonder zekerheid. Maar wel iets nieuws: een stil, stevig gevoel dat ze allebei een stap verder waren gekomen. Jeroen hield Lucas stevig vast en dacht, voor het eerst zonder paniek: Ik wil dit. Ik wil hem. En ik ga het niet meer laten vallen.

Ze bleven een tijdje liggen, zweterig en verstrengeld op de bank. Jeroen streelde langzaam over Lucas’ rug. Uiteindelijk liet hij hem los en stond op. Lucas keek hem vragend aan. “Wil je naar bed?” “Nee,” antwoordde Jeroen. “We gaan eerst douchen.”

Voordat Lucas kon opstaan, boog Jeroen zich voorover en tilde hem, ogenschijnlijk zonder veel moeite, in zijn armen. Lucas lachte hardop en sloeg een arm om Jeroens nek. “Kijk uit dat je me niet laat vallen, gek.” Jeroen keek hem half beledigd aan. “Zo zwaar ben je niet hoor. Je bent perfect.”

Hij droeg Lucas naar de badkamer en zette hem onder de warme straal van de douche. Zelf stapte hij ernaast. Het water liep over hun lichamen terwijl ze elkaar langzaam kusten, zonder haast, zonder verlangen om meteen weer verder te gaan. Alleen warmte en nabijheid.

Later, in bed, lag Lucas met zijn nog vochtige krullen op Jeroens borst. Jeroens arm lag stevig om hem heen. Ze praatten niet meer. Het was niet nodig. Beiden voelden rust. Beiden wisten dat ze dichter bij elkaar waren gekomen dan ooit tevoren. En voor hen allebei smaakte het naar nog veel meer.