Annelies keek naar Jeroen, naar de telefoon die nog in zijn hand lag, naar de foto die hij zojuist had gemaakt. Haar knieën deden pijn op de harde vloer. De negligée lag ergens achter haar. Haar lichaam was nog warm van de vorige klant, nog open, nog gevoelig.

Ze slikte.

“Ik stem in,” fluisterde ze.

Jeroen knikte één keer, langzaam. “Goed. Pak niks in. Je hebt hier niets meer nodig. Vanaf nu zorg ik voor alles.”

Hij was inderdaad rijk geworden. De bakkerszoon uit Sas van Gent had het in de vastgoed gemaakt, had huizen en appartementen in Amsterdam en daarbuiten. Hij had een groot, vrijstaand huis aan de rand van de stad, met hoge muren, een tuin die niemand inkeek, en kamers die hij al had voorbereid op precies dit moment. Hij had haar niet per toeval gevonden. Hij had gezocht. En nu had hij haar.

Annelies stond op. Haar benen trilden. Ze liep naakt naar de deur, voelde zijn hand in haar nek, stevig, bezitterig. Beneden stond een zwarte auto te wachten. Ze stapte in, nog steeds naakt onder een lange jas die hij haar toewierp. Tijdens de rit zei hij bijna niets. Alleen: “Vanaf nu loop je in huis altijd naakt. Geen kleding. Geen uitzonderingen. Als ik gasten heb, blijf je naakt. Als ik werk, blijf je naakt. Begrepen?”

“Ja,” fluisterde ze.

Het huis was groot, modern, met hoge ramen die met gordijnen waren afgedekt. Zodra de voordeur dichtviel, trok hij de jas van haar schouders. Ze stond naakt in de hal. De kou van de vloer steeg op door haar voeten. Jeroen liep om haar heen, bekeek haar opnieuw, alsof hij haar voor het eerst echt bezat.

“Vertel,” zei hij. “Alles wat je al hebt gedaan. Voor het geld. Voor die drang van je. Laat niets weg.”

Annelies begon te praten terwijl hij haar naar de grote slaapkamer leidde. Haar stem was zacht, bijna monotone, alsof ze een inventaris voorlas.

Ze vertelde over de eerste klanten in de Yab Yum. Hoe ze zich had laten neuken in elke houding die ze kenden: doggy, cowgirl, missionary met haar benen over zijn schouders, staand tegen de muur. Hoe ze had leren diep te nemen tot haar keel zich samentrok en het speeksel over haar kin liep. Hoe ze had toegestaan dat mannen haar kont neukten, eerst voorzichtig met veel glijmiddel, later harder, tot ze kreunde van de rek. Ze vertelde over de trio’s: twee mannen die haar tegelijk vulden, één in haar kut, één in haar kont, terwijl ze op handen en knieën lag en hun namen mompelde. Over de vrouw die haar had gelikt terwijl een man haar van achteren nam. Over de camera’s. Over de foto’s en filmpjes die ze had laten maken terwijl ze openlag, vingers in zichzelf, dildo’s in beide openingen, sperma op haar gezicht en borsten. Over de oudere man die haar had laten plassen in een bakje terwijl hij keek. Over de man die haar had vastgebonden aan het bed en haar urenlang had genegeerd, alleen maar had laten wachten tot ze smeekte. Over de keer dat ze drie mannen achter elkaar had genomen, zonder pauze, tot haar kut en kont brandden en ze nauwelijks meer kon lopen. Over de drang die steeds terugkwam: de behoefte om iets te betekenen, al was het maar als het lichaam dat iemand volledig kon gebruiken. Al was het maar omdat haar talent in het theater was mislukt, en dit het enige was waarin ze nog goed was.

Jeroen luisterde. Zijn gezicht bleef ondoorgrondelijk. Toen ze klaar was, wees hij naar het midden van de kamer.

Daar stond een metalen frame. Een soort stellage van stevige buizen, met ringen, kettingen, en verstelbare steunen. Op het bed ernaast lagen zwarte manchetten, kettingen, en een paar rode spanbanden.

“Op het bed. Op handen en knieën. Rug hol. Billen omhoog.”

Annelies deed wat hij zei. Ze kroop op het witte beddengoed, steunde op haar handen en knieën, liet haar rug hol worden en haar billen hoog. Jeroen bevestigde brede zwarte manchetten om haar enkels, met metalen ringen. Kettingen liepen van die ringen naar het frame, zodat ze haar benen niet meer kon sluiten. Om haar polsen gingen vergelijkbare banden, vastgemaakt aan de horizontale stang voor haar, zodat ze voorover leunde, haar hoofd laag, haar borsten hangend, haar rug een lange, soepele boog. Een dunne ketting liep over haar rug, van de halsband die hij om haar hals had gedaan naar het frame boven haar. Ze kon nauwelijks bewegen. Haar billen stonden volledig open, haar kut en kont zichtbaar, nog licht gezwollen van de vorige klant.

Jeroen stond achter haar. Hij streek met één vinger over de spleet tussen haar billen, van boven naar beneden, traag. “Dit,” zei hij, “is hoe je vanaf nu vaak zult staan. Vastgeketend. Open. Klaar.”

Hij liet haar zo hangen terwijl hij de tweede set spullen pakte.

Later die nacht, of de volgende ochtend — de tijd vervaagde — stond ze rechtop in een andere kamer. Haar armen waren hoog boven haar hoofd vastgebonden aan een ring in het plafond. Witte touwen liepen strak om haar borsten, knepen ze samen, duwden ze omhoog en naar voren zodat ze rond en strak stonden. De touwen kruisten over haar borstbeen en onder haar borsten, maakten ze nog voller. Om haar hals zat een zwarte leren collier met een ring. Over haar ogen droeg ze een donkere skibril die bijna al het licht wegnam. Aan haar tepels zaten metalen klemmen, strak, met een dun kettingetje ertussen dat zacht rammelde als ze bewoog. Haar schaamstreek was glad geschoren; Jeroen had dat zelf gedaan terwijl ze vastgebonden lag. Tussen haar benen was alles bloot, gevoelig, open.

Hij liep om haar heen. Zijn handen gleden over de touwen, trokken eraan, lieten de klemmen aan haar tepels iets strakker worden. “In huis loop je altijd naakt,” herhaalde hij. “Maar soms, zoals nu, doe ik meer. Ik wil je zo zien. Vast. Blind. Met je borsten samengeknepen en je tepels in klemmen. Ik wil je laten wachten tot je trilt. Ik wil je kont en je kut vullen terwijl je zo staat. Ik wil je laten komen terwijl je niets kunt zien en bijna niets kunt bewegen. En daarna wil ik het opnieuw doen.”

Annelies ademde sneller. De touwen sneden licht in haar huid. De klemmen aan haar tepels stuurden scherpe, zoete pijntjes door haar borsten. Tussen haar benen voelde ze zich nat worden, ondanks alles — of juist daardoor.

Jeroen ging achter haar staan. Zijn handen pakten haar heupen. “Je hebt voor vreemden al zoveel gedaan,” fluisterde hij tegen haar oor. “Nu doe je het alleen nog voor mij. En ik ga verder dan zij ooit zijn gegaan. Ik ga je vastketenen zoals op dat frame. Ik ga je borsten vastbinden zoals nu. Ik ga je blind maken. Ik ga je laten knielen, laten hangen, laten staan tot je benen beven. Ik ga je mond, je kut en je kont gebruiken wanneer ik wil. Ik ga je laten smeken. En je zult bedanken.”

Hij liet één hand glijden tussen haar benen, voelde hoe nat ze al was. “Kijk eens aan. Zelfs nu.”

Annelies slikte. Haar stem was hees. “Ja… meester.”

Jeroen glimlachte tegen haar haar. “Goed meisje. We beginnen vandaag. En we stoppen niet.”

In het grote huis aan de rand van de stad, waar niemand haar kende als Annelies uit Sas van Gent, stond ze naakt, vastgebonden, blind, met kettingen en touwen en klemmen, terwijl de man uit haar verleden begon aan alles wat hij met haar wilde doen.