Het was begin december en de school zat diep in de kerstmodus. Overal hingen slingers, de gangen roken naar kaneel en dennentakken, en in elke klas stond wel een plastic kerstboom met te fel knipperende lampjes. Iedereen was druk met versieren, maar Carmen had zich vrijwillig aangemeld om te helpen met de gymzaal. Ik ook. “Toevallig,” had ze met een knipoog geappt, gevolgd door een foto van haar in die strakke donkerrode jurk die ze vanavond droeg.

Om half negen ’s avonds was bijna iedereen vertrokken. De laatste ouders hadden hun kinderen opgehaald, de conciërge had al twee keer door de deuren geroepen dat hij ging afsluiten, en alleen wij tweeën waren nog over in de grote gymzaal. De lampen waren gedimd tot een warm, bijna intiem oranje. Buiten sneeuwde het zachtjes tegen de hoge ramen, en binnen hing de zware geur van dennentakken, kerstballen en het lichte zweet van een hele dag sjouwen. We hadden de klimrekken al volgehangen met slingers en warmwitte lampjes. Glinsterende ballen bungelden aan de spijlen en er lag een dikke stapel touw en linten op de matten.

Carmen stond op een ladder, hoog boven me. Haar donkerrode jurk zat strak om haar volle lichaam, vooral om haar dikke, ronde kont. Telkens als ze zich uitrekte om een slinger hoger te hangen, kroop de jurk omhoog en kreeg ik een ongehinderd zicht op haar blote billen. Geen slipje. Alweer niet. Het gladde, bleke vel glom een beetje in het gedimde licht. Ze wist dat ik keek. Ze maakte er een sport van.

“Dit klimrek…” zei ze terwijl ze langzaam naar beneden kwam, de ladder trilde onder haar gewicht, “…heeft wel potentie, vind je niet?”

Ze pakte een lang, stevig touw dat we eigenlijk voor de decoratie wilden gebruiken. Haar ogen glinsterden ondeugend, donker en vol belofte. Zonder een woord te zeggen duwde ze me achteruit tot mijn rug tegen het koude metaal van het klimrek stond. Haar handen waren warm toen ze mijn polsen greep en ze omhoog bond aan een van de dikkere stangen. Het touw sneed licht in mijn huid, precies stevig genoeg. Haar zware tieten drukten tegen mijn borst terwijl ze de knopen aantrok. Ik voelde de warmte van haar lichaam door de dunne stof van haar jurk.

“Je bent al hard,” fluisterde ze met haar lippen tegen mijn oor. Haar adem was heet. “Ik ga je hier helemaal gek maken voordat we naar huis gaan. En je mag niet komen tot ik het zeg.”

Ze zakte door haar knieën, haar jurk gleed nog verder omhoog, en trok mijn broek en boxers in één beweging naar beneden. Mijn stijve pik sprong vrij, al glimmend van voorvocht. Carmen keek er even naar, likte langzaam over haar onderlip, en nam hem meteen diep in haar warme, natte mond. Ze zoog hard, met vieze, natte geluiden die door de stille gymzaal galmden. Haar tong draaide om de eikel terwijl ze me strak aankeek, ogen halfdicht van genot. Ik kreunde en rukte machteloos aan het touw. De knopen hielden stevig.

Ze nam mijn ballen in haar mond, zoog er zachtjes aan en likte met haar tong eronder, precies op de plek die me altijd gek maakte. Haar hand wreef intussen stevig over de schacht. Net toen ze weer helemaal naar voren ging en mijn pik tot in haar keel nam, hoorden we de deur van de gymzaal opengaan.

Fuck.

De directrice, mevrouw Van Doorn, een strenge vrouw van begin veertig met een altijd perfect strak knotje, zwarte bril en een onberispelijk zwart mantelpak, stapte naar binnen. Ze bleef stokstijf staan midden in de deuropening. Haar ogen werden groot toen ze zag wat er gebeurde: ik vastgebonden aan het klimrek, broek op mijn enkels, en Carmen op haar knieën met mijn druipende pik diep in haar mond.

“Wat… in godsnaam…” stamelde ze. Haar stem klonk scherp, maar er zat een trilling in.

Carmen trok langzaam haar mond van mijn pik. Een dikke, glimmende draad speeksel hing nog tussen haar lippen en mijn eikel. Ze veegde haar mond af met de achterkant van haar hand en keek de directrice brutaal aan, zonder ook maar een greintje schaamte.

“Wij zijn… aan het versieren, zoals u ziet.”

Er viel een lange, gespannen stilte. De sneeuw tikte zacht tegen de ramen. Ik verwachtte elk moment een enorme uitbrander, ontslag, politie, schorsing – whatever. Maar mevrouw Van Doorn deed de deur achter zich dicht. Ik hoorde duidelijk het klikken van het slot.

Ze zette haar leren tas neer op een bankje, keek nog eens goed naar mijn stijve, druipende pik en toen naar Carmens natte, gezwollen lippen. Haar wangen kleurden rood. Haar ademhaling werd zichtbaar zwaarder. Een hand ging even naar haar eigen hals, alsof ze het warm kreeg.

“Dit… dit kan echt niet,” zei ze, maar haar stem trilde en klonk heser dan ze waarschijnlijk wilde. Ze deed een stap dichterbij. Haar ogen bleven hangen op mijn pik, alsof ze er niet van los kon komen. “Al helemaal niet in mijn school… op schoolterrein…”

Carmen stond op, liep langzaam naar haar toe en legde een hand op haar arm. Haar vingers streelden over de stof van het mantelpak.

“U bent al weken oververmoeid, mevrouw. Iedereen ziet het. Misschien moet u zich even… laten gaan. Niemand hoeft het te weten.”

De directrice slikte hoorbaar. Ze keek nog één keer naar de dichte deur, toen naar mij, en toen nam iets in haar over. Haar geilheid, of nieuwsgierigheid, of allebei. Ze zette haar bril af, legde die zorgvuldig naast haar tas, en maakte haar knotje los. Blonde haren vielen zwaar over haar schouders. Ze zag er ineens jonger uit, en gevaarlijker.

“Jullie zeggen hier geen woord over. Nooit,” zei ze streng, maar haar stem was hees en laag. “Geen foto’s. Geen verhalen. Niets.”

Ze liep recht op me af, pakte mijn pik stevig vast met een hand die verrassend warm en vastberaden was, en begon hem langzaam af te trekken terwijl ze me onderzoekend aankeek. Haar duim wreef over de eikel, verspreidde het voorvocht. “Al die tijd dat je hier kinderen komt halen… en dan dit,” mompelde ze bijna voor zich uit. “Zo hard… zo dik…”

Toen zakte ze door haar knieën. Ze aarzelde een seconde, keek nog één keer omhoog, en nam toen mijn eikel in haar mond. In het begin was ze netjes, voorzichtig, alsof ze nog steeds de directrice was die alles onder controle hield. Maar al snel zoog ze dieper, met meer honger dan ik had verwacht van zo’n strenge vrouw. Haar tong draaide, haar keel opende zich. Ze kreunde zacht toen ik tegen de achterkant van haar keel stootte.

Carmen grijnsde breed, kwam achter haar staan en trok langzaam de rits van het mantelpakje naar beneden. Ze duwde het van mevrouw Van Doorns schouders en onthulde een verrassend sexy zwart kanten setje: een beha die haar stevige, nog volle borsten omhoog duwde en een slipje dat al duidelijk nat was tussen haar benen. Carmen kneep in haar borsten, draaide aan haar tepels door de kant heen, terwijl de directrice me steeds dieper en gretiger pijpte. Speeksel droop langs haar kin.

“Zie je wel,” fluisterde Carmen vlak bij haar oor, “u bent net zo’n geile hoer als ik. Kijk hoe hongerig u zuigt.”

De directrice kreunde rond mijn pik, een diep, onderdrukt geluid. Ze liet hem even los, keek omhoog met glanzende ogen en zei tegen Carmen, ademloos: “Bind zijn benen ook vast. Ik wil hem helemaal hulpeloos hebben. Helemaal.”

Carmen deed het meteen. Ze pakte meer touw, dwong mijn benen wijd en bond mijn enkels stevig vast aan de lagere spijlen van het klimrek. Binnen een minuut stond ik volledig vastgebonden, armen omhoog, benen gespreid, volledig overgeleverd. Mijn pik stond stijf omhoog, druipend, trekkend.

De twee vrouwen stonden voor me. Carmen trok haar jurk in één beweging over haar hoofd. Haar zware tieten vielen vrij, dikke tepels al hard. Mevrouw Van Doorn liet haar mantelpakje helemaal op de grond vallen en stond daar in alleen haar kanten setje, ademhalend, met rode wangen en wilde ogen.

Ze knielden samen voor me neer. Twee monden. Twee tongen. Carmen likte langzaam langs de schacht, van ballen tot eikel, terwijl de directrice mijn eikel zoog en met haar hand over de rest wreef. Af en toe zoenden ze elkaar boven mijn pik, diep en vies, met slierten speeksel en voorvocht die tussen hun lippen bleven hangen. Ik rukte machteloos aan de touwen, de metalen stangen rammelden zacht.

“Wie mag er als eerste?” vroeg Carmen ondeugend, terwijl ze een vinger tussen de benen van de directrice stak en die duidelijk nat terugtrok.

De directrice stond op, trok haar natte slipje opzij en ging met haar rug tegen me aan staan. Ze pakte mijn pik, leidde hem naar haar kutje en liet zich langzaam, centimeter voor centimeter, zakken. Ze was strak, heet en verrassend nat. Haar binnenste klemde om me heen. “God… wat een pik,” kreunde ze terwijl ze zich helemaal liet vullen, tot haar kont tegen mijn buik drukte. “Zo diep… ik voel hem overal…”

Carmen ging voor haar staan, kuste haar hard en vies, en vingerde haar clit terwijl de directrice me langzaam bereed. Al snel werd het ruiger. Carmen duwde twee vingers naast mijn pik in het kutje van de directrice, rekte haar open, maakte het geluid nog smeriger en natter. De directrice kreunde luid, haar strenge stem helemaal verdwenen.

“Ik wil hem ook,” hijgde mevrouw Van Doorn na een paar minuten. Ze stapte van me af, mijn pik gleed er glanzend uit. Carmen hielp haar om zich met haar gezicht naar mij toe aan het klimrek vast te binden, naast mij, armen en benen gespreid. Haar blonde haren hingen wild, haar borsten zwaar in de kanten beha.

Carmen ging op haar knieën zitten en begon de directrice te likken, langzaam en diep, terwijl ik achter haar ging staan. Ik pakte haar heupen vast en gaf haar harde, diepe stoten. De directrice kreunde luid tegen het metaal, haar strenge voorkomen compleet verdwenen. Elke stoot dreef haar verder tegen het klimrek.

“Harder… neuk me harder,” smeekte ze. “Alsjeblieft… dieper…”

Ik ramde diep in haar terwijl Carmen haar clit likte en zoog. De natte geluiden vulden de gymzaal. Ze kwam als eerste, schokkend en gillend, haar kutje spande zich ritmisch om mijn pik, natte hitte die over mijn ballen droop. Carmen likte alles op wat eruit liep, tong diep tussen haar schaamlippen.

Daarna was Carmen aan de beurt. We draaiden haar om, bonden haar stevig naast de directrice vast, armen en benen wijd. Haar dikke kont stak uit, haar natte kut glom in het licht. Ik neukte haar hard van achteren terwijl de directrice, nog vastgebonden, haar tieten zoog en met twee vingers in haar kontje speelde. Carmen kreunde luid, schold, smeekte om meer.

We wisselden. Ik neukte de directrice weer, dan Carmen, dan weer de directrice. De vrouwen kusten elkaar over het metaal heen, speeksel en kreunen mengden zich. Op een gegeven moment zat Carmen op de grond, de directrice op haar gezicht, terwijl ik Carmen van achteren neukte. De geur van seks, zweet en dennentakken hing zwaar in de lucht.

Uiteindelijk kon ik niet meer. Ik spoot eerst diep in Carmen, stoten voor stoten, terwijl ze om me heen klemde en kwam. Daarna trok de directrice me eruit, pakte mijn nog kloppende pik en trok me af tot de laatste dikke stralen over hun beide gezichten, open monden en zware tieten spoot. Witte stralen op rode lippen, op kanten beha’s, op blozende wangen.

Hijgend, bezweet en onder het zaad stonden we daar tussen de kerstversiering. Lampjes knipperden zacht. Buiten sneeuwde het nog steeds.

De directrice veegde met een vinger wat dik zaad van haar kin, keek ernaar, en likte het langzaam op. Ze keek ons streng aan, ook al glommen haar ogen nog en hing er zaad in haar haren.

“Volgende week vrijdag weer versieren. Zelfde tijd. En zorg dat jullie eerder zijn dan ik. En neem meer touw mee.”

Ze trok haar mantelpakje weer aan, streek haar haren zo goed mogelijk glad, zette haar bril op en liep naar de deur alsof er niets gebeurd was. Alleen de lichte trilling in haar benen verraadde haar.

Carmen keek me aan, zaad op haar wang en tussen haar tieten, lachte hees en zei:

“Dit schooljaar wordt het allerbeste ooit.”